Q.S ئەل-فۇرقان (اَلْفُرْقَان) - 77 ئايەت سانى

تَبٰرَكَ الَّذِيْ نَزَّلَ الْفُرْقَانَ عَلٰى عَبْدِهٖ لِيَكُوْنَ لِلْعٰلَمِيْنَ نَذِيْرًا ۙ

tabārakal-lażī nazzalal-furqāna ‘alā ‘abdihī liyakūna lil-‘ālamīna nażīrā(n).

ئاللاھ پاكتۇر، ئۇ بەندىسىگە (مۇھەممەد ئەلەيھىسسالامغا) بارلىق تەبىئەتلەرگە (جىنلار ۋە ئىنسانلارغا) ئاگاھلاندۇرۇش بولسۇن ئۈچۈن فۇرقاننى (قۇرئاننى) چۈشۈردى.

ۨالَّذِيْ لَهٗ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَلَمْ يَتَّخِذْ وَلَدًا وَّلَمْ يَكُنْ لَّهٗ شَرِيْكٌ فِى الْمُلْكِ وَخَلَقَ كُلَّ شَيْءٍ فَقَدَّرَهٗ تَقْدِيْرًا

allażī lahū mulkus-samāwāti wal-arḍi wa lam yattakhiż waladaw wa lam yakul lahū syarīkun fil-mulki wa khalaqa kulla syai'in fa qaddarahū taqdīrā(n).

ئاسمانلارنىڭ ۋە زېمىننىڭ پادىشاھلىقى ئۇنىڭغا خاستۇر، ئۇنىڭ بالىسى يوق، قۇدرىتىدە شېرىكى يوق. ئۇ ھەممە نەرسىنى ياراتتى، ئاندىن ئۇلارنىڭ ئۆلچىمىنى بەلگىلىدى.

وَاتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِهٖٓ اٰلِهَةً لَّا يَخْلُقُوْنَ شَيْـًٔا وَّهُمْ يُخْلَقُوْنَ وَلَا يَمْلِكُوْنَ لِاَنْفُسِهِمْ ضَرًّا وَّلَا نَفْعًا وَّلَا يَمْلِكُوْنَ مَوْتًا وَّلَا حَيٰوةً وَّلَا نُشُوْرًا

wattakhażū min dūnihī ālihatal lā yakhluqūna syai'aw wa hum yukhlaqūna wa lā yamlikūna li'anfusihim ḍarraw wa lā naf‘aw wa lā yamlikūna mautaw wa lā ḥayātaw wa lā nusyūrā(n).

ئۇلار (يەنى مۇشرىكلار) ئۇنىڭدىن باشقا ئىلاھلارنى ئىلاھ قىلىۋالدى، گەرچە ئۇلار (يەنى ئىلاھلار) ھېچ نەرسە ياراتمىغان بولسىمۇ، ئەمەلىيەتتە ئۇلار ئۆزلىرى يارىتىلغان، ئۆزلىرىگە زىيان يەتكۈزۈشكە قادىر ئەمەس، پايدا يەتكۈزۈشكە قادىر ئەمەس، ئۆلتۈرۈشكە، تىرىلدۈرۈشكە ياكى قايتا تىرىلدۈرۈشكە قادىر ئەمەس ئىدى.

وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِنْ هٰذَآ اِلَّآ اِفْكُ ِۨافْتَرٰىهُ وَاَعَانَهٗ عَلَيْهِ قَوْمٌ اٰخَرُوْنَۚ فَقَدْ جَاۤءُوْ ظُلْمًا وَّزُوْرًا ۚ

wa qālal-lażīna kafarū in hāżā illā ifkuniftarāhu wa a‘ānahū ‘alaihi qaumun ākharūn(a), fa qad jā'ū ẓulmaw wa zūrā(n).

كاپىرلار: «بۇ (قۇرئان) پەقەت ئۇنىڭ (مۇھەممەد ئەلەيھىسسالام) توقۇغان يالغانىدىن باشقا نەرسە ئەمەس، ئۇنىڭغا باشقا كىشىلەر ياردەم بەرگەن» دېدى. شۈبھىسىزكى، ئۇلار زۇلۇم ۋە چوڭ بىر يالغان ئىش قىلدى.

وَقَالُوْٓا اَسَاطِيْرُ الْاَوَّلِيْنَ اكْتَتَبَهَا فَهِيَ تُمْلٰى عَلَيْهِ بُكْرَةً وَّاَصِيْلًا

wa qālū asāṭīrul-awwalīnaktatabahā fa hiya tumlā ‘alaihi bukrataw wa aṣīlā(n).

ئۇلار: «(بۇ پەقەت) قەدىمكى كىشىلەرنىڭ چۆچەكلىرى، ئۇ ئۇلارنى يېزىپ قويۇشنى تەلەپ قىلغان، ئاندىن ھەر كۈنى ئەتىگەن ۋە كەچتە ئۇنىڭغا چۆچەكلەرنى ئوقۇپ بەرگەن» دېدى.

قُلْ اَنْزَلَهُ الَّذِيْ يَعْلَمُ السِّرَّ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ اِنَّهٗ كَانَ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا

qul anzalahul-lażī ya‘lamus-sirra fis-samāwāti wal-arḍ(i), innahū kāna gafūrar raḥīmā(n).

(مۇھەممەد ئەلەيھىسسالامغا) ئېيتقىنكى، «(بۇ قۇرئان) ئاسمانلارنىڭ ۋە زېمىننىڭ غەيبىنى بىلىدىغان (ئاللاھ) تەرىپىدىن نازىل قىلىنغان. ئۇ ھەقىقەتەن ناھايىتى مەغپىرەت قىلغۇچىدۇر، ناھايىتى مېھرىباندۇر».

وَقَالُوْا مَالِ هٰذَا الرَّسُوْلِ يَأْكُلُ الطَّعَامَ وَيَمْشِيْ فِى الْاَسْوَاقِۗ لَوْلَآ اُنْزِلَ اِلَيْهِ مَلَكٌ فَيَكُوْنَ مَعَهٗ نَذِيْرًا ۙ

wa qālū mā lihāżar-rasūli ya'kuluṭ-ṭa‘āma wa yamsyī fil-aswāq(i), lau lā unzila ‘alaihi malakun fa yakūna ma‘ahū nażīrā(n).

ئۇلار: «بۇ پەيغەمبەر نېمىشقا تاماق يەيدۇ ۋە بازارلاردا ماڭىدۇ؟ نېمىشقا ئۇنىڭغا پەرىشتە ئەۋەتىلمەيدۇ؟ (ئۇنىڭ بىلەن پەرىشتە) ئۇنىڭ بىلەن بىرلىكتە ئاگاھلاندۇرمايدۇ؟»

اَوْ يُلْقٰىٓ اِلَيْهِ كَنْزٌ اَوْ تَكُوْنُ لَهٗ جَنَّةٌ يَّأْكُلُ مِنْهَاۗ وَقَالَ الظّٰلِمُوْنَ اِنْ تَتَّبِعُوْنَ اِلَّا رَجُلًا مَّسْحُوْرًا

au yulqā ilaihi kanzun au takūnu lahū jannatuy ya'kulu minhā, wa qālaẓ-ẓālimūna in tattabi‘ūna illā rajulam masḥūrā(n).

