Q.S मरियम (مَرْيَم) - 98 पदों की संख्या

كۤهٰيٰعۤصۤ ۚ

kāf hā yā ‘aīn ṣād.

कफ हा या' 'ऐन शाद

ذِكْرُ رَحْمَتِ رَبِّكَ عَبْدَهٗ زَكَرِيَّا ۚ

Żikru raḥmati rabbika ‘abdahū zakariyyā.

जे पढ़ल जाइत अछि से अछि) अहाँक प्रभुक दयाक व्याख्या हुनकर सेवक जकरयाह पर,

اِذْ نَادٰى رَبَّهٗ نِدَاۤءً خَفِيًّا

iż nādā rabbahū nidā'an khafiyyā(n).

(अर्थात) जखन ओ अपन प्रभु सँ मृदु स्वर मे प्रार्थना करैत छथि |

قَالَ رَبِّ اِنِّيْ وَهَنَ الْعَظْمُ مِنِّيْ وَاشْتَعَلَ الرَّأْسُ شَيْبًا وَّلَمْ اَكُنْۢ بِدُعَاۤىِٕكَ رَبِّ شَقِيًّا

qāla rabbi innī wahanal-‘aẓmu minnī wasyta‘alar-ra'su syaibaw wa lam akum bidu‘ā'ika rabbi syaqiyyā(n).

ओ (जकारिया) कहलनि, “हे हमर प्रभु, सचमुच हमर हड्डी कमजोर अछि आ हमर माथ धूसर केश सँ भरल अछि, आ हम अहाँ सँ प्रार्थना करबा मे कहियो निराश नहि भेलहुँ, हे हमर प्रभु।

وَاِنِّيْ خِفْتُ الْمَوَالِيَ مِنْ وَّرَاۤءِيْ وَكَانَتِ امْرَاَتِيْ عَاقِرًا فَهَبْ لِيْ مِنْ لَّدُنْكَ وَلِيًّا ۙ

wa innī khiftul-mawāliya miw warā'ī wa kānatimra'atī ‘āqiran fahab lī mil ladunka waliyyā(n).

आ सत्ते, हम अपन मृत्युक बाद अपन रिश्तेदारक चिन्ता मे छी, आ हमर पत्नी बंजर छथि, तेँ हमरा अपन पक्ष सँ एकटा संतान प्रदान करू,

يَّرِثُنِيْ وَيَرِثُ مِنْ اٰلِ يَعْقُوْبَ وَاجْعَلْهُ رَبِّ رَضِيًّا

yariṡunī wa yariṡu min āli ya‘qūba waj‘alhu rabbi raḍiyyā(n).

जे हमरा उत्तराधिकारी बनत आ याकूबक घराना सँ उत्तराधिकारी बनत। आ हे हमर प्रभु, ओकरा धन्य बनाउ।”

يٰزَكَرِيَّآ اِنَّا نُبَشِّرُكَ بِغُلٰمِ ِۨاسْمُهٗ يَحْيٰىۙ لَمْ نَجْعَلْ لَّهٗ مِنْ قَبْلُ سَمِيًّا

yā zakariyyā innā nubasysyiruka bigulāminismuhū yaḥyā, lam naj‘al lahū min qablu samiyyā(n).

(अल्लाह कहलनि) “हे जकरयाह! हम अहाँ केँ एकटा एहन बेटाक नीक खबरि दैत छी जकर नाम याह्या होयत, जकरा हम पहिने कहियो एहन नाम नहि देने छी।”

قَالَ رَبِّ اَنّٰى يَكُوْنُ لِيْ غُلٰمٌ وَّكَانَتِ امْرَاَتِيْ عَاقِرًا وَّقَدْ بَلَغْتُ مِنَ الْكِبَرِ عِتِيًّا

qāla rabbi annā yakūnu lī gulāmuw wa kānatimra'atī ‘āqiraw wa qad balagtu minal-kibari ‘itiyyā(n).

ओ (जकारिया) कहलनि, “हे प्रभु, हमरा कोना बच्चा होयत, जखन कि हमर पत्नी बंजर छथि आ हम (स्वयं) सचमुच बहुत बुढ़ापा मे पहुँचि गेल छी?”

قَالَ كَذٰلِكَۗ قَالَ رَبُّكَ هُوَ عَلَيَّ هَيِّنٌ وَّقَدْ خَلَقْتُكَ مِنْ قَبْلُ وَلَمْ تَكُ شَيْـًٔا

qāla każālik(a), qāla rabbuka huwa ‘alayya hayyinuw wa qad khalaqtuka min qablu wa lam taku syai'ā(n).

(अल्लाह) कहलनि, “एहिना अछि।” अहाँक प्रभु कहलनि, "हमरा लेल ई सहज अछि; सचमुच, हम अहाँ केँ ताहि सँ पहिने सृष्टि केने रही, भले (ओहि समय मे) अहाँक कोनो रूप एकदम नहि छल।"

قَالَ رَبِّ اجْعَلْ لِّيْٓ اٰيَةً ۗقَالَ اٰيَتُكَ اَلَّا تُكَلِّمَ النَّاسَ ثَلٰثَ لَيَالٍ سَوِيًّا

qāla rabbij‘al lī āyah(tan), qāla āyatuka allā tukalliman-nāsa ṡalāṡa layālin sawiyyā(n).

ओ (जकारिया) कहलनि, “हे हमर प्रभु, हमरा एकटा निशानी दिअ।” (अल्लाह) कहलनि, "अहाँक निशानी ई अछि जे अहाँ स्वस्थ रहितो तीन राति मनुक्ख सँ गप्प नहि क' सकैत छी।"

فَخَرَجَ عَلٰى قَوْمِهٖ مِنَ الْمِحْرَابِ فَاَوْحٰٓى اِلَيْهِمْ اَنْ سَبِّحُوْا بُكْرَةً وَّعَشِيًّا

fa kharaja ‘alā qaumihī minal-miḥrābi fa auḥā ilaihim an sabbiḥū bukrataw wa ‘asyiyyā(n).

तेँ ओ मिहराब सँ बाहर अपन लोक लग आबि गेलाह, तखन हुनका सभ केँ इशारा कयलनि; भोरे-साँझ अपन महिमामंडन करू।

يٰيَحْيٰى خُذِ الْكِتٰبَ بِقُوَّةٍ ۗوَاٰتَيْنٰهُ الْحُكْمَ صَبِيًّاۙ

yā yaḥyā khużil-kitāba biquwwah(tin), wa ātaināhul-ḥukma ṣabiyyā(n).

"हे याह्या! किताब (तोराह) के गंभीरता स (अध्ययन) करू।" आ हम सभ ओकरा (यह्या) बच्चा मे बुद्धि देलियैक।

وَّحَنَانًا مِّنْ لَّدُنَّا وَزَكٰوةً ۗوَكَانَ تَقِيًّا ۙ

wa ḥanānam mil ladunnā wa zakāh(tan), wa kāna taqiyyā(n).

