Q.S अल-मु'मिनुन (اَلْمُؤْمِنُون) - 118 पदों की संख्या

قَدْ اَفْلَحَ الْمُؤْمِنُوْنَ ۙ

qad aflaḥal-mu'minūn(a).

सचमुच भाग्यशाली छथि जे विश्वास करैत छथि,

الَّذِيْنَ هُمْ فِيْ صَلَاتِهِمْ خٰشِعُوْنَ

allażīna hum fī ṣalātihim khāsyi‘ūn(a).

(अर्थात) अपन प्रार्थना मे भक्त व्यक्ति,

وَالَّذِيْنَ هُمْ عَنِ اللَّغْوِ مُعْرِضُوْنَ ۙ

wal-lażīna hum ‘anil-lagwi mu‘riḍūn(a).

आ जे व्यर्थ (कर्म आ वचन) सँ परहेज करैत छथि,

وَالَّذِيْنَ هُمْ لِلزَّكٰوةِ فٰعِلُوْنَ ۙ

wal-lażīna hum liz-zakāti fā‘ilūn(a).

आ जकात देबय वाला,

وَالَّذِيْنَ هُمْ لِفُرُوْجِهِمْ حٰفِظُوْنَ ۙ

wal-lażīna hum lifurūjihim ḥāfiẓūn(a).

आ जे अपन निजी अंग रखैत छथि,

اِلَّا عَلٰٓى اَزْوَاجِهِمْ اَوْ مَا مَلَكَتْ اَيْمَانُهُمْ فَاِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُوْمِيْنَۚ

illā ‘alā azwājihim au mā malakat aimānuhum fa innahum gairu malūmīn(a).

सिवाय अपन पत्नी वा दास सभक संग। तखन ओ सभ दोषी नहि छथि।

فَمَنِ ابْتَغٰى وَرَاۤءَ ذٰلِكَ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْعَادُوْنَ ۚ

famanibtagā warā'a żālika fa ulā'ika humul-‘ādūn(a).

मुदा जे कियो ओहि सँ आगू (व्यभिचार आदि) खोजैत अछि, तखन ओ लोकनि सीमाक अतिक्रमण करयवला लोक छथि |

وَالَّذِيْنَ هُمْ لِاَمٰنٰتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ رَاعُوْنَ ۙ

wal-lażīna hum li'amānātihim wa ‘ahdihim rā‘ūn(a).

आ (सत्ते भाग्यशाली) ओ व्यक्ति अछि जे अपन जनादेश आ वादा के पालन करैत अछि,

وَالَّذِيْنَ هُمْ عَلٰى صَلَوٰتِهِمْ يُحَافِظُوْنَ ۘ

wal-lażīna hum ‘alā ṣalawātihim yuḥāfiẓūn(a).

आ अपन प्रार्थना के पालन करय वाला लोक।

اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْوٰرِثُوْنَ ۙ

ulā'ika humul-wāriṡūn(a).

उत्तराधिकारी हेताह

الَّذِيْنَ يَرِثُوْنَ الْفِرْدَوْسَۗ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

allażīna yariṡūnal-firdaus(a), hum fīhā khālidūn(a).

(अर्थात) जे (स्वर्ग) जन्नत के उत्तराधिकारी बनत। ओहि मे रहि जाइत छथि।

وَلَقَدْ خَلَقْنَا الْاِنْسَانَ مِنْ سُلٰلَةٍ مِّنْ طِيْنٍ ۚ

wa laqad khalaqnal-insāna min sulālatim min ṭīn(in).

आ सचमुच, हम मनुष्य के माटिक एकटा क्विंटेंसी (व्युत्पन्न) स बनौने छी।

ثُمَّ جَعَلْنٰهُ نُطْفَةً فِيْ قَرَارٍ مَّكِيْنٍ ۖ

Ṡumma ja‘alnāhu nuṭfatan fī qarārim makīn(in).

तखन हम वीर्य (जे संग्रहित अछि) एकटा दृढ़ स्थान (गर्भ) मे बनेलहुं।

ثُمَّ خَلَقْنَا النُّطْفَةَ عَلَقَةً فَخَلَقْنَا الْعَلَقَةَ مُضْغَةً فَخَلَقْنَا الْمُضْغَةَ عِظٰمًا فَكَسَوْنَا الْعِظٰمَ لَحْمًا ثُمَّ اَنْشَأْنٰهُ خَلْقًا اٰخَرَۗ فَتَبَارَكَ اللّٰهُ اَحْسَنُ الْخٰلِقِيْنَۗ

Ṡumma khalaqnan-nuṭfata ‘alaqatan fa khalaqnal-‘alaqata muḍgatan fa khalaqnal-muḍgata ‘iẓāman fa kasaunal-‘iẓāma laḥmā(n), ṡumma ansya'nāhu khalqan ākhar(a), fa tabārakallāhu aḥsanul-khāliqīn(a).

तखन, हम वीर्य के एहन चीज बना देलियैक जे चिपकल रहैत अछि, तखन ओहि चिपचिपा चीज के मांस के गांठ बना देलियैक, आ ओहि मांस के गांठ स हड्डी के हड्डी बना देलियैक, फेर हड्डी के मांस में लपेटि लेलियैक। तखन, हम ओकरा दोसर (रूप) के प्राणी बना देलियैक। महिमा अल्लाह के हो, सबसे अच्छा सृष्टिकर्ता।

ثُمَّ اِنَّكُمْ بَعْدَ ذٰلِكَ لَمَيِّتُوْنَ ۗ

Ṡumma innakum ba‘da żālika lamayyitūn(a).

तखन तकर बाद अहाँ अवश्य मरि जायब।

ثُمَّ اِنَّكُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ تُبْعَثُوْنَ

Ṡumma innakum yaumal-qiyāmati tub‘aṡūn(a).

तखन, सत्ते, अहाँ सभ कयामतक दिन (अपन कब्र सँ) जीबि उठब।

وَلَقَدْ خَلَقْنَا فَوْقَكُمْ سَبْعَ طَرَاۤىِٕقَۖ وَمَا كُنَّا عَنِ الْخَلْقِ غٰفِلِيْنَ

wa laqad khalaqnā fauqakum sab‘a ṭarā'iq(a), wa mā kunnā ‘anil-khalqi gāfilīn(a).

आ सचमुच, हम अहाँक ऊपर सात (परत) आकाश के निर्माण केने छी, आ हम (अपन) सृष्टि सँ लापरवाह नहि छी।

وَاَنْزَلْنَا مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءًۢ بِقَدَرٍ فَاَسْكَنّٰهُ فِى الْاَرْضِۖ وَاِنَّا عَلٰى ذَهَابٍۢ بِهٖ لَقٰدِرُوْنَ ۚ

wa anzalnā minas-samā'i mā'am biqadarin fa askannāhu fil-arḍ(i), wa innā ‘alā żahābim bihī laqādirūn(a).

आ हम आकाश सँ पानि उचित मात्रा मे उतारैत छी, आ ओकरा पृथ्वी पर बसबैत छी, आ ओकरा हटाबय मे सक्षम छी।

فَاَنْشَأْنَا لَكُمْ بِهٖ جَنّٰتٍ مِّنْ نَّخِيْلٍ وَّاَعْنَابٍۘ لَكُمْ فِيْهَا فَوَاكِهُ كَثِيْرَةٌ وَّمِنْهَا تَأْكُلُوْنَ ۙ

fa ansya'nā lakum bihī jannātim min nakhīliw wa a‘nāb(in), lakum fīhā fawākihu kaṡīratuw wa minhā ta'kulūn(a).

