Q.S अल-'अंकबुत (اَلْعَنْكَبُوت) - 69 पदों की संख्या

الۤمّۤ ۗ

alif lām mīm.

अलिफ लम मिम।

اَحَسِبَ النَّاسُ اَنْ يُّتْرَكُوْٓا اَنْ يَّقُوْلُوْٓا اٰمَنَّا وَهُمْ لَا يُفْتَنُوْنَ

aḥasiban-nāsu ay yutrakū ay yaqūlū āmannā wa hum lā yuftanūn(a).

की लोक सोचैत अछि जे ओकरा ई कहबा लेल छोड़ि देल जायत जे “हम सभ विश्वास करैत छी” आ ओकर परीक्षा नहि होयत?

وَلَقَدْ فَتَنَّا الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَلَيَعْلَمَنَّ اللّٰهُ الَّذِيْنَ صَدَقُوْا وَلَيَعْلَمَنَّ الْكٰذِبِيْنَ

wa laqad fatannal-lażīna min qablihim falaya‘lamannallāhul-lażīna ṣadaqū wa laya‘lamannal-kāżibīn(a).

आरू सचमुच, हम्में ओकरा सिनी स॑ पहल॑ के लोगऽ के परीक्षा देल॑ छियै, ई लेली अल्लाह वू लोगऽ क॑ निश्चित रूप स॑ जान॑ छै जे सच्चा छै आरू निश्चित रूप स॑ वू लोगऽ क॑ जान॑ छै जे झूठ बोलै छै ।

اَمْ حَسِبَ الَّذِيْنَ يَعْمَلُوْنَ السَّيِّاٰتِ اَنْ يَّسْبِقُوْنَا ۗسَاۤءَ مَا يَحْكُمُوْنَ

am ḥasibal-lażīna ya‘malūnas-sayyi'āti ay yasbiqūnā, sā'a mā yaḥkumūn(a).

या अधलाह करै वाला के ई लगै छै कि हमरोॅ सजा सें बची जैतै? बुराई त' ओ सभ तय करैत छथि!

مَنْ كَانَ يَرْجُوْا لِقَاۤءَ اللّٰهِ فَاِنَّ اَجَلَ اللّٰهِ لَاٰتٍ ۗوَهُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ

man kāna yarjū liqā'allāhi fa'inna ajalallāhi la'āt(in), wa huwas-samī‘ul-‘alīm(u).

जे कियो अल्लाह के साथ मुलाकात के आशा रखैत अछि, तखन सचमुच अल्लाह के (वादा) समय निश्चित रूप स आबि जायत। आ ओ सर्वश्रवण, सर्वज्ञ छथि।

وَمَنْ جَاهَدَ فَاِنَّمَا يُجَاهِدُ لِنَفْسِهٖ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَغَنِيٌّ عَنِ الْعٰلَمِيْنَ

wa man jāhada fa'innamā yujāhidu linafsih(ī), innallāha laganiyyun ‘anil-‘ālamīn(a).

आ जे कियो जिहाद के लेल प्रयासरत अछि ओकर जिहाद सही मायने में अपना लेल अछि। सचमुच, अल्लाह सब दुनिया स परम धनी छथि (किछु के जरूरत नै छै)।

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ لَنُكَفِّرَنَّ عَنْهُمْ سَيِّاٰتِهِمْ وَلَنَجْزِيَنَّهُمْ اَحْسَنَ الَّذِيْ كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

wal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti lanukaffiranna ‘anhum sayyi'ātihim wa lanajziyannahum aḥsanal-lażī kānū ya‘malūn(a).

आ जे विश्वास करैत छथि आ नीक काज करैत छथि, हुनका सभ सँ हुनकर कुकर्म केँ हम सभ अवश्य दूर कऽ देब आ हुनका सभ केँ पहिने जे काज करैत छलाह ताहि अनुसारेँ हम सभ हुनका सभ केँ नीक जकाँ इनाम देबनि।

وَوَصَّيْنَا الْاِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِ حُسْنًا ۗوَاِنْ جَاهَدٰكَ لِتُشْرِكَ بِيْ مَا لَيْسَ لَكَ بِهٖ عِلْمٌ فَلَا تُطِعْهُمَا ۗاِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ فَاُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

wa waṣṣainal-insāna biwālidaihi ḥusnā(n), wa in jāhadāka litusyrika bī mā laisa laka bihī ‘ilmun falā tuṭi‘humā, ilayya marji‘ukum fa'unabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a).

आ हम मनुक्ख के अपन माता-पिता के नीक (करब) अनिवार्य बना देने छी। आ जँ ओ सभ हमरा कोनो एहन बातक संग जोड़बा लेल बाध्य करैत छथि जकर अहाँकेँ कोनो ज्ञान नहि अछि तँ हुनकर आज्ञा नहि मानू। अहाँक वापसी मात्र हमरा लग अछि, आ अहाँ जे केलहुँ से हम अहाँ केँ कहब।

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ لَنُدْخِلَنَّهُمْ فِى الصّٰلِحِيْنَ

wal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti lanudkhilannahum fiṣ-ṣāliḥīn(a).

आ जे विश्वास करैत छथि आ अपन नीक काज करैत छथि, हुनका सभ केँ हम सभ धर्मी लोकक (समूह मे) अवश्य शामिल करब।

وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَّقُوْلُ اٰمَنَّا بِاللّٰهِ فَاِذَآ اُوْذِيَ فِى اللّٰهِ جَعَلَ فِتْنَةَ النَّاسِ كَعَذَابِ اللّٰهِ ۗوَلَىِٕنْ جَاۤءَ نَصْرٌ مِّنْ رَّبِّكَ لَيَقُوْلُنَّ اِنَّا كُنَّا مَعَكُمْۗ اَوَلَيْسَ اللّٰهُ بِاَعْلَمَ بِمَا فِيْ صُدُوْرِ الْعٰلَمِيْنَ

wa minan-nāsi may yaqūlu āmannā billāhi fa'iżā ūżiya fillāhi ja‘ala fitnatan-nāsi ka‘ażābillāh(i), wa la'in jā'a naṣrum mir rabbika layaqūlunna innā kunnā ma‘akum, awa laisallāhu bi'a‘lama bimā fī ṣudūril-‘ālamīn(a).

आरू मनुष्य में कुछ लोग छै जे कहै छै कि "हम अल्लाह में विश्वास करै छियै" लेकिन जबे वू अल्लाह में (अपनऽ विश्वास के कारण) पीड़ित होय जाय छै, तबे वू आदमी के परीक्षा के अल्लाह के तरफ सें सजा मान॑ छै। आ जँ अहाँक प्रभु सँ हुनका सभक सहायता भेटतनि तँ ओ सभ कहताह जे "सत्ते हम सभ अहाँक संग छी।" की अल्लाह सब मनुक्खक स्तन मे की अछि से बेसी नीक जकाँ नहि जनैत छथि?

