Q.S योना (يُونُس) - 109 पदों की संख्या

الۤرٰ ۗتِلْكَ اٰيٰتُ الْكِتٰبِ الْحَكِيْمِ

alif lām rā, tilka āyātul-kitābil-ḥakīm(i).

अलिफ लम रा. ई कुरान केरऽ वू आयत छै जे बुद्धि स॑ भरलऽ छै ।

اَكَانَ لِلنَّاسِ عَجَبًا اَنْ اَوْحَيْنَآ اِلٰى رَجُلٍ مِّنْهُمْ اَنْ اَنْذِرِ النَّاسَ وَبَشِّرِ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَنَّ لَهُمْ قَدَمَ صِدْقٍ عِنْدَ رَبِّهِمْ ۗ قَالَ الْكٰفِرُوْنَ اِنَّ هٰذَا لَسٰحِرٌ مُّبِيْنٌ

akāna lin-nāsi ‘ajaban an auḥainā ilā rajulim minhum an anżirin-nāsa wa basysyiril-lażīna āmanū anna lahum qadama ṣidqin ‘inda rabbihim, qālal-kāfirūna inna hāżā lasāḥirum mubīn(un).

कोनो आश्चर्य नहि जे लोक केँ आश्चर्य हेबाक चाही जे हम सभ हुनका मे सँ एकटा आदमी केँ एकटा प्रकटीकरण देलहुँ, "लोक केँ चेतावनी दियौक आ विश्वासी केँ खुश करू जे हुनका परमेश् वरक संग उच्च पद छनि।" काफिर सब कहलकै, "ई आदमी (मुहम्मद) सचमुच जादूगर छै।"

اِنَّ رَبَّكُمُ اللّٰهُ الَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ فِيْ سِتَّةِ اَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوٰى عَلَى الْعَرْشِ يُدَبِّرُ الْاَمْرَۗ مَا مِنْ شَفِيْعٍ اِلَّا مِنْۢ بَعْدِ اِذْنِهٖۗ ذٰلِكُمُ اللّٰهُ رَبُّكُمْ فَاعْبُدُوْهُۗ اَفَلَا تَذَكَّرُوْنَ

inna rabbakumullāhul -lażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa fī sittati ayyāmin ṡummastawā ‘alal-‘arsyi yudabbirul-amr(a), mā min syafī‘in illā mim ba‘di iżnih(ī), żālikumullāhu rabbukum fa‘budūh(u), afalā tażakkarūn(a).

सचमुच, तोहर रब अल्लाह छथि जे छह युग मे आकाश आ धरती के रचना केलनि, तखन ओ गद्दी पर बैसल सभ काज के नियंत्रित केलनि। हुनकर अनुमति के छोड़ि केओ बिनती नहि क सकैत अछि। ओ अल्लाह छथि, अहाँक प्रभु, तेँ हुनकर इबादत करू। अहाँ सबक नहि लेलहुँ?

اِلَيْهِ مَرْجِعُكُمْ جَمِيْعًاۗ وَعْدَ اللّٰهِ حَقًّاۗ اِنَّهٗ يَبْدَؤُا الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيْدُهٗ لِيَجْزِيَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ بِالْقِسْطِۗ وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَهُمْ شَرَابٌ مِّنْ حَمِيْمٍ وَّعَذَابٌ اَلِيْمٌ ۢبِمَا كَانُوْا يَكْفُرُوْنَ

ilaihi marji‘ukum jamī‘ā(n), wa‘dallāhi ḥaqqā(n), innahū yabda'ul-khalqa ṡumma yu‘īduhū liyajziyal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti bil-qisṭ(i), wal-lażīna kafarū lahum syarābum min ḥamīmiw wa ‘ażābun alīmum bimā kānū yakfurūn(a).

केवल हुनका लग अहाँ सब घुरि जायब। ई परमेश् वरक सत् य आ निश्चित प्रतिज्ञा अछि। सचमुच, ओएह छथि जे प्राणी के सृष्टि के आरंभ केलनि आ फेर ओकरा दोहरा देलनि (पुनरुत्थान भेलाक बाद ओकरा जीवित कयलनि), जाहि सँ ओ विश्वास करयवला आ नीक काज करयवला केँ न्यायपूर्वक पुरस्कृत करथि | एम्हर जे अविश्वास करैत छथि हुनका लेल उबलैत पानि पीब आ अविश्वासक कारणेँ कष्टदायक यातना।

هُوَ الَّذِيْ جَعَلَ الشَّمْسَ ضِيَاۤءً وَّالْقَمَرَ نُوْرًا وَّقَدَّرَهٗ مَنَازِلَ لِتَعْلَمُوْا عَدَدَ السِّنِيْنَ وَالْحِسَابَۗ مَا خَلَقَ اللّٰهُ ذٰلِكَ اِلَّا بِالْحَقِّۗ يُفَصِّلُ الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يَّعْلَمُوْنَ

huwal-lażī ja‘alasy-syamsa ḍiyā'aw wal-qamara nūraw wa qaddarahū manāzila lita‘lamū ‘adadas-sinīna wal-ḥisāb(a), mā khalaqallāhu zālika illā bil-ḥaqq(i), yufaṣṣilul-āyāti liqaumiy ya‘lamūn(a).

सूर्य आ चन्द्रमा के चमकाबय वाला ओएह छथि आ ओकर कक्षा में स्थान निर्धारित करय वाला छथि, जाहि सं अहाँ सब के वर्ष के संख्या आ हिसाब (समय) के पता चलय। अल्लाह ओहि तरहे नहि बल्कि सही तरीका स सृजन केलथि। जानय वाला के (अपन महानता के) चिन्ह बुझबैत छथि |

اِنَّ فِى اخْتِلَافِ الَّيْلِ وَالنَّهَارِ وَمَا خَلَقَ اللّٰهُ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يَّتَّقُوْنَ

inna fikhtilāfil-laili wan-nahāri wa mā khalaqallāhu fis-samāwāti wal-arḍi la'āyātil liqaumiy yattaqūn(a).

सचमुच रात-दिन के बारी-बारी स॑ आरू जे अल्लाह न॑ आकाश आरू धरती म॑ बनैल॑ छै, ओकरा म॑ अल्लाह स॑ डरै वाला लेली संकेत छै ।

اِنَّ الَّذِيْنَ لَا يَرْجُوْنَ لِقَاۤءَنَا وَرَضُوْا بِالْحَيٰوةِ الدُّنْيَا وَاطْمَـَٔنُّوْا بِهَا وَالَّذِيْنَ هُمْ عَنْ اٰيٰتِنَا غٰفِلُوْنَۙ

innal-lażīna lā yarjūna liqā'anā wa raḍū bil-ḥayātid-dun-yā waṭma'annū bihā wal-lażīna hum ‘an āyātinā gāfilūn(a).

सचमुच, जे हमरा सभसँ भेंट करबाक आशा नहि करैत अछि (विश्वास नहि करैत अछि), आ सांसारिक जीवनसँ संतुष्ट अछि आ ओकरा संग शांति महसूस करैत अछि, आ जे हमरा सभक श्लोकक अनदेखी करैत अछि,

اُولٰۤىِٕكَ مَأْوٰىهُمُ النَّارُ بِمَا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ

ulā'ika ma'wāhumun nāru bimā kānū yaksibūn(a).

हुनका लोकनिक स्थान नरक मे छनि, हुनकर सभक काजक कारणेँ।

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ يَهْدِيْهِمْ رَبُّهُمْ بِاِيْمَانِهِمْۚ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهِمُ الْاَنْهٰرُ فِيْ جَنّٰتِ النَّعِيْمِ

innal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti yahdīhim rabbuhum bi'īmānihim, tajrī min taḥtihimul-anhāru fī jannātin na‘īm(i).

सचमुच, जे विश्वास करैत छथि आ नीक काज करैत छथि, हुनका अपन आस्थाक कारणेँ अपन प्रभुक मार्गदर्शन भेटतनि। आनंदक गाछी मे हेताह, जकर नीचाँ नदी बहैत अछि ।

دَعْوٰىهُمْ فِيْهَا سُبْحٰنَكَ اللّٰهُمَّ وَتَحِيَّتُهُمْ فِيْهَا سَلٰمٌۚ وَاٰخِرُ دَعْوٰىهُمْ اَنِ الْحَمْدُ لِلّٰهِ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ࣖ

da‘wāhum fīhā subḥānakallāhumma wa taḥiyyatuhum fīhā salām(un), wa ākhiru da‘wāhum anil-ḥamdu lillāhi rabbil-‘ālamīn(a).

एहि मे हुनका लोकनिक प्रार्थना अछि, "सुभनकल्लहुम्मा" (हे हमर प्रभु, अहाँक महिमा हो), आ हुनका लोकनिक अभिवादन अछि, "सलाम" (अहाँ पर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) | आरू हुनकऽ नमाज के समापन छै, "अल-हमदु लिल्लाही रब्बिल अलमीन" (सब दुनिया के स्वामी अल्लाह के स्तुति होय) ।

۞ وَلَوْ يُعَجِّلُ اللّٰهُ لِلنَّاسِ الشَّرَّ اسْتِعْجَالَهُمْ بِالْخَيْرِ لَقُضِيَ اِلَيْهِمْ اَجَلُهُمْۗ فَنَذَرُ الَّذِيْنَ لَا يَرْجُوْنَ لِقَاۤءَنَا فِيْ طُغْيَانِهِمْ يَعْمَهُوْنَ

wa lau yu‘ajjilullāhu lin-nāsisy-syarrasti‘jālahum bil-khairi laquḍiya ilaihim ajaluhum, fa nażarul-lażīna lā yarjūna liqā'anā fī ṭugyānihim ya‘mahūn(a).

आरू अगर अल्लाह मनुष्य के लेलऽ बुराई के जल्दी करै छै जेना कि वू अच्छाई के जल्दी करै के आग्रह करै छै त॑ ओकरऽ जीवन के अंत जरूर होय जैतै । मुदा जे हमरा सभसँ भेंट करबाक आशा नहि रखैत अछि ओकरा हम सभ अपन गलतीमे भ्रमित छोड़ि दैत छी ।

وَاِذَا مَسَّ الْاِنْسَانَ الضُّرُّ دَعَانَا لِجَنْۢبِهٖٓ اَوْ قَاعِدًا اَوْ قَاۤىِٕمًا ۚفَلَمَّا كَشَفْنَا عَنْهُ ضُرَّهٗ مَرَّ كَاَنْ لَّمْ يَدْعُنَآ اِلٰى ضُرٍّ مَّسَّهٗۗ كَذٰلِكَ زُيِّنَ لِلْمُسْرِفِيْنَ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

wa iżā massal-insānaḍ-ḍurru da‘ānā lijambihī au qā‘idan au qā'imā(n), falammā kasyafnā ‘anhu ḍurrahū marra ka'allam yad‘unā ilā ḍurrim massah(ū), każālika zuyyina lil-musrifīna mā kānū ya‘malūn(a).

आ जखन कोनो व्यक्ति खतरा मे पड़ैत अछि तखन ओ हमरा सभ सँ लेट क', बैसल वा ठाढ़ भ' क' प्रार्थना करैत अछि, मुदा हम सभ ओकरा सँ खतरा दूर क' देलाक बाद ओ वापस (भटकल बाट पर) आबि जाइत अछि, जेना ओ हमरा सभ सँ कहियो प्रार्थना नहि केने हो जे ओकरा पर जे खतरा आयल अछि ओकरा (हटाबी)। एहि तरहें ई एहन लोकक लेल सुन्दर भ' जाइत अछि जे अपन काजक सीमा सँ बाहर भ' जाइत अछि ।

وَلَقَدْ اَهْلَكْنَا الْقُرُوْنَ مِنْ قَبْلِكُمْ لَمَّا ظَلَمُوْاۙ وَجَاۤءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنٰتِ وَمَا كَانُوْا لِيُؤْمِنُوْا ۗ كَذٰلِكَ نَجْزِى الْقَوْمَ الْمُجْرِمِيْنَ

wa laqad ahlaknal-qurūna min qablikum lammā ẓalamū, wa jā'athum rusuluhum bil-bayyināti wa mā kānū liyu'minū, każālika najzil-qaumal-mujrimīn(a).

