Q.S अल-हज (اَلْحَجّ) - 78 पदों की संख्या

يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوْا رَبَّكُمْۚ اِنَّ زَلْزَلَةَ السَّاعَةِ شَيْءٌ عَظِيْمٌ

yā ayyuhan-nāsuttaqū rabbakum, inna zalzalatas-sā‘ati syai'un ‘aẓīm(un).

हे लोक! अपन परमेश् वर सँ डेराउ। सचमुच, एपोकैलिप्स केरऽ झटका (दिन) बहुत बड़ऽ (घटना) छै ।

يَوْمَ تَرَوْنَهَا تَذْهَلُ كُلُّ مُرْضِعَةٍ عَمَّآ اَرْضَعَتْ وَتَضَعُ كُلُّ ذَاتِ حَمْلٍ حَمْلَهَا وَتَرَى النَّاسَ سُكٰرٰى وَمَا هُمْ بِسُكٰرٰى وَلٰكِنَّ عَذَابَ اللّٰهِ شَدِيْدٌ

yauma taraunahā tażhalu kullu murḍi‘atin ‘ammā arḍa‘at wa taḍa‘u kullu żāti ḥamlin ḥamlahā wa taran-nāsa sukārā wa mā hum bisukārā wa lākinna ‘ażāballāhi syadīd(un).

(याद राखब) जाहि दिन अहाँ (हिलब) देखब, ओहि दिन जे सब महिला अपन बच्चा के स्तनपान कराबैत छथि, ओहि बच्चा के प्रति लापरवाही करतीह, आ हर गर्भवती महिला के गर्भपात भ जायत, आ अहाँ लोक के नशा में धुत्त देखब, भले वास्तव में ओ नशा में धुत्त नै होथि, मुदा अल्लाह के सजा बहुत कठोर अछि।

وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يُّجَادِلُ فِى اللّٰهِ بِغَيْرِ عِلْمٍ وَّيَتَّبِعُ كُلَّ شَيْطٰنٍ مَّرِيْدٍۙ

wa minan-nāsi may yujādilu fillāhi bigairi ‘ilmiw wa yattabi‘u kulla syaiṭānim marīd(in).

आरू मनुष्य में भी ऐन्हऽ भी छै जे बिना ज्ञान के अल्लाह के बारे में बहस करै छै आरू केवल बहुत दुष्ट शैतान के पालन करै छै ।

كُتِبَ عَلَيْهِ اَنَّهٗ مَنْ تَوَلَّاهُ فَاَنَّهٗ يُضِلُّهٗ وَيَهْدِيْهِ اِلٰى عَذَابِ السَّعِيْرِ

kutiba ‘alaihi annahū man tawallāhu fa annahū yuḍilluhū wa yahdīhi ilā ‘ażābis-sa‘īr(i).

(शैतान के संबंध में), ई फरमान जारी छै कि जे भी ओकरा साथ दोस्ती करतै, वू ओकरा भटकाय देतै, आरो ओकरा नरक के सजा में ले जाय छै।

يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اِنْ كُنْتُمْ فِيْ رَيْبٍ مِّنَ الْبَعْثِ فَاِنَّا خَلَقْنٰكُمْ مِّنْ تُرَابٍ ثُمَّ مِنْ نُّطْفَةٍ ثُمَّ مِنْ عَلَقَةٍ ثُمَّ مِنْ مُّضْغَةٍ مُّخَلَّقَةٍ وَّغَيْرِ مُخَلَّقَةٍ لِّنُبَيِّنَ لَكُمْۗ وَنُقِرُّ فِى الْاَرْحَامِ مَا نَشَاۤءُ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّى ثُمَّ نُخْرِجُكُمْ طِفْلًا ثُمَّ لِتَبْلُغُوْٓا اَشُدَّكُمْۚ وَمِنْكُمْ مَّنْ يُّتَوَفّٰى وَمِنْكُمْ مَّنْ يُّرَدُّ اِلٰٓى اَرْذَلِ الْعُمُرِ لِكَيْلَا يَعْلَمَ مِنْۢ بَعْدِ عِلْمٍ شَيْـًٔاۗ وَتَرَى الْاَرْضَ هَامِدَةً فَاِذَآ اَنْزَلْنَا عَلَيْهَا الْمَاۤءَ اهْتَزَّتْ وَرَبَتْ وَاَنْۢبَتَتْ مِنْ كُلِّ زَوْجٍۢ بَهِيْجٍ

yā ayyuhan-nāsu in kuntum fī raibim minal-ba‘ṡi fa innā khalaqnākum min turābin ṡumma min nuṭfatin ṡumma min ‘alaqatin ṡumma mim muḍgatim mukhallaqatiw wa gairi mukhallaqatil linubayyina lakum, wa nuqirru fil-arḥāmi mā nasyā'u ilā ajalim musamman ṡumma nukhrijukum ṭiflan ṡumma litablugū asyuddakum, wa minkum may yutawaffā wa minkum may yuraddu ilā arżalil-‘umuri likailā ya‘lama ba‘da ‘ilmin syai'ā(n), wa taral-arḍa hāmidatan fa iżā anzalnā ‘alaihal-mā'ahtazzat wa rabat wa ambatat min kulli zaujim bahīj(in).

हे लोक! जँ अहाँ सभ केँ पुनरुत्थानक (दिन) पर संदेह अछि, तखन हम सभ अहाँ सभ केँ धूरा सँ, तखन वीर्यक बूंद सँ, तखन खूनक थक्का सँ, फेर मांसक गांठ सँ जे सिद्ध अछि आ जे अपूर्ण अछि, सँ बनौने छी, जाहि सँ हम सभ अहाँ सभ केँ बुझा सकब; आ हम अहाँ सभ केँ अपन इच्छाक अनुसार पूर्व निर्धारित समय धरि गर्भ मे स्थिर क' देलहुँ, तखन हम अहाँ सभ केँ शिशुक रूप मे बाहर अनलहुँ, तखन (धीरे-धीरे) अहाँ सभ वयस्कता मे पहुँचि गेलहुँ, आ अहाँ सभ मे सँ किछु गोटेक निधन भ' गेलहुँ आ (किछु गोटेक) बहुत बुढ़ापा (बूढ़ापा) मे वापस आबि गेलहुँ, जाहि सँ हुनका आब एहन कोनो बात नहि बुझल छलनि जे पहिने सँ जनैत छलाह | आ देखैत छी जे धरती सूखल अछि, तखन जखन हम सभ ओहि पर पानि (बरखा) पठा दैत छी तखन धरती जीवित भ' जाइत अछि आ उपजाऊ भ' जाइत अछि आ विभिन्न तरहक सुन्दर पौधा (पौधा) उगैत अछि |

ذٰلِكَ بِاَنَّ اللّٰهَ هُوَ الْحَقُّ وَاَنَّهٗ يُحْيِ الْمَوْتٰى وَاَنَّهٗ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ ۙ

Żālika bi'annallāha huwal-ḥaqqu wa annahū yuḥyil-mautā wa annahū ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

कियैक तऽ सचमुच, अल्लाह, ओ सच्चाई छथि आ सचमुच, ओ मृतक के जीवन देबय वाला छथि, आ सचमुच, ओ सब चीज पर सर्वशक्तिमान छथि |

وَّاَنَّ السَّاعَةَ اٰتِيَةٌ لَّا رَيْبَ فِيْهَاۙ وَاَنَّ اللّٰهَ يَبْعَثُ مَنْ فِى الْقُبُوْرِ

wa annas-sā‘ata ātiyatul lā raiba fīhā, wa annallāha yab‘aṡu man fil-qubūr(i).

आ सत्ते, (क दिन) न्याय अवश्य आओत, एहि मे कोनो संदेह नहि; आ सच मे अल्लाह जे कियो कब्र मे अछि ओकरा जिया लेताह।

وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يُّجَادِلُ فِى اللّٰهِ بِغَيْرِ عِلْمٍ وَّلَا هُدًى وَّلَا كِتٰبٍ مُّنِيْرٍ ۙ

wa minan-nāsi may yujādilu fillāhi bigairi ‘ilmiw wa lā hudaw wa lā kitābim munīr(in).

