Q.S अज-जुमार (اَلزُّمَر) - 75 पदों की संख्या

تَنْزِيْلُ الْكِتٰبِ مِنَ اللّٰهِ الْعَزِيْزِ الْحَكِيْمِ

tanzīlul-kitābi minallāhil-‘azīzil-ḥakīm(i).

ई किताब (अल-कुरान) अल्लाह, परम उदात्त, परम बुद्धिमान द्वारा उतारल गेल अछि |

اِنَّآ اَنْزَلْنَآ اِلَيْكَ الْكِتٰبَ بِالْحَقِّ فَاعْبُدِ اللّٰهَ مُخْلِصًا لَّهُ الدِّيْنَۗ

innā anzalnā ilaikal-kitāba bil-ḥaqqi fa‘budillāha mukhliṣal lahud-dīn(a).

सचमुच, हम अहाँ (मुहम्मद) के पास सच्चाई (आनने) के संग किताब (कुरान) उतारने छी। त अल्लाह के पूजा अपन धर्म में ईमानदारी आ ईमानदारी स करू।

اَلَا لِلّٰهِ الدِّيْنُ الْخَالِصُ ۗوَالَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِهٖٓ اَوْلِيَاۤءَۘ مَا نَعْبُدُهُمْ اِلَّا لِيُقَرِّبُوْنَآ اِلَى اللّٰهِ زُلْفٰىۗ اِنَّ اللّٰهَ يَحْكُمُ بَيْنَهُمْ فِيْ مَا هُمْ فِيْهِ يَخْتَلِفُوْنَ ەۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِيْ مَنْ هُوَ كٰذِبٌ كَفَّارٌ

alā lillāhid-dīnul-khāliṣ(u), wal-lażīnattakhażū min dūnihī auliyā'(a), mā na‘buduhum illā liyuqarribūnā ilallāhi zulfā, innallāha yaḥkumu bainahum fī mā hum fīhi yakhtalifūn(a), innallāha lā yahdī man huwa kāżibun kaffār(un).

याद! केवल अल्लाह शुद्ध धर्म (शिर्क से) के हैं | आरू जे लोग हुनका छोड़ी क॑ दोसरऽ रक्षक लेलकै (कहलकै), "हमरा सिनी हुनकऽ इबादत नै करै छियै बल्कि (आशा करै छियै) कि हुनी हमरा सब क॑ अल्लाह के यथासंभव नजदीक खींच॑ छै।" सचमुच, अल्लाह हुनका सब के बीच न्याय करत जे ओ सब की विवाद करैत छथि। सचमुच अल्लाह झूठा आ बहुत काफिर वाला लोक के मार्गदर्शन नै करै छैथ।

لَوْ اَرَادَ اللّٰهُ اَنْ يَّتَّخِذَ وَلَدًا لَّاصْطَفٰى مِمَّا يَخْلُقُ مَا يَشَاۤءُ ۙ سُبْحٰنَهٗ ۗهُوَ اللّٰهُ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُ

wa lau arādallāhu ay yattakhiża waladal laṣṭafā mimmā yakhluqu mā yasyā'(u), subḥānah(ū), huwallāhul-wāḥidul-qahhār(u).

अगर अल्लाह बच्चा के लेबय चाहय छथिन्ह त बेशक ओ जे चाहय छथिन्ह ओहि मे सं ओ चुनताह जे ओ बनौने छथिन्ह. महिमा हुनके हो। ओ अल्लाह सर्वशक्तिमान, सर्वशक्तिमान छथि।

خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ بِالْحَقِّۚ يُكَوِّرُ الَّيْلَ عَلَى النَّهَارِ وَيُكَوِّرُ النَّهَارَ عَلَى الَّيْلِ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَۗ كُلٌّ يَّجْرِيْ لِاَجَلٍ مُّسَمًّىۗ اَلَا هُوَ الْعَزِيْزُ الْغَفَّارُ

khalaqas-samāwāti wal-arḍa bil-ḥaqq(i), yukawwirul-laila ‘alan-nahāri wa yukawwirun nahāra ‘alal-laili wa sakhkharasy-syamsa wal-qamar(a), kulluy yajrī li'ajalim musammā(n), alā huwal-‘azīzul-gaffār(u).

ओ आकाश आ पृथ्वी केँ अधिकार (उद्देश्य) सँ बनौलनि; ओ राति पर दिन वश मे आ दिन पर राति वश मे करैत सूर्य आ चन्द्रमा केँ वश मे कयलनि, प्रत्येक अपन निर्धारित समयक अनुसार दौड़ैत रहलाह | याद! ओ परम उदात्त, परम क्षमाशील छथि।

خَلَقَكُمْ مِّنْ نَّفْسٍ وَّاحِدَةٍ ثُمَّ جَعَلَ مِنْهَا زَوْجَهَا وَاَنْزَلَ لَكُمْ مِّنَ الْاَنْعَامِ ثَمٰنِيَةَ اَزْوَاجٍ ۗ يَخْلُقُكُمْ فِيْ بُطُوْنِ اُمَّهٰتِكُمْ خَلْقًا مِّنْۢ بَعْدِ خَلْقٍ فِيْ ظُلُمٰتٍ ثَلٰثٍۗ ذٰلِكُمُ اللّٰهُ رَبُّكُمْ لَهُ الْمُلْكُۗ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۚ فَاَنّٰى تُصْرَفُوْنَ

khalaqakum min nafsiw wāḥidatin ṡumma ja‘ala minhā zaujahā wa anzala lakum minal-an‘āmi ṡamāniyata azwāj(in), yakhluqukum fī buṭūni ummahātikum khalqam mim ba‘di khalqin fī ẓulumātin ṡalāṡ(in), żālikumullāhu rabbukum lahul-mulk(u), lā ilāha illā huw(a), fa'annā tuṣrafūn(a).

ओ अहाँ केँ एक व्यक्ति (आदम) सँ बनौलनि तखन हुनका सँ अहाँक साथी बनौलनि आ अहाँ लेल आठ जोड़ी माल-जाल उतारलनि | तीन अन्हार मे अहाँ केँ अहाँक मायक पेट मे घटना पर घटना बनौलनि । जे ई (करैत अछि) ओ अल्लाह छथि, अहाँक प्रभु, प्रभु जे राज्यक मालिक छथि | हुनका छोड़ि कोनो देवता नहि छथि; तखन अहाँ किएक घुमाओल गेल छी?

اِنْ تَكْفُرُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ غَنِيٌّ عَنْكُمْ ۗوَلَا يَرْضٰى لِعِبَادِهِ الْكُفْرَۚ وَاِنْ تَشْكُرُوْا يَرْضَهُ لَكُمْۗ وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِّزْرَ اُخْرٰىۗ ثُمَّ اِلٰى رَبِّكُمْ مَّرْجِعُكُمْ فَيُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَۗ اِنَّهٗ عَلِيْمٌ ۢبِذَاتِ الصُّدُوْرِ

in takfurū fa'innallāha ganiyyun ‘ankum, wa lā yarḍā li‘ibādihil-kufr(a), wa in tasykurū yarḍahu lakum, wa lā taziru wāziratuw wizra ukhrā, ṡumma ilā rabbikum marji‘ukum fa yunabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a), innahū ‘alīmum biżātiṣ-ṣudūr(i).