आ (हम सभ) हमरा सभसँ (दोसरक प्रति) करुणा करैत छी आ (पापसँ) शुद्ध करैत छी। आ ओहो एकटा भक्त आदमी छथि,

وَّبَرًّاۢ بِوَالِدَيْهِ وَلَمْ يَكُنْ جَبَّارًا عَصِيًّا

wa barram biwālidaihi wa lam yakun jabbāran ‘aṣiyyā(n).

आ अपन माता-पिताक प्रति बहुत समर्पित छल, आ ओ कोनो अहंकारी व्यक्ति (आ ने) अवज्ञाकारी व्यक्ति नहि छल |

وَسَلٰمٌ عَلَيْهِ يَوْمَ وُلِدَ وَيَوْمَ يَمُوْتُ وَيَوْمَ يُبْعَثُ حَيًّا ࣖ

wa salāmun ‘alaihi yauma wulida wa yauma yamūtu wa yauma yub‘aṡu ḥayyā(n).

आ जहिया ओकर जन्म भेलैक, जाहि दिन ओकर मृत्यु भेलैक, ओहि दिन ओकरा लेल समृद्धि भेटय जाहि दिन ओ फेर सँ जीबि उठलैक।

وَاذْكُرْ فِى الْكِتٰبِ مَرْيَمَۘ اِذِ انْتَبَذَتْ مِنْ اَهْلِهَا مَكَانًا شَرْقِيًّا ۙ

ważkur fil-kitābi maryam(a), iżintabażat min ahlihā makānan syarqiyyā(n).

आरू (मुहम्मद) क॑ किताब (अल-कुरान) म॑ मरियम केरऽ कहानी सुनाबै, (अर्थात) जब॑ वू खुद क॑ अपनऽ परिवार स॑ पूरब (बैतुलमकदीस) केरऽ जगह प॑ निर्वासित करी लेलकै,

فَاتَّخَذَتْ مِنْ دُوْنِهِمْ حِجَابًاۗ فَاَرْسَلْنَآ اِلَيْهَا رُوْحَنَا فَتَمَثَّلَ لَهَا بَشَرًا سَوِيًّا

fattakhażat min dūnihim ḥijābā(n), fa arsalnā ilaihā rūḥanā fa tamaṡṡala lahā basyaran sawiyyā(n).

तखन ओ हुनका सभ सँ घूंघट (जे हुनकर रक्षा करैत छल) लगा देलनि। तखन हम सभ अपन आत्मा (जिब्रिल) हुनका लग पठौलनि, तेँ ओ हुनका समक्ष पूर्ण मानवीय रूप मे प्रकट भेलाह |

قَالَتْ اِنِّيْٓ اَعُوْذُ بِالرَّحْمٰنِ مِنْكَ اِنْ كُنْتَ تَقِيًّا

qālat innī a‘ūżu bir-raḥmāni minka in kunta taqiyyā(n).

ओ (मरियम) बजलीह, "सत्ते, हम अहाँक प्रति परमात्मा परमात्माक शरण लैत छी, जँ अहाँ पुण्यात्मा छी |"

قَالَ اِنَّمَآ اَنَا۠ رَسُوْلُ رَبِّكِۖ لِاَهَبَ لَكِ غُلٰمًا زَكِيًّا

qāla innamā ana rasūlu rabbik(a), li'ahaba laki gulāman zakiyyā(n).

ओ (जिब्रिल) कहलनि, "सत्ते, हम अहाँक प्रभुक दूत मात्र छी, जे अहाँ केँ पवित्र पुत्रक वरदान पहुँचाबी।"

قَالَتْ اَنّٰى يَكُوْنُ لِيْ غُلٰمٌ وَّلَمْ يَمْسَسْنِيْ بَشَرٌ وَّلَمْ اَكُ بَغِيًّا

qālat annā yakūnu lī gulāmuw wa lam yamsasnī basyaruw wa lam aku bagiyyā(n).

ओ (मर्याम) बजलीह, “हमरा बेटा कोना होयत जखन कि हमरा कहियो कोनो पुरुष हाथ नहि लगौने अछि आ हम कोनो अपतिव्रता स्त्री नहि छी!”

قَالَ كَذٰلِكِۚ قَالَ رَبُّكِ هُوَ عَلَيَّ هَيِّنٌۚ وَلِنَجْعَلَهٗٓ اٰيَةً لِّلنَّاسِ وَرَحْمَةً مِّنَّاۚ وَكَانَ اَمْرًا مَّقْضِيًّا

qāla każālik(a), qāla rabbuka huwa ‘alayya hayyin(un), wa linaj‘alahū āyatal lin-nāsi wa raḥmatam minnā, wa kāna amram maqḍiyyā(n).

ओ (जिब्रिल) कहलनि, “एहिना अछि।” अहाँक प्रभु कहलनि, "ई हमरा लेल आसान अछि, आ एहि लेल जे हम एकरा मनुक्खक लेल (अल्लाहक महानताक) निशानी बनाबी आ हमरा सभ दिस सँ दयाक रूप मे; आ ई एकटा एहन मामला अछि जे (पहिने सँ) तय भ' गेल अछि।"

۞ فَحَمَلَتْهُ فَانْتَبَذَتْ بِهٖ مَكَانًا قَصِيًّا

fa ḥamalathu fantabażat bihī makānan qaṣiyyā(n).

तेँ ओ (मरियम) गर्भवती भ’ गेलीह, तखन ओ अपना केँ अपन कोखि सँ दूरक स्थान पर निर्वासित क’ लेलनि |

فَاَجَاۤءَهَا الْمَخَاضُ اِلٰى جِذْعِ النَّخْلَةِۚ قَالَتْ يٰلَيْتَنِيْ مِتُّ قَبْلَ هٰذَا وَكُنْتُ نَسْيًا مَّنْسِيًّا

fa ajā'ahal-makhāḍu ilā jiz‘in nakhlah(ti), qālat yā laitanī mittu qabla hāżā wa kuntu nas-yam mansiyyā(n).

तखन प्रसवक पीड़ा ओकरा खजूरक गाछक आधार पर (झुकय लेल) बाध्य क' देलकैक, ओ (मरियम) बजलीह, "ओ, कतेक (नीक) हम एहि सँ पहिने मरि गेलहुँ, आ हम एहन व्यक्ति बनि गेलहुँ जकरा पर कोनो ध्यान नहि गेल आ बिसरि गेल."

فَنَادٰىهَا مِنْ تَحْتِهَآ اَلَّا تَحْزَنِيْ قَدْ جَعَلَ رَبُّكِ تَحْتَكِ سَرِيًّا

fa nādāhā min taḥtihā allā taḥzanī qad ja‘ala rabbuki taḥtaki sariyyā(n).

