Q.S या-सिन (يس) - 83 पदों की संख्या

يٰسۤ ۚ

yā sīn.

यासीन

وَالْقُرْاٰنِ الْحَكِيْمِۙ

wal-qur'ānil-ḥakīm(i).

कुरान के द्वारा जो बुद्धि से भरा है,

اِنَّكَ لَمِنَ الْمُرْسَلِيْنَۙ

innaka laminal-mursalīn(a).

सचमुच, अहाँ (मुहम्मद) प्रेरित मे सँ एक छी,

عَلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍۗ

‘alā ṣirāṭim mustaqīm(in).

(जे) सोझ बाट पर अछि,

تَنْزِيْلَ الْعَزِيْزِ الرَّحِيْمِۙ

tanzīlal-‘azīzir-raḥīm(i).

(वहाई के रूप में) (अल्लाह) सर्वशक्तिमान, दयालु द्वारा उतारल गेल,

لِتُنْذِرَ قَوْمًا مَّآ اُنْذِرَ اٰبَاۤؤُهُمْ فَهُمْ غٰفِلُوْنَ

litunżira qaumam mā unżira ābā'uhum fahum gāfilūn(a).

जाहि सँ अहाँ सभ ओहि लोक केँ चेताबी, जकर पूर्वज केँ चेतावनी नहि देल गेल छल, तेँ ओ सभ लापरवाह छल।

لَقَدْ حَقَّ الْقَوْلُ عَلٰٓى اَكْثَرِهِمْ فَهُمْ لَا يُؤْمِنُوْنَ

laqad ḥaqqal-qaulu ‘alā akṡarihim fahum lā yu'minūn(a).

सचमुच, शब्द (दंड) निश्चित रूप स अधिकांश पर लागू होयत, कियाक त ओ सब विश्वास नहि करैत छथि।

اِنَّا جَعَلْنَا فِيْٓ اَعْنَاقِهِمْ اَغْلٰلًا فَهِيَ اِلَى الْاَذْقَانِ فَهُمْ مُّقْمَحُوْنَ

innā ja‘alnā fī a‘nāqihim aglālan fa hiya ilal-ażqāni fahum muqmaḥūn(a).

सचमुच, हम हुनका लोकनिक गरदनि मे बेड़ी लगा देने छी, तखन हुनका लोकनिक हाथ (उठल) ठुड्डी धरि, तेँ ओ सभ ऊपर ताकि रहल छथि |

وَجَعَلْنَا مِنْۢ بَيْنِ اَيْدِيْهِمْ سَدًّا وَّمِنْ خَلْفِهِمْ سَدًّا فَاَغْشَيْنٰهُمْ فَهُمْ لَا يُبْصِرُوْنَ

wa ja‘alnā mim baini aidīhim saddaw wa min khalfihim saddan fa agsyaināhum fahum lā yubṣirūn(a).

आ हम सभ हुनका सभक सोझाँ एकटा विभाजन (देबाल) आ पाछू एकटा विभाजन बनेलहुँ, आ हम सभ हुनका सभक (आँखि) बंद कऽ देलियनि जाहि सँ ओ सभ नहि देखि सकथि ।

وَسَوَاۤءٌ عَلَيْهِمْ ءَاَنْذَرْتَهُمْ اَمْ لَمْ تُنْذِرْهُمْ لَا يُؤْمِنُوْنَ

wa sawā'un ‘alaihim a'anżartahum am lam tunżirhum lā yu'minūn(a).

आ हुनका सभक लेल सेहो एहने अछि, अहाँ हुनका सभ केँ चेताबी वा नहि, ओहो सभ विश्वास नहि करताह।

اِنَّمَا تُنْذِرُ مَنِ اتَّبَعَ الذِّكْرَ وَخَشِيَ الرَّحْمٰنَ بِالْغَيْبِۚ فَبَشِّرْهُ بِمَغْفِرَةٍ وَّاَجْرٍ كَرِيْمٍ

innamā tunżiru manittaba‘aż-żikra wa khasyiyar-raḥmāna bil-gaib(i), fa basysyirhu bimagfiratiw wa ajrin karīm(in).

असल मे अहाँ केवल ओहि लोकनि केँ चेतावनी दैत छी जे चेतावनी के पालन करय चाहैत छथि आ जे परम दयालु परमात्मा सँ डरैत छथि, भले ओ हुनका नहि देखैत होथि। तेँ हुनका सभ केँ क्षमा आ उदात्त पुरस्कारक संग शुभ समाचार दिअ।

اِنَّا نَحْنُ نُحْيِ الْمَوْتٰى وَنَكْتُبُ مَا قَدَّمُوْا وَاٰثَارَهُمْۗ وَكُلَّ شَيْءٍ اَحْصَيْنٰهُ فِيْٓ اِمَامٍ مُّبِيْنٍ ࣖ

innā naḥnu nuḥyil-mautā wa naktubu mā qaddamū wa āṡārahum, wa kulla syai'in aḥṣaināhu fī imāmim mubīn(in).

सचमुच, हमहीं छी जे मृतक के जीवन दैत छी, आ हमहीं छी जे ओकर काज आ ओकर (छोड़ल गेल निशान) के रिकॉर्ड करैत छी। आ हम सब किछु एकटा स्पष्ट किताब (लौह महफुज) मे संग्रहित केने छी।

وَاضْرِبْ لَهُمْ مَّثَلًا اَصْحٰبَ الْقَرْيَةِۘ اِذْ جَاۤءَهَا الْمُرْسَلُوْنَۚ

waḍrib lahum maṡalan aṣḥābal-qaryah(ti), iż jā'ahal-mursalūn(a).