तखन एकरा संग हम अहाँ सभक लेल खजूर आ अंगूरक गाछी उगाबैत छी; ओहि मे अहाँ सभ केँ प्रचुर फल भेटैत अछि आ ओहि मे सँ अहाँ सभ खाइत छी।

وَشَجَرَةً تَخْرُجُ مِنْ طُوْرِ سَيْنَاۤءَ تَنْۢبُتُ بِالدُّهْنِ وَصِبْغٍ لِّلْاٰكِلِيْنَ

wa syajaratan takhruju min ṭūri sainā'a tambutu bid-duhni wa ṣibgil lil-ākilīn(a).

आ (हम सभ उगबैत छी) एकटा जैतूनक गाछ जे सिनै पहाड़सँ उगैत अछि, जे तेल उत्पन्न करैत अछि आ खाएबला सभक लेल आनन्दक विषय अछि ।

وَاِنَّ لَكُمْ فِى الْاَنْعَامِ لَعِبْرَةًۗ نُسْقِيْكُمْ مِّمَّا فِيْ بُطُوْنِهَا وَلَكُمْ فِيْهَا مَنَافِعُ كَثِيْرَةٌ وَّمِنْهَا تَأْكُلُوْنَ ۙ

wa inna lakum fil-an‘āmi la‘ibrah(tan), nusqīkum mimmā fī buṭūnihā wa lakum fīhā manāfi‘u kaṡīratuw wa minhā ta'kulūn(a).

आ सत्ते मवेशी मे अहाँक लेल एकटा पाठ अछि। हम अहाँ सभ केँ हुनका सभक पेट मे जे किछु अछि ताहि सँ पीबय दैत छी, आ ओहि मे अहाँ सभक लेल बहुत रास लाभ अछि, आ ओहि मे सँ अहाँ सभ खाइत छी।

وَعَلَيْهَا وَعَلَى الْفُلْكِ تُحْمَلُوْنَ ࣖ

wa ‘alaihā wa ‘alal-fulki tuḥmalūn(a).

ओकरा सभ पर (पशु-धन) आ जहाज पर अहाँकेँ ढोओल जाइत अछि।

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا نُوْحًا اِلٰى قَوْمِهٖ فَقَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ اَفَلَا تَتَّقُوْنَ

wa laqad arsalnā nūḥan ilā qaumihī fa qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), afalā tattaqūn(a).

आ सचमुच, हम नूह के हुनकर लोक के पास पठौलियैन, तखन ओ कहलनि, "हे हमर लोक! अल्लाह के इबादत करू, (कारण) हुनका छोड़ि अहाँ सब लेल कोनो देवता (इबादत के योग्य) नै छथि। तखन अहाँ सब (हुनका) किएक नहि डरैत छी?"

فَقَالَ الْمَلَؤُا الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖ مَا هٰذَآ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُكُمْۙ يُرِيْدُ اَنْ يَّتَفَضَّلَ عَلَيْكُمْۗ وَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ لَاَنْزَلَ مَلٰۤىِٕكَةً ۖمَّا سَمِعْنَا بِهٰذَا فِيْٓ اٰبَاۤىِٕنَا الْاَوَّلِيْنَ ۚ

fa qālal-mala'ul-lażīna kafarū min qaumihī mā hāżā illā basyarum miṡlukum, yurīdu ay yatafaḍḍala ‘alaikum, wa lau syā'allāhu la'anzala malā'ikah(tan), mā sami‘nā bihāżā fī ābā'inal-awwalīn(a).

अस्तु, अपन लोक मे सँ काफिर सभक नेता लोकनि कहलनि, "ई व्यक्ति अहाँ सन मनुक्खक अतिरिक्त किछु नहि अछि, जे अहाँ सँ बेसी कुलीन व्यक्ति बनय चाहैत अछि। आ जँ अल्लाह चाहैत रहितथि त' ओ एकटा फरिश्ता पठौने रहितथि। हम सभ अपन पूर्वजक (समय) मे कहियो ई (एहन आह्वान) नहि सुनने छी।"

اِنْ هُوَ اِلَّا رَجُلٌۢ بِهٖ جِنَّةٌ فَتَرَبَّصُوْا بِهٖ حَتّٰى حِيْنٍ

in huwa illā rajulum bihī jinnatun fa tarabbaṣū bihī ḥattā ḥīn(in).

ओ त' बस बताह अछि, तें निर्धारित समय धरि ओकर प्रतीक्षा करू (धैर्य राखू)।

قَالَ رَبِّ انْصُرْنِيْ بِمَا كَذَّبُوْنِ

qāla rabbinṣurnī bimā każżabūn(i).

ओ (नूह) प्रार्थना केलनि, “हे हमर प्रभु, हमर सहायता करू, कारण ओ सभ हमरा सँ झूठ बाजल।”

فَاَوْحَيْنَآ اِلَيْهِ اَنِ اصْنَعِ الْفُلْكَ بِاَعْيُنِنَا وَوَحْيِنَا فَاِذَا جَاۤءَ اَمْرُنَا وَفَارَ التَّنُّوْرُۙ فَاسْلُكْ فِيْهَا مِنْ كُلٍّ زَوْجَيْنِ اثْنَيْنِ وَاَهْلَكَ اِلَّا مَنْ سَبَقَ عَلَيْهِ الْقَوْلُ مِنْهُمْۚ وَلَا تُخَاطِبْنِيْ فِى الَّذِيْنَ ظَلَمُوْاۚ اِنَّهُمْ مُّغْرَقُوْنَ

fa auḥainā ilaihi aniṣna‘il-fulka bi'a‘yuninā wa waḥyinā fa iżā jā'a amrunā wafārat-tannūr(u), fasluk fīhā min kullin zaujainiṡnaini wa ahlaka illā man sabaqa ‘alaihil-qaulu minhum, wa lā tukhāṭibnī fil-lażīna ẓalamū, innahum mugraqūn(a).

तखन हम हुनका प्रकट केलियनि, "हमर सभक देखरेख आ मार्गदर्शन मे एकटा जहाज बनाउ, जाहि सँ जखन हमर सभक आज्ञा आओत आ भट्ठी (रसोई) सँ पानि निकलत, तखन ओहि मे (जहाज) मे प्रत्येक तरहक जोड़ी राखू, संगहि अहाँक परिवार केँ सेहो, सिवाय ओहि लोकक जे पहिने अपन बीच मे संकल्पित छथि (सताओल जेबाक)।

فَاِذَا اسْتَوَيْتَ اَنْتَ وَمَنْ مَّعَكَ عَلَى الْفُلْكِ فَقُلِ الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْ نَجّٰىنَا مِنَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ

fa iżastawaita anta wa mam ma‘aka ‘alal-fulki fa qulil-ḥamdu lillāhil-lażī najjānā minal-qaumiẓ-ẓālimīn(a).

आ जखन अहाँ आ अहाँक संग जे लोक जहाज पर बैसल छी तखन कहब जे "अल्लाह केर स्तुति जे हमरा सभ केँ गलत काज करयवला सभ सँ बचा लेलक।"

وَقُلْ رَّبِّ اَنْزِلْنِيْ مُنْزَلًا مُّبٰرَكًا وَّاَنْتَ خَيْرُ الْمُنْزِلِيْنَ

wa qur rabbi anzilnī munzalam mubārakaw wa anta khairul-munzilīn(a).

