Q.S ऐश-शु'आरा (اَلشُّعَرَاء) - 227 पदों की संख्या

طٰسۤمّۤ

Ṭā sīm mīm.

था सिन मिम

تِلْكَ اٰيٰتُ الْكِتٰبِ الْمُبِيْنِ

tilka āyātul-kitābil-mubīn(i).

ई सब किताब (अल-कुरान) के स्पष्ट आयत छै।

لَعَلَّكَ بَاخِعٌ نَّفْسَكَ اَلَّا يَكُوْنُوْا مُؤْمِنِيْنَ

la‘allaka bākhi‘un nafsaka allā yakūnū mu'minīn(a).

भ' सकैछ जे अहाँ (मुहम्मद) अपना केँ (दुख सँ) नष्ट क' देब, कारण ओ सभ (मक्काक लोक) विश्वास नहि करैत छथि।

اِنْ نَّشَأْ نُنَزِّلْ عَلَيْهِمْ مِّنَ السَّمَاۤءِ اٰيَةً فَظَلَّتْ اَعْنَاقُهُمْ لَهَا خٰضِعِيْنَ

in nasya' nunazzil ‘alaihim minas-samā'i āyatan fa ẓallat a‘nāquhum lahā khāḍi‘īn(a).

जँ हम सभ चाहैत रहितहुँ तँ स्वर्गसँ हुनका सभ पर एकटा चमत्कार पठा देने रहितहुँ, जाहिसँ हुनका लोकनिक गरदनि हुनका विनम्रतापूर्वक प्रणाम करितथि ।

وَمَا يَأْتِيْهِمْ مِّنْ ذِكْرٍ مِّنَ الرَّحْمٰنِ مُحْدَثٍ اِلَّا كَانُوْا عَنْهُ مُعْرِضِيْنَ

wa mā ya'tīhim min żikrim minar-raḥmāni muḥdaṡin illā kānū ‘anhu mu‘riḍīn(a).

आरू हर बार जब॑ परम दयालु भगवान केरऽ तरफ स॑ हुनका सब के सामने नया चेतावनी (कुरान केरऽ एगो प्रकट आयत) पेश करलऽ जाय छेलै, त॑ वू हमेशा ओकरा स॑ मुँह मोड़ै छेलै ।

فَقَدْ كَذَّبُوْا فَسَيَأْتِيْهِمْ اَنْۢبـٰۤؤُا مَا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ

faqad każżabū fa saya'tīhim ambā'u mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

सचमुच, ओ सब (कुरान) के नकारने छथि, ताहि लेल भविष्य में हुनका सब के (सत्य) के खबर आओत जे ओ सब कोन (प्रलय) के मजाक उड़ाबैत छलाह |

اَوَلَمْ يَرَوْا اِلَى الْاَرْضِ كَمْ اَنْۢبَتْنَا فِيْهَا مِنْ كُلِّ زَوْجٍ كَرِيْمٍ

awalam yarau ilal-arḍi kam ambatnā fīhā min kulli zaujin karīm(in).

आ की ओ सभ पृथ्वी दिस नहि तकैत अछि, हम सभ कतेक नीक जोड़ी ओहि मे उगबैत छी?

اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةًۗ وَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

inna fī żālika la'āyah(tan), wa mā kāna akṡaruhum mu'minīn(a).

सचमुच, एहन मे (अल्लाह के महानता के) निशानी अछि, मुदा ओहि मे स अधिकांश विश्वास नहि करैत अछि।

وَاِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيْزُ الرَّحِيْمُ ࣖ

inna rabbaka lahuwal-‘azīzur-raḥīm(u).

आ सच मे अहाँक प्रभु परम पराक्रमी, परम दयालु छथि ।

وَاِذْ نَادٰى رَبُّكَ مُوْسٰٓى اَنِ ائْتِ الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ ۙ

wa iż nādā rabbuka mūsā ani'til-qaumaẓ-ẓālimīn(a).

आ (याद करू) जखन अहाँक प्रभु मूसा केँ (अपन वचन सँ) बजौलनि, "अन्यायिक लोक लग आउ,

قَوْمَ فِرْعَوْنَ ۗ اَلَا يَتَّقُوْنَ

qauma fir‘aun(a), alā yattaqūn(a).

(अर्थात) फिरौन के लोग। अल्लाह सँ कियैक नहि डरैत छथि?

قَالَ رَبِّ اِنِّيْٓ اَخَافُ اَنْ يُّكَذِّبُوْنِ ۗ

qāla rabbi innī akhāfu ay yukażżibūn(i).

ओ (मूसा) कहलनि, “हे हमर प्रभु, हमरा डर अछि जे ओ सभ हमरा संग झूठ बाजत।

وَيَضِيْقُ صَدْرِيْ وَلَا يَنْطَلِقُ لِسَانِيْ فَاَرْسِلْ اِلٰى هٰرُوْنَ

wa yaḍīqu ṣadrī wa lā yanṭaliqu lisānī fa arsil ilā hārūn(a).

जाहि सँ हमर छाती कसल लागय आ जीह प्रवाहित नहि हो, तेँ हारून (हमरा संग) पठा दियौक।

وَلَهُمْ عَلَيَّ ذَنْۢبٌ فَاَخَافُ اَنْ يَّقْتُلُوْنِ ۚ

wa lahum ‘alayya żambun fa akhāfu ay yaqtulūn(i).

हम हुनका सभक विरुद्ध पाप केलाक कारणेँ हमरा डर छल जे ओ सभ हमरा मारि देत।”

قَالَ كَلَّا ۚفَاذْهَبَا بِاٰيٰتِنَآ اِنَّا مَعَكُمْ مُّسْتَمِعُوْنَ ۙ

qāla kallā, fażhabā bi'āyātinā innā ma‘akum mustami‘ūn(a).

(अल्लाह) कहलनि, "डरब नहि (ओ सभ अहाँ सभ केँ नहि मारि सकैत अछि)! तेँ अहाँ दुनू गोटे हमर निशानी (चमत्कार) ल' क' जाउ; सचमुच, हम सभ अहाँ सभक संग छी (ओ सभ जे कहैत छथि) सुनैत छी,

فَأْتِيَا فِرْعَوْنَ فَقُوْلَآ اِنَّا رَسُوْلُ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ۙ

fa'tiyā fir‘auna faqūlā innā rasūlu rabbil-‘ālamīn(a).

तेँ अहाँ दुनू गोटे फिरौन लग आबि कऽ कहू जे, “सत्ते, हम सभ समस्त संसारक प्रभुक प्रेरित छी।

اَنْ اَرْسِلْ مَعَنَا بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ۗ

an arsil ma‘anā banī isrā'īl(a).

इस्राएलक संतान हमरा सभक संग (जाए) दियौक।”

قَالَ اَلَمْ نُرَبِّكَ فِيْنَا وَلِيْدًا وَّلَبِثْتَ فِيْنَا مِنْ عُمُرِكَ سِنِيْنَ ۗ

qāla alam nurabbika fīnā walīdaw wa labiṡta fīnā min ‘umurika sinīn(a).

ओ (फिरोन) उत्तर देलथिन, "की हम सभ अहाँक देखभाल अपन घेरा (परिवार) मे नहि केने रही, जखन अहाँ एखन धरि बच्चा रही आ अहाँ अपन उम्र सँ कतेको वर्ष सँ हमरा सभक संग रहैत छलहुँ?

وَفَعَلْتَ فَعْلَتَكَ الَّتِيْ فَعَلْتَ وَاَنْتَ مِنَ الْكٰفِرِيْنَ

wa fa‘alta fa‘latakal-latī fa‘alta wa anta minal-kāfirīn(a).

आ अहाँ (मूसा) जे काज केने छी से (गलती) केने छी आ अहाँ कृतघ्न लोक मे सँ एक छी |"

قَالَ فَعَلْتُهَآ اِذًا وَّاَنَا۠ مِنَ الضَّاۤلِّيْنَ

qāla fa‘altuhā iżaw wa ana minaḍ-ḍāllīn(a).

ओ (मूसा) कहलनि, “हम ई काज केलहुँ, आ ओहि समय मे हम ओहि मे सँ एक छलहुँ जे गलती केलक।

فَفَرَرْتُ مِنْكُمْ لَمَّا خِفْتُكُمْ فَوَهَبَ لِيْ رَبِّيْ حُكْمًا وَّجَعَلَنِيْ مِنَ الْمُرْسَلِيْنَ

fa farartu minkum lammā khiftukum fa wahaba lī rabbī ḥukmaw wa ja‘alanī minal-mursalīn(a).

तखन हम अहाँ सँ डरैत छलहुँ ताहि लेल अहाँ सँ भागि गेलहुँ, तखन हमर प्रभु हमरा ज्ञान प्रदान कयलनि आ हमरा दूत मे सँ एक बना देलनि |

وَتِلْكَ نِعْمَةٌ تَمُنُّهَا عَلَيَّ اَنْ عَبَّدْتَّ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ۗ

wa tilka ni‘matun tamunnuhā ‘alayya an ‘abbatta banī isrā'īl(a).

आ से भलाई अहाँ हमरा देलहुँ, (जखन कि) अहाँ इस्राएलक सन्तान सभ केँ गुलाम बना देलहुँ।”

قَالَ فِرْعَوْنُ وَمَا رَبُّ الْعٰلَمِيْنَ ۗ

qāla fir‘aunu wa mā rabbul-‘ālamīn(a).

फिरौन पुछलथिन, "सब लोकक प्रभु के छथि?"

قَالَ رَبُّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَاۗ اِنْ كُنْتُمْ مُّوْقِنِيْنَ

qāla rabbus-samāwāti wal-arḍi wa mā bainahumā, in kuntum mūqinīn(a).