आ ओकरा सभ, कोनो नगरक लोक सभ लेल, जखन दूत ओकरा सभ लग अबैत अछि, तखन एकटा उदाहरण बनाउ।

اِذْ اَرْسَلْنَآ اِلَيْهِمُ اثْنَيْنِ فَكَذَّبُوْهُمَا فَعَزَّزْنَا بِثَالِثٍ فَقَالُوْٓا اِنَّآ اِلَيْكُمْ مُّرْسَلُوْنَ

iż arsalnā ilaihimuṡnaini fa każżabūhumā fa ‘azzaznā biṡāliṡin faqālū innā ilaikum mursalūn(a).

(अर्थात) जखन हम हुनका सभ लग दू टा दूत पठेलहुँ, आ ओ सभ हुनका दुनू केँ नकार देलनि; तखन हम सभ ओकरा सभ केँ तेसर सँ मजबूत केलहुँ, आ तीनू गोटे कहलनि, "सत्ते, हम सभ अहाँ सभक लग पठाओल गेल छी।"

قَالُوْا مَآ اَنْتُمْ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُنَاۙ وَمَآ اَنْزَلَ الرَّحْمٰنُ مِنْ شَيْءٍۙ اِنْ اَنْتُمْ اِلَّا تَكْذِبُوْنَ

qālū mā antum illā basyarum miṡlunā, wa mā anzalar-raḥmānu min syai'(in), in antum illā takżibūn(a).

ओ सभ (देशक लोक) उत्तर देलक, "अहाँ सभ हमरा सभ जकाँ मात्र मनुक्ख छी, आ (अल्लाह) परमेश् वर कोनो बात नहि प्रकट केने छथि; अहाँ सभ मात्र झूठ बाज' बला छी।"

قَالُوْا رَبُّنَا يَعْلَمُ اِنَّآ اِلَيْكُمْ لَمُرْسَلُوْنَ

qālū rabbunā ya‘lamu innā ilaikum lamursalūn(a).

ओ सभ कहलक, “हमर प्रभु जनैत छथि जे हम सभ अहाँ सभक लेल (हुनकर) दूत छी।

وَمَا عَلَيْنَآ اِلَّا الْبَلٰغُ الْمُبِيْنُ

wa mā ‘alainā illal-balāgul-mubīn(u).

आरू हमरऽ फर्ज खाली (अल्लाह केरऽ आज्ञा) क॑ स्पष्ट रूप स॑ पहुँचैना छै ।"

قَالُوْٓا اِنَّا تَطَيَّرْنَا بِكُمْۚ لَىِٕنْ لَّمْ تَنْتَهُوْا لَنَرْجُمَنَّكُمْ وَلَيَمَسَّنَّكُمْ مِّنَّا عَذَابٌ اَلِيْمٌ

qālū innā taṭayyarnā bikum, la'il lam tantahū lanarjumannakum wa layamassannakum minnā ‘ażābun alīm(un).

ओ सभ उत्तर देलक, "सत्ते, अहाँक कारणेँ हमरा सभ केँ दुर्भाग्य भेल अछि। सत्ते, जँ अहाँ सभ नहि रुकब (हमरा सभ केँ फोन करब) तँ हम सभ अहाँ केँ पाथर जरूर मारब आ अहाँ केँ हमरा सभक दिस सँ एकटा कष्टदायक यातना अवश्य महसूस होयत।"

قَالُوْا طَاۤىِٕرُكُمْ مَّعَكُمْۗ اَىِٕنْ ذُكِّرْتُمْۗ بَلْ اَنْتُمْ قَوْمٌ مُّسْرِفُوْنَ

qālū ṭā'irukum ma‘akum, a'in żukkirtum, bal antum qaumum musrifūn(a).

ओ सभ (दूत सभ) कहलनि, "अहाँक दुर्भाग्य अहाँक कारणेँ अछि। की अहाँ केँ चेतावनी देल गेल अछि? असल मे अहाँ सीमाक उल्लंघन करय बला लोक छी।"

وَجَاۤءَ مِنْ اَقْصَا الْمَدِيْنَةِ رَجُلٌ يَّسْعٰى قَالَ يٰقَوْمِ اتَّبِعُوا الْمُرْسَلِيْنَۙ

wa jā'a min aqṣal-madīnati rajuluy yas‘ā qāla yā qaumittabi‘ul-mursalīn(a).

आ शहरक किनार सँ आबि एक आदमी हड़बड़ा क' बाजल, "हे हमर लोक! दूत सभक पाछाँ चलू।"

اتَّبِعُوْا مَنْ لَّا يَسْـَٔلُكُمْ اَجْرًا وَّهُمْ مُّهْتَدُوْنَ ۔

ittabi‘ū mal lā yas'alukum ajraw wa hum muhtadūn(a).

एहन लोकक पालन करू जे बदला मे अहाँ सँ किछु नहि पूछैत अछि; आ ओ सभ मार्गदर्शन करैत छथि।

وَمَا لِيَ لَآ اَعْبُدُ الَّذِيْ فَطَرَنِيْ وَاِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ

wa mā liya lā a‘budul-lażī faṭaranī wa ilaihi turja‘ūn(a).