आ प्रार्थना करू, "हे हमर प्रभु, हमरा धन्य स्थान पर राखू, आ अहाँ दाता मे श्रेष्ठ छी।"

اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ وَّاِنْ كُنَّا لَمُبْتَلِيْنَ

inna fī żālika la'āyātiw wa in kunnā lamubtalīn(a).

सचमुच, ओहि (घटना) में सचमुच (अल्लाह के महानता के) संकेत छल; आ निश्चय हम सभ (नूहक लोक सभ केँ) यातना देलहुँ।

ثُمَّ اَنْشَأْنَا مِنْۢ بَعْدِهِمْ قَرْنًا اٰخَرِيْنَ ۚ

Ṡumma ansya'nā mim ba‘dihim qarnan ākharīn(a).

तखन हुनका लोकनिक बाद हम एकटा आओर लोक (एड) के निर्माण केलहुं।

فَاَرْسَلْنَا فِيْهِمْ رَسُوْلًا مِّنْهُمْ اَنِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ اَفَلَا تَتَّقُوْنَ ࣖ

fa arsalnā fīhim rasūlam minhum ani‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), afalā tattaqūn(a).

तखन हम हुनका सभ लग पठौलियनि, अपना मे सँ एकटा रसूलुल्लाह (जे कहलनि) "अल्लाह केर इबादत करू! हुनका छोड़ि अहाँ सभक लेल कोनो देवता (इबादतक योग्य) नहि छथि। तखन अहाँ सभ (हुनका) सँ किएक नहि डरैत छी?"

وَقَالَ الْمَلَاُ مِنْ قَوْمِهِ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَكَذَّبُوْا بِلِقَاۤءِ الْاٰخِرَةِ وَاَتْرَفْنٰهُمْ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۙ مَا هٰذَآ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُكُمْۙ يَأْكُلُ مِمَّا تَأْكُلُوْنَ مِنْهُ وَيَشْرَبُ مِمَّا تَشْرَبُوْنَ

wa qālal-mala'u min qaumihil-lażīna kafarū wa każżabū biliqā'il-ākhirati wa atrafnāhum fil-ḥayātid-dun-yā, mā hāżā illā basyarum miṡlukum, ya'kulu mimmā ta'kulūna minhu wa yasyrabu mimmā tasyrabūn(a).

आरू जे लोग अपनऽ लोगऽ स॑ अविश्वास करलकै आरू जे परलोक केरऽ मुलाकात स॑ इनकार करलकै आरू जेकरा हम्में ई दुनिया म॑ जीवन म॑ विलासिता आरू सुख देल॑ छेलियै, ओकरऽ नेता सिनी कहलकै, "ई (व्यक्ति) तोरा जैसनऽ मनुष्य के अलावा कुछ नै छै, वू जे खाबै छै, वू खाबै छै, आरू जे पीबै छै, वू पीबै छै।"

وَلَىِٕنْ اَطَعْتُمْ بَشَرًا مِّثْلَكُمْ اِنَّكُمْ اِذًا لَّخٰسِرُوْنَ ۙ

wa la'in aṭa‘tum basyaram miṡlakum innakum iżal lakhāsirūn(a).

आ सत्ते, जँ अहाँ अपना सन लोकक बात मानब तँ अहाँकेँ घाटा अवश्य होयत।

اَيَعِدُكُمْ اَنَّكُمْ اِذَا مِتُّمْ وَكُنْتُمْ تُرَابًا وَّعِظَامًا اَنَّكُمْ مُّخْرَجُوْنَ ۖ

aya‘idukum annakum iżā mittum wa kuntum turābaw wa ‘iẓāman annakum mukhrajūn(a).

की ओ अहाँ सँ वादा केने छथि जे जखन अहाँ मरि जायब आ धूरा आ हड्डी बनि जायब तखन वास्तव मे अहाँ केँ (अपन कब्र सँ) बाहर निकालल जायत?

۞ هَيْهَاتَ هَيْهَاتَ لِمَا تُوْعَدُوْنَ ۖ

haihāta haihāta limā tū‘adūn(a).

दूर! बहुत दूर (सत्य सँ) जे अहाँ पर धमकी देल जा रहल अछि,

اِنْ هِيَ اِلَّا حَيَاتُنَا الدُّنْيَا نَمُوْتُ وَنَحْيَا وَمَا نَحْنُ بِمَبْعُوْثِيْنَ ۖ

in hiya illā ḥayātunad-dun-yā namūtu wa naḥyā wa mā naḥnu bimab‘ūṡīn(a).

(ओ जीवन) एहि संसार मे हमर सभक जीवनक अतिरिक्त किछु नहि अछि, (ओतहि अछि) जे हम सभ मरि जाइत छी आ जीबैत छी आ जीबि उठब (पुनः) नहि होयत,

اِنْ هُوَ اِلَّا رَجُلُ ِۨافْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا وَّمَا نَحْنُ لَهٗ بِمُؤْمِنِيْنَ

in huwa illā rajuluniftarā ‘alallāhi każibaw wa mā naḥnu lahū bimu'minīn(a).

ओ भगवानक विरुद्ध झूठक आविष्कार करय बला आदमीक अतिरिक्त किछु नहि छथि, आ हम सभ हुनका पर विश्वास नहि करब।

قَالَ رَبِّ انْصُرْنِيْ بِمَا كَذَّبُوْنِ

qāla rabbinṣurnī bimā każżabūn(i).

ओ (हुद) प्रार्थना केलनि, “हे हमर प्रभु, हमर सहायता करू, कारण ओ सभ हमरा सँ झूठ बाजि रहल छथि।”

قَالَ عَمَّا قَلِيْلٍ لَّيُصْبِحُنَّ نٰدِمِيْنَ ۚ

qāla ‘ammā qalīlil layuṣbiḥunna nādimīn(a).

ओ (अल्लाह) कहलनि जे, जल्दिये हुनका सभ के पछतावा जरूर हेतनि।

فَاَخَذَتْهُمُ الصَّيْحَةُ بِالْحَقِّ فَجَعَلْنٰهُمْ غُثَاۤءًۚ فَبُعْدًا لِّلْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ

fa akhażathumuṣ-ṣaiḥatu bil-ḥaqqi fa ja'alahum guṡā'ā(n), fa bu‘dal lil-qaumiẓ-ẓālimīn(a).

तखन गरजबाक आवाज सँ ओ सभ पूर्णतः नष्ट भ' गेल, आ हम सभ ओकरा सभ केँ (जेना) बाढ़ि द्वारा ल' गेल कचरा बना देलियैक। तेँ अन्यायी लोक नष्ट भ' जायत।

ثُمَّ اَنْشَأْنَا مِنْۢ بَعْدِهِمْ قُرُوْنًا اٰخَرِيْنَ ۗ

Ṡumma ansya'nā mim ba‘dihim qurūnan ākharīn(a).

तखन हुनका सभक बाद हम सभ आन लोक सभक निर्माण केलहुँ।

مَا تَسْبِقُ مِنْ اُمَّةٍ اَجَلَهَا وَمَا يَسْتَأْخِرُوْنَ ۗ

mā tasbiqu min ummatin ajalahā wa mā yasta'khirūn(a).

