Q.S अल-अहकाफ (اَلْأَحْقَاف) - 35 पदों की संख्या

حٰمۤ ۚ

Ḥā mīm.

हमिम

تَنْزِيْلُ الْكِتٰبِ مِنَ اللّٰهِ الْعَزِيْزِ الْحَكِيْمِ

tanzīlul-kitābi minallāhil ‘azīzil-ḥakīm(i).

ई किताब अल्लाह, सर्वशक्तिमान, परम ज्ञानी सँ उतारल गेल अछि |

مَا خَلَقْنَا السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَآ اِلَّا بِالْحَقِّ وَاَجَلٍ مُّسَمًّىۗ وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا عَمَّآ اُنْذِرُوْا مُعْرِضُوْنَ

mā khalaqnas-samāwāti wal-arḍa wa mā bainahumā illā bil-ḥaqqi wa ajalim musammā(n), wal-lażīna kafarū ‘ammā unżirū mu‘riḍūn(a).

हम आकाश आ पृथ्वी आ ओकर बीचक सभ किछु नहि बनेलहुँ सिवाय सत्यक संग आ एकटा निर्धारित अवधिक लेल । मुदा जे अविश्वास करैत अछि, ओकरा देल गेल चेतावनी सँ मुँह मोड़ि लैत अछि।

قُلْ اَرَءَيْتُمْ مَّا تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اَرُوْنِيْ مَاذَا خَلَقُوْا مِنَ الْاَرْضِ اَمْ لَهُمْ شِرْكٌ فِى السَّمٰوٰتِ ۖائْتُوْنِيْ بِكِتٰبٍ مِّنْ قَبْلِ هٰذَآ اَوْ اَثٰرَةٍ مِّنْ عِلْمٍ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

qul ara'aitum mā tad‘ūna min dūnillāhi arūnī māżā khalaqū minal-arḍi am lahum syirkun fis-samāwāt(i), i'tūnī bikitābim min qabli hāżā au aṡāratim min ‘ilmin in kuntum ṣādiqīn(a).

(मुहम्मद) कहू, "अल्लाह के अलावा अहाँ की पूजा करैत छी ओकर बारे मे (हमरा) बुझाउ; हमरा देखाउ जे ओ सभ धरती सँ की बनौने छथि वा आकाश (सृष्टि मे) भाग लेलनि की नहि? हमरा लेल ओ किताब ल' आउ जे एहि सँ पहिने छल (कुरान) वा (पुरान लोकक) ज्ञानक अवशेष, जँ अहाँ सत्यवादी छी।"

وَمَنْ اَضَلُّ مِمَّنْ يَّدْعُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ مَنْ لَّا يَسْتَجِيْبُ لَهٗٓ اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِ وَهُمْ عَنْ دُعَاۤىِٕهِمْ غٰفِلُوْنَ

wa man aḍallu mimmay yad‘ū min dūnillāhi mal lā yastajību lahū ilā yaumil-qiyāmati wa hum ‘an du‘ā'ihim gāfilūn(a).

आरू वू लोगऽ स॑ बेसी भटकलऽ के छै जे अल्लाह (इबादत) के अलावा दोसरऽ इबादत करै छै जे कयामत के दिन तक अपनऽ (नमाज) क॑ स्वीकार नै करी सकै छै आरू वू अपनऽ नमाज के उपेक्षा करै छै (ध्यान दै छै) ?

وَاِذَا حُشِرَ النَّاسُ كَانُوْا لَهُمْ اَعْدَاۤءً وَّكَانُوْا بِعِبَادَتِهِمْ كٰفِرِيْنَ

wa iżā ḥusyiran-nāsu kānū lahum a‘dā'aw wa kānū bi‘ibādatihim kāfirīn(a).

आ जखन मनुष्य एकत्रित होयत (कयामत के दिन) तखन देवता ओकर दुश्मन बनि जायत आ ओकरा द्वारा देल जायवला पूजा के नकारत |

وَاِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِمْ اٰيٰتُنَا بَيِّنٰتٍ قَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لِلْحَقِّ لَمَّا جَاۤءَهُمْۙ هٰذَا سِحْرٌ مُّبِيْنٌۗ

wa iżā tutlā ‘alaihim āyātunā bayyinātin qālal-lażīna kafarū lil-ḥaqqi lammā jā'ahum, hāżā siḥrum mubīn(un).