ओ (मूसा) उत्तर देलथिन, "ओ परमेश् वर जे आकाश आ पृथ् वी आ ओकर बीच मे जे किछु अछि (ओ अहाँक परमेश् वर छथि) के सृजन केने छथि, जँ अहाँ हुनका पर विश् वास करैत छी।"

قَالَ لِمَنْ حَوْلَهٗٓ اَلَا تَسْتَمِعُوْنَ

qāla liman ḥaulahū alā tastami‘ūn(a).

ओ (फिरौन) अपन आसपासक लोक सभ सँ कहलथिन, “की अहाँ सभ (ओ की कहलनि) नहि सुनलहुँ?”

قَالَ رَبُّكُمْ وَرَبُّ اٰبَاۤىِٕكُمُ الْاَوَّلِيْنَ

qāla rabbukum wa rabbu ābā'ikumul-awwalīn(a).

ओ (मूसा) कहलनि, "(ओ) अहाँक परमेश् वर छथि आ अहाँक पूर्वज सभक परमेश् वर सेहो छथि।"

قَالَ اِنَّ رَسُوْلَكُمُ الَّذِيْٓ اُرْسِلَ اِلَيْكُمْ لَمَجْنُوْنٌ

qāla inna rasūlakumul-lażī ursila ilaikum lamajnūn(un).

ओ (फिरौन) कहलनि, "सत्ते, अहाँक रसूलु जे अहाँ लग पठाओल गेल छल, ओ सचमुच पागल छल |"

قَالَ رَبُّ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ وَمَا بَيْنَهُمَاۗ اِنْ كُنْتُمْ تَعْقِلُوْنَ

qāla rabbul-masyriqi wal-magribi wa mā bainahumā, in kuntum ta‘qilūn(a).

ओ (मूसा) कहलनि, "(ओ) प्रभु छथि (जे पूब आ पश्चिम आ ओकर बीचक चीज पर नियंत्रण रखैत छथि; जँ अहाँ बुझैत छी।"

قَالَ لَىِٕنِ اتَّخَذْتَ اِلٰهًا غَيْرِيْ لَاَجْعَلَنَّكَ مِنَ الْمَسْجُوْنِيْنَ

qāla la'inittakhażta ilāhan gairī la'aj‘alannaka minal-masjūnīn(a).

ओ (फिरोन) कहलनि, "सत्ते, जँ अहाँ हमरा छोड़ि परमेश् वरक आराधना करब तँ हम अहाँ केँ जेल मे अवश्य राखब।"

قَالَ اَوَلَوْ جِئْتُكَ بِشَيْءٍ مُّبِيْنٍ

qāla awalau ji'tuka bisyai'im mubīn(in).

ओ (मूसा) कहलनि, "की (अहाँ एहन करब) भले हम अहाँ केँ किछु वास्तविक (प्रमाण) देखाबी?"

قَالَ فَأْتِ بِهٖٓ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ

qāla fa'ti bihī in kunta minaṣ-ṣādiqīn(a).

ओ (फिरोन) कहलनि, "हमरा किछु (वास्तविक प्रमाण) देखाउ जँ अहाँ सच्चा लोक मे सँ एक छी!"

فَاَلْقٰى عَصَاهُ فَاِذَا هِيَ ثُعْبَانٌ مُّبِيْنٌ ۚ

fa alqā ‘aṣāhu fa iżā hiya ṡu‘bānum mubīn(un).

त ओ (मूसा) अपन लाठी फेकि देलक, अचानक डंडा असली पैघ साँप बनि गेल।

وَنَزَعَ يَدَهٗ فَاِذَا هِيَ بَيْضَاۤءُ لِلنّٰظِرِيْنَ ࣖ

wa naza‘a yadahū fa iżā hiya baiḍā'u lin-nāẓirīn(a).

आ ओ अपन हाथ (अपन कपड़ाक भीतर सँ) निकालि लेलक, अचानक देखनिहार लेल उज्जर (चमकैत) भ' गेल।

قَالَ لِلْمَلَاِ حَوْلَهٗٓ اِنَّ هٰذَا لَسٰحِرٌ عَلِيْمٌ ۙ

qāla lil-mala'i ḥaulahū inna hāżā lasāḥirun ‘alīm(un).

ओ (फरोन) अपन आसपासक नेता सभ केँ कहलथिन, "सत्ते, ओ (मूसा) एकटा चतुर जादूगर हेताह।

يُّرِيْدُ اَنْ يُّخْرِجَكُمْ مِّنْ اَرْضِكُمْ بِسِحْرِهٖۖ فَمَاذَا تَأْمُرُوْنَ

yurīdu ay yukhrijakum min arḍikum bisiḥrih(ī), fa māżā ta'murūn(a).

ओ अपन जादू सँ अहाँ केँ अहाँक भूमि सँ भगाबय चाहैत अछि; तेँ अहाँ की सुझाव दैत छी?”

قَالُوْٓا اَرْجِهْ وَاَخَاهُ وَابْعَثْ فِى الْمَدَاۤىِٕنِ حٰشِرِيْنَ ۙ

qālū arjih wa akhāhu wab‘aṡ fil-madā'ini ḥāsyirīn(a).

ओ सभ उत्तर देलथिन, “ओकरा आ ओकर भाय केँ (कनि काल धरि) रोकि दियौक आ जे सभ (जादू) जमा करत, ओकरा सभ केँ पूरा देश मे पठा दियौक।”

يَأْتُوْكَ بِكُلِّ سَحَّارٍ عَلِيْمٍ

ya'tūka bikulli saḥḥārin ‘alīm(in).

ओ सभ अहाँ लग सभ चतुर जादूगर केँ अवश्य आनि देताह।"

فَجُمِعَ السَّحَرَةُ لِمِيْقَاتِ يَوْمٍ مَّعْلُوْمٍ ۙ

fa jumi‘as-saḥaratu limīqāti yaumim ma‘lūm(in).

तखन जादूगर लोकनि निर्धारित दिन (निर्धारित) समय पर जमा भ' गेलाह,

وَّقِيْلَ لِلنَّاسِ هَلْ اَنْتُمْ مُّجْتَمِعُوْنَ ۙ

wa qīla lin-nāsi hal antum mujtami‘ūn(a).

आ लोक सभ केँ घोषणा कयलनि, "अहाँ सभ गोटे एक संग आबि जाउ।

لَعَلَّنَا نَتَّبِعُ السَّحَرَةَ اِنْ كَانُوْا هُمُ الْغٰلِبِيْنَ

la‘allanā nattabi‘us-saḥarata in kānū humul-gālibīn(a).

जाहि सँ हम सभ जादूगर सभक पाछाँ पड़ि जाइ, जँ ओ सभ जीतत।”

فَلَمَّا جَاۤءَ السَّحَرَةُ قَالُوْا لِفِرْعَوْنَ اَىِٕنَّ لَنَا لَاَجْرًا اِنْ كُنَّا نَحْنُ الْغٰلِبِيْنَ

falammā jā'as-saḥaratu qālū lifir‘auna a'inna lanā la'ajran in kunnā naḥnul-gālibīn(a).

तेँ जखन जादूगर सभ आबि गेल तखन ओ सभ फिरौन केँ कहलक, "की हम सभ जीतब त' सचमुच पैघ इनाम भेटत?"

قَالَ نَعَمْ وَاِنَّكُمْ اِذًا لَّمِنَ الْمُقَرَّبِيْنَ

qāla na‘am wa innakum iżal laminal-muqarrabīn(a).

ओ (फिरोन) उत्तर देलथिन, "हँ, आ वास्तव मे अहाँक (हमर) नजदीकक स्थिति निश्चित रूप सँ होयत।"

قَالَ لَهُمْ مُّوْسٰٓى اَلْقُوْا مَآ اَنْتُمْ مُّلْقُوْنَ

qāla lahum mūsā alqū mā antum mulqūn(a).

ओ (मूसा) हुनका सभ केँ कहलथिन, “जे अहाँ सभ फेकय चाहैत छी से फेकि दियौक।”

فَاَلْقَوْا حِبَالَهُمْ وَعِصِيَّهُمْ وَقَالُوْا بِعِزَّةِ فِرْعَوْنَ اِنَّا لَنَحْنُ الْغٰلِبُوْنَ

fa alqau ḥibālahum wa ‘iṣiyyahum wa qālū bi‘izzati fir‘auna innā lanaḥnul-gālibūn(a).

तखन ओ सभ अपन रस्सी आ लाठी नीचाँ फेकि देलक आ कहलक, "फिरौनक सामर्थ्य सँ हम सभ अवश्य जीतब।"

فَاَلْقٰى مُوْسٰى عَصَاهُ فَاِذَا هِيَ تَلْقَفُ مَا يَأْفِكُوْنَ ۚ

fa alqā mūsā ‘aṣāhu fa iżā hiya talqafu mā ya'fikūn(a).

तखन मूसा अपन लाठी नीचाँ फेकि देलथिन, आ अचानक हुनका सभक बनाओल नकली चीज केँ निगल गेलनि।

فَاُلْقِيَ السَّحَرَةُ سٰجِدِيْنَ ۙ

fa ulqiyas-saḥaratu sājidīn(a).

तेँ जादूगर सभ खसि पड़लाह आ सजदा कयलनि ।

قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِرَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ۙ

qālū āmannā birabbil-‘ālamīn(a).

ओ सभ कहलकनि, “हम सभ लोकक प्रभु पर विश्वास करैत छी।

رَبِّ مُوْسٰى وَهٰرُوْنَ

rabbi mūsā wa hārūn(a).

