Q.S अल-हिजर (اَلْحِجْر) - 99 पदों की संख्या

الۤرٰ ۗتِلْكَ اٰيٰتُ الْكِتٰبِ وَقُرْاٰنٍ مُّبِيْنٍ ۔

alif lām rā, tilka āyātul-kitābi wa qur'ānim mubīn(in).

अलिफ लम रा. (ई सूरह) (कुछ) (सिद्ध) किताब के आयत अछि, अर्थात (क) कुरान के आयत जे व्याख्या प्रदान करैत अछि |

رُبَمَا يَوَدُّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَوْ كَانُوْا مُسْلِمِيْنَ

rubamā yawaddul-lażīna kafarū lau kānū muslimīn(a).

काफिर कखनो काल (बाद मे परलोक मे) चाहैत छथि जे ओ पहिने (एहि दुनिया मे) मुसलमान बनि गेल रहितथि |

ذَرْهُمْ يَأْكُلُوْا وَيَتَمَتَّعُوْا وَيُلْهِهِمُ الْاَمَلُ فَسَوْفَ يَعْلَمُوْنَ

Żarhum ya'kulū wa yatamatta‘ū wa yulhihimul-amalu fa saufa ya‘lamūn(a).

हुनका (एहि संसार मे) भोजन करय दियौक आ मस्ती करय दियौक आ अपन (खाली) सपना सँ विचलित रहय दियौक, बाद मे हुनका सभ केँ (अपन कर्म केर परिणाम) पता चलतनि।

وَمَآ اَهْلَكْنَا مِنْ قَرْيَةٍ اِلَّا وَلَهَا كِتَابٌ مَّعْلُوْمٌ

wa mā ahlaknā min qaryatin illā wa lahā kitābum ma‘lūm(un).

आ हम कोनो शहर के नष्ट नै करैत छी सिवाय एकर जे ओकर लेल एकटा निश्चित उपाय निर्धारित कयल गेल हो।

مَا تَسْبِقُ مِنْ اُمَّةٍ اَجَلَهَا وَمَا يَسْتَأْخِرُوْنَ

mā tasbiqu min ummatin ajalahā wa mā yasta'khirūn(a).

कोनो एहन लोक नहि अछि जे अपन मृत्यु सँ पहिने आबि सकैत अछि, आ (एकर) स्थगनक लेल सेहो नहि माँगि सकैत अछि ।

وَقَالُوْا يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْ نُزِّلَ عَلَيْهِ الذِّكْرُ اِنَّكَ لَمَجْنُوْنٌ ۗ

wa qālū yā ayyuhal-lażī nuzzila ‘alaihiż-żikru innaka lamajnūn(un).

आ ओ सभ कहलक, “हे आदमी, जकरा पर कुरान उतारल गेल छल, सचमुच अहाँ (मुहम्मद) सचमुच पागल छी।”

لَوْمَا تَأْتِيْنَا بِالْمَلٰۤىِٕكَةِ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ

lau mā ta'tīnā bil-malā'ikati in kunta minaṣ-ṣādiqīn(a).

अहाँ हमरा सभ लग कोनो स्वर्गदूत किएक नहि अनलहुँ, जँ अहाँ धर्मी मे सँ एक छी?"

مَا نُنَزِّلُ الْمَلٰۤىِٕكَةَ اِلَّا بِالْحَقِّ وَمَا كَانُوْٓا اِذًا مُّنْظَرِيْنَ

mā nunazzilul-malā'ikata illā bil-ḥaqqi wa mā kānū iżam munẓarīn(a).

हम सभ स्वर्गदूत सभ केँ सत्यक संग छोड़ि नहि पठेलहुँ (दण्ड अनबाक लेल) आ ओहि समय मे हुनका सभ केँ कोनो छूट नहि देल गेल छल |

اِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَاِنَّا لَهٗ لَحٰفِظُوْنَ

innā naḥnu nazzalnaż-żikra wa innā lahū laḥāfiẓūn(a).

सचमुच, हमहीं छी जे कुरान के उतारने छी, आ निश्चित रूप स हम सब एकरा (भी) संरक्षित करैत छी।

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ فِيْ شِيَعِ الْاَوَّلِيْنَ

wa laqad arsalnā min qablika fī syiya‘il-awwalīn(a).

आ सच मे हम अहाँ (मुहम्मद) सँ पहिने (कई दूत) पूर्वक लोक मे पठा देने छी।

وَمَا يَأْتِيْهِمْ مِّنْ رَّسُوْلٍ اِلَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ

wa mā ya'tīhim mir rasūlin illā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

आ जखन कखनो कोनो दूत हुनका सभ लग अबैत छलाह तऽ सदिखन हुनकर मजाक उड़ाबैत छलाह ।

كَذٰلِكَ نَسْلُكُهٗ فِيْ قُلُوْبِ الْمُجْرِمِيْنَۙ

każālika naslukuhū fī qulūbil-mujrimīn(a).

