Q.S अल-मैदाह (اَلْمَائِدَة) - 120 पदों की संख्या

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَوْفُوْا بِالْعُقُوْدِۗ اُحِلَّتْ لَكُمْ بَهِيْمَةُ الْاَنْعَامِ اِلَّا مَا يُتْلٰى عَلَيْكُمْ غَيْرَ مُحِلِّى الصَّيْدِ وَاَنْتُمْ حُرُمٌۗ اِنَّ اللّٰهَ يَحْكُمُ مَا يُرِيْدُ

yā ayyuhal-lażīna āmanū aufū bil-‘uqūd(i), uḥillat lakum bahīmatul-an‘āmi illā mā yutlā ‘alaikum gaira muḥilliṣ-ṣaidi wa antum ḥurum(un), innallāha yaḥkumu mā yurīd(u).

हे विश्वास करनिहार! वादा पूरा करू। पशुधन अहाँक लेल जायज अछि, सिवाय जकर उल्लेख अहाँ केँ कयल जायत, आ जखन अहाँ इहराम (हज वा उमरा) मे छी तखन शिकार करबाक अनुमति नहि अछि | सचमुच अल्लाह जे चाहै छै ओकर अनुसार कानून तय करै छै।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تُحِلُّوْا شَعَاۤىِٕرَ اللّٰهِ وَلَا الشَّهْرَ الْحَرَامَ وَلَا الْهَدْيَ وَلَا الْقَلَاۤىِٕدَ وَلَآ اٰۤمِّيْنَ الْبَيْتَ الْحَرَامَ يَبْتَغُوْنَ فَضْلًا مِّنْ رَّبِّهِمْ وَرِضْوَانًا ۗوَاِذَا حَلَلْتُمْ فَاصْطَادُوْا ۗوَلَا يَجْرِمَنَّكُمْ شَنَاٰنُ قَوْمٍ اَنْ صَدُّوْكُمْ عَنِ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ اَنْ تَعْتَدُوْاۘ وَتَعَاوَنُوْا عَلَى الْبِرِّ وَالتَّقْوٰىۖ وَلَا تَعَاوَنُوْا عَلَى الْاِثْمِ وَالْعُدْوَانِ ۖ وَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ شَدِيْدُ الْعِقَابِ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tuḥillū sya‘ā'irallāhi wa lasy-syahral-ḥarāma wa lal-hadya wa lal-qalā'ida wa lā āmmīnal-baital-ḥarāma yabtagūna faḍlam mir rabbihim wa riḍwānā(n), wa iżā ḥalaltum faṣṭādū, wa lā yajrimannakum syana'ānu qaumin an ṣaddūkum ‘anil- asjidil-ḥarāmi an ta‘tadū, wa ta‘āwanū ‘alal-birri wat-taqwā, wa lā ta‘āwanū ‘alal-iṡmi wal-‘udwān(i), wattaqullāh(a), innallāha syadīdul-‘iqāb(i).

हे विश्वास करनिहार! अल्लाह के पवित्र सिद्धांत के उल्लंघन नै करू, आ हरम महीना के (इज्जत के उल्लंघन) नै करू, हदीयू (बलिदान के जानवर) आ कलाईद (चिह्नित बलिदान के जानवर) के (परेशान नै करू), आ बैतुलहरम में आबय वाला लोक के (साथ) परेशान नै करू; ओ सभ अपन प्रभुक कृपा आ प्रसन्नताक खोज करैत छथि | मुदा जँ इहराम पूरा क' लेने छी तखन शिकार भ' सकैत अछि। कोनो लोक के प्रति (अपन) घृणा नै होबय दियौक कियाक त ओ अहाँ के पवित्र मस्जिद स बाहर निकलय स रोकैत अछि, अहाँ के अपन सीमा स बाहर (हुनका दिस) जेबाक लेल प्रोत्साहित करैत अछि | आ धर्म आ धर्मपरायणता (करबा मे) अहाँक सहायता करू, आ पाप आ वैरभाव करबा मे अहाँक सहायता नहि करू। अल्लाह स डरू, सचमुच अल्लाह सजा मे बहुत कठोर छथि।

حُرِّمَتْ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةُ وَالدَّمُ وَلَحْمُ الْخِنْزِيْرِ وَمَآ اُهِلَّ لِغَيْرِ اللّٰهِ بِهٖ وَالْمُنْخَنِقَةُ وَالْمَوْقُوْذَةُ وَالْمُتَرَدِّيَةُ وَالنَّطِيْحَةُ وَمَآ اَكَلَ السَّبُعُ اِلَّا مَا ذَكَّيْتُمْۗ وَمَا ذُبِحَ عَلَى النُّصُبِ وَاَنْ تَسْتَقْسِمُوْا بِالْاَزْلَامِۗ ذٰلِكُمْ فِسْقٌۗ اَلْيَوْمَ يَىِٕسَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ دِيْنِكُمْ فَلَا تَخْشَوْهُمْ وَاخْشَوْنِۗ اَلْيَوْمَ اَكْمَلْتُ لَكُمْ دِيْنَكُمْ وَاَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِيْ وَرَضِيْتُ لَكُمُ الْاِسْلَامَ دِيْنًاۗ فَمَنِ اضْطُرَّ فِيْ مَخْمَصَةٍ غَيْرَ مُتَجَانِفٍ لِّاِثْمٍۙ فَاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

Ḥurrimat ‘alaikumul-maitatu wad-damu wa laḥmul-khinzīri wa mā uhilla ligairillāhi bihī wal-munkhaniqatu wal-mauqūżatu wal-mutaraddiyatu wan-naṭīḥatu wa mā akalas-sabu‘u illā mā żakkaitum, wa mā żubiḥa ‘alan-nuṣubi wa an tastaqsimū bil-azlām(i), żālikum fisq(un), al-yauma ya'isal-lażīna kafarū min dīnikum falā takhsyauhum wakhsyaun(i), al-yauma akmaltu lakum dīnakum wa atmamtu ‘alaikum ni‘matī wa raḍītu lakumul-islāma dīnā(n), fa maniḍṭurra fī makhmaṣatin gaira mutajānifil li'iṡm(in), fa innallāha gafūrur raḥīm(un).

अल्लाह केरऽ (नाम) म॑ नै वधलऽ जानवरऽ के शव, खून, सुअर के मांस, आरू (मांस) खाय के मनाही छै, जेकरऽ गला रेतलऽ जाय छै, जेकरा मारलऽ जाय छै, जेकरा गिरी जाय छै, जेकरा मारलऽ जाय छै, जेकरा जंगली जानवरऽ द्वारा फाड़ी देलऽ जाय छै, सिवाय वू जानवरऽ के जेकरा तोरा वध करै के समय मिलै छै । आ (निषिद्ध सेहो) जे मूर्तिक लेल वध कयल जाइत अछि | आ (ईहो मना अछि) अजलम (बाण) सँ ढेर रास भाग्य खींचब, (कारण) से कुकर्म थिक | आइ काफिर अहाँक धर्म (पराजित) करबाक आशा छोड़ि देलक अछि, तेँ हुनका सभ सँ नहि डेराउ, मुदा हमरा सँ डरू। आइ हम अहाँक लेल अहाँक धर्म केँ सिद्ध कयलहुँ, आ अहाँक लेल अपन आशीर्वाद पूरा केलहुँ, आ इस्लाम केँ अहाँक धर्मक रूप मे मंजूर कयलहुँ। लेकिन जेकरा भूख के कारण मजबूर करलऽ जाय छै, पाप करै के इच्छा के कारण नै, त॑ सचमुच अल्लाह क्षमाशील, दयालु छै

يَسْـَٔلُوْنَكَ مَاذَآ اُحِلَّ لَهُمْۗ قُلْ اُحِلَّ لَكُمُ الطَّيِّبٰتُۙ وَمَا عَلَّمْتُمْ مِّنَ الْجَوَارِحِ مُكَلِّبِيْنَ تُعَلِّمُوْنَهُنَّ مِمَّا عَلَّمَكُمُ اللّٰهُ فَكُلُوْا مِمَّآ اَمْسَكْنَ عَلَيْكُمْ وَاذْكُرُوا اسْمَ اللّٰهِ عَلَيْهِ ۖوَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ سَرِيْعُ الْحِسَابِ

yas'alūnaka māżā uḥilla lahum, qul uḥilla lakumuṭ-ṭayyibāt(u), wa mā ‘allamtum minal-jawāriḥi mukallibīna tu‘allimūnahunna mimmā ‘allamakumullāhu fa kulū mimmā amsakna ‘alaikum ważkurusmallāhi ‘alaih(i), wattaqullāh(a), innallāha sarī‘ul-ḥisāb(i).

ओ सभ अहाँ (मुहम्मद) सँ पूछैत छथि जे "हुनका सभक लेल की जायज अछि?" कहब, "जे अहाँक लेल जायज अछि (ओ) नीक भोजन आ (खेल पकड़ल गेल) जानवरक शिकार करब जे अहाँ शिकार करबाक प्रशिक्षित केने छी, जकरा अहाँ अल्लाह द्वारा सिखाओल गेल अछि, ओहि हिसाब सँ प्रशिक्षित केने छी। तेँ जे पकड़ैत अछि से अहाँ सभक लेल खाउ, आ (जखन ओकरा छोड़ैत अछि) अल्लाह केर नाम लिअ। आ अल्लाह सँ डरू, सचमुच, अल्लाह अपन हिसाब मे बहुत जल्दी छथि।"

اَلْيَوْمَ اُحِلَّ لَكُمُ الطَّيِّبٰتُۗ وَطَعَامُ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ حِلٌّ لَّكُمْ ۖوَطَعَامُكُمْ حِلٌّ لَّهُمْ ۖوَالْمُحْصَنٰتُ مِنَ الْمُؤْمِنٰتِ وَالْمُحْصَنٰتُ مِنَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ مِنْ قَبْلِكُمْ اِذَآ اٰتَيْتُمُوْهُنَّ اُجُوْرَهُنَّ مُحْصِنِيْنَ غَيْرَ مُسٰفِحِيْنَ وَلَا مُتَّخِذِيْٓ اَخْدَانٍۗ وَمَنْ يَّكْفُرْ بِالْاِيْمَانِ فَقَدْ حَبِطَ عَمَلُهٗ ۖوَهُوَ فِى الْاٰخِرَةِ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ ࣖ

al-yauma uḥilla lakumuṭ-ṭayyibāt(u), wa ṭa‘āmul-lażīna ūtul-kitāba ḥillul lakum, wa ṭa‘āmukum ḥillul lahum, wal-muḥṣanātu minal-mu'mināti wal-muḥṣanātu minal-lażīna ūtul-kitāba min qablikum iżā ātaitumūhunna ujūrahunna muḥṣinīna gaira musāfiḥīna wa lā muttakhiżī akhdān(in), wa may yakfur bil-īmāni faqad ḥabiṭa ‘amaluh(ū), wa huwa fil-ākhirati minal-khāsirīn(a).

एहि दिन सब किछु नीक अछि जे अहाँ के अनुमति अछि। किताबक लोकक भोजन (बलिदान) अहाँक लेल हलाल अछि, आ अहाँक भोजन हुनका सभक लेल हलाल अछि | आ (अहाँक लेल विवाह करब जायज अछि) जे महिला विश्वासी महिला मे इज्जत बनौने छथि आ जे महिला अहाँ सँ पहिने किताब देल गेल छल हुनका मे इज्जत बनौने छथि, जँ अहाँ हुनका सँ विवाह करबाक लेल हुनकर दहेज देब, व्यभिचार करबाक इरादा सँ नहि आ महिला केँ पालतू जानवर नहि बनेबाक इरादा सँ। जे कियो विश्वास केलाक बाद काफिर करत, तखन सचमुच हुनकर कर्म व्यर्थ भ गेल, आ परलोक मे ओ हारल लोक मे शामिल हेताह।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا قُمْتُمْ اِلَى الصَّلٰوةِ فَاغْسِلُوْا وُجُوْهَكُمْ وَاَيْدِيَكُمْ اِلَى الْمَرَافِقِ وَامْسَحُوْا بِرُءُوْسِكُمْ وَاَرْجُلَكُمْ اِلَى الْكَعْبَيْنِۗ وَاِنْ كُنْتُمْ جُنُبًا فَاطَّهَّرُوْاۗ وَاِنْ كُنْتُمْ مَّرْضٰٓى اَوْ عَلٰى سَفَرٍ اَوْ جَاۤءَ اَحَدٌ مِّنْكُمْ مِّنَ الْغَاۤىِٕطِ اَوْ لٰمَسْتُمُ النِّسَاۤءَ فَلَمْ تَجِدُوْا مَاۤءً فَتَيَمَّمُوْا صَعِيْدًا طَيِّبًا فَامْسَحُوْا بِوُجُوْهِكُمْ وَاَيْدِيْكُمْ مِّنْهُ ۗمَا يُرِيْدُ اللّٰهُ لِيَجْعَلَ عَلَيْكُمْ مِّنْ حَرَجٍ وَّلٰكِنْ يُّرِيْدُ لِيُطَهِّرَكُمْ وَلِيُتِمَّ نِعْمَتَهٗ عَلَيْكُمْ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā qumtum ilaṣ-ṣalāti fagsilū wujūhakum wa aidiyakum ilal-marāfiqi wamsaḥū biru'ūsikum wa arjulakum ilal-ka‘bain(i), wa in kuntum junuban faṭṭahharū, wa in kuntum marḍā au ‘alā safarin au jā'a aḥadum minkum minal-gā'iṭi au lāmastumun-nisā'a falam tajidū mā'an fa tayammamū ṣa‘īdan ṭayyiban famsaḥū biwujūhikum wa aidīkum minh(u), mā yurīdullāhu liyaj‘ala ‘alaikum min ḥarajiw wa lākiy yurīdu liyuṭahhirakum wa liyutimma na‘matahū ‘alaikum la‘allakum tasykurūn(a).

हे विश्वास करनिहार! जखन प्रार्थना करय के हो त कोहनी तक मुँह आ हाथ धोउ, आ माथ झाड़ू आ पैर टखने (वुधु) तक झाड़ू। जँ जुनब छी तँ स्नान करू। आ जँ अहाँ बीमार छी वा यात्रा पर छी वा शौचालय सँ घुरैत छी वा कोनो महिला केँ छूबि रहल छी, तखन जँ अहाँ केँ पानि नहि भेटैत अछि, तखन नीक (शुद्ध) धूल सँ तयमुम करू; एहि सँ मुँह आ हाथ पोछू (धूलि)। अल्लाह अहाँक लेल काज कठिन नहि करय चाहैत छथि, मुदा अहाँ केँ शुद्ध करय चाहैत छथि आ अहाँ पर अपन बरकत पूरा करय चाहैत छथि, जाहि सँ अहाँ आभारी रहब।

وَاذْكُرُوْا نِعْمَةَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ وَمِيْثَاقَهُ الَّذِيْ وَاثَقَكُمْ بِهٖٓ ۙاِذْ قُلْتُمْ سَمِعْنَا وَاَطَعْنَا ۖوَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ عَلِيْمٌ ۢبِذَاتِ الصُّدُوْرِ

ważkurū ni‘matallāhi ‘alaikum wa mīṡāqahul-lażī wāṡaqakum bih(ī), iż qultum sami‘nā wa aṭa‘nā, wattaqullāh(a), innallāha ‘alīmum biżātiṣ-ṣudūr(i).

आरू अल्लाह केरऽ कृपा क॑ याद करी क॑ तोरा आरू ओकरऽ वाचा प॑ जे तोरा बाध्यकारी बनैलकै, जबे तोहें कहै छेलियै कि, "हम सुनलऽ छेलियै आरू हम्में मानलऽ छेलियै।" आ अल्लाह सँ डरू, सचमुच अल्लाह अहाँक हृदय मे जे किछु अछि, ओकर सर्वज्ञ छथि।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا كُوْنُوْا قَوَّامِيْنَ لِلّٰهِ شُهَدَاۤءَ بِالْقِسْطِۖ وَلَا يَجْرِمَنَّكُمْ شَنَاٰنُ قَوْمٍ عَلٰٓى اَلَّا تَعْدِلُوْا ۗاِعْدِلُوْاۗ هُوَ اَقْرَبُ لِلتَّقْوٰىۖ وَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ خَبِيْرٌۢ بِمَا تَعْمَلُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū kūnū qawwāmīna lillāhi syuhadā'a bil-qisṭi wa lā yajrimannakum syana'ānu qamin ‘alā allā ta‘dilū, i‘dilū, huwa aqrabu lit-taqwā wattaqullāh(a), innallāha khabīrum bimā ta‘malūn(a).

हे विश्वास करनिहार! अल्लाह के लेल न्याय के प्रवर्तक बनू, (जखन) निष्पक्ष रूप स गवाह बनब। आ कोनो जनता सँ अहाँक घृणा अहाँ केँ अन्याय करबाक लेल प्रोत्साहित नहि करय दियौक। निष्पक्ष रहू। कारण (बस) धर्मपरायणताक बेसी नजदीक अछि। आ अल्लाह स डरू, सचमुच अल्लाह अहाँ जे काज करैत छी ताहि मे सावधान रहैत छथि।

وَعَدَ اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِۙ لَهُمْ مَّغْفِرَةٌ وَّاَجْرٌ عَظِيْمٌ

wa‘adallāhul-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāt(i), lahum magfiratuw wa ajrun ‘aẓīm(un).

अल्लाह नें विश्वास करै वाला आरू सच्चा काम करै वाला स॑ वादा करल॑ छै कि ओकरा माफी आरू बड़ऽ इनाम मिलतै ।

وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَكَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَآ اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ الْجَحِيْمِ

wal-lażīna kafarū wa każżabū bi'āyātinā ulā'ika aṣḥābul-jaḥīm(i).

रहल बात जे हमरा सभक निशानी के अविश्वास आ अस्वीकार करैत अछि, ओ नरक के निवासी अछि |

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اذْكُرُوْا نِعْمَتَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ اِذْ هَمَّ قَوْمٌ اَنْ يَّبْسُطُوْٓا اِلَيْكُمْ اَيْدِيَهُمْ فَكَفَّ اَيْدِيَهُمْ عَنْكُمْۚ وَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗوَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُوْنَ ࣖ

yā ayyuhal-lażīna āmanużkurū ni‘matallāhi ‘alaikum iż hamma qaumun ay yabsuṭū ilaikum aidiyahum fa kaffa aidiyahum ‘ankum, wattaqullāh(a), wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mu'minūn(a).