एकोटा एहन लोक नहि छथि जे हुनकर मृत्यु केँ जल्दी क' सकैत छथि, आ ने (ओहो) स्थगित क' सकैत छथि ।

ثُمَّ اَرْسَلْنَا رُسُلَنَا تَتْرَاۗ كُلَّمَا جَاۤءَ اُمَّةً رَّسُوْلُهَا كَذَّبُوْهُ فَاَتْبَعْنَا بَعْضَهُمْ بَعْضًا وَّجَعَلْنٰهُمْ اَحَادِيْثَۚ فَبُعْدًا لِّقَوْمٍ لَّا يُؤْمِنُوْنَ

Ṡumma arsalnā rusulanā tatrā, kullamā jā'a ummatar rasūluhā każżabūhu fa atba‘nā ba‘ḍahum ba‘ḍaw wa ja‘alnāhum aḥādīṡ(a), fa bu‘dal liqaumil lā yu'minūn(a).

तखन, हम अपन दूत केँ क्रमिक रूप सँ पठा देलियैक। जखन कखनो कोनो दूत कोनो लोक लग अबैत अछि त ओकरा नकारैत अछि, तेँ हम सभ ओकरा मे सँ किछु केँ दोसर लोक केँ (विनाश मे) बदलि दैत छी | आ हम सभ ओकरा सभकेँ कथाक लेल (मनुखक लेल) सामग्री बनेलहुँ। तेँ जे विश्वास नहि करत ओकर विनाश होयत।

ثُمَّ اَرْسَلْنَا مُوْسٰى وَاَخَاهُ هٰرُوْنَ ەۙ بِاٰيٰتِنَا وَسُلْطٰنٍ مُّبِيْنٍۙ

Ṡumma arsalnā mūsā wa akhāhu hārūn(a), bi'āyātinā wa sulṭānim mubīn(in).

तखन हम मूसा आ हुनकर भाय हारून केँ अपन चिन्ह आ स्पष्ट प्रमाणक संग पठा देलियैक।

اِلٰى فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهٖ فَاسْتَكْبَرُوْا وَكَانُوْا قَوْمًا عَالِيْنَ ۚ

ilā fir‘auna wa mala'ihī fastakbarū wa kānū qauman ‘ālīn(a).

फिरौन आ ओकर लोकक नेता सभ केँ, मुदा ओ सभ घमंडी छल आ ओ सभ सचमुच अहंकारी लोक छल।

فَقَالُوْٓا اَنُؤْمِنُ لِبَشَرَيْنِ مِثْلِنَا وَقَوْمُهُمَا لَنَا عٰبِدُوْنَ ۚ

fa qālū anu'minu libasyaraini miṡlinā wa qaumuhumā lanā ‘ābidūn(a).

तेँ ओ सभ कहलक, "की हमरा सभक लेल हमरा सभ सन दू गोटे पर विश्वास करब (उचित) अछि, भले ओकर लोक (इस्राएलक संतान) हमरा सभक लेल अपना केँ सेवा करैत अछि?"

فَكَذَّبُوْهُمَا فَكَانُوْا مِنَ الْمُهْلَكِيْنَ

fa każżabūhumā fa kānū minal-muhlakīn(a).

तेँ ओ सभ दुनू गोटे केँ नकारलनि, तेँ ओ सभ नष्ट भेल लोक मे सँ छलाह।

وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ لَعَلَّهُمْ يَهْتَدُوْنَ

wa laqad ātainā mūsal-kitāba la‘allahum yahtadūn(a).

आरू सचमुच, हम्में मूसा क॑ किताब (तोराह) देल॑ छियै, ताकि वू (इस्राएल केरऽ संतान) के मार्गदर्शन मिल॑ सक॑ ।

وَجَعَلْنَا ابْنَ مَرْيَمَ وَاُمَّهٗٓ اٰيَةً وَّاٰوَيْنٰهُمَآ اِلٰى رَبْوَةٍ ذَاتِ قَرَارٍ وَّمَعِيْنٍ ࣖ

wa ja‘alnabna maryama wa ummahū āyataw wa āwaināhumā ilā rabwatin żāti qarāriw wa ma‘īn(in).

आ हम (ईसा) मरियम आ ओकर मायक बेटा केँ (अपन महानताक स्पष्ट प्रमाण) बनेलहुँ, आ एकटा ऊँच भूमि मे, (एकटा एहन स्थान जे शांत, छायादार आ फल सँ भरल) बहैत झरना सँ ओकर रक्षा केलहुँ।

يٰٓاَيُّهَا الرُّسُلُ كُلُوْا مِنَ الطَّيِّبٰتِ وَاعْمَلُوْا صَالِحًاۗ اِنِّيْ بِمَا تَعْمَلُوْنَ عَلِيْمٌ ۗ

yā ayyuhar-rusulu kulū minaṭ-ṭayyibāti wa‘malū ṣāliḥā(n), innī bimā ta‘malūna ‘alīm(un).

अल्लाह कहलनि, "हे दूत! नीक (भोजन) खाउ, आ नीक काज करू। सचमुच हम अहाँ सब जे करैत छी ताहि मे सर्वज्ञ छी।"

وَاِنَّ هٰذِهٖٓ اُمَّتُكُمْ اُمَّةً وَّاحِدَةً وَّاَنَا۠ رَبُّكُمْ فَاتَّقُوْنِ

wa inna hāżihī ummatukum ummataw wāḥidataw wa ana rabbukum fattaqūn(i).

आ सच मे ई (तवीद धर्म) अहाँक धर्म अछि, एक धर्म अछि आ हम अहाँक भगवान छी, तेँ हमरा सँ डेराउ।"

فَتَقَطَّعُوْٓا اَمْرَهُمْ بَيْنَهُمْ زُبُرًاۗ كُلُّ حِزْبٍۢ بِمَا لَدَيْهِمْ فَرِحُوْنَ

fa taqaṭṭa‘ū amrahum bainahum zuburā(n), kullu ḥizbim bimā ladaihim fariḥūn(a).

तखन अपन (धार्मिक) काज मे कतेको समूह मे बँटि गेलाह | प्रत्येक समूह (प्रत्येक) के पास जे किछु अछि ताहि पर गर्व (महसूस) करैत अछि।

فَذَرْهُمْ فِيْ غَمْرَتِهِمْ حَتّٰى حِيْنٍ

fa żarhum fī gamratihim ḥattā ḥīn(in).

तेँ निर्धारित समय धरि अपन गलती मे रहय।

اَيَحْسَبُوْنَ اَنَّمَا نُمِدُّهُمْ بِهٖ مِنْ مَّالٍ وَّبَنِيْنَ ۙ

ayaḥsabūna annamā numidduhum bihī mim māliw wabanīn(a).

की हुनका सब के लगैत छनि जे हम हुनका सब के धन आ संतान (अर्थात),

نُسَارِعُ لَهُمْ فِى الْخَيْرٰتِۗ بَلْ لَّا يَشْعُرُوْنَ

nusāri‘u lahum fil-khairāt(i), bal lā yasy‘urūn(a).

हम तुरंत हुनका सब के नीक चीज द दैत छी? (नहि), मुदा हुनका सभकेँ एकर बोध नहि होइत छनि।

اِنَّ الَّذِيْنَ هُمْ مِّنْ خَشْيَةِ رَبِّهِمْ مُّشْفِقُوْنَ ۙ

innal-lażīna hum min khasy-yati rabbihim musyfiqūn(a).

सचमुच, जे अपन प्रभुक भय सँ बहुत सावधान रहैत छथि,

وَالَّذِيْنَ هُمْ بِاٰيٰتِ رَبِّهِمْ يُؤْمِنُوْنَ ۙ

wal-lażīna hum bi'āyāti rabbihim yu'minūn(a).