एहि तरहें, हम एकरा (उपहास) पापी सभक हृदय मे राखि दैत छी

لَا يُؤْمِنُوْنَ بِهٖ وَقَدْ خَلَتْ سُنَّةُ الْاَوَّلِيْنَ

lā yu'minūna bihī wa qad khalat sunnatul-awwalīn(a).

ओ सब एहि (कुरान) पर विश्वास नहि करैत छथि भले अल्लाह के खतना पहिने के लोक पर चलि गेल हो |

وَلَوْ فَتَحْنَا عَلَيْهِمْ بَابًا مِّنَ السَّمَاۤءِ فَظَلُّوْا فِيْهِ يَعْرُجُوْنَۙ

wa lau fataḥnā ‘alaihim bābam minas-samā'i fa ẓallū fīhi ya‘rujūn(a).

आ जँ हम हुनका सभक लेल स्वर्गक एकटा दरबज्जा खोलि देबनि तखन ओ सभ ओहि दिस चढ़ैत रहैत छथि,

لَقَالُوْٓا اِنَّمَا سُكِّرَتْ اَبْصَارُنَا بَلْ نَحْنُ قَوْمٌ مَّسْحُوْرُوْنَ ࣖ

laqālū innamā sukkirat abṣārunā bal naḥnu qaumum masḥūrūn(a).

ओना त' ओ सभ कहलक, "सत्ते, हमर सभक दृष्टि मेघयुक्त अछि, वास्तव मे हम सभ जादू सँ प्रभावित छी."

وَلَقَدْ جَعَلْنَا فِى السَّمَاۤءِ بُرُوْجًا وَّزَيَّنّٰهَا لِلنّٰظِرِيْنَۙ

wa laqad ja‘alnā fis-samā'i burūjaw wa zayyannāhā lin-nāẓirīn(a).

आ सत्ते, हम आकाश मे तारा के गुच्छा बना के (ओकरा) देखनिहार के सुन्दर बुझा देने छी |

وَحَفِظْنٰهَا مِنْ كُلِّ شَيْطٰنٍ رَّجِيْمٍۙ

wa ḥafiẓnāhā min kulli syaiṭānir rajīm(in).

आ हम सभ एकरा हर अभिशप्त (विपत्ति) शैतान सँ बचाबैत छी।

اِلَّا مَنِ اسْتَرَقَ السَّمْعَ فَاَتْبَعَهٗ شِهَابٌ مُّبِيْنٌ

illā manistaraqas-sam‘a fa atba‘ahū syihābum mubīn(un).

सिवाय (शैतान) के जे (समाचार) चोरा लैत अछि जे (स्वर्गदूत सँ) सुनल जा सकैत अछि आ फेर तेज आगि के फटकार द्वारा पीछा कयल जाइत अछि |

وَالْاَرْضَ مَدَدْنٰهَا وَاَلْقَيْنَا فِيْهَا رَوَاسِيَ وَاَنْۢبَتْنَا فِيْهَا مِنْ كُلِّ شَيْءٍ مَّوْزُوْنٍ

wal-arḍa madadnāhā wa alqainā fīhā rawāsiya wa ambatnā fīhā min kulli syai'im mauzūn(in).

आ हम धरती के पसारि क ओहि पर पहाड़ रोपलहुं आ ओतय सब किछु ओकर आकार के हिसाब स उगा देलहुं।

وَجَعَلْنَا لَكُمْ فِيْهَا مَعَايِشَ وَمَنْ لَّسْتُمْ لَهٗ بِرٰزِقِيْنَ

wa ja‘alnā lakum fīhā ma‘āyisya wa mal lastum lahū birāziqīn(a).

आ हम सभ ओहि मे अहाँक आवश्यकताक लेल जीवनक स्रोत बनेने छी, आ (हम सभ सेहो) एहन प्राणी बनेने छी जकर रोजी-रोटी अहाँ नहि छी |

وَاِنْ مِّنْ شَيْءٍ اِلَّا عِنْدَنَا خَزَاۤىِٕنُهٗ وَمَا نُنَزِّلُهٗٓ اِلَّا بِقَدَرٍ مَّعْلُوْمٍ

wa im min syai'in illā ‘indanā khazā'inuhū wa mā nunazziluhū illā biqadarim ma‘lūm(un).

आ कोनो चीज नहि अछि सिवाय हमरा सभक संग ओकर खजाना; हम सभ एकरा ज्ञात मात्रा छोड़ि नीचाँ नहि पठा दैत छी ।

وَاَرْسَلْنَا الرِّيٰحَ لَوَاقِحَ فَاَنْزَلْنَا مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَاَسْقَيْنٰكُمُوْهُۚ وَمَآ اَنْتُمْ لَهٗ بِخٰزِنِيْنَ

wa arsalnar-riyāḥa lawāqiha fa anzalnā minas-samā'i mā'an fa asqainākumūh(u), wa mā antum lahū bikhāzinīn(a).

