Q.S अस-सजदाह (اَلسَّجْدَة) - 30 पदों की संख्या

الۤمّۤ ۗ

alif lām mīm.

अलिफ लम मिम।

تَنْزِيْلُ الْكِتٰبِ لَا رَيْبَ فِيْهِ مِنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَۗ

tanzīlul-kitābi lā raiba fīhi mir rabbil-‘ālamīn(a).

कुरान के प्रकटीकरण में कोनो संदेह नै छै, दुनिया के स्वामी स।

اَمْ يَقُوْلُوْنَ افْتَرٰىهُ ۚ بَلْ هُوَ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّكَ لِتُنْذِرَ قَوْمًا مَّآ اَتٰىهُمْ مِّنْ نَّذِيْرٍ مِّنْ قَبْلِكَ لَعَلَّهُمْ يَهْتَدُوْنَ

am yaqūlūnaftarāhu balhuwal-ḥaqqu mir rabbika litunżira qaumam mā atāhum min nażīrim min qablika la‘allahum yahtadūn(a).

मुदा ओ सभ (काफिर) किएक कहैत छथि जे "ओ (मुहम्मद) एकरा बना लेने छथि।" नै, कुरान सच्चाई छै (जे तोरऽ प्रभु के तरफऽ स॑ आबी गेलऽ छै), ताकि तोहें ऐन्हऽ लोगऽ क॑ चेताबै के कोशिश करी सकै छियै, जेकरा म॑ तोरा स॑ पहल॑ तोरा चेतावनी दै वाला कोय भी व्यक्ति नै आबी गेलऽ छै; तेँ हुनका मार्गदर्शन भेटि सकैत छनि।

اَللّٰهُ الَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا فِيْ سِتَّةِ اَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوٰى عَلَى الْعَرْشِۗ مَا لَكُمْ مِّنْ دُوْنِهٖ مِنْ وَّلِيٍّ وَّلَا شَفِيْعٍۗ اَفَلَا تَتَذَكَّرُوْنَ

allāhul-lażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa wa mā bainahumā fī sittati ayyāmin ṡummastawā ‘alal-‘arsy(i), mā lakum min dūnihī miw waliyyiw wa lā syafī‘(in), afalā tatażakkarūn(a).

अल्लाह ओ छथि जे छह दिन मे आकाश आ धरती आ ओकर बीच मे जे किछु अछि तकरा बनौलनि, तखन ओ अपना केँ गद्दी पर स्थापित केलनि। हुनका छोड़ि अहाँक कोनो सहायक वा मध्यस्थ नहि अछि । तखन अहाँ नहि देखब?

يُدَبِّرُ الْاَمْرَ مِنَ السَّمَاۤءِ اِلَى الْاَرْضِ ثُمَّ يَعْرُجُ اِلَيْهِ فِيْ يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهٗٓ اَلْفَ سَنَةٍ مِّمَّا تَعُدُّوْنَ

yudabbirul-amra minas-samā'i ilal-arḍi ṡumma ya‘ruju ilaihi fī yaumin kāna miqdāruhū alfa sanatim mimmā ta‘uddūn(a).

ओ स्वर्ग सँ पृथ्वी धरि सब काज केँ नियंत्रित करैत छथि, तखन (कार्य) एक दिन मे हुनका लग चढ़ैत छथि जिनकर लम्बाई (दीर्घता) अहाँक गणनाक अनुसार हजार वर्ष अछि |

ذٰلِكَ عٰلِمُ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ الْعَزِيْزُ الرَّحِيْمُۙ

Żālika ‘ālimul-gaibi wasy-syahādatil-‘azīzur-raḥīm(u).

ओ भगवान् छथि जे अदृश्य आ वास्तविक केँ जनैत छथि, सर्वशक्तिमान, परम दयालु।

الَّذِيْٓ اَحْسَنَ كُلَّ شَيْءٍ خَلَقَهٗ وَبَدَاَ خَلْقَ الْاِنْسَانِ مِنْ طِيْنٍ

allażī aḥsana kulla syai'in khalaqahū wa bada'a khalqal-insāni min ṭīn(in).