وَلَيَعْلَمَنَّ اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَلَيَعْلَمَنَّ الْمُنٰفِقِيْنَ

wa laya‘lamannallāhul-lażīna āmanū wa laya‘lamannal-munāfiqīn(a).

आ अल्लाह निश्चित रूप स विश्वास करय वाला के जनैत छथि आ ओ निश्चित रूप स पाखंडी के जनैत छथि।

وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوا اتَّبِعُوْا سَبِيْلَنَا وَلْنَحْمِلْ خَطٰيٰكُمْۗ وَمَا هُمْ بِحٰمِلِيْنَ مِنْ خَطٰيٰهُمْ مِّنْ شَيْءٍۗ اِنَّهُمْ لَكٰذِبُوْنَ

wa qālal-lażīna kafarū lil-lażīna āmanuttabi‘ū sabīlanā walnaḥmil khaṭāyākum, wa mā hum biḥāmilīna min khaṭāyāhum min syai'(in), innahum lakāżibūn(a).

आरू जे अविश्वास करै छै, वू विश्वास करै वाला सिनी कॅ कहै छै, "हमरऽ रास्ता पर चलै, हम्में तोरऽ पाप के सहन करबै," भले ही वू अपनऽ पाप के सहन करै में कनिको (सक्षम) नै होय। असल मे ओ सब पूर्ण झूठ बाजनिहार छथि।

وَلَيَحْمِلُنَّ اَثْقَالَهُمْ وَاَثْقَالًا مَّعَ اَثْقَالِهِمْ وَلَيُسْـَٔلُنَّ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ عَمَّا كَانُوْا يَفْتَرُوْنَ ࣖ

wa layaḥmilunna aṡqālahum wa aṡqālam ma‘a aṡqālihim wa layus'alunna yaumal-qiyāmati ‘ammā kānū yaftarūn(a).

आरू वू सचमुच अपनऽ पाप के साथ-साथ अपनऽ पाप, आरू दोसरऽ के पाप क॑ भी ढोबै वाला छै, आरू कयामत के दिन ओकरा स॑ निश्चित रूप स॑ वू झूठ के बारे म॑ पूछलऽ जैतै जे वू हमेशा स॑ आविष्कार करी रहलऽ छै ।

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا نُوْحًا اِلٰى قَوْمِهٖ فَلَبِثَ فِيْهِمْ اَلْفَ سَنَةٍ اِلَّا خَمْسِيْنَ عَامًا ۗفَاَخَذَهُمُ الطُّوْفَانُ وَهُمْ ظٰلِمُوْنَ

wa laqad arsalnā nūḥan ilā qaumihī falabiṡa fīhim alfa sanatin illā khamsīna ‘āmā(n), fa'akhażahumuṭ-ṭūfānu wa hum ẓālimūn(a).

आ सच मे, हम नूह केँ ओकर लोक लग पठौलियैक, तेँ ओ ओकरा सभक संग हजार वर्ष वा ओहि सँ कम पचास वर्ष धरि रहलाह। तखन ओ सभ बड़का बाढ़ि मे आबि गेलाह, जखन कि ओ सभ अन्यायी लोक छलाह।

فَاَنْجَيْنٰهُ وَاَصْحٰبَ السَّفِيْنَةِ وَجَعَلْنٰهَآ اٰيَةً لِّلْعٰلَمِيْنَ

fa'anjaināhu wa aṣḥābas-safīnati wa ja‘alnāhā āyatal lil-‘ālamīn(a).

अतः हम नूह आ जहाज पर बैसल लोक के बचा लेलियैक, आ ओहि (घटना) के सब मनुष्य के लेल सबक बना देलियैक।

وَاِبْرٰهِيْمَ اِذْ قَالَ لِقَوْمِهِ اعْبُدُوا اللّٰهَ وَاتَّقُوْهُ ۗذٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ

wa ibrāhīma iż qāla liqaumihi‘budullāha wattaqūh(u), żālikum khairul lakum in kuntum ta‘lamūn(a).

आ (याद करू) इब्राहीम, जखन ओ अपन लोक स कहलखिन, "अल्लाह के इबादत करू आ हुनका स डरू। से अहाँ के लेल नीक अछि, जौं अहाँ सब के पता रहैत।"

اِنَّمَا تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اَوْثَانًا وَّتَخْلُقُوْنَ اِفْكًا ۗاِنَّ الَّذِيْنَ تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ لَا يَمْلِكُوْنَ لَكُمْ رِزْقًا فَابْتَغُوْا عِنْدَ اللّٰهِ الرِّزْقَ وَاعْبُدُوْهُ وَاشْكُرُوْا لَهٗ ۗاِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ

innamā ta‘budūna min dūnillāhi auṡānaw wa takhluqūna ifkā(n), innal-lażīna ta‘budūna min dūnillāhi lā yamlikūna lakum rizqan fabtagū ‘indallāhir-rizqa wa‘budūhu wasykurū lah(ū), ilaihi turja‘ūn(a).

सचमुच, अहाँ सब अल्लाह के अलावा जे पूजा करैत छी, ओ मात्र मूर्ति अछि, आ अहाँ सब झूठ बना लैत छी। सचमुच, अल्लाह स अलग जे इबादत करैत छी, ओ अहाँ के रोजी-रोटी के इंतजाम नै क सकैत अछि; त अल्लाह स रोजी-रोटी मांगू, आ हुनकर इबादत करू आ हुनकर धन्यवाद करू। केवल हुनका लग अहाँ वापस आबि जायब।

وَاِنْ تُكَذِّبُوْا فَقَدْ كَذَّبَ اُمَمٌ مِّنْ قَبْلِكُمْ ۗوَمَا عَلَى الرَّسُوْلِ اِلَّا الْبَلٰغُ الْمُبِيْنُ

wa in tukażżibū faqad każżaba umamum min qablikum, wa mā ‘alar-rasūli illal-balāgul-mubīn(u).

आ जँ अहाँ (काफिर) झूठ बाजैत छी तऽ सचमुच, अहाँ सँ पहिने के लोक सेहो झूठ बाजल छल (दूत)। आरू प्रेरित के दायित्व खाली (भगवान के धर्म) के स्पष्ट रूप सें संप्रेषित करना छै।"

اَوَلَمْ يَرَوْا كَيْفَ يُبْدِئُ اللّٰهُ الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيْدُهٗ ۗاِنَّ ذٰلِكَ عَلَى اللّٰهِ يَسِيْرٌ

awalam yarau kaifa yubdi'ullāhul-khalqa ṡumma yu‘īduh(ū), inna żālika ‘alallāhi yasīr(un).