आ जखन हुनका सभ केँ हमर सभक स्पष्ट श्लोक पढ़ल गेलनि तखन अविश्वास करयवला लोकनि जखन सच्चाई हुनका सभ लग आबि गेलनि तखन कहलनि, "ई असली जादू अछि |"

اَمْ يَقُوْلُوْنَ افْتَرٰىهُ ۗ قُلْ اِنِ افْتَرَيْتُهٗ فَلَا تَمْلِكُوْنَ لِيْ مِنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا ۗهُوَ اَعْلَمُ بِمَا تُفِيْضُوْنَ فِيْهِۗ كَفٰى بِهٖ شَهِيْدًا ۢ بَيْنِيْ وَبَيْنَكُمْ ۗ وَهُوَ الْغَفُوْرُ الرَّحِيْمُ

am yaqūlūnaftarāh(u), qul iniftaraituh(ū), falā tamlikūna lī minallāhi syai'ā(n), huwa a‘lamu bimā tufīḍūna fīh(i), kafā bihī syahīdam bainī wa bainakum, wa huwal-gafūrur-raḥīm(u).

बल्कि कहै छै, "ओ (मुहम्मद) एकरा (कुरान) गढ़ने छै।" कहब, "जँ हम एकरा मनगढ़ंत करितहुँ त' अहाँ लग हमरा अल्लाह केर सजा सँ बचाबय के कोनो शक्ति नहि रहैत। अहाँ एहि बारे मे की कहैत छी से हुनका बेसी नीक जकाँ बुझल छनि। हमरा आ अहाँक बीच ओ गवाहक रूप मे काफी छथि। ओ अक्सरहां क्षमाशील, दयालु छथि।"

قُلْ مَا كُنْتُ بِدْعًا مِّنَ الرُّسُلِ وَمَآ اَدْرِيْ مَا يُفْعَلُ بِيْ وَلَا بِكُمْۗ اِنْ اَتَّبِعُ اِلَّا مَا يُوْحٰٓى اِلَيَّ وَمَآ اَنَا۠ اِلَّا نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌ

qul mā kuntu bid‘am minar-rusuli wa mā adrī mā yuf‘alu bī wa lā bikum, in attabi‘u illā mā yūḥā ilayya wa mā ana illā nażīrum mubīn(un).

कहू (मुहम्मद), "हम रसूलुल्लाह मे पहिल रसूलुल्लाह नहि छी आ हमरा नहि बुझल अछि जे हमरा संग आ अहाँक संग की कयल जायत। हम मात्र ओहि बातक पालन करैत छी जे हमरा पर उतारल गेल अछि आ हम मात्र एकटा चेतावनी देबयवला छी जे बुझबैत अछि।"

قُلْ اَرَءَيْتُمْ اِنْ كَانَ مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ وَكَفَرْتُمْ بِهٖ وَشَهِدَ شَاهِدٌ مِّنْۢ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ عَلٰى مِثْلِهٖ فَاٰمَنَ وَاسْتَكْبَرْتُمْۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ ࣖ

qul ara'aitum in kāna min ‘indillāhi wa kafartum bihī wa syahida syāhidum mim banī isrā'īla ‘alā miṡlihī fa āmana wastakbartum, innallāha lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).

कहब, "हमरा बुझाउ, जँ ई (अल कुरान) वास्तव मे अल्लाह सँ आयल अछि, आ अहाँ एकर इन्कार क' देलहुँ, त' अहाँ की सोचब, भले इजराइलक संतान सँ एकटा गवाह छल जे (सत्य केँ) कुरान मे (जेक उल्लेख अछि) समान स्वीकार केलक आ तखन ओ विश्वास केलक, अहाँ घमंड क' रहल छी। सचमुच, अल्लाह अन्यायी लोक केँ मार्गदर्शन नहि करैत अछि।"

وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَوْ كَانَ خَيْرًا مَّا سَبَقُوْنَآ اِلَيْهِۗ وَاِذْ لَمْ يَهْتَدُوْا بِهٖ فَسَيَقُوْلُوْنَ هٰذَآ اِفْكٌ قَدِيْمٌ

wa qālal-lażīna kafarū lil-lażīna āmanū lau kāna khairam mā sabaqūnā ilaih(i), wa iż lam yahtadū bihī fasayaqūlūna hāżā ifkun qadīm(un).