ياكى (نېمىشقا) ئۇنىڭغا مال-مۈلۈك چۈشۈرۈلمەيدۇ ياكى (نېمىشقا) ئۇنىڭغا باغ بولۇپ، ئۇنىڭ مېۋىسىدىن يېيەلمەيدۇ؟» زالىملار: «سىلەر پەقەت سېھىرلەنگەن بىر ئادەمگە ئەگىشىۋاتىسىلەر» دېدى.

اُنْظُرْ كَيْفَ ضَرَبُوْا لَكَ الْاَمْثَالَ فَضَلُّوْا فَلَا يَسْتَطِيْعُوْنَ سَبِيْلًا ࣖ

unẓur kaifa ḍarabū lakal-amṡāla fa ḍallū falā yastaṭī‘ūna sabīlā(n).

قارىغىنكى، ئۇلار ساڭا قانداق مىساللار كەلتۈرىدۇ، ئاندىن ئۇلار ئازىدۇ، (سىلەرگە رەسۇل بولۇشنىڭ) يولىنى تاپالمايدۇ.

تَبٰرَكَ الَّذِيْٓ اِنْ شَاۤءَ جَعَلَ لَكَ خَيْرًا مِّنْ ذٰلِكَ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُۙ وَيَجْعَلْ لَّكَ قُصُوْرًا

tabārakal-lażī in syā'a ja‘ala laka khairam min żālika jannātin tajrī min taḥtihal-anhār(u), wa yaj‘al laka quṣūrā(n).

ئاللاھ پاكتۇر، ئەگەر ئۇ خالىسا، ساڭا ئۇنىڭدىنمۇ ياخشىسىنى، ئاستىدىن ئۆستەڭلەر ئېقىپ تۇرىدىغان باغلارنى ۋە سەن ئۈچۈن قەسىرلەرنى ياساپ بېرەتتى.

بَلْ كَذَّبُوْا بِالسَّاعَةِۙ وَاَعْتَدْنَا لِمَنْ كَذَّبَ بِالسَّاعَةِ سَعِيْرًا

bal każżabū bis-sā‘ah(ti), wa a‘tadnā liman każżaba bis-sā‘ati sa‘īrā(n).

ئۇلار ھەتتا قىيامەت كۈنىنىمۇ ئىنكار قىلىدۇ. قىيامەت كۈنىنى ئىنكار قىلغان ھەر قانداق ئادەم ئۈچۈن بىز كۆيدۈرۈۋاتقان دوزاخ تەييارلىدۇق.

اِذَا رَاَتْهُمْ مِّنْ مَّكَانٍۢ بَعِيْدٍ سَمِعُوْا لَهَا تَغَيُّظًا وَّزَفِيْرًا

iżā ra'athum mim makānim ba‘īdin sami‘ū lahā tagayyuẓaw wa zafīrā(n).

ئۇ (دوزاخ) ئۇلارنى يىراقتىن كۆرگەندە، ئۇلار ئۇنىڭ غەزەپ بىلەن گۈلدۈرلىگەن ئاۋازىنى ئاڭلايدۇ.

وَاِذَآ اُلْقُوْا مِنْهَا مَكَانًا ضَيِّقًا مُّقَرَّنِيْنَ دَعَوْا هُنَالِكَ ثُبُوْرًا ۗ

wa iżā ulqū minhā makānan ḍayyiqam muqarranīna da‘au hunālika ṡubūrā(n).

ئۇلار زەنجىرلەر بىلەن دوزاخنىڭ تار جايىغا تاشلانغاندا، ئۇ يەردە ھالاكەت تىلەپ يىغلايدۇ.

لَا تَدْعُوا الْيَوْمَ ثُبُوْرًا وَّاحِدًا وَّادْعُوْا ثُبُوْرًا كَثِيْرًا

lā tad‘ul-yauma ṡubūraw wāḥidaw wad‘ū ṡubūran kaṡīrā(n).

(ئۇلارغا) «بۈگۈن بىرلا قېتىم ھالاك بولۇشنى كۈتمەڭلار، بەلكى قايتا-قايتا ھالاك بولۇشنى كۈتۈڭلار» دېيىلىدۇ.

قُلْ اَذٰلِكَ خَيْرٌ اَمْ جَنَّةُ الْخُلْدِ الَّتِيْ وُعِدَ الْمُتَّقُوْنَۗ كَانَتْ لَهُمْ جَزَاۤءً وَّمَصِيْرًا

qul ażālika khairun am jannatul-khuldil-latī wu‘idal-muttaqūn(a), kānat lahum jazā'aw wa maṣīrā(n).

(مۇھەممەد ئەلەيھىسسالام) ئېيتقىنكى، «بۇ (جازا) ياخشىمۇ ياكى تەقۋادارلارغا مۇكاپات ۋە قايتىش ئورنى سۈپىتىدە ۋەدە قىلىنغان مەڭگۈلۈك جەننەتمۇ؟»

لَهُمْ فِيْهَا مَا يَشَاۤءُوْنَ خٰلِدِيْنَۗ كَانَ عَلٰى رَبِّكَ وَعْدًا مَّسْـُٔوْلًا

lahum fīhā mā yasyā'ūna khālidīn(a), kāna ‘alā rabbika wa‘dam mas'ūlā(n).

ئۇلار ئۈچۈن جەننەتتە خالىغان نەرسىلىرىنىڭ ھەممىسى بار، ئۇلار مەڭگۈ قالىدۇ. بۇ، پەرۋەردىگارىڭنىڭ دۇئا قىلىشقا لايىق ۋەدىسىدۇر.

وَيَوْمَ يَحْشُرُهُمْ وَمَا يَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ فَيَقُوْلُ ءَاَنْتُمْ اَضْلَلْتُمْ عِبَادِيْ هٰٓؤُلَاۤءِ اَمْ هُمْ ضَلُّوا السَّبِيْلَ ۗ

wa yauma yaḥsyuruhum wa mā ya‘budūna min dūnillāhi fa yaqūlu a'antum aḍlaltum ‘ibādī hā'ulā'i am hum ḍallus-sabīl(a).

(ئىسلەڭلاركى)، ئاللاھ ئۇلارنى ئاللاھتىن باشقا ئىبادەت قىلغانلىرى بىلەن بىر يەرگە توپلىغان كۈنى (يەنى)، ئاندىن (ئىبادەت قىلىنغانلارغا): «مېنىڭ بەندىلىرىمنى سىلەر ئازدۇردۇڭلارمۇ ياكى ئۇلار ئۆزلىرى ئازغانمۇ؟» دېدى.

