Q.S كاپون (هُود) - 123 ئايەت سانى

الۤرٰ ۗ كِتٰبٌ اُحْكِمَتْ اٰيٰتُهٗ ثُمَّ فُصِّلَتْ مِنْ لَّدُنْ حَكِيْمٍ خَبِيْرٍۙ

alif lām rā, kitābun uḥkimat āyātuhū ṡumma fuṣṣilat mil ladun ḥakīmin khabīr(in).

ئەلىف لام را. (بۇ) ئايەتلىرى رەتلىك تىزىلغان ۋە ئاندىن تەپسىلىي بايان قىلىنغان، ئەڭ ھېكمەتلىك ۋە ئەڭ ئىنچىكە (ئاللاھ) تەرىپىدىن نازىل قىلىنغان كىتاب.

اَلَّا تَعْبُدُوْٓا اِلَّا اللّٰهَ ۗاِنَّنِيْ لَكُمْ مِّنْهُ نَذِيْرٌ وَّبَشِيْرٌۙ

allā ta‘budū illallāh(a), innanī lakum minhu nażīruw wa basyīr(un).

سىلەر پەقەت ئاللاھتىن باشقا ھېچ نەرسىگە ئىبادەت قىلماسلىقىڭلار ئۈچۈن (يەنى سىلەرگە ئىبادەت قىلىڭلار). مەن ھەقىقەتەن سىلەرگە ئاللاھ تەرىپىدىن ئاگاھلاندۇرغۇچى ۋە خۇش خەۋەر بەرگۈچىمەن.

وَّاَنِ اسْتَغْفِرُوْا رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوْبُوْٓا اِلَيْهِ يُمَتِّعْكُمْ مَّتَاعًا حَسَنًا اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّى وَّيُؤْتِ كُلَّ ذِيْ فَضْلٍ فَضْلَهٗ ۗ وَاِنْ تَوَلَّوْا فَاِنِّيْٓ اَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ كَبِيْرٍ

wa anistagfirū rabbakum ṡumma tūbū ilaihi yumatti‘kum matā‘an ḥasanan ilā ajalim musammaw wa yu'ti kulla żī faḍlin faḍlah(ū), wa in tawallau fa innī akhāfu ‘alaikum ‘ażāba yaumin kabīr(in).

پەرۋەردىگارىڭلاردىن مەغپىرەت تىلىڭلار ۋە ئۇنىڭغا تەۋبە قىلىڭلار، شۈبھىسىزكى، ئۇ سىلەرگە بەلگىلەنگەن ۋاقىتقىچە ياخشى تۇرمۇش ئاتا قىلىدۇ. ئۇ ھەر بىر ياخشى ئىش قىلغۇچىغا رەھمىتىنى بېرىدۇ. ئەگەر يۈز ئۆرۈسەڭلار، ھەقىقەتەن سىلەرگە بۈيۈك كۈندە (قىيامەت كۈنى) ئازاب كېلىشىدىن قورقىمەن.

اِلَى اللّٰهِ مَرْجِعُكُمْ ۚوَهُوَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

ilallāhi marji‘ukum, wa huwa ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

سىلەر ئاللاھنىڭ دەرگاھىغا قايتىسىلەر، ئۇ ھەممە نەرسىگە قادىردۇر.

اَلَآ اِنَّهُمْ يَثْنُوْنَ صُدُوْرَهُمْ لِيَسْتَخْفُوْا مِنْهُۗ اَلَا حِيْنَ يَسْتَغْشُوْنَ ثِيَابَهُمْ ۙيَعْلَمُ مَا يُسِرُّوْنَ وَمَا يُعْلِنُوْنَۚ اِنَّهٗ عَلِيْمٌ ۢ بِذَاتِ الصُّدُوْرِ ۔

alā innahum yaṡnūna ṣudūrahum liyastakhfū minh(u), alā ḥīna yastagsyūna ṡiyābahum, ya‘lamu mā yusirrūna wa mā yu‘linūn(a), innahū ‘alīmum biżātiṣ-ṣudūr(i).

ئېسىڭىزدە بولسۇنكى، ئۇلار (مۇناپىقلار) ئۇنىڭدىن (مۇھەممەد ئەلەيھىسسالامدىن) يوشۇرۇنۇش ئۈچۈن ئارقىسىغا ئۆرۈلىدۇ. ئېسىڭىزدە بولسۇنكى، ئۇلار رەخت بىلەن يېپىنغاندا، ئاللاھ ئۇلارنىڭ يوشۇرغانلىرىنى ۋە ئاشكارىلىغانلىرىنى بىلىدۇ، شۈبھىسىزكى، ئاللاھ ئۇلارنىڭ قەلبىدىكىنى (ھەممە نەرسىنى) بىلىدۇ.

۞ وَمَا مِنْ دَاۤبَّةٍ فِى الْاَرْضِ اِلَّا عَلَى اللّٰهِ رِزْقُهَا وَيَعْلَمُ مُسْتَقَرَّهَا وَمُسْتَوْدَعَهَا ۗ كُلٌّ فِيْ كِتٰبٍ مُّبِيْنٍ

wa mā min dābbatin fil-arḍi illā ‘alallāhi rizquhā wa ya‘lamu mustaqarrahā wa mustauda‘ahā, kullun fī kitābim mubīn(in).

زېمىندا ياشايدىغان ھەر قانداق جانلىقنىڭ رىزقى بار، پەقەت ئاللاھ ئۇنىڭغا ھەممە نەرسىنىڭ رىزقىنى كاپالەتلەندۈرىدۇ. ئۇ ئۆزىنىڭ قەيەردە تۇرىدىغانلىقىنى ۋە قەيەردە تۇرىدىغانلىقىنى بىلىدۇ. ھەممە نەرسە ھەقىقىي كىتابتا (لەۋھۇلمەھفۇجدا) يېزىلغان.

وَهُوَ الَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ فِيْ سِتَّةِ اَيَّامٍ وَّكَانَ عَرْشُهٗ عَلَى الْمَاۤءِ لِيَبْلُوَكُمْ اَيُّكُمْ اَحْسَنُ عَمَلًا ۗ وَلَىِٕنْ قُلْتَ اِنَّكُمْ مَّبْعُوْثُوْنَ مِنْۢ بَعْدِ الْمَوْتِ لَيَقُوْلَنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِنْ هٰذَٓا اِلَّا سِحْرٌ مُّبِيْنٌ

wa huwal-lażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa fī sittati ayyāmiw wa kāna ‘arsyuhū ‘alal-mā'i liyabluwakum ayyukum aḥsanu ‘amalā(n), wa la'in qulta innakum mab‘ūṡūna mim ba‘dil-mauti layaqūlannal-lażīna kafarū in hāżā illā siḥrum mubīn(un).

ئۇ سىلەرنىڭ قايسىڭلارنىڭ ئەمەلدە تېخىمۇ ياخشى ئىكەنلىكىنى سىناش ئۈچۈن ئاسمانلارنى ۋە زېمىننى ئالتە كۈندە ياراتتى، ئەرشىنى سۇ ئۈستىدە ياراتتى. ئەگەر سەن (مەككە ئەھلىگە): «سىلەر ھەقىقەتەن ئۆلگەندىن كېيىن تىرىلىسىلەر» دېسەڭ، شۈبھىسىزكى، كاپىرلار: «بۇ پەقەت ھەقىقىي سېھىردۇر» دەيدۇ.

وَلَىِٕنْ اَخَّرْنَا عَنْهُمُ الْعَذَابَ اِلٰٓى اُمَّةٍ مَّعْدُوْدَةٍ لَّيَقُوْلُنَّ مَا يَحْبِسُهٗ ۗ اَلَا يَوْمَ يَأْتِيْهِمْ لَيْسَ مَصْرُوْفًا عَنْهُمْ وَحَاقَ بِهِمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ ࣖ

wa la'in akhkharnā ‘anhumul-‘ażāba ilā ummatim ma‘dūdatil layaqūlunna mā yaḥbisuh(ū), alā yauma ya'tīhim laisa maṣrūfan ‘anhum wa ḥāqa bihim mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

ئەگەر بىز ئۇلارغا ئازابنى بەلگىلەنگەن ۋاقىتقىچە كېچىكتۈرسەك، ئۇلار: «ئۇنى نېمە توسۇۋاتىدۇ؟» دەيدۇ. بىلىڭلاركى، ئۇلارغا ئازاب كەلگەندە، ئۇنىڭدىن قېچىپ قۇتۇلغىلى بولمايدۇ. ئۇلارنى مەسخىرە قىلغان (ئازابلار) قورشاپ ئالىدۇ.

وَلَىِٕنْ اَذَقْنَا الْاِنْسَانَ مِنَّا رَحْمَةً ثُمَّ نَزَعْنٰهَا مِنْهُۚ اِنَّهٗ لَيَـُٔوْسٌ كَفُوْرٌ

wa la'in ażaqnal-insāna minnā raḥmatan ṡumma naza‘nāhā ‘anh(u), innahū laya'ūsun kafūr(un).

ئەگەر بىز ئىنسانغا نېمىتىمىزنى بەرگەن بولساق، ئاندىن ئۇنى قايتۇرۇۋالساق، ئۇ چوقۇم ئۈمىدسىز ۋە نانكور بولۇپ كېتىدۇ.

وَلَىِٕنْ اَذَقْنٰهُ نَعْمَاۤءَ بَعْدَ ضَرَّاۤءَ مَسَّتْهُ لَيَقُوْلَنَّ ذَهَبَ السَّيِّاٰتُ عَنِّيْ ۗاِنَّهٗ لَفَرِحٌ فَخُوْرٌۙ

wa la'in ażaqnāhu na‘mā'a ba‘da ḍarrā'a massathu layaqūlanna żahabas-sayyi'ātu ‘annī, innahū lafariḥun fakhūr(un).

ئەگەر ئۇنىڭغا بىرەر مۇسىبەت يەتكەندىن كېيىن، بىز ئۇنىڭغا خۇشاللىق ئاتا قىلساق، ئۇ چوقۇم: «بۇ مۇسىبەت مەندىن يوقاپ كەتتى» دەيدۇ. شۈبھىسىزكى، ئۇ ناھايىتى خۇشال ۋە پەخىرلەنگەن ئىدى.

اِلَّا الَّذِيْنَ صَبَرُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِۗ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ مَّغْفِرَةٌ وَّاَجْرٌ كَبِيْرٌ

illal-lażīna ṣabarū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāt(i), ulā'ika lahum magfiratuw wa ajrun kabīr(un).

سەۋر قىلغان ۋە ياخشى ئەمەل قىلغانلاردىن باشقا، ئۇلار (دۇنيانىڭ مەغفىرىتى) ۋە چوڭ مۇكاپاتقا ئېرىشىدۇ.

فَلَعَلَّكَ تَارِكٌۢ بَعْضَ مَا يُوْحٰىٓ اِلَيْكَ وَضَاۤىِٕقٌۢ بِهٖ صَدْرُكَ اَنْ يَّقُوْلُوْا لَوْلَآ اُنْزِلَ عَلَيْهِ كَنْزٌ اَوْ جَاۤءَ مَعَهٗ مَلَكٌ ۗ اِنَّمَآ اَنْتَ نَذِيْرٌ ۗ وَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ وَّكِيْلٌ ۗ

fa la‘allaka tārikum ba‘ḍa mā yūḥā ilaika wa ḍā'ikum bihī ṣadruka ay yaqūlū lau lā unzila ‘alaihi kanzun au jā'a ma‘ahū malak(un), innamā anta nażīr(un), wallāhu ‘alā kulli syai'in wakīl(un).

(مۇھەممەد ئەلەيھىسسالام)، سەن ساڭا ۋەھىي قىلىنغان نەرسىلەرنىڭ بىر قىسمىنى تەرك ئېتىشنى خالايدىغان ۋە شۇنىڭ سەۋەبىدىن قەلبىڭ سىقىلىپ كېتىدىغان بولۇشى مۇمكىن، چۈنكى ئۇلار: «نېمىشقا ئۇنىڭغا خەزىنە چۈشۈرۈلمىدى ياكى ئۇنىڭ بىلەن بىللە پەرىشتە كەلمىدى؟» دەيدۇ. سەن پەقەت ئاگاھلاندۇرغۇچىسەن، ئاللاھ ھەممە نەرسىنى قوغدىغۇچىدۇر.

اَمْ يَقُوْلُوْنَ افْتَرٰىهُ ۗقُلْ فَأْتُوْا بِعَشْرِ سُوَرٍ مِّثْلِهٖ مُفْتَرَيٰتٍ وَّادْعُوْا مَنِ اسْتَطَعْتُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

am yaqūlūnaftarāh(u), qul fa'tū bi‘asyri suwarim miṡlihī muftarayātiw wad‘ū manistaṭa‘tum min dūnillāhi in kuntum ṣādiqīn(a).

ئۇلار ھەتتا: «ئۇ (مۇھەممەد ئەلەيھىسسالام) قۇرئاننى توقۇغان» دېدى. «ئەگەر راستچىل كىشىلەر بولساڭلار، ئۇنىڭغا ئوخشاش ئون سۈرىنى توقۇلما قىلىپ كېلىڭلار، ئاللاھتىن باشقا ئىچىڭلاردىن قادىر بولغانلارنى چاقىرىڭلار» دېگىن.

فَاِلَّمْ يَسْتَجِيْبُوْا لَكُمْ فَاعْلَمُوْٓا اَنَّمَآ اُنْزِلَ بِعِلْمِ اللّٰهِ وَاَنْ لَّآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ ۚفَهَلْ اَنْتُمْ مُّسْلِمُوْنَ

fa illam yastajībū lakum fa‘lamū annamā unzila bi‘ilmillāhi wa allā ilāha illā huw(a), fahal antum muslimūn(a).

ئەگەر ئۇلار سىزنىڭ چاقىرىقىڭىزغا جاۋاب بەرمىسە، (ئۇلارغا): «بىلىڭلاركى، (قۇرئان) ئاللاھنىڭ ئىلمى بىلەن نازىل قىلىنغان، ئۇنىڭدىن باشقا ئىلاھ يوق، سىلەر (ئىسلام دىنىغا) بويسۇنامسىلەر؟» دېگىن.

