Q.S ئەلئەنبىيا (اَلْأَنْبِيَاء) - 112 ئايەت سانى

اِقْتَرَبَ لِلنَّاسِ حِسَابُهُمْ وَهُمْ فِيْ غَفْلَةٍ مُّعْرِضُوْنَ ۚ

iqtaraba lin-nāsi ḥisābuhum wa hum fī gaflatim mu‘riḍūn(a).

ئىنسانلار ئەمەللىرىنى ھېسابقا ئېلىشقا يېقىنلاشتى، ھالبۇكى ئۇلار (دۇنيادىن) غاپىل بولۇپ، (ئاخىرەتتىن) يۈز ئۆرۈۋاتىدۇ.

مَا يَأْتِيْهِمْ مِّنْ ذِكْرٍ مِّنْ رَّبِّهِمْ مُّحْدَثٍ اِلَّا اسْتَمَعُوْهُ وَهُمْ يَلْعَبُوْنَ ۙ

mā ya'tīhim min żikrim mir rabbihim muḥdaṡin illastama‘ūhu wa hum yal‘abūn(a).

ئۇلارغا ئاللاھ تەرىپىدىن ھەر قېتىم يېڭى بىر ئايەت نازىل بولغاندا، ئۇلار ئۇنى ئويناپ ئاڭلايدۇ.

لَاهِيَةً قُلُوْبُهُمْۗ وَاَسَرُّوا النَّجْوَىۖ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْاۖ هَلْ هٰذَآ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُكُمْۚ اَفَتَأْتُوْنَ السِّحْرَ وَاَنْتُمْ تُبْصِرُوْنَ

lāhiyatan qulūbuhum, wa asarrun-najwal-lażīna ẓalamū, hal hāżā illā basyarum miṡlukum, afa ta'tūnas-siḥra wa antum tubṣirūn(a).

ئۇلارنىڭ قەلبى غەپلەتتە. زالىملار ئۆز-ئارا پاراڭلىشىپ: «بۇ (مۇھەممەد ئەلەيھىسسالام) سىلەرگە ئوخشاش ئىنسان. سىلەر سېھىرنى كۆرۈپ تۇرۇپ قوبۇل قىلدىڭلارمۇ؟» دەيدۇ.

قٰلَ رَبِّيْ يَعْلَمُ الْقَوْلَ فِى السَّمَاۤءِ وَالْاَرْضِۖ وَهُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ

qāla rabbī ya‘lamul-qaula fis-samā'i wal-arḍ(i), wa huwas-samī‘ul-‘alīm(u).

ئۇ (مۇھەممەد ئەلەيھىسسالام): «پەرۋەردىگارىم ئاسمانلاردىكى ۋە زېمىندىكى (بارلىق سۆزلەرنى) بىلىدۇ، ئۇ ھەممىنى ئاڭلاپ تۇرغۇچى ۋە ھەممىنى بىلگۈچىدۇر!» دېدى.

بَلْ قَالُوْٓا اَضْغَاثُ اَحْلَامٍۢ بَلِ افْتَرٰىهُ بَلْ هُوَ شَاعِرٌۚ فَلْيَأْتِنَا بِاٰيَةٍ كَمَآ اُرْسِلَ الْاَوَّلُوْنَ

bal qālū aḍgāṡu aḥlāmim baliftarāhu bal huwa syā‘ir(un), falya'tinā bi'āyatin kamā ursilal-awwalūn(a).

ئۇلار ھەتتا: «(قۇرئان) قالايمىقان چۈشلەرنىڭ مېۋىسى، ياكى ئۇنىڭ (مۇھەممەد ئەلەيھىسسالامنىڭ) توقۇلمىلىرىنىڭ نەتىجىسى، ياكى ئۇ پەقەت بىر شائىر بولسا، بىزگە ئىلگىرىكى پەيغەمبەرلەرگە ئوخشاش بىرەر مۆجىزە (دەلىل) كەلتۈرسۇن» دېدى.

مَآ اٰمَنَتْ قَبْلَهُمْ مِّنْ قَرْيَةٍ اَهْلَكْنٰهَاۚ اَفَهُمْ يُؤْمِنُوْنَ

mā āmanat qablahum min qaryatin ahlaknāhā, afahum yu'minūn(a).

ئۇلاردىن ئىلگىرى بىز ھالاك قىلغان بىر زېمىننىڭ ئاھالىسى ئىمان ئېيتمىدى (گەرچە بىز دەلىل-ئىسپاتلارنى ئەۋەتسەكمۇ). ئۇلار ئىمان ئېيتامدۇ؟

وَمَآ اَرْسَلْنَا قَبْلَكَ اِلَّا رِجَالًا نُّوْحِيْٓ اِلَيْهِمْ فَسْـَٔلُوْٓا اَهْلَ الذِّكْرِ اِنْ كُنْتُمْ لَا تَعْلَمُوْنَ

wa mā arsalnā qablaka illā rijālan nūḥī ilaihim fas'alū ahlaż-żikri in kuntum lā ta‘lamūn(a).

بىز سەندىن ئىلگىرى پەقەت ئەرلەرنىلا پەيغەمبەر قىلىپ ئەۋەتتۇق، ئۇلارغا ۋەھىي قىلدۇق، ئەگەر بىلمىسەڭلار، بىلىملىك بىر كىشىدىن سوراڭلار.

وَمَا جَعَلْنٰهُمْ جَسَدًا لَّا يَأْكُلُوْنَ الطَّعَامَ وَمَا كَانُوْا خٰلِدِيْنَ

wa mā ja‘alnāhum jasadal lā ya'kulūnaṭ-ṭa‘āma wa mā kānū khālidīn(a).

بىز ئۇلارنى (پەيغەمبەرلەرنى) يېمەك يېمەيدىغان بىر بەدەن قىلمىدۇق ۋە ئۇلار مەڭگۈ ياشىمايدۇ.

ثُمَّ صَدَقْنٰهُمُ الْوَعْدَ فَاَنْجَيْنٰهُمْ وَمَنْ نَّشَاۤءُ وَاَهْلَكْنَا الْمُسْرِفِيْنَ

Ṡumma ṣadaqnāhumul-wa‘da fa anjaināhum wa man nasyā'u wa ahlaknal-musrifīn(a).

ئاندىن بىز ئۇلارغا بەرگەن ۋەدىمىزنى (ۋەدە قىلغان) ئورۇندىدۇق، ئۇلارنى ۋە بىز خالىغانلارنى قۇتقۇزدۇق، ھەددىدىن ئاشقانلارنى ھالاك قىلدۇق.

لَقَدْ اَنْزَلْنَآ اِلَيْكُمْ كِتٰبًا فِيْهِ ذِكْرُكُمْۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ ࣖ

laqad anzalnā ilaikum kitāban fīhi żikrukum, afalā ta‘qilūn(a).

شۈبھىسىزكى، بىز سىلەرگە بىر كىتاب (يەنى قۇرئان) نازىل قىلدۇق، ئۇنىڭدا سىلەر ئۈچۈن ئاگاھلاندۇرۇش بار. سىلەر چۈشەنمەمسىلەر؟

وَكَمْ قَصَمْنَا مِنْ قَرْيَةٍ كَانَتْ ظَالِمَةً وَّاَنْشَأْنَا بَعْدَهَا قَوْمًا اٰخَرِيْنَ

wa kam qaṣamnā min qaryatin kānat ẓālimataw wa ansya'nā ba‘dahā qauman ākharīn(a).

بىز نۇرغۇن زالىم يۇرتلارنى ھالاك قىلدۇق ۋە ئۇلاردىن كېيىن (ئۇلارنىڭ ئورنىغا) يەنە بىر ئەۋلاد ياراتتۇق.

فَلَمَّآ اَحَسُّوْا بَأْسَنَآ اِذَا هُمْ مِّنْهَا يَرْكُضُوْنَ ۗ

falammā aḥassū ba'sanā iżā hum minhā yarkuḍūn(a).

ئۇلار بىزنىڭ ئازابىمىزنى ھېس قىلغان چاغدا، ناگاھان ئۇ يەردىن قاچتى.

لَا تَرْكُضُوْا وَارْجِعُوْٓا اِلٰى مَآ اُتْرِفْتُمْ فِيْهِ وَمَسٰكِنِكُمْ لَعَلَّكُمْ تُسْـَٔلُوْنَ

lā tarkuḍū warji‘ū ilā mā utriftum fīhi wa masākinikum la‘allakum tus'alūn(a).

ئالدىراپ يۈگۈرمەڭ؛ ھاياتىڭىزنىڭ خۇشاللىقلىرىغا ۋە (ياخشى) تۇرالغۇلىرىڭىزغا قايتىڭ، شۇنداق قىلسىڭىز سوئال-جاۋابقا تارتىلالايسىز.

قَالُوْا يٰوَيْلَنَآ اِنَّا كُنَّا ظٰلِمِيْنَ

qālū yā wailanā innā kunnā ẓālimīn(a).

ئۇلار: «بىز ھەقىقەتەن زالىملارمىز» دېدى.

فَمَا زَالَتْ تِّلْكَ دَعْوٰىهُمْ حَتّٰى جَعَلْنٰهُمْ حَصِيْدًا خٰمِدِيْنَ

famā zālat tilka da‘wāhum ḥattā ja‘alnāhum ḥaṣīdan khāmidīn(a).

شۇڭا ئۇلارنىڭ شىكايەتلىرى داۋاملاشتى، بىز ئۇلارنى قايتا ياشىيالمايدىغان ھوسۇلغا ئوخشاش قىلدۇق.