قَالُوْا سُبْحٰنَكَ مَا كَانَ يَنْۢبَغِيْ لَنَآ اَنْ نَّتَّخِذَ مِنْ دُوْنِكَ مِنْ اَوْلِيَاۤءَ وَلٰكِنْ مَّتَّعْتَهُمْ وَاٰبَاۤءَهُمْ حَتّٰى نَسُوا الذِّكْرَۚ وَكَانُوْا قَوْمًاۢ بُوْرًا

qālū subḥānaka mā kāna yambagī lanā an nattakhiża min dūnika min auliyā'a wa lākim matta‘tahum wa ābā'ahum ḥattā nasuż-żikr(a), wa kānū qaumam būrā(n).

ئۇلار (ئىبادەت قىلىنغانلار): «سەن پاكسەن، سەندىن باشقا بىرنى قوللىغۇچى تۇتۇشىمىز لايىق ئەمەس، سەن ئۇلارغا ۋە ئۇلارنىڭ ئاتا-بوۋىلىرىغا ھاياتتىن بەھرىمەن قىلدىڭ، شۇڭا ئۇلار ئاگاھلاندۇرۇشنى ئۇنتۇپ قالدى، ئۇلار ھالاك بولىدىغان قەۋم» دېدى.

فَقَدْ كَذَّبُوْكُمْ بِمَا تَقُوْلُوْنَۙ فَمَا تَسْتَطِيْعُوْنَ صَرْفًا وَّلَا نَصْرًاۚ وَمَنْ يَّظْلِمْ مِّنْكُمْ نُذِقْهُ عَذَابًا كَبِيْرًا

faqad każżabūkum bimā taqūlūn(a), famā tastaṭī‘ūna ṣarfaw wa lā naṣrā(n), wa may yaẓlim minkum nużiqhu ‘ażāban kabīrā(n).

شۈبھىسىزكى، (ئىبادەت قىلىنىدىغانلار) سىلەرنىڭ ئېيتقانلىرىڭلارنى ئىنكار قىلدى، شۇڭا سىلەر (جازاغا) قارشى تۇرالمايسىلەر ۋە (ئۆزۈڭلارغا) ياردەم قىلالمايسىلەر. سىلەردىن كىم زۇلۇم قىلسا، بىز ئۇنىڭغا چوقۇم قاتتىق ئازاب بېرىمىز.

وَمَآ اَرْسَلْنَا قَبْلَكَ مِنَ الْمُرْسَلِيْنَ اِلَّآ اِنَّهُمْ لَيَأْكُلُوْنَ الطَّعَامَ وَيَمْشُوْنَ فِى الْاَسْوَاقِۗ وَجَعَلْنَا بَعْضَكُمْ لِبَعْضٍ فِتْنَةً ۗ اَتَصْبِرُوْنَۚ وَكَانَ رَبُّكَ بَصِيْرًا ࣖ ۔

wa mā arsalnā qablaka minal-mursalīna illā innahum laya'kulūnaṭ-ṭa‘āma wa yamsyūna fil aswāq(i), wa ja‘alnā ba‘ḍakum liba‘ḍin fitnah(tan), ataṣbirūn(a), wa kāna rabbuka baṣīrā(n).

(ئى مۇھەممەد!) سەندىن ئىلگىرى ئەۋەتكەن پەيغەمبەرلەرنىڭ ھەممىسى پەقەت تاماق يەيتتى، بازارلاردا ماڭاتتى. سىلەرنىڭ بەزىڭلارنى بەزىڭلار ئۈچۈن سىناق قىلدۇق. سەۋر قىلامسىلەر؟ پەرۋەردىگارىڭلار ھەممىنى كۆرۈپ تۇرغۇچىدۇر.

۞ وَقَالَ الَّذِيْنَ لَا يَرْجُوْنَ لِقَاۤءَنَا لَوْلَآ اُنْزِلَ عَلَيْنَا الْمَلٰۤىِٕكَةُ اَوْ نَرٰى رَبَّنَا ۗ لَقَدِ اسْتَكْبَرُوْا فِيْٓ اَنْفُسِهِمْ وَعَتَوْ عُتُوًّا كَبِيْرًا

wa qālal-lażīna lā yarjūna liqā'anā lau lā unzila ‘alainal-malā'ikata au narā rabbanā, laqadistakbarū fī anfusihim wa ‘atau ‘utuwwan kabīrā(n).

(ئاخىرەتتە) بىز بىلەن مۇلاقات بولۇشنى ئۈمىد قىلمىغانلار: «بىزگە پەرىشتىلەر نېمىشقا چۈشۈرۈلمىدى ياكى بىز نېمىشقا پەرۋەردىگارىمىزنى كۆرمىدۇق؟» دەيدۇ. شۈبھىسىزكى، ئۇلار ئۆزلىرى بىلەن ماختىندى ۋە ھەقىقەتەن ھەددىدىن ئاشتى.

يَوْمَ يَرَوْنَ الْمَلٰۤىِٕكَةَ لَا بُشْرٰى يَوْمَىِٕذٍ لِّلْمُجْرِمِيْنَ وَيَقُوْلُوْنَ حِجْرًا مَّحْجُوْرًا

yauma yaraunal-malā'ikata lā busyrā yauma'iżil lil-mujrimīna wa yaqūlūna ḥijram maḥjūrā(n).

(ئىسىڭدە بولسۇنكى) ئۇلار پەرىشتىلەرنى كۆرگەن كۈنى، گۇناھكارلارغا خۇش خەۋەر يوق ئىدى، ئۇلار: «ھىجران مەھجۇرە» دېدى.

وَقَدِمْنَآ اِلٰى مَا عَمِلُوْا مِنْ عَمَلٍ فَجَعَلْنٰهُ هَبَاۤءً مَّنْثُوْرًا

wa qadimnā ilā mā ‘amilū min ‘amalin fa ja‘alnāhu habā'am manṡūrā(n).

ئۇلارغا قىلغانلىرىنىڭ ھەممىسىنى كۆرسىتىمىز، ئاندىن ئۇلارنى چېچىلىپ كەتكەن چاڭ-توزانغا ئايلاندۇرىمىز.

اَصْحٰبُ الْجَنَّةِ يَوْمَىِٕذٍ خَيْرٌ مُّسْتَقَرًّا وَّاَحْسَنُ مَقِيْلًا

aṣḥābul-jannati yauma'iżin khairum mustaqarraw wa aḥsanu maqīlā(n).

ئۇ كۈندە جەننەت ئەھلى ئەڭ ياخشى تۇرالغۇغا ۋە ئەڭ گۈزەل ئارامگاھقا ئېرىشىدۇ.

وَيَوْمَ تَشَقَّقُ السَّمَاۤءُ بِالْغَمَامِ وَنُزِّلَ الْمَلٰۤىِٕكَةُ تَنْزِيْلًا

wa yauma tasyaqqaqus-samā'u bil-gamāmi wa nuzzilal-malā'ikatu tanzīlā(n).

ئاسمان يېرىلىپ ئاق تۇمان چىقارغان ۋە پەرىشتىلەر دولقۇن شەكلىدە چۈشۈرۈلىدىغان كۈنىنى (ئىسكە ئالغىن).