हे विश्वास करनिहार! अहाँ पर अल्लाह के एहसान (देल गेल) याद करू, जखन कोनो लोक के इरादा छल जे अहाँ पर अपन हाथ स हमला करी, तखन अल्लाह हुनकर हाथ अहाँ स रोकि लेलक। आ अल्लाह स डरू, आ सिर्फ अल्लाह पर विश्वास करय वाला के भरोसा करबाक चाही।

۞ وَلَقَدْ اَخَذَ اللّٰهُ مِيْثَاقَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَۚ وَبَعَثْنَا مِنْهُمُ اثْنَيْ عَشَرَ نَقِيْبًاۗ وَقَالَ اللّٰهُ اِنِّيْ مَعَكُمْ ۗ لَىِٕنْ اَقَمْتُمُ الصَّلٰوةَ وَاٰتَيْتُمُ الزَّكٰوةَ وَاٰمَنْتُمْ بِرُسُلِيْ وَعَزَّرْتُمُوْهُمْ وَاَقْرَضْتُمُ اللّٰهَ قَرْضًا حَسَنًا لَّاُكَفِّرَنَّ عَنْكُمْ سَيِّاٰتِكُمْ وَلَاُدْخِلَنَّكُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُۚ فَمَنْ كَفَرَ بَعْدَ ذٰلِكَ مِنْكُمْ فَقَدْ ضَلَّ سَوَاۤءَ السَّبِيْلِ

wa laqad akhażallāhu mīṡāqa banī isrā'īl(a), wa ba‘aṡnā minhumuṡnai ‘asyara naqībā(n), wa qālallāhu innī ma‘akum, la'in aqamtumuṣ-ṣalāta wa ātaitumuz-zakāta wa āmantum birusulī wa ‘azzartumūhum wa aqraḍtumullāha qarḍan ḥasanal la'ukaffiranna ‘ankum sayyi'ātikum wa la'udkhilannakum jannātin tajrī min taḥtihal-anhār(u), faman kafara ba‘da żālika minkum faqad ḍalla sawā'as-sabīl(i).

आरू सचमुच अल्लाह न॑ इस्राएल केरऽ संतानऽ स॑ वादा ल॑ लेल॑ छै आरू हम्मं॑ ओकरा म॑ बारह नेता नियुक्त करल॑ छियै । आ अल्लाह कहलनि, “हम अहाँक संग छी।” सचमुच, जौं अहाँ नमाज करब आ जकात करब आ हमर दूत पर विश्वास करब आ हुनकर मदद करब आ अल्लाह के नीक उधार देब त हम अहाँक गलती के जरूर मेटा देब, आ हम अहाँ के जन्नत में जरूर प्रवेश देब जाहि के नीचा नदी बहैत अछि। मुदा तकर बाद जे कियो अहाँ सभ मे अविश्वास करत, तखन ओ सोझ बाट सँ भटकि गेल अछि।”

فَبِمَا نَقْضِهِمْ مِّيْثَاقَهُمْ لَعَنّٰهُمْ وَجَعَلْنَا قُلُوْبَهُمْ قٰسِيَةً ۚ يُحَرِّفُوْنَ الْكَلِمَ عَنْ مَّوَاضِعِهٖۙ وَنَسُوْا حَظًّا مِّمَّا ذُكِّرُوْا بِهٖۚ وَلَا تَزَالُ تَطَّلِعُ عَلٰى خَاۤىِٕنَةٍ مِّنْهُمْ اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْهُمْ ۖ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاصْفَحْ ۗاِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَ

fabimā naqḍihim mīṡāqahum la‘annāhum wa ja‘alnā qulūbahum qāsiyah(tan), yuḥarrifūnal-kalima ‘am mawāḍi‘ih(ī), wa nasū ḥaẓẓam mimmā żukkirū bih(ī), wa lā tazālu taṭṭali‘u ‘alā khā'inatim minhum illā qalīlam minhum fa‘fu ‘anhum waṣfaḥ, innallāha yuḥibbul-muḥsinīn(a).

(मुदा) कारण ओ सभ अपन वचन तोड़ि देलक, हम सभ ओकरा सभ केँ गारि देलियैक, आ हम सभ ओकर सभक मोन कठोर क' देलियैक। हुनका सब क॑ (अल्लाह केरऽ) शब्द क॑ ओकरऽ जगह स॑ बदलना पसंद छै, आरू वू (जानबूझ क॑) वू कुछ संदेश क॑ बिसरी जाय छै, जेकरा स॑ ओकरा चेतावनी देलऽ गेलऽ छेलै । अहाँ (हे मुहम्मद) हुनका सभक बीच सँ एकटा छोट समूह (जे विश्वासघात नहि करैत छथि) छोड़ि हुनका सभ सँ विश्वासघात देखैत रहब, तेँ हुनका सभ केँ माफ करू आ छोड़ि दियौक। सचमुच अल्लाह भलाई करय वाला स प्रेम करैत छथि।

وَمِنَ الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اِنَّا نَصٰرٰٓى اَخَذْنَا مِيْثَاقَهُمْ فَنَسُوْا حَظًّا مِّمَّا ذُكِّرُوْا بِهٖۖ فَاَغْرَيْنَا بَيْنَهُمُ الْعَدَاوَةَ وَالْبَغْضَاۤءَ اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِ ۗ وَسَوْفَ يُنَبِّئُهُمُ اللّٰهُ بِمَا كَانُوْا يَصْنَعُوْنَ

wa minal-lażīna qālū innā naṣārā akhażnā mīṡāqahum fa nasū ḥaẓẓam mimmā żukkirū bih(ī), fa agrainā bainahumul-‘adāwata wal-bagḍā'a ilā yaumil-qiyāmah(ti), wa saufa yunabbi'uhumullāhu bimā kānū yaṣna‘ūn(a).

आरू जे लोग कहै छै, "हम मसीही छियै" ओकरा में हम्में ओकरऽ वाचा लेन॑ छियै, लेकिन वू (जानबूझ क॑) वू कुछ संदेश बिसरी जाय छै, जेकरा स॑ ओकरा चेतावनी देलऽ गेलऽ छेलै, ई लेली हम्में ओकरा सिनी के बीच कयामत के दिन तक दुश्मनी आरू घृणा पैदा करी देल॑ छियै। आ अल्लाह जल्दिये हुनका सब के सूचित क देत जे ओ सब की करैत छल।

يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ قَدْ جَاۤءَكُمْ رَسُوْلُنَا يُبَيِّنُ لَكُمْ كَثِيْرًا مِّمَّا كُنْتُمْ تُخْفُوْنَ مِنَ الْكِتٰبِ وَيَعْفُوْا عَنْ كَثِيْرٍەۗ قَدْ جَاۤءَكُمْ مِّنَ اللّٰهِ نُوْرٌ وَّكِتٰبٌ مُّبِيْنٌۙ

yā ahlal-kitābi qad jā'akum rasūlunā yubayyinu lakum kaṡīram mimmā kuntum tukhfūna minal-kitābi wa ya‘fū ‘an kaṡīr(in), qad jā'akum minallāhi nūruw wa kitābum mubīn(un).

हे किताबक लोक ! सचमुच, हमर रसूलुल्लाह अहाँ सभ लग आबि गेल छथि, जे अहाँ सभ जे किताब नुका देने छी, ताहि मे सँ (ओकर सामग्री) बहुत रास बात अहाँ सभ केँ बुझबैत छथि, आ बहुत रास बात सभ जे ओ छोड़ने छथि। सचमुच, अल्लाह के तरफ स एकटा इजोत आबि गेल अछि, आ एकटा साफ किताब।

يَّهْدِيْ بِهِ اللّٰهُ مَنِ اتَّبَعَ رِضْوَانَهٗ سُبُلَ السَّلٰمِ وَيُخْرِجُهُمْ مِّنَ الظُّلُمٰتِ اِلَى النُّوْرِ بِاِذْنِهٖ وَيَهْدِيْهِمْ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ

yahdī bihillāhi manittaba‘a riḍwānahū subulas-salāmi wa yukhrijuhum minaẓ-ẓulumāti ilan-nūri bi'iżnihī wa yahdīhim ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).

यही किताब के साथ ही अल्लाह अपनऽ इच्छा के पालन करै वाला के मुक्ति के रास्ता पर ले जाय छै, आरू (ओह किताब के साथ भी) अल्लाह वू व्यक्ति के अपनऽ अनुमति स॑ पूर्ण अन्हार स॑ बाहर निकाली क॑ प्रकाश म॑ लानै छै, आरू ओकरा सीधा रास्ता देखाबै छै ।

لَقَدْ كَفَرَ الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اِنَّ اللّٰهَ هُوَ الْمَسِيْحُ ابْنُ مَرْيَمَۗ قُلْ فَمَنْ يَّمْلِكُ مِنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا اِنْ اَرَادَ اَنْ يُّهْلِكَ الْمَسِيْحَ ابْنَ مَرْيَمَ وَاُمَّهٗ وَمَنْ فِى الْاَرْضِ جَمِيْعًا ۗوَلِلّٰهِ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا ۗ يَخْلُقُ مَا يَشَاۤءُ ۗوَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

laqad kafaral-lażīna qālū innallāha huwal-masīḥubnu maryam(a), qul famay yamliku minallāhi syai'an in arāda ay yuhlikal-masīḥabna maryama wa ummahū wa man fil-arḍi jamī‘ā(n), wa lillāhi mulkus-samāwāti wal-arḍi wa mā bainahumā, yakhluqu mā yasyā'(u), wallāhu ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

सचमुच, जे कहै छै, "सत्ते, अल्लाह मरियम के बेटा मसीहा छै, वू लोग काफिर करी देलकै।" कहू (मुहम्मद), "अल्लाह के इच्छा में के बाधा पहुँचा सकैत अछि, जँ ओ मरियम के बेटा मसीहा, ओकर माय आ पृथ्वी पर सब (मनुख) के नष्ट करय चाहैत छथि?" आरू आकाश आरू धरती के राज्य आरू ओकरा बीच के चीज अल्लाह के छै । ओ जे चाहैत अछि से सृजन करैत अछि। आ अल्लाह सब किछु पर सर्वशक्तिमान छथि।

وَقَالَتِ الْيَهُوْدُ وَالنَّصٰرٰى نَحْنُ اَبْنٰۤؤُا اللّٰهِ وَاَحِبَّاۤؤُهٗ ۗ قُلْ فَلِمَ يُعَذِّبُكُمْ بِذُنُوْبِكُمْ ۗ بَلْ اَنْتُمْ بَشَرٌ مِّمَّنْ خَلَقَۗ يَغْفِرُ لِمَنْ يَّشَاۤءُ وَيُعَذِّبُ مَنْ يَّشَاۤءُۗ وَلِلّٰهِ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا ۖوَاِلَيْهِ الْمَصِيْرُ

wa qālatil-yahūdu wan-naṣārā naḥnu abnā'ullāhi wa aḥibbā'uh(ū), qul falima yu‘ażżibukum biżunūbikum, bal antum basyarum mimman khalaq(a), yagfiru limay yasyā'u wa yu‘ażżibu may yasyā'(u), wa lillāhi mulkus-samāwāti wal-arḍi wa mā bainahumā, wa ilaihil-maṣīr(u).

यहूदी आ ईसाई कहैत छथि, “हम अल्लाह आ हुनकर प्रियजन के संतान छी।” कहू, “अल्लाह अहाँ सभक पाप के सजा किएक दैत छथि? नहि, अहाँ सभ हुनकर बनाओल लोक मे सँ मनुक्ख छी। ओ जकरा चाहैत छथि ओकरा माफ क’ दैत छथि आ जकरा चाहथि ओकरा सजा दैत छथि। आ आकाश आ धरती आ ओकर बीचक सब किछु अल्लाह केर अछि।आ सब हुनका लग वापस आबि जायत।”

يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ قَدْ جَاۤءَكُمْ رَسُوْلُنَا يُبَيِّنُ لَكُمْ عَلٰى فَتْرَةٍ مِّنَ الرُّسُلِ اَنْ تَقُوْلُوْا مَا جَاۤءَنَا مِنْۢ بَشِيْرٍ وَّلَا نَذِيْرٍۗ فَقَدْ جَاۤءَكُمْ بَشِيْرٌ وَّنَذِيْرٌ ۗوَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ ࣖ

yā ahlal-kitābi qad jā'akum rasūlunā yubayyinu lakum ‘alā fatratim minar-rusuli an taqūlū mā jā'anā mim basyīriw wa lā nażīr(in), faqad jā'akum basyīruw wa nażīr(un), wallāhu ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

हे किताबक लोक ! सचमुच, हमर सभक दूत अहाँ सभ लग आबि गेल छथि, अहाँ सभ केँ (हमर सभक नियम) बुझबैत छथि जे कखन दूत सभक (प्रेषण) मे बाधा आयल, जाहि सँ अहाँ सभ ई नहि कहब जे, "हमरा सभ लग कियो नहि आयल अछि आ ने शुभ समाचार वाहक आ ने चेतावनी देबयवला।" सत्ते, अहाँ लग एकटा शुभ समाचार वाहक आ चेतनिहार आबि गेल अछि। आ अल्लाह सब किछु पर सर्वशक्तिमान छथि।

وَاِذْ قَالَ مُوْسٰى لِقَوْمِهٖ يٰقَوْمِ اذْكُرُوْا نِعْمَةَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ اِذْ جَعَلَ فِيْكُمْ اَنْۢبِيَاۤءَ وَجَعَلَكُمْ مُّلُوْكًاۙ وَّاٰتٰىكُمْ مَّا لَمْ يُؤْتِ اَحَدًا مِّنَ الْعٰلَمِيْنَ

wa iż qāla mūsā liqaumihī yā qaumiżkurū ni‘matallāhi ‘alaikum iż ja‘ala fīkum ambiyā'a wa ja‘alakum mulūkā(n), wa ātākum mā lam yu'ti aḥadam minal-‘ālamīn(a).

आ (याद करू) जखन मूसा अपन लोक सभ सँ कहलनि, "हे हमर लोक! अल्लाह केर कृपा अहाँ सभ पर मोन राखू जखन ओ अहाँ सभ मे पैगम्बर नियुक्त केलनि, आ अहाँ सभ केँ स्वतंत्र लोक बनौलनि, आ अहाँ सभ केँ ओ चीज देलनि जे आन लोक मे ककरो कहियो नहि देल गेल छल।"

يٰقَوْمِ ادْخُلُوا الْاَرْضَ الْمُقَدَّسَةَ الَّتِيْ كَتَبَ اللّٰهُ لَكُمْ وَلَا تَرْتَدُّوْا عَلٰٓى اَدْبَارِكُمْ فَتَنْقَلِبُوْا خٰسِرِيْنَ

yā qaumidkhulul-arḍal-muqaddasatal-latī kataballāhu lakum wa lā tartaddū ‘alā adbārikum fa tanqalibū khāsirīn(a).

हे हमर लोक! पवित्र भूमि (फिलिस्तीन) में प्रवेश करू जे अल्लाह अहाँ के लेल निर्धारित केने छथि, आ पाछू नहि घुमू (दुश्मन के डर स), नै त अहाँ हारि जायब।

قَالُوْا يٰمُوْسٰٓى اِنَّ فِيْهَا قَوْمًا جَبَّارِيْنَۖ وَاِنَّا لَنْ نَّدْخُلَهَا حَتّٰى يَخْرُجُوْا مِنْهَاۚ فَاِنْ يَّخْرُجُوْا مِنْهَا فَاِنَّا دٰخِلُوْنَ

qālū yā mūsā inna fīhā qauman jabbārīn(a), wa innā lan nadkhulahā ḥattā yakhrujū minhā, fa iy yakhrujū minhā fa innā dākhilūn(a).

ओ सभ कहलक, "हे मूसा! सत्ते, ओहि भूमि मे बहुत मजबूत आ क्रूर लोक अछि, जा धरि ओ सभ ओहि सँ नहि निकलत ता धरि हम सभ ओहि मे प्रवेश नहि करब। जँ ओ सभ ओतय सँ निकलि जायत त' हम सभ अवश्य प्रवेश करब।"

قَالَ رَجُلَانِ مِنَ الَّذِيْنَ يَخَافُوْنَ اَنْعَمَ اللّٰهُ عَلَيْهِمَا ادْخُلُوْا عَلَيْهِمُ الْبَابَۚ فَاِذَا دَخَلْتُمُوْهُ فَاِنَّكُمْ غٰلِبُوْنَ ەۙ وَعَلَى اللّٰهِ فَتَوَكَّلُوْٓا اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

qāla rajulāni minal-lażīna yakhāfūna an‘amallāhu ‘alaihimadkhulū ‘alaihimul-bāb(a), fa iżā dakhaltumūhu fa innakum gālibūn(a), wa ‘alallāhi fa tawakkalū in kuntum mu'minīn(a).

धर्मपरायण लोक मे सँ दू गोटे कहलनि, जिनका अल्लाह केर अनुग्रह भेटल छलनि, "(देशक) फाटक सँ हुनका सभ पर हमला करू। जँ अहाँ ओहि मे प्रवेश करब त' अवश्य जीतब। आ असगर अल्लाह पर भरोसा राखू, जँ अहाँ मुसलमान छी।"

قَالُوْا يٰمُوْسٰٓى اِنَّا لَنْ نَّدْخُلَهَآ اَبَدًا مَّا دَامُوْا فِيْهَا ۖفَاذْهَبْ اَنْتَ وَرَبُّكَ فَقَاتِلَآ اِنَّا هٰهُنَا قٰعِدُوْنَ

qālū yā mūsā innā lan nadkhulahā abadam mā dāmū fīhā, fażhab anta wa rabbuka fa qātilā innā hāhunā qā‘idūn(a).

ओ सभ कहलक, "हे मूसा! जा धरि ओ सभ एखनो एहि मे रहत ता धरि हम सभ एहि मे कहियो प्रवेश नहि करब, तेँ अपन प्रभुक संग जाउ, आ अहाँ दुनू गोटे सँ लड़ू। बस एतहि (इंतजार) रहू।"

قَالَ رَبِّ اِنِّيْ لَآ اَمْلِكُ اِلَّا نَفْسِيْ وَاَخِيْ فَافْرُقْ بَيْنَنَا وَبَيْنَ الْقَوْمِ الْفٰسِقِيْنَ

qāla rabbi innī lā amliku illā nafsī wa akhī fafruq bainanā wa bainal-qaumil-fāsiqīn(a).