وَمَا خَلَقْنَا السَّمَاۤءَ وَالْاَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا لٰعِبِيْنَ

wa mā khalaqnas-samā'a wal-arḍa wa mā bainahumā lā‘ibīn(a).

بىز ئاسمانلارنى، زېمىننى ۋە ئۇلارنىڭ ئارىسىدىكى نەرسىلەرنى ئويناپ ياراتقىنىمىز يوق

لَوْ اَرَدْنَآ اَنْ نَّتَّخِذَ لَهْوًا لَّاتَّخَذْنٰهُ مِنْ لَّدُنَّآ ۖاِنْ كُنَّا فٰعِلِيْنَ

lau aradnā an nattakhiża lahwal lattakhażnāhum mil ladunnā, in kunnā fā‘ilīn(a).

ئەگەر بىز (ئاياللار ۋە بالىلار ئۈچۈن) بىر ئويۇن يارىتىشنى نىيەت قىلغان بولساق، ئۇنى ھەقىقەتەن ئۆزىمىزدىن ياراتقان بولاتتۇق.

بَلْ نَقْذِفُ بِالْحَقِّ عَلَى الْبَاطِلِ فَيَدْمَغُهٗ فَاِذَا هُوَ زَاهِقٌۗ وَلَكُمُ الْوَيْلُ مِمَّا تَصِفُوْنَ

bal naqżifu bil-ḥaqqi ‘alal-bāṭili fa yadmaguhū fa iżā huwa zāhiq(un), wa lakumul-wailu mimmā taṣifūn(a).

ھەقىقەتەن، بىز توغرا نەرسىنى باتىلغا (ھەقىقەتكە) ئارىلاشتۇردۇق، ئاندىن ھەق نەرسىنى يوق قىلدۇق، ئاندىن ئۇ (باتىل) دەرھال يوقىلىپ كەتتى. سىلەر (ئاللاھقا) لايىق بولمىغان سۈپەتلەرنى قوشۇپ قويغانلىقىڭلار ئۈچۈن سىلەرگە ۋاي!

وَلَهٗ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَمَنْ عِنْدَهٗ لَا يَسْتَكْبِرُوْنَ عَنْ عِبَادَتِهٖ وَلَا يَسْتَحْسِرُوْنَ ۚ

wa lahū man fis-samāwāti wal-arḍ(i), wa man ‘indahū lā yastakbirūna ‘an ‘ibādatihī wa lā yastaḥsirūn(a).

ئاسمانلاردىكى ۋە زېمىندىكىلەر اﷲ نىڭ مۈلكىدۇر، ئۇنىڭ يېنىدا بولغانلار (پەرىشتىلەر) ئۇنىڭغا ئىبادەت قىلىشتىن تەكەببۇرلۇق قىلمايدۇ ۋە چارچاپ قالمايدۇ.

يُسَبِّحُوْنَ الَّيْلَ وَالنَّهَارَ لَا يَفْتُرُوْنَ

yusabbiḥūnal-laila wan-nahāra wa lā yafturūn(a).

ئۇلار (پەرىشتىلەر) كېچە-كۈندۈز ئۈزلۈكسىز تەسبىھ ئېيتىدۇ.

اَمِ اتَّخَذُوْٓا اٰلِهَةً مِّنَ الْاَرْضِ هُمْ يُنْشِرُوْنَ

amittakhażū ālihatam minal-arḍi hum yunsyirūn(a).

ئۇلار زېمىندىن (ئۆلۈكلەرنى) تىرىلدۈرەلەيدىغان ئىلاھلارنى تاللىدىمۇ؟

لَوْ كَانَ فِيْهِمَآ اٰلِهَةٌ اِلَّا اللّٰهُ لَفَسَدَتَاۚ فَسُبْحٰنَ اللّٰهِ رَبِّ الْعَرْشِ عَمَّا يَصِفُوْنَ

lau kāna fīhimā ālihatun illallāhu lafasadatā, fa subḥānallāhi rabbil-‘arsyi ‘ammā yaṣifūn(a).

ئەگەر ئۇلارنىڭ (ئاسماندا ۋە زېمىندا) ئاللاھتىن باشقا ئىلاھلىرى بولسا ئىدى، ئۇلار چوقۇم ھالاك بولاتتى. ئەرشنىڭ ئىگىسى بولغان ئاللاھ ئۇلارنىڭ سۈپەتلىگەنلىرىدىن پاكتۇر.

لَا يُسْـَٔلُ عَمَّا يَفْعَلُ وَهُمْ يُسْـَٔلُوْنَ

lā yus'alu ‘ammā yaf‘alu wa hum yus'alūn(a).

ئۇنىڭدىن (ئاللاھتىن) قىلغان ئىشلىرىدىن سورالمايدۇ، لېكىن ئۇلار سورىلىدۇ.

اَمِ اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِهٖٓ اٰلِهَةً ۗقُلْ هَاتُوْا بُرْهَانَكُمْۚ هٰذَا ذِكْرُ مَنْ مَّعِيَ وَذِكْرُ مَنْ قَبْلِيْۗ بَلْ اَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَۙ الْحَقَّ فَهُمْ مُّعْرِضُوْنَ

amittakhażū min dūnihī ālihah(tan), qul hātū burhānakum, hāżā żikru mam ma‘iya wa żikru man qablī, bal akṡaruhum lā ya‘lamūnal-ḥaqqa fahum mu‘riḍūn(a).

ياكى ئۇلار ئۇنىڭدىن باشقا ئىلاھلارنى تاللىدىمۇ؟ (مۇھەممەد ئەلەيھىسسالامغا) ئېيتقىنكى، «سىلەرنىڭ دەلىللىرىڭلارنى ئېيتىڭلار! بۇ (قۇرئان) مەن بىلەن بىللە بولغانلار ئۈچۈن ۋە مەندىن ئىلگىرىكىلەر ئۈچۈن ئاگاھلاندۇرۇشتۇر. ئۇلارنىڭ كۆپچىلىكى ھەقىقەتنى بىلمەيدۇ، شۇڭا ئۇلار يۈز ئۆرۈيدۇ.»

وَمَآ اَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رَّسُوْلٍ اِلَّا نُوْحِيْٓ اِلَيْهِ اَنَّهٗ لَآ اِلٰهَ اِلَّآ اَنَا۠ فَاعْبُدُوْنِ

wa mā arsalnā min qablika mir rasūlin illā nūḥī ilaihi annahū lā ilāha illā ana fa‘budūn(i).

(ئى مۇھەممەد!) سەندىن ئىلگىرى ئەۋەتىلگەن ھەر قانداق پەيغەمبەرگە، مەندىن باشقا ھېچ ئىلاھ يوق، ماڭا ئىبادەت قىلىڭلار دەپ ۋەھىي قىلدۇق.

وَقَالُوا اتَّخَذَ الرَّحْمٰنُ وَلَدًا سُبْحٰنَهٗ ۗبَلْ عِبَادٌ مُّكْرَمُوْنَ ۙ

wa qāluttakhażar-raḥmānu waladan subḥānah(ū), bal ‘ibādum mukramūn(a).

ئۇلار: «رەھمان ئاللاھ (پەرىشتە) ئوغۇل ياراتتى» دېدى. ئاللاھ پاكتۇر. ئەمەلىيەتتە ئۇلار (پەرىشتىلەر) پاك بەندە.

لَا يَسْبِقُوْنَهٗ بِالْقَوْلِ وَهُمْ بِاَمْرِهٖ يَعْمَلُوْنَ

lā yasbiqūnahū bil-qauli wa hum bi'amrihī ya‘malūn(a).

ئۇلار ئۇنىڭ ئالدىدا سۆزلىمەيدۇ، بەلكى ئۇنىڭ بۇيرۇقلىرىنى ئىجرا قىلىدۇ.

يَعْلَمُ مَا بَيْنَ اَيْدِيْهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَلَا يَشْفَعُوْنَۙ اِلَّا لِمَنِ ارْتَضٰى وَهُمْ مِّنْ خَشْيَتِهٖ مُشْفِقُوْنَ

ya‘lamū mā baina aidīhim wa mā khalfahum wa lā yasyfa‘ūna illā limanirtaḍā wa hum min khasy-yatihī musyfiqūn(a).

ئۇ (ئاللاھ) ئۇلارنىڭ ئالدىدىكى ۋە ئارقىسىدىكى ھەممە نەرسىنى بىلىدۇ، ئۇلار (ئاللاھ) خالىغان كىشىلەردىن باشقا شاپائەت قىلمايدۇ، ئۇلار ئۇنىڭدىن قورققانلىقى ئۈچۈن ھەمىشە ئېھتىيات قىلىدۇ.

۞ وَمَنْ يَّقُلْ مِنْهُمْ اِنِّيْٓ اِلٰهٌ مِّنْ دُوْنِهٖ فَذٰلِكَ نَجْزِيْهِ جَهَنَّمَۗ كَذٰلِكَ نَجْزِى الظّٰلِمِيْنَ ࣖ

wa may yaqul minhum innī ilāhun min dūnihī fa żālika najzīhi jahannam(a), każālika najziẓ-ẓālimīn(a).

ئۇلارنىڭ ئىچىدىن كىمكى: «مەن ھەقىقەتەن ئاللاھتىن باشقا ئىلاھمەن» دېسە، بىز ئۇنى دوزاخ بىلەن جازالايمىز. زالىملارنى شۇنداق جازالايمىز.