مَنْ كَانَ يُرِيْدُ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا وَزِيْنَتَهَا نُوَفِّ اِلَيْهِمْ اَعْمَالَهُمْ فِيْهَا وَهُمْ فِيْهَا لَا يُبْخَسُوْنَ

man kāna yurīdul-ḥayātad-dun-yā wa zīnatahā nuwaffi ilaihim a‘mālahum fīhā wa hum fīhā lā yubkhasūn(a).

كىمكى دۇنيا ھاياتىنى ۋە ئۇنىڭ زىبۇزىننەتلىرىنى كۆزلىسە، بىز ئۇلارغا قىلغان ئەمەللىرىنىڭ مۇكاپاتىنى بۇ دۇنيادا (تولۇق) بېرىمىز، ئۇلارغا بۇ دۇنيادا زۇلۇم قىلىنمايدۇ.

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ لَيْسَ لَهُمْ فِى الْاٰخِرَةِ اِلَّا النَّارُ ۖوَحَبِطَ مَا صَنَعُوْا فِيْهَا وَبٰطِلٌ مَّا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

ulā'ikal-lażīna laisa lahum fil-ākhirati illan-nār(u), wa ḥabiṭa mā ṣana‘ū fīhā wa bāṭilum mā kānū ya‘malūn(a).

ئەنە شۇلار ئاخىرەت ھاياتىدا دوزاختىن باشقا ھېچ نەرسىگە ئېرىشەلمەيدىغان كىشىلەردۇر، ئۇلارنىڭ (بۇ دۇنيادا) قىلغان ئىشلىرى بىكارغا كېتىدۇ، قىلغان ئىشلىرى ئۆچۈرۈلىدۇ.

اَفَمَنْ كَانَ عَلٰى بَيِّنَةٍ مِّنْ رَّبِّهٖ وَيَتْلُوْهُ شَاهِدٌ مِّنْهُ وَمِنْ قَبْلِهٖ كِتٰبُ مُوْسٰىٓ اِمَامًا وَّرَحْمَةًۗ اُولٰۤىِٕكَ يُؤْمِنُوْنَ بِهٖ ۗوَمَنْ يَّكْفُرْ بِهٖ مِنَ الْاَحْزَابِ فَالنَّارُ مَوْعِدُهٗ فَلَا تَكُ فِيْ مِرْيَةٍ مِّنْهُ اِنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّكَ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يُؤْمِنُوْنَ

afaman kāna ‘alā bayyinatim mir rabbihī wa yatlūhu syāhidum minhu wa min qablihī kitābu mūsā imāmaw wa raḥmah(tan), ulā'ika yu'minūna bih(ī), wa may yakfur bihī minal-aḥzābi fan-nāru mau‘iduhū falā taku fī miryatim minhu innahul-ḥaqqu mir rabbika wa lākinna akṡaran-nāsi lā yu'minūn(a).

(كاپىرلار) پەرۋەردىگارى تەرىپىدىن روشەن دەلىلگە (قۇرئانغا) ئېرىشكەن، ئۇنىڭدىن كېيىن ئاللاھنىڭ گۇۋاھچىلىرى ئەگەشكەن ۋە ئىلگىرى مۇسانىڭ كىتابى يول باشلىغۇچى ۋە رەھمەت بولغان كىشىلەر بىلەن ئوخشاشمۇ؟ ئۇلار ئۇنىڭغا (قۇرئانغا) ئىشىنىدۇ. (قۇرەيش) گۇرۇپپىلىرىدىن ئۇنى (قۇرئاننى) ئىنكار قىلغان ئادەم دوزاخقا ۋەدە قىلىنغان جايدۇر، شۇڭا قۇرئانغا گۇمان قىلماڭ. قۇرئان ھەقىقەتەن پەرۋەردىگارىڭلار تەرىپىدىن كەلگەن، لېكىن كىشىلەرنىڭ كۆپچىلىكى ئىشەنمەيدۇ.

وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًاۗ اُولٰۤىِٕكَ يُعْرَضُوْنَ عَلٰى رَبِّهِمْ وَيَقُوْلُ الْاَشْهَادُ هٰٓؤُلَاۤءِ الَّذِيْنَ كَذَبُوْا عَلٰى رَبِّهِمْۚ اَلَا لَعْنَةُ اللّٰهِ عَلَى الظّٰلِمِيْنَ ۙ

wa man aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhi każibā(n), ulā'ika yu‘raḍūna ‘alā rabbihim wa yaqūlul-asyhādu hā'ulā'il-lażīna każabū ‘alā rabbihim, alā la‘natullāhi ‘alaẓ-ẓālimīn(a).

ئاللاھقا يالغان ئېيتقان ئادەمدىنمۇ زالىم كىم بار؟ ئۇلار پەرۋەردىگارىنىڭ ھۇزۇرىغا ئېلىپ بېرىلىدۇ، گۇۋاھچىلار: «بۇلار پەرۋەردىگارىغا يالغان ئېيتقانلاردۇر» دەيدۇ. ئاللاھنىڭ لەنىتى زالىملارغا بولىدۇ.

الَّذِيْنَ يَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَيَبْغُوْنَهَا عِوَجًاۗ وَهُمْ بِالْاٰخِرَةِ هُمْ كفِٰرُوْنَ

al-lażīna yaṣuddūna ‘an sabīlillāhi wa yabgūnahā ‘iwajā(n), wa hum bil-ākhirati hum kāfirūn(a).

(يەنى ئۇلار) ئاللاھنىڭ يولىدىن توسىدۇ، ئۇنىڭ يولىنى ئەگرى قىلىشنى خالايدۇ، ئۇلار ئاخىرەتكە ئىشەنمەيدۇ.

اُولٰۤىِٕكَ لَمْ يَكُوْنُوْا مُعْجِزِيْنَ فِى الْاَرْضِ وَمَا كَانَ لَهُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ مِنْ اَوْلِيَاۤءَ ۘ يُضٰعَفُ لَهُمُ الْعَذَابُ ۗمَا كَانُوْا يَسْتَطِيْعُوْنَ السَّمْعَ وَمَا كَانُوْا يُبْصِرُوْنَ

ulā'ika lam yakūnū mu‘jizīna fil-arḍi wa mā kāna lahum min dūnillāhi min auliyā'(a), yuḍā‘afu lahumul-‘ażāb(u), mā kānū yastaṭī‘ūnas-sam‘a wa mā kānū yubṣirūn(a).

ئۇلار يەر يۈزىدە (ئاللاھنىڭ ئازابىنى) توسۇپ قالالمايدۇ، ئۇلارغا ئاللاھتىن باشقا ياردەمچىمۇ بولمايدۇ. ئۇلارغا ئازاب ھەسسىلەپ بېرىلدى. ئۇلار (ھەقىقەتنى) ئاڭلىيالمايدۇ ۋە (ئۇنى) كۆرەلمەيدۇ.

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ خَسِرُوْٓا اَنْفُسَهُمْ وَضَلَّ عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَفْتَرُوْنَ

ulā'ikal-lażīna khasirū anfusahum wa ḍalla ‘anhum mā kānū yaftarūn(a).

بۇلار ئۆزلىرىگە زىيان سالىدىغان كىشىلەر، ئۇلارنىڭ ھەمىشە ياراتقانلىرى ئۇلاردىن غايىب بولىدۇ.

لَاجَرَمَ اَنَّهُمْ فِى الْاٰخِرَةِ هُمُ الْاَخْسَرُوْنَ

lā jarama annahum fil-ākhirati humul-akhsarūn(a).

شۈبھىسىزكى، ئۇلار ئاخىرەت ھاياتىدا ئەڭ كۆپ زىيان تارتىدىغان كىشىلەردۇر.

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ وَاَخْبَتُوْٓا اِلٰى رَبِّهِمْۙ اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ الْجَنَّةِۚ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

innal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti wa akhbatū ilā rabbihim, ulā'ika aṣḥābul-jannati hum fīhā khālidūn(a).

شۈبھىسىزكى، ئىمان ئېيتقان، ياخشى ئەمەللەرنى قىلغان ۋە ئاللاھقا بويسۇنغانلار جەننەت ئەھلىدۇر، ئۇلار جەننەتتە مەڭگۈ قالىدۇ.

۞ مَثَلُ الْفَرِيْقَيْنِ كَالْاَعْمٰى وَالْاَصَمِّ وَالْبَصِيْرِ وَالسَّمِيْعِۗ هَلْ يَسْتَوِيٰنِ مَثَلًا ۗ اَفَلَا تَذَكَّرُوْنَ ࣖ

maṡalul-farīqaini kal-a‘mā wal-aṣammi wal-baṣīri was-samī‘(i), hal yastawiyāni maṡalā(n), afalā tażakkarūn(a).

ئىككى گۇرۇھ (كاپىرلار بىلەن مۆمىنلەر) نىڭ مىسالى كور ۋە گاس بىلەن كۆرىدىغان ۋە ئاڭلايدىغان كىشىلەرگە ئوخشايدۇ. بۇ ئىككى گۇرۇھ ئوخشاشمۇ؟ ئىبرەت ئالمايسىلەرمۇ؟

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا نُوْحًا اِلٰى قَوْمِهٖٓ اِنِّيْ لَكُمْ نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌ ۙ

wa laqad arsalnā nūḥan ilā qaumihī innī lakum nażīrum mubīn(un).

شۈبھىسىزكى، بىز نۇھنى ئۆز قەۋمىگە پەيغەمبەر قىلىپ ئەۋەتتۇق (ئۇ ئېيتتى): «مەن ھەقىقەتەن سىلەرگە ئاشكارا ئاگاھلاندۇرغۇچىمەن.

اَنْ لَّا تَعْبُدُوْٓا اِلَّا اللّٰهَ ۖاِنِّيْٓ اَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ اَلِيْمٍ

allā ta‘budū illallāh(a), innī akhāfu ‘alaikum ‘ażāba yaumin alīm(in).

پەقەت ئاللاھقا ئىبادەت قىلىڭلار. مەن ھەقىقەتەن سىلەرنىڭ قاتتىق بىر كۈندە ئازابقا دۇچار بولۇشۇڭلاردىن قورقىمەن.

فَقَالَ الْمَلَاُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖ مَا نَرٰىكَ اِلَّا بَشَرًا مِّثْلَنَا وَمَا نَرٰىكَ اتَّبَعَكَ اِلَّا الَّذِيْنَ هُمْ اَرَاذِلُنَا بَادِيَ الرَّأْيِۚ وَمَا نَرٰى لَكُمْ عَلَيْنَا مِنْ فَضْلٍۢ بَلْ نَظُنُّكُمْ كٰذِبِيْنَ

fa qālal-mala'ul-lażīna kafarū min qaumihī mā narāka illā basyaram miṡlanā wa mā narākattaba‘aka illal-lażīna hum arāżilunā bādiyar-ra'y(i), wa mā narā lakum ‘alainā min faḍlim bal naẓunnukum kāżibīn(a).

ئۆز قەۋمىنىڭ ئىچىدىكى كاپىر بولغان چوڭلار: «بىز سېنى پەقەت بىزگە ئوخشاش (ئاددىي) بىر ئىنسان دەپ قارايمىز، ساڭا ئەگىشىدىغانلارنى ئەمەس، پەقەت ئىچىمىزدىكى تۆۋەن دەرىجىلىكلەرنىڭلا بىزدىن ئىمان ئېيتقانلىقىنى كۆرىمىز. سېنىڭ بىزدىن ئارتۇقچىلىقىڭ بارلىقىنى كۆرمەيمىز، بەلكى سېنى يالغانچى دەپ قارايمىز» دېدى.

قَالَ يٰقَوْمِ اَرَءَيْتُمْ اِنْ كُنْتُ عَلٰى بَيِّنَةٍ مِّنْ رَّبِّيْ وَاٰتٰىنِيْ رَحْمَةً مِّنْ عِنْدِهٖ فَعُمِّيَتْ عَلَيْكُمْۗ اَنُلْزِمُكُمُوْهَا وَاَنْتُمْ لَهَا كٰرِهُوْنَ

qāla yā qaumi ara'aitum in kuntu ‘alā bayyinatim mir rabbī wa ātānī raḥmatam min ‘indihī fa ‘ummiyat ‘alaikum, anulzimukumūhā wa antum lahā kārihūn(a).

ئۇ (نۇھ) ئېيتتى: «ئى قەۋمىم! ئەگەر مېنىڭ پەرۋەردىگارىمدىن روشەن دەلىلىم بولسا ۋە ئۇنىڭ رەھمىتىگە ئېرىشكەن بولسام، (بۇ رەھمەت) سىلەرگە يوشۇرۇنغان بولسا، سىلەر قانداق ئويلايسىلەر؟ سىلەر ياقتۇرمىساڭلارمۇ، بىز سىلەرنى ئۇنى قوبۇل قىلىشقا مەجبۇرلىيالامدۇق؟»

وَيٰقَوْمِ لَآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مَالًاۗ اِنْ اَجْرِيَ اِلَّا عَلَى اللّٰهِ وَمَآ اَنَا۠ بِطَارِدِ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْاۗ اِنَّهُمْ مُّلٰقُوْا رَبِّهِمْ وَلٰكِنِّيْٓ اَرٰىكُمْ قَوْمًا تَجْهَلُوْنَ

wa yā qaumi lā as'alukum ‘alaihi mālā(n), in ajriya illā ‘alallāhi wa mā ana biṭāridil-lażīna āmanū, innahum mulāqū rabbihim wa lākinnī arākum qauman tajhalūn(a).

ئى قەۋمىم! مەن سىلەردىن (دۇئا قىلىشىمنىڭ) جاۋابىنى سوراپ باقمايمەن. مېنىڭ مۇكاپاتىم پەقەت ئاللاھ تەرىپىدىندۇر، مەن ئىمان ئېيتقان بىر ئادەمنى ھەرگىز قوغلاپ چىقارمايمەن. ئۇلار ھەقىقەتەن پەرۋەردىگارىغا مۇلاقات بولىدۇ، مەن سىلەرنى ئەخمەق قەۋم دەپ قارايمەن.