(अर्थात) मूसा आ हारूनक प्रभु।”

قَالَ اٰمَنْتُمْ لَهٗ قَبْلَ اَنْ اٰذَنَ لَكُمْۚ اِنَّهٗ لَكَبِيْرُكُمُ الَّذِيْ عَلَّمَكُمُ السِّحْرَۚ فَلَسَوْفَ تَعْلَمُوْنَ ەۗ لَاُقَطِّعَنَّ اَيْدِيَكُمْ وَاَرْجُلَكُمْ مِّنْ خِلَافٍ وَّلَاُصَلِّبَنَّكُمْ اَجْمَعِيْنَۚ

qāla āmantum lahū qabla an āżana lakum, innahū lakabīrukumul-lażī ‘allamakumus-siḥr(a), fa lasaufa ta‘lamūn(a), la'uqaṭṭi‘anna aidiyakum wa arjulakum min khilāfiw wa la'uṣallibannakum ajma'īn(a).

ओ (फिरोन) कहलनि, "हम अहाँ केँ अनुमति देबा सँ पहिने मूसा पर विश्वास किएक केने रही? सचमुच, ओ अहाँक नेता छलाह जे अहाँ केँ जादू-टोना सिखबैत छलाह। बाद मे अहाँ केँ (अहाँक काजक परिणाम) निश्चित रूप सँ पता चलत। हम अहाँक हाथ-पैर क्रॉसवाइज अवश्य काटि देब आ सचमुच, हम अहाँ सभ केँ क्रूस पर चढ़ा देब।"

قَالُوْا لَا ضَيْرَ ۖاِنَّآ اِلٰى رَبِّنَا مُنْقَلِبُوْنَ ۚ

qālū lā ḍair(a), innā ilā rabbinā munqalibūn(a).

ओ सभ कहलकनि, “हमरा सभ केँ कोनो डर नहि अछि, कारण हम सभ अपन प्रभु लग घुरि जायब।

اِنَّا نَطْمَعُ اَنْ يَّغْفِرَ لَنَا رَبُّنَا خَطٰيٰنَآ اَنْ كُنَّآ اَوَّلَ الْمُؤْمِنِيْنَ ۗ ࣖ

innā naṭma‘u ay yagfira lanā rabbunā khaṭāyānā an kunnā awwalal-mu'minīn(a).

सचमुच, हम सब सच मे चाहैत छी जे हमर प्रभु हमरा सब के गलती के माफ करथि, कियाक त हम सब पहिने विश्वास केने रही।”

۞ وَاَوْحَيْنَآ اِلٰى مُوْسٰىٓ اَنْ اَسْرِ بِعِبَادِيْٓ اِنَّكُمْ مُّتَّبَعُوْنَ

wa auḥainā ilā mūsā an asri bi‘ibādī innakum muttaba‘ūn(a).

आ हम मूसा केँ प्रगट कयल (आज्ञा) देलियैक, "हमर सेवक (इस्राएलक संतान) केँ ल' क' राति मे जाउ, किएक त' अहाँ सभक पीछा अवश्य कयल जायत।"

فَاَرْسَلَ فِرْعَوْنُ فِى الْمَدَاۤىِٕنِ حٰشِرِيْنَ ۚ

fa arsala fir‘aunu fil-madā'ini ḥāsyirīn(a).

तखन फिरौन नगर सभ मे (अपन सेना सभ केँ जमा करबाक लेल) लोक सभ केँ पठौलनि।

اِنَّ هٰٓؤُلَاۤءِ لَشِرْذِمَةٌ قَلِيْلُوْنَۙ

inna hā'ulā'i lasyirzimatun qalīlūn(a).

(फिरौन कहलनि) "सत्ते ओ सभ (इस्राएलक संतान) मात्र एकटा छोट समूह अछि,

وَاِنَّهُمْ لَنَا لَغَاۤىِٕظُوْنَ ۙ

wa innahum lanā lagā'iẓūn(a).

ओ सभ हमरा सभ केँ क्रोधित करबाक काज कयलनि।

وَاِنَّا لَجَمِيْعٌ حٰذِرُوْنَ ۗ

wa innā lajamī‘un ḥāżirūn(a).

आ सचमुच, हमरा सभ केँ बिना अपवादक सदिखन सतर्क रहबाक चाही।"

فَاَخْرَجْنٰهُمْ مِّنْ جَنّٰتٍ وَّعُيُوْنٍ ۙ

fa akhrajnāhum min jannātiw wa ‘uyūn(in).

तखन, हम हुनका सभ (फिरोन आ हुनकर लोक) केँ गाछी-बिरछी आ झरना सँ बाहर निकालि देलियनि,

وَّكُنُوْزٍ وَّمَقَامٍ كَرِيْمٍ ۙ

wa kunūziw wa maqāmin karīm(in).

आ (से) धन आ उदात्त पद सँ, २.

كَذٰلِكَۚ وَاَوْرَثْنٰهَا بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ۗ

każālik(a), wa auraṡnāhā banī isrā'īl(a).

एहि तरहेँ, आ हम सभ (एकरा) इस्राएलक सन्तान सभ केँ दान कयल।

فَاَتْبَعُوْهُمْ مُّشْرِقِيْنَ

fa atba‘ūhum musyriqīn(a).

तखन (फिरोन आ ओकर सेना) सूर्योदय के समय हुनका सब के पकड़ि सकलाह |

فَلَمَّا تَرٰۤءَا الْجَمْعٰنِ قَالَ اَصْحٰبُ مُوْسٰٓى اِنَّا لَمُدْرَكُوْنَ ۚ

falammā tarā'al-jam‘āni qāla aṣḥābu mūsā innā lamudrakūn(a).

तेँ जखन दुनू समूह एक दोसरा केँ देखलक त' मूसाक अनुयायी सभ कहलक, "हमरा सभ केँ सत्ते पछाड़ि देल जायत।"

قَالَ كَلَّا ۗاِنَّ مَعِيَ رَبِّيْ سَيَهْدِيْنِ

qāla kallā, inna ma‘iya rabbī sayahdīn(i).

ओ (मूसा) उत्तर देलथिन, "हमरा कहियो (हमरा नहि पकड़ल जायत); सचमुच हमर प्रभु हमरा संग छथि, ओ हमरा मार्गदर्शन करताह।"

فَاَوْحَيْنَآ اِلٰى مُوْسٰٓى اَنِ اضْرِبْ بِّعَصَاكَ الْبَحْرَۗ فَانْفَلَقَ فَكَانَ كُلُّ فِرْقٍ كَالطَّوْدِ الْعَظِيْمِ ۚ

fa auḥainā ilā mūsā aniḍrib bi‘aṣākal-baḥr(a), fanfalaqa fa kāna kullu firqin kaṭ-ṭaudil ‘aẓīm(i).

तखन हम मूसा केँ प्रगट केलहुँ, "अपन लाठी सँ समुद्र केँ प्रहार करू।" तेँ समुद्र अलग भऽ गेल आ एक-एकटा भाग एकटा पैघ पहाड़ जकाँ भ’ गेल।

وَاَزْلَفْنَا ثَمَّ الْاٰخَرِيْنَ ۚ

wa azlafnā ṡammal-ākharīn(a).

आ ओतय हम सब आन समूह के नजदीक अनलहुं।

وَاَنْجَيْنَا مُوْسٰى وَمَنْ مَّعَهٗٓ اَجْمَعِيْنَ ۚ

wa anjainā mūsā wa mam ma‘ahū ajma‘īn(a).

आ हम मूसा आ हुनका संग रहनिहार केँ बचा लेलहुँ।

ثُمَّ اَغْرَقْنَا الْاٰخَرِيْنَ ۗ

Ṡumma agraqnal-ākharīn(a).

तखन हम सभ आन समूह सभकेँ डूबा देलियैक।

اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً ۗوَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

inna fī żālika la'āyah(tan), wa mā kāna akṡaruhum mu'minīn(a).

सचमुच, एहन मे (अल्लाह के शक्ति के) निशानी अछि, मुदा बेसी लोक विश्वास नहि करैत छथि।

وَاِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيْزُ الرَّحِيْمُ ࣖ

wa inna rabbaka lahuwal-‘azīzur-raḥīm(u).

आ सच मे अहाँक प्रभु परम पराक्रमी, परम दयालु छथि।

وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَاَ اِبْرٰهِيْمَ ۘ

watlu ‘alaihim naba'a ibrāhīm(a).

आ ओकरा सभ केँ अब्राहमक कथा पढ़ू।

اِذْ قَالَ لِاَبِيْهِ وَقَوْمِهٖ مَا تَعْبُدُوْنَ

iż qāla li'abīhi wa qaumihī mā ta‘budūn(a).

जखन ओ (इब्राहिम) अपन पिता आ अपन लोक सँ कहलनि, "अहाँ सब की पूजा करैत छी?"

قَالُوْا نَعْبُدُ اَصْنَامًا فَنَظَلُّ لَهَا عٰكِفِيْنَ

qālū na‘budu aṣnāman fa naẓallu lahā ‘ākifīn(a).

ओ सभ उत्तर देलथिन, "हम सभ मूर्तिक पूजा करैत छी आ सदिखन लगन सँ ओकर पूजा करैत छी।"

قَالَ هَلْ يَسْمَعُوْنَكُمْ اِذْ تَدْعُوْنَ ۙ

qāla hal yasma‘ūnakum iż tad‘ūn(a).

ओ (अब्राहम) कहलनि, “की ओ सभ अहाँक बात सुनैत छथि जखन अहाँ (ओकरा सभ सँ) प्रार्थना करैत छी?