اَوَلَمْ يَرَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اَنَّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ كَانَتَا رَتْقًا فَفَتَقْنٰهُمَاۗ وَجَعَلْنَا مِنَ الْمَاۤءِ كُلَّ شَيْءٍ حَيٍّۗ اَفَلَا يُؤْمِنُوْنَ

awalam yaral-lażīna kafarū annas-samāwāti wal-arḍa kānatā ratqan fa fataqnāhumā, wa ja‘alnā minal-mā'i kulla syai'in ḥayy(in), afalā yu'minūn(a).

كاپىرلار ئاسمانلار بىلەن زېمىننىڭ بىر پۈتۈن ئىكەنلىكىنى، ئاندىن ئۇلارنى ئايرىۋەتكەنلىكىمىزنى ۋە ھەممە جانلىقنى سۇدىن ياراتقانلىقىمىزنى بىلمەمدۇ؟ ئۇلار ئىشەنمەمدۇ؟

وَجَعَلْنَا فِى الْاَرْضِ رَوَاسِيَ اَنْ تَمِيْدَ بِهِمْۖ وَجَعَلْنَا فِيْهَا فِجَاجًا سُبُلًا لَّعَلَّهُمْ يَهْتَدُوْنَ

wa ja‘alnā fil-arḍi rawāsiya an tamīda bihim, wa ja‘anā fīhā fijājan subulal la‘allahum yahtadūn(a).

زېمىننىڭ تەۋرىنىشىدىن ساقلىنىش ئۈچۈن، بىز ئۇنىڭدا تاغلارنى ياراتتۇق ۋە ئۇلارنىڭ يول تېپىشى ئۈچۈن كەڭ يوللارنى ياراتتۇق.

وَجَعَلْنَا السَّمَاۤءَ سَقْفًا مَّحْفُوْظًاۚ وَهُمْ عَنْ اٰيٰتِهَا مُعْرِضُوْنَ

wa ja‘alnas-samā'a saqfam maḥfūẓā(n), wa hum ‘an āyātihā mu‘riḍūn(a).

ئاسماننى ساقلانغان ئۆگزە قىلدۇق، ئۇلار يەنىلا (ئاللاھنىڭ ئۇلۇغلۇقىنىڭ) ئالامەتلىرىدىن (قۇياش، ئاي، شامال، بۇلۇت قاتارلىقلاردىن) يۈز ئۆرۈيدۇ.

وَهُوَ الَّذِيْ خَلَقَ الَّيْلَ وَالنَّهَارَ وَالشَّمْسَ وَالْقَمَرَۗ كُلٌّ فِيْ فَلَكٍ يَّسْبَحُوْنَ

wa huwal-lażī khalaqal-laila wan-nahāra wasy-syamsa wal-qamar(a), kullun fī falakiy yasbaḥūn(a).

ئۇ كېچە بىلەن كۈندۈزنى، قۇياش بىلەن ئاينى ياراتتى، ئۇلارنىڭ ھەر بىرى ئۆز ئوربىتىسىدا ھەرىكەت قىلىدۇ.

وَمَا جَعَلْنَا لِبَشَرٍ مِّنْ قَبْلِكَ الْخُلْدَۗ اَفَا۟ىِٕنْ مِّتَّ فَهُمُ الْخٰلِدُوْنَ

wa mā ja‘alnā libasyarim min qablikal-khuld(a), afa'im mitta fahumul-khālidūn(a).

(ئى مۇھەممەد!) سەندىن ئىلگىرى ھېچ بىر ئىنسانغا مەڭگۈلۈك ھايات ياراتمىدۇق، سەن ئۆلسەڭ، ئۇلار ياشامدۇ؟

كُلُّ نَفْسٍ ذَاۤىِٕقَةُ الْمَوْتِۗ وَنَبْلُوْكُمْ بِالشَّرِّ وَالْخَيْرِ فِتْنَةً ۗوَاِلَيْنَا تُرْجَعُوْنَ

kullu nafsin żā'iqatul-maut(i), wa nablūkum bisy-syarri wal-khairi fitnah(tan), wa ilainā turja‘ūn(a).

ھەر بىر جانلىق ئۆلۈمنىڭ تەمىنى تېتىيدۇ. بىز سىلەرنى سىناق قىلىش ئۈچۈن يامانلىق ۋە ياخشىلىق بىلەن سىنايمىز، سىلەر پەقەت بىزنىڭ دەرگاھىمىزغا قايتۇرۇلىسىلەر.

وَاِذَا رَاٰكَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِنْ يَّتَّخِذُوْنَكَ اِلَّا هُزُوًاۗ اَهٰذَا الَّذِيْ يَذْكُرُ اٰلِهَتَكُمْۚ وَهُمْ بِذِكْرِ الرَّحْمٰنِ هُمْ كٰفِرُوْنَ

wa iżā ra'ākal-lażīna kafarū iy yattakhiżūnaka illā huzuwā(n), ahāżal-lażī yażkuru ālihatakum, wa hum biżikrir-raḥmāni hum kāfirūn(a).

كاپىرلار سېنى (يەنى مۇھەممەد ئەلەيھىسسالامنى) كۆرگەندە، پەقەت مەسخىرە قىلىدۇ. (ئۇلار: «سىلەرنىڭ ئىلاھلىرىڭلارنى ئەيىبلىگەن بۇمۇ؟» دەيدۇ. گەرچە ئۇلار مېھرىبان ئاللاھنى ئەسلەشنى ئىنكار قىلىدىغان قەۋم بولسىمۇ.

خُلِقَ الْاِنْسَانُ مِنْ عَجَلٍۗ سَاُورِيْكُمْ اٰيٰتِيْ فَلَا تَسْتَعْجِلُوْنِ

khuliqal-insānu min ‘ajal(in), sa'urīkum āyātī falā tasta‘jilūn(i).

ئىنسانلار ئالدىراش يارىتىلغان. كېيىن سىلەرگە مۆجىزىلىرىمنى (قۇدرىتىمنى) كۆرسىتىمەن. شۇڭا مېنىڭ ئۇنى ئالدىراش قىلىشىمنى تەلەپ قىلماڭلار.

وَيَقُوْلُوْنَ مَتٰى هٰذَا الْوَعْدُ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

wa yaqūlūna matā hāżal-wa‘du in kuntum ṣādiqīn(a).

ئۇلار: «ئەگەر سىلەر راستچىل بولساڭلار، ۋەدە قاچان كېلىدۇ؟» دەيدۇ.

لَوْ يَعْلَمُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا حِيْنَ لَا يَكُفُّوْنَ عَنْ وُّجُوْهِهِمُ النَّارَ وَلَا عَنْ ظُهُوْرِهِمْ وَلَا هُمْ يُنْصَرُوْنَ

lau ya‘lamul-lażīna kafarū ḥīna lā yakuffūna ‘aw wujūhihimun nāra wa lā ‘an ẓuhūrihim wa lā hum yunṣarūn(a).

ئەگەر كاپىرلار يۈزلىرىدىن ۋە دۈمبىلىرىدىن دوزاخ ئوتىنى قايتۇرۇۋالالمىغانلىقىنى بىلسە ئىدى، ئۇلارغا ياردەم بېرىلمەيتتى (ئەلۋەتتە، ئۇلار ئۇنىڭ تېز كېلىشىنى تەلەپ قىلمىغان ئىدى).

بَلْ تَأْتِيْهِمْ بَغْتَةً فَتَبْهَتُهُمْ فَلَا يَسْتَطِيْعُوْنَ رَدَّهَا وَلَا هُمْ يُنْظَرُوْنَ

bal ta'tīhim bagtatan fa tabhatuhum falā yastaṭī‘ūna raddahā wa lā hum yunẓarūn(a).

ئەسلىدە (قىيامەت كۈنى) ئۇلارغا ئۇشتۇمتۇت كېلىدۇ، ئاندىن ئۇلار ۋەھىمىگە چۈشۈپ قالىدۇ، ئاندىن ئۇنى رەت قىلالمايدۇ، ئۇلارغا كېچىكتۈرۈلمەيدۇ.

وَلَقَدِ اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِّنْ قَبْلِكَ فَحَاقَ بِالَّذِيْنَ سَخِرُوْا مِنْهُمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ ࣖ

wa laqadistuhzi'a birusulim min qablika fa ḥāqa bil-lażīna sakhirū minhum mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

شۈبھىسىزكى، سەندىن ئىلگىرىكى پەيغەمبەرلەرمۇ مەسخىرە قىلىنغان ئىدى، ئۇلار (پەيغەمبەرلەرنى) مەسخىرە قىلغان نەرسىلەرگە مەسخىرە قىلغانلارغىمۇ (ئازاب) چۈشتى.

قُلْ مَنْ يَّكْلَؤُكُمْ بِالَّيْلِ وَالنَّهَارِ مِنَ الرَّحْمٰنِۗ بَلْ هُمْ عَنْ ذِكْرِ رَبِّهِمْ مُّعْرِضُوْنَ

qul may yakla'ukum bil-laili wan-nahāri minar-raḥmān(i), bal hum ‘an żikrihim mu‘riḍūn(a).

«سىلەرنى كېچە-كۈندۈز رەھىمدىل ئاللاھنىڭ ئازابىدىن كىم ساقلايدۇ؟» دېگىن، لېكىن ئۇلار پەرۋەردىگارىنى ياد ئېتىشتىن باش تارتىدۇ.