وَيٰقَوْمِ مَنْ يَّنْصُرُنِيْ مِنَ اللّٰهِ اِنْ طَرَدْتُّهُمْ ۗ اَفَلَا تَذَكَّرُوْنَ

wa yā qaumi may yanṣurunī minallāhi in ṭarattuhum, afalā tażakkarūn(a).

ئى قەۋمىم! ئەگەر مەن ئۇلارنى قوغلىۋەتسەم، ئاللاھنىڭ ئازابىدىن ماڭا كىم ياردەم بېرىدۇ؟ سىلەر ئىبرەت ئالمايسىلەرمۇ؟

وَلَآ اَقُوْلُ لَكُمْ عِنْدِيْ خَزَاۤىِٕنُ اللّٰهِ وَلَآ اَعْلَمُ الْغَيْبَ وَلَآ اَقُوْلُ اِنِّيْ مَلَكٌ وَّلَآ اَقُوْلُ لِلَّذِيْنَ تَزْدَرِيْٓ اَعْيُنُكُمْ لَنْ يُّؤْتِيَهُمُ اللّٰهُ خَيْرًا ۗ اَللّٰهُ اَعْلَمُ بِمَا فِيْٓ اَنْفُسِهِمْ ۚاِنِّيْٓ اِذًا لَّمِنَ الظّٰلِمِيْنَ

wa lā aqūlu lakum ‘indī khazā'inullāhi wa lā a‘lamul-gaiba wa lā aqūlu innī malakuw wa lā aqūlu lil-lażīna tazdarī a‘yunukum lay yu'tiyahumullāhu khairā(n), allāhu a‘lamu bimā fī anfusihim, innī iżal laminaẓ-ẓālimīn(a).

مەن سىلەرگە ئاللاھنىڭ بەرگەن رىزقىم ۋە مال-مۈلۈكلىرىمنىڭ خەزىنىلىرى بار دېمەيمەن، غەيبنى بىلمەيمەن، مەن پەرىشتەمۇ دېمەيمەن، سىلەرنىڭ كۆزۈڭلار يامان كۆرىدىغانلارغا: «ئاللاھ ئۇلارغا ياخشىلىق بەرمەيدۇ، ئاللاھ ئۇلارنىڭ كۆڭلىدىكىنى ئەڭ ياخشى بىلىدۇ. مەن ھەقىقەتەن زالىملاردىن بولۇپ قالىمەن» دېمەيمەن.

قَالُوْا يٰنُوْحُ قَدْ جَادَلْتَنَا فَاَ كْثَرْتَ جِدَالَنَا فَأْتِنَا بِمَا تَعِدُنَآ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ

qālū yā nūḥu qad jādaltanā fa akṡarta jidālanā fa'tinā bimā ta‘idunā in kunta minaṣ-ṣādiqīn(a).

ئۇلار: «ئى نۇھ! سەن ھەقىقەتەن بىز بىلەن مۇنازىرىلەشتىڭ، بىزگە قارشى مۇنازىرىڭنى ئۇزۇن قىلدىڭ، ئەگەر سەن راستچىللاردىن بولساڭ، بىزگە ۋەدە قىلغان ئازابنى كەلتۈرگىن» دېدى.

قَالَ اِنَّمَا يَأْتِيْكُمْ بِهِ اللّٰهُ اِنْ شَاۤءَ وَمَآ اَنْتُمْ بِمُعْجِزِيْنَ

qāla innamā ya'tīkum bihillāhu in syā'a wa mā antum bimu‘jizīn(a).

نۇھ جاۋابەن: «ئەگەر خالىسا سىلەرگە پەقەت ئاللاھلا ئازاب ئېلىپ كېلىدۇ، سىلەر قېچىپ قۇتۇلالمايسىلەر» دېدى.

وَلَا يَنْفَعُكُمْ نُصْحِيْٓ اِنْ اَرَدْتُّ اَنْ اَنْصَحَ لَكُمْ اِنْ كَانَ اللّٰهُ يُرِيْدُ اَنْ يُّغْوِيَكُمْ ۗهُوَ رَبُّكُمْ ۗوَاِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَۗ

wa lā yanfa‘ukum nuṣḥī in arattu an anṣaḥa lakum in kānallāhu yurīdu ay yugwiyakum, huwa rabbukum, wa ilaihi turja‘ūn(a).

ئەگەر ئاللاھ سىلەرنى ئازدۇرۇشنى خالىسا، مەن سىلەرگە نەسىھەت قىلماقچى بولساممۇ، مېنىڭ نەسىھەتلىرىمنىڭ پايدىسى بولمايدۇ. ئۇ سىلەرنىڭ پەرۋەردىگارىڭلاردۇر، سىلەر ئۇنىڭغا قايتۇرۇلىسىلەر».

اَمْ يَقُوْلُوْنَ افْتَرٰىهُۗ قُلْ اِنِ افْتَرَيْتُهٗ فَعَلَيَّ اِجْرَامِيْ وَاَنَا۠ بَرِيْۤءٌ مِّمَّا تُجْرِمُوْنَ ࣖ

am yaqūlūnaftarāh(u), qul iniftaraituhū fa ‘alayya ijrāmī wa ana barī'um mimmā tujrimūn(a).

ھەتتا ئۇلار (كاپىرلار): «ئۇ پەقەت توقۇلما قىلدى» دېدى. (مۇھەممەد ئەلەيھىسسالامغا): «ئەگەر مەن توقۇلما قىلسام، گۇناھنى ئۆزۈم ئۈستىمگە ئالىمەن، سىلەرنىڭ قىلغان گۇناھىڭلاردىن پاك بولىمەن» دېگىن.

وَاُوْحِيَ اِلٰى نُوْحٍ اَنَّهٗ لَنْ يُّؤْمِنَ مِنْ قَوْمِكَ اِلَّا مَنْ قَدْ اٰمَنَ فَلَا تَبْتَىِٕسْ بِمَا كَانُوْا يَفْعَلُوْنَۖ

wa ūḥiya ilā nūḥin annahū lay yu'mina min qaumika illā man qad āmana falā tabta'is bimā kānū yaf‘alūn(a).

نۇھقا ۋەھىي قىلىندى: «بىلىڭكى، سېنىڭ قەۋمىڭ ئىچىدە پەقەت چىن دىلىدىن ئىمان ئېيتقانلارلا بولمايدۇ، شۇڭا ئۇلارنىڭ قىلمىشلىرىغا قايغۇرماڭ».

وَاصْنَعِ الْفُلْكَ بِاَعْيُنِنَا وَوَحْيِنَا وَلَا تُخَاطِبْنِيْ فِى الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا ۚاِنَّهُمْ مُّغْرَقُوْنَ

waṣna‘il-fulka bi'a‘yuninā wa waḥyinā wa lā tukhāṭibnī fil-lażīna ẓalamū, innahum mugraqūn(a).

بىزنىڭ ئايەتلىرىمىزنىڭ يېتەكچىلىكى ۋە يېتەكچىلىكى بىلەن كېمىنى ياسىغىن، زالىملار توغرىسىدا ماڭا سۆز قىلمىغىن، ئۇلار چوقۇم غەرق بولىدۇ».

وَيَصْنَعُ الْفُلْكَۗ وَكُلَّمَا مَرَّ عَلَيْهِ مَلَاٌ مِّنْ قَوْمِهٖ سَخِرُوْا مِنْهُ ۗقَالَ اِنْ تَسْخَرُوْا مِنَّا فَاِنَّا نَسْخَرُ مِنْكُمْ كَمَا تَسْخَرُوْنَۗ

wa yaṣna‘ul-fulk(a), wa kullamā marra ‘alaihi mala'um min qaumihī sakhirū minh(u), qāla in taskharū minnā fa innā naskharu minkum kamā taskharūn(a).

نۇھ كېمىنى ياساشقا باشلىدى. قەۋمىنىڭ چوڭلىرى ئۇنىڭ يېنىدىن ئۆتكەندە، ئۇنى مەسخىرە قىلاتتى. نۇھ: «ئەگەر سىلەر بىزنى مەسخىرە قىلساڭلار، بىزمۇ سىلەرنى ئۆزۈڭلار مەسخىرە قىلغاندەك مەسخىرە قىلىمىز» دېدى.

فَسَوْفَ تَعْلَمُوْنَۙ مَنْ يَّأْتِيْهِ عَذَابٌ يُّخْزِيْهِ وَيَحِلُّ عَلَيْهِ عَذَابٌ مُّقِيْمٌ

fa saufa ta‘lamūn(a), may ya'tīhi ‘ażābuy yukhzīhi wa yaḥillu ‘alaihi ‘ażābum muqīm(un).

ئاندىن كەلگۈسىدە كىمنىڭ خورلىغۇچى ئازابقا، كىمنىڭ مەڭگۈلۈك ئازابقا دۇچار بولىدىغانلىقىنى بىلىسىلەر».

حَتّٰىٓ اِذَا جَاۤءَ اَمْرُنَا وَفَارَ التَّنُّوْرُۙ قُلْنَا احْمِلْ فِيْهَا مِنْ كُلٍّ زَوْجَيْنِ اثْنَيْنِ وَاَهْلَكَ اِلَّا مَنْ سَبَقَ عَلَيْهِ الْقَوْلُ وَمَنْ اٰمَنَ ۗوَمَآ اٰمَنَ مَعَهٗٓ اِلَّا قَلِيْلٌ

Ḥattā iżā jā'a amrunā wafārat-tannūr(u), qulnaḥmil fīhā min kullin zaujainiṡnaini wa ahlaka illā man sabaqa ‘alaihil-qaulu wa man āman(a), wa mā āmana ma‘ahū illā qalīl(un).

بىزنىڭ بۇيرۇقىمىز كېلىپ، ئوچاقتىن سۇ چىقىپ كېتىۋاتقاندا، بىز: «ئۇنىڭغا (قاچا) ھەر بىر (ھايۋان) جۈپنى (ئەركەك ۋە چىشى ھايۋانلارنى)، ئىلگىرىكى تەقدىرگە ئۇچرىغانلاردىن باشقا ئائىلىڭلارنى ۋە ئىمان ئېيتقانلارنىمۇ (قويۇڭلار)» دېدۇق. نەتىجىدە نۇھ ئەلەيھىسسالام بىلەن بىللە پەقەت ئاز ساندىكى مۆمىنلەرلا بار ئىكەن.

۞ وَقَالَ ارْكَبُوْا فِيْهَا بِسْمِ اللّٰهِ مَجْرٰ۪ىهَا وَمُرْسٰىهَا ۗاِنَّ رَبِّيْ لَغَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

wa qālarkabū fīhā bismillāhi majrêhā wa mursāhā, inna rabbī lagafūrur raḥīm(un).

ئۇ ئېيتتى: «كېمە يولغا چىققاندا ۋە لەڭگەر تاشلىغاندا، ھەممىڭلار ئۇنىڭغا (كېمىگە) ئاللاھنىڭ ئىسمىنى ئېيتىش بىلەن كىرىڭلار. ھەقىقەتەن پەرۋەردىگارىم مەغپىرەت قىلغۇچى، مېھرىباندۇر».

وَهِيَ تَجْرِيْ بِهِمْ فِيْ مَوْجٍ كَالْجِبَالِۗ وَنَادٰى نُوْحُ ِۨابْنَهٗ وَكَانَ فِيْ مَعْزِلٍ يّٰبُنَيَّ ارْكَبْ مَّعَنَا وَلَا تَكُنْ مَّعَ الْكٰفِرِيْنَ

wa hiya tajrī bihim fī maujin kal-jibāl(i), wa nādā nūḥunibnahū wa kāna fī ma‘ziliy yā bunayyarkam ma‘anā wa lā takum ma‘al-kāfirīn(a).

كېمى ئۇلارنى تاغدەك دولقۇنلارغا كۆتۈرۈپ ماڭدى. نۇھ ئوغلىغا (بالىسى) يىراق بىر جايدا تۇرغاندا: «ئى ئوغلۇم! بىز بىلەن بىللە كېمىگە چىق، كاپىرلار بىلەن بىللە بولمىغىن» دەپ توۋلىدى.

قَالَ سَاٰوِيْٓ اِلٰى جَبَلٍ يَّعْصِمُنِيْ مِنَ الْمَاۤءِ ۗقَالَ لَا عَاصِمَ الْيَوْمَ مِنْ اَمْرِ اللّٰهِ اِلَّا مَنْ رَّحِمَ ۚوَحَالَ بَيْنَهُمَا الْمَوْجُ فَكَانَ مِنَ الْمُغْرَقِيْنَ

qāla sa'āwī ilā jabaliy ya‘ṣimunī minal-mā'(i), qāla lā ‘āṣimal-yauma min amrillāhi illā ma raḥim(a), wa ḥāla bainahumal-mauju fa kāna minal-mugraqīn(a).

ئۇ (ئوغلى): «مېنى سۇ ئاپىتىدىن ساقلايدىغان بىر تاغقا پاناھلىنىمەن!» دېدى. (نوھ): «بۈگۈن ئاللاھنىڭ ئازابىدىن پەقەت مېھرىبان ئاللاھلا قۇتۇلدۇرالايدۇ» دېدى. دولقۇن ئىككىسىنىڭ ئارىسىغا توسما بولۇپ قالدى. ئاندىن ئۇ (بالا) غەرق بولغانلارنىڭ قاتارىدا بولدى.

وَقِيْلَ يٰٓاَرْضُ ابْلَعِيْ مَاۤءَكِ وَيٰسَمَاۤءُ اَقْلِعِيْ وَغِيْضَ الْمَاۤءُ وَقُضِيَ الْاَمْرُ وَاسْتَوَتْ عَلَى الْجُوْدِيِّ وَقِيْلَ بُعْدًا لِّلْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ

wa qīla yā arḍubla‘ī mā'aki wa yā samā'u aqli‘ī wa gīḍal-mā'u wa quḍiyal-amru wastawat ‘alal-jūdiyyi wa qīla bu‘dal lil-qaumiẓ-ẓālimīn(a).

«ئى زېمىن! سۈيىڭنى يۇتۇۋەت، ئەي ئاسمان (يامغۇرنى!) توختات» دېيىلدى. سۇ چېكىندى، بۇيرۇق تاماملاندى، پاراخوت جۇدى تېغىغا لەڭگەر تاشلىدى، «زالىم قەۋم ھالاك بولسۇن» دېيىلدى.