आरू मनुष्यऽ म॑ ऐन्हऽ भी छै जे अल्लाह के बारे म॑ बिना ज्ञान के, बिना मार्गदर्शन के आरू बिना कोनो किताब (वही) के बहस करै छै जे आत्मज्ञान प्रदान करै छै ।

ثَانِيَ عِطْفِهٖ لِيُضِلَّ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗ لَهٗ فِى الدُّنْيَا خِزْيٌ وَّنُذِيْقُهٗ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ عَذَابَ الْحَرِيْقِ

Ṡāniya ‘iṭfihī liyuḍilla ‘an sabīlillāh(i), lahū fid-dun-yā khizyuw wa nużīquhū yaumal-qiyāmati ‘ażābal-ḥarīq(i).

अल्लाह के रास्ता स लोक के भटाबय लेल अपन पक्ष घुमाबय (अहंकार में)। ओ एहि संसार मे अपमानित होयत, आ कयामत के दिन हम ओकरा जरैत आगि के यातना के स्वाद लेबय देब।

ذٰلِكَ بِمَا قَدَّمَتْ يَدٰكَ وَاَنَّ اللّٰهَ لَيْسَ بِظَلَّامٍ لِّلْعَبِيْدِ ࣖ

Żālika bimā qaddamat yadāka wa annallāha laisa biẓallāmil lil-‘abīd(i).

(हुनका कहल जायत) “से त’ अहाँक हाथ पहिने जे काज केने अछि, ओकर कारण अछि, आ अल्लाह अपन सेवक सभक संग कहियो अन्याय नहि करैत छथि।

وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَّعْبُدُ اللّٰهَ عَلٰى حَرْفٍۚ فَاِنْ اَصَابَهٗ خَيْرُ ِۨاطْمَئَنَّ بِهٖۚ وَاِنْ اَصَابَتْهُ فِتْنَةُ ِۨانْقَلَبَ عَلٰى وَجْهِهٖۗ خَسِرَ الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةَۗ ذٰلِكَ هُوَ الْخُسْرَانُ الْمُبِيْنُ

wa minan-nāsi may ya‘budullāha ‘alā ḥarf(in), fa in aṣābahū khairuniṭma'anna bih(ī), wa in aṣābathu fitnatuninqalaba ‘alā wajhih(ī), khasirad-dun-yā wal-ākhirah(ta), żālika huwal-khusrānul-mubīn(u).

आ मनुष्य मे एहन लोक छथि जे अल्लाह केर पूजा मात्र किनार पर करैत छथि; तेँ जँ सद्गुण प्राप्त करैत अछि तँ ओ संतुष्ट होइत अछि आ जँ कोनो परीक्षासँ प्रहार होइत अछि तँ ओ पाछू घुमि जाइत अछि | ओ एहि संसार मे आ परलोक मे हारि जाइत छथि । असली नुकसान त' एतबे अछि।

يَدْعُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ مَا لَا يَضُرُّهٗ وَمَا لَا يَنْفَعُهٗۗ ذٰلِكَ هُوَ الضَّلٰلُ الْبَعِيْدُ ۚ

yad‘ū min dūnillāhi mā lā yaḍurruhū wa mā lā yanfa‘uh(ū), żālika huwaḍ-ḍalālul-ba‘īd(u).

ओ अल्लाह के अलावा कोनो एहन चीज के आह्वान करैत अछि जे विपत्ति नहि द सकैत अछि आ ओकरा (ओहो) कोनो फायदा नहि दैत अछि | ई तऽ दूरक बात अछि।

يَدْعُوْا لَمَنْ ضَرُّهٗٓ اَقْرَبُ مِنْ نَّفْعِهٖۗ لَبِئْسَ الْمَوْلٰى وَلَبِئْسَ الْعَشِيْرُ

yad‘ū laman ḍarruhū aqrabu min naf‘ih(ī), labi'sal-maulā wa labi'sal-‘asyīr(u).

ओ एहन चीजक आह्वान करैत छथि जकर (वास्तविक) आपदा ओकर लाभ सँ बेसी नजदीक हो । सच मे, ई सहायक जकाँ खराब आ मित्र जकाँ खराब।

اِنَّ اللّٰهَ يُدْخِلُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُۗ اِنَّ اللّٰهَ يَفْعَلُ مَا يُرِيْدُ

innallāha yudkhilul-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti jannātin tajrī min taḥtihal-anhār(u), innallāha yaf‘alu mā yurīd(u).

(वास्तव में) अल्लाह विश्वास करय वाला आ नीक काज करय वाला के ओहि गाछी में प्रवेश देत, जकर नीचा नदी बहैत अछि. सचमुच अल्लाह जे चाहैत छथि से करैत छथि।

مَنْ كَانَ يَظُنُّ اَنْ لَّنْ يَّنْصُرَهُ اللّٰهُ فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ فَلْيَمْدُدْ بِسَبَبٍ اِلَى السَّمَاۤءِ ثُمَّ لْيَقْطَعْ فَلْيَنْظُرْ هَلْ يُذْهِبَنَّ كَيْدُهٗ مَا يَغِيْظُ

man kāna yaẓunnu allay yanṣurahullāhu fid-dun-yā wal-ākhirati falyamdud bisababin ilas-samā'i ṡummalyaqṭa‘ falyanẓur hal yużhibanna kaiduhū mā yagīẓ(u).

जे कियो सोचै छै कि अल्लाह ओकरा (मुहम्मद) के दुनिया आरू परलोक में मदद नै करतै, ओकरा छत तक रस्सी तानै के चाही, आरू फांसी पर लटका देलऽ जाय, तखनिये विचार करऽ कि ओकरऽ धोखा स॑ ओकरा जे चोट पहुँचै छै, ओकरा दूर होय जैतै कि नै ।

وَكَذٰلِكَ اَنْزَلْنٰهُ اٰيٰتٍۢ بَيِّنٰتٍۙ وَّاَنَّ اللّٰهَ يَهْدِيْ مَنْ يُّرِيْدُ

wa każālika anzalnāhu āyātim bayyināt(in), wa annallāha yahdī may yurīd(u).

आ एहि तरहेँ हम सभ एकरा (कुरान) उतारने छी जे वास्तविक आयत अछि; सचमुच अल्लाह जकरा चाहै छै ओकर मार्गदर्शन करै छै।

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَالَّذِيْنَ هَادُوْا وَالصَّابِـِٕيْنَ وَالنَّصٰرٰى وَالْمَجُوْسَ وَالَّذِيْنَ اَشْرَكُوْٓا ۖاِنَّ اللّٰهَ يَفْصِلُ بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيْدٌ

innal-lażīna āmanū wal-lażīna hādū waṣ-ṣābi'īna wan-naṣārā wal-majūsa wal-lażīna asyrakū, innallāha yafṣilu bainahum yaumal-qiyāmah(ti), innallāha ‘alā kulli syai'in syahīd(un).

सचमुच, मुसलमान, यहूदी, साबियन, ईसाई, मग़ी आ मुश्रिक में अल्लाह कयामत के दिन हुनका सब के बीच निश्चित रूप स फैसला करताह। सचमुच अल्लाह सब किछु के गवाह छैथ।

اَلَمْ تَرَ اَنَّ اللّٰهَ يَسْجُدُ لَهٗ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَمَنْ فِى الْاَرْضِ وَالشَّمْسُ وَالْقَمَرُ وَالنُّجُوْمُ وَالْجِبَالُ وَالشَّجَرُ وَالدَّوَاۤبُّ وَكَثِيْرٌ مِّنَ النَّاسِۗ وَكَثِيْرٌ حَقَّ عَلَيْهِ الْعَذَابُۗ وَمَنْ يُّهِنِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ مُّكْرِمٍۗ اِنَّ اللّٰهَ يَفْعَلُ مَا يَشَاۤءُ ۩ۗ

alam tara annallāha yasjudu lahū man fis-samāwāti wa man fil-arḍi wasy-syamsu wal-qamaru wan-nujūmu wal-jibālu wasy-syajaru wad-dawābbu wa kaṡīrum minan-nās(i), wa kaṡīrun ḥaqqa ‘alaihil-‘ażāb(u), wa may yuhinillāhu famā lahū mim mukrim(in), innallāha yaf‘alu mā yasyā'(u).