اَمْ لَهُمْ اٰلِهَةٌ تَمْنَعُهُمْ مِّنْ دُوْنِنَاۗ لَا يَسْتَطِيْعُوْنَ نَصْرَ اَنْفُسِهِمْ وَلَا هُمْ مِّنَّا يُصْحَبُوْنَ

am lahum ālihatun tamna‘uhum min dūninā, lā yastaṭī‘ūna naṣra anfusihim wa lā hum minnā yuṣḥabūn(a).

ياكى ئۇلارنىڭ بىزدىن ئۆزلىرىنى قوغدايدىغان ئىلاھلىرى بارمۇ؟ ئۇلارنىڭ ئىلاھلىرى ئۆزلىرىگە ياردەم قىلالمايدۇ، بىزنىڭ ئازابىمىزدىنمۇ قوغدىلىنالمايدۇ.

بَلْ مَتَّعْنَا هٰٓؤُلَاۤءِ وَاٰبَاۤءَهُمْ حَتّٰى طَالَ عَلَيْهِمُ الْعُمُرُۗ اَفَلَا يَرَوْنَ اَنَّا نَأْتِى الْاَرْضَ نَنْقُصُهَا مِنْ اَطْرَافِهَاۗ اَفَهُمُ الْغٰلِبُوْنَ

bal matta‘nā hā'ulā'i wa ābā'ahum ḥattā ṭāla ‘alaihimul-‘umur(u), afalā yarauna annā na'til-arḍa nanquṣuhā min aṭrāfihā, afahumul-gālibūn(a).

ھەقىقەتەن بىز ئۇلارنى ۋە ئۇلارنىڭ ئاتا-بوۋىلىرىنى (دۇنيادا) ئۆمرى ئۇزۇن بولغانغا قەدەر (ئۇزۇن ئۆمۈر كۆرۈش پۇرسىتىگە ئىگە قىلدۇق). ئۇلار بىزنىڭ (كاپىرلارنىڭ ھۆكۈمرانلىقىدىكى) بىر زېمىنغا كېلىپ، ئۇنىڭ ئەتراپىنى چېتىدىن قىسقارتىۋاتقانلىقىمىزنى كۆرمىدىمۇ؟ ئۇلار غالىبمۇ؟

قُلْ اِنَّمَآ اُنْذِرُكُمْ بِالْوَحْيِۖ وَلَا يَسْمَعُ الصُّمُّ الدُّعَاۤءَ اِذَا مَا يُنْذَرُوْنَ

qul innamā unżirukum bil-waḥy(i), wa lā yasma‘uṣ-ṣummud-du‘ā'a iżā mā yunżarūn(a).

(مۇھەممەد ئەلەيھىسسالامغا) ئېيتقىنكى، «مەن سىلەرگە پەقەت ۋەھىي ئارقىلىق ئاگاھلاندۇردۇم». گاسلار ئاگاھلاندۇرۇلغاندا چاقىرىقنى ئاڭلىمايدۇ.

وَلَىِٕنْ مَّسَّتْهُمْ نَفْحَةٌ مِّنْ عَذَابِ رَبِّكَ لَيَقُوْلُنَّ يٰوَيْلَنَآ اِنَّا كُنَّا ظٰلِمِيْنَ

wa la'im massathum nafḥatum min ‘ażābi rabbika layaqūlunna yā wailanā innā kunnā ẓālimīn(a).

ئەگەر ئۇلارغا پەرۋەردىگارىڭ تەرىپىدىن ئازراق ئازاب كەلسە، ئۇلار چوقۇم: «ۋاي بىزگە! بىز ھەقىقەتەن (ئۆزىمىزگە) زۇلۇم قىلغۇچىلاردىنمىز» دەيدۇ.

وَنَضَعُ الْمَوَازِيْنَ الْقِسْطَ لِيَوْمِ الْقِيٰمَةِ فَلَا تُظْلَمُ نَفْسٌ شَيْـًٔاۗ وَاِنْ كَانَ مِثْقَالَ حَبَّةٍ مِّنْ خَرْدَلٍ اَتَيْنَا بِهَاۗ وَكَفٰى بِنَا حٰسِبِيْنَ

wa naḍa‘ul-mawāzīnal-qisṭa liyaumil-qiyāmati falā tuẓlamu nafsun syai'ā(n), wa in kāna miṡqāla ḥabbatim min khardalin atainā bihā, wa kafā binā ḥāsibīn(a).

قىيامەت كۈنى بىز ئادالەت تارازىسى قۇرىمىز، ھېچقانداق ئادەمگە قىلچە زۇلۇم قىلىنمايدۇ، گەرچە ئۇ خاردال ئۇرۇقىدەك ئېغىرلىقتىكى بولسامۇ، بىز ئۇنى (يەنى جازانى) ئېلىپ كېلىمىز. ھېساب ئېلىشقا بىز يېتەرلىكمىز.

وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسٰى وَهٰرُوْنَ الْفُرْقَانَ وَضِيَاۤءً وَّذِكْرًا لِّلْمُتَّقِيْنَ ۙ

wa laqad ātainā mūsā wa hārūnal-furqāna wa ḍiyā'aw wa żikral lil-muttaqīn(a).

ھەقىقەتەن بىز مۇسا ۋە ھارۇنغا تەقۋادارلار ئۈچۈن فۇرقان (تەۋرات) كىتابىنى، نۇر ۋە ۋەز-نەسىھەتنى ئاتا قىلدۇق.

الَّذِيْنَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَيْبِ وَهُمْ مِّنَ السَّاعَةِ مُشْفِقُوْنَ

allażīna yakhsyauna rabbahum bil-gaibi wa hum minas-sā‘ati musyfiqūn(a).

(يەنى) ئۇلار پەرۋەردىگارىنى كۆرمىسىمۇ، ئۇنىڭ ئازابىدىن قورقىدۇ ۋە قىيامەت كۈنىدىن قورقىدۇ.

وَهٰذَا ذِكْرٌ مُّبٰرَكٌ اَنْزَلْنٰهُۗ اَفَاَنْتُمْ لَهٗ مُنْكِرُوْنَ ࣖ

wa hāżā żikrum mubārakun anzalnāh(u), afa antum lahū munkirūn(a).

بۇ (قۇرئان) بىز نازىل قىلغان نېمەتلەرنى ئۆز ئىچىگە ئالغان بىر ئاگاھلاندۇرۇشتۇر، سىلەر ئۇنى ئىنكار قىلامسىلەر؟

۞ وَلَقَدْ اٰتَيْنَآ اِبْرٰهِيْمَ رُشْدَهٗ مِنْ قَبْلُ وَكُنَّا بِهٖ عٰلِمِيْنَ

wa laqad ātainā ibrāhīma rusydahū min qablu wa kunnā bihī ‘ālimīn(a).

ھەقىقەتەن بىز ئىبراھىمغا ئۇنىڭدىن ئىلگىرى (مۇسا بىلەن ھارۇنغا) توغرا يول كۆرسەتكەن ئىدۇق، بىز ئۇنى ھەقىقەتەن بىلەتتۇق.

اِذْ قَالَ لِاَبِيْهِ وَقَوْمِهٖ مَا هٰذِهِ التَّمَاثِيْلُ الَّتِيْٓ اَنْتُمْ لَهَا عٰكِفُوْنَ

iż qāla li'abīhi wa qaumihī mā hāżihit-tamāṡīlul-latī antum lahā ‘ākifūn(a).

(ئىسلەڭكى،) ئۆز ۋاقتىدا ئۇ (ئىبراھىم) ئاتىسىغا ۋە قەۋمىگە: «سىلەر چوقۇنۇۋاتقان بۇ نېمە ھەيكەل؟» دېدى.

قَالُوْا وَجَدْنَآ اٰبَاۤءَنَا لَهَا عٰبِدِيْنَ

qālū wajadnā ābā'anā lahā ‘ābidīn(a).

ئۇلار: «بىز ئاتا-بوۋىلىرىمىزنىڭ ئۇنىڭغا چوقۇنغانلىقىنى كۆردۇق»، دەپ جاۋاب بەردى.

قَالَ لَقَدْ كُنْتُمْ اَنْتُمْ وَاٰبَاۤؤُكُمْ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

qāla laqad kuntum antum wa ābā'ukum fī ḍalālim mubīn(in).

ئۇ (ئىبراھىم): «سىلەر ۋە ئاتا-بوۋىلىرىڭلار ھەقىقەتەن روشەن گۇمراھلىقتا ئىكەنسىلەر» دېدى.

قَالُوْٓا اَجِئْتَنَا بِالْحَقِّ اَمْ اَنْتَ مِنَ اللّٰعِبِيْنَ

qālū aji'tanā bil-ḥaqqi am anta minal-lā‘ibīn(a).

ئۇلار: «بىزگە ھەقىقەتنى ئېلىپ كەلدىڭمۇ ياكى ئويۇن ئويناۋاتامسەن؟» دېدى.

قَالَ بَلْ رَّبُّكُمْ رَبُّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ الَّذِيْ فَطَرَهُنَّۖ وَاَنَا۠ عَلٰى ذٰلِكُمْ مِّنَ الشّٰهِدِيْنَ

qāla bar rabbukum rabbus-samāwāti wal-arḍil-lażī faṭarahunn(a), wa ana ‘alā żālikum minasy-syāhidīn(a).

ئۇ (ئىبراھىم) جاۋابەن: «ھەقىقەتەن، سىلەرنىڭ پەرۋەردىگارىڭلار ئاسمانلارنىڭ ۋە زېمىننىڭ پەرۋەردىگارىدۇر، ئۇلارنى ياراتقان زاتتۇر، مەن بۇنىڭغا گۇۋاھلىق بەرگۈچىلەردىنمەن» دېدى.