आ हम हवा के प्रजनन करय लेल पठाबैत छी आ आकाश स बरखा पठबैत छी, तखन हम अहाँ के ओहि स पानि दैत छी, आ अहाँ सब ओकरा संग्रहण करय वाला नहि छी।

وَاِنَّا لَنَحْنُ نُحْيٖ وَنُمِيْتُ وَنَحْنُ الْوٰرِثُوْنَ

wa innā lanaḥnu nuḥyī wa numītu wa naḥnul-wāriṡūn(a).

आ सचमुच, हमहीं जीवन दैत छी आ मृत्युक कारण बनैत छी आ हमहीं उत्तराधिकारी छी।

وَلَقَدْ عَلِمْنَا الْمُسْتَقْدِمِيْنَ مِنْكُمْ وَلَقَدْ عَلِمْنَا الْمُسْتَأْخِرِيْنَ

wa laqad ‘alimnal-mustaqdimīna minkum wa laqad ‘alimnal-musta'khirīn(a).

आ सत्ते, हम अहाँसँ पहिने पूर्वक जनैत छी आ बादक सेहो जनैत छी ।

وَاِنَّ رَبَّكَ هُوَ يَحْشُرُهُمْۗ اِنَّهٗ حَكِيْمٌ عَلِيْمٌ ࣖ

wa inna rabbaka huwa yaḥsyuruhum, innahū ḥakīmun ‘alīm(un).

आ सत्ते अहाँक प्रभु, ओ हुनका सभ केँ जमा करताह। सचमुच, ओ सर्वज्ञ, सर्वज्ञ छथि।

وَلَقَدْ خَلَقْنَا الْاِنْسَانَ مِنْ صَلْصَالٍ مِّنْ حَمَاٍ مَّسْنُوْنٍۚ

wa laqad khalaqnal-insāna min ṣalṣālim min ḥama'im masnūn(in).

आ सचमुच, हम मनुक्ख (आदम) के कारी थाल स सूखल माटि स बनौने छी जेकरा आकार देल गेल छल।

وَالْجَاۤنَّ خَلَقْنٰهُ مِنْ قَبْلُ مِنْ نَّارِ السَّمُوْمِ

wal-jānna khalaqnāhu min qablu min nāris-samūm(i).

आ हम सभ (आदम) सँ पहिने जिन्न केँ बहुत गरम आगि सँ बनौने रही।

وَاِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اِنِّيْ خَالِقٌۢ بَشَرًا مِّنْ صَلْصَالٍ مِّنْ حَمَاٍ مَّسْنُوْنٍۚ

wa iż qāla rabbuka lil-malā'ikati innī khāliqum basyaram min ṣalṣālim min ḥama'im masnūn(in).

आ (याद करू), जखन अहाँक प्रभु स्वर्गदूत सभ केँ कहलनि, “सत्ते, हम एकटा मनुक्ख केँ कारी थाल सँ सुखायल माटि सँ सृजन करब जकरा आकार देल गेल अछि |

فَاِذَا سَوَّيْتُهٗ وَنَفَخْتُ فِيْهِ مِنْ رُّوْحِيْ فَقَعُوْا لَهٗ سٰجِدِيْنَ

fa iżā sawwaituhū wa nafakhtu fīhi mir rūḥī fa qa‘ū lahū sājidīn(a).

त जखन हम (घटना) के सिद्ध क' लेब, आ ओहि मे अपन आत्मा (सृष्टि) के साँस द' लेने छी, तखन सजदा क' क' ओकरा प्रणाम करू।"

فَسَجَدَ الْمَلٰۤىِٕكَةُ كُلُّهُمْ اَجْمَعُوْنَۙ

fa sajadal-malā'ikatu kulluhum ajma‘ūn(a).

तखन स् वर्गदूत सभ एक संग प्रणाम कयलनि।

اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ اَبٰىٓ اَنْ يَّكُوْنَ مَعَ السّٰجِدِيْنَ

illā iblīs(a), abā ay yakūna ma‘as-sājidīn(a).

शैतान छोड़ि। ओ सजदा करय बला (फरिश्ता) मे शामिल होबय मे संकोच करैत छलाह |

قَالَ يٰٓاِبْلِيْسُ مَا لَكَ اَلَّا تَكُوْنَ مَعَ السّٰجِدِيْنَ

qāla yā iblīsu mā laka allā takūna ma‘as-sājidīn(a).

ओ (अल्लाह) कहलनि, "हे शैतान! अहाँ हुनका सभक संग सजदा किएक (नहि) करैत छी?"

قَالَ لَمْ اَكُنْ لِّاَسْجُدَ لِبَشَرٍ خَلَقْتَهٗ مِنْ صَلْصَالٍ مِّنْ حَمَاٍ مَّسْنُوْنٍ

qāla lam akul li'asjuda libasyarin khalaqtahū min ṣalṣālim min ḥama'im masnūn(in).

ओ (इब्लीस) कहलनि, "हम कहियो एहन मनुक्ख केँ प्रणाम नहि करब जकरा अहाँ कारी थाल सँ सुखायल माटि सँ बनौने छी जकरा आकार देल गेल छलैक |"

قَالَ فَاخْرُجْ مِنْهَا فَاِنَّكَ رَجِيْمٌۙ

qāla fakhruj minhā fa innaka rajīm(un).