आरू की नै देखै छै कि अल्लाह सृष्टि केना शुरू करै छै, फेर ओकरा दोहराबै छै? सचमुच, अल्लाह के लेल से आसान अछि।

قُلْ سِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ فَانْظُرُوْا كَيْفَ بَدَاَ الْخَلْقَ ثُمَّ اللّٰهُ يُنْشِئُ النَّشْاَةَ الْاٰخِرَةَ ۗاِنَّ اللّٰهَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ ۚ

qul sīrū fil-arḍi fanẓurū kaifa bada'al-khalqa ṡummallāhu yunsyi'un-nasy'atal-ākhirah(ta), innallāha ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

कहू, "पृथ्वी पर चलू, तखन देखू जे (अल्लाह) कोना (जीवक) सृष्टि शुरू करैत छथि, तखन अल्लाह अंतिम घटना अनैत छथि। सचमुच अल्लाह सब चीज पर सर्वशक्तिमान छथि।"

يُعَذِّبُ مَنْ يَّشَاۤءُ وَيَرْحَمُ مَنْ يَّشَاۤءُ ۚوَاِلَيْهِ تُقْلَبُوْنَ

yu‘ażżibu may yasyā'u wa yarḥamu may yasyā'(u), wa ilaihi tuqlabūn(a).

ओ (अल्लाह) जकरा चाहै छै ओकरा दंडित करै छै आ जेकरा चाहै छै ओकरा पर दया करै छै, आ ओकरा लग अहाँ वापस आबि जायब।

وَمَآ اَنْتُمْ بِمُعْجِزِيْنَ فِى الْاَرْضِ وَلَا فِى السَّمَاۤءِ ۖوَمَا لَكُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ مِنْ وَّلِيٍّ وَّلَا نَصِيْرٍ ࣖ

wa mā antum bimu‘jizīna fil-arḍi wa lā fis-samā'(i), wa mā lakum min dūnillāhi miw waliyyiw wa lā naṣīr(in).

आ अहाँ (अल्लाह के सजा स) या त धरती पर या आकाश में नै बचि सकैत छी, आ अहाँ के अल्लाह के अलावा कोनो रक्षक या सहायक नै अछि।

وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَلِقَاۤىِٕهٖٓ اُولٰۤىِٕكَ يَىِٕسُوْا مِنْ رَّحْمَتِيْ وَاُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

wal-lażīna kafarū bi'āyātillāhi wa liqā'ihī ulā'ika ya'isū mir raḥmatī wa ulā'ika lahum ‘ażābun alīm(un).

आ जे अल्लाह के आयत के नकारैत छथि आ हुनका स भेंट करैत छथि, ओ हमर दया स निराश भ जाइत छथि, आ हुनका सब के कष्टदायक सजा भेटत।

فَمَا كَانَ جَوَابَ قَوْمِهٖٓ اِلَّآ اَنْ قَالُوا اقْتُلُوْهُ اَوْ حَرِّقُوْهُ فَاَنْجٰىهُ اللّٰهُ مِنَ النَّارِۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ

famā kāna jawāba qaumihī illā an qaluqtulūhu au ḥarriqūhu fa anjāhullāhu minan-nār(i), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yu'minūn(a).

त हुनकर लोक (इब्राहिम) के तरफ स कोनो जवाब नै भेटल, सिवाय ई कहबाक जे "ओकरा मारू या जरा दियौक" तखन अल्लाह हुनका आगि स बचा लेलक। सचमुच, एहि मे जे विश्वास करय वाला के लेल (अल्लाह के महानता के) निशान जरूर अछि.

وَقَالَ اِنَّمَا اتَّخَذْتُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ اَوْثَانًاۙ مَّوَدَّةَ بَيْنِكُمْ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۚ ثُمَّ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ يَكْفُرُ بَعْضُكُمْ بِبَعْضٍ وَّيَلْعَنُ بَعْضُكُمْ بَعْضًا ۖوَّمَأْوٰىكُمُ النَّارُ وَمَا لَكُمْ مِّنْ نّٰصِرِيْنَۖ

wa qāla innamattakhażtum min dūnillāhi auṡānam mawaddata bainikum fil-ḥayātid-dun-yā, ṡumma yaumal-qiyāmati yakfuru ba‘ḍukum biba‘ḍiw wa yal‘anu ba‘ḍukum ba‘ḍā(n), wa ma'wākumun nāru wa mā lakum min nāṣirīn(a).

आरू वू (इब्राहिम) कहलकै, "सत्ते, जे मूर्ति के तोहें अल्लाह के अलावा पूजा करै छियै, वू केवल धरती पर जीवन में तोरा सिनी के बीच स्नेह के भाव पैदा करै लेली छै, तबे कयामत के दिन तोरा सिनी में से कुछ लोग एक-दूसरा के नकारतै आरू गारी देतै; आरू तोरा सिनी के वापसी नरक होतै, आरो तोरा सिनी लेली बिल्कुल भी कोनो सहायक नै होतै।"

۞ فَاٰمَنَ لَهٗ لُوْطٌۘ وَقَالَ اِنِّيْ مُهَاجِرٌ اِلٰى رَبِّيْ ۗاِنَّهٗ هُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ

fa āmana lahū lūṭ(un), wa qāla innī muhājirun ilā rabbī, innahū huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

त लूत (अब्राहम के भविष्यवक्ता) के पुष्टि केलनि। आ ओ (इब्राहिम) कहलनि, "सत्ते, हमरा अपन प्रभुक आज्ञा देल गेल स्थान पर जेबाक चाही; सचमुच, ओ परम पराक्रमी, परम बुद्धिमान छथि।"

وَوَهَبْنَا لَهٗٓ اِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَجَعَلْنَا فِيْ ذُرِّيَّتِهِ النُّبُوَّةَ وَالْكِتٰبَ وَاٰتَيْنٰهُ اَجْرَهٗ فِى الدُّنْيَا ۚوَاِنَّهٗ فِى الْاٰخِرَةِ لَمِنَ الصّٰلِحِيْنَ

wa wahabnā lahū isḥāqa wa ya‘qūba wa ja‘alnā fī żurriyyatihin nubuwwata wal-kitāba wa ātaināhu ajrahū fid-dun-yā, wa innahū fil-ākhirati laminaṣ-ṣāliḥīn(a).