आ सच मे, हम अहाँ सँ पहिने के लोक के तबाह क देलहुं, जखन ओ अन्याय केलक, भले ओकर दूत (असली) जानकारी ल क आयल छल, मुदा ओ सब विश्वास बिल्कुल नहि करय चाहैत छल। एहि तरहेँ हम पाप करयवला केँ इनाम दैत छी।

ثُمَّ جَعَلْنٰكُمْ خَلٰۤىِٕفَ فِى الْاَرْضِ مِنْۢ بَعْدِهِمْ لِنَنْظُرَ كَيْفَ تَعْمَلُوْنَ

Ṡumma ja‘alnākum khalā'ifa fil-arḍi mim ba‘dihim linanẓura kaifa ta‘malūn(a).

तखन हम अहाँ सभ केँ (हुनकर) हुनका सभक बाद पृथ्वी पर उत्तराधिकारी बनेलहुँ, जाहि सँ हम सभ देख सकब जे अहाँ सभक केहन अछि।

وَاِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِمْ اٰيَاتُنَا بَيِّنٰتٍۙ قَالَ الَّذِيْنَ لَا يَرْجُوْنَ لِقَاۤءَنَا ائْتِ بِقُرْاٰنٍ غَيْرِ هٰذَآ اَوْ بَدِّلْهُ ۗ قُلْ مَا يَكُوْنُ لِيْٓ اَنْ اُبَدِّلَهٗ مِنْ تِلْقَاۤئِ نَفْسِيْ ۚاِنْ اَتَّبِعُ اِلَّا مَا يُوْحٰٓى اِلَيَّ ۚ اِنِّيْٓ اَخَافُ اِنْ عَصَيْتُ رَبِّيْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيْمٍ

wa iżā tutlā ‘alaihim āyātunā bayyināt(in), qālal-lażīna lā yarjūna liqā'ana'ti biqur'ānin gairi hāżā au baddilh(u), qul mā yakūnu lī an ubaddilahū min tilqā'i nafsī, in attabi‘u illā mā yūḥā ilayy(a), innī akhāfu in ‘aṣaitu rabbī ‘ażāba yaumin ‘aẓīm(in).

आ जखन हमरा सभक आयत हुनका सभ केँ स्पष्ट रूप सँ सुनाओल गेल त' जे लोकनि हमरा सभ सँ भेंट करबाक आशा नहि रखैत छलाह, ओ कहलनि, "एहि कुरान सँ अलग कोनो किताब ल' क' आउ वा एकर जगह बदलि दियौक." (मुहम्मद) कहू, "हमरा लेल एकरा अपन मर्जी स बदलब उचित नहि अछि। हम केवल ओहि चीज क पालन करैत छी जे हमरा पर उतारल गेल अछि। हम सचमुच ओहि महान दिन (प्रलय) क सजा स डरैत छी अगर हम अपन प्रभु क आज्ञा नहि मानब।"

قُلْ لَّوْ شَاۤءَ اللّٰهُ مَا تَلَوْتُهٗ عَلَيْكُمْ وَلَآ اَدْرٰىكُمْ بِهٖ ۖفَقَدْ لَبِثْتُ فِيْكُمْ عُمُرًا مِّنْ قَبْلِهٖۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ

qul lau syā'allāhu mā talautuhū ‘alaikum wa lā adrākum bih(ī), faqad labiṡtu fīkum ‘umuram min qablih(ī), afalā ta‘qilūn(a).

(हे मुहम्मद) कहू, "जँ अल्लाह चाहैत रहितथि त' हम अहाँ केँ ई नहि पढ़ितहुँ, आ ने अहाँ केँ एकर जानकारी दैतथि।" हम अहाँक संग बहुत दिन धरि रहलहुँ ताहि सँ पहिने (कुरान केर प्रकटीकरण सँ पहिने)। अहाँ नहि बुझैत छी?

فَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا اَوْ كَذَّبَ بِاٰيٰتِهٖۗ اِنَّهٗ لَا يُفْلِحُ الْمُجْرِمُوْنَ

faman aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhi każiban au każżaba bi'āyātih(ī), innahū lā yufliḥul-mujrimūn(a).

तखन अल्लाह के खिलाफ झूठ के आविष्कार करय वाला या हुनकर आयत के नकारय वाला स बेसी अन्याय के अछि? सत्ते पाप करनिहार भाग्यशाली नहि हेताह।

وَيَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ مَا لَا يَضُرُّهُمْ وَلَا يَنْفَعُهُمْ وَيَقُوْلُوْنَ هٰٓؤُلَاۤءِ شُفَعَاۤؤُنَا عِنْدَ اللّٰهِ ۗقُلْ اَتُنَبِّـُٔوْنَ اللّٰهَ بِمَا لَا يَعْلَمُ فِى السَّمٰوٰتِ وَلَا فِى الْاَرْضِۗ سُبْحٰنَهٗ وَتَعٰلٰى عَمَّا يُشْرِكُوْنَ

wa ya‘budūna min dūnillāhi mā lā yaḍurruhum wa lā yanfa‘uhum wa yaqūlūna hā'ulā'i syufa‘ā'unā ‘indallāh(i), qul atunabbi'ūnallāha bimā lā ya‘lamu fis-samāwāti wa lā fil-arḍ(i), subḥānahū wa ta‘ālā ‘ammā yusyrikūn(a).

आरू वू अल्लाह के अलावा इबादत करै छै, जे ओकरा लेली आपदा नै करी सकै छै आरू ओकरा (साथ) फायदा नै करै छै, आरू वू कहै छै, "ओ सब अल्लाह के सामने हमरऽ बिनती छै।" कहब, "की अहाँ अल्लाह केँ एहन बात कहय जा रहल छी जे हुनका आकाश मे की अछि आ नहि (नहि) पृथ्वी पर की अछि से नहि बुझल छनि?" महिमा अल्लाह आ परमात्मा के हो जे ओ सब एक दोसरा के संग की जोड़ैत छथि।

وَمَا كَانَ النَّاسُ اِلَّآ اُمَّةً وَّاحِدَةً فَاخْتَلَفُوْاۗ وَلَوْلَا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِنْ رَّبِّكَ لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ فِيْمَا فِيْهِ يَخْتَلِفُوْنَ

wa mā kānan-nāsu illā ummataw wāḥidatan fakhtalafū, wa lau lā kalimatun sabaqat mir rabbika laquḍiya bainahum fīmā fīhi yakhtalifūn(a).

आ मनुक्ख कहियो मात्र एकटा लोक छल, तखन ओ सभ टूटि गेल। जँ अहाँक प्रभुक कोनो विद्यमान फरमान नहि रहैत तँ हुनका लोकनिक बीच (संसार मे) निर्णय भ' जाइत, जे ओ सभ विवाद करैत छलाह ताहि संबंध मे ।

وَيَقُوْلُوْنَ لَوْلَآ اُنْزِلَ عَلَيْهِ اٰيَةٌ مِّنْ رَّبِّهٖۚ فَقُلْ اِنَّمَا الْغَيْبُ لِلّٰهِ فَانْتَظِرُوْاۚ اِنِّيْ مَعَكُمْ مِّنَ الْمُنْتَظِرِيْنَ ࣖ

wa yaqūlūna lau lā unzila ‘alaihi āyatum mir rabbih(ī), faqul innamal-gaibu lillāhi fantaẓirū, innī ma‘akum minal-muntaẓirīn(a).

आरू कहै छै, "हुनका (मुहम्मद) के पास हुनकऽ रब के तरफ सें कोनो निशानी कियैक नै उतरलऽ छै?" कहब, "सत्ते, अदृश्य अल्लाह केर अछि; तेँ प्रतीक्षा करू। देखू, हम अहाँ सभक संग प्रतीक्षा करैत छी।"

وَاِذَآ اَذَقْنَا النَّاسَ رَحْمَةً مِّنْۢ بَعْدِ ضَرَّاۤءَ مَسَّتْهُمْ اِذَا لَهُمْ مَّكْرٌ فِيْٓ اٰيٰتِنَاۗ قُلِ اللّٰهُ اَسْرَعُ مَكْرًاۗ اِنَّ رُسُلَنَا يَكْتُبُوْنَ مَا تَمْكُرُوْنَ

wa iżā ażaqnan-nāsa raḥmatam mim ba‘di ḍarrā'a massathum iżā lahum makrun fī āyātinā, qulillāhu asra‘u makrā(n), inna rusulanā yaktubūna mā tamkurūn(a).

आ जखन हम मनुक्ख पर दया करैत छी तखन ओकरा कोनो आपदा सँ टकरा गेलाक बाद ओ तुरन्त हमरा सभक चिन्हक (विरुद्ध) सभ छल-प्रपंच केँ अंजाम दैत अछि। कहू, "अल्लाह के (ओहि धोखा के) जल्दी बदला भेटत।" सचमुच, हमर स्वर्गदूत अहाँक धोखा पर ध्यान दैत छथि।

هُوَ الَّذِيْ يُسَيِّرُكُمْ فِى الْبَرِّ وَالْبَحْرِۗ حَتّٰٓى اِذَا كُنْتُمْ فِىْ الْفُلْكِۚ وَجَرَيْنَ بِهِمْ بِرِيْحٍ طَيِّبَةٍ وَّفَرِحُوْا بِهَا جَاۤءَتْهَا رِيْحٌ عَاصِفٌ وَّجَاۤءَهُمُ الْمَوْجُ مِنْ كُلِّ مَكَانٍ وَّظَنُّوْٓا اَنَّهُمْ اُحِيْطَ بِهِمْۙ دَعَوُا اللّٰهَ مُخْلِصِيْنَ لَهُ الدِّيْنَ ەۚ لَىِٕنْ اَنْجَيْتَنَا مِنْ هٰذِهٖ لَنَكُوْنَنَّ مِنَ الشّٰكِرِيْنَ

huwal-lażī yusayyirukum fil-barri wal-baḥr(i), ḥattā iżā kuntum fil-fulk(i), wa jaraina bihim birīḥin ṭayyibatiw wa fariḥū bihā jā'athā rīḥun ‘āṣifuw wa jā'ahumul-mauju min kulli makāniw wa ẓannū annahum uḥīṭa bihim, da‘awullāha mukhliṣīna lahud-dīn(a), la'in anjaitanā min hāżihī lanakūnanna minasy-syākirīn(a).

ओ परमेश् वर छथि जे अहाँ सभ केँ जमीन पर चलय मे, (आ समुद्र पर चलय मे) सक्षम बनौलनि। जाहि सं जखन अहाँ जहाज में छी, आ ओ (जहाज) नीक हवा बहैत ओकरा (ओहि में लोक कें) ल' क' सरकैत अछि, आ ओकर कारणेँ ओ सभ खुश भ' जाइत छथि; अचानक एकटा तूफान आबि गेलै आ चारू कात सँ लहरि ओकरा सभ पर आबि गेलैक, आ ओकरा सभ केँ लागल जे ओ सभ घेरल (खतरा) अछि, तेँ ओ सभ असगर अल्लाह सँ ईमानदारी सँ दुआ केलक। (कहैत) "जँ अहाँ हमरा सभ केँ एहि (खतरा) सँ बचा लेब तँ हम सभ अवश्य ओहि मे सँ रहब जे कृतज्ञ छथि |"

فَلَمَّآ اَنْجٰىهُمْ اِذَا هُمْ يَبْغُوْنَ فِى الْاَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ ۗيٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اِنَّمَا بَغْيُكُمْ عَلٰٓى اَنْفُسِكُمْ مَّتَاعَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۖ ثُمَّ اِلَيْنَا مَرْجِعُكُمْ فَنُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

falammā anjāhum iżā hum yabgūna fil-arḍi bigairil-ḥaqq(i), yā ayyuhan-nāsu innamā bagyukum ‘alā anfusikum matā‘al-ḥayātid-dun-yā, ṡumma ilainā marji‘ukum fa nunabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a).