اَوْ يَنْفَعُوْنَكُمْ اَوْ يَضُرُّوْنَ

au yanfa‘ūnakum au yaḍurrūn(a).

आकि (की) ओ सभ अहाँकेँ लाभ पहुँचा सकैत अछि वा अहाँकेँ नुकसान पहुँचा सकैत अछि?”

قَالُوْا بَلْ وَجَدْنَآ اٰبَاۤءَنَا كَذٰلِكَ يَفْعَلُوْنَ

qālū bal wajadnā ābā'anā każālika yaf‘alūn(a).

ओ सभ उत्तर देलक, "नहि, मुदा हम सभ अपन पूर्वज सभ केँ एहन करैत पाबि गेलहुँ।"

قَالَ اَفَرَءَيْتُمْ مَّا كُنْتُمْ تَعْبُدُوْنَ ۙ

qāla afa ra'aitum mā kuntum ta‘budūn(a).

ओ (इब्राहिम) कहलनि, “की अहाँ जे पूजा करैत छी ताहि पर ध्यान दैत छी, .

اَنْتُمْ وَاٰبَاۤؤُكُمُ الْاَقْدَمُوْنَ ۙ

antum wa ābā'ukumul-aqdamūn(a).

अहाँ आ अहाँक पूर्वज?

فَاِنَّهُمْ عَدُوٌّ لِّيْٓ اِلَّا رَبَّ الْعٰلَمِيْنَ ۙ

fa innahum ‘aduwwul lī illā rabbal-‘ālamīn(a).

सचमुच, ओ सभ (जे अहाँ सभ पूजैत छी) हमर शत्रु छथि, समस्त लोकक प्रभुक विपरीत,

الَّذِيْ خَلَقَنِيْ فَهُوَ يَهْدِيْنِ ۙ

allażī khalaqanī fa huwa yahdīn(i).

(अर्थात) जे हमरा सृष्टि केने छथि, तखन ओ हमरा मार्गदर्शन करैत छथि,

وَالَّذِيْ هُوَ يُطْعِمُنِيْ وَيَسْقِيْنِ ۙ

wal-lażī huwa yuṭ‘imunī wa yasqīn(i).

आ जे हमरा भोजन-पान देलनि।

وَاِذَا مَرِضْتُ فَهُوَ يَشْفِيْنِ ۙ

wa iżā mariḍtu fa huwa yasyfīn(i).

आ जखन हम बीमार छी तखन ओ हमरा ठीक करैत छथि।

وَالَّذِيْ يُمِيْتُنِيْ ثُمَّ يُحْيِيْنِ ۙ

wal-lażī yumītunī ṡumma yuḥyīn(i).

आ ओ हमरा मरबा देताह, तखन हमरा (पुनः) जीवित करथिन,

وَالَّذِيْٓ اَطْمَعُ اَنْ يَّغْفِرَ لِيْ خَطِيْۤـَٔتِيْ يَوْمَ الدِّيْنِ ۗ

wal-lażī aṭma‘u ay yagfira lī khaṭī'atī yaumad-dīn(i).

आ जकरा हम सभसँ बेसी चाहैत छी, ओ कयामतक दिन हमर गलती क्षमा करताह।”

رَبِّ هَبْ لِيْ حُكْمًا وَّاَلْحِقْنِيْ بِالصّٰلِحِيْنَ ۙ

rabbi hab lī ḥukmaw wa alḥiqnī biṣ-ṣāliḥīn(a).

इब्राहिम प्रार्थना केलनि), "हे हमर प्रभु, हमरा ज्ञान दिअ आ हमरा पुण्य लोक मे शामिल करू,

وَاجْعَلْ لِّيْ لِسَانَ صِدْقٍ فِى الْاٰخِرِيْنَ ۙ

waj‘al lī lisāna ṣidqin fil-ākhirīn(a).

आ हमरा बाद जे आओत, ओकरा लेल हमरा नीक कथा बनाउ।

وَاجْعَلْنِيْ مِنْ وَّرَثَةِ جَنَّةِ النَّعِيْمِ ۙ

waj‘alnī miw waraṡati janatin na‘īm(i).

आ हमरा ओहि मे सँ एक बनाउ जे भोग सँ भरल जन्नतक उत्तराधिकारी बनैत अछि।

وَاغْفِرْ لِاَبِيْٓ اِنَّهٗ كَانَ مِنَ الضَّاۤلِّيْنَ ۙ

wagfir li'abī innahū kāna minaḍ-ḍāllīn(a).

आ हमर पिता केँ क्षमा करू, सचमुच ओ भटकल लोक मे सँ एक छथि।

وَلَا تُخْزِنِيْ يَوْمَ يُبْعَثُوْنَۙ

wa lā tukhzinī yauma yub‘aṡūn(a).

जाहि दिन ओ सभ जीबि उठताह, ओहि दिन हमरा तिरस्कृत नहि करू।

يَوْمَ لَا يَنْفَعُ مَالٌ وَّلَا بَنُوْنَ ۙ

yauma lā yanfa‘u māluw wa lā banūn(a).

(अर्थात) जाहि दिन (जखन) धन आ संतान कोनो काज नहि होयत,

اِلَّا مَنْ اَتَى اللّٰهَ بِقَلْبٍ سَلِيْمٍ ۗ

illā man atallāha biqalbin salīm(in).

सिवाय ओहि लोक के जे साफ दिल स अल्लाह के सामना करैत छथि,

وَاُزْلِفَتِ الْجَنَّةُ لِلْمُتَّقِيْنَ ۙ

wa uzlifatil-jannatu lil-muttaqīn(a).

आ अल्लाह स डरय वाला के जन्नत के नजदीक आनल जाइत अछि,

وَبُرِّزَتِ الْجَحِيْمُ لِلْغَاوِيْنَ ۙ

wa burrizatil-jaḥīmu lil-gāwīn(a).

आ भटकल लोक सभ केँ जहीमक नरक स्पष्ट रूप सँ देखाओल जायत।"

وَقِيْلَ لَهُمْ اَيْنَ مَا كُنْتُمْ تَعْبُدُوْنَ ۙ

wa qīla lahum ainamā kuntum ta‘budūn(a).

हुनका सभ केँ कहल गेलनि, “ओ मूर्ति सभ कतय अछि जकरा अहाँ सभ पूजैत छलहुँ।

مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗهَلْ يَنْصُرُوْنَكُمْ اَوْ يَنْتَصِرُوْنَ ۗ

min dūnillāh(i), hal yanṣurūnakum au yantaṣirūn(a).

अल्लाह के अलावा? की ओ सभ अहाँक मददि क’ सकैत छथि आकि अपन मददि?”

فَكُبْكِبُوْا فِيْهَا هُمْ وَالْغَاوٗنَ ۙ

fa kubkibū fīhā hum wal-gāwūn(a).

तेँ ओ सभ (उपासक लोकनि) भटकल लोक सभक संग नरक मे फेकि देल गेलाह।

وَجُنُوْدُ اِبْلِيْسَ اَجْمَعُوْنَ ۗ

wa junūdu iblīsa ajma‘ūn(a).

आ शैतानक सेना सभ।

قَالُوْا وَهُمْ فِيْهَا يَخْتَصِمُوْنَ

qālū wa hum fīhā yakhtaṣimūn(a).

ओहि मे लड़ैत कहैत छथि (नरक),

تَاللّٰهِ اِنْ كُنَّا لَفِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ ۙ

tallāhi in kunnā lafī ḍalālim mubīn(in).

"अल्लाह के कसम, सचमुच हम (दुनिया में) स्पष्ट गलती में छलहुं,

اِذْ نُسَوِّيْكُمْ بِرَبِّ الْعٰلَمِيْنَ

iż nusawwīkum birabbil-‘ālamīn(a).

कारण हम अहाँ सभ (मूर्ति) केँ लोकक प्रभुक बराबरी मे रखैत छी |

وَمَآ اَضَلَّنَآ اِلَّا الْمُجْرِمُوْنَ

wa mā aḍallanā illal-mujrimūn(a).

आ पापी छोड़ि कियो हमरा सभ केँ भटकबैत नहि अछि।

فَمَا لَنَا مِنْ شٰفِعِيْنَ ۙ

famā lanā min syāfi‘īn(a).

त (आब) हमरा सब लग कोनो मध्यस्थ (सहायक) नहि अछि,

وَلَا صَدِيْقٍ حَمِيْمٍ

wa lā ṣadīqin ḥamīm(in).

आ कोनो घनिष्ठ मित्र नहि अछि,

فَلَوْ اَنَّ لَنَا كَرَّةً فَنَكُوْنَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ

falau anna lanā karratan fa nakūna minal-mu'minīn(a).

तेँ जँ हम सभ (संसार मे) घुरि सकितहुँ तँ निश्चित रूप सँ विश्वासक लोक रहितहुँ।”

اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً ۗوَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

inna fī żālika la'āyah(tan), wa mā kāna akṡaruhum mu'minīn(a).

सचमुच, एहन मे (अल्लाह के शक्ति के) निशानी अछि, मुदा ओहि मे स बेसी लोक विश्वास नहि करैत छथि।

وَاِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيْزُ الرَّحِيْمُ ࣖ

wa inna rabbaka lahuwal-‘azīzur-raḥīm(u).

आ सच मे, अहाँक प्रभु सचमुच परम पराक्रमी, परम दयालु छथि |

كَذَّبَتْ قَوْمُ نُوْحِ ِۨالْمُرْسَلِيْنَ ۚ

każżabat qaumu nūḥinil-mursalīn(a).

नूहक लोक सभ प्रेरित सभ सँ झूठ बाजि देने छल।

اِذْ قَالَ لَهُمْ اَخُوْهُمْ نُوْحٌ اَلَا تَتَّقُوْنَ ۚ

iż qāla lahum akhūhum nūḥun alā tattaqūn(a).