ओ (मूसा) कहलनि, "हे हमर प्रभु, हम मात्र अपना आ अपन भाइ पर नियंत्रण रखैत छी। तेँ हमरा सभ केँ ओहि दुष्ट लोक सभ सँ अलग करू।"

قَالَ فَاِنَّهَا مُحَرَّمَةٌ عَلَيْهِمْ اَرْبَعِيْنَ سَنَةً ۚيَتِيْهُوْنَ فِى الْاَرْضِۗ فَلَا تَأْسَ عَلَى الْقَوْمِ الْفٰسِقِيْنَ ࣖ

qāla fa innahā muḥarramatun ‘alaihim arba‘īna sanah(tan), yatīhūna fil-arḍ(i), falā ta'sa ‘alal qaumil-fāsiqīn(a).

(अल्लाह) कहलनि, "(जँ एहन अछि) तखन चालीस वर्ष धरि (जखन) हुनका सभक लेल मना अछि, (जाहि दौरान) ओ सभ धरती पर भ्रमित भ' क' भटकत। तेँ अहाँ (मूसा) ओहि दुष्ट लोक सभक भाग्यक बारे मे (सोचैत) दुखी नहि करू।"

۞ وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَاَ ابْنَيْ اٰدَمَ بِالْحَقِّۘ اِذْ قَرَّبَا قُرْبَانًا فَتُقُبِّلَ مِنْ اَحَدِهِمَا وَلَمْ يُتَقَبَّلْ مِنَ الْاٰخَرِۗ قَالَ لَاَقْتُلَنَّكَ ۗ قَالَ اِنَّمَا يَتَقَبَّلُ اللّٰهُ مِنَ الْمُتَّقِيْنَ

watlu ‘alaihim naba'abnai ādama bil-ḥaqqi iż qarrabā qurbānan fa tuqubbila min aḥadihimā wa lam yutaqabbal minal-ākhar(i), qāla la'aqtulannak(a), qāla innamā yataqabbalullāhu minal-muttaqīn(a).

आ (मुहम्मद) के आदम के दुनु बेटा के कहानी के बारे में सच्चाई बताऊ, जखन दुनू गोटे बलिदान देलखिन त हुनका सब में स एकटा (हबिल) के (बलिदान) स्वीकार भ गेल आ दोसर (काबिल) के स्वीकार नै भेल। ओ (काबिल) कहलनि, “सत्ते, हम अहाँ केँ जरूर मारब!” ओ (हबिल) कहलनि, "वास्तव मे अल्लाह केवल ओहि लोकनि सँ (दान) स्वीकार करैत छथि जे धर्मात्मा छथि |"

لَىِٕنْۢ بَسَطْتَّ اِلَيَّ يَدَكَ لِتَقْتُلَنِيْ مَآ اَنَا۠ بِبَاسِطٍ يَّدِيَ اِلَيْكَ لِاَقْتُلَكَۚ اِنِّيْٓ اَخَافُ اللّٰهَ رَبَّ الْعٰلَمِيْنَ

la'im basaṭta ilayya yadaka litaqtulanī mā ana bibāsiṭiy yadiya ilaika li'aqtulak(a), innī akhāfullāha rabbal-‘ālamīn(a).

"सत्ते, जँ अहाँ (काबिल) हमरा मारबाक लेल हमरा पर हाथ हिलाबैत छी त' हम अहाँ पर हाथ नहि हिला देब जे अहाँ केँ मारि सकब। हम सभ दुनियाँक मालिक अल्लाह सँ डेराइत छी।"

اِنِّيْٓ اُرِيْدُ اَنْ تَبُوْۤاَ بِاِثْمِيْ وَاِثْمِكَ فَتَكُوْنَ مِنْ اَصْحٰبِ النَّارِۚ وَذٰلِكَ جَزٰۤؤُا الظّٰلِمِيْنَۚ

innī urīdu an tabū'a bi'iṡmī wa iṡmika fa takūna min aṣḥābin-nār(i), wa żālika jazā'uẓ-ẓālimīn(a).

"सत्ते, हम चाहैत छी जे अहाँ हमर पाप (हत्याक) आ अपन पाप ल' क' घुरि जाउ, तखन अहाँ नरकक निवासी बनि जायब; आ से अपराधी सभक इनाम अछि।"

فَطَوَّعَتْ لَهٗ نَفْسُهٗ قَتْلَ اَخِيْهِ فَقَتَلَهٗ فَاَصْبَحَ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ

fa ṭawwa‘at lahū nafsuhū qatla akhīhi fa qatalahū fa aṣbaḥa minal-khāsirīn(a).

त वासना (काबिल) ओकरा अपन भाई के मारय लेल धकेल देलक, फेर ओ (वास्तव मे) ओकरा मारि देलक, तें ओ हारल मे सं एक भ गेल।

فَبَعَثَ اللّٰهُ غُرَابًا يَّبْحَثُ فِى الْاَرْضِ لِيُرِيَهٗ كَيْفَ يُوَارِيْ سَوْءَةَ اَخِيْهِ ۗ قَالَ يٰوَيْلَتٰٓى اَعَجَزْتُ اَنْ اَكُوْنَ مِثْلَ هٰذَا الْغُرَابِ فَاُوَارِيَ سَوْءَةَ اَخِيْۚ فَاَصْبَحَ مِنَ النّٰدِمِيْنَ ۛ

fa ba‘aṡallāhu gurābay yabḥaṡu fil-arḍi liyuriyahū kaifa yuwārī sau'ata akhīh(i), qāla yā wailatā a‘ajazta an akūna miṡla hāżal-gurābi fa uwāriya sau'ata akhī, fa aṣbaḥa minan-nādimīn(a).

तखन अल्लाह ओकरा (काबिल) देखाबय लेल जमीन खोदैत कौआ पठौलनि। कोना भाइक लाश गाड़ि देथिन। काबिल बजलाह, "ओह, धिक्कार हम! हम एहि कौआ जकाँ किएक नहि क' सकैत छी, जाहि सँ हम अपन भाइक लाश गाड़ि सकब?" तेँ ओ पछतावा करय बला मे सँ एक हेताह।

مِنْ اَجْلِ ذٰلِكَ ۛ كَتَبْنَا عَلٰى بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اَنَّهٗ مَنْ قَتَلَ نَفْسًاۢ بِغَيْرِ نَفْسٍ اَوْ فَسَادٍ فِى الْاَرْضِ فَكَاَنَّمَا قَتَلَ النَّاسَ جَمِيْعًاۗ وَمَنْ اَحْيَاهَا فَكَاَنَّمَآ اَحْيَا النَّاسَ جَمِيْعًا ۗوَلَقَدْ جَاۤءَتْهُمْ رُسُلُنَا بِالْبَيِّنٰتِ ثُمَّ اِنَّ كَثِيْرًا مِّنْهُمْ بَعْدَ ذٰلِكَ فِى الْاَرْضِ لَمُسْرِفُوْنَ

min ajli żālik(a), katabnā ‘alā banī isrā'īla annahū man qatala nafsam bigairi nafsin au fasādin fil-arḍi fa ka'annamā qatalan-nāsa jamī‘ā(n), wa man aḥyāhā fa ka'annamā aḥyan-nāsa jamī‘ā(n), wa laqad jā'athum rusulunā bil-bayyināt(i), ṡumma inna kaṡīram minhum ba‘da żālika fil-arḍi lamusrifūn(a).

अतः हम इस्राएल के सन्तान के लेलऽ फरमान जारी करलियै कि जे भी आदमी के हत्या करै छै, दोसरऽ व्यक्ति के हत्या के बदला में नै या देश में भ्रष्टाचार करै के बदला में नै, वू ऐन्हऽ छै जेना वू सब मनुष्य के मारी देल॑ छै । जे मनुक्खक जान बचाबैत अछि, से जेना समस्त मनुक्खक जान बचा लेने हो। सचमुच हमर रसूलुल्लाह स्पष्ट प्रमाण ल क हुनका सब लग आयल छलाह। मुदा ओहि मे सँ बहुतो गोटे तकर बाद देश मे उल्लंघन केलनि।

اِنَّمَا جَزٰۤؤُا الَّذِيْنَ يُحَارِبُوْنَ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ وَيَسْعَوْنَ فِى الْاَرْضِ فَسَادًا اَنْ يُّقَتَّلُوْٓا اَوْ يُصَلَّبُوْٓا اَوْ تُقَطَّعَ اَيْدِيْهِمْ وَاَرْجُلُهُمْ مِّنْ خِلَافٍ اَوْ يُنْفَوْا مِنَ الْاَرْضِۗ ذٰلِكَ لَهُمْ خِزْيٌ فِى الدُّنْيَا وَلَهُمْ فِى الْاٰخِرَةِ عَذَابٌ عَظِيْمٌ

innamā jazā'ul-lażīna yuḥāribūnallāha wa rasūlahū wa yas‘auna fil-arḍi fasādan ay yuqattalū au yuṣallabū au tuqaṭṭa‘a aidīhim wa arjuluhum min khilāfin au yunfau minal-arḍ(i), żālika lahum khizyun fid-dun-yā wa lahum fil-ākhirati ‘ażābun ‘aẓīm(un).

अल्लाह आरू हुनकऽ रसूलुल्लाह के खिलाफ लड़ै वाला आरू धरती प॑ बदमाशी करै वाला के सजा खाली मारलऽ जाय या क्रूस प॑ चढ़ैलऽ जाय, या ओकरऽ हाथ-पैर क्रॉस के तरफ काटलऽ जाय, या घरऽ स॑ निर्वासित करलऽ जाय । ई हुनका सभक लेल एहि संसार मे लाजक बात अछि, आ परलोक मे हुनका सभ केँ बहुत पैघ सजाय भोगय पड़तनि।

اِلَّا الَّذِيْنَ تَابُوْا مِنْ قَبْلِ اَنْ تَقْدِرُوْا عَلَيْهِمْۚ فَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ ࣖ

illal-lażīna tābū min qabli an taqdirū ‘alaihim, fa‘lamū annallāha gafūrur raḥīm(un).

सिवाय ओहि लोकक जे अहाँक पहिने पश्चाताप करैत छथि, हुनका सभ पर अधिकार छनि; तखन जानू जे अल्लाह अक्सर क्षमाशील, दयालु छथि।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اتَّقُوا اللّٰهَ وَابْتَغُوْٓا اِلَيْهِ الْوَسِيْلَةَ وَجَاهِدُوْا فِيْ سَبِيْلِهٖ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanuttaqullāha wabtagū ilaihil-wasīlata wa jāhidū fī sabīlihī la‘allakum tufliḥūn(a).

हे विश्वास करनिहार! अल्लाह स डरू आ हुनका नजदीक आबय लेल वसीला (मार्ग) के तलाश करू, आ हुनकर रास्ता पर प्रयास करू (संघर्ष) करू, ताकि अहाँ सफल भ जायब।

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَوْ اَنَّ لَهُمْ مَّا فِى الْاَرْضِ جَمِيْعًا وَّمِثْلَهٗ مَعَهٗ لِيَفْتَدُوْا بِهٖ مِنْ عَذَابِ يَوْمِ الْقِيٰمَةِ مَا تُقُبِّلَ مِنْهُمْ ۚ وَلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

innal-lażīna kafarū lau anna lahum mā fil-arḍi jamī‘aw wa miṡlahū ma‘ahū liyaftadū bihī min ‘ażābi yaumil-qiyāmati mā tuqubbila minhum, wa lahum ‘ażābun alīm(un).

सचमुच, जे अविश्वास करैत छथि, जँ हुनका सभ लग पृथ्वी पर सभ किछु रहैत आ ओतेक (बेसी बेसी) जोड़ि क' कयामतक दिन सजाय सँ मुक्ति भेटि जाइतनि त' ओ सभटा (मुक्ति) हुनका सभ सँ स्वीकार नहि कयल जायत। हुनका सभ केँ (एखनो) कष्टदायक सजा भेटैत छनि।

يُرِيْدُوْنَ اَنْ يَّخْرُجُوْا مِنَ النَّارِ وَمَا هُمْ بِخٰرِجِيْنَ مِنْهَا ۖوَلَهُمْ عَذَابٌ مُّقِيْمٌ

yurīdūna ay yakhrujū minan-nāri wa mā hum bikhārijīna minhā, wa lahum ‘ażābun muqīm(un).

नरक स बाहर निकलय चाहैत छथि, मुदा ओहि स बाहर नहि निकलि सकैत छथि। आ हुनका सभ केँ अनन्त दण्ड भेटतनि।

وَالسَّارِقُ وَالسَّارِقَةُ فَاقْطَعُوْٓا اَيْدِيَهُمَا جَزَاۤءًۢ بِمَا كَسَبَا نَكَالًا مِّنَ اللّٰهِ ۗوَاللّٰهُ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ

was-sāriqu was-sāriqatu faqṭa‘ū aidiyahumā jazā'am bimā kasabā nakālam minallāh(i), wallāhu ‘azīzun ḥakīm(un).

रहल बात चोरी करय वाला पुरुष आ महिला के त हुनकर हाथ काटि दियौ (जैना) जे हुनकर काज के प्रतिशोध आ अल्लाह के तरफ स सजा के रूप में। आ अल्लाह सर्वशक्तिमान, सर्वबुद्धिमान छथि।

فَمَنْ تَابَ مِنْۢ بَعْدِ ظُلْمِهٖ وَاَصْلَحَ فَاِنَّ اللّٰهَ يَتُوْبُ عَلَيْهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

faman tāba mim ba‘di ẓulmihī wa aṣlaḥa fa innallāha yatūbu ‘alaih(i), innallāha gafūrur raḥīm(un).

मुदा जे कोनो अपराध केलाक बाद पश्चाताप करत आ अपना के सुधारि लेत तखन अल्लाह ओकर पश्चाताप स्वीकार करत। सचमुच अल्लाह अक्सर क्षमाशील, दयालु छथि।

اَلَمْ تَعْلَمْ اَنَّ اللّٰهَ لَهٗ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ يُعَذِّبُ مَنْ يَّشَاۤءُ وَيَغْفِرُ لِمَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

alam ta‘lam annallāha lahū mulkus-samāwāti wal-arḍ(i), yu‘ażżibu may yasyā'u wa yagfiru limay yasyā'(u), wallāhu ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

की अहाँ सभ केँ ई नहि बुझल अछि जे आकाश आ धरतीक राज्य अल्लाहक अछि; जेकरा चाहै छै ओकरा दंडित करै छै आरू जेकरा चाहै छै ओकरा माफ करै छै। अल्लाह के सब चीज पर अधिकार छै।

۞ يٰٓاَيُّهَا الرَّسُوْلُ لَا يَحْزُنْكَ الَّذِيْنَ يُسَارِعُوْنَ فِى الْكُفْرِ مِنَ الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِاَفْوَاهِهِمْ وَلَمْ تُؤْمِنْ قُلُوْبُهُمْ ۛ وَمِنَ الَّذِيْنَ هَادُوْا ۛ سَمّٰعُوْنَ لِلْكَذِبِ سَمّٰعُوْنَ لِقَوْمٍ اٰخَرِيْنَۙ لَمْ يَأْتُوْكَ ۗ يُحَرِّفُوْنَ الْكَلِمَ مِنْۢ بَعْدِ مَوَاضِعِهٖۚ يَقُوْلُوْنَ اِنْ اُوْتِيْتُمْ هٰذَا فَخُذُوْهُ وَاِنْ لَّمْ تُؤْتَوْهُ فَاحْذَرُوْا ۗوَمَنْ يُّرِدِ اللّٰهُ فِتْنَتَهٗ فَلَنْ تَمْلِكَ لَهٗ مِنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا ۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ لَمْ يُرِدِ اللّٰهُ اَنْ يُّطَهِّرَ قُلُوْبَهُمْ ۗ لَهُمْ فِى الدُّنْيَا خِزْيٌ ۖوَّلَهُمْ فِى الْاٰخِرَةِ عَذَابٌ عَظِيْمٌ

yā ayyuhar-rasūlu lā yaḥzunkal-lażīna yusāri‘ūna fil-kufri minal-lażīna qālū āmannā bi'afwāhihim wa lam tu'min qulūbuhum - wa minal-lażīna hādū - sammā‘ūna lil-każibi sammā‘ūna liqaumin ākharīna lam ya'tūk(a), yuḥarrifūnal-kalima mim ba‘di mawāḍi‘ih(ī), yaqūlūna in ūtītum hāżā fa khuż­hu wa illam tu'tauhu faḥżarū, wa may yuridillāhu fitnatahū falan tamlika lahū minallāhi syai'ā(n), ulā'ikal-lażīna lam yuridillāhu ay yuṭahhira qulūbahum, lahum fid-dun-yā khizyuw wa lahum fil-ākhirati ‘ażābun ‘aẓīm(un).

हे रसूल (मुहम्मद) ! दुखी नहि होउ, कारण ओ सभ अपन अविश्वास मे प्रतिस्पर्धा क' रहल छथि। अर्थात ओ (पाखंडी) जे मुँह सँ कहैत छथि, "हम सभ विश्वास कएने छी," भले ओकर हृदय एखन धरि विश्वास नहि कएने हो, आ संगहि यहूदी सभ जे वास्तव मे (समाचार) झूठ सुनब पसिन करैत छथि आ वास्तव मे दोसर लोकक (वचन) सुनब पसिन करैत छथि जे कहियो अहाँ लग नहि आयल छथि। ओ सभ शब्द (तोराह) केँ ओकर असली अर्थ सँ बदलि देलक। ओ सभ कहलक, "जँ ई अहाँ केँ देल गेल अछि (जे बदलल गेल अछि) त' स्वीकार करू, आ जँ अहाँ केँ किछु एहन देल गेल अछि जे ई नहि अछि, तखन सावधान रहू।" जेकरा अल्लाह ओकरा भटकय देबय चाहैत छथि, अहाँ अल्लाह सँ (ओकर मदद करय लेल) कोनो बात केँ कनिको मना नहि क' सकब। ओ एहन लोक छथि जिनका भगवान आब हुनकर हृदय शुद्ध नहि करय चाहैत छथि । एहि संसार मे हुनका लोकनि केँ अपमानित कयल जायत आ परलोक मे हुनका लोकनि केँ बहुत पैघ दण्ड होयतनि |

سَمّٰعُوْنَ لِلْكَذِبِ اَكّٰلُوْنَ لِلسُّحْتِۗ فَاِنْ جَاۤءُوْكَ فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ اَوْ اَعْرِضْ عَنْهُمْ ۚوَاِنْ تُعْرِضْ عَنْهُمْ فَلَنْ يَّضُرُّوْكَ شَيْـًٔا ۗ وَاِنْ حَكَمْتَ فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ بِالْقِسْطِۗ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطِيْنَ

sammā‘ūna lil-każibi akkālūna lis-suḥt(i), fa in jā'ūka faḥkum bainahum au a‘riḍ ‘anhum, wa in tu‘riḍ ‘anhum falay yaḍurrūka syai'ā(n), wa in ḥakamta faḥkum bainahum bil-qisṭ(i), innallāha yuḥibbul-muqsiṭīn(a).