मुदा जखन अल्लाह हुनका सब के बचा लेलक त ओ सब बिना कोनो औचित्य के धरती पर अन्याय केलक। हे मानव जाति! अहाँक अन्याय मात्र अहाँ सभक लेल हानि अछि; ई त' मात्र एहि संसारक सुख थिक। तखन हमरा सभ लग अहाँक वापसी अछि, आ हम अहाँकेँ सूचित करब जे अहाँ पहिने की करैत छलहुँ ।

اِنَّمَا مَثَلُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا كَمَاۤءٍ اَنْزَلْنٰهُ مِنَ السَّمَاۤءِ فَاخْتَلَطَ بِهٖ نَبَاتُ الْاَرْضِ مِمَّا يَأْكُلُ النَّاسُ وَالْاَنْعَامُ ۗحَتّٰٓى اِذَآ اَخَذَتِ الْاَرْضُ زُخْرُفَهَا وَازَّيَّنَتْ وَظَنَّ اَهْلُهَآ اَنَّهُمْ قٰدِرُوْنَ عَلَيْهَآ اَتٰىهَآ اَمْرُنَا لَيْلًا اَوْ نَهَارًا فَجَعَلْنٰهَا حَصِيْدًا كَاَنْ لَّمْ تَغْنَ بِالْاَمْسِۗ كَذٰلِكَ نُفَصِّلُ الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يَّتَفَكَّرُوْنَ

innamā maṡalul-ḥayātid-dun-yā kamā'in anzalnāhu minas-samā'i fakhtalaṭa bihī nabātul-arḍi mimmā ya'kulun-nāsu wal-an‘ām(u), ḥattā iżā akhażatil-arḍu zukhrufahā wazzayyanat wa ẓanna ahluhā annahum qādirūna ‘alaihā, atāhā amrunā lailan au nahāran fa ja‘alnāhā ḥaṣīdan ka'allam tagna bil-ams(i), każālika nufaṣṣilul-āyāti liqaumiy yatafakkarūn(a).

एहि सांसारिक जीवनक उदाहरण मात्र पानि (बरखा) जकाँ अछि जकरा हम सभ आकाशसँ उतारैत छी , आ पृथ्वीक वनस्पति प्रचुर मात्रामे उगैत अछि , जाहिमे किछु मनुक्ख आ मवेशी खाइत अछि | जाबे तक धरती अपन सौन्दर्य मे सिद्ध आ अलंकृत भ गेल अछि, आ ओकर निवासी सोचैत अछि जे ओकरा अवश्य भेटत (अपन उपज काटि लेत), हमरा सभक सजा राति मे वा दिन मे ओकरा पर अबैत छैक, आ हम ओकरा (वनस्पति) केँ ओहि फसल जकाँ बना दैत छी जे काटल गेल हो, जेना काल्हि नहि उगने हो। एहि तरहेँ हम सभ चिंतन करयवला लोक केँ (अपन शक्तिक) संकेत बुझबैत छी |

وَاللّٰهُ يَدْعُوْآ اِلٰى دَارِ السَّلٰمِ ۚوَيَهْدِيْ مَنْ يَّشَاۤءُ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ

wallāhu yad‘ū ilā dāris-salām(i), wa yahdī may yasyā'u ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).

और अल्लाह (मनुष्य) को दारुस सलाम (स्वर्ग) में बुलाबै छै, आरू जेकरा चाहै छै ओकरा सीधा रास्ता (इस्लाम) पर मार्गदर्शन करै छै

۞ لِلَّذِيْنَ اَحْسَنُوا الْحُسْنٰى وَزِيَادَةٌ ۗوَلَا يَرْهَقُ وُجُوْهَهُمْ قَتَرٌ وَّلَا ذِلَّةٌ ۗاُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ الْجَنَّةِ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

lil-lażīna aḥsanul-ḥusnā wa ziyādah(tun), wa lā yarhaqu wujūhahum qataruw wa lā żillah(tun), ulā'ika aṣḥābul-jannati hum fīhā khālidūn(a).

भलाई करै वाला लोगऽ लेली सबसे अच्छा इनाम (स्वर्ग) आरू अतिरिक्त इनाम (अल्लाह क॑ देखै के सुख) छै । आ हुनका लोकनिक चेहरा कारी धूरा सँ नहि झाँपल छनि आ ने (नहि) बेइज्जती मे छथि । स्वर्गक निवासी छथि, ओहि मे अनन्त काल धरि रहताह।

وَالَّذِيْنَ كَسَبُوا السَّيِّاٰتِ جَزَاۤءُ سَيِّئَةٍ ۢبِمِثْلِهَاۙ وَتَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌ ۗمَا لَهُمْ مِّنَ اللّٰهِ مِنْ عَاصِمٍۚ كَاَنَّمَآ اُغْشِيَتْ وُجُوْهُهُمْ قِطَعًا مِّنَ الَّيْلِ مُظْلِمًاۗ اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ النَّارِ ۚهُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

wal-lażīna każabus-sayyi'āti jazā'u sayyi'atim bimiṡlihā, wa tarhaquhum żillah(tun), mā lahum minallāhi min ‘āṣim(in), ka'annamā ugsyiyat wujūhuhum qiṭa‘am minal-laili muẓlimā(n), ulā'ika aṣḥābun-nār(i), hum fīhā khālidūn(a).

रहल बात जे अधलाह काज करैत अछि (ओकरा जे अधलाह चाही से भेटत) आ ओ अपमान मे झाँपल रहत। अल्लाह के (सज़ा) स हुनका सब के लेल कोनो रक्षक नै छै, जेना हुनकर चेहरा पर कच्चा कारी रात के टुकड़-टुकड़ लागल हो। नरकक निवासी छथि, ओतहि सदिखन रहताह।

وَيَوْمَ نَحْشُرُهُمْ جَمِيْعًا ثُمَّ نَقُوْلُ لِلَّذِيْنَ اَشْرَكُوْا مَكَانَكُمْ اَنْتُمْ وَشُرَكَاۤؤُكُمْۚ فَزَيَّلْنَا بَيْنَهُمْ وَقَالَ شُرَكَاۤؤُهُمْ مَّا كُنْتُمْ اِيَّانَا تَعْبُدُوْنَ

wa yauma naḥsyuruhum jamī‘an ṡumma naqūlu lil-lażīna asyrakū makānakum antum wa syurakā'ukum, fa zayyalnā bainahum wa qāla syurakā'uhum mā kuntum iyyānā ta‘budūn(a).

आ (याद राखू) ओहि दिन (जखन) हम सब केँ एक ठाम जमा केने रही, तखन हम ओहि लोकनि केँ कहलियनि जे (अल्लाह) केँ साझीदार ठहरौलनि, "जतय छी ओतय रहू, अहाँ आ अहाँक साथी।" तखन हम सभ हुनका सभकेँ अलग कऽ कऽ हुनका सभक सहयोगी सभकेँ कहलियनि, “अहाँ सभ कहियो हमरा सभक पूजा नहि केलहुँ।

فَكَفٰى بِاللّٰهِ شَهِيْدًاۢ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ اِنْ كُنَّا عَنْ عِبَادَتِكُمْ لَغٰفِلِيْنَ

fa kafā billāhi syahīdam bainanā wa bainakum in kunnā ‘an ‘ibādatikum lagāfilīn(a).

त अल्लाह हमरा आ अहाँ के बीच गवाह के रूप में काफी छथि, कियाक त हमरा सब के अहाँक इबादत के बारे में किछु नै पता अछि (हमरा सब के लेल)।"

هُنَالِكَ تَبْلُوْا كُلُّ نَفْسٍ مَّآ اَسْلَفَتْ وَرُدُّوْٓا اِلَى اللّٰهِ مَوْلٰىهُمُ الْحَقِّ وَضَلَّ عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَفْتَرُوْنَ ࣖ

hunālika tablū kullu nafsim mā aslafat wa ruddū ilallāhi maulāhumul-ḥaqqi wa ḍalla ‘anhum mā kānū yaftarūn(a).

ओहि स्थान (महस्यर क्षेत्र) मे हर आत्मा के जे किछु (पहिने) केने अछि ओकर प्रतिशोध महसूस करैत अछि आ ओकरा अपन असली रक्षक अल्लाह के पास वापस क देल जाइत अछि आ ओकरा सँ जे (झूठा रक्षक) बनौने छल से गायब भ जाइत अछि |

قُلْ مَنْ يَّرْزُقُكُمْ مِّنَ السَّمَاۤءِ وَالْاَرْضِ اَمَّنْ يَّمْلِكُ السَّمْعَ وَالْاَبْصَارَ وَمَنْ يُّخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيِّتِ وَيُخْرِجُ الْمَيِّتَ مِنَ الْحَيِّ وَمَنْ يُّدَبِّرُ الْاَمْرَۗ فَسَيَقُوْلُوْنَ اللّٰهُ ۚفَقُلْ اَفَلَا تَتَّقُوْنَ

qul may yarzuqukum minas-samā'i wal-arḍi ammay yamlikus-sam‘a wal-abṣāra wa may yukhrijul-ḥayya minal-mayyiti wa yukhrijul-mayyita minal-ḥayyi wa may yudabbirul-amr(a), fa sayaqūlūnallāh(u), faqul afalā tattaqūn(a).

(मुहम्मद) कहू, "आकाश आ धरती स' अहाँ सभ केँ रोजी-रोटी के दैत अछि, वा केकरा मे सुनबाक आ देखबाक शक्ति (सृजन करबाक) अछि, आ के जीवित केँ मृत् यु सँ आ मृतक केँ जीवित सँ अनैत अछि, आ के सब काज केँ नियंत्रित करैत अछि?" तेँ ओ सभ उत्तर देत, "अल्लाह।" त' कहू जे "अहाँ (हुनका) सँ किएक नहि डरैत छी?"

فَذٰلِكُمُ اللّٰهُ رَبُّكُمُ الْحَقُّۚ فَمَاذَا بَعْدَ الْحَقِّ اِلَّا الضَّلٰلُ ۖفَاَنّٰى تُصْرَفُوْنَ

fa żālikumullāhu rabbukumul-ḥaqq(u), fa māżā ba‘dal-ḥaqqi illaḍ-ḍalāl(u), fa annā tuṣrafūn(a).

त ओ छथि अल्लाह, अहाँक सच्चा प्रभु; सत्य के बाद त्रुटि के अलावा कुछ नै छै। तखन अहाँ (सत्य सँ) किएक मुँह घुमा लैत छी?

كَذٰلِكَ حَقَّتْ كَلِمَتُ رَبِّكَ عَلَى الَّذِيْنَ فَسَقُوْٓا اَنَّهُمْ لَا يُؤْمِنُوْنَ

każālika ḥaqqat kalimatu rabbika ‘alal-lażīna fasaqū annahum lā yu'minūn(a).

दुष्टक विरुद्ध अहाँक प्रभुक फरमान एहिना अछि, किएक तँ ओ सभ विश्वास नहि करैत अछि।

قُلْ هَلْ مِنْ شُرَكَاۤىِٕكُمْ مَّنْ يَّبْدَؤُا الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيْدُهٗۗ قُلِ اللّٰهُ يَبْدَؤُا الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيْدُهٗ فَاَنّٰى تُؤْفَكُوْنَ

qul hal min syurakā'ikum may yabda'ul-khalqa ṡumma yu‘īduh(ū), qulillāhu yabda'ul-khalqa ṡumma yu‘īduhū fa annā tu'fakūn(a).

कहू, “की अहाँक सहयोगी मे कियो एहन अछि जे (जीवक) सृष्टि केर आरंभ क’ सकैत अछि, तखन फेर ओकरा दोहरा सकैत अछि (ओकरा जीवंत क’ सकैत अछि?” कहू, "अल्लाह प्राणी के (सृष्टि) शुरू केलनि, फेर दोहरा देलनि। तखन अहाँ के कोना मुँह घुमा देल गेल (अल्लाह के अलावा दोसर के इबादत)?"