आ हम अब्राहम, इसहाक आ याकूब के देलियैक, आ ओकर वंशज के लेल एकटा भविष्यवक्ता आ एकटा किताब बनेलियैक, आ ओकरा संसार मे ओकर इनाम देलियैक। आ सत्ते परलोक मे पुण्यात्मा मे रहत।

وَلُوْطًا اِذْ قَالَ لِقَوْمِهٖٓ اِنَّكُمْ لَتَأْتُوْنَ الْفَاحِشَةَ ۖمَا سَبَقَكُمْ بِهَا مِنْ اَحَدٍ مِّنَ الْعٰلَمِيْنَ

wa lūṭan iż qāla liqaumihī innakum lata'tūnal-fāḥisyata mā sabaqakum bihā min aḥadim minal-‘ālamīn(a).

आ (याद राखू) जखन लूत अपन लोक सभ सँ कहलखिन, "अहाँ सभ सचमुच एकटा एहन बहुत घिनौना काज (समलैंगिकता) केने छी जे अहाँ सँ पहिने के लोक मे सँ कियो नहि केने छल।"

اَىِٕنَّكُمْ لَتَأْتُوْنَ الرِّجَالَ وَتَقْطَعُوْنَ السَّبِيْلَ ەۙ وَتَأْتُوْنَ فِيْ نَادِيْكُمُ الْمُنْكَرَ ۗفَمَا كَانَ جَوَابَ قَوْمِهٖٓ اِلَّآ اَنْ قَالُوا ائْتِنَا بِعَذَابِ اللّٰهِ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ

a'innakum lata'tūnar-rijāla wa taqṭa‘ūnas-sabīl(a), wa ta'tūna fī nādīkumul-munkar(a), famā kāna jawāba qaumihī illā an qālu'tinā bi‘ażābillāhi in kunta minaṣ-ṣādiqīn(a).

की अहाँ सभक लेल पुरुख लग जाउ, ठकब आ अपन सभा स्थल पर अधलाह करब उचित अछि?” त॑ हुनकऽ लोगऽ के जवाब दोसरऽ नै छेलै कि ई कहना छेलै कि "हमरा सिनी क॑ अल्लाह केरऽ सजा आनऽ, अगर तोहें धर्मी लोगऽ म॑ स॑ एक छियै त॑।"

قَالَ رَبِّ انْصُرْنِيْ عَلَى الْقَوْمِ الْمُفْسِدِيْنَ ࣖ

qāla rabbinṣurnī ‘alal-qaumil-mufsidīn(a).

ओ (लुत) प्रार्थना केलनि, "हे हमर प्रभु, हमरा (दण्ड द' क') ओहि समूह पर मदद करू जे नुकसान पहुँचेलक।"

وَلَمَّا جَاۤءَتْ رُسُلُنَآ اِبْرٰهِيْمَ بِالْبُشْرٰىۙ قَالُوْٓا اِنَّا مُهْلِكُوْٓا اَهْلِ هٰذِهِ الْقَرْيَةِ ۚاِنَّ اَهْلَهَا كَانُوْا ظٰلِمِيْنَ ۚ

wa lammā jā'at rusulunā ibrāhīma bil-busyrā, qālū innā muhlikū ahli hāżihil-qaryah(ti), inna ahlahā kānū ẓālimīn(a).

आरू जबेॅ हमरऽ दूत (स्वर्गदूत) अब्राहम के पास शुभ समाचार लेली ऐलै, तबेॅ कहलकै, "सत्ते, हम्में ई शहर (सदोम) के निवासी सिनी कॅ नष्ट करी देबै, कैन्हेंकि एकरऽ निवासी सचमुच में अन्यायी लोग छै।"

قَالَ اِنَّ فِيْهَا لُوْطًا ۗقَالُوْا نَحْنُ اَعْلَمُ بِمَنْ فِيْهَا ۖ لَنُنَجِّيَنَّهٗ وَاَهْلَهٗٓ اِلَّا امْرَاَتَهٗ كَانَتْ مِنَ الْغٰبِرِيْنَ

qāla inna fīhā lūṭā(n), qālū naḥnu a‘lamu biman fīhā, lanunajjiyannahū wa ahlahū illamra'atahū kānat minal-gābirīn(a).

इब्राहिम कहलकै, "सत्ते, ओहि शहर मे लुत छै।" ओ सभ (स्वर्गदूत) कहलनि, "हमरा सभ केँ बेसी नीक जकाँ बुझल अछि जे ओहि शहर मे के अछि। हम सभ ओकरा आओर ओकर अनुयायी सभ केँ ओकर पत्नी केँ छोड़ि निश्चित रूप सँ बचा लेब। ओ ओहि मे सँ छथि जे पाछू रहि गेल छथि (नष्ट भ' गेल छथि)।

وَلَمَّآ اَنْ جَاۤءَتْ رُسُلُنَا لُوْطًا سِيْۤءَ بِهِمْ وَضَاقَ بِهِمْ ذَرْعًا وَّقَالُوْا لَا تَخَفْ وَلَا تَحْزَنْ ۗاِنَّا مُنَجُّوْكَ وَاَهْلَكَ اِلَّا امْرَاَتَكَ كَانَتْ مِنَ الْغٰبِرِيْنَ

wa lammā an jā'at rusulunā lūṭan sī'a bihim wa ḍāqa bihim żar‘aw wa qālū lā takhaf wa lā taḥzan, innā munajjūka wa ahlaka illamra'ataka kānat minal-gābirīn(a).

आरू जबे हमरऽ दूत (स्वर्गदूत) लूत के पास ऐलै, त॑ ओकरा ओकरऽ (आगमन) के कारण दुखी होय गेलै, आरू (अनुभूति) कि ओकरा ओकरऽ रक्षा करै के कोय शक्ति नै छै, आरू वू (दूत) कहलकै, "डरऽ नै आरो (भी) दुखी नै होय । सचमुच, हम्में तोरा आरू तोरऽ अनुयायी सिनी के उद्धार करबै, तोरऽ पत्नी के छोड़ी क॑, वू वू लोगऽ में से छै जे रह॑ छै (नष्ट होय गेलऽ छै।"

اِنَّا مُنْزِلُوْنَ عَلٰٓى اَهْلِ هٰذِهِ الْقَرْيَةِ رِجْزًا مِّنَ السَّمَاۤءِ بِمَا كَانُوْا يَفْسُقُوْنَ

innā munzilūna ‘alā ahli hāżihil-qaryati rijzam minas-samā'i bimā kānū yafsuqūn(a).

सचमुच, हम सभ एहि नगरक लोक सभ पर स्वर्ग सँ सजा उतारब, कारण ओ सभ अधलाह काज केलक अछि।

وَلَقَدْ تَّرَكْنَا مِنْهَآ اٰيَةً ۢ بَيِّنَةً لِّقَوْمٍ يَّعْقِلُوْنَ

wa laqad taraknā minhā āyatam bayyinatal liqaumiy ya‘qilūn(a).