यदि अहाँ काफिर करैत छी (ई जानू) तखन सचमुच अल्लाह के अहाँ के जरूरत नै छै आ ओ अपन सेवक के कुफर के मंजूर नै करै छैथ। जँ अहाँ कृतज्ञ छी तँ ओ अहाँक कृतज्ञतासँ प्रसन्न छथि । जे पाप करैत अछि ओ दोसरक पाप नहि लऽ जाइत अछि । तखन अहाँ अपन प्रभु लग घुरि जायब आ ओ अहाँ केँ कहताह जे अहाँ की केलहुँ। सचमुच, ओ सर्वज्ञ छथि जे (अहाँक) छाती मे जे किछु संग्रहित अछि |

۞ وَاِذَا مَسَّ الْاِنْسَانَ ضُرٌّ دَعَا رَبَّهٗ مُنِيْبًا اِلَيْهِ ثُمَّ اِذَا خَوَّلَهٗ نِعْمَةً مِّنْهُ نَسِيَ مَا كَانَ يَدْعُوْٓا اِلَيْهِ مِنْ قَبْلُ وَجَعَلَ لِلّٰهِ اَنْدَادًا لِّيُضِلَّ عَنْ سَبِيْلِهٖ ۗ قُلْ تَمَتَّعْ بِكُفْرِكَ قَلِيْلًا ۖاِنَّكَ مِنْ اَصْحٰبِ النَّارِ

wa iżā massal-insāna ḍurrun da‘ā rabbahū munīban ilaihi ṡumma iżā khawwalahū ni‘matan minhu nasiya mā kāna yad‘ū ilaihi min qablu wa ja‘ala lilllāhi andādal liyuḍilla ‘an sabīlih(ī), qul tamatta‘ bikufrika qalīlā(n), innaka min aṣḥābin-nār(i).

आ जखन मनुक्ख पर कोनो विपत्ति अबैत छैक तखन ओ अपन प्रभु सँ वापस (आज्ञाकारी) क' क' (सहायता) मांगैत अछि; मुदा जखन ओ ओकरा पर बरकत दैत छथि त ओ (ओहि आपदा) केँ बिसरि जाइत छथि जकरा लेल ओ पहिने अल्लाह सँ प्रार्थना केने छलाह, आ अल्लाह लेल सहयोगी बना दैत छथि जे (लोक) केँ अपन बाट सँ भटकाबय। कहब, "कनि काल अपन अविश्वास सँ मस्ती करू। सचमुच, अहाँ नरकक निवासी मे शामिल होयब।"

اَمَّنْ هُوَ قَانِتٌ اٰنَاۤءَ الَّيْلِ سَاجِدًا وَّقَاۤىِٕمًا يَّحْذَرُ الْاٰخِرَةَ وَيَرْجُوْا رَحْمَةَ رَبِّهٖۗ قُلْ هَلْ يَسْتَوِى الَّذِيْنَ يَعْلَمُوْنَ وَالَّذِيْنَ لَا يَعْلَمُوْنَ ۗ اِنَّمَا يَتَذَكَّرُ اُولُوا الْاَلْبَابِ ࣖ

amman huwa qānitun ānā'al-laili sājidaw wa qā'imay yaḥżarul-ākhirata wa yarjū raḥmata rabbih(ī), qul hal yastawil-lażīna ya‘lamūna wal-lażīna lā ya‘lamūn(a), innamā yatażakkaru ulul-albāb(i).

(की अहाँ सब मुश्रिक छी जे बेसी भाग्यशाली छी) या अहाँ सब छी जे राति मे सजदा करैत आ ठाढ़ भ' क' परलोकक भय सँ आ अपन प्रभुक दयाक आशा मे पूजा करैत छी? कहू, “की जे जनैत अछि, ओ नहि जननिहारक बराबर अछि?” सचमुच, तर्कक अधिकारी मात्र उपदेश भेटैत अछि ।

قُلْ يٰعِبَادِ الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اتَّقُوْا رَبَّكُمْ ۗلِلَّذِيْنَ اَحْسَنُوْا فِيْ هٰذِهِ الدُّنْيَا حَسَنَةٌ ۗوَاَرْضُ اللّٰهِ وَاسِعَةٌ ۗاِنَّمَا يُوَفَّى الصّٰبِرُوْنَ اَجْرَهُمْ بِغَيْرِ حِسَابٍ

qul yā ‘ibādil-lażīna āmanuttaqū rabbakum, lil-lażīna aḥsanū fī hāżihid-dun-yā ḥasanah(tun), wa arḍullāhi wāsi‘ah(tun), innamā yuwaffaṣ-ṣābirūna ajrahum bigairi ḥisāb(in).

(मुहम्मद) कहू, "हे हमर वफादार सेवक! अपन रब स डरू।" कारण जे लोक एहि संसार मे नीक काज करैत छथि हुनका सद्गुण प्राप्त होयत। आ भगवानक धरती चौड़ा अछि। जे धैर्य रखैत छथि हुनका मात्र हुनकर इनाम बिना सीमा के बढ़ाओल जायत।

قُلْ اِنِّيْٓ اُمِرْتُ اَنْ اَعْبُدَ اللّٰهَ مُخْلِصًا لَّهُ الدِّيْنَ

qul innī umirtu an a‘budallāha mukhliṣal lahud-dīn(a).

कहू, "सत्ते, हमरा आज्ञा देल गेल अछि जे हम धर्म (अभ्यास) मे अल्लाह के पूर्ण आज्ञाकारिता के संग हुनकर पूजा करी।"

وَاُمِرْتُ لِاَنْ اَكُوْنَ اَوَّلَ الْمُسْلِمِيْنَ

wa umirtu li'an akūna awwalal-muslimīn(a).

आ हमरा आदेश भेटल जे हम सबसँ पहिने आत्मसमर्पण करी।"

قُلْ اِنِّيْٓ اَخَافُ اِنْ عَصَيْتُ رَبِّيْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيْمٍ

qul innī akhāfu in ‘aṣaitu rabbī ‘ażāba yaumin ‘aẓīm(in).

कहब, "सत्ते, हमरा पैघ दिनक सजा सँ डर होइत अछि जँ हम अपन प्रभुक आज्ञा नहि मानब।"

قُلِ اللّٰهَ اَعْبُدُ مُخْلِصًا لَّهٗ دِيْنِيْۚ

qulillāha a‘budu mukhliṣal lahū dīnī.

कहब, "हम अपन धर्म (अभ्यास) मे हुनकर पूर्ण आज्ञाकारिता के संग केवल अल्लाह के इबादत करैत छी।"

فَاعْبُدُوْا مَا شِئْتُمْ مِّنْ دُوْنِهٖۗ قُلْ اِنَّ الْخٰسِرِيْنَ الَّذِيْنَ خَسِرُوْٓا اَنْفُسَهُمْ وَاَهْلِيْهِمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِۗ اَلَا ذٰلِكَ هُوَ الْخُسْرَانُ الْمُبِيْنُ

fa‘budū mā syi'tum min dūnih(ī), qul innal-khāsirīnal-lażīna khasirū anfusahum wa ahlīhim yaumal-qiyāmah(ti), alā żālika huwal-khusrānul-mubīn(u).

त हुनकर अतिरिक्त पूजा करू जेना अहाँ चाहब ! (हे मुश्रिक)। कहब, "सत्ते, हारल ओ होइत अछि जे कयामतक दिन अपना केँ आ अपन परिवार केँ गमा लैत अछि।"

لَهُمْ مِّنْ فَوْقِهِمْ ظُلَلٌ مِّنَ النَّارِ وَمِنْ تَحْتِهِمْ ظُلَلٌ ۗذٰلِكَ يُخَوِّفُ اللّٰهُ بِهٖ عِبَادَهٗ ۗيٰعِبَادِ فَاتَّقُوْنِ

lahum min fauqihim ẓulalum minan-nāri wa min taḥtihim ẓulal(un), żālika yukhawwifullāhu bihī ‘ibādah(ū), yā ‘ibādi fattaqūn(i).