قُلْ هَلْ مِنْ شُرَكَاۤىِٕكُمْ مَّنْ يَّهْدِيْٓ اِلَى الْحَقِّۗ قُلِ اللّٰهُ يَهْدِيْ لِلْحَقِّۗ اَفَمَنْ يَّهْدِيْٓ اِلَى الْحَقِّ اَحَقُّ اَنْ يُّتَّبَعَ اَمَّنْ لَّا يَهِدِّيْٓ اِلَّآ اَنْ يُّهْدٰىۚ فَمَا لَكُمْۗ كَيْفَ تَحْكُمُوْنَ

qul hal min syurakā'ikum may yahdī ilal-ḥaqq(i),qulillāhu yahdī lil-ḥaqq(i), afamay yahdī ilal-ḥaqqi aḥaqqu ay yuttaba‘a ammal lā yahiddī illā ay yuhdā, famā lakum, kaifa taḥkumūn(a).

कहू, “अहाँक सहयोगी मे कियो एहन अछि जे अहाँ केँ सत्य दिस मार्गदर्शन करैत अछि?” कहू, "अल्लाह छै जे सच्चाई के तरफ मार्गदर्शन करै छै।" तखन कोन केँ पालन करबाक बेसी अधिकार छैक, भगवान् जे सत्य दिस मार्गदर्शन करैत छथि, वा एहन लोक जे मार्गदर्शन करबा मे असमर्थ छथि आ मार्गदर्शन करबाक आवश्यकता तक रखैत छथि? तखन अहाँ (से) किएक केलहुँ? निर्णय कोना लैत छी?

وَمَا يَتَّبِعُ اَكْثَرُهُمْ اِلَّا ظَنًّاۗ اِنَّ الظَّنَّ لَا يُغْنِيْ مِنَ الْحَقِّ شَيْـًٔاۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلِيْمٌ ۢبِمَا يَفْعَلُوْنَ

wa mā yattabi‘u akṡaruhum illā ẓannā(n), innaẓ-ẓanna lā yugnī minal-ḥaqqi syai'ā(n), innallāha ‘alīmum bimā yaf‘alūn(a).

आ बेसीतर बस अंदाजा के पालन करैत छथि। असल मे ई धारणा सत्यक विरोध करबा मे कनिको उपयोगी नहि अछि । सचमुच, अल्लाह ओ सब जे काज करैत छथि, ओकर सर्वज्ञ छथि।

وَمَا كَانَ هٰذَا الْقُرْاٰنُ اَنْ يُّفْتَرٰى مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَلٰكِنْ تَصْدِيْقَ الَّذِيْ بَيْنَ يَدَيْهِ وَتَفْصِيْلَ الْكِتٰبِ لَا رَيْبَ فِيْهِ مِنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَۗ

wa mā kāna hāżal-qur'ānu ay yuftarā min dūnillāhi wa lākin taṣdīqal-lażī baina yadaihi wa tafṣīlal-kitābi lā raiba fīhi mir rabbil-‘ālamīn(a).

आ ई कुरान के लेल अल्लाह के अलावा दोसर के द्वारा बनाना असंभव छै; लेकिन (कुरान) पिछला (पुस्तक) के पुष्टि करै छै आरू वू नियम के व्याख्या करै छै जे ओकरा द्वारा स्थापित करलऽ गेलऽ छै, ओकरा में कोय संदेह नै छै, (प्रगट) सब लोक के स्वामी स॑

اَمْ يَقُوْلُوْنَ افْتَرٰىهُ ۗ قُلْ فَأْتُوْا بِسُوْرَةٍ مِّثْلِهٖ وَادْعُوْا مَنِ اسْتَطَعْتُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

am yaqūlūnaftarāh(u), qul fa'tū bisūratim miṡlihī wad‘ū manistaṭa‘tum min dūnillāhi in kuntum ṣādiqīn(a).

की हुनका सभक लेल ई कहब ठीक अछि जे ओ (मुहम्मद) एकर आविष्कार केने छथि? कहब, “एहि सन अध्याय (कुरान) पैदा करू, आ अहाँ मे सँ जे कियो अल्लाह के अलावा सक्षम हो, ओकरा बजाउ, जँ अहाँ सच्चा छी।”

بَلْ كَذَّبُوْا بِمَا لَمْ يُحِيْطُوْا بِعِلْمِهٖ وَلَمَّا يَأْتِهِمْ تَأْوِيْلُهٗۗ كَذٰلِكَ كَذَّبَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الظّٰلِمِيْنَ

bal każżabū bimā lam yuḥīṭū bi‘ilmihī wa lammā ya'tihim ta'wīluh(ū), każālika każżabal-lażīna min qablihim fanẓur kaifa kāna ‘āqibatuẓ-ẓālimīn(a).

असल मे (सत्य ई अछि) ओ सभ ओहि बात केँ नकारैत छथि जकरा ओ सभ एखन धरि पूर्ण रूपेण नहि जनैत छथि आ एखन धरि कोनो स्पष्टीकरण नहि भेटल अछि । तहिना हुनका सभ सँ पहिने जे लोक छल से (प्रेरित) केँ नकारने छल | तेँ अन्यायी लोकक परिणाम पर ध्यान दियौक।

وَمِنْهُمْ مَّنْ يُّؤْمِنُ بِهٖ وَمِنْهُمْ مَّنْ لَّا يُؤْمِنُ بِهٖۗ وَرَبُّكَ اَعْلَمُ بِالْمُفْسِدِيْنَ ࣖ

wa minhum may yu'minu bihī wa minhum mal lā yu'minu bih(ī), wa rabbuka a‘lamu bil-mufsidīn(a).

आ ओहि मे एहन लोक छथि जे एहि (कुरान) पर विश्वास करैत छथि, आ ओहि मे (ओहो) एहन लोक छथि जे एहि मे विश्वास नहि करैत छथि। जखन कि अहाँक प्रभु क्षति करयवला के बारे मे बेसी जनैत छथि |

وَاِنْ كَذَّبُوْكَ فَقُلْ لِّيْ عَمَلِيْ وَلَكُمْ عَمَلُكُمْۚ اَنْتُمْ بَرِيْۤـُٔوْنَ مِمَّآ اَعْمَلُ وَاَنَا۠ بَرِيْۤءٌ مِّمَّا تَعْمَلُوْنَ

wa in każżabūka faqul lī ‘amalī wa lakum ‘amalukum, antum barī'ūna mimmā a‘malu wa ana barī'um mimmā ta‘malūn(a).

आ जँ ओ सभ अहाँ (हे मुहम्मद) केँ (जाहिर) नकारैत छथि, तखन कहैत छथि, "हमरा लेल हमर काज अछि आ अहाँक लेल अहाँक कर्म अछि। हम जे काज करैत छी ताहि लेल अहाँ जिम्मेदार नहि छी, आ अहाँ जे काज करैत छी ताहि लेल हम जिम्मेदार नहि छी।"

وَمِنْهُمْ مَّنْ يَّسْتَمِعُوْنَ اِلَيْكَۗ اَفَاَنْتَ تُسْمِعُ الصُّمَّ وَلَوْ كَانُوْا لَا يَعْقِلُوْنَ

wa minhum may yastami‘ūna ilaik(a), afa anta tusmi‘uṣ-ṣumma wa lau kānū lā ya‘qilūn(a).

आ ओहि मे एहन लोक सेहो छथि जे अहाँक (मुहम्मद) के बात सुनैत छथि | मुदा की अहाँ बहीर केँ नहि बुझि क' सुनय सकैत छी?

وَمِنْهُمْ مَّنْ يَّنْظُرُ اِلَيْكَۗ اَفَاَنْتَ تَهْدِى الْعُمْيَ وَلَوْ كَانُوْا لَا يُبْصِرُوْنَ

wa minhum may yanẓuru ilaik(a), afa anta tahdil-‘umya wa lau kānū lā yubṣirūn(a).

आ ओहि मे एहन लोक सेहो छथि जे अहाँ दिस तकैत छथि। मुदा की अहाँ आन्हर केँ मार्गदर्शन द' सकैत छी, भले ओ ध्यान नहि दैत हो?

اِنَّ اللّٰهَ لَا يَظْلِمُ النَّاسَ شَيْـًٔا وَّلٰكِنَّ النَّاسَ اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَ

innallāha lā yaẓlimun-nāsa syai'aw wa lākinnan-nāsa anfusahum yaẓlimūn(a).

सचमुच अल्लाह मनुष्य के कनिको अन्याय नै करै छै, लेकिन मनुष्य ही खुद पर अन्याय करै छै।

وَيَوْمَ يَحْشُرُهُمْ كَاَنْ لَّمْ يَلْبَثُوْٓا اِلَّا سَاعَةً مِّنَ النَّهَارِ يَتَعَارَفُوْنَ بَيْنَهُمْۗ قَدْ خَسِرَ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِلِقَاۤءِ اللّٰهِ وَمَا كَانُوْا مُهْتَدِيْنَ

wa yauma yaḥsyuruhum ka'allam yalbaṡū illā sā‘atam minan-nahāri yata‘ārafūna bainahum, qad khasiral-lażīna każżabū biliqā'illāhi wa mā kānū muhtadīn(a).

आ (याद राखू) ओहि दिन जखन अल्लाह हुनका सभ केँ एक ठाम जमा करताह, तखन एहन होयत जेना ओ सभ दिनक संक्षिप्त अवधि छोड़ि (दुनिया मे) नहि रहल होथि, जखन ओ सभ एक-दोसर सँ परिचित भ' जेताह। जे अल्लाह के साथ अपनऽ मुलाकात के इन्कार करतै, वू निश्चित रूप सें हारतै, आरू ओकरा मार्गदर्शन नै करलऽ जैतै ।

وَاِمَّا نُرِيَنَّكَ بَعْضَ الَّذِيْ نَعِدُهُمْ اَوْ نَتَوَفَّيَنَّكَ فَاِلَيْنَا مَرْجِعُهُمْ ثُمَّ اللّٰهُ شَهِيْدٌ عَلٰى مَا يَفْعَلُوْنَ

wa immā nuriyannaka ba‘ḍal-lażī na‘iduhum au natawaffayannaka fa ilainā marji‘uhum ṡummallāhu syahīdun ‘alā mā yaf‘alūn(a).

आ जँ हम अहाँ सभ केँ (मुहम्मद केँ) किछु (अत्याचार) देखाबी जे हम सभ हुनका सभ सँ वादा केने रही, (अहाँ सभ निश्चित रूप सँ देखब) वा (जँ) हम सभ अहाँ सभ केँ (ओहि सँ पहिने) पारित क' देब, तखन हमरा सभ केँ (बेचब) ओ सभ वापस आबि जेताह, आ अल्लाह हुनकर सभक काजक गवाह बनताह।

وَلِكُلِّ اُمَّةٍ رَّسُوْلٌ ۚفَاِذَا جَاۤءَ رَسُوْلُهُمْ قُضِيَ بَيْنَهُمْ بِالْقِسْطِ وَهُمْ لَا يُظْلَمُوْنَ

wa likulli ummatir rasūl(un), fa iżā jā'a rasūluhum quḍiya bainahum bil-qisṭi wa hum lā yuẓlamūn(a).

आ हर जाति के प्रेरित (है) छै। तेँ जखन हुनका लोकनिक दूत आयल तखन हुनका सभ पर कानून निष्पक्ष रूप सँ लागू कयल गेल आ (कनिको) हुनका सभ सँ अन्याय नहि कयल गेल |

وَيَقُوْلُوْنَ مَتٰى هٰذَا الْوَعْدُ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

wa yaqūlūna matā hāżal-wa‘du in kuntum ṣādiqīn(a).

आ ओ सभ कहलक, "अहाँ सत्य कहब त' धमकी कहिया (आओत)?"

قُلْ لَّآ اَمْلِكُ لِنَفْسِيْ ضَرًّا وَّلَا نَفْعًا اِلَّا مَا شَاۤءَ اللّٰهُ ۗ لِكُلِّ اُمَّةٍ اَجَلٌ ۚاِذَا جَاۤءَ اَجَلُهُمْ فَلَا يَسْتَأْخِرُوْنَ سَاعَةً وَّلَا يَسْتَقْدِمُوْنَ

qul lā amliku linafsī ḍarraw wa lā naf‘an illā mā syā'allāh(u), likulli ummatin ajal(un), iżā jā'a ajaluhum falā yasta'khirūna sā‘ataw wa lā yastaqdimūn(a).