ओ (अल्लाह) कहलनि, “तखन जन्नत सँ बाहर निकलू, कारण अहाँ शापित छी।

وَّاِنَّ عَلَيْكَ اللَّعْنَةَ اِلٰى يَوْمِ الدِّيْنِ

wa inna ‘alaikal-la‘nata ilā yaumid-dīn(i).

आ सत्ते, कयामतक दिन धरि अहाँ सभ पर शाप रहत।”

قَالَ رَبِّ فَاَنْظِرْنِيْٓ اِلٰى يَوْمِ يُبْعَثُوْنَ

qāla rabbi fa anẓirnī ilā yaumi yub‘aṡūn(a).

ओ (शैतान) कहलनि, "हे हमर प्रभु, (जँ एहन अछि) तखन हमरा ओहि दिन धरि देरी दिअ जाबत धरि (मनुष्य) जीबि उठत।"

قَالَ فَاِنَّكَ مِنَ الْمُنْظَرِيْنَۙ

qāla fa innaka minal-munẓarīn(a).

अल्लाह कहैत छथि, "(ठीक छै) तखन सचमुच अहाँ ओहि मे सँ छी जिनका देरी देल गेल अछि,

اِلٰى يَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُوْمِ

ilā yaumil-waqtil-ma‘lūm(i).

निर्धारित दिन (प्रलय) तक।”

قَالَ رَبِّ بِمَآ اَغْوَيْتَنِيْ لَاُزَيِّنَنَّ لَهُمْ فِى الْاَرْضِ وَلَاُغْوِيَنَّهُمْ اَجْمَعِيْنَۙ

qāla rabbi bimā agwaitanī la'uzayyinanna lahum fil-arḍi wa la'ugwiyannahum ajma‘īn(a).

ओ (शैतान) कहलनि, “हमर प्रभु, कारण अहाँ हमरा भटकल न्याय केलहुँ, हम निश्चित रूप सँ हुनका सभ केँ पृथ्वी पर (बुराई) आकर्षक बुझायब, आ हम हुनका सभ केँ भटका देब,

اِلَّا عِبَادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِيْنَ

illā ‘ibādaka minhumul-mukhlaṣīn(a).

सिवाय अहाँक सेवक जे हुनका सभ मे सँ चुनल गेल अछि।

قَالَ هٰذَا صِرَاطٌ عَلَيَّ مُسْتَقِيْمٌ

qāla hāżā ṣirāṭun ‘alayya mustaqīm(un).

ओ (अल्लाह) कहलनि, "ई हमरा दिस (जेबाक) सोझ बाट अछि।"

اِنَّ عِبَادِيْ لَيْسَ لَكَ عَلَيْهِمْ سُلْطٰنٌ اِلَّا مَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْغَاوِيْنَ

inna ‘ibādī laisa laka ‘alaihim sulṭānun illā manittaba‘aka minal-gāwīn(a).

सचमुच, अहाँक (इब्लीस) हमर सेवक पर कोनो अधिकार नहि अछि, सिवाय अहाँक पाछाँ चलय बला, अर्थात भटकल लोकक।

وَاِنَّ جَهَنَّمَ لَمَوْعِدُهُمْ اَجْمَعِيْنَۙ

wa inna jahannama lamau‘iduhum ajma‘īn(a).

आ सचमुच, नरक सचमुच (ओ स्थान) अछि जे हुनका सभक (शैतानक अनुयायी) सँ वादा कयल गेल अछि |

لَهَا سَبْعَةُ اَبْوَابٍۗ لِكُلِّ بَابٍ مِّنْهُمْ جُزْءٌ مَّقْسُوْمٌ ࣖ

lahā sab‘atu abwāb(in), likulli bābim minhum juz'um maqsūm(un).

(नरक) मे सात टा दरबज्जा अछि। प्रत्येक दरबज्जा (निर्धारित कयल गेल अछि) हुनका लोकनिक एकटा निश्चित समूहक लेल ।

اِنَّ الْمُتَّقِيْنَ فِيْ جَنّٰتٍ وَّعُيُوْنٍۗ

innal-muttaqīna fī jannātiw wa ‘uyūn(in).

सत्ते पुण्यात्मा गाछी आ झरना मे रहत।

اُدْخُلُوْهَا بِسَلٰمٍ اٰمِنِيْنَ

udkhulūhā bisalāmin āminīn(a).

(अल्लाह कहैत छथि) "शांति आ सुरक्षा मे एहि मे प्रवेश करू।"

وَنَزَعْنَا مَا فِيْ صُدُوْرِهِمْ مِّنْ غِلٍّ اِخْوَانًا عَلٰى سُرُرٍ مُّتَقٰبِلِيْنَ

wa naza‘nā mā fī ṣudūrihim min gillin ikhwānan ‘alā sururim mutaqābilīn(a).

