Q.S अल-कियामाह (اَلْقِيَامَة) - 40 पदों की संख्या

لَآ اُقْسِمُ بِيَوْمِ الْقِيٰمَةِۙ

lā uqsimu biyaumil-qiyāmah(ti).

हम कयामत के दिन के कसम खाइत छी,

وَلَآ اُقْسِمُ بِالنَّفْسِ اللَّوَّامَةِ

wa lā uqsimu bin nafsil-lawwāmah(ti).

आ हम ओहि आत्माक कसम खाइत छी जे सदिखन (अपना) पछताबैत अछि।

اَيَحْسَبُ الْاِنْسَانُ اَلَّنْ نَّجْمَعَ عِظَامَهٗ ۗ

ayaḥsabul-insānu allan najma‘a ‘iẓāmah(ū).

की मनुष्य सोचैत अछि जे हम सभ ओकर हड्डी नहि जमा करब?

بَلٰى قٰدِرِيْنَ عَلٰٓى اَنْ نُّسَوِّيَ بَنَانَهٗ

balā qādirīna ‘alā an nusawwiya banānah(ū).

(एतय धरि) हम सभ हुनकर आँगुरकेँ एकदम सही ढंगसँ फेरसँ एक ठाम राखि सकलहुँ ।

بَلْ يُرِيْدُ الْاِنْسَانُ لِيَفْجُرَ اَمَامَهٗۚ

bal yurīdul-insānu liyafjura amāmah(ū).

मुदा मनुक्ख निरंतर पाप करय चाहैत अछि।

يَسْـَٔلُ اَيَّانَ يَوْمُ الْقِيٰمَةِۗ

yas'alu ayyāna yaumul-qiyāmah(ti).

ओ पुछलथिन, “कयामतक दिन कहिया होयत?”

فَاِذَا بَرِقَ الْبَصَرُۙ

fa iżā bariqal-baṣar(u).

तेँ जखन अहाँक आँखि चौड़ा भ' जायत (भय) त'

وَخَسَفَ الْقَمَرُۙ

wa khasafal-qamar(u).

आ चन्द्रमा अपन इजोत गमा लेने अछि,

وَجُمِعَ الشَّمْسُ وَالْقَمَرُۙ

wa jumi‘asy-syamsu wal-qamar(u).

तखन सूर्य आ चन्द्रमा जमा भ’ गेल।

يَقُوْلُ الْاِنْسَانُ يَوْمَىِٕذٍ اَيْنَ الْمَفَرُّۚ

yaqūlul-insānu yauma'iżin ainal-mafarr(u).

ओहि दिन लोक कहत जे "हम कतय दौड़ब?"

كَلَّا لَا وَزَرَۗ

kallā lā wazar(a).

नहि! कोनो आश्रय नै छै!

اِلٰى رَبِّكَ يَوْمَىِٕذِ ِۨالْمُسْتَقَرُّۗ

ilā rabbika yauma'iżinil-mustaqarr(u).

ओहि दिन अहाँ मात्र अपन प्रभुक लग घुरि जायब।

يُنَبَّؤُا الْاِنْسَانُ يَوْمَىِٕذٍۢ بِمَا قَدَّمَ وَاَخَّرَۗ

yunabba'ul-insānu yauma'iżim bimā qaddama wa akhkhar(a).

ओहि दिन लोक के कहल जायत जे ओ की केलक आ की उपेक्षा केलक।

بَلِ الْاِنْسَانُ عَلٰى نَفْسِهٖ بَصِيْرَةٌۙ

balil-insānu ‘alā nafsihī baṣīrah(tun).

मनुष्य सेहो अपन गवाह अछि,

وَّلَوْ اَلْقٰى مَعَاذِيْرَهٗۗ

wa lau alqā ma‘āżīrah(ū).

आ भले ओ अपन कारण राखि देलनि।

لَا تُحَرِّكْ بِهٖ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهٖۗ

lā tuḥarrik bihī lisānaka lita‘jala bih(ī).

(मुहम्मद) अपन जीभ (कुरान पढ़बाक लेल) नहि हिलाउ, कारण अहाँ जल्दीए (मास्टर) भ' जायब।

اِنَّ عَلَيْنَا جَمْعَهٗ وَقُرْاٰنَهٗ ۚ

inna ‘alainā jam‘ahū wa qur'ānah(ū).

सचमुच, हम एकरा (अहाँक कोरा मे) संग्रह क' क' पाठ करब।

فَاِذَا قَرَأْنٰهُ فَاتَّبِعْ قُرْاٰنَهٗ ۚ

fa iżā qara'nāhu fattabi‘ qur'ānah(ū).

जखन हम सभ पढ़ि क' समाप्त क' लेब तखन पढ़बाक पालन करू।

ثُمَّ اِنَّ عَلَيْنَا بَيَانَهٗ ۗ

Ṡumma inna ‘alainā bayānah(ū).

तखन सत्ते हम एकरा बुझा देब।

كَلَّا بَلْ تُحِبُّوْنَ الْعَاجِلَةَۙ

kallā bal tuḥibbūnal-‘ājilah(ta).

नहि! एतेक तक कि अहाँ दुनियाँक जीवन सँ प्रेम करैत छी,

وَتَذَرُوْنَ الْاٰخِرَةَۗ

wa tażarūnal-‘ākhirah(ta).