ओकरा सभक ऊपर आगि के परत आ नीचाँ ओकरा सभक लेल तैयार परत छलैक । एहि तरहें अल्लाह अपन सेवक सभ केँ (ओहि सजा सँ) धमकी दैत छथि | "हे हमर सेवक, हमरा सँ डरू।"

وَالَّذِيْنَ اجْتَنَبُوا الطَّاغُوْتَ اَنْ يَّعْبُدُوْهَا وَاَنَابُوْٓا اِلَى اللّٰهِ لَهُمُ الْبُشْرٰىۚ فَبَشِّرْ عِبَادِۙ

wal-lażīnajtanabuṭ-ṭāgūta ay ya‘budūhā wa anābū ilallāhi lahumul-busyrā, fabasysyir ‘ibād(i).

आ जे तगुत सँ दूर रहैत छथि (अर्थात) एकर इबादत नहि करैत छथि आ अल्लाह लग घुरि जाइत छथि, ओ खुशखबरी के हकदार छथि; तेँ हमर सेवक सभ केँ शुभ समाचार पहुँचा दियौक।

الَّذِيْنَ يَسْتَمِعُوْنَ الْقَوْلَ فَيَتَّبِعُوْنَ اَحْسَنَهٗ ۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ هَدٰىهُمُ اللّٰهُ وَاُولٰۤىِٕكَ هُمْ اُولُوا الْاَلْبَابِ

allażīna yastami‘ūnal-qaula fa yattabi‘ūna aḥsanah(ū), ulā'ikal-lażīna hadāhumullāhu wa ulā'ika hum ulul-albāb(i).

(अर्थात) जे शब्द सुनैत छथि आ ओकर सर्वोत्तम पालन करैत छथि । ओ सब छथि जिनका अल्लाह मार्गदर्शन केने छथि आ ओ सब समझ स संपन्न छथि।

اَفَمَنْ حَقَّ عَلَيْهِ كَلِمَةُ الْعَذَابِۗ اَفَاَنْتَ تُنْقِذُ مَنْ فِى النَّارِ ۚ

afaman ḥaqqa ‘alaihi kalimatul-‘ażāb(i), afa'anta tunqiżu man fin-nār(i).

तखन की (की अहाँ ओकर भाग्य बदलय चाहैत छी) जे सजा भोगब निश्चित अछि? की अहाँ (मुहम्मद) ओहि लोक के बचा लेब जे नरक मे अछि?

لٰكِنِ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ لَهُمْ غُرَفٌ مِّنْ فَوْقِهَا غُرَفٌ مَّبْنِيَّةٌ ۙتَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ ەۗ وَعْدَ اللّٰهِ ۗ لَا يُخْلِفُ اللّٰهُ الْمِيْعَادَ

lākinil-lażīnattaqau rabbahum lahum gurafum min fauqihā gurafum mabniyyah(tun), tajrī min taḥtihal-anhār(u), wa‘dallāh(i), lā yukhlifullāhul-mī‘ād(a).

मुदा जे अपन प्रभुक भय मानैत छथि हुनका कोठली (जन्नत मे) हेतनि, जकर ऊपर कोठली बनत (परत-परत मे), जकर नीचाँ नदी बहैत अछि | (अर्थात) अल्लाह के वादा। अल्लाह अपन वादा नहि तोड़ैत छथि।

اَلَمْ تَرَ اَنَّ اللّٰهَ اَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَسَلَكَهٗ يَنَابِيْعَ فِى الْاَرْضِ ثُمَّ يُخْرِجُ بِهٖ زَرْعًا مُّخْتَلِفًا اَلْوَانُهٗ ثُمَّ يَهِيْجُ فَتَرٰىهُ مُصْفَرًّا ثُمَّ يَجْعَلُهٗ حُطَامًا ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَذِكْرٰى لِاُولِى الْاَلْبَابِ ࣖ

alam tara annallāha anzala minas-samā'i mā'an fasalakahū yanābī‘a fil-arḍi ṡumma yaj‘aluhū ḥuṭāmā(n), ina fī żālika lażikrā li'ulil-albāb(i).

की अहाँ ई नहि देखैत छी जे अल्लाह आकाश सँ पानि उतारैत छथि आ ओकरा धरती मे झरना जकाँ बहबैत छथि, तखन ओहि सँ अलग-अलग रंगक फसल उत्पन्न करैत छथि; तखन सुखि जाइत अछि आ देखैत छी जे पीयर भ' गेल अछि; तखन ओ ओकरा सभकेँ छिड़ियाएल मलबा बना दैत छथि | सचमुच, एहि मे समझदार पुरुषक लेल एकटा पाठ अछि।

اَفَمَنْ شَرَحَ اللّٰهُ صَدْرَهٗ لِلْاِسْلَامِ فَهُوَ عَلٰى نُوْرٍ مِّنْ رَّبِّهٖ ۗفَوَيْلٌ لِّلْقٰسِيَةِ قُلُوْبُهُمْ مِّنْ ذِكْرِ اللّٰهِ ۗ اُولٰۤىِٕكَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

afaman syaraḥallāhu ṣadrahū lil-islāmi fahuwa ‘alā nūrim mir rabbih(ī), fawailul lil-qāsiyati qulūbuhum min żikrillāh(i), ulā'ika fī ḍalālim mubīn(in).

त की जे लोक के दिल अल्लाह द्वारा खोलल गेल अछि जे इस्लाम के धर्म (स्वीकार) करय लेल आ फेर ओकरा अपन रब स इजोत भेटैत छैक (ओहि तरहक लोक जिनकर दिल पाथर के होइत छैक)? त धिक्कार अछि ओहि लोक के जिनकर दिल अल्लाह के याद करय मे जमल भ गेल अछि. स्पष्ट त्रुटि मे छथि।

اَللّٰهُ نَزَّلَ اَحْسَنَ الْحَدِيْثِ كِتٰبًا مُّتَشَابِهًا مَّثَانِيَۙ تَقْشَعِرُّ مِنْهُ جُلُوْدُ الَّذِيْنَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ ۚ ثُمَّ تَلِيْنُ جُلُوْدُهُمْ وَقُلُوْبُهُمْ اِلٰى ذِكْرِ اللّٰهِ ۗذٰلِكَ هُدَى اللّٰهِ يَهْدِيْ بِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَمَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ هَادٍ

allāhu nazzala aḥsanal-ḥadīṡi kitābam mutasyābiham maṡāniy(a), taqsya‘irru minhu julūdul-lażīna yakhsyauna rabbahum, ṡumma talīnu julūduhum wa qulūbuhum ilā żikrillāh(i), żālika hudallāhi yahdī bihī may yasyā'(u), wa may yuḍlilillāhu famā lahū min hād(in).

अल्लाह एकहि कुरान (ओकर आयत) के बेर-बेर बेहतरीन शब्द (अर्थात) उतारने छथि, एकर कारण अपन प्रभु स डरय वाला के त्वचा काँपि रहल छथि, तखन हुनकर त्वचा आ दिल शांत भ जाइत छनि जखन ओ अल्लाह के याद करैत छथि। यही अल्लाह केरऽ मार्गदर्शन छै, वू किताब के साथ वू जेकरा चाहै छै ओकरा मार्गदर्शन करै छै । आ जेकरा अल्लाह भटकय देत ओकरा कियो मार्गदर्शन नहि क सकैत अछि।

اَفَمَنْ يَّتَّقِيْ بِوَجْهِهٖ سُوْۤءَ الْعَذَابِ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗوَقِيْلَ لِلظّٰلِمِيْنَ ذُوْقُوْا مَا كُنْتُمْ تَكْسِبُوْنَ

afamay yattaqī biwajhihī sū'al-‘ażābi yaumal-qiyāmah(ti), wa qīla liẓ-ẓālimīna żūqū mā kuntum taksibūn(a).