وَنَادٰى نُوْحٌ رَّبَّهٗ فَقَالَ رَبِّ اِنَّ ابْنِيْ مِنْ اَهْلِيْۚ وَاِنَّ وَعْدَكَ الْحَقُّ وَاَنْتَ اَحْكَمُ الْحٰكِمِيْنَ

wa nādā nūḥur rabbahū fa qāla rabbi innabnī min ahlī, wa inna wa‘dakal-ḥaqqu wa anta aḥkamul-ḥākimīn(a).

نۇھ پەرۋەردىگارىغا يالۋۇرۇپ: «ئى پەرۋەردىگارىم، ئوغلۇم ھەقىقەتەن مېنىڭ ئائىلەمدىكىلەردىن، سېنىڭ ۋەدىڭ ھەقىقەتەن ھەق. سەن ئەڭ ئادىل ھۆكۈم قىلغۇچىسەن» دېدى.

قَالَ يٰنُوْحُ اِنَّهٗ لَيْسَ مِنْ اَهْلِكَ ۚاِنَّهٗ عَمَلٌ غَيْرُ صَالِحٍ فَلَا تَسْـَٔلْنِ مَا لَيْسَ لَكَ بِهٖ عِلْمٌ ۗاِنِّيْٓ اَعِظُكَ اَنْ تَكُوْنَ مِنَ الْجٰهِلِيْنَ

qāla yā nūḥu innahū laisa min ahlik(a), innahū ‘amalun gairu ṣāliḥ(in), falā tas'alnī mā laisa laka bihī ‘ilm(un), innī a‘iẓuka an takūna minal-jāhilīn(a).

ئۇ (ئاللاھ): «ئى نۇھ! ئۇ ھەقىقەتەن سېنىڭ ئائىلەڭدىن ئەمەس، چۈنكى ئۇنىڭ ئەمەللىرى ھەقىقەتەن ياخشى ئەمەس، شۇڭا سەن بىلمەيدىغان نەرسىنى مەندىن سورىما. مەن ساڭا ئەخمەقلەردىن بولماسلىقىڭنى تەۋسىيە قىلىمەن» دېدى.

قَالَ رَبِّ اِنِّيْٓ اَعُوْذُ بِكَ اَنْ اَسْـَٔلَكَ مَا لَيْسَ لِيْ بِهٖ عِلْمٌ ۗوَاِلَّا تَغْفِرْ لِيْ وَتَرْحَمْنِيْٓ اَكُنْ مِّنَ الْخٰسِرِيْنَ

qāla rabbi innī a‘ūżu bika an as'alaka mā laisa lī bihī ‘ilm(un), wa illā tagfir lī wa tarḥamnī akum minal-khāsirīn(a).

ئۇ ( نۇھ ئەلەيھىسسالام ) ئېيتتى: « ئى پەرۋەردىگارىم، مەن ھەقىقەتەن بىلمەيدىغان نەرسىنى (مەۋھۇملىقىنى) سەندىن سوراش ئۈچۈن ساڭا پاناھلىنىمەن. ئەگەر مېنى كەچۈرمىسەڭ ۋە ماڭا رەھىم قىلمىساڭ، مەن چوقۇم زىيان تارتقۇچىلاردىن بولۇپ قالىمەن».

قِيْلَ يٰنُوْحُ اهْبِطْ بِسَلٰمٍ مِّنَّا وَبَرَكٰتٍ عَلَيْكَ وَعَلٰٓى اُمَمٍ مِّمَّنْ مَّعَكَ ۗوَاُمَمٌ سَنُمَتِّعُهُمْ ثُمَّ يَمَسُّهُمْ مِّنَّا عَذَابٌ اَلِيْمٌ

qīla yā nūḥuhbiṭ bisalāmim minnā wa barakātin ‘alaika wa ‘alā umamim mimmam ma‘ak(a), wa umamun sanumatti‘uhum ṡumma yamassuhum minnā ‘ażābun alīm(un).

«ئى نۇھ! سەن ۋە سەن بىلەن بىللە بولغان بارلىق كىشىلەر (مۆمىنلەر) ئۈچۈن بىزدىن تىنچلىق ۋە بەرىكەت ئېلىپ چۈشكىن. بىز (دۇنيادا) ھۇزۇرلاندۇرىدىغان كىشىلەر بار، ئاندىن ئۇلارغا بىزنىڭ قاتتىق ئازابىمىز تېگىدۇ» دېيىلدى.

تِلْكَ مِنْ اَنْۢبَاۤءِ الْغَيْبِ نُوْحِيْهَآ اِلَيْكَ ۚمَا كُنْتَ تَعْلَمُهَآ اَنْتَ وَلَا قَوْمُكَ مِنْ قَبْلِ هٰذَاۚ فَاصْبِرْۚ اِنَّ الْعَاقِبَةَ لِلْمُتَّقِيْنَ ࣖ

tilka min ambā'il-gaibi nūḥīhā ilaik(a), mā kunta ta‘lamuhā anta wa lā qaumuka min qabli hāżā, faṣbir, innal-‘āqibata lil-muttaqīn(a).

بۇلار بىز ساڭا ۋەھيى قىلغان غەيب خەۋەرلىرىنىڭ بىر قىسمىدۇر، سەن بۇنى بىلمەيتتىڭ ۋە سېنىڭ قەۋمىڭمۇ بۇنىڭدىن ئىلگىرى بىلمەيتتى. سەۋر قىلغىن، شۈبھىسىزكى، (ياخشى ئاقىۋەت) تەقۋادارلارغا خاستۇر.

وَاِلٰى عَادٍ اَخَاهُمْ هُوْدًا ۗقَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗ ۗاِنْ اَنْتُمْ اِلَّا مُفْتَرُوْنَ

wa ilā ‘ādin akhāhum hūdā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), in antum illā muftarūn(a).

ئاد قەۋمىگە ئۇلارنىڭ قېرىندىشى ھۇدنى ئەۋەتتۇق، ئۇ: «ئى قەۋمىم! ئاللاھقا ئىبادەت قىلىڭلار، سىلەر ئۈچۈن ئۇنىڭدىن باشقا ھېچ ئىلاھ يوق. (بۇنداق ۋاقىتتا) سىلەر پەقەت ئويدۇرۇپ چىقاردىڭلار.» دېدى.

يٰقَوْمِ لَآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ اَجْرًا ۗاِنْ اَجْرِيَ اِلَّا عَلَى الَّذِيْ فَطَرَنِيْ ۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ

yā qaumi lā as'alukum ‘alaihi ajrā(n), in ajriya illā ‘alal-lażī faṭaranī, afalā ta‘qilūn(a).

ئى قەۋمىم! مەن بۇنىڭ (دەۋىتىم) ئۈچۈن سىلەردىن ھەق سورىمايمەن. مېنىڭ مۇكاپاتىم پەقەت مېنى ياراتقان ئاللاھقا تەۋە. سىلەر چۈشەنمەمسىلەر؟»

وَيٰقَوْمِ اسْتَغْفِرُوْا رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوْبُوْٓا اِلَيْهِ يُرْسِلِ السَّمَاۤءَ عَلَيْكُمْ مِّدْرَارًا وَّيَزِدْكُمْ قُوَّةً اِلٰى قُوَّتِكُمْ وَلَا تَتَوَلَّوْا مُجْرِمِيْنَ

wa yā qaumistagfirū rabbakum ṡumma tūbū ilaihi yursilis-samā'a ‘alaikum midrāraw wa yazidkum quwwatan ilā quwwatikum wa lā tatawallau mujrimīn(a).

(ھۇد ئېيتتى): «ئى قەۋمىم! پەرۋەردىگارىڭلاردىن مەغپىرەت تىلەڭلار، ئاندىن ئۇنىڭغا تەۋبە قىلىڭلار، ئۇ چوقۇم قاتتىق يامغۇر ياغدۇرىدۇ، كۈچۈڭلارغا كۈچ قوشىدۇ، گۇناھكار بولۇپ كەتمەڭلار».

قَالُوْا يٰهُوْدُ مَاجِئْتَنَا بِبَيِّنَةٍ وَّمَا نَحْنُ بِتَارِكِيْٓ اٰلِهَتِنَا عَنْ قَوْلِكَ وَمَا نَحْنُ لَكَ بِمُؤْمِنِيْنَ

qālū yā hūdu mā ji'tanā bibayyinatiw wa mā naḥnu bitārikī ālihatinā ‘an qaulika wa mā naḥnu laka bimu'minīn(a).

ئۇلار (ئاد قەۋمى) ئېيتتى: «ئى ھۇد! سەن بىزگە ئېنىق دەلىل كەلتۈرمىدىڭ، بىز سېنىڭ سۆزلىرىڭ سەۋەبىدىن بۇتلىرىمىزنى تاشلىۋەتمەيمىز ۋە ساڭا ئىشەنمەيمىز».

اِنْ نَّقُوْلُ اِلَّا اعْتَرٰىكَ بَعْضُ اٰلِهَتِنَا بِسُوْۤءٍ ۗقَالَ اِنِّيْٓ اُشْهِدُ اللّٰهَ وَاشْهَدُوْٓا اَنِّيْ بَرِيْۤءٌ مِّمَّا تُشْرِكُوْنَ

in naqūlu illa‘tarāka ba‘ḍu ālihatinā bisū'(in), qāla innī usyhidullāha wasyhadū annī barī'um mimmā tusyrikūn(a).

بىز پەقەت بەزى بۇتلىرىمىز سېنى جىننىلىققا چۆمدۈردى دەيمىز». ئۇ (ھۇد) ئېيتتى: «ھەقىقەتەن، مەن ئاللاھقا گۇۋاھلىق بېرىمەن ۋە گۇۋاھلىق بېرىمەنكى، مەن سىلەرنىڭ ئۇنىڭغا شېرىك كەلتۈرگەن نەرسىلىرىڭلارنىڭ ھەممىسىدىن پاكمەن».

مِنْ دُوْنِهٖ فَكِيْدُوْنِيْ جَمِيْعًا ثُمَّ لَا تُنْظِرُوْنِ

min dūnihī fa kīdūnī jamī‘an ṡumma lā tunẓirūn(i).

باشقىلار بىلەن بىللە، ماڭا قارشى بارلىق ئالدامچىلىقلىرىڭلارنى قىلىڭلار ۋە ئەمدى كېچىكتۈرمەڭلار.

اِنِّيْ تَوَكَّلْتُ عَلَى اللّٰهِ رَبِّيْ وَرَبِّكُمْ ۗمَا مِنْ دَاۤبَّةٍ اِلَّا هُوَ اٰخِذٌۢ بِنَاصِيَتِهَا ۗاِنَّ رَبِّيْ عَلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ

innī tawakkaltu ‘alallāhi rabbī wa rabbikum, mā min dābbatin illā huwa ākhiżum bināṣiyatihā, inna rabbī ‘alā ṣirāṭim mustaqīm(in).

ھەقىقەتەن، مەن مېنىڭ پەرۋەردىگارىم ۋە سىلەرنىڭ پەرۋەردىگارىڭلار بولغان ئاللاھقا تەۋەككۈل قىلدىم. ھەر قانداق جانلىقنىڭ ھاياتى پەقەت ئۇنىڭ پېشانىسىنى تۇتۇپ تۇرىدۇ (ئۇنىڭغا ھۆكۈمرانلىق قىلىدۇ). شۈبھىسىزكى، پەرۋەردىگارىم توغرا يولدادۇر.

فَاِنْ تَوَلَّوْا فَقَدْ اَبْلَغْتُكُمْ مَّآ اُرْسِلْتُ بِهٖٓ اِلَيْكُمْ ۗوَيَسْتَخْلِفُ رَبِّيْ قَوْمًا غَيْرَكُمْۗ وَلَا تَضُرُّوْنَهٗ شَيْـًٔا ۗاِنَّ رَبِّيْ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ حَفِيْظٌ

fa in tawallau faqad ablagtukum mā ursiltu bihī ilaikum, wa yastakhlifu rabbī qauman gairakum, wa lā taḍurrūnahū syai'ā(n), inna rabbī ‘alā kulli syai'in ḥafīẓ(un).

ئەگەر يۈز ئۆرۈسەڭلار، مەن سىلەرگە پەيغەمبەرلىك ۋەزىپىسىنى تاپشۇردۇم. پەرۋەردىگارىم سىلەرنىڭ ئورنىغا باشقا بىر قەۋمنى كەلتۈرىدۇ، سىلەر ئۇنىڭغا قىلچە زىيان يەتكۈزەلمەيسىلەر. پەرۋەردىگارىم ھەقىقەتەن ھەممە نەرسىنىڭ ئىگىسىدۇر.

وَلَمَّا جَاۤءَ اَمْرُنَا نَجَّيْنَا هُوْدًا وَّالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَهٗ بِرَحْمَةٍ مِّنَّاۚ وَنَجَّيْنٰهُمْ مِّنْ عَذَابٍ غَلِيْظٍ

wa lammā jā'a amrunā najjainā hūdaw wal-lażīna āmanū ma‘ahū biraḥmatim minnā, wa najjaināhum min ‘ażābin galīẓ(in).

ئازابىمىز كەلگەندە، ھۇدنى ۋە ئۇنىڭ بىلەن بىللە ئىمان ئېيتقانلارنى رەھمىتىمىز بىلەن قۇتقۇزدۇق، ئۇلارنى (ئاخىرەتتە) قاتتىق ئازابتىن قۇتقۇزدۇق.

وَتِلْكَ عَادٌ ۖجَحَدُوْا بِاٰيٰتِ رَبِّهِمْ وَعَصَوْا رُسُلَهٗ وَاتَّبَعُوْٓا اَمْرَ كُلِّ جَبَّارٍ عَنِيْدٍ

wa tilka ‘ādun jaḥadū bi'āyāti rabbihim wa ‘aṣau rusulahū wattaba‘ū amra kulli jabbārin ‘anīd(in).