जखन हुनका लोकनिक भाइ (नूह) हुनका सभ केँ कहलथिन, “अहाँ सभ धर्मात्मा किएक नहि छी?

اِنِّيْ لَكُمْ رَسُوْلٌ اَمِيْنٌ ۙ

innī lakum rasūlun amīn(un).

सत्ते, हम अहाँक पास एकटा भरोसेमंद प्रेरित (भेजल गेल) छी,

فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوْنِۚ

fattaqullāha wa aṭī‘ūn(i).

त अल्लाह स डरू आ हमर बात मानू।

وَمَآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ اَجْرٍۚ اِنْ اَجْرِيَ اِلَّا عَلٰى رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ۚ

wa mā as'alukum ‘alaihi min ajr(in), in ajriya illā ‘alā rabbil-‘ālamīn(a).

आ हम अहाँसँ एहि आमंत्रणक कोनो इनाम नहि माँगैत छी; हमर इनाम मात्र लोकक प्रभु सँ अछि।

فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوْنِ

fattaqullāha wa aṭī‘ūn(i).

तेँ अल्लाह सँ डरू आ हमर बात मानू।"

۞ قَالُوْٓا اَنُؤْمِنُ لَكَ وَاتَّبَعَكَ الْاَرْذَلُوْنَ ۗ

qālū anu'minu laka wattaba‘akal-arżalūn(a).

ओ सभ कहलक, "की हमरा सभ केँ अहाँ पर विश्वास करबाक चाही, जखन कि अहाँक अनुयायी घृणित लोक छथि?"

قَالَ وَمَا عِلْمِيْ بِمَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ ۚ

qāla wa mā ‘ilmī bimā kānū ya‘malūn(a).

ओ (नुह) उत्तर देलनि, “हमरा कोनो ज्ञान नहि अछि जे ओ सब की क’ रहल छथि।

اِنْ حِسَابُهُمْ اِلَّا عَلٰى رَبِّيْ لَوْ تَشْعُرُوْنَ ۚ

in ḥisābuhum illā ‘alā rabbī lau tasy‘urūn(a).

हुनका लोकनिक हिसाब (कर्मक) मात्र हमर प्रभुक लग अछि, जँ अहाँ केँ मात्र अहसास होयत।

وَمَآ اَنَا۠ بِطَارِدِ الْمُؤْمِنِيْنَ ۚ

wa mā ana biṭāridil-mu'minīn(a).

आ हम विश्वासी सभ केँ नहि भगा देब।

اِنْ اَنَا۠ اِلَّا نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌ ۗ

in ana illā nażīrum mubīn(un).

हम (ई) मात्र स्पष्ट चेतावनी देबय वाला छी।”

قَالُوْا لَىِٕنْ لَّمْ تَنْتَهِ يٰنُوْحُ لَتَكُوْنَنَّ مِنَ الْمَرْجُوْمِيْنَۗ

qālū la'illam tantahi yā nūḥu latakūnanna minal-marjūmīn(a).

ओ सभ कहलकनि, “हे नूह, जँ अहाँ नहि छोड़ब तँ पाथर मारल गेल (पत्थर मारल गेल) मे सँ एक रहब।”

قَالَ رَبِّ اِنَّ قَوْمِيْ كَذَّبُوْنِۖ

qāla rabbi inna qaumī każżabūn(i).

ओ (नूह) कहलनि, “हे हमर प्रभु, सचमुच हमर लोक हमरा सँ झूठ बाजल अछि;

فَافْتَحْ بَيْنِيْ وَبَيْنَهُمْ فَتْحًا وَّنَجِّنِيْ وَمَنْ مَّعِيَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ

faftaḥ bainī wa bainahum fatḥaw wa najjinī wa mam ma‘iya minal-mu'minīn(a).

तेँ हमरा आ हुनका सभक बीच निर्णय करू, आ हमरा आ हमरा संग विश्वास करय बला सभ केँ बचाउ।”

فَاَنْجَيْنٰهُ وَمَنْ مَّعَهٗ فِى الْفُلْكِ الْمَشْحُوْنِ

fa anjaināhu wa mam ma‘ahū fil-fulkil-masyḥūn(i).

तखन हम सभ नूह आओर हुनका संग जे लोक सभ भारी बोझ सँ भरल जहाज मे छल, ओकरा बचा लेलहुँ।

ثُمَّ اَغْرَقْنَا بَعْدُ الْبَاقِيْنَ

Ṡumma agraqnā ba‘dul-bāqīn(a).

तखन तकर बाद जे पाछू रहि गेल छल ओकरा हम डूबा देलियैक।

اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً ۗوَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

inna fī żālika la'āyah(tan), wa mā kāna akṡaruhum mu'minīn(a).

सचमुच, एहन लोक मे सही मायने मे (अल्लाह के शक्ति के) निशानी भेटैत अछि, मुदा बेसी लोक विश्वास नहि करैत छथि।

وَاِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيْزُ الرَّحِيْمُ ࣖ

wa inna rabbaka lahuwal-‘azīzur-raḥīm(u).

आ सत्ते, अहाँक प्रभु, ओ परम पराक्रमी, परम दयालु छथि ।

كَذَّبَتْ عَادُ ِۨالْمُرْسَلِيْنَ ۖ

każżabat ‘ādunil-mursalīn(a).

(के लोक) 'अद दूत सभसँ झूठ बाजल अछि ।

اِذْ قَالَ لَهُمْ اَخُوْهُمْ هُوْدٌ اَلَا تَتَّقُوْنَ ۚ

iż qāla lahum akhūhum hūdun alā tattaqūn(a).

जखन हुनका लोकनिक भाय हुद हुनका सभ केँ कहलथिन, “अहाँ सभ धर्मात्मा किएक नहि छी?

اِنِّيْ لَكُمْ رَسُوْلٌ اَمِيْنٌ ۙ

innī lakum rasūlun amīn(un).

सत्ते, हम अहाँ सभक पास एकटा भरोसेमंद प्रेरित (भेजल गेल) छी,

فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوْنِ ۚ

fattaqullāha wa aṭī‘ūn(i).

तेँ अल्लाह सँ डरू आ हमर बात मानू।

وَمَآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ اَجْرٍۚ اِنْ اَجْرِيَ اِلَّا عَلٰى رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ۗ

wa mā as'alukum ‘alaihi min ajr(in), in ajriya illā ‘alā rabbil-‘ālamīn(a).

आ हम अहाँसँ एहि आमंत्रणक कोनो इनाम नहि माँगैत छी; हमर इनाम मात्र लोकक प्रभु सँ अछि।

اَتَبْنُوْنَ بِكُلِّ رِيْعٍ اٰيَةً تَعْبَثُوْنَ ۙ

atabnūna bikulli rī‘in āyatan ta‘baṡūn(a).

की अहाँ हर ऊँच जमीन पर बिना कब्जा केने वैभव के लेल महल बनाबैत छी,

وَتَتَّخِذُوْنَ مَصَانِعَ لَعَلَّكُمْ تَخْلُدُوْنَۚ

wa tattakhiżūna maṣāni‘a la‘allakum takhludūn(a).

आ अहाँ सभ एहि आशा मे किला बनबैत छी जे अहाँ अनन्त काल धरि जीब?

وَاِذَا بَطَشْتُمْ بَطَشْتُمْ جَبَّارِيْنَۚ

wa iżā baṭasytum baṭasytum jabbārīn(a).

आ जँ अहाँ यातना दैत छी तखन अहाँ क्रूर आ निर्ममतापूर्वक करैत छी ।

فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوْنِۚ

fattaqullāha wa aṭī‘ūn(i).

त अल्लाह स डरू आ हमर बात मानू,

وَاتَّقُوا الَّذِيْٓ اَمَدَّكُمْ بِمَا تَعْلَمُوْنَ ۚ

wattaqul-lażī amaddakum bimā ta‘lamūn(a).

आ ओहि प्रति समर्पित रहू जे अहाँ केँ जे किछु जनैत छी से देने छथि।

اَمَدَّكُمْ بِاَنْعَامٍ وَّبَنِيْنَۙ

amaddakum bi'an‘āmiw wa banīn(a).

ओ (अल्लाह) अहाँ सभ केँ मवेशी आ बच्चा सभक दान देने छथि,

وَجَنّٰتٍ وَّعُيُوْنٍۚ

wa jannātiw wa ‘uyūn(in).

आ गाछी-बिरछी, आ झरना,

اِنِّيْٓ اَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيْمٍ ۗ

innī akhāfu ‘alaikum ‘ażāba yaumin ‘aẓīm(in).

सचमुच, हमरा डर अछि जे महान दिन अहाँ पर दण्ड आबि जायत।"

قَالُوْا سَوَاۤءٌ عَلَيْنَآ اَوَعَظْتَ اَمْ لَمْ تَكُنْ مِّنَ الْوٰعِظِيْنَ ۙ

qālū sawā'un ‘alainā awa‘aẓta am lam takum minal-wā‘iẓīn(a).

ओ सभ उत्तर देलथिन, “अहाँ सलाह देब वा नहि देब, हमरा सभक लेल सेहो एके रंग अछि।

اِنْ هٰذَآ اِلَّا خُلُقُ الْاَوَّلِيْنَ ۙ

in hāżā illā khuluqul-awwalīn(a).

ई (हमर धर्म) पूर्वक लोकक रीति-रिवाजक अतिरिक्त किछु नहि,

وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِيْنَ ۚ

wa mā naḥnu bimu‘ażżabīn(a).