त की अपन चेहरा के रक्षा करय वाला लोक कयामत के दिन खराब सजा स बचताह (ओहिना जे विश्वासी जे सजा के अधीन नै छथि)? आ अपराधी सभ सँ कहल गेल जे, "अहाँ सभ जे केलहुँ तकर इनामक स्वाद लिअ।"

كَذَّبَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَاَتٰىهُمُ الْعَذَابُ مِنْ حَيْثُ لَا يَشْعُرُوْنَ

każżabal-lażīna min qablihim fa'atāhumul-‘ażābu mi ḥaiṡu lā yasy‘urūn(a).

जे हुनका सभ सँ पहिने (दूत सभ) केँ नकारने छलाह, तखन हुनका सभ केँ ओहि दिशा सँ सजा भेटलनि जकर ओ सभ आशा नहि केने छलाह |

فَاَذَاقَهُمُ اللّٰهُ الْخِزْيَ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۚوَلَعَذَابُ الْاٰخِرَةِ اَكْبَرُ ۘ لَوْ كَانُوْا يَعْلَمُوْنَ

fa ażāqahumullāhul-khizya fil-ḥayātid-dun-yā, wa la‘ażābul-ākhirati akbar(u), lau kānū ya‘lamūn(a).

तेँ अल्लाह हुनका सभ पर संसारी जीवनक अपमानित कयलनि । आ सचमुच, परलोक मे सजा बेसी होइत छैक, जँ (मात्र) हुनका लोकनि केँ बुझल रहैत |

وَلَقَدْ ضَرَبْنَا لِلنَّاسِ فِيْ هٰذَا الْقُرْاٰنِ مِنْ كُلِّ مَثَلٍ لَّعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُوْنَۚ

wa laqad ḍarabnā lin-nāsi fī hāżal-qur'āni min kulli maṡalil la‘allahum yatażakkarūn(a).

आरू सचमुच, हम्में ई कुरान म॑ मनुष्य लेली सब तरह के दृष्टांत बनैल॑ छियै ताकि वू सीख॑ सक॑ ।

قُرْاٰنًا عَرَبِيًّا غَيْرَ ذِيْ عِوَجٍ لَّعَلَّهُمْ يَتَّقُوْنَ

qur'ānan ‘arabiyyan gaira żī ‘iwajil la‘allahum yattaqūn(a).

(अर्थात) कुरान अरबी मे अछि, (ओहि मे) कोनो टेढ़ता नहि अछि जाहि सँ ओ सभ धर्मात्मा भ' सकथि।

ضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلًا رَّجُلًا فِيْهِ شُرَكَاۤءُ مُتَشٰكِسُوْنَ وَرَجُلًا سَلَمًا لِّرَجُلٍ هَلْ يَسْتَوِيٰنِ مَثَلًا ۗ اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ ۗبَلْ اَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

Ḍaraballāhu maṡalar rajulan fīhi syurakā'u mutasyākisūna wa rajulan salamal lirajulin hal yastawiyāni maṡalā(n), al-ḥamdu lillāh(i), bal akṡaruhum lā ya‘lamūn(a).

अल्लाह एकटा एहन आदमी के उदाहरण दैत छथि जेकर मालिक विवाद में कतेको भागीदार के अछि, आ एकटा दास जे पूर्ण रूप सं एक आदमी के अछि. की दुनू दासक हालत बराबर अछि? अल्लाह के स्तुति हो, लेकिन अधिकांश के पता नै छै।

اِنَّكَ مَيِّتٌ وَّاِنَّهُمْ مَّيِّتُوْنَ ۖ

innaka mayyituw wa innahum mayyitūn(a).

सचमुच, अहाँ (मुहम्मद) मरि जायब आ ओहो सभ (ओहो) मरि जेताह।

ثُمَّ اِنَّكُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ عِنْدَ رَبِّكُمْ تَخْتَصِمُوْنَ ࣖ ۔

Ṡumma innakum yaumal-qiyāmati ‘inda rabbikum takhtaṣimūn(a).

तखन सत्ते कयामत के दिन अहाँ अपन प्रभु के सामने विवाद करब।

۞ فَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ كَذَبَ عَلَى اللّٰهِ وَكَذَّبَ بِالصِّدْقِ اِذْ جَاۤءَهٗۗ اَلَيْسَ فِيْ جَهَنَّمَ مَثْوًى لِّلْكٰفِرِيْنَ

faman aẓlamu mimman każaba ‘alallāhi wa każżaba biṣ-ṣidqi iż jā'ah(ū), alaisa fī jahannama maṡwal lil-kāfirīn(a).

तखन अल्लाह के खिलाफ झूठ के आविष्कार करय वाला आओर ओकरा लग आबय वाला सच्चाई के नकारय वाला सं बेसि अन्याय के अछि? की नरक ओ जगह नहि अछि जतय अविश्वासी रहैत छथि?

وَالَّذِيْ جَاۤءَ بِالصِّدْقِ وَصَدَّقَ بِهٖٓ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُتَّقُوْنَ

wal-lażī jā'a biṣ-ṣidqi wa ṣaddaqa bihī ulā'ika humul-muttaqūn(a).

आ जे सच्चाई (मुहम्मद) अनैत छथि आ जे एकर पुष्टि करैत छथि, ओ सभ पुण्यात्मा लोक छथि |

لَهُمْ مَّا يَشَاۤءُوْنَ عِنْدَ رَبِّهِمْ ۗ ذٰلِكَ جَزَاۤءُ الْمُحْسِنِيْنَۚ

lahum mā yasyā'ūna ‘inda rabbihim, żālika jazā'ul-muḥsinīn(a).

जे चाहैत छथि से अपन प्रभु सँ प्राप्त करैत छथि । नीक काज करयवला के एहने फल भेटैत छैक,

لِيُكَفِّرَ اللّٰهُ عَنْهُمْ اَسْوَاَ الَّذِيْ عَمِلُوْا وَيَجْزِيَهُمْ اَجْرَهُمْ بِاَحْسَنِ الَّذِيْ كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

liyukaffirallāhu ‘anhum aswa'al-lażī ‘amilū wa yajziyahum ajrahum bi'aḥsanil-lażī kānū ya‘malūn(a).

ताकि अल्लाह हुनकऽ सबसें खराब काम क॑ मेटाबै के कोशिश करी क॑ जे हुनकऽ करलऽ गेलऽ छै, ओकरा स॑ भी अच्छा काम के इनाम द॑ सक॑ ।

اَلَيْسَ اللّٰهُ بِكَافٍ عَبْدَهٗۗ وَيُخَوِّفُوْنَكَ بِالَّذِيْنَ مِنْ دُوْنِهٖۗ وَمَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ هَادٍۚ

alaisallāhu bikāfin ‘abdah(ū), wa yukhawwifūnaka bil-lażīna min dūnih(ī), wa may yuḍlilillāhu famā lahū min hād(in).

की अल्लाह अपन सेवक लेल पर्याप्त नहि छथि? हुनका छोड़ि (पूजा) सँ अहाँ केँ डरा दैत छथि। अल्लाह जेकरा भटकय दैत छथिन हुनका कियो मार्गदर्शन नहि क सकैत अछि ।

وَمَنْ يَّهْدِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ مُّضِلٍّ ۗ اَلَيْسَ اللّٰهُ بِعَزِيْزٍ ذِى انْتِقَامٍ

wa may yahdillāhu famā lahū min muḍill(in), alaisallāhu bi‘azīzin żintiqām(in).

आ जेकरा अल्लाह के हिदायत छै, ओकरा केओ भटक नै सकै छै। की अल्लाह सर्वशक्तिमान नहि छथि आ सजा देबय के (शक्ति) छनि?