आ हमरा लेल कोनो कारण नहि जे हम (अल्लाह) के इबादत नहि करी जे हमरा बनौलनि आ केवल हुनका लग अहाँ वापस आबि जायब।

ءَاَتَّخِذُ مِنْ دُوْنِهٖٓ اٰلِهَةً اِنْ يُّرِدْنِ الرَّحْمٰنُ بِضُرٍّ لَّا تُغْنِ عَنِّيْ شَفَاعَتُهُمْ شَيْـًٔا وَّلَا يُنْقِذُوْنِۚ

a'attakhiżu min dūnihī ālihatan iy yuridnir-raḥmānu biḍurril lā tugni ‘annī syafā‘atuhum syai'aw wa lā yunqiżūn(i).

हम हुनका छोड़ि अन्य देवताक पूजा किएक करब? जँ परम कृपालु (अल्लाह) हमरा पर कोनो विपत्ति चाहैत छथि त हुनकर सभक मदद हमरा लेल कोनो फायदा नहि होयत, आ ओ सभ हमरा नहि बचा सकैत छथि।

اِنِّيْٓ اِذًا لَّفِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

innī iżal lafī ḍalālim mubīn(in).

असल मे जँ हम से (करितहुँ) त' हम निश्चित रूप सँ स्पष्ट त्रुटि मे रहितहुँ।

اِنِّيْٓ اٰمَنْتُ بِرَبِّكُمْ فَاسْمَعُوْنِۗ

innī āmantu birabbikum fasma‘ūn(i).

सत्ते, हम अहाँक प्रभु पर विश् वास कएने छी। तखन हमर (विश्वासक स्वीकारोक्ति) सुनू।”

قِيْلَ ادْخُلِ الْجَنَّةَ ۗقَالَ يٰلَيْتَ قَوْمِيْ يَعْلَمُوْنَۙ

qīladkhulil-jannah(ta), qāla yā laita qaumī ya‘lamūn(a).

कहल गेल (हुनका) "स्वर्ग मे प्रवेश करू।" ओ (ओ आदमी) कहलनि, "हमर लोक केँ बुझल रहैत त' नीक रहत, .

بِمَا غَفَرَ لِيْ رَبِّيْ وَجَعَلَنِيْ مِنَ الْمُكْرَمِيْنَ

bimā gafaralī rabbī wa ja‘alanī minal-mukramīn(a).

की कारण हमर प्रभु हमरा क्षमा क' देलनि आ हमरा ओहि मे सँ एक बना देलनि जिनकर महिमा भेल अछि |"

۞ وَمَآ اَنْزَلْنَا عَلٰى قَوْمِهٖ مِنْۢ بَعْدِهٖ مِنْ جُنْدٍ مِّنَ السَّمَاۤءِ وَمَا كُنَّا مُنْزِلِيْنَ

wa mā anzalnā ‘alā qaumihī mim ba‘dihī min jundim minas-samā'i wa mā kunnā munzilīn(a).

आ हुनकर (मृत्यु) के बाद हम आकाश स कोनो सेना हुनकर लोक के पास नै पठौलियैन, आ हमरा सब के ओकरा उतारय के जरूरत नै छल।

اِنْ كَانَتْ اِلَّا صَيْحَةً وَّاحِدَةً فَاِذَا هُمْ خٰمِدُوْنَ

in kānat illā ṣaiḥataw wāḥidatan fa'iżā hum khāmidūn(a).

एकहि कानब छोड़ि हुनका लोकनिक कोनो सजा नहि छलनि; ओ सभ तुरन्त मरि गेलाह।

يٰحَسْرَةً عَلَى الْعِبَادِۚ مَا يَأْتِيْهِمْ مِّنْ رَّسُوْلٍ اِلَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ

yā ḥasratan ‘alal-‘ibād(i), mā ya'tīhim mir rasūlin illā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

एहि नोकर सब के कतेक पछतावा होइत छलनि, जखन-जखन कोनो दूत हुनका सब लग अबैत छलाह, सदिखन हुनकर मजाक उड़ाबैत छलाह |

اَلَمْ يَرَوْا كَمْ اَهْلَكْنَا قَبْلَهُمْ مِّنَ الْقُرُوْنِ اَنَّهُمْ اِلَيْهِمْ لَا يَرْجِعُوْنَ

alam yarau kam ahlaknā qablahum minal-qurūni annahum ilaihim lā yarji‘ūn(a).

की हुनका सभ केँ ई नहि बुझल छनि जे हुनका सभ सँ पहिने कतेक लोक केँ हम सभ नष्ट कएने छी? ओहि लोक सभ मे सँ (जिनका हम सभ नष्ट क' देलहुँ) मे सँ कियो हुनका सभ लग नहि घुरल।

وَاِنْ كُلٌّ لَّمَّا جَمِيْعٌ لَّدَيْنَا مُحْضَرُوْنَ ࣖ

wa in kullul lammā jamī‘ul ladainā muḥḍarūn(a).