झूठ खबर सुनब हुनका सब के बहुत नीक लगैत छनि, बहुत हराम (खाना) खाइत छथि। यदि ओ (यहूदी) अहाँ लग आबि जायत (मुहम्मद फैसला मांगय लेल), तखन हुनका सब के बीच न्याय करू या हुनका सब स मुँह मोड़ू, आ जौं अहाँ हुनका सब स मुँह घुमाउ तखन ओ सब अहाँ के कनिको नुकसान नै पहुंचाओत। मुदा जँ अहाँ (हुनकर केस) निर्णय लेब तखन निष्पक्ष निर्णय करू। सचमुच अल्लाह ओहि लोक स प्रेम करैत छथि जे न्यायी छथि।

وَكَيْفَ يُحَكِّمُوْنَكَ وَعِنْدَهُمُ التَّوْرٰىةُ فِيْهَا حُكْمُ اللّٰهِ ثُمَّ يَتَوَلَّوْنَ مِنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَ ۗوَمَآ اُولٰۤىِٕكَ بِالْمُؤْمِنِيْنَ ࣖ

wa kaifa yuḥakkimūnaka wa ‘indahumut-taurātu fīhā ḥukmullāhi ṡumma yatawallauna mim ba‘di żālik(a), wa mā ulā'ika bil-mu'minīn(a).

आ ओ सभ अहाँकेँ अपन न्यायाधीश कोना बनाओत, जखन कि हुनका सभ लग तोराह अछि जाहिमे अल्लाहक नियम अछि, आ तखन तकर बाद ओ सभ मुँह घुमा लैत छथि? सचमुच, ओ सभ आस्तिक नहि छथि।

اِنَّآ اَنْزَلْنَا التَّوْرٰىةَ فِيْهَا هُدًى وَّنُوْرٌۚ يَحْكُمُ بِهَا النَّبِيُّوْنَ الَّذِيْنَ اَسْلَمُوْا لِلَّذِيْنَ هَادُوْا وَالرَّبّٰنِيُّوْنَ وَالْاَحْبَارُ بِمَا اسْتُحْفِظُوْا مِنْ كِتٰبِ اللّٰهِ وَكَانُوْا عَلَيْهِ شُهَدَاۤءَۚ فَلَا تَخْشَوُا النَّاسَ وَاخْشَوْنِ وَلَا تَشْتَرُوْا بِاٰيٰتِيْ ثَمَنًا قَلِيْلًا ۗوَمَنْ لَّمْ يَحْكُمْ بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْكٰفِرُوْنَ

innā anzalnat-taurāta fīhā hudaw wa nūr(un), yaḥkumu bihan-nabiyyūnal-lażīna aslamū lil-lażīna hādū war-rabbāniyyūna wal-aḥbāru bimastuḥfiẓū min kitābillāhi wa kānū ‘alaihi syuhadā'(a), falā takhsyawun-nāsa wakhsyauni wa lā tasytarū bi'āyātī ṡamanan qalīlā(n), wa mal lam yaḥkum bimā anzalallāhu fa ulā'ika humul-kāfirūn(a).

सचमुच, हमहीं छी जे तौराहक किताब उतारने छी; ओहि मे (ओहि मे) मार्गदर्शन आ प्रकाश अछि। एहि किताब के संग अल्लाह के अधीन होबय वाला पैगम्बर यहूदी के मामला पर फैसला देलखिन्ह, जेना कि हुनकर विद्वान आ पुजारी सब सेहो, कारण हुनका सब के अल्लाह के किताब रखबाक आज्ञा देल गेल छल आ ओ सब हुनकर गवाह छलाह. तेँ लोक सँ डेराउ नहि, (मुदा) हमरा सँ डेराउ। आ हमर श्लोक सस्ता मे नहि बेचू। जे अल्लाह जे किछु उतारने छथि ताहि सँ निर्णय नहि करत तखन ओ काफिर अछि।

وَكَتَبْنَا عَلَيْهِمْ فِيْهَآ اَنَّ النَّفْسَ بِالنَّفْسِ وَالْعَيْنَ بِالْعَيْنِ وَالْاَنْفَ بِالْاَنْفِ وَالْاُذُنَ بِالْاُذُنِ وَالسِّنَّ بِالسِّنِّۙ وَالْجُرُوْحَ قِصَاصٌۗ فَمَنْ تَصَدَّقَ بِهٖ فَهُوَ كَفَّارَةٌ لَّهٗ ۗوَمَنْ لَّمْ يَحْكُمْ بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الظّٰلِمُوْنَ

wa katabnā ‘alaihim fīhā annan-nafsa bin-nafsi wal-‘aina bil-‘aini wal-anfa bil-anfi wal-użuna bil-użuni was-sinna bis-sinni wal-jurūḥa qiṣāṣ(un), faman taṣaddaqa bihī fa huwa kaffāratul lah(ū), wa mal lam yaḥkum bimā anzalallāhu fa ulā'ika humuẓ-ẓālimūn(a).

हम हुनका सभक लेल एहि (तोराह) मे स्थापित केने छी जे जीवनक बदला मे जीवन (वसूली होइत अछि), आँखिक बदला आँखि, नाकक बदला नाक, कानक बदला कान, दाँतक बदला दाँत, आ घाव मे सेहो किसास (ओही उत्तर) होइत छैक | जे (किसस के अधिकार) के त्याग करै छै, तखन ई ओकर पाप के प्रायश्चित (बनै छै)। जे कियो अल्लाह जे किछु उतारने छथि ओकर हिसाब सँ मामला नहि तय करैत अछि, तखन ओ गलत काज करैत अछि।

وَقَفَّيْنَا عَلٰٓى اٰثَارِهِمْ بِعِيْسَى ابْنِ مَرْيَمَ مُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ مِنَ التَّوْرٰىةِ ۖوَاٰتَيْنٰهُ الْاِنْجِيْلَ فِيْهِ هُدًى وَّنُوْرٌۙ وَّمُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ مِنَ التَّوْرٰىةِ وَهُدًى وَّمَوْعِظَةً لِّلْمُتَّقِيْنَۗ

wa qaffainā ‘alā āṡārihim bi‘īsabni maryama muṣaddiqal limā baina yadaihi minat-taurāh(ti), wa ātaināhul-injīla fīhi hudaw wa nūr(un), wa muṣaddiqal limā baina yadaihi minat-taurāti wa hudaw wa mau‘iẓatal lil-muttaqīn(a).

आ हम सभ मरियमक पुत्र यीशु केँ पठा कऽ हुनका सभक पगडंडी पर चलैत रहलहुँ जे हुनका सँ पहिने जे तौराह छलनि तकरा पुष्टि कयलनि। आ हम हुनका लग सुसमाचार पठौलियैन, जाहि मे मार्गदर्शन आ प्रकाश छल, जे हुनका सँ पहिने जे तौराह छल, ओकर पुष्टि करैत छल, आ धर्मात्मा लोकनिक लेल मार्गदर्शन आ उपदेश छल |

وَلْيَحْكُمْ اَهْلُ الْاِنْجِيْلِ بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ فِيْهِۗ وَمَنْ لَّمْ يَحْكُمْ بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْفٰسِقُوْنَ

walyaḥkum ahlul-injīli bimā anzalallāhu fīh(i), wa mal lam yaḥkum bimā anzalallāhu fa ulā'ika humul-fasiqūn(a).

आरू सुसमाचार के अनुयायी सिनी क॑ अल्लाह न॑ जे कुछ ओकरा म॑ प्रकट करल॑ छै, ओकरऽ अनुसार मामला के फैसला करै । जे कियो अल्लाह जे उतारलनि अछि ताहि हिसाबे मामलाक निर्णय नहि लैत अछि, तखन ओ दुष्ट अछि।

وَاَنْزَلْنَآ اِلَيْكَ الْكِتٰبَ بِالْحَقِّ مُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ مِنَ الْكِتٰبِ وَمُهَيْمِنًا عَلَيْهِ فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ وَلَا تَتَّبِعْ اَهْوَاۤءَهُمْ عَمَّا جَاۤءَكَ مِنَ الْحَقِّۗ لِكُلٍّ جَعَلْنَا مِنْكُمْ شِرْعَةً وَّمِنْهَاجًا ۗوَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ لَجَعَلَكُمْ اُمَّةً وَّاحِدَةً وَّلٰكِنْ لِّيَبْلُوَكُمْ فِيْ مَآ اٰتٰىكُمْ فَاسْتَبِقُوا الْخَيْرٰتِۗ اِلَى اللّٰهِ مَرْجِعُكُمْ جَمِيْعًا فَيُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ فِيْهِ تَخْتَلِفُوْنَۙ

wa anzalnā ilaikal-kitāba bil-ḥaqqi muṣaddiqal limā baina yadaihi minal-kitābi wa muhaiminan ‘alaihi faḥkum bainahum bimā anzalallāhu wa lā tattabi‘ ahwā'ahum ‘ammā jā'aka minal-ḥaqq(i), likullin ja‘alnā minkum syir‘ataw wa minhājā(n), wa lau syā'allāhu laja‘alakum ummataw wāḥidataw wa lākil liyabluwakum fī mā ātākum fastabiqul-khairāt(i), ilallāhi marji‘ukum jamī‘an fa yunabbi'ukum bimā kuntum fīhi takhtalifūn(a).

आ हम अहाँ (मुहम्मद) के पास सच्चाई के ल क किताब (अल-कुरान) उतारने छी, जे पहिने जे किताब के उतारल गेल छल ओकर पुष्टि करैत अछि आ ओकर रक्षा करैत अछि, ताहि लेल अल्लाह जे किछु प्रकट केने छथि ओकर अनुसार हुनकर मामला के फैसला करू आ जे सच्चाई अहाँ के पास आयल अछि ओकरा छोड़ि हुनकर इच्छा के पालन नै करू। अहाँ सभक बीचक हरेक लोकक लेल, हम नियम आ स्पष्ट बाट दैत छी । अगर अल्लाह रहितथि त ओ अहाँ के एक लोक (केवल) बना दैतथि, मुदा अल्लाह अहाँ के ओहि वरदान के संबंध में परखय चाहैत छथि जे ओ अहाँ के देने छथि, ताहि लेल नीक काज करय के होड़ लगाउ। केवल अल्लाह के पास अहाँ सब वापस आबि जायब, तखन ओ अहाँ सब के ओहि बात के जानकारी देत जे अहाँ सब पहिने विवाद केने रही,

وَاَنِ احْكُمْ بَيْنَهُمْ بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ وَلَا تَتَّبِعْ اَهْوَاۤءَهُمْ وَاحْذَرْهُمْ اَنْ يَّفْتِنُوْكَ عَنْۢ بَعْضِ مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ اِلَيْكَۗ فَاِنْ تَوَلَّوْا فَاعْلَمْ اَنَّمَا يُرِيْدُ اللّٰهُ اَنْ يُّصِيْبَهُمْ بِبَعْضِ ذُنُوْبِهِمْ ۗوَاِنَّ كَثِيْرًا مِّنَ النَّاسِ لَفٰسِقُوْنَ

wa aniḥkum bainahum bimā anzalallāhu wa lā tattabi‘ ahwā'ahum waḥżarūhum ay yaftinūka ‘am ba‘ḍi mā anzalallāhu ilaik(a), fa in tawallau fa‘lam annamā yurīdullāhu ay yuṣībahum biba‘ḍi żunūbihim, wa inna kaṡīram minan-nāsi lafāsiqūn(a).

आरू अल्लाह केरऽ खुलासा के अनुसार ओकरा सिनी के बीच के मामला के फैसला करी क॑ ओकरऽ इच्छा के पालन नै करऽ । आ हुनका सभ सँ सावधान रहू, कहीं अल्लाह जे किछु अहाँ सभ पर उतारलनि अछि, ओहि मे सँ किछु भाग मे ओ सभ अहाँ सभ केँ धोखा नहि देत। यदि ओ सब (अल्लाह द्वारा उतारल गेल कानून स) मुँह मोड़ि लैत छथि, तखन ई जानि लिय जे अल्लाह हुनकर किछु पाप के कारण हुनका पर दुर्भाग्य लाबय के इरादा रखैत छथि। आ सच मे बेसी मनुक्ख दुष्ट लोक अछि।

اَفَحُكْمَ الْجَاهِلِيَّةِ يَبْغُوْنَۗ وَمَنْ اَحْسَنُ مِنَ اللّٰهِ حُكْمًا لِّقَوْمٍ يُّوْقِنُوْنَ ࣖ

afaḥukmul-jāhiliyyati yabgūn(a), wa man aḥsanu minallāhi ḥukmal liqaumiy yūqinūn(a).

जहिलिया के कोन नियम छै जे ओ सब चाहैत छैथ। (अपन धर्म) मे विश्वास करय वाला के लेल अल्लाह के (कानून) स नीक केकर (कानून) अछि?

۞ يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَتَّخِذُوا الْيَهُوْدَ وَالنَّصٰرٰٓى اَوْلِيَاۤءَ ۘ بَعْضُهُمْ اَوْلِيَاۤءُ بَعْضٍۗ وَمَنْ يَّتَوَلَّهُمْ مِّنْكُمْ فَاِنَّهٗ مِنْهُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tattakhiżul-yahūda wan-naṣārā auliyā'(a), ba‘ḍuhum auliyā'u ba‘ḍ(in), wa may yatawallahum minkum fa innahū minhum, innallāha lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).

हे विश्वास करनिहार! यहूदी आ मसीही केँ अपन वफादार मित्र नहि बनाउ; एक दोसरा के रक्षा करै छै। अहाँ सभ मे सँ जे कियो हुनका सभ केँ निष्ठावान मित्र बना दैत छथि, तखन सत्ते ओ हुनका सभक बीच छथि। सचमुच अल्लाह अपराधी के मार्गदर्शन नै करै छै।

فَتَرَى الَّذِيْنَ فِيْ قُلُوْبِهِمْ مَّرَضٌ يُّسَارِعُوْنَ فِيْهِمْ يَقُوْلُوْنَ نَخْشٰٓى اَنْ تُصِيْبَنَا دَاۤىِٕرَةٌ ۗفَعَسَى اللّٰهُ اَنْ يَّأْتِيَ بِالْفَتْحِ اَوْ اَمْرٍ مِّنْ عِنْدِهٖ فَيُصْبِحُوْا عَلٰى مَآ اَسَرُّوْا فِيْٓ اَنْفُسِهِمْ نٰدِمِيْنَۗ

fa taral-lażīna fī qulūbihim maraḍuy yusāri‘ūna fīhim yaqūlūna nakhsyā an tuṣībanā dā'irah(tun), fa ‘asallāhu ay ya'tiya bil-fatḥi au amrim min ‘indihī fa yuṣbiḥū ‘alā mā asarrū fī anfusihim nādimīn(a).

तखन अहाँ देखब जे जिनकर हृदय रोगग्रस्त अछि, ओ हुनका सभ दिस (यहूदी आ मसीही) दौड़ैत छथि, कहैत छथि, "हमरा सभ केँ डर अछि जे हमरा सभ पर कोनो विपत्ति नहि आबि सकैत अछि।" शायद अल्लाह जीत (अपन रसूलुल्लाह पर), या हुनका दिस स कोनो फैसला अनताह, जाहि स ओ सब अपन भीतर जे किछु नुका लेने छल, ओकर पछतावा करत।

وَيَقُوْلُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَهٰٓؤُلَاۤءِ الَّذِيْنَ اَقْسَمُوْا بِاللّٰهِ جَهْدَ اَيْمَانِهِمْۙ اِنَّهُمْ لَمَعَكُمْۗ حَبِطَتْ اَعْمَالُهُمْ فَاَصْبَحُوْا خٰسِرِيْنَ

wa yaqūlul-lażīna āmanū ahā'ulā'il-lażīna aqsamū billāhi jahda aimānihim, innahum lama‘akum, ḥabiṭat a‘māluhum fa aṣbaḥū khāsirīn(a).

आरू जे विश्वास करै छै, वू कहतै कि, "की ई वू व्यक्ति छै जे गंभीरता स॑ अल्लाह के (नाम के) कसम खाबै छै, कि वू सचमुच तोरा साथ छै?" हुनका लोकनिक सब कर्म व्यर्थ भ' जाइत छनि, तेँ ओ सभ हारि भ' जाइत छथि ।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَنْ يَّرْتَدَّ مِنْكُمْ عَنْ دِيْنِهٖ فَسَوْفَ يَأْتِى اللّٰهُ بِقَوْمٍ يُّحِبُّهُمْ وَيُحِبُّوْنَهٗٓ ۙاَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ اَعِزَّةٍ عَلَى الْكٰفِرِيْنَۖ يُجَاهِدُوْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَلَا يَخَافُوْنَ لَوْمَةَ لَاۤىِٕمٍ ۗذٰلِكَ فَضْلُ اللّٰهِ يُؤْتِيْهِ مَنْ يَّشَاۤءُۗ وَاللّٰهُ وَاسِعٌ عَلِيْمٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanū may yartadda minkum ‘an dīnihī fa saufa ya'tillāhu biqaumiy yuḥibbuhum wa yuḥibbūnah(ū), ażillatin ‘alal-mu'minīna a‘izzatin ‘alal-kāfirīn(a), yujāhidūna fī sabīlillāhi wa lā yakhāfūna laumata lā'im(in), żālika faḍlullāhi yu'tīhi may yasyā'(u), wallāhu wāsi‘un ‘alīm(un).