की तोरा नै पता छै कि जे भी आकाश में छै आरू जे धरती पर छै, वू अल्लाह के सामने प्रणाम करै छै, साथ ही साथ सूर्य, चान, तारा, पहाड़, गाछ, रेंगै वाला जानवर आरू बहुत लोग के सामने प्रणाम करै छै? मुदा बहुतो (लोक) सजाय के हकदार छथि। अल्लाह जकरा अपमान करत, ओकर महिमा कियो नहि करत। सचमुच अल्लाह जे चाहैत छथि से करैत छथि ।

۞ هٰذَانِ خَصْمٰنِ اخْتَصَمُوْا فِيْ رَبِّهِمْ فَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا قُطِّعَتْ لَهُمْ ثِيَابٌ مِّنْ نَّارٍۗ يُصَبُّ مِنْ فَوْقِ رُءُوْسِهِمُ الْحَمِيْمُ ۚ

hāżāni khaṣmānikhtaṣamū fī rabbihim fal-lażīna kafarū quṭṭi‘at lahum ṡiyābum min nār(in), yuṣabbu min fauqi ru'ūsihimul-ḥamīm(u).

ई दुनू गुट (विश्वासी आ अविश्वासी) अछि जे अपन प्रभु पर झगड़ा केलक। अविश्वासी सभक लेल हुनका सभक लेल आगि केर वस्त्र बनाओल जायत आ हुनका सभक माथ पर उबलैत पानि ढारल जायत।

يُصْهَرُ بِهٖ مَا فِيْ بُطُوْنِهِمْ وَالْجُلُوْدُ ۗ

yuṣharu bihī mā fī buṭūnihim wal-julūd(u).

(उबलैत पानि) सँ ई हुनकर पेट आ त्वचा मे जे किछु अछि तकरा नष्ट क देत ।

وَلَهُمْ مَّقَامِعُ مِنْ حَدِيْدٍ

wa lahum maqāmi‘u min ḥadīd(in).

आ (दण्ड) हुनका सभक लेल लोहाक कोड़ा अछि।

كُلَّمَآ اَرَادُوْٓا اَنْ يَّخْرُجُوْا مِنْهَا مِنْ غَمٍّ اُعِيْدُوْا فِيْهَا وَذُوْقُوْا عَذَابَ الْحَرِيْقِ ࣖ

kullamā arādū ay yakhrujū minhā min gammin u‘īdū fīhā, wa żūqū ‘ażābal-ḥarīq(i).

जखन-जखन ओ सभ यातनाक कारणेँ ओहि (नरक) सँ बाहर निकलय चाहैत छथि, तखन-तखन ओ सभ (पुनः) ओहि मे वापस आबि जाइत छथि | (ओकरा सभ केँ कहल गेल छलैक) "ई ज्वलंत यातनाक स्वाद लिअ!"

اِنَّ اللّٰهَ يُدْخِلُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ يُحَلَّوْنَ فِيْهَا مِنْ اَسَاوِرَ مِنْ ذَهَبٍ وَّلُؤْلُؤًاۗ وَلِبَاسُهُمْ فِيْهَا حَرِيْرٌ

innallāha yudkhilul-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru yuḥallauna fīhā min asāwira min żahabiw wa lu'lu'ā(n), wa libāsuhum fīhā ḥarīr(un).

सचमुच, अल्लाह विश्वास करय वाला आ नीक काज करय वाला के ओहि गाछी मे प्रवेश देत, जकर नीचा नदी बहैत अछि. ओतय सोनाक कंगन आ मोती सँ सजाओल गेल छल आ ओकर कपड़ा रेशम सँ बनल छल।

وَهُدُوْٓا اِلَى الطَّيِّبِ مِنَ الْقَوْلِۚ وَهُدُوْٓا اِلٰى صِرَاطِ الْحَمِيْدِ

wa hudū ilaṭ-ṭayyibi minal-qaul(i), wa hudū ilā ṣirāṭil-ḥamīd(i).

आ नीक वाणी के लेल मार्गदर्शन कयल गेल आ स्तुति योग्य (अल्लाह के) मार्ग पर सेहो मार्गदर्शन कयल गेल।

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَيَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَالْمَسْجِدِ الْحَرَامِ الَّذِيْ جَعَلْنٰهُ لِلنَّاسِ سَوَاۤءً ۨالْعَاكِفُ فِيْهِ وَالْبَادِۗ وَمَنْ يُّرِدْ فِيْهِ بِاِلْحَادٍۢ بِظُلْمٍ نُّذِقْهُ مِنْ عَذَابٍ اَلِيْمٍ ࣖ

innal-lażīna kafarū wa yaṣuddūna ‘an sabīlillāhi wal-masjidil-ḥarāmil-lażī ja‘alnāhu lin-nāsi sawā'anil-‘ākifu fīhi wal-bād(i), wa may yurid fīhi bi'ilḥādim biẓulmin nużiqhu min ‘ażābin alīm(in).

सचमुच, जे लोग अविश्वास करै छै आरू जे (मनुष्य क॑) अल्लाह केरऽ रास्ता स॑ आरू पवित्र मस्जिद स॑ बाधा पहुँचै छै जेकरा हम्में सब मनुष्य लेली खुला करी देल॑ छियै, चाहे वू वहाँ रह॑ वाला होय या बाहर स॑ आबै वाला आरू जे भी ओकरा म॑ अन्याय करै के इरादा रखै छै, ओकरा हम्में निश्चित रूप स॑ ओकरा कष्टदायक सजा देबै ।

وَاِذْ بَوَّأْنَا لِاِبْرٰهِيْمَ مَكَانَ الْبَيْتِ اَنْ لَّا تُشْرِكْ بِيْ شَيْـًٔا وَّطَهِّرْ بَيْتِيَ لِلطَّاۤىِٕفِيْنَ وَالْقَاۤىِٕمِيْنَ وَالرُّكَّعِ السُّجُوْدِ

wa iż bawwa'nā li'ibrāhīma makānal-baiti allā tusyrik bī syai'aw wa ṭahhir baitiya liṭ-ṭā'ifīna wal-qā'imīna war-rukka‘is-sujūd(i).

आ (याद राखू), जखन हम इब्राहिम के अल्लाह के घर में राखि देलियैक (ई कहि) जे "हमरा संग कोनो बात नै राखू आ तवाफ करय वाला के लेल हमर घर के शुद्ध करू, आ इबादत करय वाला आ प्रणाम आ सजदा करय वाला के लेल।"

وَاَذِّنْ فِى النَّاسِ بِالْحَجِّ يَأْتُوْكَ رِجَالًا وَّعَلٰى كُلِّ ضَامِرٍ يَّأْتِيْنَ مِنْ كُلِّ فَجٍّ عَمِيْقٍ ۙ

wa ażżin fin-nāsi bil-ḥajji ya'tūka rijālaw wa ‘alā kulli ḍāmiriy ya'tīna min kulli fajjin ‘amīq(in).

आ लोक के हज करय लेल बजाउ, पैदले अहाँ लग आबि जायत, वा हर पातर ऊँट पर सवार भ' क', दूर-दूर कोन-कोन स' आबि जायत।

لِّيَشْهَدُوْا مَنَافِعَ لَهُمْ وَيَذْكُرُوا اسْمَ اللّٰهِ فِيْٓ اَيَّامٍ مَّعْلُوْمٰتٍ عَلٰى مَا رَزَقَهُمْ مِّنْۢ بَهِيْمَةِ الْاَنْعَامِۚ فَكُلُوْا مِنْهَا وَاَطْعِمُوا الْبَاۤىِٕسَ الْفَقِيْرَ ۖ

liyasyhadū manāfi‘a lahum wa yażkurusmallāhi fī ayyāmim ma‘lūmātin ‘alā mā razaqahum mim bahīmatil-an‘ām(i), fa kulū minhā wa aṭ‘imul-bā'isal-faqīr(a).

ताकि ओ सब स्वयं लाभ के गवाह बनथि आ निर्धारित दिन पर अल्लाह के नाम लेथि जे ओ हुनका सब के इंतजाम केने पशुधन पर अल्लाह के नाम लेथि। तेँ ओहि मे सँ खाउ आ किछु गरीब आ जरूरतमंद केँ खाउ।

ثُمَّ لْيَقْضُوْا تَفَثَهُمْ وَلْيُوْفُوْا نُذُوْرَهُمْ وَلْيَطَّوَّفُوْا بِالْبَيْتِ الْعَتِيْقِ

Ṡummal yaqḍū tafaṡafahum wal yūfū nużūrahum wal yaṭṭawwafū bil-baitil-‘atīq(i).