आ सचमुच, हम सब एहि विषय मे एकटा स्पष्ट संकेत छोड़ि गेल छी जे बुझनिहार लोकक लेल।

وَاِلٰى مَدْيَنَ اَخَاهُمْ شُعَيْبًاۙ فَقَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ وَارْجُوا الْيَوْمَ الْاٰخِرَ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ ۖ

wa ilā madyana akhāhum syu‘aibā(n), faqāla yā qaumi‘budullāha warjul-yaumal-ākhira wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).

आ मद्यन के लोक के, (हम भेजने छी) हुनकर भाई शुएब के, ओ कहलनि, "हे हमर लोक! अल्लाह के पूजा करू, अंतिम दिन के (इनाम के) आशा करू, आ धरती पर बदमाशी करैत नहि भटकब।"

فَكَذَّبُوْهُ فَاَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ فَاَصْبَحُوْا فِيْ دَارِهِمْ جٰثِمِيْنَ ۙ

fa każżabūhu fa'akhażathumur-rajfatu fa'aṣbaḥū fī dārihim jāṡimīn(a).

ओ सभ एकरा (शुआइब) नकारलनि, तेँ हुनका लोकनि केँ एकटा भयंकर भूकंप आबि गेलनि, आ तखन हुनका लोकनिक निवास स्थान पर लाश पड़ल छल |

وَعَادًا وَّثَمُوْدَا۟ وَقَدْ تَّبَيَّنَ لَكُمْ مِّنْ مَّسٰكِنِهِمْۗ وَزَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطٰنُ اَعْمَالَهُمْ فَصَدَّهُمْ عَنِ السَّبِيْلِ وَكَانُوْا مُسْتَبْصِرِيْنَ ۙ

wa ‘ādaw wa ṡamūda wa qat tabayyana lakum mim masākinihim, wa zayyana lahumusy-syaiṭānu a‘mālahum faṣaddahum ‘anis-sabīli wa kānū mustabṣirīn(a).

संगहि (याद करू) अद आ समुद के लोक के, (हुनकर विनाश) सचमुच अहाँ के हुनकर आवास के (खंडहर) स स्पष्ट भ गेल अछि | शैतान हुनका सब के (खराब) कर्म के सुन्दर बुझा देने अछि, जाहि स हुनका (अल्लाह के) रास्ता स रोकल गेल अछि, जखन कि ओ सब तीक्ष्ण दृष्टि के लोक छथि,

وَقَارُوْنَ وَفِرْعَوْنَ وَهَامٰنَۗ وَلَقَدْ جَاۤءَهُمْ مُّوْسٰى بِالْبَيِّنٰتِ فَاسْتَكْبَرُوْا فِى الْاَرْضِ وَمَا كَانُوْا سٰبِقِيْنَ ۚ

wa qārūna wa fir‘auna wa hāmān(a), wa laqad jā'ahum mūsā bil-bayyināti fastakbarū fil-arḍi wa mā kānū sābiqīn(a).

आ (संगहि) करुण, फिरौन आ हामान। सचमुच, मूसा हुनका सभ लग स्पष्ट जानकारी ल' क' आयल छलाह (आनि क')। लेकिन धरती पर अहंकार के काम करै छै, आरू वू वू छै जे (अल्लाह के सजा स॑) नै बचै छै ।

فَكُلًّا اَخَذْنَا بِذَنْۢبِهٖۙ فَمِنْهُمْ مَّنْ اَرْسَلْنَا عَلَيْهِ حَاصِبًا ۚوَمِنْهُمْ مَّنْ اَخَذَتْهُ الصَّيْحَةُ ۚوَمِنْهُمْ مَّنْ خَسَفْنَا بِهِ الْاَرْضَۚ وَمِنْهُمْ مَّنْ اَغْرَقْنَاۚ وَمَا كَانَ اللّٰهُ لِيَظْلِمَهُمْ وَلٰكِنْ كَانُوْٓا اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَ

fakullan akhażnā biżambih(ī), faminhum man arsalnā ‘alaihi ḥāṣibā(n), wa minhum man akhażathuṣ-ṣaiḥah(tu), wa minhum man khasafnā bihil-arḍ(a), wa minhum man agraqnā, wa mā kānallāhu liyaẓlimahum wa lākin kānū anfusahum yaẓlimūn(a).

तेँ हम सभ (ओकरा सभ मे सँ) प्रत्येक केँ ओकर पापक सजा देलियैक, किछु गोटे पर कंकड़क बौछार फेकि देलियैक, किछु गोटे केँ जोर-जोर सँ गरजैत आवाज सँ मारल गेल, किछु केँ हम सब धरती मे डूबि गेलहुँ, आ किछु केँ हम सब डूबि गेलहुँ। अल्लाह हुनका सब पर अन्याय बिल्कुल नै करय चाहैत छथि, मुदा ओ सब छथि जे अपना पर अन्याय केने छथि।

مَثَلُ الَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اَوْلِيَاۤءَ كَمَثَلِ الْعَنْكَبُوْتِۚ اِتَّخَذَتْ بَيْتًاۗ وَاِنَّ اَوْهَنَ الْبُيُوْتِ لَبَيْتُ الْعَنْكَبُوْتِۘ لَوْ كَانُوْا يَعْلَمُوْنَ

maṡalul-lażīnattakhażū min dūnillāhi auliyā'a kamaṡalil-‘ankabūt(i), ittakhażat baitā(n), wa inna auhanal-buyūti labaitul-‘ankabūt(i), lau kānū ya‘lamūn(a).

अल्लाह के अलावा रक्षक लेबय वाला के दृष्टांत मकड़ा के तरह छै जे घर बनाबै छै। आ सत्ते सबसँ कमजोर घर मकड़ाक घर थिक, जँ ओकरा सभ केँ बुझल रहैत।

اِنَّ اللّٰهَ يَعْلَمُ مَا يَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِهٖ مِنْ شَيْءٍۗ وَهُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ

innallāha ya‘lamu mā yad‘ūna min dūnihī min syai'(in), wa huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

सचमुच अल्लाह जनैत छथि जे हुनका अलावा ओ सब की पूजा करैत छथि। आ ओ सर्वशक्तिमान, सर्वबुद्धिमान छथि।

وَتِلْكَ الْاَمْثَالُ نَضْرِبُهَا لِلنَّاسِۚ وَمَا يَعْقِلُهَآ اِلَّا الْعٰلِمُوْنَ

wa tilkal-amṡālu naḍribuhā lin-nās(i), wa mā ya‘qiluhā illal-‘ālimūn(a).