हे विश्वास करनिहार! अहाँ सब में स जे कियो अपन धर्म स धर्मत्याग (छोड़त) तखन अल्लाह एकटा लोक के आनत, ओ ओकरा स प्रेम करत आ ओ सब ओकरा स प्रेम करत, आ विश्वास करय वाला के प्रति कोमल रहत, मुदा काफिर के प्रति कठोर रहत, जे अल्लाह के रास्ता में प्रयासरत छैथ, आ जे आलोचना करय के शौकीन के निंदा स नै डरैत छैथ। अल्लाह केरऽ वू वरदान छै जेकरा वू चाहै छै, ओकरा दै छै । आ अल्लाह सर्वव्यापी (अपन वरदान) छथि, सर्वज्ञ छथि।

اِنَّمَا وَلِيُّكُمُ اللّٰهُ وَرَسُوْلُهٗ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوا الَّذِيْنَ يُقِيْمُوْنَ الصَّلٰوةَ وَيُؤْتُوْنَ الزَّكٰوةَ وَهُمْ رٰكِعُوْنَ

innamā waliyyukumullāhu wa rasūluhū wal-lażīna āmanul-lażīna yuqīmūnaṣ-ṣalāta wa yu'tūnaz-zakāta wa hum rāki‘ūn(a).

सचमुच, तोहर एकमात्र सहायक अल्लाह छथि, हुनकर रसूलुल्लाह, आ ईमाननिहार, जे नमाज करैत छथि आ जकात करैत छथि, जखन कि (अल्लाह) के अधीन रहैत छथि |

وَمَنْ يَّتَوَلَّ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا فَاِنَّ حِزْبَ اللّٰهِ هُمُ الْغٰلِبُوْنَ ࣖ

wa may yatawallallāha wa rasūlahū wal-lażīna āmanū fa inna ḥizballāhi humul-gālibūn(a).

आरू जे भी अल्लाह, ओकरऽ रसूलुल्लाह आरू विश्वास करै वाला क॑ ओकरऽ सहायक बनाबै छै, त॑ सचमुच म॑ अल्लाह केरऽ अनुयायी (धर्म) ही जीत हासिल करै छै ।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَتَّخِذُوا الَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا دِيْنَكُمْ هُزُوًا وَّلَعِبًا مِّنَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَالْكُفَّارَ اَوْلِيَاۤءَۚ وَاتَّقُوا اللّٰهَ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tattakhiżul-lażīnattakhażū dīnakum huzuwaw wa la‘ibam minal-lażīna ūtul-kitāba min qablikum wal-kuffāra auliyā'(a), wattaqullāha in kuntum mu'minīn(a).

हे विश्वास करनिहार! अपन नेता के एहन लोक नै बनाउ जे अहाँक धर्म के उपहास आ खेल के वस्तु बना दैत अछि, (अर्थात) अहाँ स पहिने जे किताब देल गेल छल आ काफिर (मुश्रिक) के बीच। आ अल्लाह सँ डरू जँ अहाँ मुसलमान छी।

وَاِذَا نَادَيْتُمْ اِلَى الصَّلٰوةِ اتَّخَذُوْهَا هُزُوًا وَّلَعِبًا ۗذٰلِكَ بِاَ نَّهُمْ قَوْمٌ لَّا يَعْقِلُوْنَ

wa iżā nādaitum ilaṣ-ṣalātittakhażūhā huzuwaw wa la‘ibā(n), żālika bi'annahum qaumul lā ya‘qilūn(a).

आ जँ अहाँ (हुनका सभकेँ) नमाज (नमाज) लेल बजबैत छी तँ ओ सभ ओकरा उपहास आ खेलक वस्तु बना दैत छथि । एकर कारण अछि जे ओ सभ एहन लोक छथि जे नहि बुझैत छथि ।

قُلْ يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ هَلْ تَنْقِمُوْنَ مِنَّآ اِلَّآ اَنْ اٰمَنَّا بِاللّٰهِ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْنَا وَمَآ اُنْزِلَ مِنْ قَبْلُۙ وَاَنَّ اَكْثَرَكُمْ فٰسِقُوْنَ

qul yā ahlal-kitābi hal tanqimūna minnā illā an āmannā billāhi wa mā unzila ilainā wa mā unzila min qabl(u), wa anna akṡarakum fāsiqūn(a).

कहब, "हे किताबक लोक! की अहाँ सभ हमरा सभ केँ गलत मानैत छी मात्र एहि लेल जे हम सभ अल्लाह पर विश्वास करैत छी, जे हमरा सभ पर उतारल गेल अछि, आओर जे किछु पहिने उतारल गेल अछि? सचमुच अहाँ सभ मे सँ अधिकांश अपराधी छी।"

قُلْ هَلْ اُنَبِّئُكُمْ بِشَرٍّ مِّنْ ذٰلِكَ مَثُوْبَةً عِنْدَ اللّٰهِ ۗمَنْ لَّعَنَهُ اللّٰهُ وَغَضِبَ عَلَيْهِ وَجَعَلَ مِنْهُمُ الْقِرَدَةَ وَالْخَنَازِيْرَ وَعَبَدَ الطَّاغُوْتَۗ اُولٰۤىِٕكَ شَرٌّ مَّكَانًا وَّاَضَلُّ عَنْ سَوَاۤءِ السَّبِيْلِ

qul hal unabbi'ukum bisyarrim min żālika maṡūbatan ‘indallāh(i), mal la‘anahullāhu wa gaḍiba ‘alaihi wa ja‘ala minhumul-qiradata wal-khanāzīra wa ‘abadaṭ-ṭāgūt(a), ulā'ika syarrum makānaw wa aḍallu ‘an sawā'is-sabīl(i).

(मुहम्मद) कहू, "की हम अहाँ के एहन लोक के बारे में बताबी जिनकर बदला अल्लाह के नजर में (दुष्ट) स बेसी खराब अछि? अर्थात एहन लोक जे अल्लाह पर शापित आ क्रोधित छथि, हुनका सब में (ओहो छथि) जेकरा बानर आ सुअर बना देल गेल अछि आ (जे) थघुत के पूजा करैत छथि।" ओ सभ बेसी खराब जगह पर अछि आ सोझ बाटसँ बेसी भटकल अछि ।

وَاِذَا جَاۤءُوْكُمْ قَالُوْٓا اٰمَنَّا وَقَدْ دَّخَلُوْا بِالْكُفْرِ وَهُمْ قَدْ خَرَجُوْا بِهٖ ۗوَاللّٰهُ اَعْلَمُ بِمَا كَانُوْا يَكْتُمُوْنَ

wa iżā jā'ūkum qālū āmannā wa qad dakhalū bil-kufri wa hum qad kharajū bih(ī), wallāhu a‘lamu bimā kānū yaktumūn(a).

आ जखन ओ सभ (यहूदी वा पाखंडी) अहाँ सभ लग अबैत छथि तँ कहैत छथि जे हम सभ विश्वास कएने छी, भले ओ सभ अविश्वास मे अहाँ सभ लग आबि गेलाह आ ओ सभ तहिना चलि गेलाह। आ अल्लाह बेसी नीक जकाँ जनैत छथि जे ओ सभ की नुकाबैत छथि।

وَتَرٰى كَثِيْرًا مِّنْهُمْ يُسَارِعُوْنَ فِى الْاِثْمِ وَالْعُدْوَانِ وَاَكْلِهِمُ السُّحْتَۗ لَبِئْسَ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

wa tarā kaṡīram minhum yusāri‘ūna fil-iṡmi wal-‘udwāni wa aklihimus-suḥt(a), labi'sa mā kānū ya‘malūn(a).

आ अहाँ देखब जे हुनका सभ मे सँ बहुतो (यहूदी) पाप, उल्लंघन आ निषिद्ध चीज खाइत छथि। सचमुच, जे करैत छथि से बहुत दुष्ट अछि।

لَوْلَا يَنْهٰىهُمُ الرَّبّٰنِيُّوْنَ وَالْاَحْبَارُ عَنْ قَوْلِهِمُ الْاِثْمَ وَاَكْلِهِمُ السُّحْتَۗ لَبِئْسَ مَا كَانُوْا يَصْنَعُوْنَ

lau lā yanhāhumur-rabbāniyyūna wal-aḥbāru ‘an qaulihimul-iṡma wa aklihimus-suḥt(a), labi'sa mā kānū yaṣna‘ūn(a).

हुनका लोकनिक मौलवी आ पुरोहित हुनका सभ केँ झूठ बाजब आ हरम चीज खाय सँ मना किएक नहि करैत छथि? ओ सब जे केलनि से सचमुच, सचमुच खराब अछि।

وَقَالَتِ الْيَهُوْدُ يَدُ اللّٰهِ مَغْلُوْلَةٌ ۗغُلَّتْ اَيْدِيْهِمْ وَلُعِنُوْا بِمَا قَالُوْا ۘ بَلْ يَدٰهُ مَبْسُوْطَتٰنِۙ يُنْفِقُ كَيْفَ يَشَاۤءُۗ وَلَيَزِيْدَنَّ كَثِيْرًا مِّنْهُمْ مَّآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ مِنْ رَّبِّكَ طُغْيَانًا وَّكُفْرًاۗ وَاَلْقَيْنَا بَيْنَهُمُ الْعَدَاوَةَ وَالْبَغْضَاۤءَ اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِۗ كُلَّمَآ اَوْقَدُوْا نَارًا لِّلْحَرْبِ اَطْفَاَهَا اللّٰهُ ۙوَيَسْعَوْنَ فِى الْاَرْضِ فَسَادًاۗ وَاللّٰهُ لَا يُحِبُّ الْمُفْسِدِيْنَ

wa qālatil-yahūdu yadullāhi maglūlah(tun), gullat aidīhim wa lu‘inū bimā qālū, bal yadāhu mabsūṭatān(i), yunfiqu kaifa yasyā'(u), wa layazīdanna kaṡīram minhum mā unzila ilaika mir rabbika ṭugyānaw wa kufrā(n), wa alqainā bainahumul-‘adāwata wal-bagḍā'a ilā yaumil-qiyāmah(ti), kullamā auqadū nāral lil-ḥarbi aṭfa'ahallāh(u), wa yas‘auna fil-arḍi fasādā(n), wallāhu lā yuḥibbul-mufsidīn(a).

यहूदी सभ कहलथिन, “परमेश् वरक हाथ बान्हल अछि।” असल में, ई हुनका लोकनिक हाथ में बेड़ी बान्हल छनि आ हुनका लोकनि कें जे कहल गेल छनि ताहि सं श्रापित छथि, भले अल्लाहक दुनू हाथ खुजल हो; अपन इच्छानुसार रोजी-रोटी दैत छथिन। आ (कुरान) जे अहाँक रब सँ अहाँ लग पठाओल गेल छल, से निश्चित रूप सँ हुनका सभ मे सँ अधिकांशक अवज्ञा आ कुफर बढ़ा देत। आ हम सब कयामत के दिन तक हुनका सब के बीच दुश्मनी आ घृणा पैदा केलौं। जखन-जखन ओ सभ युद्धक आगि जराबैत छल, अल्लाह ओकरा बुझा दैत छल। आ पृथ्वी पर विनाश (करबाक) प्रयास करैत छथि । आ नुकसान करय वाला के अल्लाह के नीक नहिं लगैत छनि.

وَلَوْ اَنَّ اَهْلَ الْكِتٰبِ اٰمَنُوْا وَاتَّقَوْا لَكَفَّرْنَا عَنْهُمْ سَيِّاٰتِهِمْ وَلَاَدْخَلْنٰهُمْ جَنّٰتِ النَّعِيْمِ

wa lau anna ahlal-kitābi āmanū wattaqau lakaffarnā ‘anhum sayyi'ātihim wa la'adkhalnāhum jannātin-na‘īm(i).

आ जँ किताबक लोक विश्वास कएने रहितथि आ धर्मात्मा रहितथि तँ हम सभ हुनकर गलती मेटा दैतहुँ, आ हुनका सभ केँ सुख सँ भरल जन्नत मे प्रवेश दऽ दैतहुँ ।

وَلَوْ اَنَّهُمْ اَقَامُوا التَّوْرٰىةَ وَالْاِنْجِيْلَ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْهِمْ مِّنْ رَّبِّهِمْ لَاَكَلُوْا مِنْ فَوْقِهِمْ وَمِنْ تَحْتِ اَرْجُلِهِمْۗ مِنْهُمْ اُمَّةٌ مُّقْتَصِدَةٌ ۗ وَكَثِيْرٌ مِّنْهُمْ سَاۤءَ مَا يَعْمَلُوْنَ ࣖ

wa lau annahum aqāmut-taurāta wal-injīla wa mā unzila ilaihim mir rabbihim la'akalū min fauqihim wa min taḥti arjulihim, minhum ummatum muqtaṣidah(tun), wa kaṡīrum minhum sā'a mā ya‘malūn(a).

आरू अगर वू सही मायने में तोराह, सुसमाचार आरू (कुरान) के (नियम) के पालन करतै जे ओकरा सिनी के प्रभु के तरफ सें उतरलोॅ गेलोॅ छेलै, तबेॅ ओकरा सिनी कॅ ओकरा सिनी के ऊपर सें आरो पैर के नीचें सें भोजन जरूर मिलतै। ओहि मे इमानदार आ आज्ञाकारी लोकक एकटा समूह छल। आ कतेको गोटे जे काज करैत छथि ताहि मे बहुत खराब छथि।

۞ يٰٓاَيُّهَا الرَّسُوْلُ بَلِّغْ مَآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ مِنْ رَّبِّكَ ۗوَاِنْ لَّمْ تَفْعَلْ فَمَا بَلَّغْتَ رِسٰلَتَهٗ ۗوَاللّٰهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الْكٰفِرِيْنَ

yā ayyuhar-rasūlu ballig mā unzila ilaika mir rabbik(a), wa illam taf‘al famā ballagta risālatah(ū), wallāhu ya‘ṣimuka minan-nās(i), innallāha lā yahdil-qaumal-kāfirīn(a).

हे प्रेरित! जे अहाँक प्रभु अहाँ पर प्रकट केने छथि से संप्रेषित करू। जँ अहाँ नहि करब (जे अहाँ केँ करबाक आदेश देल गेल छल) त' एकर मतलब अछि जे अहाँ हुनकर संदेश नहि द' रहल छी। आ अल्लाह अहाँ के मानव (हानि) स बचाबैत छथि। सचमुच अल्लाह काफिर के मार्गदर्शन नै करै छै।

قُلْ يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لَسْتُمْ عَلٰى شَيْءٍ حَتّٰى تُقِيْمُوا التَّوْرٰىةَ وَالْاِنْجِيْلَ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْكُمْ مِّنْ رَّبِّكُمْ ۗوَلَيَزِيْدَنَّ كَثِيْرًا مِّنْهُمْ مَّآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ مِنْ رَّبِّكَ طُغْيَانًا وَّكُفْرًاۚ فَلَا تَأْسَ عَلَى الْقَوْمِ الْكٰفِرِيْنَ

qul yā ahlal-kitābi lastum ‘alā syai'in ḥattā tuqīmut-taurāta wal-injīla wa mā unzila ilaikum mir rabbikum, wa layazīdanna kaṡīram minhum mā unzila ilaika mir rabbika ṭugyānaw wa kufrā(n), falā ta'sa ‘alal-qaumil-kāfirīn(a).

कहू (मुहम्मद), "हे किताब के लोग! तोरा कनिको धार्मिक नै मानल जाइत अछि जाबे तक तोराह, सुसमाचार आ (कुरान) के शिक्षा के पालन नै करब जे तोहर प्रभु अहाँ सब पर उतारने छथि।" आ जे अहाँक प्रभु अहाँ पर प्रकट केने छथि से निश्चित रूप सँ हुनका सभ मे सँ बहुतो केँ बेसी आज्ञाकारी आ बेसी अवज्ञाकारी बना देत, तेँ जे अविश्वास करैत छथि हुनका सँ निराश नहि होउ।

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَالَّذِيْنَ هَادُوْا وَالصَّابِـُٔوْنَ وَالنَّصٰرٰى مَنْ اٰمَنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَعَمِلَ صَالِحًا فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ

innal-lażīna āmanū wal-lażīna hādū waṣ-ṣābi'ūna wan-naṣārā man āmana billāhi wal-yaumil-ākhiri wa ‘amila ṣāliḥan falā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).

सचमुच, जे विश्वास करै छै, जे यहूदी छै, सबिया आरू ईसाई छै, जे अल्लाह आरू आखिरी दिन पर विश्वास करै छै आरू भलाई करै छै, ओकरा लेली कोय डर नै छै, नै ओकरा दुखी होतै।

لَقَدْ اَخَذْنَا مِيْثَاقَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ وَاَرْسَلْنَآ اِلَيْهِمْ رُسُلًا ۗ كُلَّمَا جَاۤءَهُمْ رَسُوْلٌۢ بِمَا لَا تَهْوٰٓى اَنْفُسُهُمْۙ فَرِيْقًا كَذَّبُوْا وَفَرِيْقًا يَّقْتُلُوْنَ

laqad akhażnā mīṡāqa banī isrā'īla wa arsalnā ilaihim rusulā(n), kullamā jā'ahum rasūlum bimā lā tahwā anfusuhum, farīqan każżabū wa farīqay yaqtulūn(a).

सचमुच, हम इस्राएलक सन्तान सभसँ वाचा लऽ लेने छी आ हुनका सभ लग दूत पठौने छी। मुदा प्रत्येक प्रेरित हुनका सभक लग एहन चीज ल' क' अबैत छलाह जे हुनकर इच्छाक अनुसार नहि छल, (त') किछु (प्रेरित सभ मे सँ) ओ सभ झूठ बाजल आ किछु केँ मारि देलक।

وَحَسِبُوْٓا اَلَّا تَكُوْنَ فِتْنَةٌ فَعَمُوْا وَصَمُّوْا ثُمَّ تَابَ اللّٰهُ عَلَيْهِمْ ثُمَّ عَمُوْا وَصَمُّوْا كَثِيْرٌ مِّنْهُمْۗ وَاللّٰهُ بَصِيْرٌۢ بِمَا يَعْمَلُوْنَ

wa ḥasibū allā takūna fitnatun fa ‘amū wa ṣammū ṡumma tāballāhu ‘alaihim ṡumma ‘amū wa ṣammū kaṡīrum minhum, wallāhu baṣīrum bimā ya‘malūn(a).