तखन, गंदगी (जे हुनकर शरीर पर अछि) हटाबय दियौक, अपन व्रत पूरा करय आ पुरान घर (बैतुल्लाह) के चारू कात तवाफ करय।

ذٰلِكَ وَمَنْ يُّعَظِّمْ حُرُمٰتِ اللّٰهِ فَهُوَ خَيْرٌ لَّهٗ عِنْدَ رَبِّهٖۗ وَاُحِلَّتْ لَكُمُ الْاَنْعَامُ اِلَّا مَا يُتْلٰى عَلَيْكُمْ فَاجْتَنِبُوا الرِّجْسَ مِنَ الْاَوْثَانِ وَاجْتَنِبُوْا قَوْلَ الزُّوْرِ ۙ

Żālika wa may yu‘aẓẓim ḥurumātillāhi fa huwa khairul lahū ‘inda rabbih(ī), wa uḥillat lakumul-an‘āmu illā mā yutlā ‘alaikum fajtanibur-rijsa minal-auṡāni wajtanibū qaulaz-zūr(i).

एहन अछि (भगवानक आज्ञा)। आ जे कियो अल्लाह (हुरुमत) के नजरि में सम्मानजनक चीज के महिमामंडन करैत अछि तखन ओकर प्रभु के नजर में ओकरा लेल नीक अछि। आ अहाँ सभक लेल सभ माल-जालक अनुमति अछि, सिवाय ओहि पशु सभक जे अहाँ सभ केँ स्पष्ट कयल गेल अछि (निषिद्ध) तेँ अशुद्ध मूर्ति सभक (पूजा) सँ परहेज करू आ झूठ-वाणी सँ परहेज करू।

حُنَفَاۤءَ لِلّٰهِ غَيْرَ مُشْرِكِيْنَ بِهٖۗ وَمَنْ يُّشْرِكْ بِاللّٰهِ فَكَاَنَّمَا خَرَّ مِنَ السَّمَاۤءِ فَتَخْطَفُهُ الطَّيْرُ اَوْ تَهْوِيْ بِهِ الرِّيْحُ فِيْ مَكَانٍ سَحِيْقٍ

Ḥunafā'a lillāhi gaira musyrikīna bih(ī), wa may yusyrik billāhi fa ka'annamā kharra minas-samā'i fa takhṭafuhuṭ-ṭairu au tahwī bihir-rīḥu fī makānin saḥīq(in).

(इबादत) अल्लाह के ईमानदारी स, बिना हुनका स साथी केने। जे कियो अल्लाह के साथी करतै, वू ऐन्हऽ होतै जेना आसमान स॑ गिरी क॑ चिड़िया छीनी लेल॑ छै, या हवा न॑ दूर-दूर के जगह प॑ पहुँचाय देल॑ छै ।

ذٰلِكَ وَمَنْ يُّعَظِّمْ شَعَاۤىِٕرَ اللّٰهِ فَاِنَّهَا مِنْ تَقْوَى الْقُلُوْبِ

Żālika wa may yu‘aẓẓim sya‘ā'irallāhi fa innahā min taqwal-qulūb(i).

एहन अछि (भगवानक आज्ञा)। आ जे कियो अल्लाह के निशानी के महिमामंडन करैत अछि, तखन सचमुच ई हृदय के धर्मपरायणता स उत्पन्न होइत अछि।

لَكُمْ فِيْهَا مَنَافِعُ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّى ثُمَّ مَحِلُّهَآ اِلَى الْبَيْتِ الْعَتِيْقِ ࣖ

lakum fīhā manāfi‘u ilā ajalim musamman ṡumma maḥilluhā ilal-baitil-‘atīq(i).

हुनका सब में (हद्यू जानवर) में अहाँ के लेल फायदा अछि, एकटा निर्धारित समय तक, तखन वध के स्थान बैतुल अतीक (अल्लाह के घर) के आसपास रहैत अछि |

وَلِكُلِّ اُمَّةٍ جَعَلْنَا مَنْسَكًا لِّيَذْكُرُوا اسْمَ اللّٰهِ عَلٰى مَا رَزَقَهُمْ مِّنْۢ بَهِيْمَةِ الْاَنْعَامِۗ فَاِلٰهُكُمْ اِلٰهٌ وَّاحِدٌ فَلَهٗٓ اَسْلِمُوْاۗ وَبَشِّرِ الْمُخْبِتِيْنَ ۙ

wa likulli ummatin ja‘alnā mansakal liyażkurusmallāhi ‘alā mā razaqahum mim bahīmatil-an‘ām(i), fa ilāhukum ilāhuw wāḥidun fa lahū aslimū, wa basysyiril-mukhbitīn(a).

आ हर लोक के लेल हम वध (बलिदान) निर्धारित केने छी, ताकि ओ सब अल्लाह के नाम ओहि रोजी के लेल ल सकय जे अल्लाह ओकरा पशुधन के रूप में देने छैथ। तेँ अहाँक परमेश् वर सर्वशक्तिमान परमेश् वर छथि, तेँ हुनका समर्पण करू। और (अल्लाह) के आज्ञाकारिता के अधीन होबय वाला के (मुहम्मद) खुशखबरी पहुंचाओ,

الَّذِيْنَ اِذَا ذُكِرَ اللّٰهُ وَجِلَتْ قُلُوْبُهُمْ وَالصّٰبِرِيْنَ عَلٰى مَآ اَصَابَهُمْ وَالْمُقِيْمِى الصَّلٰوةِۙ وَمِمَّا رَزَقْنٰهُمْ يُنْفِقُوْنَ

allażīna iżā żukirallāhu wajilat qulūbuhum waṣ-ṣābirīna ‘alā mā aṣābahum wal-muqīmiṣ-ṣalāh(ti), wa mimmā razaqnāhum yunfiqūn(a).

(अर्थात) जिनकर दिल अल्लाह के नाम पुकारला पर काँपैत छनि, जे हुनका पर जे किछु होइत छनि ताहि पर धैर्य रखैत छथि, आ जे नमाज करैत छथि आ जे रोजी-रोटी के किछु हिस्सा खर्च करैत छथि जे हम हुनका देने छी।

وَالْبُدْنَ جَعَلْنٰهَا لَكُمْ مِّنْ شَعَاۤىِٕرِ اللّٰهِ لَكُمْ فِيْهَا خَيْرٌۖ فَاذْكُرُوا اسْمَ اللّٰهِ عَلَيْهَا صَوَاۤفَّۚ فَاِذَا وَجَبَتْ جُنُوْبُهَا فَكُلُوْا مِنْهَا وَاَطْعِمُوا الْقَانِعَ وَالْمُعْتَرَّۗ كَذٰلِكَ سَخَّرْنٰهَا لَكُمْ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ

wal-budna ja‘alnāhā lakum min sya‘ā'irillāhi lakum fīhā khair(un), fażkurusmallāhi ‘alaihā ṣawāff(a), fa iżā wajabat junūbuhā fa kulū minhā wa aṭ‘imul-qāni‘a wal-mu‘tarr(a), każālika sakhkharnāhā lakum la‘allakum tasykurūn(a).

आ हम अहाँ सब लेल ई ऊंट सब के अल्लाह के धर्म के संदेश के हिस्सा बना देने छी, अहाँ सब के एहि सब स बहुत नीक चीज प्राप्त होयत। त अल्लाह के नाम (जखन अहाँ एकरा कत्ल करय जा रहल छी) ठाढ़ भ क (आ पैर बान्हल अछि) कहू। तखन जखन ओ खसल (मरि गेल) तखन ओकर किछु खाउ आ जे व्यक्ति लग अछि ताहि सँ संतुष्ट (नहि पूछैत अछि) आ जे पूछैत अछि ओकरा खुआ दियौक। एहि तरहेँ हम सभ (ऊँट सभ केँ) अहाँक अधीन कयल, जाहि सँ अहाँ सभ कृतज्ञ भ' सकब।

لَنْ يَّنَالَ اللّٰهَ لُحُوْمُهَا وَلَا دِمَاۤؤُهَا وَلٰكِنْ يَّنَالُهُ التَّقْوٰى مِنْكُمْۗ كَذٰلِكَ سَخَّرَهَا لَكُمْ لِتُكَبِّرُوا اللّٰهَ عَلٰى مَا هَدٰىكُمْ ۗ وَبَشِّرِ الْمُحْسِنِيْنَ

lay yanālallāha luḥūmuhā wa lā dimā'uhā wa lākiy yanāluhut-taqwā minkum, każālika sakhkharahā lakum litukabbirullāha ‘alā mā hadākum, wa basysyiril-muḥsinīn(a).