بۇ ئاللاھنىڭ ئايەتلىرىنى (قۇدرىتىنى) ئىنكار قىلغان ئاد قەۋمىنىڭ (قىسسىسى)دۇر. ئۇلار ئاللاھنىڭ ئەلچىلىرىگە ئاسىيلىق قىلدى ۋە بارلىق خالىغانچە ۋە ئىتائەتسىز ھۆكۈمرانلارنىڭ بۇيرۇقلىرىغا بويسۇندى.

وَاُتْبِعُوْا فِيْ هٰذِهِ الدُّنْيَا لَعْنَةً وَّيَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗ اَلَآ اِنَّ عَادًا كَفَرُوْا رَبَّهُمْ ۗ اَلَا بُعْدًا لِّعَادٍ قَوْمِ هُوْدٍ ࣖ

wa utbi‘ū fī hażihid-dun-yā la‘nataw wa yaumal-qiyāmah(ti), alā inna ‘ādan kafarū rabbahum, alā bu‘dal li‘ādin qaumi hūd(in).

بۇ دۇنيادا ۋە قىيامەت كۈنىدە (شۇنىڭغا ئوخشاش) ئۇلارغا ھەمىشە لەنەتلەر كېلىدۇ. ئېسىڭىزدە بولسۇنكى، ئاد قەۋمى ئۆزلىرىنىڭ ئىلاھىغا ئىشەنمىدى. شۈبھىسىزكى، ئاد قەۋمى، يەنى ھۇد قەۋمى ھالاك بولىدۇ.

۞ وَاِلٰى ثَمُوْدَ اَخَاهُمْ صٰلِحًا ۘ قَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗ ۗهُوَ اَنْشَاَكُمْ مِّنَ الْاَرْضِ وَاسْتَعْمَرَكُمْ فِيْهَا فَاسْتَغْفِرُوْهُ ثُمَّ تُوْبُوْٓا اِلَيْهِ ۗاِنَّ رَبِّيْ قَرِيْبٌ مُّجِيْبٌ

wa ilā ṡamūda akhāhum ṣālihā(n), qāla yā qaumi‘budullāḥa mā lakum min ilāhin gairuh(ū), huwa ansya'akum minal-arḍi wasta‘marakum fīhā fastagfirūhu ṡumma tūbū ilaih(i), inna rabbī qarībum mujīb(un).

سەمۇدقا (بىز) ئۇلارنىڭ قېرىندىشى سالىھنى ئەۋەتتۇق. ئۇ: «ئى قەۋمىم! ئاللاھقا ئىبادەت قىلىڭلار، سىلەر ئۈچۈن ئۇنىڭدىن باشقا ئىلاھ يوق. ئۇ سىلەرنى تۇپراقتىن ياراتتى ۋە سىلەرگە بەخت ئاتا قىلدى، ئۇنىڭدىن مەغپىرەت تىلەڭلار، ئاندىن ئۇنىڭغا تەۋبە قىلىڭلار. پەرۋەردىگارىم ھەقىقەتەن يېقىندۇر ۋە (بەندىلىرىنىڭ دۇئاسىنى) قوبۇل قىلىدۇ» دېدى.

قَالُوْا يٰصٰلِحُ قَدْ كُنْتَ فِيْنَا مَرْجُوًّا قَبْلَ هٰذَآ اَتَنْهٰىنَآ اَنْ نَّعْبُدَ مَا يَعْبُدُ اٰبَاۤؤُنَا وَاِنَّنَا لَفِيْ شَكٍّ مِّمَّا تَدْعُوْنَآ اِلَيْهِ مُرِيْبٍ

qālū yā ṣāliḥu qad kunta fīnā marjuwwan qabla hāżā atanhānā an na‘buda mā ya‘budu ābā'unā wa innanā lafī syakkim mimmā tad‘ūnā ilaihi murīb(in).

ئۇلار (سەمۇد قەۋمى) ئېيتتى: «ئى سالىھ! سەن بىزنىڭ ئارىمىزدا بولۇشتىن بۇرۇن، سەن ئۈمىد قىلىنغان بىر ئادەم ئىدىڭ، نېمىشقا بىزنى ئاتا-بوۋىلىرىمىز ئىبادەت قىلغان نەرسىلەرگە ئىبادەت قىلىشتىن توسىسەن؟ بىز ھەقىقەتەن سەن بىزنى چاقىرغان دىن توغرىسىدا گۇمان ۋە ئەندىشە ئىچىدەمىز».

قَالَ يٰقَوْمِ اَرَءَيْتُمْ اِنْ كُنْتُ عَلٰى بَيِّنَةٍ مِّنْ رَّبِّيْۗ وَاٰتٰىنِيْ مِنْهُ رَحْمَةً فَمَنْ يَّنْصُرُنِيْ مِنَ اللّٰهِ اِنْ عَصَيْتُهٗ ۗفَمَا تَزِيْدُوْنَنِيْ غَيْرَ تَخْسِيْرٍ

qāla yā qaumi ara'aitum in kuntu ‘alā bayyinatim mir rabbī, wa ātānī minhu raḥmatan famay yanṣurunī minallāhi in ‘aṣaituh(ū), famā tazīdūnanī gaira takhsīr(in).

ئۇ (سالەھ) ئېيتتى: «ئى قەۋمىم! ماڭا چۈشەندۈرۈپ بېرىڭلاركى، ئەگەر مەن پەرۋەردىگارىمدىن ئېنىق دەلىلگە ئىگە بولسام ۋە ئۇ ماڭا ئۆز تەرىپىدىن پەزل (پەيغەمبەرلىك) بەرگەن بولسا، ئەگەر مەن ئۇنىڭغا ئاسىيلىق قىلسام، ئاللاھنىڭ ئازابىدىن ماڭا كىم ياردەم بېرىدۇ؟ ئەگەر سىلەر مېنىڭ زىيىنىمنى تېخىمۇ ئاشۇرساڭلار بولىدۇ».

وَيٰقَوْمِ هٰذِهٖ نَاقَةُ اللّٰهِ لَكُمْ اٰيَةً فَذَرُوْهَا تَأْكُلْ فِيْٓ اَرْضِ اللّٰهِ وَلَا تَمَسُّوْهَا بِسُوْۤءٍ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابٌ قَرِيْبٌ

wa yā qaumi hāżihī nāqatullāhi lakum āyatan fa żarūhā ta'kul fī arḍillāhi wa lā tamassūhā bisū'in fa ya'khużakum ‘ażābun qarīb(un).

ئى قەۋمىم! بۇ سىلەرگە ئاللاھنىڭ مۆجىزىسى سۈپىتىدە كەلگەن بىر چىشى تۆگە، ئۇنى ئاللاھنىڭ زېمىنىدا يېسۇن، سىلەرنى دەرھال ئازابقا دۇچار قىلىدىغان ھېچقانداق بۇزغۇنچىلىق بىلەن ئۇنىڭغا بۇزغۇنچىلىق قىلماڭلار».

فَعَقَرُوْهَا فَقَالَ تَمَتَّعُوْا فِيْ دَارِكُمْ ثَلٰثَةَ اَيَّامٍ ۗذٰلِكَ وَعْدٌ غَيْرُ مَكْذُوْبٍ

fa ‘aqarūhā fa qāla tamatta‘ū fī dārikum ṡalāṡata ayyām(in), żālika wa‘dun gairu makżūb(in).

ئۇلار تۆگىنى بوغۇزلىدى، ئاندىن ئۇ (سالەھ): «ھەممىڭلار ئۆيۈڭلاردا ئۈچ كۈن خۇشال-خۇرام بولۇڭلار. بۇ ئىنكار قىلغىلى بولمايدىغان ۋەدە» دېدى.

فَلَمَّا جَاۤءَ اَمْرُنَا نَجَّيْنَا صٰلِحًا وَّالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَهٗ بِرَحْمَةٍ مِّنَّا وَمِنْ خِزْيِ يَوْمِىِٕذٍ ۗاِنَّ رَبَّكَ هُوَ الْقَوِيُّ الْعَزِيْزُ

falammā jā'a amrunā najjainā ṣāliḥaw wal-lażīna āmanū ma‘ahū biraḥmatim minnā wa min khizyi yaumi'iż(in), inna rabbaka huwal-qawiyyul-‘ażīz(u).

بىزنىڭ ئەمىرىمىز كەلگەندە، سالىھنى ۋە ئۇنىڭ بىلەن بىللە ئىمان ئېيتقانلارنى رەھمىتىمىز بىلەن قۇتقۇزدۇق ۋە ئۇلارنى شۇ كۈندە خارلىقتىن قۇتقۇزدۇق. شۈبھىسىزكى، پەرۋەردىگارىڭ غالىبتۇر، قۇدرەتلىكتۇر.

وَاَخَذَ الَّذِيْنَ ظَلَمُوا الصَّيْحَةُ فَاَصْبَحُوْا فِيْ دِيَارِهِمْ جٰثِمِيْنَۙ

wa akhażal-lażīna ẓalamuṣ-ṣaiḥatu fa aṣbaḥū fī dārihim jāṡimīn(a).

ئاندىن زالىم خەلق ئۈستىگە گۈلدۈرمامىلىق بىر ئاۋاز ئاڭلاندى، ئۇلار ئۆيلىرىدە يېتىپ ئۆلۈپ كەتتى.

كَاَنْ لَّمْ يَغْنَوْا فِيْهَا ۗ اَلَآ اِنَّ ثَمُوْدَا۟ كَفَرُوْا رَبَّهُمْ ۗ اَلَا بُعْدًا لِّثَمُوْدَ ࣖ

ka allam yagnau fīhā, alā inna ṡamūda kafarū rabbahum, alā bu‘dal liṡamūd(a).

گويا ئۇلار ھەرگىز ئۇ يەردە ياشىمىغاندەك ئىدى. ئېسىڭىزدە بولسۇن، سەمۇد خەلقى ئۆزلىرىنىڭ خۇداسىنى ئىنكار قىلدى. ئېسىڭىزدە بولسۇن، سەمۇد خەلقى ھالاك بولىدۇ.

وَلَقَدْ جَاۤءَتْ رُسُلُنَآ اِبْرٰهِيْمَ بِالْبُشْرٰى قَالُوْا سَلٰمًا ۖقَالَ سَلٰمٌ فَمَا لَبِثَ اَنْ جَاۤءَ بِعِجْلٍ حَنِيْذٍ

wa laqad jā'at rusulunā ibrāhīma bil-busyrā qālū salāmā(n), qāla salāmun famā labiṡa an jā'a bi‘ijlin ḥanīż(in).

بىزنىڭ ئەلچىلىرىمىز (پەرىشتىلەر) ئىبراھىمغا خۇش خەۋەر ئېلىپ كەلدى، ئۇلار: «تەبرىكلەيمىز» دېدى. ئىبراھىم: «تەبرىكلەيمىز» دېدى. شۇنىڭ بىلەن كۆپ ئۆتمەي ئىبراھىم قورۇلغان موزاي گۆشىنى ئېلىپ كەلدى.

فَلَمَّا رَآٰ اَيْدِيَهُمْ لَا تَصِلُ اِلَيْهِ نَكِرَهُمْ وَاَوْجَسَ مِنْهُمْ خِيْفَةً ۗقَالُوْا لَا تَخَفْ اِنَّآ اُرْسِلْنَآ اِلٰى قَوْمِ لُوْطٍۗ

falammā ra'ā aidiyahum lā taṣilu ilaihi nakirahum wa aujasa minhum khīfah(tan), qālū lā takhaf innā ursilnā ilā qaumi lūṭ(in).

ئۇلارنىڭ قوللىرىنىڭ ئۆزىگە تەگمىگەنلىكىنى كۆرۈپ، (ئىبراھىم) ئۇلاردىن گۇمانلاندى ۋە ئۇلاردىن قورقتى. ئۇلار (پەرىشتىلەر): «قورقماڭلار، بىز ھەقىقەتەن لۇت قەۋمىگە ئەۋەتىلگەنمىز» دېدى.

وَامْرَاَتُهٗ قَاۤىِٕمَةٌ فَضَحِكَتْ فَبَشَّرْنٰهَا بِاِسْحٰقَۙ وَمِنْ وَّرَاۤءِ اِسْحٰقَ يَعْقُوْبَ

wamra'atuhū qā'imatun fa ḍaḥikat fa basysyarnāhā bi'isḥāq(a), wa miw warā'i isḥāqa ya‘qūb(a).

ئۇنىڭ ئايالى ئورنىدىن تۇرۇپ كۈلۈمسىرىدى. بىز ئۇنىڭغا ئىسھاق (بالىلىقى) بىلەن، ئىسھاقتىن كېيىن يەئقۇب (بالىلىقى) بىلەن خۇش خەۋەر بەردۇق.

قَالَتْ يٰوَيْلَتٰىٓ ءَاَلِدُ وَاَنَا۠ عَجُوْزٌ وَّهٰذَا بَعْلِيْ شَيْخًا ۗاِنَّ هٰذَا لَشَيْءٌ عَجِيْبٌ

qālat yā wailatā a'alidu wa ana ‘ajūzuw wa hāżā ba‘lī syaikhā(n), inna hāżā lasyai'un ‘ajīb(un).

ئۇ (ئايالى): «بۇ ھەقىقەتەن مۆجىزە، مەن قېرىپ قالغان، ئېرىم بولسا بالا تۇغۇپ بېرەلەمدىم؟ بۇ ھەقىقەتەن مۆجىزە ئىش» دېدى.

قَالُوْٓا اَتَعْجَبِيْنَ مِنْ اَمْرِ اللّٰهِ رَحْمَتُ اللّٰهِ وَبَرَكٰتُهٗ عَلَيْكُمْ اَهْلَ الْبَيْتِۗ اِنَّهٗ حَمِيْدٌ مَّجِيْدٌ

qālū ata‘jabīna min amrillāhi raḥmatullāhi wa barakātuh(ū), ‘alaikum ahlal-bait(i), innahū ḥamīdum majīd(un).

ئۇلار (پەرىشتىلەر): «نېمىشقا ئاللاھنىڭ تەقدىرىدىن ھەيران قالىسىلەر؟ (بۇ) ئاللاھنىڭ رەھمىتى ۋە بەرىكىتى، ئى بەيت ئەھلى! ھەقىقەتەن ئاللاھ مەدھىيىلىنىشكە لايىق، ناھايىتى مېھرىباندۇر» دېدى.