आरू जे अविश्वास करै छै, वू विश्वास करै वाला सिनी स॑ कहै छै, "जदि कुरान कुछ अच्छा होत॑ त॑ निश्चित रूप स॑ वू हमरा सिनी स॑ पहल॑ (विश्वास करै) के लायक नै रहितै।" मुदा एहि सँ मार्गदर्शन नहि हेबाक कारणेँ कहताह जे "ई पुरान झूठ अछि |"

وَمِنْ قَبْلِهٖ كِتٰبُ مُوْسٰٓى اِمَامًا وَّرَحْمَةً ۗوَهٰذَا كِتٰبٌ مُّصَدِّقٌ لِّسَانًا عَرَبِيًّا لِّيُنْذِرَ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا ۖوَبُشْرٰى لِلْمُحْسِنِيْنَ

wa min qablihī kitābu mūsā imāmaw wa raḥmah(tan), wa hāżā kitābum muṣaddiqul lisānan ‘arabiyyal liyunżiral-lażīna ẓalamū, wa busyrā lil-muḥsinīn(a).

आरू (कुरान) स॑ पहल॑ मार्गदर्शन आरू दया के रूप म॑ मूसा केरऽ किताब छेलै । आरू ई (अल कुरान) एगो ऐसनऽ किताब छै जे अरबी म॑ एकरऽ पुष्टि करै छै कि गलत काम करै वाला क॑ चेतावनी देलऽ जाय आरू अच्छा काम करै वाला क॑ अच्छा खबर देलऽ जाय ।

اِنَّ الَّذِيْنَ قَالُوْا رَبُّنَا اللّٰهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوْا فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَۚ

innal-lażīna qālū rabbunallāhu ṡummastaqāmū falā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).

सचमुच, जे कहत जे “हमर प्रभु अल्लाह छथि” आ फेर अडिग रहत, ओकरा पर कोनो डर नहि रहत आ ने दुखी होयत।

اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ الْجَنَّةِ خٰلِدِيْنَ فِيْهَاۚ جَزَاۤءً ۢبِمَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

ulā'ika aṣḥābul-jannati khālidīna fīhā, jazā'am bimā kānū ya‘malūn(a).

ई सभ स्वर्गक निवासी छथि, जे ओहि मे अनन्त छथि। जे काज केने छथि तकर इनामक रूप मे।

وَوَصَّيْنَا الْاِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِ اِحْسَانًا ۗحَمَلَتْهُ اُمُّهٗ كُرْهًا وَّوَضَعَتْهُ كُرْهًا ۗوَحَمْلُهٗ وَفِصٰلُهٗ ثَلٰثُوْنَ شَهْرًا ۗحَتّٰىٓ اِذَا بَلَغَ اَشُدَّهٗ وَبَلَغَ اَرْبَعِيْنَ سَنَةًۙ قَالَ رَبِّ اَوْزِعْنِيْٓ اَنْ اَشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّتِيْٓ اَنْعَمْتَ عَلَيَّ وَعَلٰى وَالِدَيَّ وَاَنْ اَعْمَلَ صَالِحًا تَرْضٰىهُ وَاَصْلِحْ لِيْ فِيْ ذُرِّيَّتِيْۗ اِنِّيْ تُبْتُ اِلَيْكَ وَاِنِّيْ مِنَ الْمُسْلِمِيْنَ

wa waṣṣainal-insāna biwālidaihi iḥsānā(n), ḥamalathu ummuhū kurhaw wa waḍa‘athu kurhā(n), wa ḥamluhū wa fiṣāluhū ṡalāṡūna syahrā(n), ḥattā iżā balaga asyuddahū wa balaga arba‘īna sanah(tan), qāla rabbi auzi‘nī an asykura ni‘matakal-latī an‘amta ‘alayya wa ‘alā wālidayya wa an a‘mala ṣāliḥan tarḍāhu wa aṣliḥ lī fī żurriyyatī, innī tubtu ilaika wa innī minal-muslimīn(a).