आ हम हुनका लोकनिक हृदय मे आक्रोशक सभ भाव केँ दूर क' देलियनि; सोफा पर आमने-सामने बैसल भाइ जकाँ बुझाइत छल।

لَا يَمَسُّهُمْ فِيْهَا نَصَبٌ وَّمَا هُمْ مِّنْهَا بِمُخْرَجِيْنَ

lā yamassuhum fīhā naṣabuw wa mā hum minhā bimukhrajīn(a).

एहि मे थकान नहि बुझाइत छनि आ ने एहि मे सँ हटि जेताह।

۞ نَبِّئْ عِبَادِيْٓ اَنِّيْٓ اَنَا الْغَفُوْرُ الرَّحِيْمُۙ

nabbi' ‘ibādī annī anal-gafūrur-raḥīm(u).

हमर सेवक सभ केँ कहू जे हम परम क्षमाशील, परम दयालु छी,

وَاَنَّ عَذَابِيْ هُوَ الْعَذَابُ الْاَلِيْمُ

wa anna ‘ażābī huwal-‘ażābul-alīm(u).

आ सचमुच हमर दण्ड बहुत कष्टदायक दण्ड अछि।

وَنَبِّئْهُمْ عَنْ ضَيْفِ اِبْرٰهِيْمَۘ

wa nabbi'hum ‘an ḍaifi ibrāhīm(a).

आ (मुहम्मद) हुनका इब्राहिम के मेहमान (फरिश्ता) के बारे में सूचित करू।

اِذْ دَخَلُوْا عَلَيْهِ فَقَالُوْا سَلٰمًاۗ قَالَ اِنَّا مِنْكُمْ وَجِلُوْنَ

iż dakhalū ‘alaihi fa qālū salāmā(n), qāla innā minkum wajilūn(a).

जखन ओ सभ ओहि स्थान मे प्रवेश केलनि तखन ओ सभ कहलथिन, “नमस्कार।” ओ (इब्राहिम) कहलनि, “हमरा सभ केँ अहाँ सँ सचमुच डर होइत अछि।”

قَالُوْا لَا تَوْجَلْ اِنَّا نُبَشِّرُكَ بِغُلٰمٍ عَلِيْمٍ

qālū lā taujal innā nubasysyiruka bigulāmin ‘alīm(in).

(ओ सभ) कहलनि, "डरब नहि, सचमुच हम सभ अहाँ केँ (एकटा) बेटाक जन्मक शुभ समाचार दैत छी (जे) एकटा चतुर आदमी (इसहाक) होयत।"

قَالَ اَبَشَّرْتُمُوْنِيْ عَلٰٓى اَنْ مَّسَّنِيَ الْكِبَرُ فَبِمَ تُبَشِّرُوْنَ

qāla abasysyartumūnī ‘alā am massaniyal-kibaru fa bima tubasysyirūn(a).

ओ (इब्राहिम) कहलनि, "की ई सत्य अछि जे अहाँ हमरा बूढ़ रहितो नीक खबरि देलहुँ, तखन (कोन तरहेँ) अहाँ ओ (सुसमाचार) देलहुँ?"

قَالُوْا بَشَّرْنٰكَ بِالْحَقِّ فَلَا تَكُنْ مِّنَ الْقٰنِطِيْنَ

qālū basysyarnāka bil-ḥaqqi falā takum minal-qāniṭīn(a).

(ओ सभ) उत्तर देलथिन, "हम सभ अहाँ सभ केँ सही-सही शुभ समाचार पहुँचबैत छी, तेँ निराश लोक मे नहि रहू।"

قَالَ وَمَنْ يَّقْنَطُ مِنْ رَّحْمَةِ رَبِّهٖٓ اِلَّا الضَّاۤلُّوْنَ

qāla wa may yaqnaṭu mir raḥmati rabbihī illaḍ-ḍāllūn(a).

ओ (इब्राहिम) कहलनि, “अपन प्रभुक दया सँ कियो निराश नहि होइत अछि, सिवाय भटकल लोकक।”

قَالَ فَمَا خَطْبُكُمْ اَيُّهَا الْمُرْسَلُوْنَ

qāla famā khaṭbukum ayyuhal-mursalūn(a).

ओ (इब्राहिम) कहलनि, “हे दूत लोकनि, अहाँक की महत्वपूर्ण काज अछि?”

قَالُوْٓا اِنَّآ اُرْسِلْنَآ اِلٰى قَوْمٍ مُّجْرِمِيْنَۙ

qālū innā ursilnā ilā qaumim mujrimīn(a).

(ओ सभ) उत्तर देलथिन, “सत्ते, हम सभ पापी लोक लग पठाओल गेल छी।

اِلَّآ اٰلَ لُوْطٍۗ اِنَّا لَمُنَجُّوْهُمْ اَجْمَعِيْنَۙ

illā āla lūṭ(in), innā lamunajjūhum ajma‘īn(a).

सिवाय लुट के अनुयायी के। सचमुच, हम सब अवश्य हुनका सब के बचा लेब,

اِلَّا امْرَاَتَهٗ قَدَّرْنَآ اِنَّهَا لَمِنَ الْغٰبِرِيْنَ ࣖ

illamra'atahū qaddarnā innahā laminal-gābirīn(a).