فَلَمَّا ذَهَبَ عَنْ اِبْرٰهِيْمَ الرَّوْعُ وَجَاۤءَتْهُ الْبُشْرٰى يُجَادِلُنَا فِيْ قَوْمِ لُوْطٍ

falammā żahaba ‘an ibrāhīmar rau‘u wa jā'athul busyrā yujādilunā fī qaumi lūṭ(in).

ئىبراھىمدىن قورقۇنچ يوقاپ، ئۇنىڭغا خۇش خەۋەر كەلگەندىن كېيىن، ئۇ بىزدىن (پەرىشتىلەردىن) لۇت قەۋمى توغرىسىدا سورىدى.

اِنَّ اِبْرٰهِيْمَ لَحَلِيْمٌ اَوَّاهٌ مُّنِيْبٌ

inna ibrāhīma laḥalīmun awwāhum munīb(un).

ئىبراھىم ھەقىقەتەن مېھرىبان، يۇمشاق ۋە (ئاللاھقا) قايتىشنى ياخشى كۆرىدىغان ئادەم ئىدى.

يٰٓاِبْرٰهِيْمُ اَعْرِضْ عَنْ هٰذَا ۚاِنَّهٗ قَدْ جَاۤءَ اَمْرُ رَبِّكَۚ وَاِنَّهُمْ اٰتِيْهِمْ عَذَابٌ غَيْرُ مَرْدُوْدٍ

yā ibrāhīmu a‘riḍ ‘an hāżā, innahū qad jā'a amru rabbik(a), wa innahum ātīhim ‘ażābun gairu mardūd(in).

ئى ئىبراھىم! بۇنى (سۆزلەشنى) قويۇۋەتكىن، ھەقىقەتەن پەرۋەردىگارىڭنىڭ ھۆكمى كەلدى، ئۇلارغا رەت قىلغىلى بولمايدىغان ئازاب كېلىدۇ.

وَلَمَّا جَاۤءَتْ رُسُلُنَا لُوْطًا سِيْۤءَ بِهِمْ وَضَاقَ بِهِمْ ذَرْعًا وَّقَالَ هٰذَا يَوْمٌ عَصِيْبٌ

wa lammā jā'at rusulunā lūṭan sī'a bihim wa ḍāqa bihim żar‘aw wa qāla hāżā yaumun ‘aṣīb(un).

ئەلچىلىرىمىز (پەرىشتىلەر) لۇتنىڭ يېنىغا كەلگەندە، ئۇ ئۇلاردىن گۇمانلىنىپ، كۆڭلى قىسىلىپ كەتتى. ئۇ (لۇت): «بۈگۈن بەك قىيىن كۈن» دېدى.

وَجَاۤءَهٗ قَوْمُهٗ يُهْرَعُوْنَ اِلَيْهِۗ وَمِنْ قَبْلُ كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ السَّيِّاٰتِۗ قَالَ يٰقَوْمِ هٰٓؤُلَاۤءِ بَنَاتِيْ هُنَّ اَطْهَرُ لَكُمْ فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَلَا تُخْزُوْنِ فِيْ ضَيْفِيْۗ اَلَيْسَ مِنْكُمْ رَجُلٌ رَّشِيْدٌ

wa jā'ahū qaumuhū yuhra‘ūna ilaih(i), wa min qablu kānū ya‘malūnas-sayyi'āt(i), qāla yā qaumi hā'ulā'i banātī hunna aṭharu lakum fattaqullāha wa lā tukhzūni fī ḍaifī, alaisa minkum rajulur rasyīd(un).

ئۇنىڭ قەۋمى دەرھال ئۇنىڭ يېنىغا كەلدى. قەدىمدىن تارتىپ ئۇلار ھەمىشە رەزىل ئىشلارنى قىلىپ كەلگەن. لۇت: «ئى قەۋمىم! بۇلار مېنىڭ (يەرىمدىكى) قىزلىرىم، ئۇلار سىلەر ئۈچۈن تېخىمۇ مۇقەددەس، شۇڭا ئاللاھتىن قورقۇڭلار ۋە مېنىڭ (ئىسىمنى) مېھمانىمغا قارشى تىلغا ئالماڭلار. سىلەرنىڭ ئاراڭلاردا ئەقىللىق ئادەم بارمۇ؟» دېدى.

قَالُوْا لَقَدْ عَلِمْتَ مَا لَنَا فِيْ بَنٰتِكَ مِنْ حَقٍّۚ وَاِنَّكَ لَتَعْلَمُ مَا نُرِيْدُ

qālū laqad ‘alimta mā lanā fī banātika min ḥaqq(in), wa innaka lata‘lamu mā nurīd(u).

ئۇلار: «ھەقىقەتەن، بىزنىڭ قىزلىرىڭىزغا قىزىقىشىمىز يوقلۇقىنى بىلىسىز، بىزنىڭ نېمىنى خالايدىغانلىقىمىزنىمۇ سىز ھەقىقەتەن بىلىسىز» دەپ جاۋاب بەردى.

قَالَ لَوْ اَنَّ لِيْ بِكُمْ قُوَّةً اَوْ اٰوِيْٓ اِلٰى رُكْنٍ شَدِيْدٍ

qāla lau anna lī bikum quwwatan au āwī ilā ruknin syadīd(in).

ئۇ (لۇت): «ئەگەر مېنىڭ (سېنى رەت قىلىشقا) كۈچۈم يەتسە ياكى كۈچلۈك بىر ئائىلىگە پاناھلىنىۋالسام (ئەلۋەتتە)» دېدى.

قَالُوْا يٰلُوْطُ اِنَّا رُسُلُ رَبِّكَ لَنْ يَّصِلُوْٓا اِلَيْكَ فَاَسْرِ بِاَهْلِكَ بِقِطْعٍ مِّنَ الَّيْلِ وَلَا يَلْتَفِتْ مِنْكُمْ اَحَدٌ اِلَّا امْرَاَتَكَۗ اِنَّهٗ مُصِيْبُهَا مَآ اَصَابَهُمْ ۗاِنَّ مَوْعِدَهُمُ الصُّبْحُ ۗ اَلَيْسَ الصُّبْحُ بِقَرِيْبٍ

qālū yā lūṭu innā rusulu rabbika lay yaṣilū ilaika fa asri bi'ahlika biqiṭ‘im minal-laili wa lā yaltafit minkum aḥadun illamra'atak(a), innahū muṣībuhā mā aṣābahum, inna mau‘idahumuṣ-ṣubḥ(u), alaisaṣ-ṣubḥu biqarīb(in).

ئۇلار (پەرىشتىلەر) ئېيتتى: «ئى لۇت! بىز پەرۋەردىگارىڭنىڭ ئەلچىلىرىمىز، ئۇلار ساڭا زىيان يەتكۈزەلمەيدۇ. كېچىنىڭ ئاخىرىدا ئائىلەڭ بىلەن چىقىپ كەت، پەقەت ئايالىڭدىن باشقا ھېچكىم ئارقىسىغا قارىمىسۇن. ئۇ چوقۇم ئۇلارغا كەلگەن ئازابقا دۇچار بولىدۇ. ئۇلارنىڭ ئازاب ۋاقتى تاڭ ئاتقاندا بولىدۇ. تاڭ يېقىنلاشمىدىمۇ؟»

فَلَمَّا جَاۤءَ اَمْرُنَا جَعَلْنَا عَالِيَهَا سَافِلَهَا وَاَمْطَرْنَا عَلَيْهَا حِجَارَةً مِّنْ سِجِّيْلٍ مَّنْضُوْدٍ

falammā jā'a amrunā ja‘alnā ‘āliyahā sāfilahā wa amṭarnā ‘alaihā ḥijāratam min sijjīlim manḍūd(in).

بىزنىڭ ھۆكۈمىمىز كەلگەندە، بىز لۇت قەۋمىنىڭ زېمىنىنى ئاستىن-ئۈستۈن قىلدۇق، ئۇلارنىڭ ئۈستىگە ئوتتا كۆيۈپ تۇرغان زېمىندىن تاش ياغدۇردۇق.

مُسَوَّمَةً عِنْدَ رَبِّكَۗ وَمَا هِيَ مِنَ الظّٰلِمِيْنَ بِبَعِيْدٍ ࣖ

musawwamatan ‘inda rabbik(a) wa mā hiya minaẓ-ẓālimīna biba‘īd(in).

بۇ (قىيامەت) پەرۋەردىگارىڭ تەرىپىدىن بىر مۆجىزە بېرىلگەن. زالىملاردىن ئازاب يىراق ئەمەس.

۞ وَاِلٰى مَدْيَنَ اَخَاهُمْ شُعَيْبًا ۗقَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗ ۗوَلَا تَنْقُصُوا الْمِكْيَالَ وَالْمِيْزَانَ اِنِّيْٓ اَرٰىكُمْ بِخَيْرٍ وَّاِنِّيْٓ اَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ مُّحِيْطٍ

wa ilā madyana akhāhum syu‘aibā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), wa lā tanquṣul-mikyāla wal-mīzāna innī arākum bikhairiw wa innī akhāfu ‘alaikum ‘ażāba yaumim muḥīṭ(in).

مەديەن خەلقىگە (بىز) ئۇلارنىڭ قېرىندىشى شۇئەيبنى ئەۋەتتۇق. ئۇ: «ئى قەۋمىم! ئاللاھقا ئىبادەت قىلىڭلار، سىلەر ئۈچۈن ئۇنىڭدىن باشقا ئىلاھ يوق. ئۆلچەمنى ۋە تارازىنى ئازايتماڭلار. مەن سىلەرنىڭ ياخشى ئەھۋالدا ئىكەنلىكىڭلارنى كۆرۈۋاتىمەن. ھەقىقەتەن مەن سىلەرگە ھالاكەت كۈنى ئازاب كېلىشىدىن قورقىمەن» دېدى.

وَيٰقَوْمِ اَوْفُوا الْمِكْيَالَ وَالْمِيْزَانَ بِالْقِسْطِ وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ اَشْيَاۤءَهُمْ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ

wa yā qaumi auful-mikyāla wal-mīzāna bil-qisṭi wa lā tabkhasun-nāsa asy-yā'ahum wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).

ئى قەۋمىم! ئۆلچەم ۋە تارازىنى ئادىل قىلىڭلار، كىشىلەرنىڭ ھەقلىرىگە زىيان يەتكۈزمەڭلار، يەر يۈزىدە بۇزغۇنچىلىق قىلىپ يامانلىق قىلماڭلار.

بَقِيَّتُ اللّٰهِ خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ ەۚ وَمَآ اَنَا۠ عَلَيْكُمْ بِحَفِيْظٍ

baqiyyatullāhi khairul lakum in kuntum mu'minīn(a), wa mā ana ‘alaikum biḥafīẓ(in).

ئەگەر سىلەر مۆمىن بولساڭلار، ئاللاھنىڭ قالدۇرغانلىرى سىلەر ئۈچۈن ياخشىدۇر. مەن سىلەرگە ھامىي ئەمەسمەن.

قَالُوْا يٰشُعَيْبُ اَصَلٰوتُكَ تَأْمُرُكَ اَنْ نَّتْرُكَ مَا يَعْبُدُ اٰبَاۤؤُنَآ اَوْ اَنْ نَّفْعَلَ فِيْٓ اَمْوَالِنَا مَا نَشٰۤؤُا ۗاِنَّكَ لَاَنْتَ الْحَلِيْمُ الرَّشِيْدُ

qālū yā syu‘aibu aṣalātuka ta'muruka an natruka mā ya‘budu ābā'unā au an naf‘ala fī amwālinā mā nasyā'(u), innaka la'antal-ḥalīmur-rasyīd(u).

ئۇلار: «ئى شۇئەيب! ئاتا-بوۋىلىرىمىز ئىبادەت قىلغان نەرسىلەرنى تاشلاشنى ساڭا دىنىڭ ئېيتامدۇ ياكى مال-مۈلكىمىزدىن خالىغانچە پايدىلىنىشنى چەكلەۋاتامدۇ؟ ھەقىقەتەن سەن ھەقىقەتەن ناھايىتى مېھرىبان ۋە ئەقىللىق ئادەمسەن» دېدى.

قَالَ يٰقَوْمِ اَرَءَيْتُمْ اِنْ كُنْتُ عَلٰى بَيِّنَةٍ مِّنْ رَّبِّيْ وَرَزَقَنِيْ مِنْهُ رِزْقًا حَسَنًا وَّمَآ اُرِيْدُ اَنْ اُخَالِفَكُمْ اِلٰى مَآ اَنْهٰىكُمْ عَنْهُ ۗاِنْ اُرِيْدُ اِلَّا الْاِصْلَاحَ مَا اسْتَطَعْتُۗ وَمَا تَوْفِيْقِيْٓ اِلَّا بِاللّٰهِ ۗعَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَاِلَيْهِ اُنِيْبُ

qāla yā qaumi ara'aitum in kuntu ‘alā bayyinatim mir rabbī wa razaqanī minhu rizqan ḥasanaw wa mā urīdu an ukhālifakum ila mā anhākum ‘anh(u), in urīdu illal-iṣlāḥa mastaṭa‘t(u), wa mā taufīqī illā billāh(i), ‘alaihi tawakkaltu wa ilaihi unīb(u).

ئۇ (شۇيب) ئېيتتى: «ئى قەۋمىم! ماڭا ئېيتىپ بېرىڭلار، ئەگەر مەن پەرۋەردىگارىمدىن ئېنىق دەلىلگە ئىگە بولسام ۋە ئۇ ماڭا ياخشىلىق ئاتا قىلغان بولسا (ئۇنىڭ ئەمرلىرىگە خىلاپلىق قىلىشىم توغرامۇ؟) مەن سىلەرنى چەكلىگەن نەرسە بىلەن سىلەرگە خىلاپلىق قىلىشنى خالىمايمەن. مەن پەقەت كۈچۈم يەتكۈچە ياخشىلىنىشنىلا خالىيمەن. مەن ئەگىشىدىغان يول پەقەت ئاللاھتىندۇر. مەن ئۇنىڭغا تەۋەككۈل قىلدىم ۋە ئۇنىڭغا قايتىمەن».