जे अपन सृष्टि सब किछु के सुन्दर बनौलनि आ जे माटि सँ मनुष्य के सृष्टि शुरू केलनि।

ثُمَّ جَعَلَ نَسْلَهٗ مِنْ سُلٰلَةٍ مِّنْ مَّاۤءٍ مَّهِيْنٍ ۚ

Ṡumma ja‘ala naslahū min sulālatim mim mā'im mahīn(in).

तखन ओ अपन संतान नीच जल (वीर्य) केर सार सँ बनौलनि |

ثُمَّ سَوّٰىهُ وَنَفَخَ فِيْهِ مِنْ رُّوْحِهٖ وَجَعَلَ لَكُمُ السَّمْعَ وَالْاَبْصَارَ وَالْاَفْـِٕدَةَۗ قَلِيْلًا مَّا تَشْكُرُوْنَ

Ṡumma sawwāhu wa nafakha fīhi mir rūḥihī wa ja‘ala lakumus-sam‘a wal-abṣāra wal-af'idah(ta), qalīlam mā tasykurūn(a).

तखन ओ एकरा सिद्ध केलनि आ ओकर (शरीर) मे अपन आत्मा (सृष्टि) के साँस देलनि आ अहाँ सभक लेल श्रवण, दृष्टि आ हृदय बनौलनि, (मुदा) अहाँ बहुत कम कृतज्ञ छलहुँ |

وَقَالُوْٓا ءَاِذَا ضَلَلْنَا فِى الْاَرْضِ ءَاِنَّا لَفِيْ خَلْقٍ جَدِيْدٍ ەۗ بَلْ هُمْ بِلِقَاۤءِ رَبِّهِمْ كٰفِرُوْنَ

wa qālū a'iżā ḍalalnā fil-arḍi a'innā lafī khalqin jadīd(in), bal hum biliqā'i rabbihim kāfirūn(a).

आ ओ सभ कहलथिन, "जखन हम सभ पृथ्वी मे गायब (नष्ट) भ' गेलहुँ तखन की हम सभ कोनो नव सृष्टि मे रहब?" एतेक धरि जे ओ सभ अपन भगवानसँ भेंट करबासँ इनकार करैत छथि ।

۞ قُلْ يَتَوَفّٰىكُمْ مَّلَكُ الْمَوْتِ الَّذِيْ وُكِّلَ بِكُمْ ثُمَّ اِلٰى رَبِّكُمْ تُرْجَعُوْنَ ࣖ

qul yatawaffākum malakul-mautil-lażī wukkila bikum ṡumma ilā rabbikum turja‘ūn(a).

कहू, "मृत्यु के दूत जेकरा (अहाँक जान लेबय के) सौंपल गेल छल, ओ अहाँ के मारि देत, तखन अहाँ अपन प्रभु के पास वापस आबि जायब।"

وَلَوْ تَرٰىٓ اِذِ الْمُجْرِمُوْنَ نَاكِسُوْا رُءُوْسِهِمْ عِنْدَ رَبِّهِمْۗ رَبَّنَآ اَبْصَرْنَا وَسَمِعْنَا فَارْجِعْنَا نَعْمَلْ صَالِحًا اِنَّا مُوْقِنُوْنَ

wa lau tarā iżil-mujrimūna nākisū ru'ūsihim ‘inda rabbihim, rabbanā abṣarnā wa sami‘nā farji‘nā na‘mal ṣāliḥan innā mūqinūn(a).