आ हर (लोक), सब किछु हमरा सब के सामने प्रस्तुत कयल जायत।

وَاٰيَةٌ لَّهُمُ الْاَرْضُ الْمَيْتَةُ ۖاَحْيَيْنٰهَا وَاَخْرَجْنَا مِنْهَا حَبًّا فَمِنْهُ يَأْكُلُوْنَ

wa āyatul lahumul-arḍul-maitah(tu), aḥyaināhā wa akhrajnā minhā ḥabban faminhu ya'kulūn(a).

आ हुनका सब लेल (अल्लाह के महानता के) एकटा निशानी अछि एकटा मृत (बंजर) धरती। हम सभ धरती केँ जीवन देलहुँ आ ओहि मे सँ अनाज निकाललहुँ, तेँ ओ सभ ओहि मे सँ खा गेल।

وَجَعَلْنَا فِيْهَا جَنّٰتٍ مِّنْ نَّخِيْلٍ وَّاَعْنَابٍ وَّفَجَّرْنَا فِيْهَا مِنَ الْعُيُوْنِۙ

wa ja‘alnā fīhā jannātim min nakhīliw wa a‘nābiw wa fajjarnā fīhā minal-‘uyūn(i).

हम सभ ओहि मे खजूर आ अंगूरक गाछी बनौलहुँ आ ओहि मे पानिक झरना बहा देलियैक।

لِيَأْكُلُوْا مِنْ ثَمَرِهٖۙ وَمَا عَمِلَتْهُ اَيْدِيْهِمْ ۗ اَفَلَا يَشْكُرُوْنَ

liya'kulū min ṡamarihī wa mā ‘amilathu aidīhim, afalā yasykurūn(a).

जाहि सँ ओ सभ ओकर फल आ हाथक काज सँ खा सकथि।” तखन ओ सभ धन्यवाद किएक नहि छथि?

سُبْحٰنَ الَّذِيْ خَلَقَ الْاَزْوَاجَ كُلَّهَا مِمَّا تُنْۢبِتُ الْاَرْضُ وَمِنْ اَنْفُسِهِمْ وَمِمَّا لَا يَعْلَمُوْنَ

subḥānal-lażī khalaqal-azwāja kullahā mimmā tumbitul-arḍu wa min anfusihim wa mimmā lā ya‘lamūn(a).

महिमा अल्लाह के हो जे सब चीज के जोड़ी बना क बनौने छैथ, जेकरा स धरती उगैत अछि आ अपना स आ ओहि स जे ओ सब नै जनैत छैथ।

وَاٰيَةٌ لَّهُمُ الَّيْلُ ۖنَسْلَخُ مِنْهُ النَّهَارَ فَاِذَا هُمْ مُّظْلِمُوْنَۙ

wa āyatul lahumul-lailu naslakhu minhun-nahāra fa'iżā hum muẓlimūn(a).

आ हुनका सभक लेल (अल्लाहक महानताक) एकटा निशानी अछि राति; हम दिन (राति) सँ हटा देलियैक, तखन तुरन्त ओ सब (अन्हार मे) भ गेल,

وَالشَّمْسُ تَجْرِيْ لِمُسْتَقَرٍّ لَّهَا ۗذٰلِكَ تَقْدِيْرُ الْعَزِيْزِ الْعَلِيْمِۗ

wasy-syamsu tajrī limustaqarril lahā, żālika taqdīrul-‘azīzil-‘alīm(i).

आ सूर्य अपन कक्षा मे चलैत अछि। एहन अछि (अल्लाह) सर्वशक्तिमान, सर्वज्ञ केर फरमान।

وَالْقَمَرَ قَدَّرْنٰهُ مَنَازِلَ حَتّٰى عَادَ كَالْعُرْجُوْنِ الْقَدِيْمِ

wal-qamara qaddarnāhu manāzila ḥattā ‘āda kal-‘urjūnil-qadīm(i).

आ हम चन्द्रमा के लेल एकटा परिसंचरण के स्थान निर्धारित केने छी, जाहि स (ओकर अंतिम परिसंचरण स्थान पर पहुंचला के बाद) ओ पुरान गुच्छा के रूप में वापस आबि जायत।

لَا الشَّمْسُ يَنْۢبَغِيْ لَهَآ اَنْ تُدْرِكَ الْقَمَرَ وَلَا الَّيْلُ سَابِقُ النَّهَارِ ۗوَكُلٌّ فِيْ فَلَكٍ يَّسْبَحُوْنَ

lasy-syamsu yambagī lahā an tudrikal-qamara wa lal-lailu sābiqun-nahār(i), wa kullun fī falakiy yasbaḥūn(a).

सूर्यक चानकेँ पकड़ब असंभव अछि, आ राति दिनकेँ आगू नहि बढ़ि सकैत अछि । प्रत्येक अपन कक्षा मे परिक्रमा करैत अछि।

وَاٰيَةٌ لَّهُمْ اَنَّا حَمَلْنَا ذُرِّيَّتَهُمْ فِى الْفُلْكِ الْمَشْحُوْنِۙ

wa āyatul lahum annā ḥamalnā żurriyyatahum fil-fulkil-masyḥūn(i).

आ हुनका सभक लेल एकटा संकेत ई अछि जे हम सभ हुनका सभक संतान केँ माल-जाल सँ लदल जहाज मे ल' जाइत छलहुँ,

وَخَلَقْنَا لَهُمْ مِّنْ مِّثْلِهٖ مَا يَرْكَبُوْنَ

wa khalaqnā lahum mim miṡlihī mā yarkabūn(a).