आ ई दृष्टान्त हम सभ मनुक्खक लेल बनौने रही। आ ज्ञान रखनिहार के छोड़ि कियो नहि बुझत।

خَلَقَ اللّٰهُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ بِالْحَقِّۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لِّلْمُؤْمِنِيْنَ ࣖ ۔

khalaqallāhus-samāwāti wal-arḍa bil-ḥaqq(i), inna fī żālika la'āyatal lil-mu'minīn(a).

अल्लाह आकाश आ धरती के अधिकार के संग बनौलनि। सचमुच, एहि मे जे विश्वास करय वाला के लेल (अल्लाह के महानता के) निशान जरूर अछि.

اُتْلُ مَآ اُوْحِيَ اِلَيْكَ مِنَ الْكِتٰبِ وَاَقِمِ الصَّلٰوةَۗ اِنَّ الصَّلٰوةَ تَنْهٰى عَنِ الْفَحْشَاۤءِ وَالْمُنْكَرِ ۗوَلَذِكْرُ اللّٰهِ اَكْبَرُ ۗوَاللّٰهُ يَعْلَمُ مَا تَصْنَعُوْنَ

utlu mā ūḥiya ilaika minal-kitābi wa aqimiṣ-ṣalāh(ta), innaṣ-ṣalāta tanhā ‘anil-faḥsyā'i wal-munkar(i), wa lażikrullāhi akbar(u), wallāhu ya‘lamu mā taṣna‘ūn(a).

किताब (अल-कुरान) जे अहाँ (मुहम्मद) पर उतारल गेल अछि ओकरा पढ़ू आ नमाज करू। सचमुच प्रार्थना बुराई आ बुराई (कर्म) के रोकैत अछि | आ (जानू) अल्लाह (नमाज) के याद करब बेसी अछि (अन्य इबादत पर ओकर प्राथमिकता)। अल्लाह जनैत छथि जे अहाँ की करैत छी।

۞ وَلَا تُجَادِلُوْٓا اَهْلَ الْكِتٰبِ اِلَّا بِالَّتِيْ هِيَ اَحْسَنُۖ اِلَّا الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مِنْهُمْ وَقُوْلُوْٓا اٰمَنَّا بِالَّذِيْٓ اُنْزِلَ اِلَيْنَا وَاُنْزِلَ اِلَيْكُمْ وَاِلٰهُنَا وَاِلٰهُكُمْ وَاحِدٌ وَّنَحْنُ لَهٗ مُسْلِمُوْنَ

wa lā tujādilū ahlal-kitābi illā bil-latī hiya aḥsan(u), illal-lażīna ẓalamū minhum wa qūlū āmannā bil-lażī unzila ilainā wa unzila ilaikum wa ilāhunā wa ilāhukum wāḥiduw wa naḥnu lahū muslimūn(a).

आरू किताब केरऽ लोगऽ के साथ बहस नै करऽ, सिवाय अच्छा तरीका के, सिवाय ओकरा सिनी के बीच के अपराधी सिनी के साथ, आरो कहै के, "हमरा सिनी के सामने जे किताब प्रकट करलऽ गेलऽ छेलै आरो जे तोरा सिनी के सामने प्रकट करलऽ गेलऽ छेलै, ओकरा पर हम्में विश्वास करले छियै; हमरऽ परमेश् वर आरो तोरऽ भगवान एक छै; आरो हम्में असगरे हुनके अधीन छियै।"

وَكَذٰلِكَ اَنْزَلْنَآ اِلَيْكَ الْكِتٰبَۗ فَالَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ يُؤْمِنُوْنَ بِهٖۚ وَمِنْ هٰٓؤُلَاۤءِ مَنْ يُّؤْمِنُ بِهٖۗ وَمَا يَجْحَدُ بِاٰيٰتِنَآ اِلَّا الْكٰفِرُوْنَ

wa każālika anzalnā ilaikal-kitāb(a), fal-lażīna ātaināhumul-kitāba yu'minūna bih(ī), wa min hā'ulā'i may yu'minu bih(ī), wa mā yajḥadu bi'āyātinā illal-kāfirūn(a).

आ एहि तरहेँ हम अहाँ सभ लग किताब (कुरान) पठा देलियैक। रहल बात जिनका हम किताब (तोराह आ सुसमाचार) देने छी, ओ सब एहि (कुरान) पर विश्वास करैत छथि, आ हुनका सब मे (मक्का के काफिर) एहन लोक छथि जे एहि पर विश्वास करैत छथि। आ केवल काफिर हमर सभक आयत के नकारैत छथि ।

وَمَا كُنْتَ تَتْلُوْا مِنْ قَبْلِهٖ مِنْ كِتٰبٍ وَّلَا تَخُطُّهٗ بِيَمِيْنِكَ اِذًا لَّارْتَابَ الْمُبْطِلُوْنَ

wa mā kunta tatlū min qablihī min kitābiw wa lā takhuṭṭuhū biyamīnika iżal lartābal-mubṭilūn(a).

आ अहाँ (मुहम्मद) पहिने कहियो किताब (कुरान) नहि पढ़ने रही आ अहाँ (कहियो) अपन दहिना हाथ सँ किताब नहि लिखने रही; जँ (अहाँ पढ़ने रहितहुँ आ लिखने रहितहुँ) तँ लोककेँ शंका होइत।

بَلْ هُوَ اٰيٰتٌۢ بَيِّنٰتٌ فِيْ صُدُوْرِ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْعِلْمَۗ وَمَا يَجْحَدُ بِاٰيٰتِنَآ اِلَّا الظّٰلِمُوْنَ

bal huwa āyātum bayyinātun fī ṣudūril-lażīna ūtul-‘ilm(a), wa mā yajḥadu bi'āyātinā illaẓ-ẓālimūn(a).

असल मे (कुरान) एहन आयत अछि जे ज्ञान रखनिहारक छाती मे स्पष्ट अछि | केवल अपराधी हमर श्लोक के नकारैत अछि।

وَقَالُوْا لَوْلَآ اُنْزِلَ عَلَيْهِ اٰيٰتٌ مِّنْ رَّبِّهٖ ۗ قُلْ اِنَّمَا الْاٰيٰتُ عِنْدَ اللّٰهِ ۗوَاِنَّمَآ اَنَا۠ نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌ

wa qālū lau lā unzila ‘alaihi āyātum mir rabbih(ī), qul innamal-āyātu ‘indallāh(i), wa innamā ana nażīrum mubīn(un).