اَلْمُلْكُ يَوْمَىِٕذِ ِۨالْحَقُّ لِلرَّحْمٰنِۗ وَكَانَ يَوْمًا عَلَى الْكٰفِرِيْنَ عَسِيْرًا

al-mulku yauma'iżinil-ḥaqqu lir-raḥmān(i), wa kāna yauman ‘alal-kāfirīna ‘asīrā(n).

ئۇ كۈندە ھەقىقىي پادىشاھلىق رەھىمدىل ئاللاھقا خاستۇر. بۇ كۈن كاپىرلار ئۈچۈن ئېغىر كۈندۇر.

وَيَوْمَ يَعَضُّ الظَّالِمُ عَلٰى يَدَيْهِ يَقُوْلُ يٰلَيْتَنِى اتَّخَذْتُ مَعَ الرَّسُوْلِ سَبِيْلًا

wa yauma ya‘aḍḍuẓ-ẓālimu ‘alā yadaihi yaqūlu yā laitanittakhażtu ma‘ar-rasūli sabīlā(n).

ئۆز كۈنى (ئىسلەڭلاركى) زالىم ئادەم ئىككى بارمىقىنى چىشلەپ، (قىلغان ئىشىدىن) پۇشايمان قىلىپ: «كاشكى مەن پەيغەمبەر بىلەن بىللە يول تۇتقان بولسامچۇ!» دېدى.

يٰوَيْلَتٰى لَيْتَنِيْ لَمْ اَتَّخِذْ فُلَانًا خَلِيْلًا

yā wailatā laitanī lam attakhiż fulānan khalīlā(n).

ئاھ، ماڭا ۋاي! ئەگەر مەن پالانچىنى يېقىن دوستۇم قىلمىغان بولسامچۇ،

لَقَدْ اَضَلَّنِيْ عَنِ الذِّكْرِ بَعْدَ اِذْ جَاۤءَنِيْۗ وَكَانَ الشَّيْطٰنُ لِلْاِنْسَانِ خَذُوْلًا

laqad aḍallanī ‘aniż-żikri ba‘da iż jā'anī, wa kānasy-syaiṭānu lil-insāni khażūlā(n).

ھەقىقەتەن، ماڭا قۇرئان كەلگەندىن كېيىن، ئۇ مېنى ئۇنىڭدىن ئازدۇردى. شەيتان ھەقىقەتەن ئىنسانلارغا خىيانەت قىلغۇچىدۇر».

وَقَالَ الرَّسُوْلُ يٰرَبِّ اِنَّ قَوْمِى اتَّخَذُوْا هٰذَا الْقُرْاٰنَ مَهْجُوْرًا

wa qālar-rasūlu yā rabbi inna qaumittakhażū hāżal-qur'āna mahjūrā(n).

پەيغەمبەر (مۇھەممەد ئەلەيھىسسالام): «ئى پەرۋەردىگارىم، ھەقىقەتەن مېنىڭ قەۋمىم بۇ قۇرئاننى تاشلىۋەتتى» دېدى.

وَكَذٰلِكَ جَعَلْنَا لِكُلِّ نَبِيٍّ عَدُوًّا مِّنَ الْمُجْرِمِيْنَۗ وَكَفٰى بِرَبِّكَ هَادِيًا وَّنَصِيْرًا

wa każālika ja‘alnā likulli nabiyyin ‘aduwwam minal-mujrimīn(a), wa kafā birabbika hādiyaw wa naṣīrā(n).

شۇڭا بىز ھەر بىر پەيغەمبەرگە گۇناھكار قەۋمنىڭ دۈشمەنلىرىنى قىلدۇق. رەببىڭ ساڭا يېتەكچىلىك ۋە ياردەمچى بولۇشقا يېتەرلىكتۇر.

وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَوْلَا نُزِّلَ عَلَيْهِ الْقُرْاٰنُ جُمْلَةً وَّاحِدَةً ۛ كَذٰلِكَ ۛ لِنُثَبِّتَ بِهٖ فُؤَادَكَ وَرَتَّلْنٰهُ تَرْتِيْلًا

wa qālal-lażīna kafarū lau lā nuzzila ‘alaihil-qur'ānu jumlataw wāḥidatan - każālika - linuṡabbita bihī fu'ādaka wa rattalnāhu tartīlā(n).

كاپىرلار: «نېمىشقا بۇ قۇرئان ئۇنىڭغا بىرلا ۋاقىتتا نازىل قىلىنمىدى؟» دېدى. بۇ (يەنى قۇرئان) سېنىڭ قەلبىڭنى (ئى مۇھەممەد!) ئۇنىڭ بىلەن مۇستەھكەملەش ۋە ئۇنى ئاستا-ئاستا (ئاستا-ئاستا، ئاستا-ئاستا ۋە توغرا) ئوقۇش ئۈچۈندۇر.

وَلَا يَأْتُوْنَكَ بِمَثَلٍ اِلَّا جِئْنٰكَ بِالْحَقِّ وَاَحْسَنَ تَفْسِيْرًا ۗ

wa lā ya'tūnaka bimaṡalin illā ji'nāka bil-ḥaqqi wa aḥsana tafsīrā(n).

ئۇلار (كاپىرلار) ساڭا غەلىتە نەرسە ئېلىپ كەلمىدى، بىز ساڭا ھەقىقەتنى ۋە ئەڭ ياخشى چۈشەندۈرۈشنى ئېلىپ كەلدۇق.

اَلَّذِيْنَ يُحْشَرُوْنَ عَلٰى وُجُوْهِهِمْ اِلٰى جَهَنَّمَۙ اُولٰۤىِٕكَ شَرٌّ مَّكَانًا وَّاَضَلُّ سَبِيْلًا ࣖ

allażīna yuḥsyarūna ‘alā wujūhihim ilā jahannam(a), ulā'ika syarrum makānaw wa aḍallu sabīlā(n).

يۈزىدىن سۆرەپ دوزاخقا يىغىۋېلىنغانلار، ئەڭ يامان جايغا چۈشكەنلەر ۋە ئەڭ ئازغۇنلاردۇر.

وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ وَجَعَلْنَا مَعَهٗٓ اَخَاهُ هٰرُوْنَ وَزِيْرًا ۚ

wa laqad ātainā mūsal-kitāba wa ja‘alnā ma‘ahū akhāhu hārūna wazīrā(n).

ھەقىقەتەن بىز مۇساغا كىتاب (يەنى تەۋرات) بەردۇق ۋە ھارۇننى ئۇنىڭ قېرىندىشى قىلدۇق، ئۇنىڭغا ۋەزىر (يەنى ياردەمچى) قىلدۇق.

فَقُلْنَا اذْهَبَآ اِلَى الْقَوْمِ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَاۗ فَدَمَّرْنٰهُمْ تَدْمِيْرًا ۗ

fa qulnażhabā ilal-qaumil-lażīna każżabū bi'āyātinā, fa dammarnāhum tadmīrā(n).

ئاندىن بىز (ئۇلارنىڭ ھەر ئىككىسىگە): «بىزنىڭ ئايەتلىرىمىزنى ئىنكار قىلغان قەۋمنىڭ يېنىغا بېرىڭلار» دېدۇق، ئاندىن ئۇلارنى پۈتۈن كۈچىمىز بىلەن ۋەيران قىلدۇق.