وَلَىِٕنْ سَاَلْتَهُمْ مَّنْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ لَيَقُوْلُنَّ اللّٰهُ ۗ قُلْ اَفَرَءَيْتُمْ مَّا تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اِنْ اَرَادَنِيَ اللّٰهُ بِضُرٍّ هَلْ هُنَّ كٰشِفٰتُ ضُرِّهٖٓ اَوْ اَرَادَنِيْ بِرَحْمَةٍ هَلْ هُنَّ مُمْسِكٰتُ رَحْمَتِهٖۗ قُلْ حَسْبِيَ اللّٰهُ ۗعَلَيْهِ يَتَوَكَّلُ الْمُتَوَكِّلُوْنَ

wa la'in sa'altahum man khalaqas-samāwāti wal-arḍa layaqūlunnallāh(u), qul afara'aitum mā tad‘ūna min dūnillāhi in arādaniyallāhu biḍurrin hal hunna kāsyifātu ḍurrihī au arādanī biraḥmatin hal hunna mumsikātu raḥmatih(ī), qul ḥasbiyallāh(u), ‘alaihi yatawakkalul-mutawakkilūn(a).

आ सच मे जँ अहाँ हुनका सभ सँ पूछब जे "आकाश आ पृथ्वी के बनौलक?" ओ सभ अवश्य उत्तर देताह, "अल्लाह।" कहब, "तखन की अहाँ सब के पता अछि जे अहाँ अल्लाह के अलावा की पूजा करैत छी, अगर अल्लाह हमरा पर विपत्ति लाबय चाहैत छथि त की ओ सब आपदा के दूर क सकैत छथि, या अगर अल्लाह हमरा पर दया करय चाहैत छथि त की ओ हुनकर दया के रोकि सकैत छथि?" कहब, "हमरा लेल अल्लाह काफी छथि। जे अपन भरोसा रखैत छथि, हुनका अधीन भ' जाइत छथि।"

قُلْ يٰقَوْمِ اعْمَلُوْا عَلٰى مَكَانَتِكُمْ اِنِّيْ عَامِلٌ ۚفَسَوْفَ تَعْلَمُوْنَۙ

qul yā qaumi‘malū ‘alā makānatikum innī ‘āmil(un), fa saufa ta‘lamūn(a).

कहू (मुहम्मद), "हे हमर लोक! अहाँक स्थिति के अनुसार काज करू, हमहूँ (एना) करैत छी। बाद मे अहाँ सब के पता चलत,

مَنْ يَّأْتِيْهِ عَذَابٌ يُّخْزِيْهِ وَيَحِلُّ عَلَيْهِ عَذَابٌ مُّقِيْمٌ

may ya'tīhi ‘ażābuy yukhzīhi wa yaḥillu ‘alaihi ‘ażābum muqīm(un).

जेकरा अपमानजनक दण्ड भेटतैक आ ओकरा पर अनन्त दण्ड भेटतैक।"

اِنَّآ اَنْزَلْنَا عَلَيْكَ الْكِتٰبَ لِلنَّاسِ بِالْحَقِّۚ فَمَنِ اهْتَدٰى فَلِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ ضَلَّ فَاِنَّمَا يَضِلُّ عَلَيْهَا ۚوَمَآ اَنْتَ عَلَيْهِمْ بِوَكِيْلٍ ࣖ

innā anzalnā ‘alaikal-kitāba lin-nāsi bil-ḥaqq(i), fa manihtadā fa linafsih(ī), wa man ḍalla fa innamā yaḍillu ‘alaihā, wa mā anta ‘alaihim biwakīl(in).

सचमुच, हम अहाँ सभ लग ओ किताब (कुरान) पठा देने छी जे मनुक्खक लेल सच्चाई अनैत अछि; जेकरा मार्गदर्शन तखन (मार्गदर्शन) भेटैत छैक से अपना लेल छैक, आ जे भटकैत छैक तखन निश्चय गलती अपना लेल छैक, आ ओकरा लेल अहाँ जिम्मेदार नहि छी।

اَللّٰهُ يَتَوَفَّى الْاَنْفُسَ حِيْنَ مَوْتِهَا وَالَّتِيْ لَمْ تَمُتْ فِيْ مَنَامِهَا ۚ فَيُمْسِكُ الَّتِيْ قَضٰى عَلَيْهَا الْمَوْتَ وَيُرْسِلُ الْاُخْرٰىٓ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّىۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يَّتَفَكَّرُوْنَ

allāhu yatawaffal-anfusa ḥīna mautihā wal-latī lam tamut fī manāmihā, fayumsikul-latī qaḍā ‘alaihal-mauta wa yursilul-ukhrā ilā ajalim musammā(n), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yatafakkarūn(a).

अल्लाह (लोक) के मृत्यु के समय ओकर आत्मा आ (लोक) के आत्मा के ल लैत छैथ जे सुतैत काल नै मरैत छैथ; तेँ ओ (लोक) के आत्मा के बरकरार रखैत छथि जिनका लेल ओ मृत्यु के फरमान देने छथि आ दोसर के एकटा निर्धारित अवधि के लेल छोड़ि दैत छथि | सचमुच, एहि मे एकटा एहन लोक के लेल (अल्लाह के महानता के) निशानी अछि जे विचार करैत अछि।

اَمِ اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ شُفَعَاۤءَۗ قُلْ اَوَلَوْ كَانُوْا لَا يَمْلِكُوْنَ شَيْـًٔا وَّلَا يَعْقِلُوْنَ

amittakhażū min dūnillāhi syufa‘ā'(a), qul awalau kānū lā yamlikūna syai'aw wa lā ya‘qilūn(a).

या अल्लाह के अलावा मददगार लऽ जाय छै? कहू, "की अहाँ ओकरा सभकेँ किछु नहि रहितो ल' लैत छी आ नहि बुझैत छी?"

قُلْ لِّلّٰهِ الشَّفَاعَةُ جَمِيْعًا ۗ لَهٗ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ ثُمَّ اِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ

qul lillāhisy-syafā‘atu jamī‘ā(n), lahū mulkus-samāwāti wal-arḍ(i), ṡumma ilaihi turja‘ūn(a).

कहू, "सहायता केवल अल्लाह के छै। आकाश आ धरती के राज्य के मालिक छै। तखन हुनका लग वापस आबि जायब।"

وَاِذَا ذُكِرَ اللّٰهُ وَحْدَهُ اشْمَـَٔزَّتْ قُلُوْبُ الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِۚ وَاِذَا ذُكِرَ الَّذِيْنَ مِنْ دُوْنِهٖٓ اِذَا هُمْ يَسْتَبْشِرُوْنَ

wa iżā żukirallāhu waḥdahusyma'azzat qulūbul-lażīna lā yu'minūna bil-ākhirah(ti), wa iżā żukiral-lażīna min dūnihī iżā hum yastabsyirūn(a).

आरू अगर केवल अल्लाह के नाम ही लेलऽ जाय त॑ परलोक म॑ विश्वास नै करै वाला के दिल बहुत परेशान होय जैतै । मुदा, जखन अल्लाह के अलावा अन्य देवता के नाम लेल जाइत अछि त अचानक ओ सब खुश भ जाइत छथि।

قُلِ اللّٰهُمَّ فَاطِرَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ عٰلِمَ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ اَنْتَ تَحْكُمُ بَيْنَ عِبَادِكَ فِيْ مَا كَانُوْا فِيْهِ يَخْتَلِفُوْنَ

qulillāhumma fāṭiras-samāwāti wal-arḍi ‘ālimal-gaibi wasy-syahādati anta taḥkumu baina ‘ibādika fīmā kānū fīhi yakhtalifūn(a).