आ ओ सभ (मक्काक काफिर) कहलथिन, "अपन प्रभु सँ चमत्कार किएक नहि उतरल जाइत अछि?" (मुहम्मद) कहू, "चमत्कार अल्लाह पर निर्भर करैत अछि। हम मात्र एकटा स्पष्ट चेतावनी देबय वाला छी।"

اَوَلَمْ يَكْفِهِمْ اَنَّآ اَنْزَلْنَا عَلَيْكَ الْكِتٰبَ يُتْلٰى عَلَيْهِمْ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَرَحْمَةً وَّذِكْرٰى لِقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ ࣖ

awalam yakfihim annā anzalnā ‘alaikal-kitāba yutlā ‘alaihim, inna fī żālika laraḥmataw wa żikrā liqaumiy yu'minūn(a).

की हुनका सभक लेल ई पर्याप्त नहि अछि जे हम सभ अहाँ सभ लग ओ किताब (कुरान) पठा देने छी जे हुनका सभ केँ पढ़ल गेल छल? सचमुच (कुरान) में विश्वास करय वाला के लेल बहुत पैघ बरकत आ सबक अछि।

قُلْ كَفٰى بِاللّٰهِ بَيْنِيْ وَبَيْنَكُمْ شَهِيْدًاۚ يَعْلَمُ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِالْبَاطِلِ وَكَفَرُوْا بِاللّٰهِ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْخٰسِرُوْنَ

qul kafā billāhi bainī wa bainakum syahīdā(n), ya‘lamu mā fis-samāwāti wal-arḍ(i), wal-lażīna āmanū bil-bāṭili wa kafarū billāhi ulā'ika humul-khāsirūn(a).

(मुहम्मद) कहू, "हमरा आरू तोरा बीच गवाह के रूप में अल्लाह काफी छै। ओकरा पता छै कि आकाश आरू धरती में की छै। आरू जे झूठ में विश्वास करै छै आरू अल्लाह के काफर करै छै, वू ही हारै छै।"

وَيَسْتَعْجِلُوْنَكَ بِالْعَذَابِۗ وَلَوْلَآ اَجَلٌ مُّسَمًّى لَّجَاۤءَهُمُ الْعَذَابُۗ وَلَيَأْتِيَنَّهُمْ بَغْتَةً وَّهُمْ لَا يَشْعُرُوْنَ

wa yasta‘jilūnaka bil-‘ażāb(i), wa lau lā ajalum musammal lajā'ahumul-‘ażāb(u), wa laya'tiyannahum bagtataw wa hum lā yasy‘urūn(a).

आ अहाँसँ सजा जल्दी करबा लेल कहैत छथि । जँ कोनो समय निर्धारित नहि रहैत तँ सजाय हुनका सभ पर अवश्य आबि जैतनि, आ अचानक हुनका सभ पर अवश्य आबि जैतनि, जखन कि हुनका सभ केँ ई बात नहि बुझल रहैत छनि।

يَسْتَعْجِلُوْنَكَ بِالْعَذَابِۗ وَاِنَّ جَهَنَّمَ لَمُحِيْطَةٌ ۢبِالْكٰفِرِيْنَۙ

yasta‘jilūnaka bil-‘ażāb(i), wa inna jahannama lamuḥīṭatum bil-kāfirīn(a).

ओ सभ तुरन्त सजा उतारबाक लेल कहैत छथि । आ निश्चय, नरक निश्चित रूप सँ अविश्वास करयवला केँ ढक देत,

يَوْمَ يَغْشٰىهُمُ الْعَذَابُ مِنْ فَوْقِهِمْ وَمِنْ تَحْتِ اَرْجُلِهِمْ وَيَقُوْلُ ذُوْقُوْا مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

yauma yagsyāhumul-‘ażābu min fauqihim wa min taḥti arjulihim wa yaqūlu żūqū mā kuntum ta‘malūn(a).

ओहि दिन (जखन) यातना हुनका सभ केँ ऊपर सँ आ पैरक नीचाँ सँ झाँपि दैत छनि आ (अल्लाह) कहैत छथि जे, "अहाँ सभ जे केलहुँ तकर (इनाम) स्वाद लिअ!"

يٰعِبَادِيَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنَّ اَرْضِيْ وَاسِعَةٌ فَاِيَّايَ فَاعْبُدُوْنِ

yā ‘ibādiyal-lażīna āmanū inna arḍī wāsi‘atun fa iyyāya fa‘budūn(i).

हे हमर विश्वासी सेवक लोकनि! सचमुच हमर धरती चौड़ा अछि, तेँ हमर (अकेले) पूजा करू।

كُلُّ نَفْسٍ ذَاۤىِٕقَةُ الْمَوْتِۗ ثُمَّ اِلَيْنَا تُرْجَعُوْنَ

kullu nafsin żā'iqatul-maut(i), ṡumma ilainā turja‘ūn(a).

हर जीवित आत्मा मृत्यु के स्वाद लेत। तखन अहाँकेँ मात्र हमरा सभकेँ घुराओल जाएत।

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ لَنُبَوِّئَنَّهُمْ مِّنَ الْجَنَّةِ غُرَفًا تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَاۗ نِعْمَ اَجْرُ الْعٰمِلِيْنَۖ

wal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti lanubawwi'annahum minal-jannati gurafan tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā, ni‘ma ajrul-‘āmilīn(a).

आ जे विश्वास करैत छथि आ नीक काज करैत छथि, हुनका सभ केँ हम सभ ऊँच स्थान पर (स्वर्ग मे) राखब, जकर नीचाँ नदी बहैत अछि, ओ सभ ओहि मे अनन्त काल धरि रहत। सत्कर्म करय वाला के लेल जे नीक फल अछि,

الَّذِيْنَ صَبَرُوْا وَعَلٰى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُوْنَ

al-lażīna ṣabarū wa ‘alā rabbihim yatawakkalūn(a).

(अर्थात) जे धैर्य रखैत छथि आ अपन प्रभु पर भरोसा रखैत छथि |

وَكَاَيِّنْ مِّنْ دَاۤبَّةٍ لَّا تَحْمِلُ رِزْقَهَاۖ اللّٰهُ يَرْزُقُهَا وَاِيَّاكُمْ وَهُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ

wa ka'ayyim min dābbatil lā taḥmilu rizqahā, allāhu yarzuquhā wa iyyākum, wa huwas-samī‘ul-‘alīm(u).

आ कतेक जीव चलैत प्राणी अपन रोजी-रोटी के (देखभाल) नै आनि सकैत अछि (कर सकैत अछि) । अल्लाह छथि जे हुनका आ अहाँ के रोजी-रोटी दैत छथि। ओ सर्वश्रवण, सर्वज्ञ छथि।

وَلَىِٕنْ سَاَلْتَهُمْ مَّنْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ لَيَقُوْلُنَّ اللّٰهُ ۗفَاَنّٰى يُؤْفَكُوْنَ

wa la'in sa'altahum man khalaqas-samāwāti wal-arḍa wa sakhkharasy-syamsa wal-qamara layaqūlunnallāh(u), fa'annā yu'fakūn(a).