आ हम मनुक्ख के आज्ञा देलियैक जे ओ अपन माता-पिता के भलाई करय। ओकर माय ओकरा कठिनाई सँ गर्भधारण क' देने छलैक, आ कठिनाई सँ ओकरा जन्म देने छलैक (ओहो) । दुध छुड़ाबै तक के गर्भधारण के अवधि तीस महीना के होय छै, ताकि जबे वू (बच्चा) वयस्क होय जाय छै आरू चालीस साल के उम्र के होय जाय छै त॑ वू प्रार्थना करै छै, "हे हमरऽ प्रभु, हमरा मार्गदर्शन दियऽ ताकि हम्में तोरऽ आशीर्वाद के आभारी होय सकै छियै जे तोहें हमरा आरू हमरऽ माता-पिता क॑ देलऽ छै आरू ताकि हम्में वू अच्छा काम करी सकियै जेकरा तोहें मंजूर करी रहलऽ छे; आरू हमरा वू अच्छाई द॑ सकै छियै जे हमरऽ संतान आरू पोता-पोती तक नीचें बहतै।" सचमुच, हम अहाँक पश्चाताप करैत छी आ सच मे, हम मुसलमान मे सँ एक छी।"

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ نَتَقَبَّلُ عَنْهُمْ اَحْسَنَ مَا عَمِلُوْا وَنَتَجَاوَزُ عَنْ سَيِّاٰتِهِمْ فِيْٓ اَصْحٰبِ الْجَنَّةِۗ وَعْدَ الصِّدْقِ الَّذِيْ كَانُوْا يُوْعَدُوْنَ

ulā'ikal-lażīna nataqabbalu ‘anhum aḥsana mā ‘amilū wa natajāwazu ‘an sayyi'atihim fī aṣḥābil-jannah(ti), wa‘daṣ-ṣidqil-lażī kānū yū‘adūn(a).

ओ लोक छथि जिनका सँ हम हुनकर कयल नीक काज स्वीकार करैत छी आ (जे) हुनकर गलती के हम माफ करैत छी, (ओ सब) जन्नत के निवासी बनताह। इएह सच्चा वादा छल जे हुनका सभसँ वादा कएल गेल छल ।

وَالَّذِيْ قَالَ لِوَالِدَيْهِ اُفٍّ لَّكُمَآ اَتَعِدَانِنِيْٓ اَنْ اُخْرَجَ وَقَدْ خَلَتِ الْقُرُوْنُ مِنْ قَبْلِيْۚ وَهُمَا يَسْتَغِيْثٰنِ اللّٰهَ وَيْلَكَ اٰمِنْ ۖاِنَّ وَعْدَ اللّٰهِ حَقٌّۚ فَيَقُوْلُ مَا هٰذَآ اِلَّآ اَسَاطِيْرُ الْاَوَّلِيْنَ

wal-lażī qāla liwālidaihi uffil lakumā ata‘idāninī an ukhraja wa qad khalatil qurūnu min qablī, wa humā yastagīṡānillāha wailaka āmin, inna wa‘dallāhi ḥaqq(un), fayaqūlu mā hāżā illā asāṭīrul-awwalīn(a).

आ ओ व्यक्ति जे अपन माता-पिता केँ कहलक, “आह।” की अहाँ दुनू गोटे हमरा चेतौने रही जे हम (कबर सँ) जीबि लेब, भले हमरा सँ पहिने कतेको लोकक निधन भ' गेल हो? तखन माता-पिता अल्लाह सँ मदद मंगलनि (कहैत) "हाय अहाँ पर विश्वास करू! सचमुच अल्लाह केर वादा सही अछि।" तखन ओ (बच्चा) कहलनि, "ई त' प्राचीन लोकक परीकथा मात्र अछि |"

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ حَقَّ عَلَيْهِمُ الْقَوْلُ فِيْٓ اُمَمٍ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِمْ مِّنَ الْجِنِّ وَالْاِنْسِ ۗاِنَّهُمْ كَانُوْا خٰسِرِيْنَ

ulā'ikal-lażīna ḥaqqa ‘alaihimul-qaulu fī umamin qad khalat min qablihim minal-jinni wal-ins(i), innahum kānū khāsirīn(a).

ओ एहन लोक छथि जिनका अपन पहिने के लोक के संग-संग, जिन्न आ मनुक्ख के (वर्ग) स निश्चित रूप स सजा (प्रलय) भेटल अछि | ओ सभ हारैत छथि।

وَلِكُلٍّ دَرَجٰتٌ مِّمَّا عَمِلُوْاۚ وَلِيُوَفِّيَهُمْ اَعْمَالَهُمْ وَهُمْ لَا يُظْلَمُوْنَ

wa likullin darajātum mimmā ‘amilū, wa liyuwaffiyahum a‘mālahum wa hum lā yuẓlamūn(a).