(बलिदान जानवर के) मांस आ ओकर खून अल्लाह के पास कहियो नै पहुंचत, मुदा जे हुनका तक पहुंचैत अछि ओ अछि अहाँक धर्मपरायणता। एहि तरहेँ ओ एकरा अहाँ सभक अधीन कयलनि जाहि सँ अहाँ सभ अल्लाह केर महिमामंडन क' सकब जे ओ अहाँ सभ केँ देलनि अछि। आ नीक काज करनिहार केँ नीक खबरि पहुँचाउ।

۞ اِنَّ اللّٰهَ يُدَافِعُ عَنِ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْاۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ كُلَّ خَوَّانٍ كَفُوْرٍ ࣖ

innallāha yudāfi‘u ‘anil-lażīna āmanū, innallāha lā yuḥibbu kulla khawwānin kafūr(in).

सचमुच अल्लाह विश्वास करय वाला के रक्षा करैत छथि। सचमुच अल्लाह के कोनो एहन व्यक्ति पसंद नै छै जे विश्वासघात करै छै आ ओकर बरकत में काफिर करै छै।

اُذِنَ لِلَّذِيْنَ يُقَاتَلُوْنَ بِاَنَّهُمْ ظُلِمُوْاۗ وَاِنَّ اللّٰهَ عَلٰى نَصْرِهِمْ لَقَدِيْرٌ ۙ

użina lil-lażīna yuqātalūna bi'annahum ẓulimū, wa innallāha ‘alā naṣrihim laqadīr(un).

जेकरा लड़लऽ जाय रहलऽ छै ओकरा लेली (लड़ै के) अनुमति छै, कैन्हेंकि वास्तव में ओकरा सिनी के साथ अन्याय करलऽ गेलऽ छै । आ सच मे सर्वशक्तिमान अल्लाह हुनकर मदद करताह,

ۨالَّذِيْنَ اُخْرِجُوْا مِنْ دِيَارِهِمْ بِغَيْرِ حَقٍّ اِلَّآ اَنْ يَّقُوْلُوْا رَبُّنَا اللّٰهُ ۗوَلَوْلَا دَفْعُ اللّٰهِ النَّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لَّهُدِّمَتْ صَوَامِعُ وَبِيَعٌ وَّصَلَوٰتٌ وَّمَسٰجِدُ يُذْكَرُ فِيْهَا اسْمُ اللّٰهِ كَثِيْرًاۗ وَلَيَنْصُرَنَّ اللّٰهُ مَنْ يَّنْصُرُهٗۗ اِنَّ اللّٰهَ لَقَوِيٌّ عَزِيْزٌ

allażīna ukhrijū min diyārihim bigairi ḥaqqin illā ay yaqūlū rabbunallāh(u), wa lau lā daf‘ullāhin-nāsa ba‘ḍahum biba‘ḍil lahuddimat ṣawāmi‘u wa biya‘uw wa ṣalawātuw wa masājidu yużkaru fīhasmullāhi kaṡīrā(n), wa layanṣurannallāhu may yanṣuruh(ū), innallāha laqawiyyun ‘azīz(un).

(अर्थात) जे बिना अधिकार के अपन घर स भगा देल जाइत अछि, केवल एहि लेल जे ओ कहैत अछि जे "हमर प्रभु अल्लाह छथि।" जँ अल्लाह किछु लोकक (हिंसा) केँ दोसरक माध्यम सँ नहि भगाबैत त' मठ, चर्च, आराधनालय, आ मस्जिद ध्वस्त भ' गेल रहैत जाहि मे अल्लाहक नामक बहुत चर्चा होइत छैक | अल्लाह हुनकर (धर्म) के मदद करय वाला के जरूर मदद करताह। सचमुच अल्लाह सर्वशक्तिमान, सर्वशक्तिमान छथि।

اَلَّذِيْنَ اِنْ مَّكَّنّٰهُمْ فِى الْاَرْضِ اَقَامُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتَوُا الزَّكٰوةَ وَاَمَرُوْا بِالْمَعْرُوْفِ وَنَهَوْا عَنِ الْمُنْكَرِۗ وَلِلّٰهِ عَاقِبَةُ الْاُمُوْرِ

allażīna im makkannāhum fil-arḍi aqāmuṣ-ṣalāta wa ātawuz-zakāta wa amarū bil-ma‘rūfi wa nahau ‘anil-munkar(i), wa lillāhi ‘āqibatul-umūr(i).

(अर्थात) वू लोग जे अगर हम ओकरा धरती पर पद देबै त॑ नमाज करी क॑ जकात करी क॑ सही काम करै के आदेश देतै आरू गलत के मना करी दै, आरू सब मामला अल्लाह के पास वापस आबी जाय छै ।

وَاِنْ يُّكَذِّبُوْكَ فَقَدْ كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوْحٍ وَّعَادٌ وَّثَمُوْدُ ۙ

wa iy yukażżibūka faqad każżabat qablahum qaumu nūḥiw wa ‘āduw wa ṡamūd(u).

आ जँ ओ सभ (मुश्रिक) अहाँ (मुहम्मद) सँ झूठ बाजैत छथि तँ हुनका सभसँ पहिने के लोक नुह, अद आ समुद (उनकर दूत सभसँ सेहो झूठ बाजल) सेहो।

وَقَوْمُ اِبْرٰهِيْمَ وَقَوْمُ لُوْطٍ ۙ

wa qaumu ibrāhīma wa qaumu lūṭ(in).

आ (तहिना) अब्राहमक लोक आ लूतक लोक सभ सेहो।

وَّاَصْحٰبُ مَدْيَنَۚ وَكُذِّبَ مُوْسٰى فَاَمْلَيْتُ لِلْكٰفِرِيْنَ ثُمَّ اَخَذْتُهُمْۚ فَكَيْفَ كَانَ نَكِيْرِ

wa aṣḥābu madyan(a), wa kużżiba mūsā fa amlaitu lil-kāfirīna ṡumma akhażtuhum, fa kaifa kāna nakīr(i).

आ मदन निवासी। आ मूसा (ओहो) सँ झूठ बाजल गेल, मुदा हम काफिर सभ केँ कृपा अवधि देलहुँ, तखन हम ओकरा सभ केँ यातना देलहुँ, तखन हमर यातना कतेक पैघ छल।

فَكَاَيِّنْ مِّنْ قَرْيَةٍ اَهْلَكْنٰهَا وَهِيَ ظَالِمَةٌ فَهِيَ خَاوِيَةٌ عَلٰى عُرُوْشِهَاۖ وَبِئْرٍ مُّعَطَّلَةٍ وَّقَصْرٍ مَّشِيْدٍ

fa ka'ayyim min qaryatin ahlaknāhā wa hiya ẓālimatun fa hiya khāwiyatun ‘alā ‘urūsyihā, wa bi'rim mu‘aṭṭalatiw wa qaṣrim masyīd(in).

त हम कतेक देश के नष्ट क देने छी कियाक त ओकर (जनसंख्या) अन्यायपूर्ण अवस्था में छल, जाहि स भवन सब ढहि गेल आ (कतेक) इनार छोड़ि देल गेल आ ऊँच महल (अनिवासी) भ गेल।

اَفَلَمْ يَسِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ فَتَكُوْنَ لَهُمْ قُلُوْبٌ يَّعْقِلُوْنَ بِهَآ اَوْ اٰذَانٌ يَّسْمَعُوْنَ بِهَاۚ فَاِنَّهَا لَا تَعْمَى الْاَبْصَارُ وَلٰكِنْ تَعْمَى الْقُلُوْبُ الَّتِيْ فِى الصُّدُوْرِ

afalam yasīrū fil-arḍi fa takūna lahum qulūbuy ya‘qilūna bihā au āżānuy yasma‘ūna bihā, fa innahā lā ta‘mal-abṣāru wa lākin ta‘mal-qulūbul-latī fiṣ-ṣudūr(i).

त की ओ सभ कहियो पृथ्वी पर नहि चलल छथि, जाहि सँ हुनकर हृदय (कारण) बुझि सकय, हुनकर कान सुनय? असल मे आँखि नहि आन्हर अछि, मुदा जे आन्हर अछि से छाती मे हृदय अछि।

وَيَسْتَعْجِلُوْنَكَ بِالْعَذَابِ وَلَنْ يُّخْلِفَ اللّٰهُ وَعْدَهٗۗ وَاِنَّ يَوْمًا عِنْدَ رَبِّكَ كَاَلْفِ سَنَةٍ مِّمَّا تَعُدُّوْنَ

wa yasta‘jilūnaka bil-‘ażābi wa lay yukhlifallāhu wa‘dah(ū), wa inna yauman ‘inda rabbika ka'alfi sanatim mimmā ta‘uddūn(a).