आ ओ सभ सोचलक जे ओकरा सभ पर कोनो विपत्ति नहि आओत (नबी सभ केँ मारि क'), तेँ ओ सभ आन्हर आ बहीर भ' गेल, तखन अल्लाह ओकर पश्चाताप स्वीकार क' लेलक, आ ओहि मे सँ बहुतो गोटे आन्हर आ बहीर भ' गेल। आ अल्लाह ओ सब जे काज करैत छथि ओकर सर्वदर्शी छथि।

لَقَدْ كَفَرَ الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اِنَّ اللّٰهَ هُوَ الْمَسِيْحُ ابْنُ مَرْيَمَ ۗوَقَالَ الْمَسِيْحُ يٰبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اعْبُدُوا اللّٰهَ رَبِّيْ وَرَبَّكُمْ ۗاِنَّهٗ مَنْ يُّشْرِكْ بِاللّٰهِ فَقَدْ حَرَّمَ اللّٰهُ عَلَيْهِ الْجَنَّةَ وَمَأْوٰىهُ النَّارُ ۗوَمَا لِلظّٰلِمِيْنَ مِنْ اَنْصَارٍ

laqad kafaral-lażīna qālū innallāha huwal-masīḥubnu maryam(a), wa qālal-masīḥu yā banī isrā'īla‘budullāha rabbī wa rabbakum, innahū may yusyrik billāhi faqad ḥarramallāhu ‘alaihil-jannata wa ma'wāhun nār(u), wa mā liẓ-ẓālimīna min anṣār(in).

सचमुच, जे कहै छै, "सत्ते, अल्लाह मरियम के बेटा मसीहा छै, वू लोग काफिर करी लेलकै।" भले ही अल-मसीह (खुद) कहने छल, "हे इस्राएल के संतान! अल्लाह, हमर प्रभु आ अपन प्रभु के पूजा करू।" सचमुच, जे कियो अल्लाह के साथ (कोनो भी चीज) के साथ करै छै, तखन सचमुच अल्लाह ओकरा स्वर्ग के मना क देने छैथ, आ ओकर स्थान नरक छै। आ अन्यायी लोकक लेल कोनो सहायक नहि।

لَقَدْ كَفَرَ الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اِنَّ اللّٰهَ ثَالِثُ ثَلٰثَةٍ ۘ وَمَا مِنْ اِلٰهٍ اِلَّآ اِلٰهٌ وَّاحِدٌ ۗوَاِنْ لَّمْ يَنْتَهُوْا عَمَّا يَقُوْلُوْنَ لَيَمَسَّنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

laqad kafaral-lażīna qālū innallāha ṡāliṡu ṡalāsah(tin), wa mā min ilāhin illā ilāhuw wāḥid(un), wa illam yantahū ‘ammā yaqūlūna layamassannal-lażīna kafarū minhum ‘ażābun alīm(un).

सचमुच, जे कहै छै कि अल्लाह तीनों में से एक छै, वू लोग काफिर करी चुकलऽ छै, भले ही एक भगवान के अलावा कोय देवता (जिनका इबादत के अधिकार छै) नै छै । जँ ओ सभ जे बात कहि रहल छथि ताहि सँ नहि रुकताह तँ हुनका सभ मे जे काफिर होयत हुनका सभ केँ कष्टदायक सजा अवश्य भेटतनि ।

اَفَلَا يَتُوْبُوْنَ اِلَى اللّٰهِ وَيَسْتَغْفِرُوْنَهٗۗ وَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

afalā yatūbūna ilallāhi wa yastagfirūnah(ū), wallāhu gafūrur raḥīm(un).

ओ सब अल्लाह स पश्चाताप किएक नहि करैत छथि आ हुनका स माफी मांगैत छथि? अल्लाह क्षमाशील, परम दयालु छथि।

مَا الْمَسِيْحُ ابْنُ مَرْيَمَ اِلَّا رَسُوْلٌۚ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُۗ وَاُمُّهٗ صِدِّيْقَةٌ ۗ كَانَا يَأْكُلَانِ الطَّعَامَ ۗ اُنْظُرْ كَيْفَ نُبَيِّنُ لَهُمُ الْاٰيٰتِ ثُمَّ انْظُرْ اَنّٰى يُؤْفَكُوْنَ

mal-masīḥubnu maryama illā rasūl(un), qad khalat min qablihir rusul(u), wa ummuhū ṣiddīqah(tun), kānā ya'kulāniṭ-ṭa‘ām(a), unẓur kaifa nubayyinu lahumul-āyāti ṡummanẓur annā yu'fakūn(a).

मरियम के बेटा मसीह खाली एगो प्रेरित छेलै। एहि सँ पहिने कतेको प्रेरित गुजरल छलाह। आ ओकर माय एहन व्यक्ति छलीह जे सत्यक पालन करैत छलीह । दुनू गोटे प्रायः भोजन करैत छथि । अवलोकन करू जे हम हुनका (पुस्तक के लोक) के कोना श्लोक (शक्ति के चिन्ह) के व्याख्या करैत छी, फेर अवलोकन करू जे कोना ओ (हुनकर इच्छा स) घुमा देल जाइत छथि |

قُلْ اَتَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ مَا لَا يَمْلِكُ لَكُمْ ضَرًّا وَّلَا نَفْعًا ۗوَاللّٰهُ هُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ

qul ata‘budūna min dūnillāhi mā lā yamliku lakum ḍarraw wa lā naf‘ā(n), wallāhu huwas-samī‘ul-‘alīm(u).

(मुहम्मद) कहू, "अहाँ अल्लाह के अलावा कोनो अन्य चीज के इबादत कियैक करैत छी, जे अहाँ के लेल विपत्ति नहि द सकैत अछि आ अहाँ के (ओहो) कोनो फायदा नहि दैत अछि?" आ अल्लाह सब सुननिहार, सर्वज्ञ छथि।

قُلْ يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لَا تَغْلُوْا فِيْ دِيْنِكُمْ غَيْرَ الْحَقِّ وَلَا تَتَّبِعُوْٓا اَهْوَاۤءَ قَوْمٍ قَدْ ضَلُّوْا مِنْ قَبْلُ وَاَضَلُّوْا كَثِيْرًا وَّضَلُّوْا عَنْ سَوَاۤءِ السَّبِيْلِ ࣖ

qul yā ahlal-kitābi lā taglū fī dīnikum gairal-ḥaqqi wa lā tattabi‘ū ahwā'a qaumin qad ḍallū min qablu wa aḍallū kaṡīraw wa ḍallū ‘an sawā'is-sabīl(i).

(मुहम्मद) कहू, "हे किताबक लोक! एहन तरीका सँ अतिशयोक्ति नहि करू जे अहाँक धर्म मे सत्य नहि अछि। आ जे पहिने भटकल अछि आ बहुतो (लोक) केँ भटकल अछि, आ ओ स्वयं सोझ मार्ग सँ भटकल अछि, ओकर इच्छाक पालन नहि करू।"

لُعِنَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْۢ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ عَلٰى لِسَانِ دَاوٗدَ وَعِيْسَى ابْنِ مَرْيَمَ ۗذٰلِكَ بِمَا عَصَوْا وَّكَانُوْا يَعْتَدُوْنَ

lu‘inal-lażīna kafarū mim banī isrā'īla ‘alā lisāni dāwūda wa ‘īsabni maryam(a), żālika bimā ‘aṣaw wa kānū ya‘tadūn(a).

इस्राएलक काफिर सभ दाऊद आ मरियमक पुत्र यीशुक जीभ सँ शापित छल। एकर कारण छल जे ओ सभ आज्ञा नहि मानैत छलाह आ सदिखन उल्लंघन करैत छलाह |

كَانُوْا لَا يَتَنَاهَوْنَ عَنْ مُّنْكَرٍ فَعَلُوْهُۗ لَبِئْسَ مَا كَانُوْا يَفْعَلُوْنَ

kānū lā yatanāhauna ‘am munkarin fa‘alūh(u), labi'sa mā kānū yaf‘alūn(a).

एक दोसरा के जे गलत काज सदिखन करैत छथि, ओकरा करबा स नहि रोकैत छथि। ओ सब जे केलनि से सचमुच, सचमुच खराब अछि।

تَرٰى كَثِيْرًا مِّنْهُمْ يَتَوَلَّوْنَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا ۗ لَبِئْسَ مَا قَدَّمَتْ لَهُمْ اَنْفُسُهُمْ اَنْ سَخِطَ اللّٰهُ عَلَيْهِمْ وَفِى الْعَذَابِ هُمْ خٰلِدُوْنَ

tarā kaṡīram minhum yatawallaunal-lażīna kafarū, labi'sa mā qaddamat lahum anfusuhum an sakhiṭallāhu ‘alaihim wa fil ‘ażābi hum khālidūn(a).

अहाँ देखैत छी जे ओहि मे सँ बहुतो गोटे काफिर (मुश्रिक) के मदद करैत छथि | सचमुच, ई सब बहुत खराब छै जे ओ सब अपना पर जे केलकै, यानी अल्लाह के कोप, आ ओ सब अनन्त सजा में रहत।

وَلَوْ كَانُوْا يُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَالنَّبِيِّ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْهِ مَا اتَّخَذُوْهُمْ اَوْلِيَاۤءَ وَلٰكِنَّ كَثِيْرًا مِّنْهُمْ فٰسِقُوْنَ

wa lau kānū yu'minūna billāhi wan-nabiyyi wa mā unzila ilaihi mattakhażūhum auliyā'a wa lākinna kaṡīram minhum fāsiqūn(a).

आ जँ ओ सभ अल्लाह, नबी (मुहम्मद) पर आ जे किछु हुनका पर उतारल गेल छल ताहि पर विश्वास कएने रहितथि तँ ओ सभ मुश्रिक सभकेँ अपन वफादार मित्र नहि बना दैतथि । मुदा ओहि मे सँ बहुतो दुष्ट लोक छथि।

۞ لَتَجِدَنَّ اَشَدَّ النَّاسِ عَدَاوَةً لِّلَّذِيْنَ اٰمَنُوا الْيَهُوْدَ وَالَّذِيْنَ اَشْرَكُوْاۚ وَلَتَجِدَنَّ اَقْرَبَهُمْ مَّوَدَّةً لِّلَّذِيْنَ اٰمَنُوا الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اِنَّا نَصٰرٰىۗ ذٰلِكَ بِاَنَّ مِنْهُمْ قِسِّيْسِيْنَ وَرُهْبَانًا وَّاَنَّهُمْ لَا يَسْتَكْبِرُوْنَ ۔

latajidanna asyaddan-nāsi ‘adāwatal lil-lażīna āmanul-yahūda wal-lażīna asyrakū, wa latajidanna aqrabahum mawaddatal lil-lażīna āmanul-lażīna qālū innā naṣārā, żālika bi'anna minhum qissīsīna wa ruhbānaw wa annahum lā yastakbirūn(a).

अहाँकेँ एहन लोक अवश्य भेटत जे विश्वासी सभक प्रति सभसँ बेसी शत्रुता रखैत छथि, अर्थात यहूदी आ मुशरीक। आरू तोरा वू लोग जरूर मिलतै, जेकरऽ विश्वास करै वाला के साथ सबसें घनिष्ठ दोस्ती वू लोग छै जे कहै छै, "सत्ते, हम्में मसीही छियै।" एकर कारण अछि जे हुनका सभ मे पुरोहित आ भिक्षु सेहो छथि, (संगहि) एहि लेल जे ओ सभ घमंड नहि करैत छथि |

وَاِذَا سَمِعُوْا مَآ اُنْزِلَ اِلَى الرَّسُوْلِ تَرٰٓى اَعْيُنَهُمْ تَفِيْضُ مِنَ الدَّمْعِ مِمَّا عَرَفُوْا مِنَ الْحَقِّۚ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَآ اٰمَنَّا فَاكْتُبْنَا مَعَ الشّٰهِدِيْنَ

wa iżā sami‘ū mā unzila ilar-rasūli tarā a‘yunahum tafīḍu minad-dam‘i mimmā ‘arafū minal-ḥaqq(i), yaqūlūna rabbanā āmannā faktubnā ma‘asy-syāhidīn(a).

आरू जबेॅ वू सब सुनलकै कि (कुरान) रसूलुल्लाह (मुहम्मद) के सामने जे कुछ उतारलऽ गेलऽ छेलै, त॑ तोहें देखलकै कि ओकरऽ आँखऽ सें नोर बहा रहलऽ छै, कैन्हेंकि वू सच्चाई के कारण छेलै जेकरा वू (अपनऽ किताबऽ सें) जानत॑ छेलै, कहै छेलै, "हे प्रभु, हम्में विश्वास करी लेल॑ छियै, ई लेली हमरा सिनी क॑ वू लोगऽ के साथ रिकॉर्ड में डालऽ जे (कुरान केरऽ सच्चाई आरू मुहम्मद केरऽ पैगम्बर केरऽ) गवाह छै ।

وَمَا لَنَا لَا نُؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَمَا جَاۤءَنَا مِنَ الْحَقِّۙ وَنَطْمَعُ اَنْ يُّدْخِلَنَا رَبُّنَا مَعَ الْقَوْمِ الصّٰلِحِيْنَ

wa mā lanā lā nu'minu billāhi wa mā jā'anā minal-ḥaqq(i), wa naṭma‘u ay yudkhilanā rabbunā ma‘al-qaumiṣ-ṣāliḥīn(a).

आ हम सभ अल्लाह आ हमरा सभ लग आयल सच्चाई पर किएक नहि मानब, भले हम सभ एतेक चाहैत छी जे हमर प्रभु हमरा सभ केँ धर्मी मे शामिल करथि?”

فَاَثَابَهُمُ اللّٰهُ بِمَا قَالُوْا جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَاۗ وَذٰلِكَ جَزَاۤءُ الْمُحْسِنِيْنَ

fa aṡābahumullāhu bimā qālū jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā, wa żālika jazā'ul-muḥsinīn(a).

त अल्लाह हुनका सब के ओहि बात के इनाम देलखिन जे हुनका सब के कहल गेल छल, (अर्थात) जन्नत जाहि के नीचा नदी बहैत अछि, ओ सब ओहि में अनन्त काल तक रहत। आ से नीक काज करयवला के (के लेल) इनाम अछि।

وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَكَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَآ اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ الْجَحِيْمِ ࣖ

wal-lażīna kafarū wa każżabū bi'āyātinā ulā'ika aṣḥābul-jaḥīm(i).

आ जे हमरा सभक निशानी केँ अविश्वास करैत अछि आ नकारैत अछि, ओ सभ नरकक निवासी अछि

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تُحَرِّمُوْا طَيِّبٰتِ مَآ اَحَلَّ اللّٰهُ لَكُمْ وَلَا تَعْتَدُوْا ۗاِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ الْمُعْتَدِيْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tuḥarrimū ṭayyibāti mā aḥallallāhu lakum wa lā ta‘tadū, innallāha lā yuḥibbul-mu‘tadīn(a).

हे विश्वास करनिहार! जे नीक काज अल्लाह अहाँ सभक लेल हलाल केने छथि ओकरा मना नहि करू आ सीमा सँ बेसी नहि करू। सचमुच अल्लाह के सीमा के उल्लंघन करय वाला लोक पसंद नै छैन्ह।

وَكُلُوْا مِمَّا رَزَقَكُمُ اللّٰهُ حَلٰلًا طَيِّبًا ۖوَّاتَّقُوا اللّٰهَ الَّذِيْٓ اَنْتُمْ بِهٖ مُؤْمِنُوْنَ

wa kulū mimmā razaqakumullāhu ḥalālan ṭayyibā(n), wattaqullāhal-lażī antum bihī mu'minūn(a).

आ जे किछु अल्लाह अहाँ सभ केँ हलाल आ नीक रोजी-रोटीक रूप मे देने छथि ताहि मे सँ खाउ आ हुनका मे अल्लाह सँ डरू।

لَا يُؤَاخِذُكُمُ اللّٰهُ بِاللَّغْوِ فِيْٓ اَيْمَانِكُمْ وَلٰكِنْ يُّؤَاخِذُكُمْ بِمَا عَقَّدْتُّمُ الْاَيْمَانَۚ فَكَفَّارَتُهٗٓ اِطْعَامُ عَشَرَةِ مَسٰكِيْنَ مِنْ اَوْسَطِ مَا تُطْعِمُوْنَ اَهْلِيْكُمْ اَوْ كِسْوَتُهُمْ اَوْ تَحْرِيْرُ رَقَبَةٍ ۗفَمَنْ لَّمْ يَجِدْ فَصِيَامُ ثَلٰثَةِ اَيَّامٍ ۗذٰلِكَ كَفَّارَةُ اَيْمَانِكُمْ اِذَا حَلَفْتُمْ ۗوَاحْفَظُوْٓا اَيْمَانَكُمْ ۗ كَذٰلِكَ يُبَيِّنُ اللّٰهُ لَكُمْ اٰيٰتِهٖ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ

lā yu'ākhiżukumullāhu bil-lagwi fī aimānikum wa lākiy yu'ākhiżukum bimā ‘aqqattumul-aimān(a), fa kaffāratuhū iṭ‘āmu ‘asyarati masākīna min ausaṭi mā tuṭ‘imūna ahlīkum au kiswatuhum au taḥrīru raqabah(tin), famal lam yajid fa ṣiyāmu ṡalāṡati ayyām(in), żālika kaffāratu aimānikum iżā ḥalaftum, waḥfaẓū aimānakum, każālika yubayyinullāhu lakum āyātihī la‘allakum tasykurūn(a).

अल्लाह अहाँ के अनजाने में व्रत (कपथ) के कारण सजा नै दैत छथि, बल्कि अहाँ के जानबूझि क शपथ के कारण सजा दैत छथि, ताहि लेल कफरत (शपथ तोड़ला पर जुर्माना) दस गरीब लोक के खुआ रहल अछि, यानी जे भोजन अहाँ आमतौर पर अपन परिवार के दैत छी, या हुनका कपड़ा देब या कोनो नौकर के मुक्त करब। जे कियो असमर्थ अछि, तखन (दुर्भाग्यवश) तीन दिनक उपवास। शपथ लैत काल अहाँक शपथक स्वभाव एहने होइत छैक । आ अपन शपथ पूरा करू। एहि तरहेँ अल्लाह अहाँ सभ केँ अपन नियम बुझबैत छथि जाहि सँ अहाँ सभ (हुनकर) आभारी रही।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنَّمَا الْخَمْرُ وَالْمَيْسِرُ وَالْاَنْصَابُ وَالْاَزْلَامُ رِجْسٌ مِّنْ عَمَلِ الشَّيْطٰنِ فَاجْتَنِبُوْهُ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū innamal-khamru wal-maisiru wal-anṣābu wal-azlāmu rijsum min ‘amalisy-syaiṭāni fajtanibūhu la‘allakum tufliḥūn(a).