(मुहम्मद) कहू, "हमरा लग कोनो शक्ति नै अछि जे हम अपना के नुकसान के विरोध करी या अपना के फायदा पहुंचा सकब, सिवाय अल्लाह के इच्छा के।" हर लोकक लेल एकटा मृत्यु (समय सीमा) होइत छैक | जखन हुनकर मृत्यु अबैत छनि तखन एक क्षणक देरी वा त्वरण नहि माँगि सकैत छथि ।

قُلْ اَرَءَيْتُمْ اِنْ اَتٰىكُمْ عَذَابُهٗ بَيَاتًا اَوْ نَهَارًا مَّاذَا يَسْتَعْجِلُ مِنْهُ الْمُجْرِمُوْنَ

qul ara'aitum in atākum ‘ażābuhū bayātan au nahāram māżā yasta‘jilu minhul-mujrimūn(a).

कहब, "हमरा बुझाउ, जँ हुनकर यातना अहाँ पर राति मे वा दिन मे आबि जायत त' कोन पापी सभ केँ जल्दी करबाक लेल कहल जायत?"

اَثُمَّ اِذَا مَا وَقَعَ اٰمَنْتُمْ بِهٖۗ اٰۤلْـٰٔنَ وَقَدْ كُنْتُمْ بِهٖ تَسْتَعْجِلُوْنَ

aṡumma iżā mā waqa‘a āmantum bih(ī), āl'āna wa qad kuntum bihī tasta‘jilūn(a).

तखन सजा भेलाक बाद आब मात्र विश्वास भेल? की एखनहि अछि, भले अहाँ सदिखन एकरा जल्दी करबाक लेल कहैत छलहुँ?

ثُمَّ قِيْلَ لِلَّذِيْنَ ظَلَمُوْا ذُوْقُوْا عَذَابَ الْخُلْدِۚ هَلْ تُجْزَوْنَ اِلَّا بِمَا كُنْتُمْ تَكْسِبُوْنَ

Ṡumma qīla lil-lażīna ẓalamū żūqū ‘ażābal-khuld(i), hal tujzauna illā bimā kuntum taksibūn(a).

तखन अपराधी सभ सँ कहल गेल, "अहाँ सभ अनन्त यातनाक स्वाद लिअ। अहाँ सभ केँ इनाम नहि भेटत, अपितु (अहाँ सभ जे केलहुँ) तकर फल भेटत।"

۞ وَيَسْتَنْۢبِـُٔوْنَكَ اَحَقٌّ هُوَ ۗ قُلْ اِيْ وَرَبِّيْٓ اِنَّهٗ لَحَقٌّ ۗوَمَآ اَنْتُمْ بِمُعْجِزِيْنَ ࣖ

wa yastambi'ūnaka aḥaqqun huw(a), qul ī wa rabbī innahū laḥaqq(un), wa mā antum bimu‘jizīn(a).

आ अहाँ (मुहम्मद) सँ पूछैत छथि, "की ई (वादा कयल गेल सजा) सत्य अछि?" कहब, "हँ, हमर प्रभुक कसम, वाकई (दण्ड) निश्चित रूप सँ सत्य अछि आ अहाँ एकरा सँ कहियो नहि बचि सकब।"

وَلَوْ اَنَّ لِكُلِّ نَفْسٍ ظَلَمَتْ مَا فِى الْاَرْضِ لَافْتَدَتْ بِهٖۗ وَاَسَرُّوا النَّدَامَةَ لَمَّا رَاَوُا الْعَذَابَۚ وَقُضِيَ بَيْنَهُمْ بِالْقِسْطِ وَهُمْ لَا يُظْلَمُوْنَ

wa lau anna likulli nafsin ẓalamat mā fil-arḍi laftadat bih(ī), wa asarrun-nadāmata lammā ra'awul-‘ażāb(a), wa quḍiya bainahum bil-qisṭi wa hum lā yuẓlamūn(a).

आ जँ हर अन्यायी व्यक्ति के पृथ्वी पर सब किछु (अछि) तऽ ओ निश्चित रूप सँ ओहि सँ अपना केँ मुक्त क' लेत, आ ओ सभ अपन पछतावा नुका लैत छल जखन ओ सभ यातनाक गवाह बनैत छल। तखन दुनूक बीच निष्पक्ष रूपेँ निर्णय लेल गेल, आ हुनका सभसँ कोनो अन्याय नहि भेल।

اَلَآ اِنَّ لِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ اَلَآ اِنَّ وَعْدَ اللّٰهِ حَقٌّ وَّلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

alā inna lillāhi mā fis-samāwāti wal-arḍ(i), alā inna wa‘dallāhi ḥaqquw wa lākinna akṡarahum lā ya‘lamūn(a).

ई जानि लिअ जे सचमुच, जे किछु आकाश आ धरती पर अछि, अल्लाह केर अछि। की भगवानक वचन सत्य नहि अछि? मुदा बेसी गोटेकेँ नहि बुझल छनि।

هُوَ يُحْيٖ وَيُمِيْتُ وَاِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ

huwa yuḥyī wa yumītu wa ilaihi turja‘ūn(a).

ओएह छथि जे जीवन दैत छथि आ मृत्युक कारण बनैत छथि आ मात्र हुनके लग अहाँ वापस आबि जायब।

يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاۤءَتْكُمْ مَّوْعِظَةٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ وَشِفَاۤءٌ لِّمَا فِى الصُّدُوْرِۙ وَهُدًى وَّرَحْمَةٌ لِّلْمُؤْمِنِيْنَ

yā ayyuhan-nāsu qad jā'atkum mau‘iẓatum mir rabbikum wa syifā'ul limā fiṣ-ṣudūr(i), wa hudaw wa raḥmatul lil-mu'minīn(a).

हे लोक! सचमुच, तोहर रब स एकटा सबक (कुरान) आबि गेल अछि, छाती मे बीमारी के इलाज आ विश्वासी के लेल मार्गदर्शन आ दया।

قُلْ بِفَضْلِ اللّٰهِ وَبِرَحْمَتِهٖ فَبِذٰلِكَ فَلْيَفْرَحُوْاۗ هُوَ خَيْرٌ مِّمَّا يَجْمَعُوْنَ

qul bifaḍlillāhi wa biraḥmatihī fa biżālika falyafraḥū, huwa khairum mimmā yajma‘ūn(a).

(मुहम्मद) कहू, "अल्लाह के कृपा आ हुनकर रहम स हुनका सब के खुशी होबय दियौन। जे किछु जमा करैत छथि ताहि स नीक अछि।"

قُلْ اَرَءَيْتُمْ مَّآ اَنْزَلَ اللّٰهُ لَكُمْ مِّنْ رِّزْقٍ فَجَعَلْتُمْ مِّنْهُ حَرَامًا وَّحَلٰلًا ۗ قُلْ ءٰۤاللّٰهُ اَذِنَ لَكُمْ اَمْ عَلَى اللّٰهِ تَفْتَرُوْنَ

qul ara'aitum mā anzalallāhu lakum mir rizqin fa ja‘altum minhu ḥarāmaw wa ḥalālā(n), qul āllāhu ażina lakum am ‘alallāhi taftarūn(a).

(हे मुहम्मद) कहू, “हमरा ओहि रजत के जानकारी दिअ जे अल्लाह अहाँ के पास पठौने छथि, आ अहाँ ओहि मे सँ किछु केँ गैरकानूनी आ किछु केँ हल्ला क’ देलहुँ अछि।” कहब, “की अल्लाह अहाँ केँ (एहि लेल) अनुमति देने छथि वा अहाँ अल्लाह केर खिलाफ चीजक आविष्कार क’ रहल छी?”

وَمَا ظَنُّ الَّذِيْنَ يَفْتَرُوْنَ عَلَى اللّٰهِ الْكَذِبَ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَذُوْ فَضْلٍ عَلَى النَّاسِ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَشْكُرُوْنَ ࣖ

wa mā ẓannul-lażīna yaftarūna ‘alallāhil-każiba yaumal-qiyāmah(ti), innallāha lażū faḍlin ‘alan-nāsi wa lākinna akṡarahum lā yasykurūn(a).

आरू कयामत के दिन अल्लाह के खिलाफ झूठ के आविष्कार करै वाला के की आरोप छै? सचमुच, अल्लाह केरऽ सचमुच मनुष्य केरऽ वरदान (वरदान) छै, लेकिन ओकरा म॑ स॑ अधिकांश आभारी नै छै ।

وَمَا تَكُوْنُ فِيْ شَأْنٍ وَّمَا تَتْلُوْا مِنْهُ مِنْ قُرْاٰنٍ وَّلَا تَعْمَلُوْنَ مِنْ عَمَلٍ اِلَّا كُنَّا عَلَيْكُمْ شُهُوْدًا اِذْ تُفِيْضُوْنَ فِيْهِۗ وَمَا يَعْزُبُ عَنْ رَّبِّكَ مِنْ مِّثْقَالِ ذَرَّةٍ فِى الْاَرْضِ وَلَا فِى السَّمَاۤءِ وَلَآ اَصْغَرَ مِنْ ذٰلِكَ وَلَآ اَكْبَرَ اِلَّا فِيْ كِتٰبٍ مُّبِيْنٍ

wa mā takūnu fī sya'niw wa mā tatlū minhu min qur'āniw wa lā ta‘malūna min ‘amalin illā kunnā ‘alaikum syuhūdan iż tufīḍūna fīh(i), wa mā ya‘zubu ‘ar rabbika mim miṡqāli żarratin fil-arḍi wa lā fis-samā'i wa lā aṣgara min żālika wa lā akbara illā fī kitābim mubīn(in).

आ की अहाँ (मुहम्मद) कोनो काज मे नहि छी, आ कुरान के कोनो आयत नहि पढ़ैत छी आ ने कोनो काज करैत छी, मुदा जखन अहाँ करैत छी तखन हम अहाँ पर गवाह छी? अपन प्रभुक ज्ञान सँ कनिको लापरवाह नहि करू, भले ओ जर्राह जकाँ पैघ हो, चाहे ओ पृथ्वी पर हो वा आकाश मे। एहि सँ छोट-पैघ किछु नहि, मुदा सब किछु असली किताब (लौह महफुज) मे दर्ज अछि |

اَلَآ اِنَّ اَوْلِيَاۤءَ اللّٰهِ لَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَۚ

alā inna auliyā'allāhi lā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).

अल्लाह के दोस्त सब के याद करू, हुनका सब पर कोनो डर नै छै आ नै ओ सब दुखी छैथ।

اَلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَكَانُوْا يَتَّقُوْنَۗ

al-lażīna āmanū wa kānū yattaqūn(a).

(अर्थात) जे विश्वास रखैत छथि आ सदिखन पुण्यात्मा रहैत छथि ।

لَهُمُ الْبُشْرٰى فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا وَفِى الْاٰخِرَةِۗ لَا تَبْدِيْلَ لِكَلِمٰتِ اللّٰهِ ۗذٰلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيْمُۗ

lahumul-busyrā fil-ḥayātid-dun-yā wa fil-ākhirah(ti), lā tabdīla likalimātillāh(i), żālika huwal-fauzul-‘aẓīm((u).

हुनका सभक लेल एहि संसार मे आ परलोक मे जीवन मे नीक समाचार अछि। भगवानक प्रतिज्ञा मे कोनो परिवर्तन नहि होइत छैक। एहन पैघ विजय अछि।

وَلَا يَحْزُنْكَ قَوْلُهُمْۘ اِنَّ الْعِزَّةَ لِلّٰهِ جَمِيْعًاۗ هُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ

wa lā yaḥzunka qauluhum, innal-‘izzata lillāhi jamī‘ā(n), huwas-samī‘ul-‘alīm(u).