आ हमरा सभ केँ (कोनो तरहेँ) सजाय नहि भेटत।”

فَكَذَّبُوْهُ فَاَهْلَكْنٰهُمْۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً ۗوَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

fa każżabūhu fa ahlaknāhum, inna fī żālika la'āyah(tan), wa mā kāna akṡaruhum mu'minīn(a).

तेँ ओ सभ एकरा (हुद) केँ नकार देलक, तखन हम सभ ओकरा सभ केँ नष्ट क’ देलियैक। सचमुच, एहन मे (अल्लाह के शक्ति के) निशानी अछि, मुदा ओहि मे स बेसी लोक विश्वास नहि करैत छथि।

وَاِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيْزُ الرَّحِيْمُ ࣖ

wa inna rabbaka lahuwal-‘azīzur-raḥīm(u).

आ सत्ते, अहाँक प्रभु, ओ परम पराक्रमी, परम दयालु छथि ।

كَذَّبَتْ ثَمُوْدُ الْمُرْسَلِيْنَ ۖ

każżabat ṡamūdul-mursalīn(a).

समुदक लोक सभ प्रेरित सभसँ झूठ बाजि देने छल।

اِذْ قَالَ لَهُمْ اَخُوْهُمْ صٰلِحٌ اَلَا تَتَّقُوْنَ ۚ

iż qāla lahum akhūhum ṣāliḥun alā tattaqūn(a).

जखन हुनका लोकनिक भाइ सालेह हुनका सभ केँ कहलथिन, “अहाँ सभ धर्मात्मा किएक नहि छी?

اِنِّيْ لَكُمْ رَسُوْلٌ اَمِيْنٌ ۙ

innī lakum rasūlun amīn(un).

सत्ते, हम अहाँ सभक पास एकटा भरोसेमंद प्रेरित (भेजल गेल) छी,

فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوْنِ ۚ

fattaqullāha wa aṭī‘ūn(i).

तेँ अल्लाह सँ डरू आ हमर बात मानू।

وَمَآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ اَجْرٍۚ اِنْ اَجْرِيَ اِلَّا عَلٰى رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ۗ

wa mā as'alukum ‘alaihi min ajr(in), in ajriya illā ‘alā rabbil-‘ālamīn(a).

आ हम एहि आमंत्रणक बदला मे अहाँ सँ किछु नहि माँगैत छी, हमर इनाम मात्र लोकक प्रभु सँ अछि ।

اَتُتْرَكُوْنَ فِيْ مَا هٰهُنَآ اٰمِنِيْنَ ۙ

atutrakūna fīmā hāhunā āminīn(a).

की अहाँ (सोचैत छी) जे एतय (अपन देश मे) सुरक्षित रहबाक अनुमति भेटत,

فِيْ جَنّٰتٍ وَّعُيُوْنٍ ۙ

fī jannātiw wa ‘uyūn(in).

गाछी-बिरछी आ झरना मे, २.

وَّزُرُوْعٍ وَّنَخْلٍ طَلْعُهَا هَضِيْمٌ ۚ

wa zurū‘iw wa nakhlin ṭal‘uhā haḍīm(un).

आ पौधा आ खजूर जकर पात कोमल होइत छैक |

وَتَنْحِتُوْنَ مِنَ الْجِبَالِ بُيُوْتًا فٰرِهِيْنَ

wa tanḥitūna minal-jibāli buyūtan fārihīn(a).

आ अहाँ सभ किछु पहाड़ केँ कुशलतापूर्वक काटि कऽ घर बना लैत छी।

فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوْنِ ۚ

fattaqullāha wa aṭī‘ūn(i).

तेँ अल्लाह सँ डरू आ हमर बात मानू;

وَلَا تُطِيْعُوْٓا اَمْرَ الْمُسْرِفِيْنَ ۙ

wa lā tuṭī‘ū amral-musrifīn(a).

आ सीमा पार करनिहारक आज्ञाक पालन नहि करू,

الَّذِيْنَ يُفْسِدُوْنَ فِى الْاَرْضِ وَلَا يُصْلِحُوْنَ

allażīna yufsidūna fil-arḍi wa lā yaṣliḥūn(a).

जे पृथ्वी पर बदमाशी करैत छथि आ ओकर भरपाई नहि करैत छथि।”

قَالُوْٓا اِنَّمَآ اَنْتَ مِنَ الْمُسَحَّرِيْنَ ۙ

qālū innamā anta minal-musaḥḥarīn(a).

ओ सभ कहलकनि, “सत्ते, अहाँ मात्र ओहि मे सँ एक छी जे जादू-टोना कयल गेल अछि;

مَآ اَنْتَ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُنَاۙ فَأْتِ بِاٰيَةٍ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ

mā anta illā basyarum miṡlunā, fa'ti bi'āyatin in kunta minaṣ-ṣādiqīn(a).

अहाँ हमरा सभ जकाँ मात्र मनुक्ख छी; तखन जँ अहाँ धर्मी मे सँ एक छी तँ चमत्कार करू।”

قَالَ هٰذِهٖ نَاقَةٌ لَّهَا شِرْبٌ وَّلَكُمْ شِرْبُ يَوْمٍ مَّعْلُوْمٍ ۚ

qāla hāżihī nāqatul lahā syirbuw wa lakum syirbu yaumim ma‘lūm(in).

ओ (सालेह) उत्तर देलथिन, “ई मादा ऊँट अछि, जकरा पीबाक अधिकार छैक, आ अहाँ केँ सेहो निर्धारित दिन मे पीबाक अधिकार छैक |”

وَلَا تَمَسُّوْهَا بِسُوْۤءٍ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابُ يَوْمٍ عَظِيْمٍ

wa lā tamassūhā bisū'in fa ya'khużakum ‘ażābu yaumin ‘aẓīm(in).

आ ओकरा (ऊँट) केँ कोनो अधलाह नहि छूब, नहि तऽ अहाँ केँ भयंकर दिन मे सजा भेटत।"

فَعَقَرُوْهَا فَاَصْبَحُوْا نٰدِمِيْنَ ۙ

fa ‘aqarūhā fa aṣbaḥū nādimīn(a).

तखन ओकरा मारि देलकैक, तखन ओकरा सभकेँ दया भेलैक,

فَاَخَذَهُمُ الْعَذَابُۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً ۗوَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

fa akhażahumul-‘ażāb(u), inna fī żālika la'āyah(tan), wa mā kāna akṡaruhum mu'minīn(a).

तखन ओकरा सभकेँ सजा भेटतैक। सचमुच, एहन मे (अल्लाह के शक्ति के) निशानी अछि, मुदा ओहि मे स बेसी लोक विश्वास नहि करैत छथि।

وَاِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيْزُ الرَّحِيْمُ ࣖ

wa inna rabbaka lahuwal-‘azīzur-raḥīm(u).

आ सत्ते, अहाँक प्रभु, ओ परम पराक्रमी, परम दयालु छथि ।

كَذَّبَتْ قَوْمُ لُوْطِ ِۨالْمُرْسَلِيْنَ ۖ

każżabat qaumu lūṭinil-mursalīn(a).

लूतक लोक सभ प्रेरित सभ सँ झूठ बाजि देने छल।

اِذْ قَالَ لَهُمْ اَخُوْهُمْ لُوْطٌ اَلَا تَتَّقُوْنَ ۚ

iż qāla lahum akhūhum lūṭun alā tattaqūn(a).

जखन हुनका लोकनिक भाय लूत हुनका सभ केँ कहलथिन, “अहाँ सभ धर्मात्मा किएक नहि छी?”

اِنِّيْ لَكُمْ رَسُوْلٌ اَمِيْنٌ ۙ

innī lakum rasūlun amīn(un).

सत्ते, हम अहाँ सभक पास एकटा भरोसेमंद प्रेरित (भेजल गेल) छी,

فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوْنِ ۚ

fattaqullāha wa aṭī‘ūn(i).

त अल्लाह स डरू आ हमर बात मानू।

وَمَآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ اَجْرٍ اِنْ اَجْرِيَ اِلَّا عَلٰى رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ۗ

wa mā as'alukum ‘alaihi min ajrin in ajriya illā ‘alā rabbil-‘ālamīn(a).

आ हम अहाँसँ एहि आमंत्रणक कोनो इनाम नहि माँगैत छी; हमर इनाम मात्र लोकक प्रभु सँ अछि।

اَتَأْتُوْنَ الذُّكْرَانَ مِنَ الْعٰلَمِيْنَ ۙ

ata'tūnaż-żukrāna minal-‘ālamīn(a).

अहाँ मनुक्खक बीच पुरुषक संपर्क किएक करैत छी (समलैंगिक काज करबाक लेल),

وَتَذَرُوْنَ مَا خَلَقَ لَكُمْ رَبُّكُمْ مِّنْ اَزْوَاجِكُمْۗ بَلْ اَنْتُمْ قَوْمٌ عَادُوْنَ

wa tażarūna mā khalaqa lakum rabbukum min azwājikum, bal antum qamun ‘ādūn(a).

आ अहाँ (ओहि महिला) केँ छोड़ि दैत छी, जिनका भगवान् अपन पत्नी बनेबाक लेल बनौने छथि? अहाँ सत्ते सीमा पार करय बला लोक छी।”

قَالُوْا لَىِٕنْ لَّمْ تَنْتَهِ يٰلُوْطُ لَتَكُوْنَنَّ مِنَ الْمُخْرَجِيْنَ

qālū la'illam tantahi yā lūṭu latakūnanna minal-mukhrajīn(a).