कहब, "हे अल्लाह, आकाश आ धरती के रचयिता, जे सब अदृश्य आ असली के जानैत छथि, अहाँ छी जे अहाँक सेवक के बीच निर्णय लैत छी जे ओ सब सदिखन कोन बात पर विवाद करैत छथि।"

وَلَوْ اَنَّ لِلَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مَا فِى الْاَرْضِ جَمِيْعًا وَّمِثْلَهٗ مَعَهٗ لَافْتَدَوْا بِهٖ مِنْ سُوْۤءِ الْعَذَابِ يَوْمَ الْقِيٰمَةِۗ وَبَدَا لَهُمْ مِّنَ اللّٰهِ مَا لَمْ يَكُوْنُوْا يَحْتَسِبُوْنَ

wa lau anna lil-lażīna ẓalamū mā fil-arḍi jamī‘aw wa miṡlahū ma‘ahū laftadau bihī min sū'il-‘ażābi yaumal-qiyāmah(ti), wa badā lahum minallāhi mā lam yakūnū yaḥtasibūn(a).

आ जँ अपराधी सभक पास पृथ्वी पर सभ किछु आओर ओतेक बेसी रहैत तऽ ओ सभ निश्चित रूप सँ ओहि सँ अपना केँ कयामतक दिनक दुष्ट सजा सँ मुक्त क' लेत। आरू ओकरा सिनी क॑ अल्लाह केरऽ तरफ स॑ एगो ऐसनऽ सजा साफ होय गेलै जेकरऽ अंदाजा ओकरा सिनी क॑ पहल॑ कहियो नै छेलै ।

وَبَدَا لَهُمْ سَيِّاٰتُ مَا كَسَبُوْا وَحَاقَ بِهِمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ

wa badā lahum sayyi'ātu mā kasabū wa ḥāqa bihim mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

आ हुनका सभ केँ ई स्पष्ट भ' गेलनि जे ओ सभ कोन-कोन अधलाह केने छथि आ ओ सभ ओहि बात पर अभिभूत भ' गेलाह जकर ओ सभ सदिखन मजाक उड़ाबैत रहलाह.

فَاِذَا مَسَّ الْاِنْسَانَ ضُرٌّ دَعَانَاۖ ثُمَّ اِذَا خَوَّلْنٰهُ نِعْمَةً مِّنَّاۙ قَالَ اِنَّمَآ اُوْتِيْتُهٗ عَلٰى عِلْمٍ ۗبَلْ هِيَ فِتْنَةٌ وَّلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

fa'iżā massal-insāna ḍurrun da‘ānā ṡumma iżā khawwalnāhu ni‘matam minnā, qāla innamā ūtītuhū ‘alā ‘ilm(in), bal hiya fitnatuw wa lākinna akṡarahum lā ya‘lamūn(a).

त' जखन कोनो व्यक्ति पर कोनो आपदा अबैत अछि त' ओ हमरा सभ केँ बजबैत छथि, तखन जखन हम सभ हुनका अपन आशीर्वाद दैत छी त' कहैत छथि, "सत्ते, हमरा ई आशीर्वाद मात्र हमर बुद्धिक कारणेँ देल गेल छल." असल मे ई एकटा परीक्षा अछि, मुदा बेसी लोक के ई पता नहि छनि.

قَدْ قَالَهَا الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَمَآ اَغْنٰى عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ

qad qālahal-lażīna min qablihim famā agnā ‘anhum mā kānū yaksibūn(a).

सचमुच, जे हुनका सब स पहिने ई बात कहने छथि, आब हुनका सब लेल काज नहि होयत जे ओ सब पहिने करैत छलाह।

فَاَصَابَهُمْ سَيِّاٰتُ مَا كَسَبُوْا ۗوَالَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مِنْ هٰٓؤُلَاۤءِ سَيُصِيْبُهُمْ سَيِّاٰتُ مَا كَسَبُوْا ۙوَمَا هُمْ بِمُعْجِزِيْنَ

fa'aṣābahum sayyi'ātu mā kasabū, wal-lażīna ẓalamū min hā'ulā'i sayuṣībuhum sayyi'ātu mā kasabū, wa mā hum bimu‘jizīn(a).

तखन जे किछु केलनि तकर अधलाह परिणाम सँ हुनका लोकनि केँ मारल (आपदा) भ' गेलनि। आ ओहि मे सँ गलत करय बला सेहो जे काज करैत छथि ओकर अधलाह परिणाम सँ मारि (आपदा) भ' जेताह आ ओ सब नहि बचि पाबि सकैत छथि।

اَوَلَمْ يَعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ وَيَقْدِرُ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ ࣖ

awalam ya‘lamū annallāha yabsuṭur-rizqa limay yasyā'u wa yaqdir(u), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yu'minūn(a).

आरू की ओकरा सिनी क॑ ई नै पता छै कि अल्लाह जेकरा चाहै छै, ओकरा तक रजत बढ़ाबै छै आरू ओकरा (जेकरा चाहै छै) ओकरा सीमित करै छै? सचमुच एहि मे (अल्लाह के शक्ति के) निशानी अछि जे विश्वास करय वाला लोक के लेल.

۞ قُلْ يٰعِبَادِيَ الَّذِيْنَ اَسْرَفُوْا عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوْا مِنْ رَّحْمَةِ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ يَغْفِرُ الذُّنُوْبَ جَمِيْعًا ۗاِنَّهٗ هُوَ الْغَفُوْرُ الرَّحِيْمُ

qul yā ‘ibādiyal-lażīna asrafū ‘alā anfusihim lā taqnaṭū mir raḥmatillāh(i), innallāha yagfiruż-żunūba jamī‘ā(n), innahū huwal-gafūrur-raḥīm(u).

कहू, "हे हमर सेवक जे अपन सीमा स बाहर भ जाइत छथि! अल्लाह के दया स निराश नहि होउ। सचमुच अल्लाह सबहक पाप माफ करैत छथि। सचमुच ओ परम क्षमाशील, परम दयालु छथि।"

وَاَنِيْبُوْٓا اِلٰى رَبِّكُمْ وَاَسْلِمُوْا لَهٗ مِنْ قَبْلِ اَنْ يَّأْتِيَكُمُ الْعَذَابُ ثُمَّ لَا تُنْصَرُوْنَ

wa anībū ilā rabbikum wa aslimū lahū min qabli ay ya'tiyakumul-‘ażābu ṡumma lā tunṣarūn(a).

आ अपन प्रभु लग घुरि जाउ, आ सजा अहाँ लग आबय सँ पहिने हुनका समर्पण करू, तखन अहाँक कोनो सहायता नहि होयत।

وَاتَّبِعُوْٓا اَحْسَنَ مَآ اُنْزِلَ اِلَيْكُمْ مِّنْ رَّبِّكُمْ مِّنْ قَبْلِ اَنْ يَّأْتِيَكُمُ الْعَذَابُ بَغْتَةً وَّاَنْتُمْ لَا تَشْعُرُوْنَ ۙ

wattabi‘ū aḥsana mā unzila ilaikum mir rabbikum min qabli ay ya'tiyakumul ‘ażābu bagtataw wa antum lā tasy‘urūn(a).

आरू अचानक जे सजा तोरा पर आबै स॑ पहल॑ तोरा (कुरान) के पास जे कुछ तोरा (कुरान) के पास भेजलऽ गेलऽ छै, ओकरऽ यथासंभव पालन करऽ, जबकि तोरा एकरऽ जानकारी नै छै ।

اَنْ تَقُوْلَ نَفْسٌ يّٰحَسْرَتٰى عَلٰى مَا فَرَّطْتُّ فِيْ جَنْۢبِ اللّٰهِ وَاِنْ كُنْتُ لَمِنَ السّٰخِرِيْنَۙ

an taqūla yā ḥasratā ‘alā mā farraṭṭu fī jambillāhi wa in kuntu laminas-sākhirīn(a).