तेँ ओ (जिब्रिल) नीचाँ सँ हुनका चिचिया उठलनि, "दुःखी नहि रहू, सचमुच अहाँक प्रभु अहाँक नीचाँ एकटा नदी बना देने छथि |"

وَهُزِّيْٓ اِلَيْكِ بِجِذْعِ النَّخْلَةِ تُسٰقِطْ عَلَيْكِ رُطَبًا جَنِيًّا ۖ

wa huzzī ilaiki bijiz‘in-nakhlati tusāqiṭ ‘alaiki ruṭaban janiyyā(n).

आ ताड़क गाछक आधारकेँ अहाँ दिस हिला दियौक, ओ अहाँ पर पाकल खजूर खसा देत।

فَكُلِيْ وَاشْرَبِيْ وَقَرِّيْ عَيْنًا ۚفَاِمَّا تَرَيِنَّ مِنَ الْبَشَرِ اَحَدًاۙ فَقُوْلِيْٓ اِنِّيْ نَذَرْتُ لِلرَّحْمٰنِ صَوْمًا فَلَنْ اُكَلِّمَ الْيَوْمَ اِنْسِيًّا ۚ

fa kulī wasyrabī wa qarrī ‘ainā(n), fa immā tarayinna minal-basyari aḥadā(n), fa qūlī innī nażartu lir-raḥmāni ṣauman falan ukallimal-yauma insiyyā(n).

तेँ खाउ, पीबू आ मस्ती करू। जँ ककरो देखब तँ कहब जे "सत्ते हम दयालु भगवानक लेल उपवास करबाक प्रण केने छी, तेँ आइ ककरोसँ गप्प नहि करब।"

فَاَتَتْ بِهٖ قَوْمَهَا تَحْمِلُهٗ ۗقَالُوْا يٰمَرْيَمُ لَقَدْ جِئْتِ شَيْـًٔا فَرِيًّا

fa atat bihī qaumahā taḥmiluh(ū), qālū yā maryamu laqad ji'ti syai'an fariyyā(n).

तखन ओ (मर्याम) ओकरा (बच्चा) केँ पकड़ने अपन लोक लग लऽ गेलीह । ओ सभ (हुनकर लोक) कहलक, "हे मरियम! सत्ते, अहाँ बहुत गलत बात अनने छी।"

يٰٓاُخْتَ هٰرُوْنَ مَا كَانَ اَبُوْكِ امْرَاَ سَوْءٍ وَّمَا كَانَتْ اُمُّكِ بَغِيًّا ۖ

yā ukhta hārūna kāna abūkimra'a sau'iw wa mā kānat ummuki bagiyyā(n).

हे हारून (मर्याम) के बहिन! अहाँक पिता कोनो अधलाह नहि छथि आ अहाँक माय व्यभिचारी नहि छथि |"

فَاَشَارَتْ اِلَيْهِۗ قَالُوْا كَيْفَ نُكَلِّمُ مَنْ كَانَ فِى الْمَهْدِ صَبِيًّا

fa asyārat ilaīh(i), qālū kaifa nukallimu man kāna fil-mahdi ṣabiyyā(n).

तेँ ओ (मर्याम) हुनका (बच्चा) दिस इशारा केलनि। ओ सभ कहलकनि, “एकटा छोट बच्चा जे एखनो झूला मे अछि, ओकरा संग कोना गप्प करब?”

قَالَ اِنِّيْ عَبْدُ اللّٰهِ ۗاٰتٰنِيَ الْكِتٰبَ وَجَعَلَنِيْ نَبِيًّا ۙ

qāla innī ‘abdullāh(i), ātāniyal-kitāba wa ja‘alanī nabiyyā(n).

ओ (ईसा) कहलनि, “सत्ते हम अल्लाह के सेवक छी, ओ हमरा किताब (इंजिल) देलनि आ ओ हमरा नबी बना देलनि।

وَّجَعَلَنِيْ مُبٰرَكًا اَيْنَ مَا كُنْتُۖ وَاَوْصٰنِيْ بِالصَّلٰوةِ وَالزَّكٰوةِ مَا دُمْتُ حَيًّا ۖ

wa ja‘alanī mubārakan aina mā kunt(u), wa auṣānī biṣ-ṣalāti waz-zakāti mā dumtu ḥayyā(n).

आ ओ हमरा जतय कतहु रहब, ओ हमरा आशीर्वादित केने छथि, आ जा धरि हम जीबैत छी ता धरि नमाज आ जकात के आज्ञा देलनि अछि।

وَّبَرًّاۢ بِوَالِدَتِيْ وَلَمْ يَجْعَلْنِيْ جَبَّارًا شَقِيًّا

wa barram biwālidatī wa lam yaj‘alnī jabbāran syaqiyyā(n).

आ हमर मायक प्रति समर्पित, आ ओ हमरा अहंकारी वा दयनीय नहि बनौलनि।

وَالسَّلٰمُ عَلَيَّ يَوْمَ وُلِدْتُّ وَيَوْمَ اَمُوْتُ وَيَوْمَ اُبْعَثُ حَيًّا

was-salāmu ‘alayya yauma wulittu wa yauma amūtu wa yauma ub‘aṡu ḥayyā(n).

जाहि दिन हम जन्म लेने छी, जाहि दिन हम मरब आ जाहि दिन हम जीबि उठब, ताहि दिन हमरा पर शान्ति हो।”

ذٰلِكَ عِيْسَى ابْنُ مَرْيَمَ ۚقَوْلَ الْحَقِّ الَّذِيْ فِيْهِ يَمْتَرُوْنَ

Żālika ‘īsabnu maryam(a), qaulal-ḥaqqil-lażī fīhi yamtarūn(a).

ओ छलाह मरियमक पुत्र यीशु, (जे कहलनि) सच्चा वचन, जकर सत्यता पर हुनका सभ केँ संदेह छलनि

مَا كَانَ لِلّٰهِ اَنْ يَّتَّخِذَ مِنْ وَّلَدٍ سُبْحٰنَهٗ ۗاِذَا قَضٰٓى اَمْرًا فَاِنَّمَا يَقُوْلُ لَهٗ كُنْ فَيَكُوْنُ ۗ

mā kāna lillāhi ay yattakhiża miw waladin subḥānah(ū), iżā qaḍā amran fa innamā yaqūlu lahū kun fa yakūn(u).

अल्लाह के लेल संतान होबय के उचित नहिं, महिमा हुनकर। जखन ओ कोनो बातक फरमान जारी करय चाहैत छथि त' बस ओकरा कहैत छथि, "बहु!" त' से त' अछिए।

وَاِنَّ اللّٰهَ رَبِّيْ وَرَبُّكُمْ فَاعْبُدُوْهُ ۗهٰذَا صِرَاطٌ مُّسْتَقِيْمٌ

wa innallāha rabbī wa rabbukum fa‘budūh(u), hāżā ṣirāṭum mustaqīm(un).