وَتَاللّٰهِ لَاَكِيْدَنَّ اَصْنَامَكُمْ بَعْدَ اَنْ تُوَلُّوْا مُدْبِرِيْنَ

wa tallāhi la'akīdanna aṣnāmakum ba‘da an tuwallū mudbirīn(a).

ئاللاھ بىلەن قەسەمكى، سىلەر بۇتلىرىڭلارنى تاشلاپ كەتكەندىن كېيىن، مەن ھەقىقەتەن ئۇلارنى ئالدايمەن.

فَجَعَلَهُمْ جُذٰذًا اِلَّا كَبِيْرًا لَّهُمْ لَعَلَّهُمْ اِلَيْهِ يَرْجِعُوْنَ

fa ja‘alahum jużāżan illā kabīral lahum la‘allahum ilaihi yarji‘ūn(a).

ئۇ (ئىبراھىم) (بۇتلارنى) پارچە-پارچە قىلدى، پەقەت ئەڭ چوڭ بۇتنى (ئاتىسىنىڭ) ئۆزىدىن باشقا. شۇڭا ئۇلار (بۇتلارنى سوراش ئۈچۈن) قايتىپ كەلدى.

قَالُوْا مَنْ فَعَلَ هٰذَا بِاٰلِهَتِنَآ اِنَّهٗ لَمِنَ الظّٰلِمِيْنَ

qālū man fa‘ala hāżā bi'ālihatinā innahū laminaẓ-ẓālimīn(a).

ئۇلار: «بۇنى ئىلاھلىرىمىزغا كىم قىلدى؟ ئۇ ھەقىقەتەن زالىملاردىن بىرى» دېدى.

قَالُوْا سَمِعْنَا فَتًى يَّذْكُرُهُمْ يُقَالُ لَهٗٓ اِبْرٰهِيْمُ ۗ

qālū sami‘nā fatay yażkuruhum yuqālu lahū ibrāhīm(u).

ئۇلار (باشقىلار): «بىز بۇ بۇتلارغا قارشى چىققان بىر يىگىتنىڭ بارلىقىنى ئاڭلىدۇق، ئۇنىڭ ئىسمى ئىبراھىم ئىدى» دېدى.

قَالُوْا فَأْتُوْا بِهٖ عَلٰٓى اَعْيُنِ النَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَشْهَدُوْنَ

qālū fa'tū bihī ‘alā a‘yunin-nāsi la‘allahum yasyhadūn(a).

ئۇلار: «(ئۇنداقتا) ئۇنى چىقىرىپ، كىشىلەرگە كۆرسىتىڭلار، ئۇلار كۆرسۇن» دېدى.

قَالُوْٓا ءَاَنْتَ فَعَلْتَ هٰذَا بِاٰلِهَتِنَا يٰٓاِبْرٰهِيْمُ ۗ

qālū a'anta fa‘alta hāżā bi'ālihatinā yā ibrāhīm(u).

ئۇلار: «ئى ئىبراھىم، بۇ ئىشنى ئىلاھىمىزغا قارشى سەن قىلدىڭمۇ؟» دېدى.

قَالَ بَلْ فَعَلَهٗ كَبِيْرُهُمْ هٰذَا فَسْـَٔلُوْهُمْ اِنْ كَانُوْا يَنْطِقُوْنَ

qāla bal fa‘alahū kabīruhum hāżā fas'alūhum in kānū yanṭiqūn(a).

ئۇ (ئىبراھىم): «ھەقىقەتەن ئۇنى چوڭ (ھەيكەل) قىلغان، ئەگەر ئۇلار سۆزلىيەلەيدىغان بولسا، ئۇلاردىن سوراڭلار» دېدى.

فَرَجَعُوْٓا اِلٰٓى اَنْفُسِهِمْ فَقَالُوْٓا اِنَّكُمْ اَنْتُمُ الظّٰلِمُوْنَ ۙ

fa raja‘ū ilā anfusihim fa qālū innakum antumuẓ-ẓālimūn(a).

ئۇلار ئېسىگە كېلىپ: «ھەقىقەتەن ئۆزۈڭلارغا زۇلۇم قىلدىڭلار» دېدى.

ثُمَّ نُكِسُوْا عَلٰى رُءُوْسِهِمْۚ لَقَدْ عَلِمْتَ مَا هٰٓؤُلَاۤءِ يَنْطِقُوْنَ

Ṡumma nukisū ‘alā ru'ūsihim, laqad ‘alimta mā hā'ulā'i yanṭiqūn(a).

ئاندىن ئۇلار باشلىرىنى ئېگىپ: «(ئى ئىبراھىم)، سەن (بۇتلارنىڭ) سۆزلىيەلمەيدىغانلىقىنى ھەقىقەتەن بىلىسەن» دېدى.

قَالَ اَفَتَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ مَا لَا يَنْفَعُكُمْ شَيْـًٔا وَّلَا يَضُرُّكُمْ ۗ

qāla afata‘budūna min dūnillāhi mā lā yanfa‘ukum syai'aw wa lā yaḍurrukum.

ئۇ (ئىبراھىم): «نېمىشقا ئاللاھنى قويۇپ، ساڭا ھېچ پايدا يەتكۈزەلمەيدىغان، ساڭا زىيان يەتكۈزەلمەيدىغان نەرسىلەرگە ئىبادەت قىلىۋاتىسەن؟» دېدى.

اُفٍّ لَّكُمْ وَلِمَا تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗاَفَلَا تَعْقِلُوْنَ

uffil lakum wa limā ta‘budūna min dūnillāh(i), afalā ta‘qilūn(a).

سىلەرگە ۋە سىلەر ئاللاھنى قويۇپ ئىبادەت قىلىۋاتقان نەرسىلەرگە ۋاي! چۈشەنمەمسىلەر؟»

قَالُوْا حَرِّقُوْهُ وَانْصُرُوْٓا اٰلِهَتَكُمْ اِنْ كُنْتُمْ فٰعِلِيْنَ

qālū ḥarriqūhu wanṣurū ālihatakum in kuntum fā‘ilīn(a).

ئۇلار: «ئەگەر راستىنلا قىلماقچى بولساڭلار، ئۇنى كۆيدۈرۈڭلار ۋە ئىلاھلىرىڭلارنىڭ ياردىمىگە ئېرىشىڭلار» دېدى.

قُلْنَا يٰنَارُ كُوْنِيْ بَرْدًا وَّسَلٰمًا عَلٰٓى اِبْرٰهِيْمَ ۙ

qulnā yā nāru kūnī bardaw wa salāman ‘alā ibrāhīm(a).

بىز (ئاللاھ): «ئى ئوت! ئىبراھىمغا سوغۇق بول ۋە نىجاتكار بول!» دېدۇق.

وَاَرَادُوْا بِهٖ كَيْدًا فَجَعَلْنٰهُمُ الْاَخْسَرِيْنَ ۚ

wa arādū bihī kaidan fa ja‘alnāhumul-akhsarīn(a).

ئۇلار ئىبراھىمغا يامانلىق قىلماقچى بولدى، شۇڭا بىز ئۇلارنى ئەڭ چوڭ زىيان تارتقۇچىلار قىلدۇق.

وَنَجَّيْنٰهُ وَلُوْطًا اِلَى الْاَرْضِ الَّتِيْ بٰرَكْناَ فِيْهَا لِلْعٰلَمِيْنَ

wa najjaināhu wa lūṭan ilal-arḍil-latī bāraknā fīhā lil-‘ālamīn(a).

بىز ئۇنى (ئىبراھىمنى) ۋە لۇتنى پۈتۈن دۇنيا ئۈچۈن بەرىكەتلىك قىلغان زېمىنغا قۇتقۇزدۇق.

وَوَهَبْنَا لَهٗٓ اِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ نَافِلَةً ۗوَكُلًّا جَعَلْنَا صٰلِحِيْنَ

wa wahabnā lahū isḥāqa wa ya‘qūba nāfilah(tan), wa kullan ja‘alnā ṣāliḥīn(a).

بىز ئۇنىڭغا (ئىبراھىمغا) ئىسھاق ۋە يەئقۇبنى سوۋغات قىلىپ بەردۇق، ئۇلارنىڭ ھەر بىرىنى ياخشى ئادەم قىلدۇق.

وَجَعَلْنٰهُمْ اَىِٕمَّةً يَّهْدُوْنَ بِاَمْرِنَا وَاَوْحَيْنَآ اِلَيْهِمْ فِعْلَ الْخَيْرٰتِ وَاِقَامَ الصَّلٰوةِ وَاِيْتَاۤءَ الزَّكٰوةِۚ وَكَانُوْا لَنَا عٰبِدِيْنَ ۙ

wa ja‘alnāhum a'immatay yahdūna bi'amrinā wa auḥainā ilaihim fi‘lal-khairāti wa iqāmaṣ-ṣalāti wa ītā'az-zakāh(ti), wa kānū lanā ‘ābidīn(a).

ئۇلارنى بىزگە بۇيرۇقلىرىمىز بىلەن يول كۆرسىتىدىغان رەھبەرلەر قىلدۇق، ئۇلارغا ياخشى ئىشلارنى قىلىشلىرىنى، ناماز ئوقۇشلىرىنى، زاكات بېرىشلىرىنى ۋە پەقەت بىزنىڭلا ئۇلارغا ئىبادەت قىلىشىمىز كېرەكلىكىنى ۋەھىي قىلدۇق.