आ जे अपन प्रभुक चिन्ह (शक्ति) पर विश्वास करैत छथि,

وَالَّذِيْنَ هُمْ بِرَبِّهِمْ لَا يُشْرِكُوْنَ ۙ

wal-lażīna hum birabbihim lā yusyrikūn(a).

आ जे अपन प्रभुक संगति नहि करैत छथि,

وَالَّذِيْنَ يُؤْتُوْنَ مَآ اٰتَوْا وَّقُلُوْبُهُمْ وَجِلَةٌ اَنَّهُمْ اِلٰى رَبِّهِمْ رٰجِعُوْنَ ۙ

wal-lażīna yu'tūna mā ātaw wa qulūbuhum wajilatun annahum ilā rabbihim rāji‘ūn(a).

आ जे जे किछु दैत छथि (भिक्षा) भय सँ भरल हृदय सँ दैत छथि (कारण ओ जनैत छथि) जे ओ सचमुच अपन प्रभु लग वापस आबि जेताह,

اُولٰۤىِٕكَ يُسَارِعُوْنَ فِى الْخَيْرٰتِ وَهُمْ لَهَا سٰبِقُوْنَ

ulā'ika yusāri‘ūna fil-khairāti wa hum lahā sābiqūn(a).

सद्गुण प्राप्त करबा मे जल्दबाजी करैत छथि, आ पहिने ओकरा प्राप्त करयवला छथि।

وَلَا نُكَلِّفُ نَفْسًا اِلَّا وُسْعَهَاۖ وَلَدَيْنَا كِتٰبٌ يَّنْطِقُ بِالْحَقِّ وَهُمْ لَا يُظْلَمُوْنَ

wa lā nukallifu nafsan illā wus‘ahā, wa ladainā kitābuy yanṭiqu bil-ḥaqqi wa hum lā yuẓlamūn(a).

आ हम कोनो आत्मा पर ओकर क्षमताक अनुसार छोड़ि ओकर बोझ नहि दैत छी, आ हमरा सभक संग एकटा एहन रिकार्ड अछि जे सत्य बजैत अछि, आ ओकरा सभ पर अन्याय नहि होयत।

بَلْ قُلُوْبُهُمْ فِيْ غَمْرَةٍ مِّنْ هٰذَا وَلَهُمْ اَعْمَالٌ مِّنْ دُوْنِ ذٰلِكَ هُمْ لَهَا عٰمِلُوْنَ

bal qulūbuhum fī gamratim min hāżā wa lahum a‘mālum min dūni żālika hum lahā ‘āmilūn(a).

लेकिन, हुनकऽ दिल (काफिर) (कुरान क॑ समझै स॑) स॑ त्रुटि म॑ छै, आरू ओकरा म॑ (बहुत) अन्य (खराब) काम करै के आदत छै जे वू करतें रहै छै ।

حَتّٰىٓ اِذَآ اَخَذْنَا مُتْرَفِيْهِمْ بِالْعَذَابِ اِذَا هُمْ يَجْـَٔرُوْنَ ۗ

Ḥattā iżā akhażnā mutrafīhim bil-‘ażābi iżā hum yaj'arūn(a).

ताकि जखन हम हुनका सभक बीच विलासिता मे रहनिहार केँ यातना देलियनि तखन ओ लोकनि तुरन्त मददि लेल चिचिया उठलाह |

لَا تَجْـَٔرُوا الْيَوْمَۖ اِنَّكُمْ مِّنَّا لَا تُنْصَرُوْنَ

lā taj'arul-yaum(a), innakum minnā lā tunṣarūn(a).

आइ मदद के लेल नहि चिचियाउ! सचमुच, हमरा सब स अहाँ के मदद नै भेटत।

قَدْ كَانَتْ اٰيٰتِيْ تُتْلٰى عَلَيْكُمْ فَكُنْتُمْ عَلٰٓى اَعْقَابِكُمْ تَنْكِصُوْنَ ۙ

qad kānat āyātī tutlā ‘alaikum fa kuntum ‘alā a‘qābikum tankiṣūn(a).

सचमुच हमर आयत (कुरान) अहाँ सब के सदिखन पढ़ल जाइत अछि, मुदा अहाँ सब सदिखन पाछू मुड़ैत छी,

مُسْتَكْبِرِيْنَۙ بِهٖ سٰمِرًا تَهْجُرُوْنَ

mustakbirīn(a), bihī sāmiran tahjurūn(a).

राति मे गप्प-सप्प करबा काल एकर (कुरान) के खिलाफ घमंड क' आ नीच शब्द बाजि क'।

اَفَلَمْ يَدَّبَّرُوا الْقَوْلَ اَمْ جَاۤءَهُمْ مَّا لَمْ يَأْتِ اٰبَاۤءَهُمُ الْاَوَّلِيْنَ ۖ

afalam yaddabbarul-qaula am jā'ahum mā lam ya'ti ābā'ahumul-awwalīn(a).

त की ओ सब (अल्लाह) के वचन पर खरा नहि उतरैत छथि, या हुनका सब के किछु एहन आयल अछि जे पहिने कहियो हुनकर पूर्वज के पास नहि आयल छल?

اَمْ لَمْ يَعْرِفُوْا رَسُوْلَهُمْ فَهُمْ لَهٗ مُنْكِرُوْنَ ۖ

am lam ya‘rifū rasūlahum fahum lahū munkirūn(a).

या फेर ओ सब अपन रसूलुल्लाह (मुहम्मद) के नहि चिन्हैत छथि, ताहि लेल हुनका नकारैत छथि?

اَمْ يَقُوْلُوْنَ بِهٖ جِنَّةٌ ۗ بَلْ جَاۤءَهُمْ بِالْحَقِّ وَاَكْثَرُهُمْ لِلْحَقِّ كٰرِهُوْنَ

am yaqūlūna bihī jinnah(tun), bal jā'ahum bil-ḥaqqi wa akṡaruhum lil-ḥaqqi kārihūn(a).

या कहै छै, "ओ व्यक्ति (मुहम्मद) बताह छै।" भलेँ ओ हुनका सभ केँ सत्य अनबाक लेल आयल छलाह, मुदा बेसी गोटे केँ सत्य सँ घृणा छलनि।

وَلَوِ اتَّبَعَ الْحَقُّ اَهْوَاۤءَهُمْ لَفَسَدَتِ السَّمٰوٰتُ وَالْاَرْضُ وَمَنْ فِيْهِنَّۗ بَلْ اَتَيْنٰهُمْ بِذِكْرِهِمْ فَهُمْ عَنْ ذِكْرِهِمْ مُّعْرِضُوْنَ ۗ

wa lawittaba‘al-ḥaqqu ahwā'ahum lafasadatis-samāwātu wal-arḍu wa man fīhinn(a), bal ataināhum biżikrihim fahum ‘an żikrihim mu‘riḍūn(a).

आ जँ सत्य हुनका लोकनिक इच्छाक पालन करत तँ आकाश आ पृथ्वी आ ओहि मे जे किछु अछि से अवश्य नष्ट भ' जाइत। हम सभ तऽ चेतावनी तक दऽ देलियैक, मुदा ओ सभ चेतावनीसँ मुँह मोड़ि लेलक।

اَمْ تَسْـَٔلُهُمْ خَرْجًا فَخَرَاجُ رَبِّكَ خَيْرٌ ۖوَّهُوَ خَيْرُ الرّٰزِقِيْنَ

am tas'aluhum kharjan fa kharāju rabbika khair(un), wa huwa khairur-rāziqīn(a).