(ईसा कहलनि) "आ सचमुच अल्लाह हमर प्रभु आ अहाँक प्रभु छथि, तेँ हुनकर इबादत करू। ई सोझ बाट अछि।"

فَاخْتَلَفَ الْاَحْزَابُ مِنْۢ بَيْنِهِمْۚ فَوَيْلٌ لِّلَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ مَّشْهَدِ يَوْمٍ عَظِيْمٍ

fakhtalafal-aḥzābu mim bainihim, fa wailul lil-lażīna kafarū mim masyhadi yaumin ‘aẓīm(in).

तेँ हुनका लोकनिक (यहूदी आ ईसाई) बीच समूह (जे अस्तित्व मे छल) भिन्न-भिन्न छल | त' धिक्कार अछि जे महान दिनक गवाह बनला पर अविश्वास करैत अछि!

اَسْمِعْ بِهِمْ وَاَبْصِرْۙ يَوْمَ يَأْتُوْنَنَا لٰكِنِ الظّٰلِمُوْنَ الْيَوْمَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

asmi‘ bihim wa abṣir, yauma ya'tūnanā lākiniẓ-ẓālimūnal-yauma fī ḍalālim mubīn(in).

जाहि दिन हमरा सभ लग आयल छलाह ताहि दिन हुनका लोकनिक सुनवाई कतेक तीक्ष्ण छलनि आ दृष्टि कतेक साफ छलनि । मुदा अपराधी आइ (दुनिया मे) स्पष्ट त्रुटि मे अछि।

وَاَنْذِرْهُمْ يَوْمَ الْحَسْرَةِ اِذْ قُضِيَ الْاَمْرُۘ وَهُمْ فِيْ غَفْلَةٍ وَّهُمْ لَا يُؤْمِنُوْنَ

wa anżirhum yaumal-ḥasrati iż quḍiyal-amr(u), wa hum fī gaflatiw wa hum lā yu'minūn(a).

आ हुनका (हे मुहम्मद) के पछतावा के दिन के चेतावनी दियौन, जखन सब मामला के फैसला तखन होयत जखन ओ सब लापरवाही में छथि आ विश्वास नहि करैत छथि।

اِنَّا نَحْنُ نَرِثُ الْاَرْضَ وَمَنْ عَلَيْهَا وَاِلَيْنَا يُرْجَعُوْنَ ࣖ

innā naḥnu nariṡul-arḍa wa man ‘alaihā wa ilainā yurja‘ūn(a).

सचमुच, हमहीं छी जे पृथ्वी आ ओहि पर जे किछु अछि, ओकर उत्तराधिकारी छी, आ ओ सभ असगर हमरा सभक हाथ मे वापस आबि जायत।

وَاذْكُرْ فِى الْكِتٰبِ اِبْرٰهِيْمَ ەۗ اِنَّهٗ كَانَ صِدِّيْقًا نَّبِيًّا

ważkur fil-kitābi ibrāhīm(a), innahū kāna ṣiddīqan nabiyyā(n).

आ (मुहम्मद) के किताब (अल-कुरान) में इब्राहीम के कहानी सुनाउ, सचमुच ओ बहुत धर्मी व्यक्ति छलाह, एकटा पैगम्बर छलाह |

اِذْ قَالَ لِاَبِيْهِ يٰٓاَبَتِ لِمَ تَعْبُدُ مَا لَا يَسْمَعُ وَلَا يُبْصِرُ وَلَا يُغْنِيْ عَنْكَ شَيْـًٔا

iż qāla li'abīhi yā abati lima ta‘budu mā lā yasma‘u wa lā yubṣiru wa lā yugnī ‘anka syai'ā(n).

(याद करू) जखन ओ (इब्राहिम) अपन पिता केँ कहलखिन, "हे हमर पिता! अहाँ एहन वस्तुक पूजा किएक करैत छी जे नहि सुनैत अछि, नहि देखैत अछि, आ अहाँक कनिको मददि नहि क' सकैत अछि?"

يٰٓاَبَتِ اِنِّيْ قَدْ جَاۤءَنِيْ مِنَ الْعِلْمِ مَا لَمْ يَأْتِكَ فَاتَّبِعْنِيْٓ اَهْدِكَ صِرَاطًا سَوِيًّا

yā abati innī qad jā'anī minal-‘ilmi mā lam ya'tika fattabi‘nī ahdika ṣirāṭan sawiyyā(n).

हे हमर पिताजी! सत्ते किछु ज्ञान हमरा लग आबि गेल अछि जे अहाँ केँ नहि देल गेल छल, तेँ हमरा चलू, हम अहाँ केँ सोझ बाट देखा देब।

يٰٓاَبَتِ لَا تَعْبُدِ الشَّيْطٰنَۗ اِنَّ الشَّيْطٰنَ كَانَ لِلرَّحْمٰنِ عَصِيًّا

yā abati lā ta‘budisy-syaiṭān(a), innasy-syaiṭāna kāna lir-raḥmāni ‘aṣiyyā(n).

हे हमर पिताजी! शैतानक पूजा नहि करू। सचमुच शैतान परम दयालु परमेश् वरक आज्ञा नहि मानैत अछि।

يٰٓاَبَتِ اِنِّيْٓ اَخَافُ اَنْ يَّمَسَّكَ عَذَابٌ مِّنَ الرَّحْمٰنِ فَتَكُوْنَ لِلشَّيْطٰنِ وَلِيًّا

yā abati innī akhāfu ay yamassaka ‘ażābum minar-raḥmāni fa takūna lisy-syaiṭāni waliyyā(n).

हे हमर पिताजी! हमरा सचमुच चिंता अछि जे अहाँ पर दयालु परमेश् वरक दंडक प्रहार होयत, जाहि सँ अहाँ शैतान सँ दोस्ती भ' जायब।"

قَالَ اَرَاغِبٌ اَنْتَ عَنْ اٰلِهَتِيْ يٰٓاِبْرٰهِيْمُ ۚ لَىِٕنْ لَّمْ تَنْتَهِ لَاَرْجُمَنَّكَ وَاهْجُرْنِيْ مَلِيًّا

qāla arāgibun anta ‘an ālihatī yā ibrāhīm(u), la'illam tantahi la'arjumannaka wahjurnī maliyyā(n).

ओ (अपन पिता) बजलाह, "हे इब्राहिम, अहाँ हमर देवता सभ सँ घृणा करैत छी? जँ अहाँ नहि रुकब त' हम अहाँ केँ पाथर जरूर मारब, तेँ हमरा बहुत दिन धरि छोड़ि दियौक।"

قَالَ سَلٰمٌ عَلَيْكَۚ سَاَسْتَغْفِرُ لَكَ رَبِّيْۗ اِنَّهٗ كَانَ بِيْ حَفِيًّا

qāla salāmun ‘alaik(a), sa'astagfiru laka rabbī, innahū kāna bī ḥafiyyā(n).