आरू हर व्यक्ति क॑ ओकरऽ काम के हिसाब स॑ एक पद मिलतै, आरू ताकि अल्लाह ओकरा ओकरऽ करऽ के इनाम दै आरू ओकरा पर अन्याय नै करलऽ जाय ।

وَيَوْمَ يُعْرَضُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا عَلَى النَّارِۗ اَذْهَبْتُمْ طَيِّبٰتِكُمْ فِيْ حَيَاتِكُمُ الدُّنْيَا وَاسْتَمْتَعْتُمْ بِهَاۚ فَالْيَوْمَ تُجْزَوْنَ عَذَابَ الْهُوْنِ بِمَا كُنْتُمْ تَسْتَكْبِرُوْنَ فِى الْاَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَبِمَا كُنْتُمْ تَفْسُقُوْنَ ࣖ

wa yauma yu‘raḍul-lażīna kafarū ‘alan-nār(i), ażhabtum ṭayyibātikum fī ḥayātikumud-dun-yā wastamta‘tum bihā, fal-yauma tujzauna ‘ażābal-hūni bimā kuntum tastakbirūna fil-arḍi bigairil-ḥaqqi wa bimā kuntum tafsuqūn(a).

आ (याद करू) ओहि दिन जखन काफिर सभ केँ नरक मे आनल जायत (आ हुनका सभ सँ कहल जायत): "अहाँ सभ अपन सांसारिक जीवनक नीक-नीक चीज बिता देलहुँ आ ओहि मे मजा लेलहुँ। तेँ आइ अहाँ सभ केँ अपमानजनक सजा देल जायत, कारण अहाँ सभ सच्चाईक परवाह केने बिना धरती पर अहंकारी छलहुँ आ एहि लेल जे अहाँ सभ आज्ञा नहि मानलहुँ (अल्लाह केर आज्ञा नहि मानलहुँ)।"

۞ وَاذْكُرْ اَخَا عَادٍۗ اِذْ اَنْذَرَ قَوْمَهٗ بِالْاَحْقَافِ وَقَدْ خَلَتِ النُّذُرُ مِنْۢ بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهٖٓ اَلَّا تَعْبُدُوْٓا اِلَّا اللّٰهَ ۗاِنِّيْٓ اَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيْمٍ

ważkur akhā ‘ād(in), iż anżara qaumahū bil-aḥqāfi wa qad khalatin-nużuru mim baini yadaihi wa min khalfihī allā ta‘budū illallāh(a), innī akhāfu ‘alaikum ‘ażāba yaumin ‘aẓīm(in).

आरू याद करऽ (हुद), अद केरऽ भाई, जब॑ हुनी अपनऽ लोगऽ क॑ टीला के बारे म॑ चेताबै छेलै, आरू सचमुच, हुनका स॑ पहल॑ आरू हुनका बाद चेतावनी दै वाला सब गुजरी गेलऽ छेलै (कहतें हुअ॑): "अल्लाह के अलावा ककरो पूजा नै करऽ, नै त॑ हमरा डर छै कि तोरा कोनो बड़ऽ दिन म॑ सजा मिलतै।"

قَالُوْٓا اَجِئْتَنَا لِتَأْفِكَنَا عَنْ اٰلِهَتِنَاۚ فَأْتِنَا بِمَا تَعِدُنَآ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ

qālū aji'tanā lita'fikanā ‘an ālihatinā fa'tinā bimā ta‘idunā in kunta minaṣ-ṣādiqīn(a).

ओ सभ उत्तर देलथिन, "की अहाँ हमरा सभ लग हमरा सभ केँ अपन देवता सभक (पूजा) सँ मुँह मोड़बाक लेल आयल छी? तखन हमरा सभ पर ओ सजा आनि दिअ जे अहाँ सभ हमरा सभ केँ धमकी देने छी जँ अहाँ सभ सत्यवादी मे छी।"

قَالَ اِنَّمَا الْعِلْمُ عِنْدَ اللّٰهِ ۖوَاُبَلِّغُكُمْ مَّآ اُرْسِلْتُ بِهٖ وَلٰكِنِّيْٓ اَرٰىكُمْ قَوْمًا تَجْهَلُوْنَ

qāla innamal ‘ilmu ‘indallāh(i), wa uballigukum mā ursiltu bihī wa lākinnī arākum qauman tajhalūn(a).