ओ सभ उत्तर देलथिन, "हे लूत! जँ अहाँ नहि रुकब तँ अहाँ ओहि मे सँ भ' जायब जे निष्कासित कएल गेल छल।"

قَالَ اِنِّيْ لِعَمَلِكُمْ مِّنَ الْقَالِيْنَ ۗ

qāla innī li‘amalikum minal-qālīn(a).

ओ (लुत) कहलनि, "हमरा अहाँक काज सँ बहुत घृणा अछि।"

رَبِّ نَجِّنِيْ وَاَهْلِيْ مِمَّا يَعْمَلُوْنَ

rabbi najjinī wa ahlī mimmā ya‘malūn(a).

(लूत प्रार्थना केलनि), "हे हमर प्रभु, हमरा आ हमर परिवार केँ ओहि कर्म सँ (परिणाम सँ) बचाउ।"

فَنَجَّيْنٰهُ وَاَهْلَهٗٓ اَجْمَعِيْنَ ۙ

fa najjaināhu wa ahlahū ajma‘īn(a).

तखन हम ओकरा आ ओकर समस्त परिवार केँ बचा लेलहुँ,

اِلَّا عَجُوْزًا فِى الْغٰبِرِيْنَ ۚ

illā ‘ajūzan fil-gābirīn(a).

सिवाय एकटा बुढ़िया (हुनकर पत्नी) के, जे जे बचल छल ओकर समूह मे शामिल छल |

ثُمَّ دَمَّرْنَا الْاٰخَرِيْنَ ۚ

Ṡumma dammarnal-ākharīn(a).

तखन हम आन के नष्ट क देलहुं।

وَاَمْطَرْنَا عَلَيْهِمْ مَّطَرًاۚ فَسَاۤءَ مَطَرُ الْمُنْذَرِيْنَ

wa amṭarnā ‘alaihim maṭarā(n), fa sā'a maṭarul-munżarīn(a).

आ हम सभ ओकरा सभ पर (ओला) बरखा केलहुँ, तखन जिनका चेताओल गेल छलनि हुनका सभ पर कतेक खराब बरखा भेल।

اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً ۗوَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

inna fī żālika la'āyah(tan), wa mā kāna akṡaruhum mu'minīn(a).

सचमुच, एहन मे (अल्लाह के शक्ति के) निशानी अछि, मुदा ओहि मे स बेसी लोक विश्वास नहि करैत छथि।

وَاِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيْزُ الرَّحِيْمُ ࣖ

wa inna rabbaka lahuwal-‘azīzur-raḥīm(u).

आ सत्ते, अहाँक प्रभु, ओ परम पराक्रमी, परम दयालु छथि ।

كَذَّبَ اَصْحٰبُ لْـَٔيْكَةِ الْمُرْسَلِيْنَ ۖ

każżaba aṣḥābul-aikatil-mursalīn(a).

ऐकहक लोक सभ प्रेरित सभ केँ झूठ बाजि देने छल;

اِذْ قَالَ لَهُمْ شُعَيْبٌ اَلَا تَتَّقُوْنَ ۚ

iż qāla lahum syu‘aibun alā tattaqūn(a).

जखन शुएब हुनका सभ केँ कहलथिन, “अहाँ सभ धर्मात्मा किएक नहि छी?

اِنِّيْ لَكُمْ رَسُوْلٌ اَمِيْنٌ ۙ

innī lakum rasūlun amīn(un).

सत्ते, हम अहाँ सभक पास एकटा भरोसेमंद प्रेरित (भेजल गेल) छी,

فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوْنِ ۚ

fattaqullāha wa aṭī‘ūn(i).

तेँ अल्लाह सँ डरू आ हमर बात मानू;

وَمَآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ اَجْرٍ اِنْ اَجْرِيَ اِلَّا عَلٰى رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ۗ

wa mā as'alukum ‘alaihi min ajrin in ajriya illā ‘alā rabbil-‘ālamīn(a).

आ हम अहाँसँ एहि आमंत्रणक कोनो इनाम नहि माँगैत छी; हमर इनाम मात्र लोकक प्रभु सँ अछि।

۞ اَوْفُوا الْكَيْلَ وَلَا تَكُوْنُوْا مِنَ الْمُخْسِرِيْنَ ۚ

auful-kaila wa lā takūnū minal-mukhsirīn(a).

नाप परफेक्ट करू आ दोसर लोक के नुकसान नहि पहुंचाउ।

وَزِنُوْا بِالْقِسْطَاسِ الْمُسْتَقِيْمِ ۚ

wazinū bil-qisṭāsil-mustaqīm(i).

आ सही तराजूसँ तौलू।

وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ اَشْيَاۤءَهُمْ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ ۚ

wa lā tabkhasun-nāsa asy-yā'ahum wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).

आ लोकक अधिकार कम कए ओकर नुकसान नहि पहुँचाउ आ पृथ्वी पर भ्रष्टाचार नहि करू;

وَاتَّقُوا الَّذِيْ خَلَقَكُمْ وَالْجِبِلَّةَ الْاَوَّلِيْنَ ۗ

wattaqul-lażī khalaqakum wal-jibillatal-awwalīn(a).

आ अल्लाह सँ डरू जे अहाँ आ पहिने के लोक के बनौने छथि।"

قَالُوْٓا اِنَّمَآ اَنْتَ مِنَ الْمُسَحَّرِيْنَ ۙ

qālū innamā anta minal-musaḥḥarīn(a).

ओ सभ कहलकनि, “अहाँ सभ मोहित लोकक अतिरिक्त किछु नहि छी।

وَمَآ اَنْتَ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُنَا وَاِنْ نَّظُنُّكَ لَمِنَ الْكٰذِبِيْنَ ۚ

wa mā anta illā basyarum miṡlunā wa in naẓunnuka laminal-kāżibīn(a).

आ अहाँ हमरा सभ जकाँ मात्र मनुक्ख छी, आ सत्ते हम सभ मानैत छी जे अहाँ झूठ बाजनिहार मे छी।

فَاَسْقِطْ عَلَيْنَا كِسَفًا مِّنَ السَّمَاۤءِ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ ۗ

fa asqiṭ ‘alainā kisafam minas-samā'i in kunta minaṣ-ṣādiqīn(a).

तेँ जँ अहाँ धर्मी मे सँ एक छी तँ आकाश सँ एकटा गांठ हमरा सभ पर उतारू।”

قَالَ رَبِّيْٓ اَعْلَمُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ

qāla rabbī a‘lamu bimā ta‘malūn(a).

ओ (शुआइब) कहलनि, "हमर प्रभु अहाँ की करैत छी से बेसी नीक जकाँ जनैत छथि |"

فَكَذَّبُوْهُ فَاَخَذَهُمْ عَذَابُ يَوْمِ الظُّلَّةِ ۗاِنَّهٗ كَانَ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيْمٍ

fa każżabūhu fa akhażahum ‘ażābu yaumiẓ-ẓullah(ti), innahū kāna ‘ażāba yaumin ‘aẓīm(in).

तखन ओ सभ एकरा (शुआइब) नकारलनि, तखन अन्हार दिन हुनका सभ पर सजा पड़ि गेलनि | सत्ते, भयंकर दिनक सजाय एहने होइत छैक।

اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً ۗوَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

inna fī żālika la'āyah(tan), wa mā kāna akṡaruhum mu'minīn(a).

सचमुच, एहन लोक मे सही मायने मे (अल्लाह के शक्ति के) निशानी भेटैत अछि, मुदा बेसी लोक विश्वास नहि करैत छथि।

وَاِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيْزُ الرَّحِيْمُ ࣖ

wa inna rabbaka lahuwal-‘azīzur-raḥīm(u).

आ सत्ते, अहाँक प्रभु, ओ परम पराक्रमी, परम दयालु छथि ।

وَاِنَّهٗ لَتَنْزِيْلُ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ۗ

wa innahū latanzīlu rabbil-‘ālamīn(a).

आ सचमुच, ई (अल-कुरान) सचमुच सब दुनिया के मालिक द्वारा उतारल गेल छल,

نَزَلَ بِهِ الرُّوْحُ الْاَمِيْنُ ۙ

nazala bihir rūḥul-amīn(u).

जेकरा अर-रूह अल-अमीन (जिब्रिल) द्वारा उतारल गेल छल,

عَلٰى قَلْبِكَ لِتَكُوْنَ مِنَ الْمُنْذِرِيْنَ ۙ

‘alā qalbika litakūna minal-munżirīn(a).

अपन हृदय (मुहम्मद) मे ताकि अहाँ चेतावनी देबय वाला मे शामिल भ जायब,

بِلِسَانٍ عَرَبِيٍّ مُّبِيْنٍ ۗ

bilisānin ‘arabiyyim mubīn(in).

स्पष्ट अरबी मे।

وَاِنَّهٗ لَفِيْ زُبُرِ الْاَوَّلِيْنَ

wa innahū lafī zuburil-awwalīn(a).

आ सचमुच, (कुरान) प्राचीन लोकक किताब मे (उल्लेख) अछि |

اَوَلَمْ يَكُنْ لَّهُمْ اٰيَةً اَنْ يَّعْلَمَهٗ عُلَمٰۤؤُا بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ

awalam yakul lahum āyatan ay ya‘lamahū ‘ulamā'u banī isrā'īl(a).

की हुनका सभक लेल ई (पर्याप्त) प्रमाण नहि अछि जे इस्राएलक विद्वान लोकनि एकरा जनैत छलाह?

وَلَوْ نَزَّلْنٰهُ عَلٰى بَعْضِ الْاَعْجَمِيْنَ ۙ

wa lau nazzalnāhū ‘alā ba‘ḍil-a‘jamīn(a).