आ हम हुनका सभक लेल (आन परिवहन साधन) ओहिना बनौने रही जेना ओ सभ सवारी करैत छथि |

وَاِنْ نَّشَأْ نُغْرِقْهُمْ فَلَا صَرِيْخَ لَهُمْ وَلَاهُمْ يُنْقَذُوْنَۙ

wa in nasya' nugriqhum falā ṣarīkha lahum wa lā hum yunqażūn(a).

आ जँ हम सभ चाहब तँ ओकरा सभकेँ डूबा दैत छी। तेँ हुनका सभक लेल कोनो सहायक नहि छल आ ने हुनका सभक उद्धार भेलनि।

اِلَّا رَحْمَةً مِّنَّا وَمَتَاعًا اِلٰى حِيْنٍ

illā raḥmatam minnā wa matā‘an ilā ḥīn(in).

मुदा (हम सभ हुनका सभ केँ बचा लेलहुँ) हमरा सभक एकटा पैघ दया सँ आ किछु समयक लेल हुनका सभ केँ भोग देबाक लेल।

وَاِذَا قِيْلَ لَهُمُ اتَّقُوْا مَا بَيْنَ اَيْدِيْكُمْ وَمَا خَلْفَكُمْ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَ

wa iżā qīla lahumuttaqū mā baina aidīkum wa mā khalfakum la‘allakum turḥamūn(a).

आ जखन हुनका सभ सँ कहल जाइत छनि जे, "अहाँ सभक समक्ष (एहि संसार मे) आ जे दण्ड आओत (परलोक) सँ डरू जाहि सँ अहाँ सभ केँ दया भेटय।"

وَمَا تَأْتِيْهِمْ مِّنْ اٰيَةٍ مِّنْ اٰيٰتِ رَبِّهِمْ اِلَّا كَانُوْا عَنْهَا مُعْرِضِيْنَ

wa mā ta'tīhim min āyatim min āyāti rabbihim illā kānū ‘anhā mu‘riḍīn(a).

आ जखन कखनो परमेश् वरक संकेतक कोनो निशानी हुनका सभ लग अबैत छलनि तँ ओ सभ सदिखन ओहिसँ मुँह घुमा लैत छलाह |

وَاِذَا قِيْلَ لَهُمْ اَنْفِقُوْا مِمَّا رَزَقَكُمُ اللّٰهُ ۙقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَنُطْعِمُ مَنْ لَّوْ يَشَاۤءُ اللّٰهُ اَطْعَمَهٗٓ ۖاِنْ اَنْتُمْ اِلَّا فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

wa iżā qīla lahum anfiqū mimmā razaqakumullāh(u), qālal-lażīna kafarū lil-lażīna āmanū anuṭ‘imu mal lau yasyā'ullāhu aṭ‘amah(ū), in antum illā fī ḍalālim mubīn(in).

आ जखन हुनका सभ सँ कहल जाइत छनि जे "अल्लाह जे किछु रोजी-रोटी अहाँ सभ केँ देने छथि से खर्च करू" तखन काफिर सभ विश्वासी सभ केँ कहैत छथि, "की हमरा सभक लेल उचित अछि जे हम सभ ओहि लोक सभ केँ खुआबी, जिनका सभ केँ जँ अल्लाह चाहथि तँ ओ सभ केँ खुआ दैतथि? अहाँ सभ सचमुच स्पष्ट गलती मे छी।"

وَيَقُوْلُوْنَ مَتٰى هٰذَا الْوَعْدُ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

wa yaqūlūna matā hāżal-wa‘du in kuntum ṣādiqīn(a).

आ ओ सभ (काफिर सभ) कहलनि जे, जँ अहाँ सभ सच्चा छी तँ (कयामतक दिनक) वादा कहिया पूरा होयत?"

مَا يَنْظُرُوْنَ اِلَّا صَيْحَةً وَّاحِدَةً تَأْخُذُهُمْ وَهُمْ يَخِصِّمُوْنَ

mā yanẓurūna illā ṣaiḥataw wāḥidatan ta'khużuhum wa hum yakhiṣṣimūn(a).

बस एकटा चिचियाहट के इंतजार में छल, जे लड़ैत काल हुनका सब के तबाह क देत।

فَلَا يَسْتَطِيْعُوْنَ تَوْصِيَةً وَّلَآ اِلٰٓى اَهْلِهِمْ يَرْجِعُوْنَ ࣖ

falā yastaṭī‘ūna tauṣiyataw wa lā ilā ahlihim yarji‘ūn(a).

तेँ ओ सभ वसीयत करबा मे असमर्थ छथि आ ओ सभ (ओहो) अपन परिवार मे वापस नहि आबि सकैत छथि ।

وَنُفِخَ فِى الصُّوْرِ فَاِذَا هُمْ مِّنَ الْاَجْدَاثِ اِلٰى رَبِّهِمْ يَنْسِلُوْنَ

wa nufikha fiṣ-ṣūri fa'iżā hum minal-ajdāṡi ilā rabbihim yansilūn(a).