وَقَوْمَ نُوْحٍ لَّمَّا كَذَّبُوا الرُّسُلَ اَغْرَقْنٰهُمْ وَجَعَلْنٰهُمْ لِلنَّاسِ اٰيَةًۗ وَاَعْتَدْنَا لِلظّٰلِمِيْنَ عَذَابًا اَلِيْمًا ۚ

wa qauma nūḥil lammā każżabur-rusula agraqnāhum wa ja‘alnāhum lin-nāsi āyah(tan), wa a‘tadnā liẓ-ẓālimīna ‘ażāban alīmā(n).

نۇھنىڭ قەۋمى پەيغەمبەرلەرنى يالغان سۆزلىگەندە (ئۇلارنى ھالاك قىلدۇق)، ئۇلارنى غەرق قىلدۇق ۋە ئۇلارنىڭ (قىسسىلىرىنى) ئىنسانلارغا ئىبرەت قىلدۇق، زالىملار ئۈچۈن قاتتىق ئازاب تەييارلىدۇق.

وَعَادًا وَّثَمُوْدَا۟ وَاَصْحٰبَ الرَّسِّ وَقُرُوْنًاۢ بَيْنَ ذٰلِكَ كَثِيْرًا

wa ‘ādaw wa ṡamūda wa aṣḥābar-rassi wa qurūnam baina żālika kaṡīrā(n).

ئاد، سەمۇد قەۋمىنى، رەس ئاھالىسىنى ۋە ئۇلاردىن نۇرغۇن ئەۋلادلارنى (ھالاك قىلدۇق).

وَكُلًّا ضَرَبْنَا لَهُ الْاَمْثَالَۖ وَكُلًّا تَبَّرْنَا تَتْبِيْرًا

wa kullan ḍarabnā lahul-amṡāl(a), wa kullan tabbarnā tatbīrā(n).

بىز ئۇلارنىڭ ھەر بىرىگە مىسال كەلتۈردۇق ۋە ئۇلارنىڭ ھەر بىرىنى پۈتۈنلەي ۋەيران قىلدۇق.

وَلَقَدْ اَتَوْا عَلَى الْقَرْيَةِ الَّتِيْٓ اُمْطِرَتْ مَطَرَ السَّوْءِۗ اَفَلَمْ يَكُوْنُوْا يَرَوْنَهَاۚ بَلْ كَانُوْا لَا يَرْجُوْنَ نُشُوْرًا

wa laqad atau ‘alal-qaryatil-latī umṭirat maṭaras-sau'(i), afalam yakūnū yaraunahā, bal kānū lā yarjūna nusyūrā(n).

ھەقىقەتەن ئۇلار (مەككە مۇشرىكلىرى) (ئىلگىرى) قاتتىق يامغۇر ياغقان بىر زېمىندىن (سودۇم) ئۆتكەن ئىدى. ئۇلار ئۇنى كۆرمىدىمۇ؟ ئەمەلىيەتتە ئۇلار قىيامەت كۈنىنى ئۈمىد قىلمىغان ئىدى.

وَاِذَا رَاَوْكَ اِنْ يَّتَّخِذُوْنَكَ اِلَّا هُزُوًاۗ اَهٰذَا الَّذِيْ بَعَثَ اللّٰهُ رَسُوْلًا

wa iżā ra'auka iy yattakhiżūnaka illā huzuwā(n), ahāżal-lażī ba‘aṡallāhu rasūlā(n).

ئۇلار سېنى (يەنى مۇھەممەد ئەلەيھىسسالامنى) كۆرگەندە، پەقەت سېنى مەسخىرە قىلىپ: «بۇ ئاللاھ ئەلچى قىلىپ ئەۋەتكەن ئادەممۇ؟» دەيدۇ.

اِنْ كَادَ لَيُضِلُّنَا عَنْ اٰلِهَتِنَا لَوْلَآ اَنْ صَبَرْنَا عَلَيْهَاۗ وَسَوْفَ يَعْلَمُوْنَ حِيْنَ يَرَوْنَ الْعَذَابَ مَنْ اَضَلُّ سَبِيْلًا

in kāda layuḍillunā ‘an ālihatinā lau lā an ṣabarnā ‘alaihā, wa saufa ya‘lamūna ḥīna yaraunal-‘ażāba man aḍallu sabīlā(n).

ئەگەر بىز ئۇنىڭغا ئىبادەت قىلىشتا چىڭ تۇرمىغان بولساق، ئۇ بىزنى ئىبادەتتىن ئازدۇراتتى». ئۇلار ئازابنى كۆرگەندە، يولدىن ئەڭ ئازغان كىم ئىكەنلىكىنى بىلىدۇ.

اَرَءَيْتَ مَنِ اتَّخَذَ اِلٰهَهٗ هَوٰىهُۗ اَفَاَنْتَ تَكُوْنُ عَلَيْهِ وَكِيْلًا ۙ

ara'aita manittakhaża ilāhahū hawāh(u), afa anta takūnu ‘alaihi wakīlā(n).

(مۇھەممەد ئەلەيھىسسالام) ئۆزىنىڭ ئارزۇ-ھەۋەسلىرىنى ئىلاھ قىلغان بىر ئادەمنى كۆردۈڭمۇ؟ سەن ئۇنىڭ قوغدىغۇچىسى بولامسەن؟

اَمْ تَحْسَبُ اَنَّ اَكْثَرَهُمْ يَسْمَعُوْنَ اَوْ يَعْقِلُوْنَۗ اِنْ هُمْ اِلَّا كَالْاَنْعَامِ بَلْ هُمْ اَضَلُّ سَبِيْلًا ࣖ

am taḥsabu anna akṡarahum yasma‘ūna au ya‘qilūn(a), in hum illā kal-an‘āmi bal hum aḍallu sabīlā(n).

ياكى سەن ئۇلارنىڭ تولىسىنىڭ ئاڭلايدىغانلىقىنى ياكى چۈشىنىدىغانلىقىنى ئويلامسەن؟ ئۇلار پەقەت ھايۋانلارغا ئوخشايدۇ، بەلكى يولدىن تېخىمۇ ئازغان.

اَلَمْ تَرَ اِلٰى رَبِّكَ كَيْفَ مَدَّ الظِّلَّۚ وَلَوْ شَاۤءَ لَجَعَلَهٗ سَاكِنًاۚ ثُمَّ جَعَلْنَا الشَّمْسَ عَلَيْهِ دَلِيْلًا ۙ

alam tara ilā rabbika kaifa maddaẓ-ẓill(a), wa lau syā'a laja‘alahū sākinā(n), ṡumma ja‘alnasy-syamsa ‘alaihi dalīlā(n).

پەرۋەردىگارىڭنىڭ سايىلارنى قانداق ئۇزارتىدىغانلىقىنى ۋە قىسقارتىدىغانلىقىنى كۆرمىدىڭمۇ؟ ئەگەر ئۇ خالىسا، ئۇلارنى (سايە) مەڭگۈلۈك قىلاتتى، ئاندىن بىز قۇياشنى بىر يول كۆرسەتكۈچى قىلدۇق.