आ जँ हम सभ एकरा गैर-अरबक कोनो समूह मे पठा देने रहितहुँ तँ

فَقَرَاَهٗ عَلَيْهِمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ مُؤْمِنِيْنَ ۗ

fa qara'ahū ‘alaihim mā kānū bihī mu'minīn(a).

तखन ओ ओकरा सभ (काफिर सभ) केँ पढ़ि देलनि; निश्चित रूप सँ ओहो सभ हुनका पर विश्वास नहि करताह।

كَذٰلِكَ سَلَكْنٰهُ فِيْ قُلُوْبِ الْمُجْرِمِيْنَ ۗ

każālika salaknāhu fī qulūbil-mujrimīn(a).

एहि तरहें, हम (झूठ आ अस्वीकारक प्रकृति) पापी लोकक हृदय मे राखि दैत छी,

لَا يُؤْمِنُوْنَ بِهٖ حَتّٰى يَرَوُا الْعَذَابَ الْاَلِيْمَ

lā yu'minūna bihī ḥattā yarawul-‘ażābal-alīm(a).

जाबे तक कष्टदायक सजा नै देखतै ताबे तक ओकरा पर विश्वास नै करतै।

فَيَأْتِيَهُمْ بَغْتَةً وَّهُمْ لَا يَشْعُرُوْنَ ۙ

fa ya'tiyahum bagtataw wa hum lā yasy‘urūn(a).

तखन हुनका सभ केँ अचानक सजाय आबि गेलनि, जखन हुनका सभ केँ ई बात नहि बुझल छलनि।

فَيَقُوْلُوْا هَلْ نَحْنُ مُنْظَرُوْنَ ۗ

fa yaqūlū hal naḥnu munẓarūn(a).

तखन ओ सभ कहलकनि, “की हमरा सभ केँ देरी देल जा रहल अछि?”

اَفَبِعَذَابِنَا يَسْتَعْجِلُوْنَ

afa bi‘ażābinā yasta‘jilūn(a).

की ओ सभ नहि छथि जे माँगैत छथि जे हमर सभक सजा जल्दी हो?

اَفَرَءَيْتَ اِنْ مَّتَّعْنٰهُمْ سِنِيْنَ ۙ

afa ra'aita im matta‘nāhum sinīn(a).

त' अहाँ की सोचब जँ हम सभ हुनका सभ केँ किछु वर्षक लेल जीवनक आनंद द' देबनि,

ثُمَّ جَاۤءَهُمْ مَّا كَانُوْا يُوْعَدُوْنَ ۙ

Ṡumma jā'ahum mā kānū yū‘adūn(a).

तखन हुनका सभ लग ओ सजाय आबि गेलनि जे हुनका सभ पर धमकी देल गेल छलनि।

مَآ اَغْنٰى عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يُمَتَّعُوْنَ ۗ

mā agnā ‘anhum mā kānū yumatta‘ūn(a).

निश्चित रूप सँ हुनका लोकनि केँ जे सुख भेटैत छनि से हुनका लोकनि केँ कोनो काज नहि छनि।

وَمَآ اَهْلَكْنَا مِنْ قَرْيَةٍ اِلَّا لَهَا مُنْذِرُوْنَ ۖ

wa mā ahlaknā min qaryatin illā lahā munżirūn(a).

आ हम सभ कोनो भूमि केँ नष्ट नहि करैत छी, जाबत धरि एहन लोक नहि हो जे ओकरा चेता देने हो;

ذِكْرٰىۚ وَمَا كُنَّا ظٰلِمِيْنَ

Żikrā, wa mā kunnā ẓālimīn(a).

चेतावनी (होना) के लिये। आ हम अन्याय नहि करैत छी।

وَمَا تَنَزَّلَتْ بِهِ الشَّيٰطِيْنُ

wa mā tanazzalat bihisy-syayāṭīn(u).

आ (कुरान) के शैतान सब नै उतारलक।

وَمَا يَنْۢبَغِيْ لَهُمْ وَمَا يَسْتَطِيْعُوْنَ ۗ

wa mā yambagī lahum wa mā yastaṭī‘ūn(a).

आ ई हुनका सभक (कुरान) लेल उपयुक्त नहि अछि, आ ओ सभ नहि क' सकैत छथि।

اِنَّهُمْ عَنِ السَّمْعِ لَمَعْزُوْلُوْنَ ۗ

innahum ‘anis-sam‘i lama‘zūlūn(a).

असल मे सुनबा स दूर राखल जाइत छथि।

فَلَا تَدْعُ مَعَ اللّٰهِ اِلٰهًا اٰخَرَ فَتَكُوْنَ مِنَ الْمُعَذَّبِيْنَ

falā tad‘u ma‘allāhi ilāhan ākhara fa takūna minal-mu‘ażżabīn(a).

अतः अल्लाह के अलावा कोनो अन्य देवता के पुकार (पूजा) नै करू, नै त अहाँ सब ओहि में शामिल होयब जिनका सजा भेटत।

وَاَنْذِرْ عَشِيْرَتَكَ الْاَقْرَبِيْنَ ۙ

wa anżir ‘asyīratakal-aqrabīn(a).

आ अपन निकटतम रिश्तेदार (मुहम्मद) के चेतावनी दियौ,

وَاخْفِضْ جَنَاحَكَ لِمَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ ۚ

wakhfiḍ janāḥaka limanittaba‘aka minal-mu'minīn(a).

आ जे विश्वास करैत छथि जे अहाँक पाछाँ पड़ैत छथि हुनका प्रति अपना केँ विनम्र बनाउ।

فَاِنْ عَصَوْكَ فَقُلْ اِنِّيْ بَرِيْۤءٌ مِّمَّا تَعْمَلُوْنَ ۚ

fa in ‘aṣauka faqul innī barī'um mimmā ta‘malūn(a).

तखन जँ ओ सभ अहाँक आज्ञा नहि मानैत छथि तखन (मुहम्मद) कहैत छथि जे "सत्ते हम अहाँक काजक लेल जिम्मेदार नहि छी |"

وَتَوَكَّلْ عَلَى الْعَزِيْزِ الرَّحِيْمِ ۙ

wa tawakkal ‘alal-‘azīzir-raḥīm(i).

आ (अल्लाह) सर्वशक्तिमान, दयालु पर भरोसा राखू।

الَّذِيْ يَرٰىكَ حِيْنَ تَقُوْمُ

allażī yarāka ḥīna taqūm(u).

ठाढ़ भेला पर (प्रार्थना करबाक लेल) के देखैत अछि,

وَتَقَلُّبَكَ فِى السّٰجِدِيْنَ

wa taqallubaka fis-sājidīn(a).

आ (देखू) सजदा करय बला लोक मे अहाँक शरीरक गतिविधि मे परिवर्तन |

اِنَّهٗ هُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ

innahū huwas-samī‘ul-‘alīm(u).

सचमुच, ओ सर्वश्रवण, सर्वज्ञ छथि।

هَلْ اُنَبِّئُكُمْ عَلٰى مَنْ تَنَزَّلُ الشَّيٰطِيْنُ ۗ

hal unabbi'ukum ‘alā man tanazzalusy-syayāṭīn(u).

की हम अहाँ सभ केँ कहब जे केकरा पर शैतान उतरैत अछि?

تَنَزَّلُ عَلٰى كُلِّ اَفَّاكٍ اَثِيْمٍ ۙ

tanazzalu ‘alā kulli affākin aṡīm(in).

ओ सभ (शैतान) हर झूठा पर उतरैत छथि जे बहुत पाप करैत अछि,

يُّلْقُوْنَ السَّمْعَ وَاَكْثَرُهُمْ كٰذِبُوْنَ ۗ

yulqūnas-sam‘a wa akṡaruhum kāżibūn(a).

अपन सुनवाई के परिणाम संप्रेषित करैत छथि, जखन कि अधिकांश झूठ बाजनिहार छथि |

وَالشُّعَرَاۤءُ يَتَّبِعُهُمُ الْغَاوٗنَ ۗ

wasy-syu‘arā'u yattabi‘uhumul-gāwūn(a).

आ ओहि कवि लोकनिक पाछाँ भटकल लोक सेहो आबि गेलाह ।

اَلَمْ تَرَ اَنَّهُمْ فِيْ كُلِّ وَادٍ يَّهِيْمُوْنَ ۙ

alam tara annahum fī kulli wādiy yahīmūn(a).

की अहाँ नहि देखैत छी जे ओ सभ हर घाटी मे भटकैत छथि,

وَاَنَّهُمْ يَقُوْلُوْنَ مَا لَا يَفْعَلُوْنَ ۙ

wa annahum yaqūlūna mā lā yaf‘alūn(a).

आ जे ओ सभ स्वयं नहि करैत छथि से कहैत छथि?

اِلَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ وَذَكَرُوا اللّٰهَ كَثِيْرًا وَّانْتَصَرُوْا مِنْۢ بَعْدِ مَا ظُلِمُوْا ۗوَسَيَعْلَمُ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْٓا اَيَّ مُنْقَلَبٍ يَّنْقَلِبُوْنَ ࣖ

illal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti wa żakarullāha kaṡīraw wantaṣarū mim ba‘di mā ẓulimū, wa saya‘lamul-lażīna ẓalamū ayya munqalabiy yanqalibūn(a).

सिवाय ओहि (कवि) के जे विश्वास करैत छथि आ नीक काज करैत छथि आ अल्लाह के बहुत याद करैत छथि आ अन्याय के बाद (काफिर के कविता के जवाब द क) विजयी भ जाइत छथि | आ गलती करय वाला के जल्दिये पता चलत जे ओ कोन ठाम घुरि जेताह.