आ जँ हुनका सभ सँ पूछब जे "आकाश आ पृथ्वी के के बनौलक आ सूर्य आ चन्द्रमा के वश मे केलक?" निश्चित रूप स ओ सब जवाब देताह, "अल्लाह।" तखन हुनका सभकेँ (सत्यसँ) किएक घुमाओल जा सकैत अछि ।

اَللّٰهُ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖ وَيَقْدِرُ لَهٗ ۗاِنَّ اللّٰهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ

allāhu yabsuṭur-rizqa limay yasyā'u min ‘ibādihī wa yaqdiru lah(ū), innallāha bikulli syai'in ‘alīm(un).

अल्लाह अपन सेवक मे जिनका चाहैत छथि हुनका लेल रोजी-रूट्टी प्रदान करैत छथि आ हुनका लेल सेहो (ओ) सीमित करैत छथि | सचमुच अल्लाह सब किछु के सर्वज्ञ छैथ।

وَلَىِٕنْ سَاَلْتَهُمْ مَّنْ نَّزَّلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَاَحْيَا بِهِ الْاَرْضَ مِنْۢ بَعْدِ مَوْتِهَا لَيَقُوْلُنَّ اللّٰهُ ۙقُلِ الْحَمْدُ لِلّٰهِ ۗبَلْ اَكْثَرُهُمْ لَا يَعْقِلُوْنَ ࣖ

wa la'in sa'altahum man nazzala minas-samā'i mā'an fa'aḥyā bihil-arḍa mim ba‘di mautihā layaqūlunnallāh(u), qulil-ḥamdu lillāh(i), bal akṡaruhum lā ya‘qilūn(a).

आ जँ अहाँ हुनका सभ सँ पूछब जे "आकाश सँ पानि के उतारलक आ ओकरा संग (पानि) मृत धरती केँ जीवन देलक?" निश्चित रूप स ओ सब जवाब देताह, "अल्लाह।" कहू, "अल्लाह के स्तुति हो" मुदा बेसी लोक के बुझल नै छै।

وَمَا هٰذِهِ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَآ اِلَّا لَهْوٌ وَّلَعِبٌۗ وَاِنَّ الدَّارَ الْاٰخِرَةَ لَهِيَ الْحَيَوَانُۘ لَوْ كَانُوْا يَعْلَمُوْنَ

wa mā hāżihil-ḥayātud-dun-yā illā lahwuw wa la‘ib(un), wa innad-dāral-ākhirata lahiyal-ḥayawān(u), lau kānū ya‘lamūn(a).

आ एहि दुनियाँक जीवन मात्र चुटकुला आ खेल अछि । आ सचमुच, परलोकक भूमि असली जीवन थिक, जँ हुनका लोकनि केँ मात्र बुझल रहैत।

فَاِذَا رَكِبُوْا فِى الْفُلْكِ دَعَوُا اللّٰهَ مُخْلِصِيْنَ لَهُ الدِّيْنَ ەۚ فَلَمَّا نَجّٰىهُمْ اِلَى الْبَرِّ اِذَا هُمْ يُشْرِكُوْنَۙ

fa'iżā rakibū fil-fulki da‘awullāha mukhliṣīna lahud-dīn(a), falammā najjāhum ilal-barri iżā hum yusyrikūn(a).

अतः जखन ओ सब जहाज पर चढ़ल त ओ सब अल्लाह के प्रति पूर्ण भक्ति (ईमानदारी) के साथ प्रार्थना केलक, मुदा जखन अल्लाह हुनका सब के जमीन पर पहुंचय स बचा लेलक त ओकर बदला में ओ सब (अल्लाह) के साथ साझीदार बनेबा में (लौट गेल)।

لِيَكْفُرُوْا بِمَآ اٰتَيْنٰهُمْۙ وَلِيَتَمَتَّعُوْاۗ فَسَوْفَ يَعْلَمُوْنَ

liyakfurū bimā ātaināhum, fasaufa ya‘lamūn(a).

हम जे आशीर्वाद देने छी, ओहि आशीर्वाद के नकारय आ (अविश्वास मे) मस्ती करैत (जीबय) | तखन बाद मे हुनका सभ केँ पता चलतनि (अपन काजक परिणाम)।

اَوَلَمْ يَرَوْا اَنَّا جَعَلْنَا حَرَمًا اٰمِنًا وَّيُتَخَطَّفُ النَّاسُ مِنْ حَوْلِهِمْۗ اَفَبِالْبَاطِلِ يُؤْمِنُوْنَ وَبِنِعْمَةِ اللّٰهِ يَكْفُرُوْنَ

awalam yarau annā ja‘alnā ḥaraman āminaw wa yutakhaṭṭafun-nāsu min ḥaulihim, afabil-bāṭili yu'minūna wa bini‘matillāhi yakfurūn(a).

की ओ सभ ई नहि देखैत छथि जे हम सभ (हुनकर भूमि) केँ सुरक्षित पवित्र स्थान बना देने छी, जखन कि ओकर चारू कात लोक एक-दोसर केँ लूटि रहल अछि? कियैक (सत्य स्पष्ट भेलाक बाद) ओ सभ एखनो झूठ मे विश्वास करैत छथि आ अल्लाह केर एहसान सँ इनकार करैत छथि?

وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا اَوْ كَذَّبَ بِالْحَقِّ لَمَّا جَاۤءَهٗ ۗ اَلَيْسَ فِيْ جَهَنَّمَ مَثْوًى لِّلْكٰفِرِيْنَ

wa man aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhi każiban au każżaba bil-ḥaqqi lammā jā'ah(ū), alaisa fī jahannama maṡwal lil-kāfirīn(a).

आरू अल्लाह के खिलाफ झूठ के आविष्कार करै वाला या सच्चाई के (सत्य) के पास आबै के समय इनकार करै वाला व्यक्ति स बेसी अन्याय के छै? अविश्वासी के लेल नरक में कोनो जगह नै छै?

وَالَّذِيْنَ جَاهَدُوْا فِيْنَا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنَاۗ وَاِنَّ اللّٰهَ لَمَعَ الْمُحْسِنِيْنَ ࣖ

wal-lażīna jāhadū fīnā lanahdiyannahum subulanā, wa innallāha lama‘al-muḥsinīn(a).

आ जे हमरा सभक लेल (अनुमोदन मँगैत अछि) प्रयासरत अछि, हम सभ ओकरा सभ केँ अपन बाट देखा देब। आ सच मे अल्लाह भलाई करय वाला के संग छथिन्ह.