ثُمَّ قَبَضْنٰهُ اِلَيْنَا قَبْضًا يَّسِيْرًا

Ṡumma qabaḍnā ilainā qabḍay yasīrā(n).

ئاندىن بىز ئۇنى (سايە) ئاستا-ئاستا ئۆزىمىزگە تارتتۇق.

وَهُوَ الَّذِيْ جَعَلَ لَكُمُ الَّيْلَ لِبَاسًا وَّالنَّوْمَ سُبَاتًا وَّجَعَلَ النَّهَارَ نُشُوْرًا

wa huwal-lażī ja‘ala lakumul-laila libāsaw wan-nauma subātaw wa ja‘alan-nahāra nusyūrā(n).

ئۇ سىلەرگە كېچىنى (يەنى كېچىنى) يېپىنچا، ئۇيقۇنى ئارامگاھ، كۈندۈزنى بولسا قىياپەت ئۈچۈن قىلغان.

وَهُوَ الَّذِيْٓ اَرْسَلَ الرِّيَاحَ بُشْرًاۢ بَيْنَ يَدَيْ رَحْمَتِهٖۚ وَاَنْزَلْنَا مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً طَهُوْرًا ۙ

wa huwal-lażī arsalar-riyāḥa busyram baina yadai raḥmatih(ī), wa anzalnā minas-samā'i mā'an ṭahūrā(n).

ئۇ رەھمىتىدىن (يامغۇردىن) ئىلگىرى شاماللارنى خۇش خەۋەر قىلىپ ئەۋەتىدۇ، بىز ئاسماندىن پاكىز سۇ چۈشۈردۇق.

لِّنُحْيِ َۧ بِهٖ بَلْدَةً مَّيْتًا وَّنُسْقِيَهٗ مِمَّا خَلَقْنَآ اَنْعَامًا وَّاَنَاسِيَّ كَثِيْرًا

linuḥyiya bihī baldatam maitaw wa nusqiyahū mimmā khalaqnā an‘āmaw wa anāsiyya kaṡīrā(n).

(شۇنىڭ بىلەن) بىز ئۆلۈك (قۇرۇق) زېمىننى تىرىلدۈرۈش ۋە ياراتقانلىرىمىزدىن، يەنى چارۋا ۋە نۇرغۇن ئىنسانلارنى سۇغارۇش ئۈچۈندۇر.

وَلَقَدْ صَرَّفْنٰهُ بَيْنَهُمْ لِيَذَّكَّرُوْاۖ فَاَبٰىٓ اَكْثَرُ النَّاسِ اِلَّا كُفُوْرًا

wa laqad ṣarrafnāhu bainahum liyażżakkarū, fa abā akṡarun-nāsi illā kufūrā(n).

ئۇلارنىڭ ئىبرەت ئېلىشى ئۈچۈن بىز يامغۇرنى ئۇلارنىڭ ئارىسىدا تەقسىم قىلدۇق، لېكىن ئىنسانلارنىڭ تولىسى شۈكۈر قىلمايدۇ، بەلكى ئۇلار (نىئمەتكە) ئىنكار قىلىدۇ.

وَلَوْ شِئْنَا لَبَعَثْنَا فِيْ كُلِّ قَرْيَةٍ نَّذِيْرًا ۖ

wa lau syi'nā laba‘aṡnā fī kulli qaryatin nażīrā(n).

ئەگەر بىز خالىساق، ھەر بىر زېمىنغا ئاگاھلاندۇرغۇچى ئەۋەتەتتۇق.

فَلَا تُطِعِ الْكٰفِرِيْنَ وَجَاهِدْهُمْ بِهٖ جِهَادًا كَبِيْرًا

falā tuṭi‘il-kāfirīna wa jāhidhum bihī jihādan kabīrā(n).

شۇڭا كاپىرلارغا ئىتائەت قىلمىغىن، ئۇلارغا قارشى قۇرئان (يەنى قۇرئان) ئارقىلىق قاتتىق كۈرەش قىلغىن.

۞ وَهُوَ الَّذِيْ مَرَجَ الْبَحْرَيْنِ هٰذَا عَذْبٌ فُرَاتٌ وَّهٰذَا مِلْحٌ اُجَاجٌۚ وَجَعَلَ بَيْنَهُمَا بَرْزَخًا وَّحِجْرًا مَّحْجُوْرًا

wa huwal-lażī marajal-baḥraini hāżā ‘ażbun furātuw wa hāżā milḥun ujāj(un), wa ja‘ala bainahumā barzakhaw wa ḥijram maḥjūrā(n).

ئۇ ئىككى دېڭىزنى (بىر-بىرىنى يانمۇ-يان قىلىپ) قويۇپ بەردى، بىرى تاتلىق، يەنە بىرى تۇزلۇق، ئاچچىق. ئۇلارنىڭ ئارىسىغا توسما ۋە ئۆتۈپ كەتمەيدىغان توساق قويدى.

وَهُوَ الَّذِيْ خَلَقَ مِنَ الْمَاۤءِ بَشَرًا فَجَعَلَهٗ نَسَبًا وَّصِهْرًاۗ وَكَانَ رَبُّكَ قَدِيْرًا

wa huwal-lażī khalaqa minal-mā'i basyaran fa ja‘alahū nasabaw wa ṣihrā(n), wa kāna rabbuka qadīrā(n).

ئۇ ئىنساننى سۇدىن ياراتتى، ئاندىن ئۇنىڭغا ئەۋلاد ۋە مال-مۈلۈك بەردى. سېنىڭ ئىلاھىڭ غالىبتۇر.

وَيَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ مَا لَا يَنْفَعُهُمْ وَلَا يَضُرُّهُمْۗ وَكَانَ الْكَافِرُ عَلٰى رَبِّهٖ ظَهِيْرًا

wa ya‘budūna min dūnillāhi mā lā yanfa‘uhum wa lā yaḍurruhum, wa kānal-kāfiru ‘alā rabbihī ẓahīrā(n).

ئۇلار اﷲ نى قويۇپ، ئۆزلىرىگە پايدا يەتكۈزەلمەيدىغان، ئاپەت ئېلىپ كەلمەيدىغان نەرسىلەرگە چوقۇنىدۇ، كاپىرلار پەرۋەردىگارىنىڭ ياردەمچىلىرىدۇر.

وَمَآ اَرْسَلْنٰكَ اِلَّا مُبَشِّرًا وَّنَذِيْرًا

wa mā arsalnāka illā mubasysyiraw wa nażīrā(n).

بىز سېنى پەقەت خۇش خەۋەر بەرگۈچى ۋە ئاگاھلاندۇرغۇچى قىلىپ ئەۋەتتۇق.

قُلْ مَآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ اَجْرٍ اِلَّا مَنْ شَاۤءَ اَنْ يَّتَّخِذَ اِلٰى رَبِّهٖ سَبِيْلًا

qul mā as'alukum ‘alaihi min ajrin illā man syā'a ay yattakhiża ilā rabbihī sabīlā(n).