आ की अहाँ (मुहम्मद) हुनका लोकनिक बात सँ दुखी नहि होउ। सचमुच सब शक्ति अल्लाह के छै। ओ सर्वश्रवण, सर्वज्ञ छथि

اَلَآ اِنَّ لِلّٰهِ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَمَنْ فِى الْاَرْضِۗ وَمَا يَتَّبِعُ الَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ شُرَكَاۤءَ ۗاِنْ يَّتَّبِعُوْنَ اِلَّا الظَّنَّ وَاِنْ هُمْ اِلَّا يَخْرُصُوْنَ

alā inna lillāhi man fis-samāwāti wa man fil-arḍ(i), wa mā yattabi‘ul-lażīna yad‘ūna min dūnillāhi syurakā'(a), iy yattabi‘ūna illaẓ-ẓanna wa in hum illā yakhruṣūn(a).

याद राखब, अल्लाह के सम्पत्ति में शामिल अछि जे के आकाश में अछि आ के धरती पर अछि। आरू जे लोग अल्लाह के अलावा अन्य सहयोगी के आह्वान करै छै, वू (एक मान्यता) के पालन नै करै छै । ओ सभ मात्र अनुमान मात्रक पालन करैत छथि, आ ओ सभ मात्र अनुमान लगा रहल छथि ।

هُوَ الَّذِيْ جَعَلَ لَكُمُ الَّيْلَ لِتَسْكُنُوْا فِيْهِ وَالنَّهَارَ مُبْصِرًا ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يَّسْمَعُوْنَ

huwal-lażī ja‘ala lakumul-laila litaskunū fīhi wan-nahāra mubṣirā(n), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yasma‘ūn(a).

ओएह छथि जे अहाँ सभक लेल राति केँ विश्राम करबाक लेल बनौने छथि, आ दिन केँ उज्ज्वल इजोत बना देने छथि। सचमुच, एहि मे सुननिहार लोकक लेल संकेत अछि।

قَالُوا اتَّخَذَ اللّٰهُ وَلَدًا سُبْحٰنَهٗ ۗ هُوَ الْغَنِيُّ ۗ لَهٗ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ اِنْ عِنْدَكُمْ مِّنْ سُلْطٰنٍۢ بِهٰذَاۗ اَتَقُوْلُوْنَ عَلَى اللّٰهِ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ

qāluttakhażallāhu waladan subḥānah(ū), huwal-ganiyy(u), lahū mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), in ‘indakum min sulṭānim bihāżā, ataqūlūna ‘alallāhi mā lā ta‘lamūn(a).

ओ सभ (यहूदी आ ईसाई) कहलनि, "अल्लाह के एकटा बेटा छनि।" महिमा हुनकर हो, ओ परम धनिक छथि; आकाश मे जे किछु अछि आ पृथ्वी पर जे किछु अछि से हुनके अछि | अहाँक कोनो मजबूत कारण नहि अछि। की अहाँ के लेल अल्लाह के बारे में जे बात नै बुझल अछि से कहब ठीक अछि?

قُلْ اِنَّ الَّذِيْنَ يَفْتَرُوْنَ عَلَى اللّٰهِ الْكَذِبَ لَا يُفْلِحُوْنَۗ

qul innal-lażīna yaftarūna ‘alallāhil-każiba lā yufliḥūn(a).

कहब, "सत्ते, जे अल्लाह के खिलाफ झूठ के आविष्कार करत, ओ सफल नहि होयत।"

مَتَاعٌ فِى الدُّنْيَا ثُمَّ اِلَيْنَا مَرْجِعُهُمْ ثُمَّ نُذِيْقُهُمُ الْعَذَابَ الشَّدِيْدَ بِمَا كَانُوْا يَكْفُرُوْنَ ࣖ

matā‘un fid-dun-yā ṡumma ilainā marji‘uhum ṡumma nużīquhumul-‘ażābasy syadīda bimā kānū yakfurūn(a).

(हुनका सभक लेल) एहि संसार मे (क्षणिक) भोग अछि, तखन हमरा सभ लग ओ सभ घुरि जेताह, तखन हम हुनका सभक अविश्वासक कारणेँ कठोर दण्डक स्वाद देबनि।

۞ وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَاَ نُوْحٍۘ اِذْ قَالَ لِقَوْمِهٖ يٰقَوْمِ اِنْ كَانَ كَبُرَ عَلَيْكُمْ مَّقَامِيْ وَتَذْكِيْرِيْ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ فَعَلَى اللّٰهِ تَوَكَّلْتُ فَاَجْمِعُوْٓا اَمْرَكُمْ وَشُرَكَاۤءَكُمْ ثُمَّ لَا يَكُنْ اَمْرُكُمْ عَلَيْكُمْ غُمَّةً ثُمَّ اقْضُوْٓا اِلَيَّ وَلَا تُنْظِرُوْنِ

watlu ‘alaihim naba'a nūḥ(in), iż qāla liqaumihī yā qaumi in kāna kabura ‘alaikum maqāmī wa tażkīrī bi'āyātillāhi fa ‘alallāhi tawakkaltu fa ajmi‘ū amrakum wa syurakā'akum ṡumma lā yakun amrukum ‘alaikum gummatan ṡummaqḍū ilayya wa lā tunẓirūn(i).

आओर हुनका सभ केँ नूह केर महत्वपूर्ण खबरि पढ़ू जखन (ओ) अपन लोक सँ कहलनि, "हे हमर लोक! जँ अहाँ सभ केँ ई कठिन बुझाइत अछि जे हम (अहाँ सभक संग) रहब आ हमर चेतावनी अल्लाह केर आयत सभक संग अछि, तखन हम अपन भरोसा अल्लाह पर रखैत छी। तेँ अहाँ सभक मन बनाउ आ अपन सहयोगी सभ केँ जमा करू (हमरा नष्ट करबाक लेल), आ अपन निर्णय केँ गुप्त नहि राखू। तखन हमरा विरुद्ध काज करू, आओर आब देरी नहि करू।"

فَاِنْ تَوَلَّيْتُمْ فَمَا سَاَلْتُكُمْ مِّنْ اَجْرٍۗ اِنْ اَجْرِيَ اِلَّا عَلَى اللّٰهِ ۙوَاُمِرْتُ اَنْ اَكُوْنَ مِنَ الْمُسْلِمِيْنَ

fa in tawallaitum famā sa'altukum min ajr(in), in ajriya illā ‘alallāh(i), wa umirtu an akūna minal-muslimīn(a).

तेँ जँ अहाँ (हमर चेतावनी सँ) मुँह घुमा लैत छी तँ हम अहाँसँ कोनो इनाम नहि माँगैत छी । हमर इनाम केवल अल्लाह के तरफ स अछि, आ हमरा मुसलमान (जे अधीनस्थ) मे रहबाक आज्ञा देल गेल अछि।”

فَكَذَّبُوْهُ فَنَجَّيْنٰهُ وَمَنْ مَّعَهٗ فِى الْفُلْكِ وَجَعَلْنٰهُمْ خَلٰۤىِٕفَ وَاَغْرَقْنَا الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَاۚ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُنْذَرِيْنَ

fa każżabūhu fa najjaināhu wa mam ma‘ahū fil-fulki wa ja‘alnāhum khalā'ifa wa agraqnal-lażīna każżabū bi'āyātinā, fanẓur kaifa kāna ‘āqibatul-munżarīn(a).

तखन ओ सभ ओकरा (नूह) के बारे मे झूठ बाजल, तखन हम ओकरा आ ओकरा संग जहाज मे बैसल लोक के बचा लेलियैक, आ ओकरा खलीफा बना देलियैक आ जे हमर आयत के झूठ बाजल छलैक ओकरा डूबा देलियैक। तेँ जिनका चेतावनी देल गेल छल हुनकर परिणाम पर ध्यान दियौक।

ثُمَّ بَعَثْنَا مِنْۢ بَعْدِهٖ رُسُلًا اِلٰى قَوْمِهِمْ فَجَاۤءُوْهُمْ بِالْبَيِّنٰتِ فَمَا كَانُوْا لِيُؤْمِنُوْا بِمَا كَذَّبُوْا بِهٖ مِنْ قَبْلُ ۗ كَذٰلِكَ نَطْبَعُ عَلٰى قُلُوْبِ الْمُعْتَدِيْنَ

Ṡumma ba‘aṡnā mim ba‘dihī rusulan ilā qaumihim fa jā'ūhum bil-bayyināti famā kānū liyu'minū bimā każżabū bihī min qabl(u), każālika naṭba‘u ‘alā qulūbil-mu‘tadīn(a).

तखन (नूह) के बाद, हम हुनकर (अपन) लोक के कतेको दूत पठेलहुं, ताहि लेल दूत हुनका सब लग स्पष्ट जानकारी ल क आयल छलाह, मुदा ओ सब विश्वास नहि करय चाहैत छलाह, कियाक त ओ सब पहिने (पहिने) एकरा नकारने छलाह। एहि तरहेँ हम सभ अतिक्रमण करयवला सभक हृदय पर मोहर लगा दैत छी ।

ثُمَّ بَعَثْنَا مِنْۢ بَعْدِهِمْ مُّوْسٰى وَهٰرُوْنَ اِلٰى فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهٖ بِاٰيٰتِنَا فَاسْتَكْبَرُوْا وَكَانُوْا قَوْمًا مُّجْرِمِيْنَ

Ṡumma ba‘aṡnā mim ba‘dihim mūsā wa hārūna ilā fir‘auna wa mala'ihī bi'āyātinā fastakbarū wa kānū qaumam mujrimīn(a).

तखन हुनका सभक बाद हम मूसा आ हारून केँ फिरौन आ हुनकर लोकक नेता सभक लग पठा देलियैक, अपन निशानी (शक्तिक) ल’ क’। पता चलल जे ओ सब घमंड क रहल छल आ ओ सब पापी छल।

فَلَمَّا جَاۤءَهُمُ الْحَقُّ مِنْ عِنْدِنَا قَالُوْٓا اِنَّ هٰذَا لَسِحْرٌ مُّبِيْنٌ

falammā jā'ahumul-ḥaqqu min ‘indinā qālū inna hāżā lasiḥrum mubīn(un).

अस्तु जखन हमरा सभक दिस सँ सच्चाई हुनका सभ लग आबि गेलनि त' ओ सभ कहलनि, "ई असली जादू अछि."

قَالَ مُوْسٰٓى اَتَقُوْلُوْنَ لِلْحَقِّ لَمَّا جَاۤءَكُمْ ۗ اَسِحْرٌ هٰذَاۗ وَلَا يُفْلِحُ السّٰحِرُوْنَ

qāla mūsā ataqūlūna lil-ḥaqqi lammā jā'akum, asiḥrun hāżā, wa lā yufliḥus-sāḥirūn(a).

मूसा कहलथिन, “की अहाँ सभ सत् य कहबा योग्य छी, ‘की ई जादू-टोना अछि?’ तइयो जादूगर सभ विजयी नहि होयत।”

قَالُوْٓا اَجِئْتَنَا لِتَلْفِتَنَا عَمَّا وَجَدْنَا عَلَيْهِ اٰبَاۤءَنَا وَتَكُوْنَ لَكُمَا الْكِبْرِيَاۤءُ فِى الْاَرْضِۗ وَمَا نَحْنُ لَكُمَا بِمُؤْمِنِيْنَ

qālū aji'tanā litalfitanā ‘ammā wajadnā ‘alaihi ābā'anā wa takūna lakumal-kibriyā'u fil-arḍ(i), wa mā naḥnu lakumā bimu'minīn(a).

ओ सभ कहलकनि, "की अहाँ हमरा सभ लग आबि गेल छी जे हमरा सभ केँ ओहि (विश्वास) सँ मुँह मोड़य लेल जे हम सभ अपन पूर्वज सभ केँ (मूर्तिपूजा) करैत देखलहुँ, आ जाहि सँ अहाँ दुनू गोटे केँ पृथ्वी (मिस्र भूमि) मे शक्ति हो? हम सभ अहाँ दुनू गोटे पर विश्वास नहि करब।"

وَقَالَ فِرْعَوْنُ ائْتُوْنِيْ بِكُلِّ سٰحِرٍ عَلِيْمٍ

wa qāla fir‘aunu'tūnī bikulli sāḥirin ‘alīm(in).

आ फिर'आउन (अपन लोकक नेता सभ सँ) कहलनि, "हमरा लग आउ सभ कुशल जादूगर!"