وَيٰقَوْمِ لَا يَجْرِمَنَّكُمْ شِقَاقِيْٓ اَنْ يُّصِيْبَكُمْ مِّثْلُ مَآ اَصَابَ قَوْمَ نُوْحٍ اَوْ قَوْمَ هُوْدٍ اَوْ قَوْمَ صٰلِحٍ ۗوَمَا قَوْمُ لُوْطٍ مِّنْكُمْ بِبَعِيْدٍ

wa yā qaumi lā yajrimannakum syiqāqī ay yuṣībakum miṡlu mā aṣāba qauma nūḥin au qauma hūdin au qauma ṣāliḥ(in), wa mā qaumu lūṭim minkum biba‘īd(in).

ئى قەۋمىم! مەن بىلەن سىلەرنىڭ ئاراڭلاردا بولغان توقۇنۇش سىلەرنى نۇھ قەۋمى، ھۇد قەۋمى ياكى سالىھ قەۋمىگە ئۇچرىغاندەك ئازابقا دۇچار قىلمىسۇن، لۇت قەۋمى سىلەردىن يىراق ئەمەس ئىدى.

وَاسْتَغْفِرُوْا رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوْبُوْٓا اِلَيْهِ ۗاِنَّ رَبِّيْ رَحِيْمٌ وَّدُوْدٌ

wastagfirū rabbakum ṡumma tūbū ilaih(i), inna rabbī raḥīmuw wadūd(un).

پەرۋەردىگارىڭلاردىن مەغپىرەت تىلەڭلار، ئاندىن ئۇنىڭغا تەۋبە قىلىڭلار. شۈبھىسىزكى، مېنىڭ پەرۋەردىگارىم ناھايىتى مېھرىبان، ناھايىتى مېھرىباندۇر».

قَالُوْا يٰشُعَيْبُ مَا نَفْقَهُ كَثِيْرًا مِّمَّا تَقُوْلُ وَاِنَّا لَنَرٰىكَ فِيْنَا ضَعِيْفًا ۗوَلَوْلَا رَهْطُكَ لَرَجَمْنٰكَ ۖوَمَآ اَنْتَ عَلَيْنَا بِعَزِيْزٍ

qālū yā syu‘aibu mā nafqahu kaṡīram mimmā taqūlu wa innā lanarāka fīnā ḍa‘īfā(n), wa lau lā rahṭuka larajamnāk(a), wa anta ‘alainā bi‘azīz(in).

ئۇلار: «ئى سۇۋايب! بىز سېنىڭ نېمە دېگىنىڭنى ئانچە چۈشەنمەيمىز، ئەمما ئەمەلىيەتتە سېنى ئىچىمىزدىكى ئەڭ ئاجىز دەپ قارايمىز. ئەگەر سېنىڭ ئائىلىڭ بولمىغان بولسا، سېنى تاش بىلەن ئۇرغان بولاتتۇق، گەرچە سەن بىزنىڭ دائىرىمىزدە تەسىر كۈچىگە ئىگە ئادەم بولمىسىمۇ» دېدى.

قَالَ يٰقَوْمِ اَرَهْطِيْٓ اَعَزُّ عَلَيْكُمْ مِّنَ اللّٰهِ ۗوَاتَّخَذْتُمُوْهُ وَرَاۤءَكُمْ ظِهْرِيًّا ۗاِنَّ رَبِّيْ بِمَا تَعْمَلُوْنَ مُحِيْطٌ

qāla yā qaumi arahṭī a‘azzu ‘alaikum minallāh(i), wattakhażtumūhu warā'akum ẓihriyyā(n), inna rabbī bimā ta‘malūna muḥīṭ(un).

ئۇ (شۇيب) جاۋابەن: «ئى قەۋمىم! سىلەر ئۇنى ئارقىدا قالدۇرۇپ (ئىگنىگە ئالمىغان تەقدىردىمۇ)، مېنىڭ ئائىلەم سىلەرنىڭ نەزىرىڭلاردا ئاللاھتىنمۇ ھۆرمەتلىكمۇ؟ بىلىڭلاركى، پەرۋەردىگارىم سىلەرنىڭ قىلمىشلىرىڭلارنى بىلىدۇ» دېدى.

وَيٰقَوْمِ اعْمَلُوْا عَلٰى مَكَانَتِكُمْ اِنِّيْ عَامِلٌ ۗسَوْفَ تَعْلَمُوْنَۙ مَنْ يَّأْتِيْهِ عَذَابٌ يُّخْزِيْهِ وَمَنْ هُوَ كَاذِبٌۗ وَارْتَقِبُوْٓا اِنِّيْ مَعَكُمْ رَقِيْبٌ

wa yā qaumi‘malū ‘alā makānatikum innī ‘āmil(un), saufa ta‘lamūn(a), may ya'tīhi ‘ażābuy yukhzīhi wa man huwa kāżib(un), wartaqibū innī ma‘akum raqīb(un).

ئى قەۋمىم! قولۇڭلاردىن كېلىشىچە ئىش قىلىڭلار، مەنمۇ (شۇنداق قىلىمەن). كېيىن كىمنىڭ خورلىغۇچى ئازابقا دۇچار بولىدىغانلىقىنى، كىمنىڭ يالغان سۆزلەيدىغانلىقىنى بىلىسىلەر. كۈتۈڭلار! مەن ھەقىقەتەن سىلەر بىلەن بىللە كۈتۈپ تۇرغۇچىمەن».

وَلَمَّا جَاۤءَ اَمْرُنَا نَجَّيْنَا شُعَيْبًا وَّالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَهٗ بِرَحْمَةٍ مِّنَّاۚ وَاَخَذَتِ الَّذِيْنَ ظَلَمُوا الصَّيْحَةُ فَاَصْبَحُوْا فِيْ دِيَارِهِمْ جٰثِمِيْنَۙ

wa lammā jā'a amrunā najjainā syu‘aibaw wal-lażīna amanū ma‘ahū biraḥmatim minnā, wa akhażatil-lażīna ẓalamuṣ-ṣaiḥatu fa aṣbaḥū fī diyārihim jāṡimīn(a).

(ئەمەلىمىز كەلگەندە) شۇئەيبنى ۋە ئۇنىڭ بىلەن بىللە ئىمان ئېيتقانلارنى رەھمىتىمىز بىلەن قۇتقۇزدۇق. زالىملار گۈلدۈرماما ئاۋازى بىلەن ھالاك بولۇپ، ئۆيلىرىدە ياتقان ھالدا ئۆلۈپ كەتتى.

كَاَنْ لَّمْ يَغْنَوْا فِيْهَا ۗ اَلَا بُعْدًا لِّمَدْيَنَ كَمَا بَعِدَتْ ثَمُوْدُ ࣖ

ka allam yagnau fīhā, alā bu‘dal limadyana kamā ba‘idat ṡamūd(u).

گويا ئۇلار ھەرگىز ئۇ يەردە ياشىمىغاندەك. ئېسىڭىزدە بولسۇنكى، مەديەن خەلقى سەمۇد قەۋمىگە ئوخشاش ھالاك بولىدۇ.

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا مُوْسٰى بِاٰيٰتِنَا وَسُلْطٰنٍ مُّبِيْنٍۙ

wa laqad arsalnā mūsā bi'āyātinā wa sulṭānim mubīn(in).

بىز ھەقىقەتەن مۇسانى مۆجىزىلىرىمىز ۋە روشەن دەلىللىرىمىز بىلەن ئەۋەتتۇق.

اِلٰى فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهٖ فَاتَّبَعُوْٓا اَمْرَ فِرْعَوْنَ ۚوَمَآ اَمْرُ فِرْعَوْنَ بِرَشِيْدٍ

ilā fir‘auna wa mala'ihī fattaba‘ū amra fir‘aun(a), wa mā amru fir‘auna birasyīd(in).

پىرئەۋن ۋە ئۇنىڭ قەۋمىنىڭ كاتتىلىرىغا، ئۇلار پىرئەۋننىڭ بۇيرۇقىغا ئەگەشتى، گەرچە پىرئەۋننىڭ بۇيرۇقى توغرا بولمىسىمۇ.

يَقْدُمُ قَوْمَهٗ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ فَاَوْرَدَهُمُ النَّارَ ۗوَبِئْسَ الْوِرْدُ الْمَوْرُوْدُ

yaqdumu qaumahū yaumal-qiyāmati fa auradahumun-nār(a), wa bi'sal-wirdul-maurūd(u).

ئۇ (فىرئەۋن) قىيامەت كۈنى قەۋمىنىڭ ئالدىدا ماڭدى، ئاندىن ئۇلارنى دوزاخقا كىرگۈزدى. دوزاخ ئەڭ يامان كىرىش جايى.

وَاُتْبِعُوْا فِيْ هٰذِهٖ لَعْنَةً وَّيَوْمَ الْقِيٰمَةِۗ بِئْسَ الرِّفْدُ الْمَرْفُوْدُ

wa utbi‘ū fī hāżihī la‘nataw wa yaumal-qiyāmah(ti), bi'sar-rifdul-marfūd(u).

ئۇلارغا بۇ يەردە (دۇنيادا) ۋە (شۇنىڭغا ئوخشاش) قىيامەت كۈنىدە لەنەتلەر كېلىدۇ. (لەنەت) بېرىلگەن ئەڭ ناچار سوۋغات.

ذٰلِكَ مِنْ اَنْۢبَاۤءِ الْقُرٰى نَقُصُّهٗ عَلَيْكَ مِنْهَا قَاۤىِٕمٌ وَّحَصِيْدٌ

Żālika min ambā'il-qurā naquṣṣuhū ‘alaika minhā qā'imuw wa ḥaṣīd(un).

بۇلار (ۋەيران بولغان) شەھەرلەرنىڭ خەۋەرلىرىدىن بولۇپ، بىز ساڭا بايان قىلدۇق. ئۇلارنىڭ بەزىلىرىدە ھېلىھەم ئىزلار بار، بەزىلىرى ۋەيران بولغان.

وَمَا ظَلَمْنٰهُمْ وَلٰكِنْ ظَلَمُوْٓا اَنْفُسَهُمْ فَمَآ اَغْنَتْ عَنْهُمْ اٰلِهَتُهُمُ الَّتِيْ يَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ مِنْ شَيْءٍ لَّمَّا جَاۤءَ اَمْرُ رَبِّكَۗ وَمَا زَادُوْهُمْ غَيْرَ تَتْبِيْبٍ

wa mā ẓalamnāhum wa lākin ẓalamū anfusahum famā agnat ‘anhum ālihatuhumul-latī yad‘ūna min dūnillāhi min syai'il lammā jā'a amru rabbik(a), wa mā zādūhum gaira tatbīb(in).

بىز ئۇلارغا زۇلۇم قىلمىدۇق، بەلكى ئۇلار ئۆزلىرىگە زۇلۇم قىلدى. پەرۋەردىگارىڭنىڭ ئازابى كەلگەندە، ئۇلارنىڭ ئاللاھنى قويۇپ ئىبادەت قىلغان نەرسىلىرى ئۇلارغا ھېچقانداق پايدىسى بولمىدى، پەقەت ئۇلارنىڭ ھالاكىتىنىلا ئاشۇردى.

وَكَذٰلِكَ اَخْذُ رَبِّكَ اِذَآ اَخَذَ الْقُرٰى وَهِيَ ظَالِمَةٌ ۗاِنَّ اَخْذَهٗٓ اَلِيْمٌ شَدِيْدٌ

wa każālika akhżu rabbika iżā akhażal-qurā wa hiya ẓālimah(tun), inna akhżahū alīmun syadīd(un).

پەرۋەردىگارىڭ زۇلۇم قىلغان يۇرتلارنى ئازابلىغاندا، ئۇنىڭ جازاسى ئەنە شۇدۇر. شۈبھىسىزكى، ئۇنىڭ ئازابى ئىنتايىن ئازابلىق، ناھايىتى ئېغىر.

اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لِّمَنْ خَافَ عَذَابَ الْاٰخِرَةِ ۗذٰلِكَ يَوْمٌ مَّجْمُوْعٌۙ لَّهُ النَّاسُ وَذٰلِكَ يَوْمٌ مَّشْهُوْدٌ

inna fī żālika la'āyatal liman khāfa ‘ażābal-ākhirah(ti), żālika yaumum majmū‘(un), lahun-nāsu wa żālika yaumum masyhūd(un).

ھەقىقەتەن، بۇ يەردە ئاخىرەت ئازابىدىن قورققانلار ئۈچۈن ئىبرەت بار. بۇ، بارلىق ئىنسانلار توپلىنىدىغان (ھېسابات ئۈچۈن) كۈن، بۇ (بارلىق مەخلۇقاتلار) شاھىت بولىدىغان كۈن.

وَمَا نُؤَخِّرُهٗٓ اِلَّا لِاَجَلٍ مَّعْدُوْدٍۗ

wa mā nu'akhkhiruhū illā li'ajalim ma‘dūd(in).

بىز پەقەت بەلگىلەنگەن ۋاقىتقىچە كېچىكتۈرىمىز.

يَوْمَ يَأْتِ لَا تَكَلَّمُ نَفْسٌ اِلَّا بِاِذْنِهٖۚ فَمِنْهُمْ شَقِيٌّ وَّسَعِيْدٌ

yauma ya'ti lā takallamu nafsun illā bi'iżnih(ī), fa minhum syaqiyyuw wa sa‘īd(un).

ئۇ كۈن كەلگەندە، ئۇنىڭ رۇخسىتىسىز ھېچكىم سۆزلىيەلمەيدۇ، شۇڭا ئۇلارنىڭ بەزىلىرى بەختسىز، بەزىلىرى خۇشال بولىدۇ.

فَاَمَّا الَّذِيْنَ شَقُوْا فَفِى النَّارِ لَهُمْ فِيْهَا زَفِيْرٌ وَّشَهِيْقٌۙ

fa ammal-lażīna syaqū fa fin-nāri lahum fīhā zafīruw wa syahīq(un).

بەختسىزلەرگە كەلسەك، (ئۇلارنىڭ ئورنى دوزاختا)، ئۇلار دوزاختا نەپەس چىقىرىپ، ئېڭىراپ تۇرىدۇ.