ئېيتقىنكى، «مەن بۇ رىسالەتنى يەتكۈزۈشۈم ئۈچۈن سىلەردىن ھېچقانداق ھەق تەلەپ قىلمايمەن، پەقەت كىشىلەر پەرۋەردىگارىغا قاراپ يول ئېلىشى ئۈچۈنلا».

وَتَوَكَّلْ عَلَى الْحَيِّ الَّذِيْ لَا يَمُوْتُ وَسَبِّحْ بِحَمْدِهٖۗ وَكَفٰى بِهٖ بِذُنُوْبِ عِبَادِهٖ خَبِيْرًا ۚ

wa tawakkal ‘alal-ḥayyil-lażī lā yamūtu wa sabbiḥ biḥamdih(ī), wa kafā bihī biżunūbi ‘ibādihī khabīrā(n).

ئۆلمەيدىغان تىرىك ئاللاھقا تەۋەككۈل قىل، ئۇنى مەدھىيىلەش بىلەن ئۇلۇغلى. ئۇنىڭ بەندىلىرىنىڭ گۇناھلىرىنى تولۇق بىلىشى يېتەرلىك.

اَلَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا فِيْ سِتَّةِ اَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوٰى عَلَى الْعَرْشِۚ اَلرَّحْمٰنُ فَسْـَٔلْ بِهٖ خَبِيْرًا

allażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa wa mā bainahumā fī sittati ayyāmin ṡummastawā ‘alal-‘arsy(i), ar-raḥmānu fas'al bihī khabīrā(n).

ئاسمانلارنى، زېمىننى ۋە ئۇلارنىڭ ئارىسىدىكى نەرسىلەرنى ئالتە كۈندە ياراتقان، ئاندىن ئەرشتە ئولتۇرغان، (ئۇ) ناھايىتى مېھرىباندۇر، شۇڭا (ئاللاھ ھەققىدە) بىلىدىغان زاتتىن سوراڭلار (مۇھەممەد ئەلەيھىسسالامدىن).

وَاِذَا قِيْلَ لَهُمُ اسْجُدُوْا لِلرَّحْمٰنِ قَالُوْا وَمَا الرَّحْمٰنُ اَنَسْجُدُ لِمَا تَأْمُرُنَا وَزَادَهُمْ نُفُوْرًا ۩ ࣖ

wa iżā qīla lahumusjudū lir-raḥmāni qālū wa mar-raḥmānu anasjudu limā ta'murunā wa zādahum nufūrā(n).

ئۇلارغا: «رەھمانغا سەجدە قىلىڭلار» دېيىلسە، ئۇلار: «رەھمان كىم؟ سەن بىزگە سەجدە قىلىشنى بۇيرۇغان ئاللاھقا سەجدە قىلامدۇق؟» دەيدۇ ۋە (ھەقىقەتتىن) تېخىمۇ يىراقلىشىدۇ.

تَبٰرَكَ الَّذِيْ جَعَلَ فِى السَّمَاۤءِ بُرُوْجًا وَّجَعَلَ فِيْهَا سِرٰجًا وَّقَمَرًا مُّنِيْرًا

tabārakal-lażī ja‘ala fis-samā'i burūjaw wa ja‘ala fīhā sirājaw wa qamaram munīrā(n).

ئاسماندىكى يۇلتۇزلارنى ياراتقان، قۇياش بىلەن ئاينى نۇرلاندۇرغان ئاللاھقا پاكتۇر.

وَهُوَ الَّذِيْ جَعَلَ الَّيْلَ وَالنَّهَارَ خِلْفَةً لِّمَنْ اَرَادَ اَنْ يَّذَّكَّرَ اَوْ اَرَادَ شُكُوْرًا

wa huwal-lażī ja‘alal-laila wan-nahāra khilfatal liman arāda ay yażżakkara au arāda syukūrā(n).

ئۇ (شۇنداقلا) ئىبرەت ئېلىشنى ياكى شۈكۈر قىلىشنى خالايدىغان كىشىلەر ئۈچۈن كېچە بىلەن كۈندۈزنى ئالماشتۇرۇپ تۇرىدۇ.

وَعِبَادُ الرَّحْمٰنِ الَّذِيْنَ يَمْشُوْنَ عَلَى الْاَرْضِ هَوْنًا وَّاِذَا خَاطَبَهُمُ الْجٰهِلُوْنَ قَالُوْا سَلٰمًا

wa ‘ibādur-raḥmānil-lażīna yamsyūna ‘alal-arḍi haunaw wa iżā khāṭabahumul-jāhilūna qālū salāmā(n).

مېھرىبان ئاللاھنىڭ بەندىلىرىگە كەلسەك، ئۇلار يەر يۈزىدە تۆۋەنچىلىك بىلەن يۈرىدىغان، نادان كىشىلەر ئۇلارغا (ھاقارەتلىك سۆزلەر بىلەن) سالام بەرگەندە «سالام» دەيدىغان كىشىلەردۇر.

وَالَّذِيْنَ يَبِيْتُوْنَ لِرَبِّهِمْ سُجَّدًا وَّقِيَامًا

wal-lażīna yabītūna lirabbihim sujjadaw wa qiyāmā(n).

ۋە كېچىنى سەجدە قىلىپ ۋە قىيامدا تۇرۇپ ئىلاھلىرىغا ئىبادەت قىلىپ ئۆتكۈزىدىغانلار.

وَالَّذِيْنَ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَا اصْرِفْ عَنَّا عَذَابَ جَهَنَّمَۖ اِنَّ عَذَابَهَا كَانَ غَرَامًا ۖ

wal-lażīna yaqūlūna rabbanaṣrif ‘annā ‘ażāba jahannam(a), inna ‘ażābahā kāna garāmā(n).

«پەرۋەردىگارىمىز، دوزاخ ئازابىنى بىزدىن كۆتۈرۈۋەتكىن، ئۇنىڭ ئازابى مەڭگۈلۈك ھالاكەت ئېلىپ كېلىدۇ» دەيدۇ ئۇلار.

اِنَّهَا سَاۤءَتْ مُسْتَقَرًّا وَّمُقَامًا

innahā sā'at mustaqarraw wa muqāmā(n).

ھەقىقەتەن، دوزاخ ئەڭ يامان ماكان ۋە ياشاش ئورنى.

وَالَّذِيْنَ اِذَآ اَنْفَقُوْا لَمْ يُسْرِفُوْا وَلَمْ يَقْتُرُوْا وَكَانَ بَيْنَ ذٰلِكَ قَوَامًا

wal-lażīna iżā anfaqū lam yusrifū wa lam yaqturū wa kāna baina żālika qawāmā(n).

(رەھمان ئاللاھنىڭ بەندىلىرىنىمۇ ئۆز ئىچىگە ئالىدۇ) ئۇلار (مال-مۈلكىنى) سەرپ قىلغاندا، ئىسراپ قىلمايدۇ، بېخىللىق قىلمايدۇ، بۇ ئىككىسى مۇۋاپىق ئىش.