وَلُوْطًا اٰتَيْنٰهُ حُكْمًا وَّعِلْمًا وَّنَجَّيْنٰهُ مِنَ الْقَرْيَةِ الَّتِيْ كَانَتْ تَّعْمَلُ الْخَبٰۤىِٕثَ ۗاِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمَ سَوْءٍ فٰسِقِيْنَۙ

wa lūṭan ātaināhu ḥumkaw wa ‘ilmaw wa najjaināhu minal-qaryatil-latī kānat ta‘malul-khabā'iṡ(a), innahum kānū qauma sau'in fāsiqīn(a).

لۇتقا ھېكمەت ۋە ئىلىم بەردۇق، ئۇنى يامان ئىشلارنى قىلغان بىر شەھەر ئاھالىسىنىڭ بېشىغا كەلگەن ئازابتىن قۇتقۇزدۇق. ئۇلار ھەقىقەتەن يامان، پاسىق قەۋم ئىدى.

وَاَدْخَلْنٰهُ فِيْ رَحْمَتِنَاۗ اِنَّهٗ مِنَ الصّٰلِحِيْنَ ࣖ

wa adkhalnāhu fī raḥmatinā, innahū minaṣ-ṣāliḥīn(a).

بىز ئۇنى رەھمىتىمىز دائىرىسىگە كىرگۈزدۇق، ئۇ ھەقىقەتەن تەقۋادارلاردىن ئىدى

وَنُوْحًا اِذْ نَادٰى مِنْ قَبْلُ فَاسْتَجَبْنَا لَهٗ فَنَجَّيْنٰهُ وَاَهْلَهٗ مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيْمِ ۚ

wa nūḥan iż nādā min qablu fastajabnā lahū fa najjaināhu wa ahlahū minal-karbil-‘aẓīm(i).

ئۇنىڭدىن ئىلگىرى نۇھنىڭ دۇئاسىنى قوبۇل قىلدۇق، ئاندىن ئۇنى ۋە ئۇنىڭ ئەگەشكۈچىلىرىنى چوڭ ئاپەتتىن قۇتقۇزدۇق.

وَنَصَرْنٰهُ مِنَ الْقَوْمِ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَاۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمَ سَوْءٍ فَاَغْرَقْنٰهُمْ اَجْمَعِيْنَ

wa naṣarnāhu minal-qaumil-lażīna każżabū bi'āyātinā, innahum kānū qauma sau'in fa agraqnāhum ajma‘īn(a).

بىز ئۇنىڭغا ئايەتلىرىمىزنى ئىنكار قىلغانلاردىن ياردەم بەردۇق، ئۇلار ھەقىقەتەن يامان قەۋم ئىدى، شۇڭا بىز ئۇلارنىڭ ھەممىسىنى غەرق قىلدۇق.

وَدَاوٗدَ وَسُلَيْمٰنَ اِذْ يَحْكُمٰنِ فِى الْحَرْثِ اِذْ نَفَشَتْ فِيْهِ غَنَمُ الْقَوْمِۚ وَكُنَّا لِحُكْمِهِمْ شٰهِدِيْنَ ۖ

wa dāwūda wa sulaimāna iż yaḥkumāni fil-ḥarṡi iż nafasyat fīhi ganamul-qaum(i), wa kunnā liḥukmihim syāhidīn(a).

داۋۇد بىلەن سۇلايماننىڭ ھېكايىسىنى ئېسىڭىزدە تۇتۇڭ، ئۇلار ئىككىسى ئۆز قەۋمىنىڭ ئۆچكىلىرى تەرىپىدىن بۇزۇلۇپ كەتكەنلىكتىن، بۇ ئېتىز توغرىسىدا قارار چىقارغاندا، بىز ئۇلارنىڭ قارارىغا شاھىت بولدۇق.

فَفَهَّمْنٰهَا سُلَيْمٰنَۚ وَكُلًّا اٰتَيْنَا حُكْمًا وَّعِلْمًاۖ وَّسَخَّرْنَا مَعَ دَاوٗدَ الْجِبَالَ يُسَبِّحْنَ وَالطَّيْرَۗ وَكُنَّا فٰعِلِيْنَ

fa fahhamnāhā sulaimān(a), wa kullan ātainā ḥukmaw wa ‘ilmā(n), wa sakhkharnā ma‘a dāwūdal-jibāla yusabbiḥna waṭ-ṭair(a), wa kunnā fā‘ilīn(a).

بىز سۇلايمانغا (تېخىمۇ ئېنىق قانۇننى) چۈشۈندۈرۈش ئاتا قىلدۇق، ھەر بىرىگە ھېكمەت ۋە بىلىم بەردۇق، تاغلارنى ۋە قۇشلارنى بويسۇندۇردۇق، بۇلارنىڭ ھەممىسى داۋۇد بىلەن بىللە تەسبىھلىنىدۇ. بىز بۇنى قىلغۇچىلارمىز.

وَعَلَّمْنٰهُ صَنْعَةَ لَبُوْسٍ لَّكُمْ لِتُحْصِنَكُمْ مِّنْۢ بَأْسِكُمْۚ فَهَلْ اَنْتُمْ شٰكِرُوْنَ

wa ‘allamnāhu ṣan‘ata labūsil lakum lituḥṣinakum mim ba'sikum, fahal antum syākirūn(a).

بىز داۋۇدقا ئۇرۇشتا سىلەرنى قوغداش ئۈچۈن ساۋۇت ياساشنى ئۆگەتتۇق. سىلەر (ئاللاھقا) شۈكۈر قىلامسىلەر؟

وَلِسُلَيْمٰنَ الرِّيْحَ عَاصِفَةً تَجْرِيْ بِاَمْرِهٖٓ اِلَى الْاَرْضِ الَّتِيْ بٰرَكْنَا فِيْهَاۗ وَكُنَّا بِكُلِّ شَيْءٍ عٰلِمِيْنَ

wa lisulaimānar-rīḥa ‘āṣifatan tajrī bi'amrihī ilal-arḍil-latī bāraknā fīhā, wa kunnā bikulli syai'in ‘ālimīn(a).

سۇلايمانغا قاتتىق شامالنى بويسۇندۇردۇق، ئۇ شامال ئۇنىڭ بۇيرۇقى بىلەن بىز ئۇنىڭغا بەرىكەتلىك قىلغان زېمىنغا كىرىپ كەتتى. بىز ھەممە نەرسىنى بىلىمىز.

وَمِنَ الشَّيٰطِيْنِ مَنْ يَّغُوْصُوْنَ لَهٗ وَيَعْمَلُوْنَ عَمَلًا دُوْنَ ذٰلِكَۚ وَكُنَّا لَهُمْ حٰفِظِيْنَ ۙ

wa minasy-syayāṭīna may yagūṣūna lahū wa ya‘malūna ‘amalan dūna żālik(a), wa kunnā lahum ḥāfiẓīn(a).

سۇلايمانغا بىر توپ شەيتانلارنى (بىزگە بويسۇندۇردۇق)، ئۇلار (دېڭىزغا) شۇڭغۇپ كىرەتتى، ئۇلار بۇنىڭدىن باشقا ئىشلارنى قىلاتتى، بىز ئۇلارغا قاراۋۇلچى بولدۇق.

۞ وَاَيُّوْبَ اِذْ نَادٰى رَبَّهٗٓ اَنِّيْ مَسَّنِيَ الضُّرُّ وَاَنْتَ اَرْحَمُ الرّٰحِمِيْنَ ۚ

wa ayyūba iż nādā rabbahū annī massaniyaḍ-ḍurru wa anta arḥamur-rāḥimīn(a).

ئەييۇب ئەلەيھىسسالامنىڭ (قىسسىسىنى) ئېسىڭدە تۇت، ئۇ پەرۋەردىگارىغا دۇئا قىلىپ: «(ئى پەرۋەردىگارىم)، ھەقىقەتەن ماڭا كېسەللىك تېگىپ قالدى، گەرچە سەن بارلىق رەھىمدىللەرنىڭ ئەڭ رەھىمدىل پەرۋەردىگارى بولساڭمۇ» دېدى.

فَاسْتَجَبْنَا لَهٗ فَكَشَفْنَا مَا بِهٖ مِنْ ضُرٍّ وَّاٰتَيْنٰهُ اَهْلَهٗ وَمِثْلَهُمْ مَّعَهُمْ رَحْمَةً مِّنْ عِنْدِنَا وَذِكْرٰى لِلْعٰبِدِيْنَ ۚ

fastajabnā lahū fa kasyafnā mā bihī min ḍurriw wa ātaināhu ahlahū wa miṡlahum ma‘ahum raḥmatam min ‘indinā wa żikrā lil-‘ābidīn(a).

بىز (ئۇنىڭ دۇئاسىنى) ئىجابەت قىلدۇق، ئاندىن ئۇنىڭدىكى كېسەللىكنى كۆتۈرۈۋەتتۇق، ئائىلىسىنى ئۇنىڭغا قايتۇردۇق، (ئۇلارنىڭ سانىنى كۆپەيتتۇق) بىزدىن رەھمەت ۋە بىزگە ئىبادەت قىلغۇچىلارغا ئاگاھلاندۇرۇش بولسۇن ئۈچۈن.

وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِدْرِيْسَ وَذَا الْكِفْلِۗ كُلٌّ مِّنَ الصّٰبِرِيْنَ ۙ

wa ismā‘īla wa idrīsa wa żal-kifl(i), kullum minaṣ-ṣābirīn(a).