ओ (हुद) कहलनि, "वास्तव मे (ओहि बातक) ज्ञान केवल अल्लाह केर अछि आ हम (केवल) अहाँ सभ केँ ओहि बात केँ पहुँचाबैत छी जे हमरा पर उतारल गेल छल, मुदा हम देखैत छी जे अहाँ सभ एकटा एहन लोक छी जे मूर्खतापूर्ण काज करैत अछि।"

فَلَمَّا رَاَوْهُ عَارِضًا مُّسْتَقْبِلَ اَوْدِيَتِهِمْ قَالُوْا هٰذَا عَارِضٌ مُّمْطِرُنَا ۗبَلْ هُوَ مَا اسْتَعْجَلْتُمْ بِهٖ ۗرِيْحٌ فِيْهَا عَذَابٌ اَلِيْمٌۙ

falammā ra'auhu ‘āriḍam mustaqbila audiyatihim, qālū hāżā ‘āriḍum mumṭirunā, bal huwa masta‘jaltum bih(ī), rīḥun fīhā ‘ażābun alīm(un).

तेँ जखन ओ सभ मेघक रूप मे यातना केँ अपन घाटी दिस आबि रहल देखि कहलक, "ई मेघ अछि जे हमरा सभ केँ बरखा देत।" (नहि!) मुदा ई ओ यातना अछि जकरा अहाँ जल्दी करबाक लेल कहैत छी (ई) एकटा एहन हवा अछि जाहि मे एकटा कष्टदायक यातना अछि,

تُدَمِّرُ كُلَّ شَيْءٍۢ بِاَمْرِ رَبِّهَا فَاَصْبَحُوْا لَا يُرٰىٓ اِلَّا مَسٰكِنُهُمْۗ كَذٰلِكَ نَجْزِى الْقَوْمَ الْمُجْرِمِيْنَ

tudammiru kulla syai'im bi'amri rabbihā fa'aṣbaḥū lā yurā illā masākinuhum, każālika najzil-qaumal-mujrimīn(a).

जे अपन प्रभु के आज्ञा स सब किछु के नष्ट क देलखिन, जाहि स ओ (अद के लोक) केवल अपन निवास स्थान के (निशान) के छोड़ि क (पृथ्वी पर) अदृश्य भ गेलाह। एहि तरहेँ हम पापी सभकेँ पुरस्कृत करैत छी।

وَلَقَدْ مَكَّنّٰهُمْ فِيْمَآ اِنْ مَّكَّنّٰكُمْ فِيْهِ وَجَعَلْنَا لَهُمْ سَمْعًا وَّاَبْصَارًا وَّاَفْـِٕدَةًۖ فَمَآ اَغْنٰى عَنْهُمْ سَمْعُهُمْ وَلَآ اَبْصَارُهُمْ وَلَآ اَفْـِٕدَتُهُمْ مِّنْ شَيْءٍ اِذْ كَانُوْا يَجْحَدُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَحَاقَ بِهِمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ ࣖ

wa laqad makkannāhum fīmā im makkannākum fīhi wa ja‘alnā lahum sam‘aw wa abṣāraw wa af'idah(tan), famā agnā ‘anhum sam‘uhum wa lā abṣāruhum wa lā af'idatuhum min syai'in iż kānū yajḥadūna bi'āyātillāhi wa ḥāqa bihim mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

आ सचमुच, हम हुनकर स्थिति (समृद्धि आ ताकत के संग) के पुष्टि केने छी जे हम अहाँ सब के कहियो नै देने छी आ हम हुनका सब के श्रवण, दृष्टि आ हृदय देने छी, मुदा हुनकर श्रवण, दृष्टि आ हृदय के हुनका सब के कनिको कोनो फायदा नै छैन्ह, कियाक त ओ सब (सदा) अल्लाह के आयत स इनकार करैत छथि आ (धमकी के) जे ओ सब मजाक उड़ाबैत छलाह, ओकरा घेरने अछि।

وَلَقَدْ اَهْلَكْنَا مَا حَوْلَكُمْ مِّنَ الْقُرٰى وَصَرَّفْنَا الْاٰيٰتِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَ

wa laqad ahlaknā mā ḥaulakum minal-qurā wa ṣarrafnal-āyāti la‘allahum yarji‘ūn(a).