ओ (इब्राहिम) कहलनि, "अहाँक शांति हो, हम अहाँक लेल माफी अपन प्रभु सँ माँगब। सचमुच, ओ हमरा लेल बहुत नीक छथि।"

وَاَعْتَزِلُكُمْ وَمَا تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَاَدْعُوْا رَبِّيْۖ عَسٰٓى اَلَّآ اَكُوْنَ بِدُعَاۤءِ رَبِّيْ شَقِيًّا

wa a‘tazilukum wa mā tad‘ūna min dūnillāhi wa ad‘ū rabbī, ‘asā allā akūna bidu‘ā'i rabbī syaqiyyā(n).

आ हम अहाँ स आ अल्लाह के अलावा अहाँ सब जे पूजा करैत छी ताहि स दूरी बना लेब, आ हम अपन प्रभु स प्रार्थना करब, आशा अछि जे हम अपन प्रभु स प्रार्थना क निराश नहि होयब।”

فَلَمَّا اعْتَزَلَهُمْ وَمَا يَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۙوَهَبْنَا لَهٗٓ اِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَۗ وَكُلًّا جَعَلْنَا نَبِيًّا

falamma‘tazalahum wa mā ya‘budūna min dūnillāh(i), wahabnā lahū isḥāqa wa ya‘qūb(a), wa kullan ja‘alnā nabiyyā(n).

त जखन ओ (इब्राहिम) हुनका सब स आ अल्लाह के अलावा ओ सब जे इबादत करैत छलाह ताहि स दूर भ गेल छलाह त हम हुनका इसहाक आ याकूब के वरदान देलियनि। आ हम सभ हुनका सभ मे सँ प्रत्येक केँ एकटा भविष्यवक्ता बनेबाक लेल नियुक्त केलहुँ।

وَوَهَبْنَا لَهُمْ مِّنْ رَّحْمَتِنَا وَجَعَلْنَا لَهُمْ لِسَانَ صِدْقٍ عَلِيًّا ࣖ

wa wahabnā lahum mir raḥmatinā wa ja‘alnā lahum lisāna ṣidqin ‘aliyyā(n).

आ हम हुनका सभ पर अपन दयाक दान देलियनि आ हुनका सभ केँ नीक आ उदात्त वचन बनेलहुँ ।

وَاذْكُرْ فِى الْكِتٰبِ مُوْسٰٓىۖ اِنَّهٗ كَانَ مُخْلَصًا وَّكَانَ رَسُوْلًا نَّبِيًّا

ważkur fil-kitābi mūsā, innahū kāna mukhlaṣaw wa kāna rasūlan nabiyyā(n).

आ (मुहम्मद), किताब (अल-कुरान) मे मूसाक कथा सुनाउ। ओ सचमुच एकटा चुनल गेल, एकटा प्रेरित आ भविष्यवक्ता छलाह।

وَنَادَيْنٰهُ مِنْ جَانِبِ الطُّوْرِ الْاَيْمَنِ وَقَرَّبْنٰهُ نَجِيًّا

wa nādaināhu min jānibiṭ-ṭūril-aimani wa qarrabnāhu najiyyā(n).

आ हम सभ हुनका पहाड़क दहिना कात (सिनाई) सँ बजा लेलियनि आ हुनका गप्प-सप्पक लेल लग अनलहुँ।

وَوَهَبْنَا لَهٗ مِنْ رَّحْمَتِنَآ اَخَاهُ هٰرُوْنَ نَبِيًّا

wa wahabnā lahū mir raḥmatinā akhāhu hārūna nabiyyā(n).

आ हम सभ हुनका पर अपन दया सँ प्रवचन देलियनि जे हुनकर भाय हारून एकटा भविष्यवक्ता बनि गेलाह।

وَاذْكُرْ فِى الْكِتٰبِ اِسْمٰعِيْلَ ۖاِنَّهٗ كَانَ صَادِقَ الْوَعْدِ وَكَانَ رَسُوْلًا نَّبِيًّا ۚ

ważkur fil-kitābi ismā‘īl(a), innahū kāna ṣādiqal-wa‘di wa kāna rasūlan nabiyyā(n).

आ (मुहम्मद), किताब (अल-कुरान) मे इस्माइल के कहानी सुनाउ। ओ सचमुच अपन वचनक आदमी, प्रेरित आ भविष्यवक्ता छलाह।

وَكَانَ يَأْمُرُ اَهْلَهٗ بِالصَّلٰوةِ وَالزَّكٰوةِۖ وَكَانَ عِنْدَ رَبِّهٖ مَرْضِيًّا

wa kāna ya'muru ahlahū biṣ-ṣalāti waz-zakāh(ti), wa kāna ‘inda rabbihī marḍiyyā(n).

आ ओ अपन परिवार के नमाज आ जकात (करबाक) आदेश देलनि, आ ओ एकटा एहन आदमी छलाह जे अपन प्रभु पर प्रसन्न छलाह |

وَاذْكُرْ فِى الْكِتٰبِ اِدْرِيْسَۖ اِنَّهٗ كَانَ صِدِّيْقًا نَّبِيًّا ۙ

ważkur fil-kitābi idrīs(a), innahū kāna ṣādiqan nabiyyā(n).

आ (मुहम्मद) के किताब (अल-कुरान) में इदरीश के कहानी सुनाउ। सचमुच, ओ एकटा एहन आदमी छलाह जे सत्य सँ प्रेम करैत छलाह आ एकटा भविष्यवक्ता छलाह

وَّرَفَعْنٰهُ مَكَانًا عَلِيًّا

wa rafa‘nāhu makānan ‘aliyyā(n).

आ हम सभ ओकरा उच्च मर्यादा मे पोसने छी।

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ اَنْعَمَ اللّٰهُ عَلَيْهِمْ مِّنَ النَّبِيّٖنَ مِنْ ذُرِّيَّةِ اٰدَمَ وَمِمَّنْ حَمَلْنَا مَعَ نُوْحٍۖ وَّمِنْ ذُرِّيَّةِ اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْرَاۤءِيْلَ ۖوَمِمَّنْ هَدَيْنَا وَاجْتَبَيْنَاۗ اِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِمْ اٰيٰتُ الرَّحْمٰنِ خَرُّوْا سُجَّدًا وَّبُكِيًّا ۩

ulā'ikal-lażīna an‘amallāhu ‘alaihim minan-nabiyyīna min żurriyyati ādama wa mimman ḥamalnā ma‘a nūḥ(in), wa min żurriyyati ibrāhīma wa isrā'īl(a), wa mimman hadainā wajtabainā, iżā tutlā ‘alaihim āyātur-raḥmāni kharrū sujjadaw wa bukiyyā(n).

ई वैह लोक छै जिनका पर अल्लाह अनुग्रह केने छैथ, अर्थात आदम के वंशज स (वर्ग के) पैगम्बर स, आ जेकरा हम नूह के संग (जहाज में) अनने छलहुं, आ इब्राहीम आ इस्राएल (याकूब) के वंशज स आ जिनका स हम मार्गदर्शन केने छी आ हम चुनने छी। जखन हुनका सब के अल्लाह, दयालु के आयत पढ़ल जाइत छनि त ओ सब प्रणाम करैत छथि आ कानैत छथि।

۞ فَخَلَفَ مِنْۢ بَعْدِهِمْ خَلْفٌ اَضَاعُوا الصَّلٰوةَ وَاتَّبَعُوا الشَّهَوٰتِ فَسَوْفَ يَلْقَوْنَ غَيًّا ۙ

fa khalafa mim ba‘dihim khalfun aḍā‘uṣ-ṣalāta wattaba‘usy-syahawāti fa saufa yalqauna gayyā(n).