خٰلِدِيْنَ فِيْهَا مَا دَامَتِ السَّمٰوٰتُ وَالْاَرْضُ اِلَّا مَا شَاۤءَ رَبُّكَۗ اِنَّ رَبَّكَ فَعَّالٌ لِّمَا يُرِيْدُ

khālidīna fīhā mā dāmatis-samāwātu wal-arḍu illā mā syā'a rabbuk(a), inna rabbaka fa‘‘ālul limā yurīd(u).

ئۇلار ئاسمان ۋە زېمىن بار بولغان ۋاقىتقىچە، پەقەت پەرۋەردىگارىڭ خالىغان ۋاقىتقىچە ئۇ يەردە مەڭگۈ قالىدۇ. شۈبھىسىزكى، پەرۋەردىگارىڭ خالىغان نەرسىسىنى ئىجرا قىلغۇچىدۇر.

۞ وَاَمَّا الَّذِيْنَ سُعِدُوْا فَفِى الْجَنَّةِ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا مَا دَامَتِ السَّمٰوٰتُ وَالْاَرْضُ اِلَّا مَا شَاۤءَ رَبُّكَۗ عَطَاۤءً غَيْرَ مَجْذُوْذٍ

wa ammal-lażīna su‘idū fa fil-jannati khālidīna fīhā mā dāmatis-samāwātu wal-arḍu illā mā syā'a rabbuk(a), ‘aṭā'an gaira majżūż(in).

بەختلىكلەرگە كەلسەك، (ئۇلارنىڭ ئورنى جەننەتتە) بولىدۇ، ئەگەر پەرۋەردىگارىڭ خالىسا (باشقا) ئاسمان ۋە زېمىن بار بولغان ۋاقىتقىچە ئۇلار جەننەتتە مەڭگۈ قالىدۇ؛ بۇ مەڭگۈ تۈگىمەيدىغان سوۋغات.

فَلَا تَكُ فِيْ مِرْيَةٍ مِّمَّا يَعْبُدُ هٰٓؤُلَاۤءِ ۗمَا يَعْبُدُوْنَ اِلَّا كَمَا يَعْبُدُ اٰبَاۤؤُهُمْ مِّنْ قَبْلُ ۗوَاِنَّا لَمُوَفُّوْهُمْ نَصِيْبَهُمْ غَيْرَ مَنْقُوْصٍ ࣖ

falā taku fī miryatim mimmā ya‘budu hā'ulā'(i), mā ya‘budūna illā kamā ya‘budu ābā'uhum min qabl(u), wa innā lamuwaffūhum naṣībahum gaira manqūṣ(in).

(ئى مۇھەممەد!) ئۇلارنىڭ نېمىگە ئىبادەت قىلغانلىقىدىن گۇمانلانمىغىن. ئۇلار ئاتا-بوۋىلىرى ئىبادەت قىلغاندەك ئىبادەت قىلىدۇ. بىز ئۇلارغا قارشى جازامىزنى چوقۇم تولۇقلايمىز.

وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ فَاخْتُلِفَ فِيْهِ ۗوَلَوْلَا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِنْ رَّبِّكَ لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ ۗوَاِنَّهُمْ لَفِيْ شَكٍّ مِّنْهُ مُرِيْبٍ

wa laqad ātainā mūsal-kitāba fakhtulifa fīh(i), wa lau lā kalimatun sabaqat mir rabbika laquḍiya bainahum, wa innahum lafī syakkim minhu murīb(in).

ھەقىقەتەن بىز مۇساغا كىتاب (تەۋرات) بەردۇق، ئۇ (مۇسا) ئۇ ھەقتە تالاش-تارتىش قىلدى. ئەگەر پەرۋەردىگارىڭ تەرىپىدىن ئىلگىرى بېرىلگەن ھۆكۈم بولمىسا ئىدى، ئۇلارنىڭ ئارىسىدا ئازاب چوقۇم يۈز بەرگەن بولاتتى. شۈبھىسىزكى، ئۇلار (مەككە كۇففارلىرى) ئۇنىڭغا (قۇرئانغا) ھەقىقەتەن گۇمان قىلماقتا.

وَاِنَّ كُلًّا لَّمَّا لَيُوَفِّيَنَّهُمْ رَبُّكَ اَعْمَالَهُمْ ۗاِنَّهٗ بِمَا يَعْمَلُوْنَ خَبِيْرٌ

wa inna kullan lammā layuwaffiyannahum rabbuka a‘mālahum, innahū bimā ya‘malūna khabīr(un).

پەرۋەردىگارىڭ ھەر بىر ئادەمنىڭ قىلمىشلىرىغا چوقۇم تولۇق مۇكاپات بېرىدۇ. شۈبھىسىزكى، ئۇ ئۇلارنىڭ قىلمىشلىرىغا ئىنتايىن دىققەت قىلغۇچىدۇر.

فَاسْتَقِمْ كَمَآ اُمِرْتَ وَمَنْ تَابَ مَعَكَ وَلَا تَطْغَوْاۗ اِنَّهٗ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ

fastaqim kamā umirta wa man tāba ma‘aka wa lā taṭgau, innahū bimā ta‘malūna baṣīr(un).

(ئى مۇھەممەد!) ساڭا ۋە سەن بىلەن بىللە تەۋبە قىلغانلارغىمۇ بۇيرۇلغاندەك توغرا يولدا ماڭ، چەكتىن ئېشىپ كەتمە. شۈبھىسىزكى، ئۇ سىلەرنىڭ قىلىۋاتقان ئىشلىرىڭلارنى كۆرۈپ تۇرغۇچىدۇر.

وَلَا تَرْكَنُوْٓا اِلَى الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا فَتَمَسَّكُمُ النَّارُۙ وَمَا لَكُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ مِنْ اَوْلِيَاۤءَ ثُمَّ لَا تُنْصَرُوْنَ

wa lā tarkanū ilal-lażīna ẓalamū fa tamassakumun-nār(u), wa mā lakum min dūnillāhi min auliyā'a ṡumma lā tunṣarūn(a).

سىلەرگە ئاللاھتىن باشقا ياردەمچى يوق تۇرۇپ، سىلەرگە ياردەم بېرىلمەيدىغان، سىلەرنى دوزاخ ئوتىغا چۈشۈرۈۋېتىدىغان زالىملارغا مايىل بولماڭلار.

وَاَقِمِ الصَّلٰوةَ طَرَفَيِ النَّهَارِ وَزُلَفًا مِّنَ الَّيْلِ ۗاِنَّ الْحَسَنٰتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّاٰتِۗ ذٰلِكَ ذِكْرٰى لِلذّٰكِرِيْنَ

wa aqimiṣ-ṣalāta ṭarafayin-nahāri wa zulafam minal-lail(i), innal-ḥasanāti yużhibnas-sayyi'āt(i), żālika żikrā liż-żākirīn(a).

كۈندۈزنىڭ ئىككى تەرىپىدە (ئەتىگەن ۋە كەچتە) ۋە كېچىنىڭ دەسلەپكى قىسمىدا ناماز ئوقۇڭلار. ياخشى ئەمەللەر خاتالىقلارنى ئۆچۈرىدۇ. بۇ (ئاللاھنى) ھەمىشە ئەسلەيدىغانلار ئۈچۈن بىر ئاگاھلاندۇرۇشتۇر.

وَاصْبِرْ فَاِنَّ اللّٰهَ لَا يُضِيْعُ اَجْرَ الْمُحْسِنِيْنَ

waṣbir fa innallāha lā yaḍī‘u ajral-muḥsinīn(a).

سەۋر قىلىڭ، چۈنكى ئاللاھ ھەقىقەتەن ياخشى ئىش قىلغۇچىلارنىڭ ئەجرىنى بىكارغا بەرمەيدۇ.

فَلَوْلَا كَانَ مِنَ الْقُرُوْنِ مِنْ قَبْلِكُمْ اُولُوْا بَقِيَّةٍ يَّنْهَوْنَ عَنِ الْفَسَادِ فِى الْاَرْضِ اِلَّا قَلِيْلًا مِّمَّنْ اَنْجَيْنَا مِنْهُمْ ۚوَاتَّبَعَ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مَآ اُتْرِفُوْا فِيْهِ وَكَانُوْا مُجْرِمِيْنَ

fa lau lā kāna minal-qurūni min qablikum ulū baqiyyatiy yanhauna ‘anil-fasādi fil-arḍi illā qalīlam mimman anjainā minhum, wattaba‘al-lażīna ẓalamū mā utrifū fīhi wa kānū mujrimīn(a).

سىلەردىن ئىلگىرىكى ئۈممەتلەر ئىچىدە نېمىشقا يەر يۈزىدە بۇزۇقچىلىق قىلىشتىن توسىدىغان پەزىلەتكە ئىگە ئادەم بولمىدى؟ بىز قۇتقۇزغان ئاز بىر قىسىم كىشىلەردىن باشقا. زالىملار پەقەت راھەت-پاراغەت ۋە نەپىس تۇرمۇشنىلا ئويلايدۇ. ئۇلار گۇناھكارلاردۇر.

وَمَا كَانَ رَبُّكَ لِيُهْلِكَ الْقُرٰى بِظُلْمٍ وَّاَهْلُهَا مُصْلِحُوْنَ

wa mā kāna rabbuka liyuhlikal-qurā biẓulmiw wa ahluhā muṣliḥūn(a).

پەرۋەردىگارىڭ يۇرتلارنىڭ ئاھالىسى ياخشى ئىش قىلغۇچىلار بولغان مەزگىلدە، ئۇلارنى ناھەق ھالاك قىلمايدۇ.

وَلَوْ شَاۤءَ رَبُّكَ لَجَعَلَ النَّاسَ اُمَّةً وَّاحِدَةً وَّلَا يَزَالُوْنَ مُخْتَلِفِيْنَۙ

wa lau syā'a rabbuka laja‘alan-nāsa ummataw wāḥidataw wa lā yazālūna mukhtalifīn(a).

ئەگەر پەرۋەردىگارىڭ خالىسا ئىدى، ئىنسانلارنى بىر دىندا قىلاتتى. لېكىن ئۇلار ھەمىشە ئىختىلاپ قىلىدۇ،

اِلَّا مَنْ رَّحِمَ رَبُّكَ ۗوَلِذٰلِكَ خَلَقَهُمْ ۗوَتَمَّتْ كَلِمَةُ رَبِّكَ لَاَمْلَـَٔنَّ جَهَنَّمَ مِنَ الْجِنَّةِ وَالنَّاسِ اَجْمَعِيْنَ

illā mar raḥima rabbuk(a), wa liżālika khalaqahum, wa tammat kalimatu rabbika la'amla'anna jahannama minal-jinnati wan-nāsi ajma‘īn(a).

پەقەت پەرۋەردىگارىڭ رەھمەت قىلغان كىشىلەرلا بۇنىڭدىن مۇستەسنا. ئاللاھ ئۇلارنى شۇنىڭ ئۈچۈن ياراتتى. پەرۋەردىگارىڭنىڭ «مەن دوزاخنى چوقۇم بارلىق جىنلار ۋە ئىنسانلار بىلەن تولدۇرىمەن» دېگەن ھۆكمى (ھۆكمى) ئۆزگەرمىدى.

وَكُلًّا نَّقُصُّ عَلَيْكَ مِنْ اَنْۢبَاۤءِ الرُّسُلِ مَا نُثَبِّتُ بِهٖ فُؤَادَكَ وَجَاۤءَكَ فِيْ هٰذِهِ الْحَقُّ وَمَوْعِظَةٌ وَّذِكْرٰى لِلْمُؤْمِنِيْنَ

wa kullan naquṣṣu ‘alaika min ambā'ir-rusuli mā nuṡabbitu bihī fu'ādaka wa jā'aka fī hāżihil-ḥaqqu wa mau‘iẓatuw wa żikrā lil-mu'minīn(a).

ساڭا پەيغەمبەرلەرنىڭ بارلىق قىسسىلىرىنى سۆزلەپ بېرىمىز، بۇ ئارقىلىق سېنىڭ قەلبىڭنى مۇستەھكەم قىلىمىز. ئۇنىڭدا ساڭا ئىمان ئېيتقانلار ئۈچۈن ھەقىقەت، نەسىھەت ۋە ئاگاھلاندۇرۇش بېرىلگەن.

وَقُلْ لِّلَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ اعْمَلُوْا عَلٰى مَكَانَتِكُمْۗ اِنَّا عٰمِلُوْنَۙ

wa qul lil-lażīna lā yu'minūna‘malū ‘alā makānatikum, innā ‘āmilūn(a).

ئىمان ئېيتمىغانلارغا (مۇھەممەد ئەلەيھىسسالامغا) ئېيتقىنكى، «سىلەر ئۆز ئەھۋالىڭلار بويىچە ھەرىكەت قىلىڭلار، بىزمۇ شۇنداق قىلىمىز».

وَانْتَظِرُوْاۚ اِنَّا مُنْتَظِرُوْنَ

wantaẓirū innā muntaẓirūn(a).

كۈتۈڭلار، بىز ھەقىقەتەن كۈتكۈچىلەردىنمىز».

وَلِلّٰهِ غَيْبُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَاِلَيْهِ يُرْجَعُ الْاَمْرُ كُلُّهٗ فَاعْبُدْهُ وَتَوَكَّلْ عَلَيْهِۗ وَمَا رَبُّكَ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُوْنَ ࣖ

wa lillāhi gaibus-samāwāti wal-arḍi wa ilaihi yurja‘ul-amru kulluhū fa‘budhu wa tawakkal ‘alaih(i), wa mā rabbuka bigāfilin ‘ammā ta‘malūn(a).

ئاسمانلارنىڭ ۋە زېمىننىڭ غەيبى ئاللاھقا خاستۇر، بارلىق ئىشلار ئۇنىڭغا قايتۇرۇلىدۇ. شۇڭا ئۇنىڭغا ئىبادەت قىلىڭلار ۋە ئۇنىڭغا تەۋەككۈل قىلىڭلار، پەرۋەردىگارىڭ سىلەرنىڭ قىلىۋاتقان ئىشلىرىڭلاردىن غاپىل ئەمەس.