हुनकर पत्नी के छोड़ि क’ हम सभ ई तय क’ लेने छी जे ओ ओहि मे सँ एक छथि जे पाछू रहि गेल छथि (अन्य काफिर सभक संग)।”

فَلَمَّا جَاۤءَ اٰلَ لُوْطِ ِۨالْمُرْسَلُوْنَۙ

falammā jā'a āla lūṭinil-mursalūn(a).

तेँ जखन दूत लूतक अनुयायी सभ लग आबि गेलाह।

قَالَ اِنَّكُمْ قَوْمٌ مُّنْكَرُوْنَ

qāla innakum qaumum munkarūn(a).

ओ (लूत) कहलनि, "सत्ते अहाँ एहन व्यक्ति छी जकरा हम सभ नहि जनैत छी।"

قَالُوْا بَلْ جِئْنٰكَ بِمَا كَانُوْا فِيْهِ يَمْتَرُوْنَ

qālū bal ji'nāka bimā kānū fīhi yamtarūn(a).

(दूत सभ) उत्तर देलथिन, "वास्तव मे हम सभ अहाँ लग ओ सजा ल' क' आयल छी जकरा ओ सभ सदिखन नकारैत छल।"

وَاَتَيْنٰكَ بِالْحَقِّ وَاِنَّا لَصٰدِقُوْنَ

wa ataināka bil-ḥaqqi wa innā laṣādiqūn(a).

आ हम सभ सत्य ल' क' अहाँ लग अबैत छी आ सत्ते, हम सभ सच्चा लोक छी।

فَاَسْرِ بِاَهْلِكَ بِقِطْعٍ مِّنَ الَّيْلِ وَاتَّبِعْ اَدْبَارَهُمْ وَلَا يَلْتَفِتْ مِنْكُمْ اَحَدٌ وَّامْضُوْا حَيْثُ تُؤْمَرُوْنَ

fa asri bi'ahlika biqiṭ‘im minal-laili wattabi‘ adbārahum wa lā yaltafit minkum aḥaduw wamḍū ḥaiṡu tu'marūn(a).

तेँ साँझक अंत मे अपन परिवारक संग बाहर निकलू, आ पाछू-पाछू हुनका सभक पाछाँ-पाछाँ। अहाँ मे सँ कियो पाछू घुमि क' नहि देखय दियौक आ ओहि ठाम धरि यात्रा जारी नहि राखू जतय अहाँ केँ जेबाक आज्ञा देल गेल छल."

وَقَضَيْنَآ اِلَيْهِ ذٰلِكَ الْاَمْرَ اَنَّ دَابِرَ هٰٓؤُلَاۤءِ مَقْطُوْعٌ مُّصْبِحِيْنَ

wa qaḍainā ilaihi żālikal-amra anna dābira hā'ulā'i maqṭū‘um muṣbiḥīn(a).

आ हम सभ हुनका (लुत) लेल फरमान केने रही जे भोर मे ओ सभ एकदम नष्ट भ' जेताह।

وَجَاۤءَ اَهْلُ الْمَدِيْنَةِ يَسْتَبْشِرُوْنَ

wa jā'a ahlul-madīnati yastabsyirūn(a).

आ शहरक लोक सभ हर्ष सँ (पाहुनक आगमनक कारण) (लूतक घर) आबि गेलाह।

قَالَ اِنَّ هٰٓؤُلَاۤءِ ضَيْفِيْ فَلَا تَفْضَحُوْنِۙ

qāla inna hā'ulā'i ḍaifī falā tafḍaḥūn(i).

ओ (लूत) कहलनि, “सत्ते, ओ सभ हमर पाहुन छथि, तेँ हमरा बदनाम नहि करू,

وَاتَّقُوا اللّٰهَ وَلَا تُخْزُوْنِ

wattaqullāha wa lā tukhzūn(i).

आ अल्लाह सँ डरू आ हमरा अपमान नहि करू।"

قَالُوْٓا اَوَلَمْ نَنْهَكَ عَنِ الْعٰلَمِيْنَ

qālū awalam nanhaka ‘anil-‘ālamīn(a).

(ओ सभ) कहलथिन, “की हम सभ अहाँकेँ मनुक्खक (रक्षा)सँ मना नहि केलहुँ?”

قَالَ هٰٓؤُلَاۤءِ بَنٰتِيْٓ اِنْ كُنْتُمْ فٰعِلِيْنَۗ

qāla hā'ulā'i banātī in kuntum fā‘ilīn(a).

ओ (लुत) कहलनि, "ओ सभ हमर (देशक) बेटी सभ छथि (विवाह करू), जँ अहाँ चाहैत छी |"

لَعَمْرُكَ اِنَّهُمْ لَفِيْ سَكْرَتِهِمْ يَعْمَهُوْنَ

la‘amruka innahum lafī sakratihim ya‘mahūn(a).