या अहाँ (मुहम्मद) हुनका सब स इनाम मांगैत छी? मुदा अहाँक प्रभुक इनाम बेसी नीक अछि, कारण ओ सर्वोत्तम प्रदाता छथि |

وَاِنَّكَ لَتَدْعُوْهُمْ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ

wa innaka latad‘ūhum ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).

आ सत्ते अहाँ हुनका सभ केँ सोझ बाट पर बजौने होयब।

وَاِنَّ الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِ عَنِ الصِّرَاطِ لَنٰكِبُوْنَ

wa innal-lażīna lā yu'minūna bil-ākhirati ‘aniṣ-ṣirāṭi lanākibūn(a).

आ सच मे जे परलोक मे विश्वास नहि करैत छथि ओ सही मायने मे (सोझ) मार्ग सँ दूर भटकल छथि |

۞ وَلَوْ رَحِمْنٰهُمْ وَكَشَفْنَا مَا بِهِمْ مِّنْ ضُرٍّ لَّلَجُّوْا فِيْ طُغْيَانِهِمْ يَعْمَهُوْنَ

wa lau raḥimnāhum wa kasyafnā mā bihim min ḍurril lalajjū fī ṭugyānihim ya‘mahūn(a).

आ जँ हम सभ हुनका सभ पर दया करितहुँ आ हुनका सभ पर जे विपत्ति आयल छल तकरा दूर कऽ देलियनि तँ ओ सभ अपन गलती मे जरूर झूलैत रहताह ।

وَلَقَدْ اَخَذْنٰهُمْ بِالْعَذَابِ فَمَا اسْتَكَانُوْا لِرَبِّهِمْ وَمَا يَتَضَرَّعُوْنَ

wa laqad akhażnāhum bil-‘ażābi famastakānū lirabbihim wa mā yataḍarra‘ūn(a).

आ सच मे हम सभ ओकरा सभ केँ यातना देलहुँ, मुदा ओ सभ अपन प्रभुक अधीन नहि भेल आ ने अपना केँ नम्र केलक।

حَتّٰىٓ اِذَا فَتَحْنَا عَلَيْهِمْ بَابًا ذَا عَذَابٍ شَدِيْدٍ اِذَا هُمْ فِيْهِ مُبْلِسُوْنَ ࣖ

Ḥattā iżā fataḥnā ‘alaihim bāban żā ‘ażābin syadīdin iżā hum fīhi mublisūn(a).

तेँ जखन हम सभ हुनका सभक लेल बहुत कठोर सजाक दरबज्जा खोललहुँ तँ ओ सभ तुरन्त हताश भ' गेलाह ।

وَهُوَ الَّذِيْٓ اَنْشَاَ لَكُمُ السَّمْعَ وَالْاَبْصَارَ وَالْاَفْـِٕدَةَۗ قَلِيْلًا مَّا تَشْكُرُوْنَ

wa huwal-lażī yuḥyī wa yumītu wa lahukhtilāful-laili wan-nahār(i), afalā ta‘qilūn(a).

आ ई ओ छथि जे अहाँ सभक लेल श्रवण, दृष्टि आ विवेकक सृजन केने छथि, मुदा अहाँ सभ बहुत कम कृतज्ञ छी ।

وَهُوَ الَّذِيْ ذَرَاَكُمْ فِى الْاَرْضِ وَاِلَيْهِ تُحْشَرُوْنَ

bal qālū miṡla mā qālal-awwalūn(a).

आ ई वैह छथि जे अहाँ सभ केँ सृजित क' क' पृथ्वी पर पसारि देलनि, आ हुनका लग अहाँ सभ जमा भ' जायब।

وَهُوَ الَّذِيْ يُحْيٖ وَيُمِيْتُ وَلَهُ اخْتِلَافُ الَّيْلِ وَالنَّهَارِۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ

qālū a'iżā mitnā wa kunnā turābaw wa ‘iẓāman a'innā lamab‘ūṡūn(a).

आ वैह छथि जे जीवन दैत छथि आ मृत्युक कारण बनैत छथि, आ वैह छथि जे राति-दिनक बारी-बारी केँ नियंत्रित करैत छथि | अहाँ नहि बुझैत छी?

بَلْ قَالُوْا مِثْلَ مَا قَالَ الْاَوَّلُوْنَ

laqad wu‘idnā naḥnu wa ābā'unā hāżā min qablu in hāżā illā asāṭīrul-awwalīn(a).

एतेक धरि जे ओ सभ एहन शब्द सेहो बजैत छलाह जे पहिने लोकक बाजल गेल शब्द सँ मिलैत जुलैत छल ।

قَالُوْٓا ءَاِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَّعِظَامًا ءَاِنَّا لَمَبْعُوْثُوْنَ

qālū a'iżā mitnā wa kunnā turābaw wa ‘iẓāman a'innā lamab‘ūṡūn(a).

ओ सभ कहलकनि, “की ई बात सही अछि जे जखन हम सभ मरि कऽ धूरा-हड्डी बनि जायब तखन सचमुच फेर सँ जीबि उठब?

لَقَدْ وُعِدْنَا نَحْنُ وَاٰبَاۤؤُنَا هٰذَا مِنْ قَبْلُ اِنْ هٰذَآ اِلَّآ اَسَاطِيْرُ الْاَوَّلِيْنَ

laqad wu‘idnā naḥnu wa ābā'unā hāżā min qablu in hāżā illā asāṭīrul-awwalīn(a).

सचमुच, ई हमरा सब स आ अपन पूर्वज स वादा कएल गेल अछि, ई त' प्राचीन लोकक परीकथा मात्र अछि!"

قُلْ لِّمَنِ الْاَرْضُ وَمَنْ فِيْهَآ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ

qul limanil-arḍu wa man fīhā in kuntum ta‘lamūn(a).

कहू (मुहम्मद), "पृथ्वी केकर छै, आरू ओकरा में जे कुछ छै, अगर तोरा पता छै?"

سَيَقُوْلُوْنَ لِلّٰهِ ۗقُلْ اَفَلَا تَذَكَّرُوْنَ

sayaqūlūna lillāh(i), qul afalā tażakkarūn(a).

कहताह, “ई अल्लाहक अछि।” कहू, “तखन मोन नहि पड़त?”

قُلْ مَنْ رَّبُّ السَّمٰوٰتِ السَّبْعِ وَرَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيْمِ

qul mar rabbus-samāwātis-sab‘i wa rabbul-‘arsyil-‘aẓīm(i).

कहू, “सात आकाशक स्वामी आ महान सिंहासनक प्रभु के छथि?”

سَيَقُوْلُوْنَ لِلّٰهِ ۗقُلْ اَفَلَا تَتَّقُوْنَ

sayaqūlūna lillāh(i), qul afalā tattaqūn(a).

ओ सब जवाब देत, "(अल्लाह के) अछि।" कहू, “तखन अहाँ पुण्यात्मा किएक नहि छी?”

قُلْ مَنْۢ بِيَدِهٖ مَلَكُوْتُ كُلِّ شَيْءٍ وَّهُوَ يُجِيْرُ وَلَا يُجَارُ عَلَيْهِ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ

qul mam biyadihī malakūtu kulli syai'iw wa huwa yujīru wa lā yujāru ‘alaihi in kuntum ta‘lamūn(a).

कहब, "सब वस्तुक शक्ति केकर हाथ मे अछि। ओ रक्षा करैत अछि, आ (हुनकर सजा) सँ कोनो चीजक रक्षा नहि कयल जा सकैत अछि, जँ अहाँ केँ मात्र बुझल रहैत?"