ۋە (ھېكايىنى ئېسىڭىزدە تۇتۇڭ) ئىسمائىل، ئىدرىس ۋە زۇلكىفلى. ئۇلارنىڭ ھەممىسى سەۋرچان كىشىلەر.

وَاَدْخَلْنٰهُمْ فِيْ رَحْمَتِنَاۗ اِنَّهُمْ مِّنَ الصّٰلِحِيْنَ

wa adkhalnāhum fī raḥmatinā, innahum minaṣ-ṣāliḥīn(a).

ئۇلارنى رەھمىتىمىزگە كىرگۈزدۇق. ئۇلار ھەقىقەتەن تەقۋادارلاردىن ئىدى.

وَذَا النُّوْنِ اِذْ ذَّهَبَ مُغَاضِبًا فَظَنَّ اَنْ لَّنْ نَّقْدِرَ عَلَيْهِ فَنَادٰى فِى الظُّلُمٰتِ اَنْ لَّآ اِلٰهَ اِلَّآ اَنْتَ سُبْحٰنَكَ اِنِّيْ كُنْتُ مِنَ الظّٰلِمِيْنَ ۚ

wa żan-nūni iż żahaba mugāḍiban fa ẓanna allan naqdira ‘alaihi fa nādā fiẓ-ẓulumāti allā ilāha illā anta subḥānaka innī kuntu minaẓ-ẓālimīn(a).

زۇننۇن (يۇنۇسنىڭ ھېكايىسىنى ئېسىڭدە تۇت)، ئۇ غەزەپلەنگەن ھالدا كېتىپ قالدى، ئاندىن بىز ئۇنى قىيىن ئەھۋالغا چۈشۈرۈپ قويمايمىز دەپ ئويلىدى، شۇڭا ئۇ ناھايىتى قاراڭغۇ بىر ئەھۋالدا دۇئا قىلدى: «سەندىن باشقا ئىلاھ يوق، سەن پاكسەن. مەن ھەقىقەتەن زالىملاردىنمەن».

فَاسْتَجَبْنَا لَهٗۙ وَنَجَّيْنٰهُ مِنَ الْغَمِّۗ وَكَذٰلِكَ نُـْۨجِى الْمُؤْمِنِيْنَ

fastajabnā lahū wa najjaināhu minal-gamm(i), wa każālika nunjil-mu'minīn(a).

بىز ئۇنىڭ (دۇئاسىنى) ئىجابەت قىلدۇق ۋە ئۇنى غەمدىن قۇتقۇزدۇق. مۆمىنلەرنى شۇنداق قۇتقۇزدۇق.

وَزَكَرِيَّآ اِذْ نَادٰى رَبَّهٗ رَبِّ لَا تَذَرْنِيْ فَرْدًا وَّاَنْتَ خَيْرُ الْوٰرِثِيْنَ ۚ

wa zakariyyā iż nādā rabbahū rabbi lā tażarnī fardaw wa anta khairul-wāriṡīn(a).

زەكەرىيانىڭ ھېكايىسىنى ئېسىڭدە تۇت، ئۇ ئۆز ئىلاھىغا دۇئا قىلىپ: «ئى پەرۋەردىگارىم، مېنى (بالىسىز) يالغۇز قالدۇرما، سەن ئەڭ ياخشى ۋارىسسەن» دېدى.

فَاسْتَجَبْنَا لَهٗ ۖوَوَهَبْنَا لَهٗ يَحْيٰى وَاَصْلَحْنَا لَهٗ زَوْجَهٗۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا يُسٰرِعُوْنَ فِى الْخَيْرٰتِ وَيَدْعُوْنَنَا رَغَبًا وَّرَهَبًاۗ وَكَانُوْا لَنَا خٰشِعِيْنَ

fastajabnā lah(ū), wa wahabnā lahū yaḥyā wa aṣlaḥnā lahū zaujah(ū), innahum kānū yusāri‘ūna fil-khairāti wa yad‘ūnanā ragabaw wa rahabā(n), wa kānū lanā khāsyi‘īn(a).

بىز ئۇنىڭ دۇئاسىنى ئىجابەت قىلدۇق، ئۇنىڭغا يەھيانى ئاتا قىلدۇق، ئۇنىڭ ئايالىنى تۇغدۇردۇق. ئۇلار ھەقىقەتەن ياخشى ئىشلارنى قىلىشقا ئالدىرايتتى، بىزگە ئۈمىد ۋە قورقۇنچ بىلەن دۇئا قىلاتتى، ئۇلار بىزنىڭ ئالدىمىزدا تۆۋەنچىلىك بىلەن ئىدى.

وَالَّتِيْٓ اَحْصَنَتْ فَرْجَهَا فَنَفَخْنَا فِيْهَا مِنْ رُّوْحِنَا وَجَعَلْنٰهَا وَابْنَهَآ اٰيَةً لِّلْعٰلَمِيْنَ

wal-latī aḥṣanat farjahā fa nafakhnā fīhā mir rūḥinā wa ja‘alnāhā wabnahā āyatal lil-‘ālamīn(a).

مەريەمنىڭ ھېكايىسىنى ئەسلەڭلار، ئۇ ئۇنىڭ ئىززىتىنى ساقلىغان، ئاندىن بىز ئۇنىڭغا ئۆز تەرىپىمىزدىن روھ پۈۋلىدۇق، ئۇنى ۋە ئۇنىڭ ئەۋلادلىرىنى (ئاللاھنىڭ ئۇلۇغلۇقىنىڭ) بىر ئالامىتى قىلدۇق.

اِنَّ هٰذِهٖٓ اُمَّتُكُمْ اُمَّةً وَّاحِدَةًۖ وَّاَنَا۠ رَبُّكُمْ فَاعْبُدُوْنِ

inna hāżihī ummatukum ummataw wāḥidah(tan), wa ana rabbukum fa‘budūn(i).

ھەقىقەتەن بۇ (تەۋھىد دىن) سىلەرنىڭ دىنىڭلار، بىر دىن، مەن سىلەرنىڭ ئىلاھىڭلار، ماڭا ئىبادەت قىلىڭلار.

وَتَقَطَّعُوْٓا اَمْرَهُمْ بَيْنَهُمْۗ كُلٌّ اِلَيْنَا رٰجِعُوْنَ ࣖ

wa taqaṭṭa‘ū amrahum bainahum, kullun ilainā rāji‘ūn(a).

ئۇلار (دىنىي) ئىشلاردا ئۆز ئارا بۆلۈنگەن ئىدى. ئۇلارنىڭ ھەممىسى (بارلىق گۇرۇھلار) بىزنىڭ دەرگاھىمىزغا قايتىدۇ.

فَمَنْ يَّعْمَلْ مِنَ الصّٰلِحٰتِ وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَلَا كُفْرَانَ لِسَعْيِهٖۚ وَاِنَّا لَهٗ كٰتِبُوْنَ

famay ya‘mal minaṣ-ṣāliḥāti wa huwa mu'minun falā kufrāna lisa‘yih(ī), wa innā lahū kātibūn(a).

كىمكى ياخشى ئەمەللەرنى قىلىپ ئىمان ئېيتسا، ئۇنىڭ قىلغان ئەمەلى بىكارغا كەتمەيدۇ، شۈبھىسىزكى، بىز ئۇنىڭغا ئۇنى خاتىرىلەپ قويغۇچىمىز.

وَحَرٰمٌ عَلٰى قَرْيَةٍ اَهْلَكْنٰهَآ اَنَّهُمْ لَا يَرْجِعُوْنَ

wa ḥarāmun ‘alā qaryatin ahlaknāhā, innahum lā yarji‘ūn(a).

بىز ۋەيران قىلغان زېمىننىڭ (ئاھالىلىرىنىڭ) (بىزگە) قايتىپ كېلىشى مۇمكىن ئەمەس.

حَتّٰىٓ اِذَا فُتِحَتْ يَأْجُوْجُ وَمَأْجُوْجُ وَهُمْ مِّنْ كُلِّ حَدَبٍ يَّنْسِلُوْنَ

Ḥattā iżā futiḥat ya'jūju wa ma'jūju wa hum min kulli ḥadabiy yansilūn(a).

يەكجۇج ۋە مەكجۇج (دېۋارلار) ئېچىلىپ، ئۇلار بارلىق ئېگىز جايلاردىن تېز سۈرئەتتە چۈشكۈچە.

وَاقْتَرَبَ الْوَعْدُ الْحَقُّ فَاِذَا هِيَ شَاخِصَةٌ اَبْصَارُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْاۗ يٰوَيْلَنَا قَدْ كُنَّا فِيْ غَفْلَةٍ مِّنْ هٰذَا بَلْ كُنَّا ظٰلِمِيْنَ

waqtarabal-wa‘dul-ḥaqqu fa iżā hiya syākhiṣatun abṣārul-lażīna kafarū, yā wailanā qad kunnā fī gaflatim min hāżā bal kunnā ẓālimīn(a).

(قىيامەت كۈنى) ھەقىقىي ۋەدە يېقىنلاشقاندا، كاپىرلارنىڭ كۆزلىرى يوغانلىشىپ كېتىدۇ. (ئۇلار): «بىز نېمىدېگەن بەختسىز! بىز بۇنىڭدىن پۈتۈنلەي غاپىلمىز، ئەمەلىيەتتە بىز ھەقىقەتەن زالىم قەۋممىز» دەيدۇ.