आ सच मे, हम अहाँक आसपासक देश सभ केँ नष्ट क' देलहुँ आ हम सभ बेर-बेर (अपन महानताक) संकेत सेहो बुझेलहुँ, जाहि सँ ओ सभ घुरि क' (पश्चाताप) करथि।

فَلَوْلَا نَصَرَهُمُ الَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ قُرْبَانًا اٰلِهَةً ۗبَلْ ضَلُّوْا عَنْهُمْۚ وَذٰلِكَ اِفْكُهُمْ وَمَا كَانُوْا يَفْتَرُوْنَ

falau lā naṣarahumul-lażīnattakhażū min dūnillāhi qurbānan ālihah(tan), bal ḍallū ‘anhum, wa żālika ifkuhum wa mā kānū yaftarūn(a).

तखन अल्लाह के अलावा जे (मूर्ति आ देवता) के पूजा करैत छथि, हुनका (हुनका) नजदीक आबय लेल हुनकर मदद किएक नहि क सकैत अछि? देवता तक हुनका सब स गायब भ गेल छथि? आ से हुनका लोकनिक झूठ आ जे गढ़ैत छलाह तकर परिणाम थिक ।

وَاِذْ صَرَفْنَآ اِلَيْكَ نَفَرًا مِّنَ الْجِنِّ يَسْتَمِعُوْنَ الْقُرْاٰنَۚ فَلَمَّا حَضَرُوْهُ قَالُوْٓا اَنْصِتُوْاۚ فَلَمَّا قُضِيَ وَلَّوْا اِلٰى قَوْمِهِمْ مُّنْذِرِيْنَ

wa iż ṣarafnā ilaika nafaram minal-jinni yastami‘ūnal-qur'ān(a), falammā ḥaḍarūhu qālū anṣitū, falammā quḍiya wallau ilā qaumihim munżirīn(a).

आ (याद राखू) जखन हम अहाँ (मुहम्मद) के सामने जिन्न के एकटा समूह प्रस्तुत केलहुं जे कुरान के (पाठ) सुनैत छल, तखन जखन ओ (पाठ) में भाग लेलक त ओ सब कहलक, "चुप रहू (सुनय लेल)!" अस्तु जखन ई समाप्त भेल तखन ओ सभ अपन लोक लग घुरि गेलाह (चेतावनी देबय लेल)।

قَالُوْا يٰقَوْمَنَآ اِنَّا سَمِعْنَا كِتٰبًا اُنْزِلَ مِنْۢ بَعْدِ مُوْسٰى مُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ يَهْدِيْٓ اِلَى الْحَقِّ وَاِلٰى طَرِيْقٍ مُّسْتَقِيْمٍ

qālū yā qaumanā innā sami‘nā kitāban unzila mim ba‘di mūsā muṣaddiqal limā baina yadaihi yahdī ilal-ḥaqqi wa ilā ṭarīqim mustaqīm(in).

ओ सभ कहलक, "हे हमर लोक! सचमुच, हम सभ ओहि किताब (अल-कुरान) केँ सुनने छी जे मूसाक बाद पठाओल गेल छल, जे पहिने आयल (किताब सभक) पुष्टि करैत अछि, जे सच्चाई आ सोझ बाट पर मार्गदर्शन करैत अछि।"

يٰقَوْمَنَآ اَجِيْبُوْا دَاعِيَ اللّٰهِ وَاٰمِنُوْا بِهٖ يَغْفِرْ لَكُمْ مِّنْ ذُنُوْبِكُمْ وَيُجِرْكُمْ مِّنْ عَذَابٍ اَلِيْمٍ

yā qaumanā ajībū dā‘iyallāhi wa āminū bihī yagfir lakum min żunūbikum wa yujirkum min ‘ażābin alīm(in).