तखन तुरही बाजल, आ तुरन्त ओ सभ अपन कब्र सँ बाहर निकलि अपन प्रभुक लग चलि गेलाह।

قَالُوْا يٰوَيْلَنَا مَنْۢ بَعَثَنَا مِنْ مَّرْقَدِنَا ۜهٰذَا مَا وَعَدَ الرَّحْمٰنُ وَصَدَقَ الْمُرْسَلُوْنَ

qālū yā wailanā mam ba‘aṡanā mim marqadinā…hāżā mā wa‘adar-raḥmānu wa ṣadaqal-mursalūn(a).

ओ सभ कहलक, "धिक्कार! हमरा सभ केँ पलंग (कबर) सँ के उठौलक?" यही (अल्लाह) दयालु आरू (अपनऽ) दूतऽ के प्रति सच्चा वादा करलकै ।

اِنْ كَانَتْ اِلَّا صَيْحَةً وَّاحِدَةً فَاِذَا هُمْ جَمِيْعٌ لَّدَيْنَا مُحْضَرُوْنَ

in kānat illā ṣaiḥataw wāḥidatan fa'iżā hum jamī‘ul ladainā muḥḍarūn(a).

ओ चीत्कार मात्र एक बेर भेल, तखन तुरन्त ओ सभ हमरा सभक सोझाँ आनल गेल (हिसाब करबाक चाही)।

فَالْيَوْمَ لَا تُظْلَمُ نَفْسٌ شَيْـًٔا وَّلَا تُجْزَوْنَ اِلَّا مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

fal-yauma lā tuẓlamu nafsun syai'aw wa lā tujzauna illā mā kuntum ta‘malūn(a).

तेँ ओहि दिन ककरो कनिको नुकसान नहि होयत, आ अहाँ सभक प्रतिफल नहि भेटत सिवाय अहाँ सभक काजक अनुसार।

اِنَّ اَصْحٰبَ الْجَنَّةِ الْيَوْمَ فِيْ شُغُلٍ فٰكِهُوْنَ ۚ

inna aṣḥābal-jannatil-yauma fī syugulin fākihūn(a).

सचमुच, ओहि दिन जन्नत के निवासी (अपन) व्यस्तता में मस्त रहताह |

هُمْ وَاَزْوَاجُهُمْ فِيْ ظِلٰلٍ عَلَى الْاَرَاۤىِٕكِ مُتَّكِـُٔوْنَ ۚ

hum wa azwājuhum fī ẓilālin ‘alal-arā'iki muttaki'ūn(a).

ओ सभ आ ओकर सभक साथी सभ सोफा पर झुकि कए छाहरि मे छल ।

لَهُمْ فِيْهَا فَاكِهَةٌ وَّلَهُمْ مَّا يَدَّعُوْنَ ۚ

lahum fīhā fākihatuw wa lahum mā yadda‘ūn(a).

स्वर्ग मे फल आ जे चाहथि से भेटतनि।

سَلٰمٌۗ قَوْلًا مِّنْ رَّبٍّ رَّحِيْمٍ

salāmun qaulam mir rabbir raḥīm(in).

(हुनका सभ केँ कहल गेल छैक), “सलम,” परम दयालु परमात्माक अभिवादनक रूप मे |

وَامْتَازُوا الْيَوْمَ اَيُّهَا الْمُجْرِمُوْنَ

wamtāzul-yauma ayyuhal-mujrimūn(a).

आ (काफिर सभ सँ कहल गेल छल), “हे पापी लोकनि, आइ अहाँ सभ (विश्वासी सभ सँ) अलग करू!

۞ اَلَمْ اَعْهَدْ اِلَيْكُمْ يٰبَنِيْٓ اٰدَمَ اَنْ لَّا تَعْبُدُوا الشَّيْطٰنَۚ اِنَّهٗ لَكُمْ عَدُوٌّ مُّبِيْنٌ

alam a‘had ilaikum yā banī ādama allā ta‘budusy-syaiṭān(a), innahū lakum ‘aduwwum mubīn(un).

हे आदमक सन्तान आ पोता-पोती सभ, की हम अहाँ सभ केँ शैतानक आराधना नहि करबाक आज्ञा नहि देने छी? सचमुच, शैतान अहाँक लेल असली दुश्मन अछि,

وَاَنِ اعْبُدُوْنِيْ ۗهٰذَا صِرَاطٌ مُّسْتَقِيْمٌ

wa ani‘budūnī, hāżā ṣirāṭum mustaqīm(un).

आ हमर आराधना करू। ई सोझ बाट अछि।”

وَلَقَدْ اَضَلَّ مِنْكُمْ جِبِلًّا كَثِيْرًا ۗاَفَلَمْ تَكُوْنُوْا تَعْقِلُوْنَ

wa laqad aḍalla minkum jibillan kaṡīrā(n), afalam takūnū ta‘qilūn(a).

आ सत्ते, ओ (शैतान) अहाँ सभ मे सँ बहुतो केँ भटकौने छथि। तखन की अहाँ नहि बुझब?

هٰذِهٖ جَهَنَّمُ الَّتِيْ كُنْتُمْ تُوْعَدُوْنَ

hāżihī jahannamul-latī kuntum tū‘adūn(a).

ई नरकक (नरक) अछि जकरा बारे मे अहाँ केँ पहिने चेतावनी देल गेल छल |

اِصْلَوْهَا الْيَوْمَ بِمَا كُنْتُمْ تَكْفُرُوْنَ

iṣlauhal-yauma bimā kuntum takfurūn(a).