आ परलोकक (जीवनक) अनदेखी करू।

وُجُوْهٌ يَّوْمَىِٕذٍ نَّاضِرَةٌۙ

wujūhuy yauma'iżin nāḍirah(tun).

ओहि दिन (विश्वासी लोकनिक) चेहरा चमकैत रहत,

اِلٰى رَبِّهَا نَاظِرَةٌ ۚ

ilā rabbihā nāẓirah(tun).

अपन भगवान दिस तकैत।

وَوُجُوْهٌ يَّوْمَىِٕذٍۢ بَاسِرَةٌۙ

wa wujūhuy yauma'iżim bāsirah(tun).

आ ओहि दिन (काफिर सभक) चेहरा उदास भ’ जायत,

تَظُنُّ اَنْ يُّفْعَلَ بِهَا فَاقِرَةٌ ۗ

taẓunnu ay yuf‘ala bihā fāqirah(tun).

हुनका सभ केँ यकीन छलनि जे हुनका पर कोनो भयंकर विपत्ति आबि जायत।

كَلَّآ اِذَا بَلَغَتِ التَّرَاقِيَۙ

kallā iżā balagatit-tarāqiy(a).

नहि! जखन (जीवन) कंठ धरि पहुँचि गेल अछि, .

وَقِيْلَ مَنْ ۜرَاقٍۙ

wa qīla man…rāq(in).

आ कहल गेल जे, "के ठीक क' सकैत अछि?"

وَّظَنَّ اَنَّهُ الْفِرَاقُۙ

wa ẓanna annahul-firāq(u).

आ हुनका यकीन छलनि जे आब (दुनिया सँ) विदाई लेबाक समय आबि गेल अछि,

وَالْتَفَّتِ السَّاقُ بِالسَّاقِۙ

waltaffatis-sāqu bis-sāq(i).

आ बछड़ा (बामा) केँ बछड़ा (दाहिना) सँ जोड़ू,

اِلٰى رَبِّكَ يَوْمَىِٕذِ ِۨالْمَسَاقُ ۗ ࣖ

ilā rabbika yauma'iżinil-masāq(u).

ओहि दिन अहाँक प्रभुक समक्ष अहाँ निर्वासित भ' जायब।

فَلَا صَدَّقَ وَلَا صَلّٰىۙ

falā ṣaddaqa wa lā ṣallā.

कारण ओ (पहिने) (कुरान आ रसूलुल्लाह) के पुष्टि नहि करय चाहैत छलाह आ नमाज नहि करय चाहैत छलाह,

وَلٰكِنْ كَذَّبَ وَتَوَلّٰىۙ

wa lākin każżaba wa tawallā.

मुदा ओकर बदला मे ओ झूठ बाजल (रसूलुल्लाह) आ (सत्य सँ) मुँह घुमा लेलक,

ثُمَّ ذَهَبَ اِلٰٓى اَهْلِهٖ يَتَمَطّٰىۗ

Ṡumma żahaba ilā ahlihī yatamaṭṭā.

तखन ओ गर्व सँ अपन परिवार लग गेलाह।

اَوْلٰى لَكَ فَاَوْلٰىۙ

aulā laka fa'aulā.

धिक्कार अछि अहाँ सभक! त धिक्कार!

ثُمَّ اَوْلٰى لَكَ فَاَوْلٰىۗ

Ṡumma aulā laka fa'aulā.

एक बेर फेर हाय अहाँ (मनुष्य) के! त धिक्कार!

اَيَحْسَبُ الْاِنْسَانُ اَنْ يُّتْرَكَ سُدًىۗ

ayaḥsabul-insānu ay yutraka sudā(n).

की मनुष्य सोचैत अछि जे ओ असगर (बिना जवाबदेही के) छोड़ि देल जायत?

اَلَمْ يَكُ نُطْفَةً مِّنْ مَّنِيٍّ يُّمْنٰى

alam yaku nuṭfatam mim maniyyiy yumnā.

की ओ मूलतः मात्र वीर्यक एकटा बूंद नहि छल जे (गर्भ मे) बहा गेल छल,

ثُمَّ كَانَ عَلَقَةً فَخَلَقَ فَسَوّٰىۙ

Ṡumma kāna ‘alaqatan fa khalaqa fa sawwā.

तखन (वीर्य) कोनो एहन चीज बनि गेल जे चिपकल रहैत अछि, तखन अल्लाह ओकरा बनौलनि आ ओकरा सिद्ध केलनि,

فَجَعَلَ مِنْهُ الزَّوْجَيْنِ الذَّكَرَ وَالْاُنْثٰىۗ

fa ja‘ala minhuz-zaujainiż-żakara wal-unṡā.

तखन ओहि सँ नर आ स्त्री जोड़ी बनौलनि |

اَلَيْسَ ذٰلِكَ بِقٰدِرٍ عَلٰٓى اَنْ يُّحْيِ َۧ الْمَوْتٰى ࣖ

alaisa żālika biqādirin ‘alā ay yuḥyiyal-mautā.

की (भगवान जे करैत छथि) एहन शक्ति (ओहो) नहि छथि जे मृतक केँ जीवित करथि?