(अल्लाह कहलनि) "अहाँक उम्र (मुहम्मद) सँ, सचमुच, ओ सब नशा (गुमराह) मे झूलैत छथि।"

فَاَخَذَتْهُمُ الصَّيْحَةُ مُشْرِقِيْنَۙ

fa akhażathumuṣ-ṣaiḥatu musyriqīn(a).

तखन एकटा जोरदार गरजैत आवाज सँ ओ सभ नष्ट भ' गेल, जखन सूर्य उगय बला छल।

فَجَعَلْنَا عَالِيَهَا سَافِلَهَا وَاَمْطَرْنَا عَلَيْهِمْ حِجَارَةً مِّنْ سِجِّيْلٍ

fa ja‘alnā ‘āliyahā sāfilahā wa amṭarnā ‘alaihim ḥijāratam min sijjīl(in).

तेँ हम सभ (भूमि) उल्टा कऽ देलहुँ आ कठोर माटि सँ पाथरक बरसात केलहुँ ।

اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّلْمُتَوَسِّمِيْنَۙ

inna fī żālika la'āyātil lil-mutawassimīn(a).

सचमुच, एहि मे वाकई मे (अल्लाह के शक्ति के) निशान अछि जे निशान पर ध्यान दैत अछि,

وَاِنَّهَا لَبِسَبِيْلٍ مُّقِيْمٍ

wa innahā labisabīlim muqīm(in).

आ सचमुच, (देश) वास्तव मे एकटा एहन सड़क पर पड़ल अछि जे एखनो (मनुक्खक यात्रा) अछि |

اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لِّلْمُؤْمِنِيْنَۗ

inna fī żālika la'āyatal lil-mu'minīn(a).

सचमुच, एहि मे सचमुच (अल्लाह के शक्ति के) एकटा निशानी अछि जे विश्वास करय वाला के लेल।

وَاِنْ كَانَ اَصْحٰبُ الْاَيْكَةِ لَظٰلِمِيْنَۙ

wa in kāna aṣḥābul-aikati laẓālimīn(a).

आ सचमुच ऐका के लोक सचमुच अन्यायी लोक छैथ

فَانْتَقَمْنَا مِنْهُمْۘ وَاِنَّهُمَا لَبِاِمَامٍ مُّبِيْنٍۗ ࣖ

fantaqamnā minhum, wa innahumā labi'imāmim mubīn(in).

तेँ हम सभ ओकरा सभकेँ नष्ट कऽ देलियैक। आ वास्तव मे दुनू (देश) एकटा राजमार्ग पर अवस्थित अछि ।

وَلَقَدْ كَذَّبَ اَصْحٰبُ الْحِجْرِ الْمُرْسَلِيْنَۙ

wa laqad każżaba aṣḥābul-ḥijril-mursalīn(a).

आ सच मे हिजर देशक लोक (अपन) दूत सँ पूर्णतः झूठ बाजल अछि,

وَاٰتَيْنٰهُمْ اٰيٰتِنَا فَكَانُوْا عَنْهَا مُعْرِضِيْنَۙ

wa ātaināhum āyātinā fa kānū ‘anhā mu‘riḍīn(a).

आ हम हुनका सभ केँ अपन निशानी (शक्तिक) अनने छी, मुदा ओ सभ सदिखन हुनका सभ सँ मुँह मोड़ि लैत छथि,

وَكَانُوْا يَنْحِتُوْنَ مِنَ الْجِبَالِ بُيُوْتًا اٰمِنِيْنَ

wa kānū yanḥitūna minal-jibāli buyūtan āminīn(a).

आ सुरक्षाक भाव सँ पाथर सँ घर उकेरैत छलाह, (जाहि मे ओ सभ रहैत छलाह)।

فَاَخَذَتْهُمُ الصَّيْحَةُ مُصْبِحِيْنَۙ

fa akhażathumuṣ-ṣaiḥatu muṣbiḥīn(a).

तखन भोरे-भोर गरजैत जोर-जोर सँ ओ सभ नष्ट भ' गेलाह।

فَمَآ اَغْنٰى عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَۗ

famā agnā ‘anhum mā kānū yaksibūn(a).

जे हुनका सभक लेल बेकार अछि, जेकरा लेल ओ सभ काज केने छथि।

وَمَا خَلَقْنَا السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَآ اِلَّا بِالْحَقِّۗ وَاِنَّ السَّاعَةَ لَاٰتِيَةٌ فَاصْفَحِ الصَّفْحَ الْجَمِيْلَ

wa mā khalaqnas-samāwāti wal-arḍa wa mā bainahumā illā bil-ḥaqq(i), wa innas-sā‘ata la'ātiyatun faṣfaḥiṣ-ṣafḥal-jamīl(a).

आ हम आकाश आ पृथ्वी आ ओकर बीच जे किछु अछि से नहि, बल्कि सत्यक संग बनौने छी। आ सचमुच, एपोकैलिप्स अवश्य आओत, तें (हुनका सभ) नीक तरीका सं क्षमा करू।

اِنَّ رَبَّكَ هُوَ الْخَلّٰقُ الْعَلِيْمُ

inna rabbaka huwal-khallāqul-‘alīm(u).