आइ एहि मे प्रवेश करू कारण पहिने अहाँ एकरा नकारैत छलहुँ ।

اَلْيَوْمَ نَخْتِمُ عَلٰٓى اَفْوَاهِهِمْ وَتُكَلِّمُنَآ اَيْدِيْهِمْ وَتَشْهَدُ اَرْجُلُهُمْ بِمَا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ

al-yauma nakhtimu ‘alā afwāhihim wa tukallimunā aidīhim wa tasyhadu arjuluhum bimā kānū yaksibūn(a).

आइ हम सभ हुनका सभक मुँह बन्न क' देने छी; ओकर हाथ हमरा सभसँ बाजत आ ओकर पएर पहिने जे काज करैत छल तकर गवाही देत।

وَلَوْ نَشَاۤءُ لَطَمَسْنَا عَلٰٓى اَعْيُنِهِمْ فَاسْتَبَقُوا الصِّرَاطَ فَاَنّٰى يُبْصِرُوْنَ

wa lau nasyā'u laṭamasnā ‘alā a‘yunihim fastabaquṣ-ṣirāṭa fa annā yubṣirūn(a).

आ जँ हम सभ चाहितहुँ तँ हुनका सभक दृष्टि अवश्य छीनि लैतहुँ, जाहिसँ ओ सभ कोनो बाट ताकबाक लेल दौड़-धूप करथि । तखन ओ सभ कोना देखि सकैत छल।

وَلَوْ نَشَاۤءُ لَمَسَخْنٰهُمْ عَلٰى مَكَانَتِهِمْ فَمَا اسْتَطَاعُوْا مُضِيًّا وَّلَا يَرْجِعُوْنَ ࣖ

wa lau nasyā'u lamasakhnāhum ‘alā makānatihim famastaṭā‘ū muḍiyyaw wa lā yarji‘ūn(a).

आ जँ हम सभ चाहैत रहितहुँ तँ हुनकर रूप बदलि दैतहुँ जतय ओ सभ छलाह; जे आब चलबा मे असमर्थ भ' जाइत छथि आ घुरबा मे सेहो असमर्थ भ' जाइत छथि ।

وَمَنْ نُّعَمِّرْهُ نُنَكِّسْهُ فِى الْخَلْقِۗ اَفَلَا يَعْقِلُوْنَ

wa man nu‘ammirhu nunakkishu fil-khalq(i), afalā ya‘qilūn(a).

आ जकरा हम ओकर जीवन लम्बा करब ओकरा (हुनकर) अस्तित्वक आरंभ मे लौटा देब। तखन ओ सभ किएक नहि बुझैत छथि?

وَمَا عَلَّمْنٰهُ الشِّعْرَ وَمَا يَنْۢبَغِيْ لَهٗ ۗاِنْ هُوَ اِلَّا ذِكْرٌ وَّقُرْاٰنٌ مُّبِيْنٌ ۙ

wa mā ‘allamnāhusy-syi‘ra wa mā yambagī lah(ū), in huwa illā żikruw wa qur'ānum mubīn(un).

आ हम हुनका (मुहम्मद) के कविता नहि सिखबैत छलहुँ आ कविता हुनका लेल उचित नहि छल । कुरान एकटा स्पष्ट पाठ आ किताब के अलावा किछु नहि अछि,

لِّيُنْذِرَ مَنْ كَانَ حَيًّا وَّيَحِقَّ الْقَوْلُ عَلَى الْكٰفِرِيْنَ

liyunżira man kāna ḥayyaw wa yaḥiqqal-qaulu ‘alal-kāfirīn(a).

ताकि ओ (मुहम्मद) जीवित (अपन हृदय) के चेतावनी देथिन आ ताकि काफिर के लेल न्याय (अजाब) निश्चित भ जाय।

اَوَلَمْ يَرَوْا اَنَّا خَلَقْنَا لَهُمْ مِّمَّا عَمِلَتْ اَيْدِيْنَآ اَنْعَامًا فَهُمْ لَهَا مٰلِكُوْنَ

awalam yarau annā khalaqnā lahum mimmā ‘amilat aidīnā an‘āman fahum lahā mālikūn(a).

आ की ओ सभ ई नहि देखैत छथि जे हम सभ हुनका सभक लेल मवेशी बनौने छी, जे हम सभ अपन शक्ति सँ बनौने छी, आ हुनका सभक प्रभुत्व छनि?

وَذَلَّلْنٰهَا لَهُمْ فَمِنْهَا رَكُوْبُهُمْ وَمِنْهَا يَأْكُلُوْنَ

wa żallalnāhā lahum fa minhā rakūbuhum wa minhā ya'kulūn(a).

आ हम सभ ओकरा सभ (पशु सभ केँ) ओकरा सभक अधीन कएने छी; किछु अपन सवारीक लेल आ किछु भोजनक लेल।

وَلَهُمْ فِيْهَا مَنَافِعُ وَمَشَارِبُۗ اَفَلَا يَشْكُرُوْنَ

wa lahum fīhā manāfi‘u wa masyārib(u), afalā yasykurūn(a).

आ ओकरा सभकेँ एहिसँ विभिन्न लाभ आ पेय पदार्थ भेटैत छैक । तखन ओ सभ कृतज्ञ किएक नहि छथि?

وَاتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اٰلِهَةً لَّعَلَّهُمْ يُنْصَرُوْنَ ۗ

wattakhażū min dūnillāhi ālihatal la‘allahum yunṣarūn(a).