हे विश्वास करनिहार! सचमुच, शराब पीनाई, जुआ खेलना, मूर्ति के (बलिदान) करना, आरू बाण स॑ ढेर भाग्य खींचना, घृणित काम छै आरू शैतान केरऽ काम म॑ स॑ एक छै । तेँ ओहि (कर्म) सँ दूर रहू जाहि सँ अहाँ भाग्यशाली होयब।

اِنَّمَا يُرِيْدُ الشَّيْطٰنُ اَنْ يُّوْقِعَ بَيْنَكُمُ الْعَدَاوَةَ وَالْبَغْضَاۤءَ فِى الْخَمْرِ وَالْمَيْسِرِ وَيَصُدَّكُمْ عَنْ ذِكْرِ اللّٰهِ وَعَنِ الصَّلٰوةِ فَهَلْ اَنْتُمْ مُّنْتَهُوْنَ

innamā yurīdusy-syaiṭānu ay yūqi‘a bainakumul-‘adāwata wal-bagḍā'a fil-khamri wal-maisiri wa yaṣuddakum ‘an żikrillāhi wa ‘aniṣ-ṣalāti fahal antum muntahūn(a).

शराब पीबय आ जुआ खेलय सं शैतान के इरादा मात्र अहां सभ मे दुश्मनी आओर घृणा पैदा करय के अछि, आओर अहां सभ के अल्लाह के याद करय आओर नमाज पढ़य सं रोकय के अछि, त की अहां सभ रुकय नहि चाहय छी?

وَاَطِيْعُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوا الرَّسُوْلَ وَاحْذَرُوْا ۚفَاِنْ تَوَلَّيْتُمْ فَاعْلَمُوْٓا اَنَّمَا عَلٰى رَسُوْلِنَا الْبَلٰغُ الْمُبِيْنُ

wa aṭī‘ullāha wa aṭī‘ur-rasūla waḥżarū, fa in tawallaitum fa‘lamū annamā ‘alā rasūlinal-balāgul-mubīn(u).

आ अल्लाह के आज्ञा मानू आ रसूलुल्लाह के बात करू आ सावधान रहू। जँ अहाँ मुँह घुमा लैत छी तँ ई जानि लिअ जे हमर दूतक कर्तव्य मात्र (संदेश) केँ स्पष्ट रूप सँ पहुँचाबय के छल |

لَيْسَ عَلَى الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ جُنَاحٌ فِيْمَا طَعِمُوْٓا اِذَا مَا اتَّقَوْا وَّاٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ ثُمَّ اتَّقَوْا وَّاٰمَنُوْا ثُمَّ اتَّقَوْا وَّاَحْسَنُوْا ۗوَاللّٰهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَ ࣖ

laisa ‘alal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti ṡummattaqau wa āmanū ṡummattaqau wa aḥsanū, wallāhu yuḥibbul-muḥsinīn(a).

जे (पूर्व मे) खाइत अछि ओकर संबंध मे विश्वास आ नीक काज करय वाला के लेल कोनो पाप नहि छैक, जँ ओ पुण्यात्मा आ विश्वास करैत अछि, आ नीक काज करैत अछि, तखन ओ पुण्य आ विश्वास करैत रहैत अछि, तखन ओकरा (एखनो) धर्मपरायणता छैक आ नीक काज करैत छैक | आ अल्लाह नीक काज करय वाला स प्रेम करैत छथि।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَيَبْلُوَنَّكُمُ اللّٰهُ بِشَيْءٍ مِّنَ الصَّيْدِ تَنَالُهٗٓ اَيْدِيْكُمْ وَرِمَاحُكُمْ لِيَعْلَمَ اللّٰهُ مَنْ يَّخَافُهٗ بِالْغَيْبِۚ فَمَنِ اعْتَدٰى بَعْدَ ذٰلِكَ فَلَهٗ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanū layabluwannakumullāhu bisyai'im minaṣ-ṣaidi tanāluhū aidīkum wa rimāḥukum liya‘lamallāhu may yakhāfuhū bil-gaib(i), fa mani‘tadā ba‘da żālika fa lahū ‘ażābun alīm(un).

हे विश्वास करनिहार! अल्लाह अहाँ के खेल स जरूर परखताह जेकरा अहाँ हाथ आ भाला स आसानी स पकड़ि सकैत छी, ताकि हुनका पता चलय जे हुनका स के डरैत अछि, हालांकि ओ हुनका नहि देख सकैत छथि। तकर बाद जे उल्लंघन करत ओकरा कष्टदायक सजा भेटतैक।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَقْتُلُوا الصَّيْدَ وَاَنْتُمْ حُرُمٌ ۗوَمَنْ قَتَلَهٗ مِنْكُمْ مُّتَعَمِّدًا فَجَزَۤاءٌ مِّثْلُ مَا قَتَلَ مِنَ النَّعَمِ يَحْكُمُ بِهٖ ذَوَا عَدْلٍ مِّنْكُمْ هَدْيًاۢ بٰلِغَ الْكَعْبَةِ اَوْ كَفَّارَةٌ طَعَامُ مَسٰكِيْنَ اَوْ عَدْلُ ذٰلِكَ صِيَامًا لِّيَذُوْقَ وَبَالَ اَمْرِهٖ ۗعَفَا اللّٰهُ عَمَّا سَلَفَ ۗوَمَنْ عَادَ فَيَنْتَقِمُ اللّٰهُ مِنْهُ ۗوَاللّٰهُ عَزِيْزٌ ذُو انْتِقَامٍ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā taqtuluṣ-ṣaida wa antum ḥurum(un), wa man qatalahū minkum muta‘ammidan fa jazā'um miṡlu mā qatala minan-na‘ami yaḥkumu bihī żawā ‘adlim minkum hadyam bāligal-ka‘bati au kaffāratun ṭa‘āmu masākīna au ‘adlu żālika ṣiyāmal liyażūqa wabāla amrih(ī), ‘afallāhu ‘ammā salaf(a), wa man ‘āda fa yantaqimullāhu minh(u), wallāhu ‘azīzun żuntiqām(in).

हे विश्वास करनिहार! इहराम (हज या उमरा) मे रहैत शिकार जानवर के नहि मारू। अहाँ सभ मे सँ जे कियो ओकरा जानबूझि क' मारि दैत अछि, तखन जुर्माना अछि जे ओकर बदला मे ओकर मारल गेल खेलक अनुपात मे माल-जाल लगाओल जाय, अहाँ सभ मे दू टा न्यायी लोकक निर्णयक अनुसार जे हद्यू के रूप मे क'बा मे ल' जायब, वा कफरत (फिरौती द' क') गरीब सभ केँ खुआ क', वा उपवास, बाहर निकालल गेल भोजनक अनुपात मे, जाहि सँ ओकरा अपन काजक खराब परिणामक अहसास हो. अल्लाह पहिने जे भेल छल ओकरा माफ क देने छथि। आ जे कियो एहि काज मे वापस आबि जायत, ओकरा अल्लाह जरूर सजा देत। आ अल्लाह, सर्वशक्तिमान, यातना देबय के (शक्ति) रखैत छथि।

اُحِلَّ لَكُمْ صَيْدُ الْبَحْرِ وَطَعَامُهٗ مَتَاعًا لَّكُمْ وَلِلسَّيَّارَةِ ۚوَحُرِّمَ عَلَيْكُمْ صَيْدُ الْبَرِّ مَا دُمْتُمْ حُرُمًا ۗوَاتَّقُوا اللّٰهَ الَّذِيْٓ اِلَيْهِ تُحْشَرُوْنَ

uḥilla lakum ṣaidul-baḥri wa ṭa‘āmuhū matā‘al lakum wa lis-sayyārah(ti), wa ḥurrima ‘alaikum ṣaidul-barri mā dumtum ḥurumā(n), wattaqullāhal-lażī ilaihi tuḥsyarūn(a).

समुद्री जानवर आ समुद्र सं (उत्पन्न) भोजनक शिकार करब अहाँक लेल, आ यात्रा करयवला लोकनिक लेल स्वादिष्ट भोजनक रूप मे करब जायज अछि; आ अहाँ सभक लेल जमीनक जानवर (पकड़ब) मना अछि, जाबत धरि अहाँ इहराम मे छी। आ अल्लाह सँ डरू जिनका लग अहाँ सभ (पुनः) जमा भ’ जायब।

۞ جَعَلَ اللّٰهُ الْكَعْبَةَ الْبَيْتَ الْحَرَامَ قِيٰمًا لِّلنَّاسِ وَالشَّهْرَ الْحَرَامَ وَالْهَدْيَ وَالْقَلَاۤىِٕدَ ۗذٰلِكَ لِتَعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ يَعْلَمُ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۙ وَاَنَّ اللّٰهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ

ja‘alallāhul-ka‘batal-baital-ḥarāma qiyāmal lin-nāsi wasy-syahral-ḥarāma wal-hadya wal-qalā'id(a), żālika lita‘lamū annallāha ya‘lamu mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa annallāha bikulli syai'in ‘alīm(un).

अल्लाह काबा के पवित्र घर बना देने छथि जतय मनुष्य जमा होइत अछि | तहिना हरम महीना, हद्यू आ कलईद। ई ऐसनऽ छै ताकि आपने सब क॑ पता चल॑ सक॑ कि अल्लाह क॑ पता छै कि आकाश म॑ की छै आरू धरती प॑ की छै, आरू अल्लाह सब कुछ के सर्वज्ञ छै ।

اِعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ شَدِيْدُ الْعِقَابِۙ وَاَنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌۗ

i‘lamū annallāha syadīdul-‘iqāb(i), wa annallāha gafūrur raḥīm(un).

जानिये कि अल्लाह सजा में कठोर हैं और अल्लाह अक्सर क्षमाशील, परम दयालु हैं |

مَا عَلَى الرَّسُوْلِ اِلَّا الْبَلٰغُ ۗوَاللّٰهُ يَعْلَمُ مَا تُبْدُوْنَ وَمَا تَكْتُمُوْنَ

mā ‘alar-rasūli illal-balāg(u),wallāhu ya‘lamu mā tubdūna wa mā taktumūn(a).

रसूलुल्लाह केरऽ फर्ज दोसरऽ नै छै, सिवाय (अल्लाह केरऽ संदेश) के संप्रेषण करै के, आरू अल्लाह जान॑ छै कि तोहें की प्रकट करै छियै आरू की नुकाबै छै ।

قُلْ لَّا يَسْتَوِى الْخَبِيْثُ وَالطَّيِّبُ وَلَوْ اَعْجَبَكَ كَثْرَةُ الْخَبِيْثِۚ فَاتَّقُوا اللّٰهَ يٰٓاُولِى الْاَلْبَابِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ ࣖ

qul lā yastawil-khabīṡu waṭ-ṭayyibu wa lau a‘jabaka kaṡratul-khabīṡ(i), fattaqullāha yā ulil-albābi la‘allakum tufliḥūn(a).

कहू (मुहम्मद), "खराब आ नीक एके नहि होइत छैक, भले बुराई के प्रचुरता अहाँक दिल के आकर्षित करैत अछि, तेँ हे सामान्य बुद्धि के लोक, अल्लाह सँ डरू, जाहि सँ अहाँ सफल भ' सकब।"

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَسْـَٔلُوْا عَنْ اَشْيَاۤءَ اِنْ تُبْدَ لَكُمْ تَسُؤْكُمْ ۚوَاِنْ تَسْـَٔلُوْا عَنْهَا حِيْنَ يُنَزَّلُ الْقُرْاٰنُ تُبْدَ لَكُمْ ۗعَفَا اللّٰهُ عَنْهَا ۗوَاللّٰهُ غَفُوْرٌ حَلِيْمٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tas'alū ‘an asy-yā'a in tubda lakum tasu'kum, wa in tas'alū ‘anhā ḥīna yunazzalul-qur'ānu tubda lakum, ‘afallāhu ‘anhā, wallāhu gafūrun ḥalīm(un).

हे विश्वास करनिहार! (अपन पैगम्बर सँ) एहन बात नहि पूछू जे जँ अहाँ केँ बुझा देल जाय त (वास्तव मे) अहाँ केँ परेशानी उत्पन्न करत। जँ अहाँ हुनकासँ पूछब जे कुरान कखन उतारल जा रहल अछि तँ (निस्संदेह) अहाँकेँ बुझाओल जायत । अल्लाह (अहाँ) के ओहि बात के माफ क देने छथि। आ अल्लाह परम क्षमाशील, परम दयालु छथि।

قَدْ سَاَلَهَا قَوْمٌ مِّنْ قَبْلِكُمْ ثُمَّ اَصْبَحُوْا بِهَا كٰفِرِيْنَ

qad sa'alahā qaumum min qablikum ṡumma aṣbaḥū bihā kāfirīn(a).

सचमुच, अहाँ सँ पहिने एकटा एहन समूह छल जे (अपन पैगम्बर सँ) एहने बात पूछैत छल, तखन ओ सब काफिर भ गेल।

مَا جَعَلَ اللّٰهُ مِنْۢ بَحِيْرَةٍ وَّلَا سَاۤىِٕبَةٍ وَّلَا وَصِيْلَةٍ وَّلَا حَامٍ ۙوَّلٰكِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا يَفْتَرُوْنَ عَلَى اللّٰهِ الْكَذِبَۗ وَاَكْثَرُهُمْ لَا يَعْقِلُوْنَ

mā ja‘alallāhu mim baḥīratiw wa lā sā'ibatiw wa lā waṣīlatiw wa lā ḥām(in), wa lākinnal-lażīna kafarū yaftarūna ‘alallāhil-każib(a), wa akṡaruhum lā ya‘qilūn(a).

अल्लाह कहियो बहिरह, सैइबा, वसीला आ हम के अस्तित्व के शर्त नै रखैत छथि । लेकिन जे काफिर करै छै, वू अल्लाह के खिलाफ झूठ के आविष्कार करै छै, आरू ओकरा में से अधिकांश नै समझै छै।

وَاِذَا قِيْلَ لَهُمْ تَعَالَوْا اِلٰى مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ وَاِلَى الرَّسُوْلِ قَالُوْا حَسْبُنَا مَا وَجَدْنَا عَلَيْهِ اٰبَاۤءَنَا ۗ اَوَلَوْ كَانَ اٰبَاۤؤُهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ شَيْـًٔا وَّلَا يَهْتَدُوْنَ

wa iżā qīla lahum ta‘ālau ilā mā anzalallāhu wa ilar-rasūli qālū ḥasbunā mā wajadnā ‘alaihi ābā'anā, awalau kāna ābā'uhum lā ya‘lamūna syai'aw wa lā yahtadūn(a).

आ जखन हुनका सभ सँ कहल गेल अछि जे, "अल्लाह जे उतारलनि अछि ओकर आऊ (पश्चात) करू आ रसूलुल्लाह केर (पश्चात) करू।" ओ सभ उत्तर देलक, "हमरा सभक लेल ई काफी अछि जे हम सभ अपन पूर्वज (करैत) पाबि गेलहुँ।" की (ओ सभ अपन पूर्वजक पाछाँ पड़ि जायत) भले ओकर पूर्वज केँ किछु नहि बुझल छलैक आ (ओहो) मार्गदर्शन नहि कयल गेल छलैक?

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا عَلَيْكُمْ اَنْفُسَكُمْ ۚ لَا يَضُرُّكُمْ مَّنْ ضَلَّ اِذَا اهْتَدَيْتُمْ ۗ اِلَى اللّٰهِ مَرْجِعُكُمْ جَمِيْعًا فَيُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū ‘alaikum anfusakum, lā yaḍurrukum man ḍalla iżahtadaitum, ilallāhi marji‘ukum jamī‘an fa yunabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a).

हे विश्वास करनिहार! अपन ख्याल राखू; (कारण) कोनो भटकल व्यक्ति अहाँ के कोनो नुकसान नहि पहुँचाओत जँ अहाँ के मार्गदर्शन कयल गेल अछि | केवल अल्लाह के पास अहाँ सब वापस आबि जायब, तखन ओ अहाँ सब के बुझा देत जे अहाँ सब की केलौं।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا شَهَادَةُ بَيْنِكُمْ اِذَا حَضَرَ اَحَدَكُمُ الْمَوْتُ حِيْنَ الْوَصِيَّةِ اثْنٰنِ ذَوَا عَدْلٍ مِّنْكُمْ اَوْ اٰخَرٰنِ مِنْ غَيْرِكُمْ اِنْ اَنْتُمْ ضَرَبْتُمْ فِى الْاَرْضِ فَاَصَابَتْكُمْ مُّصِيْبَةُ الْمَوْتِۗ تَحْبِسُوْنَهُمَا مِنْۢ بَعْدِ الصَّلٰوةِ فَيُقْسِمٰنِ بِاللّٰهِ اِنِ ارْتَبْتُمْ لَا نَشْتَرِيْ بِهٖ ثَمَنًا وَّلَوْ كَانَ ذَا قُرْبٰىۙ وَلَا نَكْتُمُ شَهَادَةَ اللّٰهِ اِنَّآ اِذًا لَّمِنَ الْاٰثِمِيْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū syahādatu bainikum iżā ḥaḍara aḥadakumul-mautu ḥīnal-waṣiyyatiṡnāni żawā ‘adlim minkum au ākharāni min gairikum in antum ḍarabtum fil-arḍi fa aṣābatkum muṣībatul-maut(i), taḥbisūnahumā mim ba‘diṣ-ṣalāti fa yuqsimāni billāhi inirtabtum lā nasytarī bihī ṡamanaw wa lau kāna żā qurbā, wa lā naktumu syahādatallāhi innā iżal laminal-āṡimīn(a).