तखन हुनका सभक बाद उत्तराधिकारी आओत जे प्रार्थनाक उपेक्षा करैत अपन इच्छाक पालन करैत छथि, तेँ ओ सभ भटकत,

اِلَّا مَنْ تَابَ وَاٰمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا فَاُولٰۤىِٕكَ يَدْخُلُوْنَ الْجَنَّةَ وَلَا يُظْلَمُوْنَ شَيْـًٔا ۙ

illā man tāba wa āmana wa ‘amila ṣāliḥan fa ulā'ika yadkhulūnal-jannata wa lā yuẓlamūna syai'ā(n).

सिवाय पश्चाताप करै वाला, विश्वास करै वाला आरू अच्छा काम करै वाला के, कैन्हेंकि वू जन्नत में प्रवेश करतै आरू ओकरा पर कनी भी अन्याय नै होतै।

جَنّٰتِ عَدْنِ ِۨالَّتِيْ وَعَدَ الرَّحْمٰنُ عِبَادَهٗ بِالْغَيْبِۗ اِنَّهٗ كَانَ وَعْدُهٗ مَأْتِيًّا

jannāti ‘adninil-latī wa‘adar-raḥmānu ‘ibādahū bil-gaib(i), innahū kāna wa‘duhū ma'tiyyā(n).

अर्थात् स्वर्ग 'अदन जे दयालु भगवान् द्वारा अपन सेवक सभ सँ प्रतिज्ञा कयल गेल अछि, भले (स्वर्ग) नहि देखाइत हो | सचमुच, (भगवानक प्रतिज्ञा) निश्चित रूप सँ पूरा होयत।

لَا يَسْمَعُوْنَ فِيْهَا لَغْوًا اِلَّا سَلٰمًاۗ وَلَهُمْ رِزْقُهُمْ فِيْهَا بُكْرَةً وَّعَشِيًّا

lā yasma‘ūna fīhā lagwan illā salāmā(n), wa lahum rizquhum fīhā bukrataw wa ‘asyiyyā(n).

ओहि मे कोनो बेकार शब्द नहि सुनैत छथि, सिवाय अभिवादन के। आ ओहि मे हुनका लोकनिक लेल भोर-साँझ रोजी-रोटी होइत छनि

تِلْكَ الْجَنَّةُ الَّتِيْ نُوْرِثُ مِنْ عِبَادِنَا مَنْ كَانَ تَقِيًّا

tilkal-jannatul-latī nūriṡu min ‘ibādinā man kāna taqiyyā(n).

ओ स्वर्ग अछि जे हम अपन सेवक सभकेँ वसीयत करब जे सदिखन भक्त छथि ।

وَمَا نَتَنَزَّلُ اِلَّا بِاَمْرِ رَبِّكَۚ لَهٗ مَا بَيْنَ اَيْدِيْنَا وَمَا خَلْفَنَا وَمَا بَيْنَ ذٰلِكَ وَمَا كَانَ رَبُّكَ نَسِيًّا ۚ

wa mā natanazzalu illā bi'amri rabbik(a), lahū mā baina aidīnā wa mā khalfanā wa mā baina żālika wa mā kāna rabbuka nasiyyā(n).

आ हम सभ (जिब्रिल) नहि उतरलहुँ, सिवाय अहाँक प्रभुक आज्ञा सँ। जे किछु हमरा सभक सोझाँ अछि, जे किछु हमरा सभक पाछू अछि, आ सभ किछु जे हुनका सभक बीच अछि से हुनके अछि आ अहाँक प्रभु नहि बिसरैत छथि ।

رَبُّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا فَاعْبُدْهُ وَاصْطَبِرْ لِعِبَادَتِهٖۗ هَلْ تَعْلَمُ لَهٗ سَمِيًّا ࣖ

rabbus-samāwāti wal-arḍi wa mā bainahumā fa‘budhu waṣṭabir li‘ibādatih(ī), hal ta‘lamu lahū samiyyā(n).

(ओ) प्रभु (जे आकाश आ पृथ्वी आ ओकर बीचक सब किछु पर नियंत्रण रखैत छथि) छथि, तेँ हुनकर आराधना करू आ हुनकर आराधना मे अडिग रहू। की अहाँ जनैत छी जे हुनकर बराबर किछु अछि?

وَيَقُوْلُ الْاِنْسَانُ ءَاِذَا مَا مِتُّ لَسَوْفَ اُخْرَجُ حَيًّا

wa yaqūlul-insānu a'iżā mā mittu lasaufa ukhraju ḥayyā(n).

आ लोक (अविश्वासी) कहैत छथि, "की ई सत्य अछि जे जखन हम मरब तखन एक दिन हम सचमुच फेर सँ जीवित भ' जायब?"

اَوَلَا يَذْكُرُ الْاِنْسَانُ اَنَّا خَلَقْنٰهُ مِنْ قَبْلُ وَلَمْ يَكُ شَيْـًٔا

awalā yażkurul-insānu annā khalaqnāhu min qablu wa lam yaku syai'ā(n).

आ की मनुष्य ई नहि मानैत अछि जे हम सभ ओकरा पहिने सृजने छी, जखन कि ओ एकदम किछु नहि छल?

فَوَرَبِّكَ لَنَحْشُرَنَّهُمْ وَالشَّيٰطِيْنَ ثُمَّ لَنُحْضِرَنَّهُمْ حَوْلَ جَهَنَّمَ جِثِيًّا

fa wa rabbika lanaḥsyurannahum wasy-syayāṭīna ṡumma lanuḥḍirannahum ḥaula jahannama jiṡiyyā(n).

त, अहाँक प्रभु के द्वारा, सचमुच, हम हुनका सब के शैतान के संग अवश्य एकत्रित करब, तखन हम हुनका सब के ठेहुन पर नरक के आसपास जरूर ल क आओब।

ثُمَّ لَنَنْزِعَنَّ مِنْ كُلِّ شِيْعَةٍ اَيُّهُمْ اَشَدُّ عَلَى الرَّحْمٰنِ عِتِيًّا ۚ

Ṡumma lananzi‘anna min kulli syī‘atin ayyuhum asyaddu ‘alar-raḥmāni ‘itiyyā(n).

तखन हम सभ हुनका सभ मे सँ जे लोक परम दयालु परमात्माक आज्ञा नहि मानैत छथि, हुनका सभ केँ हम सभ हर समूह सँ अवश्य हटा देब।

ثُمَّ لَنَحْنُ اَعْلَمُ بِالَّذِيْنَ هُمْ اَوْلٰى بِهَا صِلِيًّا

Ṡumma lanaḥnu a‘lamu bil-lażīna hum aulā bihā ṣiliyyā(n).