आरू अल्लाह के अलावा दोसरऽ काम करै छै ताकि ओकरा मदद मिल॑ सक॑ ।

لَا يَسْتَطِيْعُوْنَ نَصْرَهُمْۙ وَهُمْ لَهُمْ جُنْدٌ مُّحْضَرُوْنَ

lā yastaṭī‘ūna naṣrahum, wa hum lahum jundum muḥḍarūn(a).

ओ सभ (मूर्ति) ओकरा सभक कोनो मददि नहि क' सकल, भले ओ सभ एकटा सेना छल जे ओकरा सभक पहरा देब' लेल तैयार छल।

فَلَا يَحْزُنْكَ قَوْلُهُمْ ۘاِنَّا نَعْلَمُ مَا يُسِرُّوْنَ وَمَا يُعْلِنُوْنَ

falā yaḥzunka qauluhum, innā na‘lamu mā yusirrūna wa mā yu‘linūn(a).

तेँ हुनका लोकनिक बात अहाँ (हे मुहम्मद) केँ दुखी नहि करय दियौक। सचमुच, हम सब जनैत छी जे ओ सब की नुकाबैत छथि आ की घोषणा करैत छथि।

اَوَلَمْ يَرَ الْاِنْسَانُ اَنَّا خَلَقْنٰهُ مِنْ نُّطْفَةٍ فَاِذَا هُوَ خَصِيْمٌ مُّبِيْنٌ

awalam yaral-insānu annā khalaqnāhu min nuṭfatin fa'iżā huwa khaṣīmum mubīn(un).

आ की मनुष्य नै देखैत अछि जे हम ओकरा शुक्राणु के बूंद स बनौने छी, आ ओ स्पष्ट दुश्मन निकलैत अछि !

وَضَرَبَ لَنَا مَثَلًا وَّنَسِيَ خَلْقَهٗۗ قَالَ مَنْ يُّحْيِ الْعِظَامَ وَهِيَ رَمِيْمٌ

wa ḍaraba lanā maṡalaw wa nasiya khalqah(ū), qāla may yuḥyil-‘iẓāma wa hiya ramīm(un).

आ हमरा सभक लेल दृष्टान्त बनौलनि आ घटनाक उत्पत्ति बिसरि गेलाह; ओ बजलाह, "हड्डी, जे चकनाचूर भ' गेल अछि, ओकरा के जीवित क' सकैत अछि?"

قُلْ يُحْيِيْهَا الَّذِيْٓ اَنْشَاَهَآ اَوَّلَ مَرَّةٍ ۗوَهُوَ بِكُلِّ خَلْقٍ عَلِيْمٌ ۙ

qul yuḥyīhal-lażī ansya'ahā awwala marrah(tin), wa huwa bikulli khalqin ‘alīm(un).

कहू (मुहम्मद), "जे एकरा जीवंत करतै, वू (अल्लाह) छै जे एकरा सबसें पहलें सृजित करलकै। आरू वू सब प्राणी के बारे में सर्वज्ञ छै,

ۨالَّذِيْ جَعَلَ لَكُمْ مِّنَ الشَّجَرِ الْاَخْضَرِ نَارًاۙ فَاِذَآ اَنْتُمْ مِّنْهُ تُوْقِدُوْنَ

allażī ja‘ala lakum minasy-syajaril-akhḍari nārā(n), fa'iżā antum minhu tūqidūn(a).

ई (अल्लाह) छथि जे अहाँ सभक लेल हरियर लकड़ी सँ आगि बनबैत छथि, तखन अहाँ सभ ओहि सँ (आगि) जराबैत छी।”

اَوَلَيْسَ الَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ بِقٰدِرٍ عَلٰٓى اَنْ يَّخْلُقَ مِثْلَهُمْ ۗبَلٰى وَهُوَ الْخَلّٰقُ الْعَلِيْمُ

awa laisal-lażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa biqādirin ‘alā ay yakhluqa miṡlahum, balā wa huwal-khallāqul-‘alīm(u).

आरू की (अल्लाह) जे आकाश आरू धरती के रचना करलकै, वू कुछ ऐन्हऽ ही (हुनकरऽ नष्ट शरीर) के पुनः सृजन करै में सक्षम नै छै? सत्य, आ ओ सर्वसृष्टिकर्ता, सर्वज्ञ छथि।

اِنَّمَآ اَمْرُهٗٓ اِذَآ اَرَادَ شَيْـًٔاۖ اَنْ يَّقُوْلَ لَهٗ كُنْ فَيَكُوْنُ

innamā amruhū iżā arāda syai'an ay yaqūla lahū kun fa yakūn(u).

सचमुच, जखन ओ कोनो चीजक इच्छा करैत छथि त' ओकरा मात्र कहैत छथि, "बहू!" त' से त' अछिए।

فَسُبْحٰنَ الَّذِيْ بِيَدِهٖ مَلَكُوْتُ كُلِّ شَيْءٍ وَّاِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ ࣖ

fa subḥānal-lażī biyadihī malakūtu kulli syai'iw wa ilaihi turja‘ūn(a).

त महिमा हुनका (अल्लाह) के हो, जिनकर हाथ में सब चीज पर प्रभुत्व छै आ हुनका पर अहाँ वापस आबि जायब।