आरू वू तोरा (मुहम्मद) स॑ कहै छै कि सजा जल्दी करी दियौ, भले ही अल्लाह अपनऽ वादा के उल्लंघन नै करतै । आ सचमुच अहाँक प्रभुक संग एक दिन अहाँक गणनाक अनुसार हजार वर्षक समान अछि |

وَكَاَيِّنْ مِّنْ قَرْيَةٍ اَمْلَيْتُ لَهَا وَهِيَ ظَالِمَةٌ ثُمَّ اَخَذْتُهَاۚ وَاِلَيَّ الْمَصِيْرُ ࣖ

wa ka'ayyim min qaryatin amlaitu lahā wa hiya ẓālimatun ṡumma akhażtuhā, wa ilayyal-maṣīr(u).

आ कतेक देश केँ हम (विनाश) स्थगित क' देलहुँ, कारण ओकर निवासी अन्याय केलक, तखन हम ओकरा सभ केँ सजा देलहुँ, आ हमरा लेल (सब किछुक) वापसी अछि।

قُلْ يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اِنَّمَآ اَنَا۠ لَكُمْ نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌ ۚ

qul yā ayyuhan-nāsu innamā ana lakum nażīrum mubīn(un).

(मुहम्मद) कहू, "हे लोक! सचमुच, हम अहाँ सब लग स्पष्ट चेतावनी के रूप में (पेजल गेल) छी।"

فَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ لَهُمْ مَّغْفِرَةٌ وَّرِزْقٌ كَرِيْمٌ

fal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti lahum magfiratuw wa rizqun karīm(un).

तेँ जे विश्वास करैत छथि आ नीक काज करैत छथि हुनका क्षमा आ उदात्त पोषण भेटतनि ।

وَالَّذِيْنَ سَعَوْا فِيْٓ اٰيٰتِنَا مُعٰجِزِيْنَ اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ الْجَحِيْمِ

wal-lażīna sa‘au fī āyātinā mu‘ājizīna ulā'ika aṣḥābul-jaḥīm(i).

लेकिन जे लोग कमजोर होय के इरादा स॑ (विश्वास करै के इच्छा) हमरऽ श्लोक के विरोध करै के कोशिश करै छै, वू जहिम के नरक के निवासी छै ।

وَمَآ اَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رَّسُوْلٍ وَّلَا نَبِيٍّ اِلَّآ اِذَا تَمَنّٰىٓ اَلْقَى الشَّيْطٰنُ فِيْٓ اُمْنِيَّتِهٖۚ فَيَنْسَخُ اللّٰهُ مَا يُلْقِى الشَّيْطٰنُ ثُمَّ يُحْكِمُ اللّٰهُ اٰيٰتِهٖۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ ۙ

wa mā arsalnā min qablika mir rasūliw wa lā nabiyyin illā iżā tamannā alqasy-syaiṭānu fī umniyyatih(ī), fa yansakhullāhu mā yulqisy-syaiṭānu ṡumma yuḥkimullāhu āyātih(ī), wallāhu ‘alīmun ḥakīm(un).

आरू हम्में तोरा (मुहम्मद) स॑ पहल॑ कोनो दूत या पैगम्बर नै भेजलकै, लेकिन अगर ओकरा कोनो इच्छा छेलै त॑ शैतान भी ओकरऽ इच्छा म॑ प्रलोभन के प्रवेश करी देलकै । लेकिन अल्लाह जे शैतान ओकरा में डाललकै ओकरा हटा देतै, आरू अल्लाह अपनऽ आयत के मजबूत करी देतै। और अल्लाह सर्वज्ञ, सर्वबुद्धिमान,

لِّيَجْعَلَ مَا يُلْقِى الشَّيْطٰنُ فِتْنَةً لِّلَّذِيْنَ فِيْ قُلُوْبِهِمْ مَّرَضٌ وَّالْقَاسِيَةِ قُلُوْبُهُمْۗ وَاِنَّ الظّٰلِمِيْنَ لَفِيْ شِقَاقٍۢ بَعِيْدٍ ۙ

liyaj‘ala mā yulqisy-syaiṭānu fitnatal lil-lażīna fī qulūbihim maraḍuw wal-qāsiyati qulūbuhum, wa innaẓ-ẓālimīna lafī syiqāqim ba‘īd(in).

ओ (अल्लाह) ई प्रलोभन बनाबय चाहैत छथि जे शैतान ओहि लोकनिक लेल परीक्षा अनैत अछि जिनकर हृदय मे रोग अछि आ जे कठोर हृदयक छथि | आ अपराधी सभ सत्ते गहींर दुश्मनी मे अछि।

وَّلِيَعْلَمَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْعِلْمَ اَنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّكَ فَيُؤْمِنُوْا بِهٖ فَتُخْبِتَ لَهٗ قُلُوْبُهُمْۗ وَاِنَّ اللّٰهَ لَهَادِ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ

wa liya‘lamal-lażīna ūtul-‘ilma annahul-ḥaqqu mir rabbika fa yu'minū bihī fa tukhbita lahū qulūbuhum, wa innallāha lahādil-lażīna āmanū ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).

आरू ताकि जेकरा ज्ञान देलऽ गेलऽ छै, वू ई मान॑ कि (कुरान) तोरऽ प्रभु स॑ सच्चा छै, त॑ वू विश्वास करै छै आरू ओकरऽ दिल ओकरा अधीन होय जाय छै । आरू सचमुच, सीधा रास्ता पर विश्वास करै वाला के लेलऽ अल्लाह मार्गदर्शक छै ।

وَلَا يَزَالُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا فِيْ مِرْيَةٍ مِّنْهُ حَتّٰى تَأْتِيَهُمُ السَّاعَةُ بَغْتَةً اَوْ يَأْتِيَهُمْ عَذَابُ يَوْمٍ عَقِيْمٍ

wa lā yazālul-lażīna kafarū fī miryatim minhu ḥattā ta'tiyahumus-sā‘atu bagtatan au ya'tiyahum ‘ażābu yaumin ‘aqīm(in).

आ काफिर सभ सदिखन एहि (कुरान) पर संदेह करैत छल, जाबत धरि (हुनकर मृत्युक) समय अचानक हुनका सभ लग नहि आबि गेल, वा कयामतक कयामत हुनका सभ पर नहि आबि गेल।

اَلْمُلْكُ يَوْمَىِٕذٍ لِّلّٰهِ ۗيَحْكُمُ بَيْنَهُمْۗ فَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ فِيْ جَنّٰتِ النَّعِيْمِ

al-mulku yauma'iżil lillāh(i), yaḥkumu bainahum, fal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti fī jannātin na‘īm(i).

ओहि दिन सत्ता अल्लाह के पास अछि, ओ दुनू के बीच फैसला करैत छथि। तेँ जे विश्वास करैत छथि आ नीक काज करैत छथि से सुख सँ भरल जन्नत मे रहताह |

وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَكَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا فَاُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ عَذَابٌ مُّهِيْنٌ ࣖ

wal-lażīna kafarū wa każżabū bi'āyātinā fa ulā'ika lahum ‘ażābum muhīn(un).

आ जे हमरा सभक आयत के अविश्वास आ नकारत ओकरा अपमानजनक सजा भेटतैक।

وَالَّذِيْنَ هَاجَرُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ثُمَّ قُتِلُوْٓا اَوْ مَاتُوْا لَيَرْزُقَنَّهُمُ اللّٰهُ رِزْقًا حَسَنًاۗ وَاِنَّ اللّٰهَ لَهُوَ خَيْرُ الرّٰزِقِيْنَ

wal-lażīna hājarū fī sabīlillāhi ṡumma qutilū au mātū layarzuqannahumullāhu rizqan ḥasanā(n), wa innallāha lahuwa khairur-rāziqīn(a).

आ जे अल्लाह के रास्ता में प्रवास करैत छथि, तखन मारल जाइत छथि या मरैत छथि, सचमुच अल्लाह हुनका सौभाग्य (स्वर्ग) देताह | आ सचमुच अल्लाह उत्तम रोजी-रोटी के दाता छथि।

لَيُدْخِلَنَّهُمْ مُّدْخَلًا يَّرْضَوْنَهٗۗ وَاِنَّ اللّٰهَ لَعَلِيْمٌ حَلِيْمٌ

layudkhilannahum mudkhalay yarḍaunah(ū), wa innallāha la‘alīmun ḥalīm(un).