ताकि ककरो ई नै कहै कि 'अल्लाह के प्रति (अपन फर्ज पूरा करै में) लापरवाही के लेलऽ हमरऽ कतेक बड़ऽ पछतावा छै, आरू सचमुच हम्में वू लोगऽ में से एक छियै जे (अल्लाह के धर्म) के मजाक उड़ाबै छै'।

اَوْ تَقُوْلَ لَوْ اَنَّ اللّٰهَ هَدٰىنِيْ لَكُنْتُ مِنَ الْمُتَّقِيْنَ ۙ

au taqūla lau annallāha hadānī lakuntu minal-muttaqīn(a).

या (कहीं) कियो ई नै कहै कि अगर अल्लाह हमरा मार्गदर्शन करितै त॑ हम्में धर्मात्मा लोगऽ म॑ स॑ एक रहितियै ।

اَوْ تَقُوْلَ حِيْنَ تَرَى الْعَذَابَ لَوْ اَنَّ لِيْ كَرَّةً فَاَكُوْنَ مِنَ الْمُحْسِنِيْنَ

au taqūla ḥīna taral-‘ażāba lau anna lī karratan fa akūna minal-muḥsinīn(a).

वा (कहीं) सजा देखि केओ ई नहि कहय जे जँ हम (संसार मे) घुरि सकितहुँ तँ हम निश्चित रूप सँ नीक काज करयवला मे सँ एक रहितहुँ।'

بَلٰى قَدْ جَاۤءَتْكَ اٰيٰتِيْ فَكَذَّبْتَ بِهَا وَاسْتَكْبَرْتَ وَكُنْتَ مِنَ الْكٰفِرِيْنَ

balā qad jā'atka āyātī fa każżabta bihā wastakbarta wa kunta minal-kāfirīn(a).

सचमुच, हमर जानकारी अहाँ सभ लग आबि गेल अछि, मुदा अहाँ सभ एकरा नकारैत छी, बरु अहाँ सभ घमंड करैत छी आ काफिर सभ मे सँ छी।"

وَيَوْمَ الْقِيٰمَةِ تَرَى الَّذِيْنَ كَذَبُوْا عَلَى اللّٰهِ وُجُوْهُهُمْ مُّسْوَدَّةٌ ۗ اَلَيْسَ فِيْ جَهَنَّمَ مَثْوًى لِّلْمُتَكَبِّرِيْنَ

wa yaumal-qiyāmati taral-lażīna każabū ‘alallāhi wujūhuhum muswaddah(tun), alaisa fī jahannama maṡwal lil-mutakabbirīn(a).

आ कयामत के दिन अहाँ के देखब जे अल्लाह के खिलाफ झूठ बाजल छल, ओकर चेहरा कारी। की नरक एहन लोक के लेल जगह नहिं अछि जेकरा रहय पर गर्व होएत अछि?

وَيُنَجِّى اللّٰهُ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا بِمَفَازَتِهِمْۖ لَا يَمَسُّهُمُ السُّوْۤءُ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ

wa yunajjillāhul-lażīnattaqau bimafāzatihim, lā yamassuhumus-sū'u wa lā hum yaḥzanūn(a).

आ अल्लाह धर्मी के ओकर जीत स बचा लेताह। दंड सँ ओकरा सभ केँ नहि छूओत, आ ने दुखी हेताह।

اَللّٰهُ خَالِقُ كُلِّ شَيْءٍ ۙوَّهُوَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ وَّكِيْلٌ

allāhu khāliqu kulli syai'(in), wa huwa ‘alā kulli syai'iw wakīl(un).

अल्लाह सब चीज के निर्माता छैथ आ सब चीज के पोषण करय वाला छैथ।

لَهٗ مَقَالِيْدُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِاٰيٰتِ اللّٰهِ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْخٰسِرُوْنَ ࣖ

lahū maqālīdus-samāwāti wal-arḍ(i), wal-lażīna kafarū bi'āyātillāhi ulā'ika humul-khāsirūn(a).

आकाश आ पृथ्वीक चाभी (खजाना) हुनके अछि | आ जे अल्लाह के आयत के काफिर करैत अछि, ओ सब हारैत अछि।

قُلْ اَفَغَيْرَ اللّٰهِ تَأْمُرُوْۤنِّيْٓ اَعْبُدُ اَيُّهَا الْجٰهِلُوْنَ

qul afagairallāhi ta'murūnnī a‘budu ayyuhal-jāhilūn(a).

(मुहम्मद) कहू, "की अहाँ हमरा अल्लाह के अलावा दोसर इबादत करबाक आदेश द रहल छी, हे अज्ञानी लोक?"

وَلَقَدْ اُوْحِيَ اِلَيْكَ وَاِلَى الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِكَۚ لَىِٕنْ اَشْرَكْتَ لَيَحْبَطَنَّ عَمَلُكَ وَلَتَكُوْنَنَّ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ

wa laqad ūḥiya ilaika wa ilal-lażīna min qablik(a), la'in asyrakta layaḥbaṭanna ‘amaluka wa latakūnanna minal-khāsirīn(a).

आ सच मे, अहाँ आ अहाँ सँ पहिने (नबी) पर ई बात आबि गेल अछि जे, "सत्ते, जँ अहाँ (अल्लाह) सँ साझीदार बनब त' अहाँक कर्म अवश्य सफाया भ' जायत आ अहाँ निश्चित रूप सँ हारि मे सँ एक भ' जायब।"

بَلِ اللّٰهَ فَاعْبُدْ وَكُنْ مِّنَ الشّٰكِرِيْنَ

balillāha fa‘bud wa kum minasy-syākirīn(a).

अतः अल्लाह के छोड़ू जिनका अहाँ पूजैत छी आ अहाँ के ओहि मे सँ एक बनय दियौन जे आभारी छथि |"

وَمَا قَدَرُوا اللّٰهَ حَقَّ قَدْرِهٖۖ وَالْاَرْضُ جَمِيْعًا قَبْضَتُهٗ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ وَالسَّمٰوٰتُ مَطْوِيّٰتٌۢ بِيَمِيْنِهٖ ۗسُبْحٰنَهٗ وَتَعٰلٰى عَمَّا يُشْرِكُوْنَ

wa mā qadarullāha ḥaqqa qadrih(ī), wal-arḍu jamī‘an qabḍatuhū yaumal-qiyāmati was-samāwātu maṭwiyyātum biyamīnih(ī), subḥānahū wa ta‘ālā ‘ammā yusyrikūn(a).

आ ओ सभ अल्लाह केर महिमा ओहिना नहि करैत छथि जेना करबाक चाही, भले ही कयामतक दिन पूरा धरती हुनकर हाथ मे हो आ आकाश हुनकर दहिना हाथ सँ गुड़कि गेल हो। महिमा हुनकर हो आ ओ एक दोसरा स जे संगति करैत छथि ताहि स ऊपर उदात्त छथि ।

وَنُفِخَ فِى الصُّوْرِ فَصَعِقَ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَمَنْ فِى الْاَرْضِ اِلَّا مَنْ شَاۤءَ اللّٰهُ ۗ ثُمَّ نُفِخَ فِيْهِ اُخْرٰى فَاِذَا هُمْ قِيَامٌ يَّنْظُرُوْنَ

wa nufikha fiṣ-ṣūri faṣa‘iqa man fis-samāwāti wa man fil-arḍi illā man syā'allāh(u), ṡumma nufikha fīhi ukhrā fa'iżā hum qiyāmuy yanẓurūn(a).