اِنَّكُمْ وَمَا تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ حَصَبُ جَهَنَّمَۗ اَنْتُمْ لَهَا وٰرِدُوْنَ

innakum wa mā ta‘budūna min dūnillāhi ḥaṣabu jahannam(a), antum lahā wāridūn(a).

شۈبھىسىزكى، سىلەر ۋە ئاللاھنى قويۇپ ئىبادەت قىلىۋاتقان نەرسىلەر دوزاخنىڭ يېقىلغۇسى. سىلەر چوقۇم دوزاخقا كىرىسىلەر.

لَوْ كَانَ هٰٓؤُلَاۤءِ اٰلِهَةً مَّا وَرَدُوْهَاۗ وَكُلٌّ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

lau kāna hā'ulā'i ālihatam mā waradūhā, wa kullun fīhā khālidūn(a).

ئەگەر (بۇتلار) ئىلاھ بولسا، ئەلۋەتتە ئۇلار دوزاخقا كىرمەيتتى. لېكىن ھەممە نەرسە ئۇنىڭ ئىچىدە مەڭگۈ قالىدۇ.

لَهُمْ فِيْهَا زَفِيْرٌ وَّهُمْ فِيْهَا لَا يَسْمَعُوْنَ

lahum fīhā zafīruw wa hum fīhā lā yasma‘ūn(a).

ئۇلار دوزاختا (دوزاختا) ئېڭىراپ، چىرقىراپ تۇرىدۇ، دوزاختىكىلەر ئاڭلىمايدۇ.

اِنَّ الَّذِيْنَ سَبَقَتْ لَهُمْ مِّنَّا الْحُسْنٰىٓۙ اُولٰۤىِٕكَ عَنْهَا مُبْعَدُوْنَ ۙ

innal-lażīna sabaqat lahum minnal-ḥusnā, ulā'ika ‘anhā mub‘adūn(a).

شۈبھىسىزكى، بىز تەرەپتىن ياخشىلىق (قەرز) بېرىلگەنلەر ئۆتمۈشتىن (دوزاختىن) يىراق قىلىنىدۇ.

لَا يَسْمَعُوْنَ حَسِيْسَهَاۚ وَهُمْ فِيْ مَا اشْتَهَتْ اَنْفُسُهُمْ خٰلِدُوْنَ ۚ

lā yasma‘ūna ḥasīsahā, wa hum fīmasytahat anfusuhum khālidūn(a).

ئۇلار (دوزاخنىڭ) سىيرىلىش ئاۋازىنى ئاڭلىمايدۇ، ئۇلار ئۆزلىرى ئارزۇ قىلغان نەرسىلەرنىڭ ھەممىسىدە مەڭگۈ قالىدۇ.

لَا يَحْزُنُهُمُ الْفَزَعُ الْاَكْبَرُ وَتَتَلَقّٰىهُمُ الْمَلٰۤىِٕكَةُۗ هٰذَا يَوْمُكُمُ الَّذِيْ كُنْتُمْ تُوْعَدُوْنَ

lā yaḥzunuhumul-faza‘ul-akbaru wa tatalaqqāhumul-malā'ikah(tu), hāżā yaumukumul-lażī kuntum tū‘adūn(a).

قورقۇنچلۇق كۈتۈلمىگەن ۋەقە ئۇلارنى قايغۇغا سالمايدۇ، پەرىشتىلەر ئۇلارنى («بۇ سىلەرگە ۋەدە قىلىنغان كۈن» دېگەن سۆزلەر بىلەن) قارشى ئالىدۇ.

يَوْمَ نَطْوِى السَّمَاۤءَ كَطَيِّ السِّجِلِّ لِلْكُتُبِۗ كَمَا بَدَأْنَآ اَوَّلَ خَلْقٍ نُّعِيْدُهٗۗ وَعْدًا عَلَيْنَاۗ اِنَّا كُنَّا فٰعِلِيْنَ

yauma naṭwis-samā'a kaṭayyis-sijilli lil-kutib(i), kamā bada'nā awwala khalqin nu‘īduh(ū), wa‘dan ‘alainā, innā kunnā fā‘ilīn(a).

(ئىسلەڭلار) بىز ئاسماننى خۇددى خەتنى ئورىغاندەك ئورىغان كۈننى. بىز دەسلەپتە يارىتىشنى باشلىغاندەك، ئۇنى قايتا-قايتا ئەمەلگە ئاشۇرىمىز. (A) بىز ۋەدىمىزنى چوقۇم ئەمەلگە ئاشۇرىمىز. شۈبھىسىزكى، بىز ئۇنى ئەمەلگە ئاشۇرىمىز.

وَلَقَدْ كَتَبْنَا فِى الزَّبُوْرِ مِنْۢ بَعْدِ الذِّكْرِ اَنَّ الْاَرْضَ يَرِثُهَا عِبَادِيَ الصّٰلِحُوْنَ

wa laqad katabnā fiz-zabūri mim ba‘diż-żikri annal-arḍa yariṡuhā ‘ibādiyaṣ-ṣāliḥūn(a).

شۈبھىسىزكى، بىز زەبۇردا (ئەز-زىكىردىن كېيىن) لەۋھۇلمەھفۇجدا (يازغان) يازدۇقكى، بۇ زېمىنغا مېنىڭ سالىھ بەندىلىرىم ۋارىسلىق قىلىدۇ.

اِنَّ فِيْ هٰذَا لَبَلٰغًا لِّقَوْمٍ عٰبِدِيْنَ ۗ

inna fī hāżā labalāgal liqaumin ‘ābidīn(a).

شۈبھىسىزكى، بۇ (قۇرئان) ئىبادەت قىلغۇچىلار ئۈچۈن ھەقىقەتەن تولۇق يېتەكچىلىكتۇر.

وَمَآ اَرْسَلْنٰكَ اِلَّا رَحْمَةً لِّلْعٰلَمِيْنَ

wa mā arsalnāka illā raḥmatal lil-‘ālamīn(a).

(ئى مۇھەممەد!) سېنى بىز پەقەت پۈتۈن ئالەملەرگە رەھمەت قىلىپ ئەۋەتتۇق.

قُلْ اِنَّمَا يُوْحٰىٓ اِلَيَّ اَنَّمَآ اِلٰهُكُمْ اِلٰهٌ وَّاحِدٌۚ فَهَلْ اَنْتُمْ مُّسْلِمُوْنَ

qul innamā yūḥā ilayya annamā ilāhukum ilāhuw wāḥid(un), fahal antum muslimūn(a).

(مۇھەممەد ئەلەيھىسسالامغا) ئېيتقىنكى، «ماڭا ۋەھىي قىلىندىكى، سىلەرنىڭ پەرۋەردىگارىڭلار بىر ئىلاھتۇر، سىلەر ئۇنىڭغا بويسۇندۇڭلارمۇ؟»

فَاِنْ تَوَلَّوْا فَقُلْ اٰذَنْتُكُمْ عَلٰى سَوَاۤءٍۗ وَاِنْ اَدْرِيْٓ اَقَرِيْبٌ اَمْ بَعِيْدٌ مَّا تُوْعَدُوْنَ

fa in tawallau fa qul āżantukum ‘alā sawā'(in), wa in adrī aqarībun am ba‘īdum mā tū‘adūn(a).

ئەگەر ئۇلار يۈز ئۆرۈسە، (مۇھەممەد): «مەن سىلەرگە (ئۆز ئارامىزدىكى) ئوخشاش تەلىمنى يەتكۈزدۈم، سىلەرگە تەھدىت قىلىنىۋاتقان نەرسىنىڭ يېقىنمۇ ياكى يىراقمۇ ئىكەنلىكىنى بىلمەيمەن» دېگىن.

اِنَّهٗ يَعْلَمُ الْجَهْرَ مِنَ الْقَوْلِ وَيَعْلَمُ مَا تَكْتُمُوْنَ

innahū ya‘lamul-jahra minal-qauli wa ya‘lamu mā taktumūn(a).

شۈبھىسىزكى، ئۇ (ئاللاھ) سىلەرنىڭ ئاشكارا سۆزلەۋاتقانلىرىڭلارنىمۇ، يوشۇرۇنۇۋاتقانلىرىڭلارنىمۇ بىلىدۇ.

وَاِنْ اَدْرِيْ لَعَلَّهٗ فِتْنَةٌ لَّكُمْ وَمَتَاعٌ اِلٰى حِيْنٍ

wa in adrī la‘allahū fitnatul lakum wa matā‘un ilā ḥīn(in).

بىلمەيمەن، بۇ سىز ئۈچۈن بىر سىناق بولۇشى مۇمكىن، بەلگىلەنگەن ۋاقىت كەلگۈچە خۇشاللىق ئېلىپ كېلىشى مۇمكىن.

قٰلَ رَبِّ احْكُمْ بِالْحَقِّۗ وَرَبُّنَا الرَّحْمٰنُ الْمُسْتَعَانُ عَلٰى مَا تَصِفُوْنَ ࣖ

qāla rabbiḥkum bil-ḥaqq(i), wa rabbunar-raḥmānul-musta‘ānu ‘alā mā taṣifūn(a).

ئۇ (مۇھەممەد ئەلەيھىسسالام): «ئى پەرۋەردىگارىم، ئادىل ھۆكۈم چىقارغىن. پەرۋەردىگارىمىز ناھايىتى مېھرىباندۇر، سەن ئېيتقان ھەر بىر سۆز ئۈچۈن ئۇنىڭدىن ياردەم تىلەيمىز» دېدى.