सचमुच, ओ (अल्लाह) हुनका सब के ओहि प्रवेश द्वार (स्वर्ग) में अवश्य प्रवेश देताह जे हुनका सब के नीक लागय। आ सचमुच अल्लाह सर्वज्ञ, परम क्षमाशील छथि।

۞ ذٰلِكَ وَمَنْ عَاقَبَ بِمِثْلِ مَا عُوْقِبَ بِهٖ ثُمَّ بُغِيَ عَلَيْهِ لَيَنْصُرَنَّهُ اللّٰهُ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَعَفُوٌّ غَفُوْرٌ

Żālika wa man ‘āqaba bimiṡli mā ‘ūqiba bihī ṡumma bugiya ‘alaihi layanṣurannahullāh(u), innallāha la‘afuwwun gafūr(un).

एहि तरहें, आ जे कियो अपन (अत्याचार) उत्पीड़न के अनुपात मे प्रतिफल देत आ फेर ओकरा संग अन्याय कयल जायत (पुनः), निश्चित रूप सँ अल्लाह ओकर मदद करत। सचमुच अल्लाह परम क्षमाशील, परम क्षमाशील छथि।

ذٰلِكَ بِاَنَّ اللّٰهَ يُوْلِجُ الَّيْلَ فِى النَّهَارِ وَيُوْلِجُ النَّهَارَ فِى الَّيْلِ وَاَنَّ اللّٰهَ سَمِيْعٌۢ بَصِيْرٌ

Żālika bi'annallāha yūlijul-laila fin-nahāri wa yūlijun-nahāra fil-laili wa annallāha samī‘um baṣīr(un).

एहि तरहेँ ई एहि लेल अछि जे अल्लाह (शक्ति) राति केँ दिन मे आ दिन केँ राति मे राखि दैत छथि आ सचमुच, अल्लाह सब सुननिहार, सब देखनिहार छथि |

ذٰلِكَ بِاَنَّ اللّٰهَ هُوَ الْحَقُّ وَاَنَّ مَا يَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِهٖ هُوَ الْبَاطِلُ وَاَنَّ اللّٰهَ هُوَ الْعَلِيُّ الْكَبِيْرُ

Żālika bi'annallāha huwal-ḥaqqu wa anna mā yad‘ūna min dūnihī huwal-bāṭilu wa annallāha huwal-‘aliyyul-kabīr(u).

एहि तरहें (अल्लाह के महानता) अल्लाह के कारण अछि, ओ (ईश्वर) सच्चाई छथि | आरू जे भी ओकरा स॑ अलग कहै छै, वू झूठ छै, आरू सचमुच अल्लाह, वू परमात्मा, सबसें बड़ऽ छै ।

اَلَمْ تَرَ اَنَّ اللّٰهَ اَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءًۖ فَتُصْبِحُ الْاَرْضُ مُخْضَرَّةًۗ اِنَّ اللّٰهَ لَطِيْفٌ خَبِيْرٌ ۚ

alam tara annallāha anzala minas-samā'i mā'ā(n), fa tuṣbiḥul-arḍu mukhḍarrah(tan), innallāha laṭīfun khabīr(un).

की अहाँ ई नहि देखलहुँ जे अल्लाह आकाश सँ पानि (बरखा) उतारैत छथि, जाहि सँ धरती हरियर भ' जाइत अछि? सचमुच अल्लाह सूक्ष्म, सर्वज्ञ छथि।

لَهٗ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ وَاِنَّ اللّٰهَ لَهُوَ الْغَنِيُّ الْحَمِيْدُ ࣖ

lahū mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa innallāha lahuwal-ganiyyul-ḥamīd(u).

आकाश मे जे किछु अछि आ पृथ्वी पर जे किछु अछि से हुनके अछि | और अल्लाह सचमुच सबसे अमीर, सबसे प्रशंसनीय हैं |

اَلَمْ تَرَ اَنَّ اللّٰهَ سَخَّرَ لَكُمْ مَّا فِى الْاَرْضِ وَالْفُلْكَ تَجْرِيْ فِى الْبَحْرِ بِاَمْرِهٖۗ وَيُمْسِكُ السَّمَاۤءَ اَنْ تَقَعَ عَلَى الْاَرْضِ اِلَّا بِاِذْنِهٖۗ اِنَّ اللّٰهَ بِالنَّاسِ لَرَءُوْفٌ رَّحِيْمٌ

alam tara annallāha sakhkhara lakum mā fil-arḍi wal-fulka tajrī fil-baḥri bi'amrih(ī), wa yumsikus-samā'a an taqa‘a ‘alal-arḍi illā bi'iżnih(ī), innallāha bin-nāsi lara'ūfur raḥīm(un).

की अहाँ ई नहि देखलहुँ जे अल्लाह अपन आज्ञा सँ पृथ्वी पर जे किछु अछि आ समुद्र पर चलय बला जहाज के अहाँ (मनुख) के अधीन क देने छथि | आ ओ आकाश के (वस्तु के) पृथ्वी पर खसय स रोकैत छथि, सिवाय हुनकर अनुमति के? सचमुच अल्लाह मनुष्य के प्रति परम कृपालु, परम दयालु छैथ।

وَهُوَ الَّذِيْٓ اَحْيَاكُمْ ۖ ثُمَّ يُمِيْتُكُمْ ثُمَّ يُحْيِيْكُمْۗ اِنَّ الْاِنْسَانَ لَكَفُوْرٌ

wa huwal-lażī aḥyākum, ṡumma yumītukum ṡumma yuḥyīkum, innal-insāna lakafūr(un).

आ ई वैह छथि जे अहाँ सभ केँ जीवन देलनि, तखन अहाँ सभ केँ मारि देलनि, फेर अहाँ सभ केँ फेर सँ जीवित कयलनि (पुनरुत्थानक दिन)। सचमुच मनुष्य बहुत कृतघ्न होइत अछि।

لِكُلِّ اُمَّةٍ جَعَلْنَا مَنْسَكًا هُمْ نَاسِكُوْهُ فَلَا يُنَازِعُنَّكَ فِى الْاَمْرِ وَادْعُ اِلٰى رَبِّكَۗ اِنَّكَ لَعَلٰى هُدًى مُّسْتَقِيْمٍ

likulli ummatin ja‘alnā mansakan hum nāsikūhu falā yunāzi‘unnaka fil-amri wad‘u ilā rabbik(a), innaka la‘alā hudam mustaqīm(in).

हम प्रत्येक राष्ट्र के लेल एकटा निश्चित शरीयत स्थापित केने छी जकर पालन हुनका (अनिवार्य) करबाक चाही, ताहि लेल हुनका सब के लेल ई उचित नहि जे ओ एहि मामला (शरीयत) में अहाँ सब स विवाद करथि आ (हुनका सब के) अहाँक प्रभु के पास बजाबय। सचमुच, अहाँ (मुहम्मद) सोझ बाट पर छी।

وَاِنْ جَادَلُوْكَ فَقُلِ اللّٰهُ اَعْلَمُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ

wa in jādalūka fa qulillāhu a‘lamu bimā ta‘malūn(a).

आ जँ ओ सभ अहाँसँ बहस करत तँ कहब जे "अहाँ की करैत छी से अल्लाह बेसी नीक जकाँ जनैत छथि।"

اَللّٰهُ يَحْكُمُ بَيْنَكُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ فِيْمَا كُنْتُمْ فِيْهِ تَخْتَلِفُوْنَ

allāhu yaḥkumu bainakum yaumal-qiyāmati fīmā kuntum fīhi takhtalifūn(a).

अल्लाह अहाँ सब के बीच कयामत के दिन न्याय करताह जे अहाँ सब पहिने जे विवाद केने रही।

اَلَمْ تَعْلَمْ اَنَّ اللّٰهَ يَعْلَمُ مَا فِى السَّمَاۤءِ وَالْاَرْضِۗ اِنَّ ذٰلِكَ فِيْ كِتٰبٍۗ اِنَّ ذٰلِكَ عَلَى اللّٰهِ يَسِيْرٌ

alam ta‘lam annallāha ya‘lamu mā fis-samā'i wal-arḍ(i), inna żālika fī kitāb(in), inna żālika ‘alallāhi yasīr(un).