وَالَّذِيْنَ لَا يَدْعُوْنَ مَعَ اللّٰهِ اِلٰهًا اٰخَرَ وَلَا يَقْتُلُوْنَ النَّفْسَ الَّتِيْ حَرَّمَ اللّٰهُ اِلَّا بِالْحَقِّ وَلَا يَزْنُوْنَۚ وَمَنْ يَّفْعَلْ ذٰلِكَ يَلْقَ اَثَامًا ۙ

wal-lażīna lā yad‘ūna ma‘allāhi ilāhan ākhara wa lā yaqtulūnan nafsal-latī ḥarramallāhu illā bil-ḥaqqi wa lā yaznūn(a), wa may yaf‘al żālika yalqa aṡāmā(n).

ئۇلار (يەنى ئاللاھقا) باشقا ئىلاھلارنى شېرىك كەلتۈرمەيدىغانلار، ئاللاھ ھارام قىلغان كىشىلەرنى ھەقتىن باشقا ئۆلتۈرمەيدىغانلار ۋە زىنا قىلمايدىغانلاردۇر. كىمكى بۇنداق قىلسا، ئۇ چوقۇم قاتتىق ئازابقا دۇچار بولىدۇ.

يُّضٰعَفْ لَهُ الْعَذَابُ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ وَيَخْلُدْ فِيْهٖ مُهَانًا ۙ

yuḍā‘af lahul-‘ażābu yaumal-qiyāmati wa yakhlud fīhī muhānā(n).

(يەنى) قىيامەت كۈنى ئۇنىڭغا ئازاب ھەسسىلەپ بېرىلىدۇ ۋە ئۇ ئازاب ئىچىدە خارلانغان ھالدا قالىدۇ،

اِلَّا مَنْ تَابَ وَاٰمَنَ وَعَمِلَ عَمَلًا صَالِحًا فَاُولٰۤىِٕكَ يُبَدِّلُ اللّٰهُ سَيِّاٰتِهِمْ حَسَنٰتٍۗ وَكَانَ اللّٰهُ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا

illā man tāba wa āmana wa ‘amila ‘amalan ṣāliḥan fa ulā'ika yubaddilullāhu sayyi'ātihim ḥasanāt(in), wa kānallāhu gafūrar raḥīmā(n).

پەقەت تەۋبە قىلغان، ئىمان ئېيتقان ۋە ياخشى ئەمەل قىلغان كىشىلەر بۇنىڭدىن مۇستەسنا، ئاندىن اﷲ ئۇلارنىڭ يامانلىقىنى ياخشىلىققا ئالماشتۇردى. ئاللاھ مەغپىرەت قىلغۇچىدۇر، ناھايىتى مېھرىباندۇر.

وَمَنْ تَابَ وَعَمِلَ صَالِحًا فَاِنَّهٗ يَتُوْبُ اِلَى اللّٰهِ مَتَابًا

wa man tāba wa ‘amila ṣāliḥan fa innahū yatūbu ilallāhi matābā(n).

كىمكى تەۋبە قىلىپ ياخشى ئەمەللەرنى قىلسا، ئۇ ھەقىقەتەن ئاللاھقا ھەقىقىي تەۋبە قىلغان بولىدۇ.

وَالَّذِيْنَ لَا يَشْهَدُوْنَ الزُّوْرَۙ وَاِذَا مَرُّوْا بِاللَّغْوِ مَرُّوْا كِرَامًا

wal-lażīna yasyhadūnaz-zūr(a), wa iżā marrū bil-lagwi marrū kirāmā(n).

ئۇلار يالغان گۇۋاھلىق بەرمەيدۇ، پايدىسىز ئىشلار قىلىدىغان كىشىلەرگە يولۇققاندا، ئىززەت-ھۆرمىتىنى ساقلاپ قالىدۇ.

وَالَّذِيْنَ اِذَا ذُكِّرُوْا بِاٰيٰتِ رَبِّهِمْ لَمْ يَخِرُّوْا عَلَيْهَا صُمًّا وَّعُمْيَانًا

wal-lażīna iżā żukkirū bi'āyāti rabbihim lam yakhirrū ‘alaihā ṣummaw wa ‘umyānā(n).

پەرۋەردىگارىنىڭ ئايەتلىرى بىلەن ئاگاھلاندۇرۇلغاندا، گاس ۋە كور بولۇپ كەتمەيدىغانلار،

وَالَّذِيْنَ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَا هَبْ لَنَا مِنْ اَزْوَاجِنَا وَذُرِّيّٰتِنَا قُرَّةَ اَعْيُنٍ وَّاجْعَلْنَا لِلْمُتَّقِيْنَ اِمَامًا

wal-lażīna yaqūlūna rabbanā hab lanā min azwājinā wa żurriyyātinā qurrata a‘yuniw waj‘alnā lil-muttaqīna imāmā(n).

ئۇلار: «پەرۋەردىگارىمىز! بىزگە ئاياللىرىمىزنى ۋە ئەۋلادلىرىمىزنى قەلبىمىزگە خۇشلۇق ئاتا قىلغىن ۋە بىزنى تەقۋادارلارغا رەھبەر قىلغىن» دەيدۇ.

اُولٰۤىِٕكَ يُجْزَوْنَ الْغُرْفَةَ بِمَا صَبَرُوْا وَيُلَقَّوْنَ فِيْهَا تَحِيَّةً وَّسَلٰمًا ۙ

ulā'ika yujzaunal-gurfata bimā ṣabarū wa yulaqqauna fīhā taḥiyyataw wa salāmā(n).

ئۇلار سەۋر قىلغانلىقى ئۈچۈن (جەننەتتە) ئالىي ئورۇنغا ئېرىشىدۇ، ئۇ يەردە ئۇلار ھۆرمەت ۋە سالام بىلەن قارشى ئېلىنىدۇ.

خٰلِدِيْنَ فِيْهَاۗ حَسُنَتْ مُسْتَقَرًّا وَّمُقَامًا

khālidīna fīhā, ḥasunat mustaqarraw wa muqāmā(n).

ئۇلار ئۇنىڭ ئىچىدە قالىدۇ. جەننەت تۇرۇش ۋە ياشاش ئۈچۈن ياخشى جايغا ئوخشايدۇ.

قُلْ مَا يَعْبَؤُا بِكُمْ رَبِّيْ لَوْلَا دُعَاۤؤُكُمْۚ فَقَدْ كَذَّبْتُمْ فَسَوْفَ يَكُوْنُ لِزَامًا ࣖ

qul mā ya‘ba'u bikum rabbī lau lā du‘ā'ukum, faqad każżabtum fa saufa yakūnu lizāmā(n).

(مۇشرىكلارغا) ئېيتقىنكى، «ئەگەر سىلەر ئىبادەت قىلمىغان بولساڭلار، پەرۋەردىگارىم سىلەرگە پەرۋا قىلمايدۇ. (ئەمما ئۇنىڭغا قانداق ئىبادەت قىلىسىلەر؟) سىلەر ئۇنىڭغا يالغان سۆزلىدىڭلار. شۇڭا، كەلگۈسىدە (سىلەرنى ھالاكەت كۈتۈپ تۇرىدۇ).»