سَيَقُوْلُوْنَ لِلّٰهِ ۗقُلْ فَاَنّٰى تُسْحَرُوْنَ

sayaqūlūna lillāh(i), qul fa annā tusḥarūn(a).

ओ सब जवाब देत, "(अल्लाह के) अछि।" कहब, "(जँ से अछि) तखन अहाँ कोना धोखा देल गेलहुँ?"

بَلْ اَتَيْنٰهُمْ بِالْحَقِّ وَاِنَّهُمْ لَكٰذِبُوْنَ

bal ataināhum bil-ḥaqqi wa innahum lakāżibūn(a).

भले ही हम हुनका सब के सच्चाई अनने छी, मुदा ओ सब सचमुच झूठा छथि।

مَا اتَّخَذَ اللّٰهُ مِنْ وَّلَدٍ وَّمَا كَانَ مَعَهٗ مِنْ اِلٰهٍ اِذًا لَّذَهَبَ كُلُّ اِلٰهٍۢ بِمَا خَلَقَ وَلَعَلَا بَعْضُهُمْ عَلٰى بَعْضٍۗ سُبْحٰنَ اللّٰهِ عَمَّا يَصِفُوْنَ ۙ

mattakhażallāhu miw waladiw wa mā kāna ma‘ahū min ilāhin iżal lażahaba kullu ilāhim bimā khalaqa wa la‘alā ba‘ḍuhum ‘alā ba‘ḍ(in), subḥānallāhi ‘ammā yaṣifūn(a).

अल्लाह के कोनो संतान नै छै, आ हुनका संग कोनो (अन्य) देवता नै छैथ, (जँ बहुत देवता रहितथि), तखन प्रत्येक देवता जे (जीव) बनौने छलाह, ओकरा ल' क' अबैत छलाह, आ ओहि मे सँ किछु देवता किछु आओर के पराजित क' दैत छलाह. अल्लाह के महिमा हो जे ओ सब जे किछु कहैत छथि,

عٰلِمِ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ فَتَعٰلٰى عَمَّا يُشْرِكُوْنَ ࣖ

‘Ālimil-gaibi wasy-syahādati fa ta‘ālā ‘ammā yusyrikūn(a).

(ओ भगवान् छथि) जे सभटा अदृश्य आ सभटा दृश्यमान केँ जनैत छथि | परम उच्च (अल्लाह) एक दोसरा के साथ जे जोड़ै छै, ओकरा स॑ ऊपर छै ।

قُلْ رَّبِّ اِمَّا تُرِيَنِّيْ مَا يُوْعَدُوْنَ ۙ

qur rabbi immā turiyannī mā yū‘adūn(a).

कहू (मुहम्मद), "हे हमर रब, जँ अहाँ हमरा देखाबथि जे हुनका सभ पर की (दण्ड) धमकी देल गेल अछि, त'

رَبِّ فَلَا تَجْعَلْنِيْ فِى الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ

rabbi falā taj‘alnī fil-qaumiẓ-ẓālimīn(a).

हे हमर प्रभु, हमरा अपराधी मे नहि बनाउ।"

وَاِنَّا عَلٰٓى اَنْ نُّرِيَكَ مَا نَعِدُهُمْ لَقٰدِرُوْنَ

wa innā ‘alā an nuriyaka mā na‘iduhum laqādirūn(a).

आ सच मे हमरा सभ मे ई शक्ति अछि जे हम सभ अहाँ (मुहम्मद) केँ ई देखा सकब जे हम सभ हुनका सभ केँ की धमकी देलहुँ।

اِدْفَعْ بِالَّتِيْ هِيَ اَحْسَنُ السَّيِّئَةَۗ نَحْنُ اَعْلَمُ بِمَا يَصِفُوْنَ

idfa‘ bil-latī hiya aḥsanus-sayyi'ah(ta), naḥnu a‘lamu bimā yaṣifūn(a).

हुनकर खराब काज के नीक (तरफा) स नकारू, हम सब बेसी नीक स जनैत छी जे ओ सब की (अल्लाह) के जिम्मेदार ठहरबैत छथि।

وَقُلْ رَّبِّ اَعُوْذُ بِكَ مِنْ هَمَزٰتِ الشَّيٰطِيْنِ ۙ

wa qur rabbi a‘ūżu bika min hamazātisy-syayāṭīn(i).

आ कहब, "हे हमर प्रभु, हम शैतानक फुसफुसाहटि सँ अहाँक शरण लैत छी।

وَاَعُوْذُ بِكَ رَبِّ اَنْ يَّحْضُرُوْنِ

wa a‘ūżu bika rabbi ay yaḥḍurūn(i).

आ हम अहाँक शरण मे (ओहो) छी, हे हमर प्रभु, जाहि सँ ओ सभ हमरा लग नहि आबय।”

حَتّٰىٓ اِذَا جَاۤءَ اَحَدَهُمُ الْمَوْتُ قَالَ رَبِّ ارْجِعُوْنِ ۙ

Ḥattā iżā jā'a aḥadahumul-mautu qāla rabbirji‘ūn(i).

(अविश्वासी के एहने स्थिति छै), जाबे तक कि जब तक ओकरा में से एक के मृत्यु नै आबै छै, तबे कहै छै, "हे हमर प्रभु, हमरा (संसार में) वापस कर द,

لَعَلِّيْٓ اَعْمَلُ صَالِحًا فِيْمَا تَرَكْتُ كَلَّا ۗاِنَّهَا كَلِمَةٌ هُوَ قَاۤىِٕلُهَاۗ وَمِنْ وَّرَاۤىِٕهِمْ بَرْزَخٌ اِلٰى يَوْمِ يُبْعَثُوْنَ

la‘allī a‘malu ṣāliḥan fīmā taraktu kallā, innahā kalimatun huwa qā'iluhā, wa miw warā'ihim barzakhun ilā yaumi yub‘aṡūn(a).

जाहि सँ हम जे नीक काज छोड़ि गेल छी से क’ सकब।” ओना त ’ नै !

فَاِذَا نُفِخَ فِى الصُّوْرِ فَلَآ اَنْسَابَ بَيْنَهُمْ يَوْمَىِٕذٍ وَّلَا يَتَسَاۤءَلُوْنَ

fa iżā nufikha fiṣ-ṣūri falā ansāba bainahum yauma'iżiw wa lā yatasā'alūn(a).

जखन तुरही बजाओल जायत तखन ओहि दिन (कयामतक दिन) दुनूक बीच कोनो पारिवारिक संबंध नहि रहत, आ ने एक दोसरा सँ प्रश्न पूछत (आ ने) ।

فَمَنْ ثَقُلَتْ مَوَازِيْنُهٗ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ

faman ṡaqulat mawāzīnuhū fa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).

जे तराजू (नीक) तौलैत अछि, तखन ओ भाग्यशाली लोक छथि ।

وَمَنْ خَفَّتْ مَوَازِيْنُهٗ فَاُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ خَسِرُوْٓا اَنْفُسَهُمْ فِيْ جَهَنَّمَ خٰلِدُوْنَ ۚ

wa man khaffat mawāzīnuhū fa ulā'ikal-lażīna khasirū anfusahum fī jahannama khālidūn(a).