فَلَمَّا جَاۤءَ السَّحَرَةُ قَالَ لَهُمْ مُّوْسٰٓى اَلْقُوْا مَآ اَنْتُمْ مُّلْقُوْنَ

falammā jā'as-saḥaratu qāla lahum mūsā alqū mā antum mulqūn(a).

तखन जखन जादूगर सभ आबि गेल तखन मूसा हुनका सभ केँ कहलथिन, “जे अहाँ सभ फेकय चाहैत छी से फेकि दियौक!”

فَلَمَّآ اَلْقَوْا قَالَ مُوْسٰى مَا جِئْتُمْ بِهِ ۙالسِّحْرُۗ اِنَّ اللّٰهَ سَيُبْطِلُهٗۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُصْلِحُ عَمَلَ الْمُفْسِدِيْنَ ࣖ

falammā alqau qāla mūsā mā ji'tum bihis-siḥr(u), innallāha sayubṭiluh(ū), innallāha lā yuṣliḥu ‘amalal-mufsidīn(a).

ओकरा सब के फेकला के बाद मूसा कहलकै, "अहाँ जे करी रहलऽ छियै, वू जादू छै, सचमुच अल्लाह वू जादू के झूठ के खुलासा करी देतै। सचमुच अल्लाह नुकसान पहुँचै वाला के काम जारी नै रहै देतै।"

وَيُحِقُّ اللّٰهُ الْحَقَّ بِكَلِمٰتِهٖ وَلَوْ كَرِهَ الْمُجْرِمُوْنَ

wa yuḥiqqullāhul-ḥaqqa bikalimātihī wa lau karihal-mujrimūn(a).

आरू अल्लाह अपनऽ फरमान स॑ जे सही छै ओकरा स्थापित करी देतै, भले ही पाप करै वाला क॑ ई बात पसंद नै छै ।

فَمَآ اٰمَنَ لِمُوْسٰىٓ اِلَّا ذُرِّيَّةٌ مِّنْ قَوْمِهٖ عَلٰى خَوْفٍ مِّنْ فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهِمْ اَنْ يَّفْتِنَهُمْ ۗوَاِنَّ فِرْعَوْنَ لَعَالٍ فِى الْاَرْضِۚ وَاِنَّهٗ لَمِنَ الْمُسْرِفِيْنَ

famā āmana limūsā illā żurriyyatum min qaumihī ‘alā khaufim min fir‘auna wa mala'ihim ay yaftinahum, wa inna fir‘auna la‘ālin fil-arḍ(i), wa innahū laminal-musrifīn(a).

तेँ मूसा पर हुनकर लोकक वंशज केँ छोड़ि कियो विश्वास नहि केलक, जे डरैत छल जे फिरौन आ ओकर नेता (लोक) ओकरा सभ केँ यातना देत। आरू सचमुच, फिरौन सचमुच में पृथ्वी पर अत्याचार करलकै, आरो सचमुच में उल्लंघन करै वाला में से एक छेलै।

وَقَالَ مُوْسٰى يٰقَوْمِ اِنْ كُنْتُمْ اٰمَنْتُمْ بِاللّٰهِ فَعَلَيْهِ تَوَكَّلُوْٓا اِنْ كُنْتُمْ مُّسْلِمِيْنَ

wa qāla mūsā yā qaumi in kuntum āmantum billāhi fa ‘alaihi tawakkalū in kuntum muslimīn(a).

आ मूसा कहलनि, "हे हमर लोक! जँ अहाँ अल्लाह पर विश्वास करैत छी त' हुनका पर भरोसा राखू, जँ अहाँ सचमुच मुसलमान छी (आधीन)।"

فَقَالُوْا عَلَى اللّٰهِ تَوَكَّلْنَا ۚرَبَّنَا لَا تَجْعَلْنَا فِتْنَةً لِّلْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ

fa qālū ‘alallāhi tawakkalnā, rabbanā lā taj‘alnā fitnatal lil-qaumiẓ-ẓālimīn(a).

तखन ओ सभ कहलक, "हम सभ अल्लाह पर भरोसा करैत छी। हे हमर प्रभु, हमरा सभ केँ कोनो अन्यायी लोकक निन्दा (निशान) नहि बनाउ,

وَنَجِّنَا بِرَحْمَتِكَ مِنَ الْقَوْمِ الْكٰفِرِيْنَ

wa najjinā biraḥmatika minal-qaumil-kāfirīn(a).

आ अपन दया सँ हमरा सभ केँ काफिर सभ सँ बचाउ।”

وَاَوْحَيْنَآ اِلٰى مُوْسٰى وَاَخِيْهِ اَنْ تَبَوَّاٰ لِقَوْمِكُمَا بِمِصْرَ بُيُوْتًا وَّاجْعَلُوْا بُيُوْتَكُمْ قِبْلَةً وَّاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَۗ وَبَشِّرِ الْمُؤْمِنِيْنَ

wa auḥainā ilā mūsā wa akhīhi an tabawwa'ā liqaumikumā bimiṣra buyūtaw waj‘alū buyūtakum qiblataw wa aqīmuṣ-ṣalāh(ta), wa basysyiril-mu'minīn(a).

आरू हम्में मूसा आरू हुनकऽ भाय के सामने प्रकट करलियै, "अपनऽ लोगऽ के लेलऽ मिस्र में कई घरऽ क॑ (निवास) लेली ल॑ क॑ अपनऽ घरऽ क॑ पूजा स्थल बनाबै आरू प्रार्थना करै आरू विश्वासी सिनी क॑ खुश करै के।"

وَقَالَ مُوْسٰى رَبَّنَآ اِنَّكَ اٰتَيْتَ فِرْعَوْنَ وَمَلَاَهٗ زِيْنَةً وَّاَمْوَالًا فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۗ رَبَّنَا لِيُضِلُّوْا عَنْ سَبِيْلِكَ ۚرَبَّنَا اطْمِسْ عَلٰٓى اَمْوَالِهِمْ وَاشْدُدْ عَلٰى قُلُوْبِهِمْ فَلَا يُؤْمِنُوْا حَتّٰى يَرَوُا الْعَذَابَ الْاَلِيْمَ

wa qāla mūsā rabbanā innaka ātaita fir‘auna wa mala'ahū zīnataw wa amwālan fil-ḥayātid-dun-yā, rabbanā liyuḍillū ‘an sabīlik(a), rabbanaṭmis ‘alā amwālihim wasydud ‘alā qulūbihim falā yu'minū ḥattā yarawul-‘ażābal-alīm(a).

आ मूसा कहलनि, "हे हमर प्रभु, अहाँ फिरौन आ हुनकर लोकक नेता सभ केँ सांसारिक जीवन मे गहना आ धन-दौलत द' देलहुँ। हे हमर प्रभु, (फलस्वरूप) ओ सभ (लोक) केँ अहाँक बाट सँ भटकाय देलक। हे प्रभु, ओकर धन केँ नष्ट करू, आ ओकर हृदय मे ताला लगा दियौक, जाहि सँ ओ सभ ताबत धरि विश्वास नहि करत जाबत धरि ओ सभ कष्टदायक सजा नहि देखत।"

قَالَ قَدْ اُجِيْبَتْ دَّعْوَتُكُمَا فَاسْتَقِيْمَا وَلَا تَتَّبِعٰۤنِّ سَبِيْلَ الَّذِيْنَ لَا يَعْلَمُوْنَ

qāla qad ujībad da‘watukumā fastaqīmā wa lā tattabi‘ānni sabīlal-lażīna lā ya‘lamūn(a).

अल्लाह कहलनि, "सत्ते, अहाँक आग्रह पूरा भ' गेल अछि, तेँ अहाँ दुनू गोटे केँ सोझ बाट पर राखू आ जे नहि जनैत अछि ओकर बाट पर कहियो नहि चलू।"

۞ وَجَاوَزْنَا بِبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ الْبَحْرَ فَاَتْبَعَهُمْ فِرْعَوْنُ وَجُنُوْدُهٗ بَغْيًا وَّعَدْوًا ۗحَتّٰىٓ اِذَآ اَدْرَكَهُ الْغَرَقُ قَالَ اٰمَنْتُ اَنَّهٗ لَآ اِلٰهَ اِلَّا الَّذِيْٓ اٰمَنَتْ بِهٖ بَنُوْٓا اِسْرَاۤءِيْلَ وَاَنَا۠ مِنَ الْمُسْلِمِيْنَ

wa jāwaznā bibanī isrā'īlal-baḥra fa atba‘ahum fir‘aunu wa junūduhū bagyaw wa ‘adwā(n), ḥattā iżā adrakahul-garaqu qāla āmantu annahū lā ilāha illal-lażī āmanat bihī banū isrā'īla wa ana minal-muslimīn(a).

आ हम समुद्रक ओहि पार इस्राएलक संतान सभ केँ बचा लेलहुँ, तखन फिरौन आ ओकर सेना हुनका सभक पाछाँ-पाछाँ चलल, (ओकरा सभ केँ दमन आ दमन करबाक लेल)। अस्तु, जखन फिर'आउन लगभग डूबि गेलाह तखन ओ कहलनि, "हमर मानब अछि जे इजरायलक संतान द्वारा विश्वास कयल गेल भगवानक अतिरिक्त कोनो देवता नहि छथि, आ हम मुसलमान मे सँ एक छी (समर्पण)."

اٰۤلْـٰٔنَ وَقَدْ عَصَيْتَ قَبْلُ وَكُنْتَ مِنَ الْمُفْسِدِيْنَ

Āl'āna wa qad ‘aṣaita qablu wa kunta minal-mufsidīn(a).

आब मात्र कियैक (की अहाँ विश्वास करैत छी), जखन कि वास्तव मे अहाँ बहुत दिन सँ आज्ञा नहि मानैत छी, आ अहाँ ओहि मे सँ एक छी जे नुकसान पहुँचबैत अछि।

فَالْيَوْمَ نُنَجِّيْكَ بِبَدَنِكَ لِتَكُوْنَ لِمَنْ خَلْفَكَ اٰيَةً ۗوَاِنَّ كَثِيْرًا مِّنَ النَّاسِ عَنْ اٰيٰتِنَا لَغٰفِلُوْنَ ࣖ

fal yauma nunajjīka bibadanika litakūna liman khalfaka āyah(tan), wa inna kaṡīram minan-nāsi ‘an āyātinā lagāfilūn(a).

त आई हम अहाँक शरीर के बचा लेलौं ताकि अहाँ के बाद जे आबय वाला अछि हुनका लेल अहाँ सबक बनि सकब, मुदा बेसी लोक हमर सबहक संकेत (शक्ति) के ध्यान नै दैत छथि |

وَلَقَدْ بَوَّأْنَا بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ مُبَوَّاَ صِدْقٍ وَّرَزَقْنٰهُمْ مِّنَ الطَّيِّبٰتِ ۚفَمَا اخْتَلَفُوْا حَتّٰى جَاۤءَهُمُ الْعِلْمُ ۗاِنَّ رَبَّكَ يَقْضِيْ بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ فِيْمَا كَانُوْا فِيْهِ يَخْتَلِفُوْنَ

wa laqad bawwa'nā banī isrā'īla mubawwa'a ṣidqiw wa razaqnāhum minaṭ-ṭayyibāt(i), famākhtalafū ḥattā jā'ahumul-‘ilm(u), inna rabbaka yaqḍī bainahum yaumal-qiyāmati fīmā kānū fīhi yakhtalifūn(a).

आ सच मे, हम इस्राएलक सन्तान सभ केँ नीक निवास मे राखि देलहुँ आ ओकरा सभ केँ नीक भरण-पोषण देलियैक। तेँ ओ सभ विवाद नहि केलक, सिवाय ज्ञानक अयला के बाद (जे तोराह मे कहल गेल अछि)। सचमुच, अहाँक प्रभु कयामत के दिन हुनका सब के बीच न्याय करत जे ओ सब जे विवाद केने छल।

فَاِنْ كُنْتَ فِيْ شَكٍّ مِّمَّآ اَنْزَلْنَآ اِلَيْكَ فَسْـَٔلِ الَّذِيْنَ يَقْرَءُوْنَ الْكِتٰبَ مِنْ قَبْلِكَ ۚ لَقَدْ جَاۤءَكَ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّكَ فَلَا تَكُوْنَنَّ مِنَ الْمُمْتَرِيْنَۙ

fa in kunta fī syakkim mimmā anzalnā ilaika fas'alil-lażīna yaqra'ūnal-kitāba min qablik(a), laqad jā'akal-ḥaqqu mir rabbika falā takūnanna minal-mumtarīn(a).