संगहि, हम सब बेसी जनैत छी जे केकरा नरक मे (बंद) करबाक चाही।

وَاِنْ مِّنْكُمْ اِلَّا وَارِدُهَا ۚ كَانَ عَلٰى رَبِّكَ حَتْمًا مَّقْضِيًّا ۚ

wa im minkum illā wāriduhā, kāna ‘alā rabbika ḥatmam maqḍiyyā(n).

आ अहाँ सभ मे एकटा एहन नहि अछि जे एहि (नरक) मे नहि आओत। जे अहाँक प्रभुक संग एकटा फरमान अछि।

ثُمَّ نُنَجِّى الَّذِيْنَ اتَّقَوْا وَّنَذَرُ الظّٰلِمِيْنَ فِيْهَا جِثِيًّا

Ṡumma nunajjil-lażīnattaqau wa nażaruẓ-ẓālimīna fīhā jiṡiyyā(n).

तखन हम पुण्य लोक के बचा लेब आ अपराधी के (नरक) में ठेहुन पर छोड़ि देब।

وَاِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِمْ اٰيٰتُنَا بَيِّنٰتٍ قَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓاۙ اَيُّ الْفَرِيْقَيْنِ خَيْرٌ مَّقَامًا وَّاَحْسَنُ نَدِيًّا

wa iżā tutlā ‘alaihim āyātunā bayyinātin qālal-lażīna kafarū lil-lażīna āmanū, ayyul-farīqaini khairum maqāmaw wa aḥsanu nadiyyā(n).

आ जखन हमरा सभक स्पष्ट श्लोक हुनका सभ केँ (अर्थ) सुनाओल गेलनि तखन अविश्वास करयवला लोकनि विश्वास करयवला लोकनि केँ कहलनि, "दुनू समूह मे सँ कोन समूह मे रहबाक लेल नीक जगह अछि आ ओकर सभा लेल बेसी सुन्दर जगह अछि?"

وَكَمْ اَهْلَكْنَا قَبْلَهُمْ مِّنْ قَرْنٍ هُمْ اَحْسَنُ اَثَاثًا وَّرِءْيًا

wa kam ahlaknā qablahum min qarnin hum aḥsanu aṡāṡaw wa ri'yā(n).

आ कतेक लोक (काफिर) के हम हुनका सब स पहिने नष्ट क देने छी, भले हुनका सब लग घर के बर्तन नीक छल आ आँखि के लेल (बेसी नीक) छल।

قُلْ مَنْ كَانَ فِى الضَّلٰلَةِ فَلْيَمْدُدْ لَهُ الرَّحْمٰنُ مَدًّا ەۚ حَتّٰىٓ اِذَا رَاَوْا مَا يُوْعَدُوْنَ اِمَّا الْعَذَابَ وَاِمَّا السَّاعَةَ ۗفَسَيَعْلَمُوْنَ مَنْ هُوَ شَرٌّ مَّكَانًا وَّاَضْعَفُ جُنْدًا

qul man kāna fiḍ-ḍalālati falyamdud lahur-raḥmānu maddā(n), ḥattā iżā ra'au mā yū‘adūna immal-‘ażāba wa immas-sā‘ata fa saya‘lamūna man huwa syarrum makānaw wa aḍ‘afu jundā(n).

(मुहम्मद) कहू, "जेकर गलती छै, ओकरा लेल भगवान, दयालु, ओकरा लेल (समय) लम्बा करथि, ताकि जखन ओ देख लेत जे हुनका पर की धमकी देल गेल अछि, चाहे सजा हो या प्रलय, तखन हुनका पता चलत जे केकर स्थिति बेसी खराब अछि आ केकर सेना कमजोर अछि।"

وَيَزِيْدُ اللّٰهُ الَّذِيْنَ اهْتَدَوْا هُدًىۗ وَالْبٰقِيٰتُ الصّٰلِحٰتُ خَيْرٌ عِنْدَ رَبِّكَ ثَوَابًا وَّخَيْرٌ مَّرَدًّا

wa yazīdullāhul-lażīnahtadau hudā(n), wal-bāqiyātuṣ-ṣāliḥātu khairun ‘inda rabbika ṡawābaw wa khairum maraddā(n).

आ अल्लाह ओहि लोक के हिदायत बढ़ा देताह जिनका मार्गदर्शन भेटल छनि। आ अनन्त नीक काज के अहाँक प्रभु के संग नीक फल भेटत आ नीक परिणाम सेहो भेटत।

اَفَرَاَيْتَ الَّذِيْ كَفَرَ بِاٰيٰتِنَا وَقَالَ لَاُوْتَيَنَّ مَالًا وَّوَلَدًا ۗ

afa ra'aital-lażī kafara bi'āyātinā wa qāla la'ūtayanna mālaw wa waladā(n).

तखन की अहाँ एहन व्यक्ति के देखलहुँ जे हमर सभक श्लोक के नकारैत छथि आ कहैत छथि जे "हमरा धन आ संतान अवश्य भेटत |"

اَطَّلَعَ الْغَيْبَ اَمِ اتَّخَذَ عِنْدَ الرَّحْمٰنِ عَهْدًا ۙ

aṭṭala‘al-gaiba amittakhaża ‘indar-raḥmāni ‘ahdā(n).

की ओ अदृश्य देखने अछि वा परम दयालु परमात्मा सँ वाचा केने अछि?

كَلَّا ۗسَنَكْتُبُ مَا يَقُوْلُ وَنَمُدُّ لَهٗ مِنَ الْعَذَابِ مَدًّا ۙ

kallā, sanaktubu mā yaqūlu wa namuddu lahū minal-‘ażābi maddā(n).

एकदम नहि! हुनकर कहल बात हम सब लिखब, आ हुनका लेल सजा पूरा तरहे लम्बा करब।

وَّنَرِثُهٗ مَا يَقُوْلُ وَيَأْتِيْنَا فَرْدًا

wa nariṡuhū mā yaqūlu wa ya'tīnā fardā(n).

आ हुनकर कहल बात हमरा सभ केँ उत्तराधिकार मे भेटत, आ ओ असगरे हमरा सभ लग आबि जेताह।

وَاتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اٰلِهَةً لِّيَكُوْنُوْا لَهُمْ عِزًّا ۙ

wattakhażū min dūnillāhi ālihatal liyakūnū lahum ‘izzā(n).

आ अल्लाह के अलावा दोसर देवता के चुनने छैथ, ताकि ई देवता सब हुनकर रक्षक बनथि।

كَلَّا ۗسَيَكْفُرُوْنَ بِعِبَادَتِهِمْ وَيَكُوْنُوْنَ عَلَيْهِمْ ضِدًّا ࣖ

kallā, sayakfurūna bi‘ibādatihim wa yakūnūna ‘alaihim ḍiddā(n).