आ जे (भलाईक) तराजू मे इजोत अछि, तखन ओ लोक सभ अछि जे अपना केँ नुकसान पहुँचबैत अछि, ओ सभ नरक मे अनन्त रहत।

تَلْفَحُ وُجُوْهَهُمُ النَّارُ وَهُمْ فِيْهَا كٰلِحُوْنَ

talfaḥu wujūhahumun-nāru wa hum fīhā kāliḥūn(a).

नरकक आगिसँ मुँह जरि गेल अछि आ विकृत ठोरसँ उदास अवस्थामे नरकमे अछि ।

اَلَمْ تَكُنْ اٰيٰتِيْ تُتْلٰى عَلَيْكُمْ فَكُنْتُمْ بِهَا تُكَذِّبُوْنَ

alam takun āyātī tutlā ‘alaikum fa kuntum bihā tukażżibūn(a).

की हमर श्लोक अहाँ सभ केँ नहि पढ़ल गेल अछि, मुदा अहाँ सभ सदिखन ओकरा नकारैत छी?

قَالُوْا رَبَّنَا غَلَبَتْ عَلَيْنَا شِقْوَتُنَا وَكُنَّا قَوْمًا ضَاۤلِّيْنَ

qālū rabbanā galabat ‘alainā syiqwatunā wa kunnā qauman ḍāllīn(a).

ओ सभ कहलकनि, “हे प्रभु, हम सभ अपन अधलाह पर विजय पाबि गेल छी, आ हम सभ भटकल लोक छी।

رَبَّنَآ اَخْرِجْنَا مِنْهَا فَاِنْ عُدْنَا فَاِنَّا ظٰلِمُوْنَ

rabbanā akhrijnā minhā fa in ‘udnā fa innā ẓālimūn(a).

हे हमर प्रभु, हमरा सभ केँ एहि सँ बाहर निकालू (हमरा सभ केँ संसार मे वापस करू), जँ हम सभ एखनो (अविश्वास मे) घुरि जाइ छी, त' सचमुच, हम सभ अपराधी छी।"

قَالَ اخْسَـُٔوْا فِيْهَا وَلَا تُكَلِّمُوْنِ

qālakhsa'ū fīhā wa lā tukallimūn(i).

ओ (अल्लाह) कहलनि, "एहि मे विनम्रतापूर्वक रहू, आ हमरा सँ गप्प नहि करू।"

اِنَّهٗ كَانَ فَرِيْقٌ مِّنْ عِبَادِيْ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَآ اٰمَنَّا فَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا وَاَنْتَ خَيْرُ الرّٰحِمِيْنَ ۚ

innahū kāna farīqum min ‘ibādī yaqūlūna rabbanā āmannā fagfir lanā warḥamnā wa anta khairur-rāḥimīn(a).

सचमुच हमर सेवकक एकटा समूह अछि जे प्रार्थना करैत अछि, "हमर प्रभु, हम सभ विश्वास कएने छी, तेँ हमरा सभ केँ क्षमा करू आ हमरा सभ पर दया करू, अहाँ दयाक सर्वोत्तम दाता छी।"

فَاتَّخَذْتُمُوْهُمْ سِخْرِيًّا حَتّٰىٓ اَنْسَوْكُمْ ذِكْرِيْ وَكُنْتُمْ مِّنْهُمْ تَضْحَكُوْنَ

fattakhażtumūhum sikhriyyan ḥattā ansaukum żikrī wa kuntum minhum taḍḥakūn(a).

तखन अहाँ हुनका सभ केँ उपहासक विषय बना देलियैक, जाहि सँ अहाँ हमरा मोन पाड़ब बिसरि गेलहुँ, आ अहाँ सभ (सदिखन) हुनका सभ पर हँसैत रहलहुँ,

اِنِّيْ جَزَيْتُهُمُ الْيَوْمَ بِمَا صَبَرُوْٓاۙ اَنَّهُمْ هُمُ الْفَاۤىِٕزُوْنَ

innī jazaituhumul-yauma bimā ṣabarū, annahum humul-fā'izūn(a).

सत्ते, आइ हम हुनका लोकनिक धैर्यक फल देबनि; सचमुच, ओ सभ विजयी हेताह।

قٰلَ كَمْ لَبِثْتُمْ فِى الْاَرْضِ عَدَدَ سِنِيْنَ

qāla kam labiṡtum fil-arḍi ‘adada sinīn(a).

ओ (अल्लाह) कहलनि जे, अहाँ कतेक साल धरि धरती पर रहब?

قَالُوْا لَبِثْنَا يَوْمًا اَوْ بَعْضَ يَوْمٍ فَسْـَٔلِ الْعَاۤدِّيْنَ

qālū labiṡnā yauman au baḍa yaumin fas'alil-‘āddīn(a).

ओ सभ उत्तर देलथिन, "हम सभ एक-आधा दिन (पृथ्वी पर) रहलहुँ, तेँ गिनती करयवला सभ सँ पूछू।"

قٰلَ اِنْ لَّبِثْتُمْ اِلَّا قَلِيْلًا لَّوْ اَنَّكُمْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ

qāla il labiṡtum illā qalīlal lau annakum kuntum ta‘lamūn(a).

ओ (अल्लाह) कहलनि, "अहाँ (पृथ्वी पर) मात्र किछुए दिन रहब, जँ अहाँ केँ सचमुच पता अछि।"

اَفَحَسِبْتُمْ اَنَّمَا خَلَقْنٰكُمْ عَبَثًا وَّاَنَّكُمْ اِلَيْنَا لَا تُرْجَعُوْنَ

afa ḥasibtum annamā khalaqnākum ‘abaṡaw wa annakum ilainā lā turja‘ūn(a).

त की अहाँ सोचने रही जे हम अहाँ के खेल मे (बिना कोनो उद्देश्य के) बनौने छी आ अहाँ हमरा सब लग वापस नहि भ जायब?

فَتَعٰلَى اللّٰهُ الْمَلِكُ الْحَقُّۚ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۚ رَبُّ الْعَرْشِ الْكَرِيْمِ

fa ta‘ālallāhul-malikul-ḥaqq(u), lā ilāha illā huw(a), rabbul-‘arsyil-karīm(i).

त परम अल्लाह छथि, सच्चा राजा; हुनका छोड़ि कोनो देवता (जिनका पूजा करबाक अधिकार छनि) नहि छथि, भगवान (जे कुलीन सिंहासनक मालिक छथि) |

وَمَنْ يَّدْعُ مَعَ اللّٰهِ اِلٰهًا اٰخَرَ لَا بُرْهَانَ لَهٗ بِهٖۙ فَاِنَّمَا حِسَابُهٗ عِنْدَ رَبِّهٖۗ اِنَّهٗ لَا يُفْلِحُ الْكٰفِرُوْنَ

wa may yad‘u ma‘allāhi ilāhan ākhara lā burhāna lahū bih(ī), fa innamā ḥisābuhū ‘inda rabbih(ī), innahū lā yufliḥul-kāfirūn(a).

आ जे कियो अल्लाह के अलावा दोसर देवता के पूजा करत, जकर कोनो प्रमाण ओकरा पास नै छै, ओकर हिसाब ओकर प्रभु के पास होयत।

وَقُلْ رَّبِّ اغْفِرْ وَارْحَمْ وَاَنْتَ خَيْرُ الرّٰحِمِيْنَ ࣖ

wa qur rabbigfir warḥam wa anta khairur-rāḥimīn(a).

आ (मुहम्मद) कहू, "हे हमर प्रभु, क्षमा करू आ दया करू, अहाँ दयाक सर्वश्रेष्ठ दाता छी।"