सचमुच, तोहर प्रभु, वह सर्वविधाता, सर्वज्ञ हैं |

وَلَقَدْ اٰتَيْنٰكَ سَبْعًا مِّنَ الْمَثَانِيْ وَالْقُرْاٰنَ الْعَظِيْمَ

wa laqad ātaināka sab‘am minal-maṡānī wal-qur'ānal-‘aẓīm(a).

आ सचमुच, हम अहाँ सब के सात (आयत) देने छी जे बेर-बेर (पढ़ल) होइत अछि आ महान कुरान।

لَا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ اِلٰى مَا مَتَّعْنَا بِهٖٓ اَزْوَاجًا مِّنْهُمْ وَلَا تَحْزَنْ عَلَيْهِمْ وَاخْفِضْ جَنَاحَكَ لِلْمُؤْمِنِيْنَ

lā tamuddanna ‘ainaika ilā mā matta‘nā bihī azwājam minhum wa lā taḥzan ‘alaihim wakhfiḍ janāḥaka lil-mu'minīn(a).

अहाँ (मुहम्मद) कहियो अपन नजरि जीवनक सुख दिस नहि घुमाउ जे हम हुनका सभक किछु समूह (काफिर) केँ देने छी, आ हुनका सभक प्रति दुखी नहि रहू आ विश्वास करयवला सभक प्रति विनम्र नहि रहू।

وَقُلْ اِنِّيْٓ اَنَا النَّذِيْرُ الْمُبِيْنُۚ

wa qul innī anan-nażīrul-mubīn(u).

आ (मुहम्मद) कहू, "सत्ते हम एकटा स्पष्ट चेतावनी देबय वाला छी।"

كَمَآ اَنْزَلْنَا عَلَى الْمُقْتَسِمِيْنَۙ

kamā anzalnā ‘alal-muqtasimīn(a).

जेना कि (हम चेतावनी देने छी), हम (अल्लाह के किताब में) भेदभाव करय वाला पर (दण्ड) उतारने छी,

الَّذِيْنَ جَعَلُوا الْقُرْاٰنَ عِضِيْنَ

allażīna ja‘alul-qur'āna ‘iḍīn(a).

(अर्थात) जे कुरान के बंटवारा केने छथि।

فَوَرَبِّكَ لَنَسْـَٔلَنَّهُمْ اَجْمَعِيْنَۙ

fa wa rabbika lanas'alannahum ajma‘īn(a).

तेँ अहाँक प्रभुक द्वारा हम सभ हुनका सभ पर अवश्य प्रश्न करब,

عَمَّا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

‘ammā kānū ya‘malūn(a).

पहिने जे काज केने छथि ताहि पर।

فَاصْدَعْ بِمَا تُؤْمَرُ وَاَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِكِيْنَ

faṣda‘ bimā tu'maru wa a‘riḍ ‘anil-musyrikīn(a).

त (मुहम्मद) जे किछु आज्ञा (अहाँ) के अछि ओकरा खुलि क' पहुँचाउ आ मुश्रिक सभ सँ मुँह मोड़ू।

اِنَّا كَفَيْنٰكَ الْمُسْتَهْزِءِيْنَۙ

innā kafainākal-mustahzi'īn(a).

सचमुच, हम अहाँ (मुहम्मद) के (अहाँ के) मजाक उड़ाबै वाला (अहाँ के) बुराई स बचाबैत छी,

الَّذِيْنَ يَجْعَلُوْنَ مَعَ اللّٰهِ اِلٰهًا اٰخَرَۚ فَسَوْفَ يَعْلَمُوْنَ

allażīna yaj‘alūna ma‘allāhi ilāhan ākhar(a), fa saufa ya‘lamūn(a).

(अर्थात) जे मानैत छथि जे अल्लाह के अलावा कोनो दोसर देवता छथि; हुनका सभ केँ जल्दिये पता चलतनि (परिणाम)।

وَلَقَدْ نَعْلَمُ اَنَّكَ يَضِيْقُ صَدْرُكَ بِمَا يَقُوْلُوْنَۙ

wa laqad na‘lamu annaka yaḍīqu ṣadruka bimā yaqūlūn(a).

आ सत्ते, हम सभ जनैत छी जे ओ सभ जे कहैत छथि ताहि सँ अहाँक छाती संकुचित भ' गेल अछि ।

فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ وَكُنْ مِّنَ السّٰجِدِيْنَۙ

fa sabbiḥ biḥamdi rabbika wa kum minas-sājidīn(a).

अतः अपन प्रभु के स्तुति क अपन महिमामंडन करू आ सजदा (नमाज) करय वाला में शामिल रहू,

وَاعْبُدْ رَبَّكَ حَتّٰى يَأْتِيَكَ الْيَقِيْنُ ࣖࣖ

wa‘bud rabbaka ḥattā ya'tiyakal-yaqīn(u).

आ जाबत धरि निश्चय (मृत्यु) अहाँक पास नहि आबि जायत ता धरि अपन प्रभुक पूजा करू।