त अगर अहाँ (मुहम्मद) के संदेह अछि जे हम अहाँ के की उतारने छी त ओहि व्यक्ति स पूछू जे अहाँ स पहिने किताब पढ़ने छल। सचमुच, सत्य अहाँक प्रभु सँ आयल अछि, तेँ शंका करयवला मे सँ कहियो नहि बनू।

وَلَا تَكُوْنَنَّ مِنَ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِ اللّٰهِ فَتَكُوْنَ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ

wa lā takūnanna minal-lażīna każżabū bi'āyātillāhi fa takūna minal-khāsirīn(a).

आ अल्लाह के आयत के नकारय वाला मे कहियो नहि रहू, नहि त अहां ओहि मे सं रहब जिनका नुकसान होएत.

اِنَّ الَّذِيْنَ حَقَّتْ عَلَيْهِمْ كَلِمَةُ رَبِّكَ لَا يُؤْمِنُوْنَ

innal-lażīna ḥaqqat ‘alaihim kalimatu rabbika lā yu'minūn(a).

सचमुच, जेकरा तोहर प्रभु केरऽ फरमान केरऽ आश्वासन मिललऽ छै, वू विश्वास नै करतै

وَلَوْ جَاۤءَتْهُمْ كُلُّ اٰيَةٍ حَتّٰى يَرَوُا الْعَذَابَ الْاَلِيْمَ

wa lau jā'athum kullu āyatin ḥattā yarawul-‘ażābal-alīm(a).

भले ही ओकरा (अल्लाह के महानता के) निशान मिलै छै, जब तक कि ओकरा सब के कष्टदायक सजा के गवाह नै बनै छै।

فَلَوْلَا كَانَتْ قَرْيَةٌ اٰمَنَتْ فَنَفَعَهَآ اِيْمَانُهَآ اِلَّا قَوْمَ يُوْنُسَۗ لَمَّآ اٰمَنُوْا كَشَفْنَا عَنْهُمْ عَذَابَ الْخِزْيِ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا وَمَتَّعْنٰهُمْ اِلٰى حِيْنٍ

falau lā kānat qaryatun āmanat fa nafa‘ahā īmānuhā illā qauma yūnus(a), lammā āmanū kasyafnā ‘anhum ‘ażābal-khizyi fil-ḥayātid-dun-yā wa matta‘nāhum ilā ḥīn(in).

तखन कोनो एहन देश (निवासी) किएक नहि अछि जे विश्वास करैत अछि, आ ओकर विश्वास ओकरा लेल योनाक लोकक अतिरिक्त लाभकारी हो? जखन ओ सभ (युनुसक लोक) विश्वास केलक तखन हम सभ ओकरा सभ सँ सांसारिक जीवनक अपमानजनक यातना दूर क' देलियैक, आ हम सभ ओकरा सभ केँ एकटा निश्चित समयक लेल सुख देलियैक।

وَلَوْ شَاۤءَ رَبُّكَ لَاٰمَنَ مَنْ فِى الْاَرْضِ كُلُّهُمْ جَمِيْعًاۗ اَفَاَنْتَ تُكْرِهُ النَّاسَ حَتّٰى يَكُوْنُوْا مُؤْمِنِيْنَ

wa lau syā'a rabbuka la'āmana man fil-arḍi kulluhum jamī‘ā(n), afa anta tukrihun-nāsa ḥattā yakūnū mu'minīn(a).

आ जँ अहाँक प्रभु चाहैत रहितथि तँ पृथ्वी पर सभ लोक विश्वास कएने रहितथि । मुदा की अहाँ लोक केँ जबरदस्ती (चाहै छी) जाहि सँ ओ विश्वासी बनि जाय?

وَمَا كَانَ لِنَفْسٍ اَنْ تُؤْمِنَ اِلَّا بِاِذْنِ اللّٰهِ ۗوَيَجْعَلُ الرِّجْسَ عَلَى الَّذِيْنَ لَا يَعْقِلُوْنَ

wa mā kāna linafsin an tu'mina illā bi'iżnillāh(i), wa yaj‘alur-rijsa ‘alal-lażīna lā ya‘qilūn(a).

आरू अल्लाह केरऽ अनुमति के अलावा कोय विश्वास नै करतै, आरू अल्लाह वू लोगऽ क॑ सजा दै छै जे नै समझै छै ।

قُلِ انْظُرُوْا مَاذَا فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ ۗوَمَا تُغْنِى الْاٰيٰتُ وَالنُّذُرُ عَنْ قَوْمٍ لَّا يُؤْمِنُوْنَ

qulinẓurū māżā fis-samāwāti wal-arḍ(i), wa mā tugnil-āyātu wan-nużuru ‘an qaumil lā yu'minūn(a).

कहू, “आकाश आ पृथ्वी पर जे किछु अछि, ताहि पर ध्यान दियौक!” ई निशान (अल्लाह के महानता) आरू दूत के लेलऽ उपयोगी नै छै जे विश्वास नै करै वाला लोगऽ क॑ चेतावनी दै छै ।

فَهَلْ يَنْتَظِرُوْنَ اِلَّا مِثْلَ اَيَّامِ الَّذِيْنَ خَلَوْا مِنْ قَبْلِهِمْۗ قُلْ فَانْتَظِرُوْٓا اِنِّيْ مَعَكُمْ مِّنَ الْمُنْتَظِرِيْنَ

fahal yantaẓirūna illā miṡla ayyāmil-lażīna khalau min qablihim, qul fantaẓirū innī ma‘akum minal-muntaẓirīn(a).

तेँ ओ सभ किछुओ प्रतीक्षा नहि करैत छथि सिवाय (घटना) जे हुनका सभ सँ पहिने गुजरल लोक सभक संग भेल छल | कहू, “तँ प्रतीक्षा करू, हमहूँ अहाँक संग प्रतीक्षा करयवला मे सँ छी।”

ثُمَّ نُنَجِّيْ رُسُلَنَا وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا كَذٰلِكَ ۚحَقًّا عَلَيْنَا نُنْجِ الْمُؤْمِنِيْنَ ࣖ

Ṡumma nunajjī rusulanā wal-lażīna āmanū każālik(a), ḥaqqan ‘alainā nunjil-mu'minīn(a).

तखन हम अपन दूत आ विश्वासी के बचा लेलौं, तेँ विश्वास करय वाला के बचाबय के हमर कर्तव्य छल।

قُلْ يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اِنْ كُنْتُمْ فِيْ شَكٍّ مِّنْ دِيْنِيْ فَلَآ اَعْبُدُ الَّذِيْنَ تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَلٰكِنْ اَعْبُدُ اللّٰهَ الَّذِيْ يَتَوَفّٰىكُمْ ۖ وَاُمِرْتُ اَنْ اَكُوْنَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَۙ

qul yā ayyuhan nāsu in kuntum fī syakkim min dīnī falā a‘budul-lażīna ta‘budūna min dūnillāhi wa lākin a‘budullāhal-lażī yatawaffākum, wa umirtu an akūna minal-mu'minīn(a).

(हे मुहम्मद) कहू, "हे मनुष्य! जँ अहाँ केँ एखनो हमर धर्म पर संदेह अछि, तखन (जानू जे) हम अल्लाह के अलावा जिनकर पूजा करैत छी, हुनकर पूजा नहि करैत छी, बल्कि हम अल्लाह के इपासना करैत छी जे अहाँ के मौत के कारण बनौताह, आ हमरा मुसलमान मे रहबाक आज्ञा देल गेल अछि।"

وَاَنْ اَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّيْنِ حَنِيْفًاۚ وَلَا تَكُوْنَنَّ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَ

wa an aqim wajhaka lid-dīni ḥanīfā(n), wa lā takūnanna minal-musyrikīn(a).

आ (हमरा आदेश देल गेल अछि) "धर्म दिस ईमानदारी आ निश्छलतापूर्वक मुँह मुँह करू आ कहियो मुश्रिक मे सँ एक नहि बनू।"

وَلَا تَدْعُ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ مَا لَا يَنْفَعُكَ وَلَا يَضُرُّكَ ۚفَاِنْ فَعَلْتَ فَاِنَّكَ اِذًا مِّنَ الظّٰلِمِيْنَ

wa lā tad‘u min dūnillāhi mā lā yanfa‘uka wa lā yaḍurruk(a), fa in fa‘alta fa innaka iżam minaẓ-ẓālimīn(a).

आरू ऐन्हऽ चीज के इबादत नै करऽ जेकरा स॑ तोरा फायदा नै होय आरू अल्लाह के अलावा तोरा (साथ ही) आपदा नै आबै, कैन्हेंकि अगर तोहें (से) करबै, त॑ सचमुच तोहें गलत करऽ वाला में से एक होय जाय छैं।"

وَاِنْ يَّمْسَسْكَ اللّٰهُ بِضُرٍّ فَلَا كَاشِفَ لَهٗ ٓاِلَّا هُوَ ۚوَاِنْ يُّرِدْكَ بِخَيْرٍ فَلَا رَاۤدَّ لِفَضْلِهٖۗ يُصِيْبُ بِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖ ۗوَهُوَ الْغَفُوْرُ الرَّحِيْمُ

wa iy yamsaskallāhu biḍurrin falā kāsyifa lahū illā huw(a), wa iy yuridka bikhairin falā rādda lifaḍlih(ī), yuṣību bihī may yasyā'u min ‘ibādih(ī), wa huwal-gafūrur-raḥīm(u).

आ जँ अल्लाह अहाँ पर कोनो आपदा आबय तऽ ओकरा छोड़ि कियो ओकरा दूर नहि क’ सकैत अछि। आ जँ अल्लाह अहाँक लेल भलाई चाहैत छथि तखन हुनकर कृपा केँ कियो नकार नहि सकैत अछि। अपन सेवक मे जेकरा चाहै छै ओकरा भलाई दै छै। ओ परम क्षमाशील, परम दयालु छथि।

قُلْ يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاۤءَكُمُ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّكُمْ ۚفَمَنِ اهْتَدٰى فَاِنَّمَا يَهْتَدِيْ لِنَفْسِهٖ ۚوَمَنْ ضَلَّ فَاِنَّمَا يَضِلُّ عَلَيْهَا ۚوَمَآ اَنَا۠ عَلَيْكُمْ بِوَكِيْلٍۗ

qul yā ayyuhan-nāsu qad jā'akumul-ḥaqqu mir rabbikum, fa manihtadā fa innamā yahtadī linafsih(ī), wa man ḍalla fa innamā yaḍillu ‘alaihā, wa mā ana ‘alaikum biwakīl(in).

(मुहम्मद) कहू, "हे लोक! सच्चाई (कुरान) अहाँ सभक पास अहाँक रब सँ आयल अछि, तेँ जे कियो मार्गदर्शन प्राप्त करैत अछि, ओ वास्तव मे (मार्गदर्शन) अपन (नीक) लेल अछि। आ जे कियो भटकैत अछि, ओ सचमुच ओकर भ्रामकता (हानि) करैत अछि। आ हम अहाँक रक्षक नहि छी।"

وَاتَّبِعْ مَا يُوْحٰىٓ اِلَيْكَ وَاصْبِرْ حَتّٰى يَحْكُمَ اللّٰهُ ۚوَهُوَ خَيْرُ الْحٰكِمِيْنَ ࣖ

wattabi‘ mā yūḥā ilaika waṣbir ḥattā yaḥkumallāh(u), wa huwa khairul-ḥākimīn(a).

आ जे किछु अहाँ पर उतारल गेल अछि ओकर पालन करू, आ ता धरि धैर्य राखू जा धरि अल्लाह अहाँ केँ कोनो निर्णय नहि देत। ओ सबसँ नीक जज छथि।