हे विश्वास करनिहार! जँ अहाँ सभ मे सँ एक गोटे केँ मृत्युक सामना करय पड़य, जखन कि ओ वसीयत करय बला अछि, तखन (वसीयतक) गवाह दू गोटे होथि जे अहाँ सभक बीच मे मात्र छथि, वा दू गोटे जे अहाँक लेल अलग (धर्म) छथि। यदि अहाँ धरती पर यात्रा क रहल छी आ अहाँ के मौत के खतरा अछि त नमाज के बाद दुनु गवाह के रोकबाक चाही, जाहि स दुनु गोटे अल्लाह के नाम के कसम खाय अगर अहाँ के संदेह हो, "अल्लाह के कसम हम सब एहि शपथ के फायदा नै उठाब, भले ओ करीबी रिश्तेदार होथि, आ हम सब अल्लाह के गवाही के नै नुकाबैत छी, सचमुच अगर एहन अछि त हम सब निश्चित रूप स पापी में शामिल रहब।"

فَاِنْ عُثِرَ عَلٰٓى اَنَّهُمَا اسْتَحَقَّآ اِثْمًا فَاٰخَرٰنِ يَقُوْمٰنِ مَقَامَهُمَا مِنَ الَّذِيْنَ اسْتَحَقَّ عَلَيْهِمُ الْاَوْلَيٰنِ فَيُقْسِمٰنِ بِاللّٰهِ لَشَهَادَتُنَآ اَحَقُّ مِنْ شَهَادَتِهِمَا وَمَا اعْتَدَيْنَآ ۖاِنَّآ اِذًا لَّمِنَ الظّٰلِمِيْنَ

fa in ‘uṡira ‘alā annahumastaḥaqqā iṡman fa ākharāni yaqūmāni maqāmahumā minal-lażīnastaḥaqqa ‘alaihimul-aulayāni fa yuqsimāni billāhi lasyahādatunā aḥaqqu min syahādatihimā wa ma‘tadainā, innā iżal laminaẓ-ẓālimīn(a).

जँ ई सिद्ध भ' जाय जे दुनू गवाह कोनो पाप केने छथि, तखन हुनकर जगह दू गोटे आओर लोक लेताह, अर्थात उचित उत्तराधिकारी मे आ मरल व्यक्तिक नजदीक, तखन दुनू गोटे अल्लाहक नाम पर कसम खा लेताह, "सत्ते, हमर गवाही दुनू गवाहक गवाही सँ बेसी स्वीकार करबाक योग्य अछि, आ हम सभ कोनो सीमाक उल्लंघन नहि करैत छी। सचमुच, जँ हम सभ एहन करब त' हम सभ निश्चित रूप सँ भ' जायब।" अपराधी के बीच।"

ذٰلِكَ اَدْنٰٓى اَنْ يَّأْتُوْا بِالشَّهَادَةِ عَلٰى وَجْهِهَآ اَوْ يَخَافُوْٓا اَنْ تُرَدَّ اَيْمَانٌۢ بَعْدَ اَيْمَانِهِمْۗ وَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاسْمَعُوْا ۗوَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الْفٰسِقِيْنَ ࣖ

Żālika adnā ay ya'tū bisy-syahādati ‘alā wajhihā au yakhāfū an turadda aimānum ba‘da aimānihim, wattaqullāha wasma‘ū, wallāhu lā yahdil qaumal-fāsiqīn(a).

एहि तरहेँ हुनका सभक लेल नीक होयत जे ओ सत्यक अनुसार अपन गवाही देथि, आ हुनका सभ केँ डर होइत छनि जे शपथ लेला के बाद हुनकर शपथ (वारिस केँ) वापस भ' जायत। अल्लाह स डरू आ (हुनकर आज्ञा) सुनू। आ अल्लाह दुष्ट के मार्गदर्शन नै करै छै।

۞ يَوْمَ يَجْمَعُ اللّٰهُ الرُّسُلَ فَيَقُوْلُ مَاذَٓا اُجِبْتُمْ ۗ قَالُوْا لَا عِلْمَ لَنَا ۗاِنَّكَ اَنْتَ عَلَّامُ الْغُيُوْبِ

yauma yajma‘ullāhur-rusula fa yaqūlu māżā ujibtum, qālū lā ‘ilma lanā, innaka anta ‘allāmul-guyūb(i).

(याद करू) ओ दिन जखन अल्लाह रसूलुल्लाह सभ केँ एक ठाम जमा केने छलाह, तखन ओ (ओकरा सभ सँ पूछलनि), "अहाँ सभक (आह्वान) केर (अहाँक लोकक) जवाब की छल?" ओ सभ (प्रेरित लोकनि) उत्तर देलथिन, "हमरा सभ केँ (ओहि विषय मे) नहि बुझल अछि। सत्ते, अहाँ सभ अदृश्यक सर्वज्ञ छी।"

اِذْ قَالَ اللّٰهُ يٰعِيْسَى ابْنَ مَرْيَمَ اذْكُرْ نِعْمَتِيْ عَلَيْكَ وَعَلٰى وَالِدَتِكَ ۘاِذْ اَيَّدْتُّكَ بِرُوْحِ الْقُدُسِۗ تُكَلِّمُ النَّاسَ فِى الْمَهْدِ وَكَهْلًا ۚوَاِذْ عَلَّمْتُكَ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَ وَالتَّوْرٰىةَ وَالْاِنْجِيْلَ ۚوَاِذْ تَخْلُقُ مِنَ الطِّيْنِ كَهَيْـَٔةِ الطَّيْرِ بِاِذْنِيْ فَتَنْفُخُ فِيْهَا فَتَكُوْنُ طَيْرًاۢ بِاِذْنِيْ وَتُبْرِئُ الْاَكْمَهَ وَالْاَبْرَصَ بِاِذْنِيْ ۚوَاِذْ تُخْرِجُ الْمَوْتٰى بِاِذْنِيْ ۚوَاِذْ كَفَفْتُ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ عَنْكَ اِذْ جِئْتَهُمْ بِالْبَيِّنٰتِ فَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْهُمْ اِنْ هٰذَآ اِلَّا سِحْرٌ مُّبِيْنٌ

iż qālallāhu yā ‘īsabna maryamażkur ni‘matī ‘alaika wa ‘alā wālidatik(a), iż ayyattuka birūḥil-qudus(i), tukallimun-nāsa fil-mahdi wa kahlā(n), wa iż ‘allamtukal-kitāba wal-ḥikmata wat-taurāta wal-injīl(a), wa iż takhluqu minaṭ-ṭīni kahai'atiṭ-ṭairi bi'iżnī fa tanfukhu fīhā fa takūnu ṭairam bi'iżnī wa tubri'ul-akmaha wal-abraṣa bi'iżnī, wa iż tukhrijul-mautā bi'iżnī, wa iż kafaftu banī isrā'īla ‘anka iż ji'tahum bil-bayyināti fa qālal-lażīna kafarū minhum in hāżā illā siḥrum mubīn(un).

आ याद राखू जखन अल्लाह कहने छलाह, "हे ईसा, मरियमक बेटा! हमर एहसान मोन राखू जखन हम अहाँ पर पवित्र आत्मा सँ मजबूत केने रही। अहाँ मनुक्ख सँ गप्प करबा मे सक्षम छलहुँ जखन अहाँ एखनो पालना मे छलहुँ आ जखन अहाँ वयस्क छलहुँ। आ मोन राखू जखन हम अहाँ केँ लिखब सिखबैत छलहुँ, (संगहि) बुद्धि, तौराह आ सुसमाचार। आ मोन राखू जखन अहाँ हमर अनुमति सँ धरती सँ चिड़ै बनौने रही, तखन अहाँ।" उड़ा देलक, तखन ई हमर अनुमति सँ (असली) चिड़ै बनि गेल जखन अहाँ हमर अनुमति सँ ककरो जन्म सँ आन्हर आ कोढ़ी केँ ठीक केलहुँ आ मोन राखू जखन हम इस्राएलक संतान केँ (अहाँ केँ मारबाक इच्छा सँ) रोकने रही, तखन हुनका लोकनिक बीच मे काफिर लोकनि कहलनि असली जादू के अलावा किछु नहि।"

وَاِذْ اَوْحَيْتُ اِلَى الْحَوَارِيّٖنَ اَنْ اٰمِنُوْا بِيْ وَبِرَسُوْلِيْ ۚ قَالُوْٓا اٰمَنَّا وَاشْهَدْ بِاَنَّنَا مُسْلِمُوْنَ

wa iż auḥaitu ilal-ḥawāriyyīna an āminū bī wa birasūlī, qālū āmannā wasyhad bi'annanā muslimūn(a).

आ (याद राखू), जखन हम यीशुक विश्वासी अनुयायी सभ केँ प्रेरित केलहुँ, "हमरा आ हमर दूत पर विश्वास करू।" ओ सभ उत्तर देलक, "हम सभ विश्वास कएने छी, आ गवाही (हे रसूलुल्लाह) दैत छी जे हम सभ (मुसलमान) अधीन करय बला लोक छी।"

اِذْ قَالَ الْحَوَارِيُّوْنَ يٰعِيْسَى ابْنَ مَرْيَمَ هَلْ يَسْتَطِيْعُ رَبُّكَ اَنْ يُّنَزِّلَ عَلَيْنَا مَاۤىِٕدَةً مِّنَ السَّمَاۤءِ ۗقَالَ اتَّقُوا اللّٰهَ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

iż qālal-ḥawāriyyūna yā ‘īsabna maryama hal yastaṭī‘u rabbuka ay yunazzila ‘alainā mā'idatam minas-samā'(i), qālattaqullāha in kuntum mu'minīn(a).

(याद राखू), जखन यीशुक विश्वासी अनुयायी सभ कहलनि, "हे मरियमक पुत्र यीशु! की अहाँक प्रभु स् वर्ग सँ हमरा सभ केँ भोजन पठेबाक लेल तैयार छथि?" यीशु उत्तर देलथिन, "अहाँ सभ मुसलमान छी त' अल्लाह सँ डरू।"

قَالُوْا نُرِيْدُ اَنْ نَّأْكُلَ مِنْهَا وَتَطْمَىِٕنَّ قُلُوْبُنَا وَنَعْلَمَ اَنْ قَدْ صَدَقْتَنَا وَنَكُوْنَ عَلَيْهَا مِنَ الشّٰهِدِيْنَ

qālū nurīdu an na'kula minhā wa taṭma'inna qulūbunā wa na‘lama an qad ṣadaqtanā wa nakūna ‘alaihā minasy-syāhidīn(a).

ओ सभ कहलकनि, “हम सभ एकरा खाय चाहैत छी जाहि सँ हमर सभक मोन आराम सँ रहय आ हमरा सभ केँ ई निश्चिंत भ’ जाय जे अहाँ हमरा सभ केँ सत् य कहलहुँ, आ हम सभ (एकर) गवाह बनि सकब।”

قَالَ عِيْسَى ابْنُ مَرْيَمَ اللّٰهُمَّ رَبَّنَآ اَنْزِلْ عَلَيْنَا مَاۤىِٕدَةً مِّنَ السَّمَاۤءِ تَكُوْنُ لَنَا عِيْدًا لِّاَوَّلِنَا وَاٰخِرِنَا وَاٰيَةً مِّنْكَ وَارْزُقْنَا وَاَنْتَ خَيْرُ الرّٰزِقِيْنَ

qāla ‘īsabnu maryamallāhumma rabbanā anzil ‘alainā mā'idatam minas-samā'i takūnu lanā ‘īdal li'awwalinā wa ākhirinā wa āyatam minka warzuqnā wa anta khairur-rāziqīn(a).

मरियम के बेटा यीशु प्रार्थना करलकै, "हे हमरऽ प्रभु, हमरा सिनी के पास आकाश सें एगो पकवान (जहऽ दिन गिरै छै) हमरा सिनी लेली एगो भोज होतै, यानी कि जे अभी हमरा सिनी के साथ छै आरू जे हमरा सिनी के बाद आबै वाला छै, ओकरा लेली आरो आपनो सामर्थ्य के निशानी बनै;

قَالَ اللّٰهُ اِنِّيْ مُنَزِّلُهَا عَلَيْكُمْ ۚ فَمَنْ يَّكْفُرْ بَعْدُ مِنْكُمْ فَاِنِّيْٓ اُعَذِّبُهٗ عَذَابًا لَّآ اُعَذِّبُهٗٓ اَحَدًا مِّنَ الْعٰلَمِيْنَ ࣖ

qālallāhu innī munazziluhā ‘alaikum, famay yakfur ba‘du minkum fa innī u‘ażżibuhū ‘ażābal lā u‘ażzibuhū aḥadam minal-‘ālamīn(a).

अल्लाह कहैत छथि, "सत्ते, हम अहाँ सभ लग पकवान उतारब, मुदा जे कियो अहाँ सभक बीच (पकवान उतारल गेल अछि) केर बाद काफिर करत, तखन सचमुच, हम ओकरा एहन सजा देब जे हम मनुक्ख (सब प्रकृति) मे कहियो ककरो पर नहि देलियैक।"

وَاِذْ قَالَ اللّٰهُ يٰعِيْسَى ابْنَ مَرْيَمَ ءَاَنْتَ قُلْتَ لِلنَّاسِ اتَّخِذُوْنِيْ وَاُمِّيَ اِلٰهَيْنِ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗقَالَ سُبْحٰنَكَ مَا يَكُوْنُ لِيْٓ اَنْ اَقُوْلَ مَا لَيْسَ لِيْ بِحَقٍّ ۗاِنْ كُنْتُ قُلْتُهٗ فَقَدْ عَلِمْتَهٗ ۗتَعْلَمُ مَا فِيْ نَفْسِيْ وَلَآ اَعْلَمُ مَا فِيْ نَفْسِكَ ۗاِنَّكَ اَنْتَ عَلَّامُ الْغُيُوْبِ

wa iż qālallāhu yā ‘īsabna maryama a'anta qulta lin-nāsittakhiżūnī wa ummiya ilāhaini min dūnillah(i), qāla subḥānaka mā yakūnu lī an aqūla mā laisa lī biḥaqq(in), in kuntu qultuhū faqad ‘alimtah(ū), ta‘lamu mā fī nafsī wa lā a‘lamu mā fī nafsik(a), innaka anta ‘allāmul-guyūb(i).

आ (याद करू) जखन अल्लाह कहलनि, "हे ईसा, मरियमक बेटा! की अहाँ ओ छी जे लोक सभ सँ कहने रही जे हमरा आ हमर माय केँ अल्लाहक अतिरिक्त दू टा देवता बनाउ?" (ईसा) उत्तर देलथिन, "अहाँक महिमा हो, जे हमर नहि अछि से कहब हमरा लेल उचित नहि। जँ हम कहितहुँ त' अहाँ केँ बुझल रहैत। अहाँ हमरा मे की अछि से जनैत छी आ हम नहि जनैत छी जे अहाँ मे की अछि। सत्ते, अहाँ सभ किछु अदृष्टिक सर्वज्ञ छी।"

مَا قُلْتُ لَهُمْ اِلَّا مَآ اَمَرْتَنِيْ بِهٖٓ اَنِ اعْبُدُوا اللّٰهَ رَبِّيْ وَرَبَّكُمْ ۚوَكُنْتُ عَلَيْهِمْ شَهِيْدًا مَّا دُمْتُ فِيْهِمْ ۚ فَلَمَّا تَوَفَّيْتَنِيْ كُنْتَ اَنْتَ الرَّقِيْبَ عَلَيْهِمْ ۗوَاَنْتَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيْدٌ

mā qultu lahum illā mā amartanī bihī ani‘budullāha rabbī wa rabbakum, wa kuntu ‘alaihim syahīdam mā dumtu fīhim, falammā tawaffaitanī kunta antar-raqība ‘alaihim, wa anta ‘alā kulli syai'in syahīd(un).

हम हुनका सभ सँ कहियो नहि कहलियनि सिवाय अहाँक जे आज्ञा देल गेल छल (अर्थात) "अल्लाह, हमर प्रभु आ अपन प्रभुक पूजा करू" आ हम हुनका सभक विरुद्ध गवाह छलहुँ, जाबत धरि हम हुनका सभक बीच मे छलहुँ। तेँ अहाँक हमरा निधन भेलाक बाद अहाँ हुनका सभक नजरि रखनिहार छलहुँ । आ अहाँ सभ वस्तुक गवाह छी।

اِنْ تُعَذِّبْهُمْ فَاِنَّهُمْ عِبَادُكَ ۚوَاِنْ تَغْفِرْ لَهُمْ فَاِنَّكَ اَنْتَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ

in tu‘ażżibhum fa innahum ‘ibāduk(a), wa in tagfir lahum fa innaka antal-‘azīzul-ḥakīm(u).

जँ अहाँ हुनका सभ केँ यातना दैत छी तँ ओ सभ अहाँक सेवक छथि, आ जँ अहाँ हुनका सभ केँ क्षमा करब तँ अहाँ परम शक्तिशाली, परम बुद्धिमान छी |"

قَالَ اللّٰهُ هٰذَا يَوْمُ يَنْفَعُ الصّٰدِقِيْنَ صِدْقُهُمْ ۗ لَهُمْ جَنّٰتٌ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اَبَدًا ۗرَضِيَ اللّٰهُ عَنْهُمْ وَرَضُوْا عَنْهُ ۗذٰلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيْمُ

qālallāhu hāżā yaumu yanfa‘uṣ-ṣādiqīna ṣidquhum, lahum jannātun tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā abadā(n), raḍiyallāhu ‘anhum wa raḍū ‘anh(u), żālikal-fauzul-‘aẓīm(u).

अल्लाह कहैत छथि, "ई तखन होइत अछि जखन धर्मी लोकनि केँ अपन धर्मक लाभ भेटैत छनि। ओकरा जन्नत भेटैत छैक जकर नीचाँ नदी बहैत छैक, ओ ओहि मे सदाक लेल रहत। अल्लाह हुनका सँ प्रसन्न छथि आ हुनका सँ प्रसन्न छथि। ई एकटा पैघ जीत अछि।"

لِلّٰهِ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا فِيْهِنَّ ۗوَهُوَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ ࣖ

lillāhi mulkus-samāwāti wal-arḍi wa mā fīhinn(a), wa huwa ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

आकाश आ पृथ्वी आ ओहि मे जे किछु अछि ओकर राज्य अल्लाह केर अछि; आ ओ सभ वस्तु पर सर्वशक्तिमान छथि।