एकदम नहि! बाद मे ओ सभ (उपासक लोकनि) हुनकर पूजा केँ अस्वीकार करताह, आ हुनका लोकनिक दुश्मन बनि जेताह |

اَلَمْ تَرَ اَنَّآ اَرْسَلْنَا الشَّيٰطِيْنَ عَلَى الْكٰفِرِيْنَ تَؤُزُّهُمْ اَزًّا ۙ

alam tara annā arsalnasy-syayāṭīna ‘alal-kāfirīna ta'uzzuhum azzā(n).

की अहाँ सभ ई नहि देखैत छी जे हम सभ शैतान सभ केँ काफिर सभक लग पठा देने छी जे हुनका सभ केँ (पाप करबाक लेल) गंभीरता सँ उकसाबय लेल?

فَلَا تَعْجَلْ عَلَيْهِمْۗ اِنَّمَا نَعُدُّ لَهُمْ عَدًّا ۗ

falā ta‘jal ‘alaihim, innamā na‘uddu lahum ‘addā(n).

तेँ हुनका सभक विरुद्ध जल्दबाजी मे (दंडक आह्वान करबा मे) नहि करू, कारण हम सभ हुनका सभक लेल सटीक हिसाब-किताब (यातनाक दिनक आगमन) सँ गणना केने छी।

يَوْمَ نَحْشُرُ الْمُتَّقِيْنَ اِلَى الرَّحْمٰنِ وَفْدًا

yauma naḥsyurul-muttaqīna ilar-raḥmāni wafdā(n).

(याद राखू) ओ दिन (जखन) हम सभ ओहि दिन जे (अल्लाह) परम दयालु सँ डेराइत छलाह, हुनका सभ केँ एकटा सम्मानित कारवां जकाँ एकत्रित केने रही,

وَنَسُوْقُ الْمُجْرِمِيْنَ اِلٰى جَهَنَّمَ وِرْدًا ۘ

wa nasūqul-mujrimīna ilā jahannama wirdā(n).

आ हम सभ अवज्ञाकारी केँ प्यासक अवस्था मे नरक मे भगा देब।

لَا يَمْلِكُوْنَ الشَّفَاعَةَ اِلَّا مَنِ اتَّخَذَ عِنْدَ الرَّحْمٰنِ عَهْدًا ۘ

lā yamlikūnasy-syafā‘ata illā manittakhaża ‘indar-raḥmāni ‘ahdā(n).

हुनका सब के बिनती (मदद) के कोनो अधिकार नै छै सिवाय ओहि के जे (अल्लाह) परम दयालु के साथ वाचा केने छैथ।

وَقَالُوا اتَّخَذَ الرَّحْمٰنُ وَلَدًا ۗ

wa qāluttakhażar-raḥmānu waladā(n).

आ ओ सभ कहलक जे, "(अल्लाह) केर एकटा संतान अछि।"

لَقَدْ جِئْتُمْ شَيْـًٔا اِدًّا ۙ

laqad ji'tum syai'an iddā(n).

सत्ते, अहाँ किछु बहुत गलत अनने छी,

تَكَادُ السَّمٰوٰتُ يَتَفَطَّرْنَ مِنْهُ وَتَنْشَقُّ الْاَرْضُ وَتَخِرُّ الْجِبَالُ هَدًّا ۙ

takādus-samāwātu yatafaṭṭarna minhu wa tansyaqqul-arḍu wa takhirrul-jibālu haddā(n).

आकाश लगभग फाटि गेल, आ धरती फाटि गेल, आ पहाड़ ढहि गेल, (ओहि भाषणक कारणे),

اَنْ دَعَوْا لِلرَّحْمٰنِ وَلَدًا ۚ

an da‘au lir-raḥmāni waladā(n).

कारण ओ सभ (अल्लाह) केँ संतान पैदा करबाक लेल परम दयालु मानैत छथि |

وَمَا يَنْۢبَغِيْ لِلرَّحْمٰنِ اَنْ يَّتَّخِذَ وَلَدًا ۗ

wa mā yambagī lir-raḥmāni ay yattakhiża waladā(n).

आ (अल्लाह) दयालु के लेल संतान पैदा करब असंभव अछि।

اِنْ كُلُّ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ اِلَّآ اٰتِى الرَّحْمٰنِ عَبْدًا ۗ

in kullu man fis-samāwāti wal-arḍi illā ātir-raḥmāni ‘abdā(n).

आकाश आ धरती मे कियो नहि अछि, मुदा (अल्लाह) परमात्मा के पास सेवक बनि आओत।

لَقَدْ اَحْصٰىهُمْ وَعَدَّهُمْ عَدًّا ۗ

laqad aḥṣāhum wa ‘addahum ‘addā(n).

ओ (अल्लाह) सचमुच ओकर संख्या निर्धारित केने छथि आ एकटा सटीक गिनती के संग ओकर गिनती केने छथि |

وَكُلُّهُمْ اٰتِيْهِ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ فَرْدًا

wa kulluhum ātīhi yaumal-qiyāmati fardā(n).

आरू ओकरा सब में से हर एक कयामत के दिन अलग-अलग अल्लाह के पास आबै वाला छै।

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ سَيَجْعَلُ لَهُمُ الرَّحْمٰنُ وُدًّا

innal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti sayaj‘alu lahumur-raḥmānu wuddā(n).

सचमुच, जे विश्वास करै छै आरू अच्छा काम करै छै, ओकरा बाद में (अल्लाह) परम दयालु करुणा के संस्कार (हृदय में) डालतै ।

فَاِنَّمَا يَسَّرْنٰهُ بِلِسَانِكَ لِتُبَشِّرَ بِهِ الْمُتَّقِيْنَ وَتُنْذِرَ بِهٖ قَوْمًا لُّدًّا

fa innamā yassarnāhu bilisānika litubasysyira bihil-muttaqīna wa tunżira bihī qaumal luddā(n).

त सचमुच, हम एकरा (कुरान) के अहाँक भाषा (मुहम्मद) में आसान बना देने छी, ताकि एकरा स अहाँ धर्मात्मा के खुशखबरी द सकब, आ ताकि अहाँ आज्ञाकारी लोक के चेतावनी द सकब।

وَكَمْ اَهْلَكْنَا قَبْلَهُمْ مِّنْ قَرْنٍۗ هَلْ تُحِسُّ مِنْهُمْ مِّنْ اَحَدٍ اَوْ تَسْمَعُ لَهُمْ رِكْزًا ࣖ

wa kam ahlaknā qablahum min qarn(in), hal tuḥissu minhum min aḥadin au tasma‘u lahum rikzā(n).

आ कतेक लोक के हम ओकरा सब स पहिने नष्ट क देलहुं। की अहाँ (मुहम्मद) हुनका सभ मे सँ कियो देखलहुँ वा हुनकर फुसफुसाहटि सुनने छी?