हे हमर लोक! अल्लाह के आह्वान करय वाला व्यक्ति (मुहम्मद) के (क आह्वान) स्वीकार करू। आ हुनका पर विश्वास करू, ओ अवश्य अहाँक पाप क्षमा करताह आ अहाँ केँ कष्टदायक सजा सँ मुक्त करताह।

وَمَنْ لَّا يُجِبْ دَاعِيَ اللّٰهِ فَلَيْسَ بِمُعْجِزٍ فِى الْاَرْضِ وَلَيْسَ لَهٗ مِنْ دُوْنِهٖٓ اَوْلِيَاۤءُ ۗ اُولٰۤىِٕكَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

wa mal lā yujib dā‘iyallāhi falaisa bimu‘jizin fil-arḍi wa laisa lahū min dūnihī auliyā'(u), ulā'ika fī ḍalālim mubīn(in).

आ जे कियो अल्लाह (मुहम्मद) के आह्वान करय वाला के (आह्वान) स्वीकार नै करत तखन ओ धरती पर अल्लाह के सजा स नै बचि सकैत अछि भले ओकरा लेल अल्लाह के अलावा कोनो रक्षक नै हो। ओ सभ स्पष्ट त्रुटि मे छथि।”

اَوَلَمْ يَرَوْا اَنَّ اللّٰهَ الَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَلَمْ يَعْيَ بِخَلْقِهِنَّ بِقٰدِرٍ عَلٰٓى اَنْ يُّحْيِ َۧ الْمَوْتٰى ۗبَلٰٓى اِنَّهٗ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

awalam yarau annallāhal-lażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa wa lam ya‘ya bikhalqihinna biqādirin ‘alā ay yuḥyiyal-mautā, balā innahū ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

आरू की वू नै देखै छै कि अल्लाह आकाश आरू धरती के रचना करलकै आरू ओकरा बनाबै में थकलो नै छै, आरू ओकरा मृतक के जीवन दै के शक्ति छै? सचमुच, हुनका सब चीज पर अधिकार छनि।

وَيَوْمَ يُعْرَضُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا عَلَى النَّارِۗ اَلَيْسَ هٰذَا بِالْحَقِّ ۗ قَالُوْا بَلٰى وَرَبِّنَا ۗقَالَ فَذُوْقُوا الْعَذَابَ بِمَا كُنْتُمْ تَكْفُرُوْنَ

wa yauma yu‘raḍul-lażīna kafarū ‘alan-nār(i), alaisa hāżā bil-ḥaqq(i), qālū balā wa rabbinā, qāla fażūqul-‘ażāba bimā kuntum takfurūn(a).

आ (याद राखू) ओहि दिन जाहि दिन (जखन) अविश्वास करय वाला के नरक के सामना करय पड़तनि, (ओहि सं पूछल जेतनि), "की ई (अदजब) सत्य नहिं अछि?" ओ सभ उत्तर देलथिन, “हँ, हमरा सभक प्रभुक द्वारा।” अल्लाह कहैत छथि, "तखन एहि सजा के स्वाद लिय' किएक त' अहाँ पहिने एकरा नकारने रही."

فَاصْبِرْ كَمَا صَبَرَ اُولُوا الْعَزْمِ مِنَ الرُّسُلِ وَلَا تَسْتَعْجِلْ لَّهُمْ ۗ كَاَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَ مَا يُوْعَدُوْنَۙ لَمْ يَلْبَثُوْٓا اِلَّا سَاعَةً مِّنْ نَّهَارٍ ۗ بَلٰغٌ ۚفَهَلْ يُهْلَكُ اِلَّا الْقَوْمُ الْفٰسِقُوْنَ ࣖ

faṣbir kamā ṣabara ulul-‘azmi minar-rusuli wa lā tasta‘jil lahum, ka'annahum yauma yarauna mā yū‘adūn(a), lam yalbaṡū illā sā‘atam min nahār(in), balāg(un), fahal yuhlaku illal-qaumul-fāsiqūn(a).

त धैर्य राखू (हे मुहम्मद) जेना अडिग रसूलुस सब धैर्य रखैत छलाह, आ हुनका पर सजा जल्दी नहि माँगू। जाहि दिन ओ सभ प्रतिज्ञा कयल गेल सजा देखताह, तखन एहन होयत जेना ओ सभ (एहि संसार मे) रहि गेल होथि मुदा दिन मे एकटा संक्षिप्त क्षण। अहाँक कर्तव्य मात्र संप्रेषण करब अछि। त आज्ञाकारी (अल्लाह के आज्ञा नै मानय वाला) के अलावा कियो के नाश नै होयत।