की अहाँ नहि जनैत छी जे अल्लाह केँ पता छनि जे आकाश आ धरती मे की अछि? सचमुच, ई बात पहिने सँ एकटा पोथी (लौह महफुज) मे समाहित अछि । सचमुच अल्लाह के लेल ई बहुत आसान अछि।

وَيَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهٖ سُلْطٰنًا وَّمَا لَيْسَ لَهُمْ بِهٖ عِلْمٌ ۗوَمَا لِلظّٰلِمِيْنَ مِنْ نَّصِيْرٍ

wa ya‘budūna min dūnillāhi mā lam yunazzil bihī sulṭānaw wa mā laisa lahum bihī ‘ilm(un), wa mā liẓ-ẓālimīna min naṣīr(in).

आ ओ सभ अल्लाह के अलावा दोसर के इबादत करैत छथि, बिना कोनो स्पष्ट आधार के, आ हुनका सब के ओहि बारे में कोनो ज्ञान (ओहो) नहिं छनि. अपराधी के लेल कोनो सहायक नै छै।

وَاِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِمْ اٰيٰتُنَا بَيِّنٰتٍ تَعْرِفُ فِيْ وُجُوْهِ الَّذِيْنَ كَفَرُوا الْمُنْكَرَۗ يَكَادُوْنَ يَسْطُوْنَ بِالَّذِيْنَ يَتْلُوْنَ عَلَيْهِمْ اٰيٰتِنَاۗ قُلْ اَفَاُنَبِّئُكُمْ بِشَرٍّ مِّنْ ذٰلِكُمْۗ اَلنَّارُۗ وَعَدَهَا اللّٰهُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْاۗ وَبِئْسَ الْمَصِيْرُ ࣖ

wa iżā tutlā ‘alaihim āyātunā bayyinātin ta‘rifu fī wujūhil-lażīna kafarul-munkar(a), yakādūna yasṭūna bil-lażīna yatlūna ‘alaihim āyātinā, qul afa unabbi'ukum bisyarrim min żālikum, an-nār(u), wa‘adahallāhul-lażīna kafarū, wa bi'sal-maṣīr(u).

आ जखन हम सभ हुनका सभक सोझाँ अपन स्पष्ट आयत सभ पढ़ब तखन अहाँ सभ केँ अविश्वास करयवला सभक चेहरा पर अवज्ञाक (चिन्ह) अवश्य देखबा मे आओत। लगभग लगभग ओ सब ओहि पर हमला क देलक जे हुनका सब के हमर सबहक श्लोक सुनबैत छल | कहू (मुहम्मद), "की हम अहाँ के (किछु) ओहि स बेसी खराब, (अर्थात) नरक के जानकारी देब?" अल्लाह काफिर सब के एकरा (नरक) के धमकी देने छैथ। आ (नरक अछि) घुरबाक सबसँ खराब जगह।

يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ ضُرِبَ مَثَلٌ فَاسْتَمِعُوْا لَهٗ ۗاِنَّ الَّذِيْنَ تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ لَنْ يَّخْلُقُوْا ذُبَابًا وَّلَوِ اجْتَمَعُوْا لَهٗ ۗوَاِنْ يَّسْلُبْهُمُ الذُّبَابُ شَيْـًٔا لَّا يَسْتَنْقِذُوْهُ مِنْهُۗ ضَعُفَ الطَّالِبُ وَالْمَطْلُوْبُ

yā ayyuhan-nāsu ḍuriba maṡalum fastami‘ū lah(ū), innal-lażīna tad‘ūna min dūnillāhi lay yakhluqū żubābaw wa lawijtama‘ū lah(ū), wa iy yaslubhumuż-żubābu syai'al lā yastanqiżūhu minh(u), ḍa‘ufaṭ-ṭālibu wal-maṭlūb(u).

हे लोक! एकटा दृष्टान्त बनाओल गेल अछि। त' सुनू! सचमुच अल्लाह के अलावा जे किछु अहाँ पुकारैत छी से एको मक्खी नहि बना सकैत अछि, भले ओ एकजुट भ' क' ओकरा बनाबय। आ जँ मक्खी हुनका सभसँ किछु लऽ लेत तँ ओ सभ मक्खीसँ वापस नहि ल' सकैत अछि । जे पूजा करैत अछि आ जे पूजैत अछि ओ समान रूप सँ कमजोर होइत अछि ।

مَا قَدَرُوا اللّٰهَ حَقَّ قَدْرِهٖۗ اِنَّ اللّٰهَ لَقَوِيٌّ عَزِيْزٌ

wa mā qadarullāha ḥaqqa qadrih(ī), innallāha laqawiyyun ‘azīz(un).

ओ सब सही मायने मे अल्लाह के महिमा नहि करैत छथि। सचमुच अल्लाह सर्वशक्तिमान, सर्वशक्तिमान छथि।

اَللّٰهُ يَصْطَفِيْ مِنَ الْمَلٰۤىِٕكَةِ رُسُلًا وَّمِنَ النَّاسِۗ اِنَّ اللّٰهَ سَمِيْعٌۢ بَصِيْرٌ ۚ

allāhu yaṣṭafī minal-malā'ikati rusulaw wa minan-nās(i), innallāha samī‘um baṣīr(un).

अल्लाह (अपन) दूत केँ फरिश्ता सँ आ मनुक्ख सँ चुनलनि। सचमुच अल्लाह सर्वश्रवण, सब देखनिहार छथि।

يَعْلَمُ مَا بَيْنَ اَيْدِيْهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْۗ وَاِلَى اللّٰهِ تُرْجَعُ الْاُمُوْرُ

ya‘lamu mā baina aidīhim wa mā khalfahum, wa ilallāhi turja‘ul-umūr(u).

ओ (अल्लाह) जनैत छथि जे हुनका सभक आगू की अछि आ पाछू की अछि। आ सब मामला केवल अल्लाह के वापस भ जायत।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا ارْكَعُوْا وَاسْجُدُوْا وَاعْبُدُوْا رَبَّكُمْ وَافْعَلُوا الْخَيْرَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ ۚ۩

yā ayyuhal-lażīna āmanurka‘ū wasjudū wa‘budū rabbakum waf‘alul-khaira la‘allakum tufliḥūn(a).

हे विश्वास करनिहार! प्रणाम करू, सजदा करू आ अपन प्रभुक पूजा करू; आ नीक काज करू, जाहि सँ अहाँ भाग्यशाली होयब।

وَجَاهِدُوْا فِى اللّٰهِ حَقَّ جِهَادِهٖۗ هُوَ اجْتَبٰىكُمْ وَمَا جَعَلَ عَلَيْكُمْ فِى الدِّيْنِ مِنْ حَرَجٍۗ مِلَّةَ اَبِيْكُمْ اِبْرٰهِيْمَۗ هُوَ سَمّٰىكُمُ الْمُسْلِمِيْنَ ەۙ مِنْ قَبْلُ وَفِيْ هٰذَا لِيَكُوْنَ الرَّسُوْلُ شَهِيْدًا عَلَيْكُمْ وَتَكُوْنُوْا شُهَدَاۤءَ عَلَى النَّاسِۖ فَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَ وَاعْتَصِمُوْا بِاللّٰهِ ۗهُوَ مَوْلٰىكُمْۚ فَنِعْمَ الْمَوْلٰى وَنِعْمَ النَّصِيْرُ ࣖ ۔

wa jāhidū fillāhi ḥaqqa jihādih(ī), huwajtabākum wa mā ja‘ala ‘alaikum fid-dīni min ḥaraj(in), millata abīkum ibrāhīm(a), huwa sammākumul-muslimīn(a), min qablu wa fī hāżā liyakūnar-rasūlu syahīdan ‘alaikum wa takūnū syuhadā'a ‘alan-nās(i), fa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāta wa‘taṣimū billāh(i), huwa maulākum, fa ni‘mal-maulā wa ni‘man-naṣīr(u).

आ सच्चे जिहाद स अल्लाह के रास्ता में लड़ू। ओ अहाँकेँ चुनने छथि, आ धर्ममे अहाँकेँ कठिन नहि बनौलनि अछि । (अपन पूर्वज अब्राहम के धर्म के पालन करू)। ओ (अल्लाह) अहाँ सभक नाम बहुत पहिने मुसलमान रखने छथि, आ (एहिना) एहि (अल-कुरान) मे सेहो, जाहि सँ रसूलुल्लाह (मुहम्मद) अहाँ सभक गवाह बनि सकथि आ जाहि सँ अहाँ सभ समस्त मनुक्खक गवाह बनि सकब। त नमाज करू, जकात करू, आ अल्लाह के मजबूती स पकड़ू। ओ अहाँक रक्षक छथि, ओ सर्वोत्तम रक्षक आ सर्वोत्तम सहायक छथि ।