आ तुरही बजाओल गेल, आ आकाश आ धरती मे सब (जीव) मरि गेल, सिवाय ओहि लोकक जे जिनका अल्लाह चाहैत छलाह। तखन एक बेर फेर बजाओल गेल (तुरही) तखन तुरन्त ओ सभ उठि गेलाह (अपन कब्र सँ) प्रतीक्षा मे (भगवानक निर्णय)।

وَاَشْرَقَتِ الْاَرْضُ بِنُوْرِ رَبِّهَا وَوُضِعَ الْكِتٰبُ وَجِايْۤءَ بِالنَّبِيّٖنَ وَالشُّهَدَاۤءِ وَقُضِيَ بَيْنَهُمْ بِالْحَقِّ وَهُمْ لَا يُظْلَمُوْنَ

wa asyraqatil-arḍu binūri rabbihā wa wuḍi‘al-kitābu wa jī'a bin-nabiyyīna wasy-syuhadā'i wa quḍiya bainahum bil-ḥaqqi wa hum lā yuẓlamūn(a).

आ पृथ्वी (महस्यर के खेत) अपन प्रभु के (न्याय के) प्रकाश स प्रकाशित होयत; आ (ओकर सभक काजक) किताब (प्रत्येक व्यक्ति केँ) देल जायत, भविष्यवक्ता आ गवाह सभ केँ आनल जायत, आ हुनका सभक बीच न्यायक संग न्याय कयल जायत, आ हुनका सभ पर अन्याय नहि कयल जायत।

وَوُفِّيَتْ كُلُّ نَفْسٍ مَّا عَمِلَتْ وَهُوَ اَعْلَمُ بِمَا يَفْعَلُوْنَ ࣖ

wa wuffiyat kullu nafsim mā ‘amilat wa huwa a‘lamu bimā yaf‘alūn(a).

आरू हर आत्मा क॑ ओकरऽ काम के हिसाब स॑ एकदम सही इनाम देलऽ जाय छै आरू वू सबसें जादा जान॑ छै कि वू की करलकै ।

وَسِيْقَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِلٰى جَهَنَّمَ زُمَرًا ۗحَتّٰىٓ اِذَا جَاۤءُوْهَا فُتِحَتْ اَبْوَابُهَا وَقَالَ لَهُمْ خَزَنَتُهَآ اَلَمْ يَأْتِكُمْ رُسُلٌ مِّنْكُمْ يَتْلُوْنَ عَلَيْكُمْ اٰيٰتِ رَبِّكُمْ وَيُنْذِرُوْنَكُمْ لِقَاۤءَ يَوْمِكُمْ هٰذَا ۗقَالُوْا بَلٰى وَلٰكِنْ حَقَّتْ كَلِمَةُ الْعَذَابِ عَلَى الْكٰفِرِيْنَ

wasīqal-lażīna kafarū ilā jahannama zumarā(n), ḥattā iżā jā'ūhā futiḥat abwābuhā wa qāla lahum khazanatuhā alam ya'tikum rusulum minkum yatlūna ‘alaikum āyāti rabbikum wa yunżirūnakum liqā'a yaumikum hāżā, qālū balā wa lākin ḥaqqat kalimatul-‘ażābi ‘alal-kāfirīn(a).

जे लोक अविश्वास करैत छथि हुनका समूह मे नरक मे ल' जाइत छनि. जाहि सँ जखन ओ सभ हुनका (नरक) लग पहुँचलाह तखन दरबज्जा खुजि गेल आ पहरेदार हुनका सभ सँ कहलथिन, "की अहाँ सभ मे सँ कहियो एहन प्रेरित नहि आयल छथि जे अहाँ सभक प्रभुक श्लोक सभ पढ़ि अहाँ सभ केँ अहाँक दिनक (संग) भेंट करबाक चेतावनी देलनि?" ओ सभ उत्तर देलक, "हँ, अछि" मुदा सजाक फरमान काफिर पर निश्चित रूप सँ लागू होइत अछि |

قِيْلَ ادْخُلُوْٓا اَبْوَابَ جَهَنَّمَ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا ۚفَبِئْسَ مَثْوَى الْمُتَكَبِّرِيْنَ

qīladkhulū abwāba jahannama khālidīna fīhā, fa bi'sa maṡwal-mutakabūbirīn(a).

कहल गेल छल (ओकरा सभ सँ), "नरकक फाटक मे प्रवेश करू, (अहाँ सभ) ओहि मे सदाक लेल रहब।" त (नरक) घमंड करय वाला के लेल रहय के लेल सबस खराब जगह अछि.

وَسِيْقَ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ اِلَى الْجَنَّةِ زُمَرًا ۗحَتّٰىٓ اِذَا جَاۤءُوْهَا وَفُتِحَتْ اَبْوَابُهَا وَقَالَ لَهُمْ خَزَنَتُهَا سَلٰمٌ عَلَيْكُمْ طِبْتُمْ فَادْخُلُوْهَا خٰلِدِيْنَ

wasīqal-lażīnattaqau rabbahum ilal-jannati zumarā(n), ḥattā iżā jā'ūhā wa futiḥat abwābuhā wa qāla lahum khazanatuhā salāmun ‘alaikum ṭibtum fadkhulūhā khālidīn(a).

आ जे अपन प्रभुक भय मानैत छथि हुनका समूह मे स्वर्ग मे प्रवेश कयल जाइत छनि | जाहि सँ जखन ओ सभ ओहि (स्वर्ग) लग पहुँचलाह आ ओकर दरबज्जा खुजि गेल छल तखन रक्षक हुनका सभ केँ कहलथिन, "अहाँ सभ केँ समृद्धि (प्रदान कयल जाय) धन्य छी अहाँ सभ! तेँ भीतर आबि जाउ, अहाँ सभ ओहि मे अनन्त काल धरि रहब।"

وَقَالُوا الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْ صَدَقَنَا وَعْدَهٗ وَاَوْرَثَنَا الْاَرْضَ نَتَبَوَّاُ مِنَ الْجَنَّةِ حَيْثُ نَشَاۤءُ ۚفَنِعْمَ اَجْرُ الْعٰمِلِيْنَ

wa qālul-ḥamdu lillāhil-lażī ṣadaqanā wa‘dahū wa auraṡanal-arḍa natabawwa'u minal-jannati ḥaiṡu nasyā'(u), fani‘ma ajrul-‘āmilīn(a).

आरू वू लोगऽ न॑ कहलकै, “अल्लाह केरऽ स्तुति छै जे हमरा सिनी स॑ अपनऽ वादा पूरा करी क॑ हमरा ई निवास द॑ देल॑ छै, आरू हमरा सब क॑ जन्नत म॑ जहाँ चाहै छियै, वू (जानत म॑ रह॑ के अनुमति मिललऽ छै) । त (ई) नीक काज करय वाला के लेल सबस नीक इनाम अछि।

وَتَرَى الْمَلٰۤىِٕكَةَ حَاۤفِّيْنَ مِنْ حَوْلِ الْعَرْشِ يُسَبِّحُوْنَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْۚ وَقُضِيَ بَيْنَهُمْ بِالْحَقِّ وَقِيْلَ الْحَمْدُ لِلّٰهِ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ࣖ

wa taral-malā'ikata ḥāffīna min ḥaulil-‘arsyi yusabbiḥūna biḥamdi rabbihim, wa quḍiya bainahum bil-ḥaqqi wa qīlal-ḥamdu lillāhi rabbil-‘ālamīn(a).

आ अहाँ (मुहम्मद) देखब जे स्वर्गदूत सभ गद्दी पर चक्कर लगा क' अपन प्रभुक स्तुति करैत महिमामंडन करैत छथि; तखन हुनका लोकनिक (भगवानक सेवक) बीच निष्पक्ष निर्णय कयल गेल आ कहल गेल जे "सब दुनियाँक मालिक अल्लाह केर स्तुति हो |"