आ (केहन भयावह बात) जँ अहाँ ओहि पापी सभ केँ अपन प्रभुक समक्ष माथ झुकबैत देखलहुँ, (ओ सभ कहलनि), "हे हमर प्रभु, हम सभ देखलहुँ आ सुनलहुँ, तेँ हमरा सभ केँ (संसार मे) वापस करू, तँ निश्चित रूप सँ हम सभ नीक काज करब। सचमुच, हम सभ विश्वास करय बला लोक छी।"

وَلَوْ شِئْنَا لَاٰتَيْنَا كُلَّ نَفْسٍ هُدٰىهَا وَلٰكِنْ حَقَّ الْقَوْلُ مِنِّيْ لَاَمْلَـَٔنَّ جَهَنَّمَ مِنَ الْجِنَّةِ وَالنَّاسِ اَجْمَعِيْنَ

wa lau syi'nā la'ātainā kulla nafsin hudāhā wa lākin ḥaqqal-qaulu minnī la'amla'anna jahannama minal-jinnati wan-nāsi ajma‘īn(a).

आ जँ हम सभ चाहने रहितहुँ तँ हर आत्मा केँ एकर मार्गदर्शन (क लेल) दैतहुँ, मुदा हमरा दिस सँ एकटा शब्द (फरमान) फरमान कयल गेल अछि, "हम निश्चित रूप सँ नरक केँ जिन्न आ मनुक्ख सँ एक संग भरब।"

فَذُوْقُوْا بِمَا نَسِيْتُمْ لِقَاۤءَ يَوْمِكُمْ هٰذَاۚ اِنَّا نَسِيْنٰكُمْ وَذُوْقُوْا عَذَابَ الْخُلْدِ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

fa żūqū bimā nasītum liqā'a yaumikum hāżā, innā nasīnākum wa żūqū ‘ażābal-khuldi bimā kuntum ta‘malūn(a).

त' अहाँ (ई सजा) के लेल भावुक करू, कारण अहाँ अपन दिन (न्याय के दिन) के पूरा करय में कोताही केलहुं, सचमुच हम अहाँ के सेहो उपेक्षा केलहुं आ अनन्त दण्ड के अनुभूति केलहुं, जे अहाँ केलहुं ओकर लेल।"

اِنَّمَا يُؤْمِنُ بِاٰيٰتِنَا الَّذِيْنَ اِذَا ذُكِّرُوْا بِهَا خَرُّوْا سُجَّدًا وَّسَبَّحُوْا بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَهُمْ لَا يَسْتَكْبِرُوْنَ ۩

innamā yu'minu bi'āyātinal-lażīna iżā żukkirū bihā kharrū sujjadaw wa sabbaḥū biḥamdi rabbihim wa hum lā yastakbirūn(a).

जे हमरऽ श्लोकऽ में विश्वास करै छै, वू खाली वू छै जे जबे ओकरा (हमरऽ श्लोक) के याद दिलाबै छै त॑ सजदा करी क॑ महिमामंडन करी क॑ अपनऽ प्रभु के स्तुति करै छै, आरू वू घमंड नै करै छै ।

تَتَجَافٰى جُنُوْبُهُمْ عَنِ الْمَضَاجِعِ يَدْعُوْنَ رَبَّهُمْ خَوْفًا وَّطَمَعًاۖ وَّمِمَّا رَزَقْنٰهُمْ يُنْفِقُوْنَ

tatajāfā junūbuhum ‘anil-maḍāji‘i yad‘ūna rabbahum khaufaw wa ṭama‘ā(n), wa mimmā razaqnāhum yunfiqūn(a).

हुनका लोकनिक पेट पलंग सँ दूर छनि, भय आ आशा सँ अपन प्रभु सँ प्रार्थना करैत छथि, आ हम सब जे रोजी-रोटी देने छी तकर किछु हिस्सा खर्च करैत छथि |

فَلَا تَعْلَمُ نَفْسٌ مَّآ اُخْفِيَ لَهُمْ مِّنْ قُرَّةِ اَعْيُنٍۚ جَزَاۤءًۢ بِمَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

falā ta‘lamu nafsum mā ukhfiya lahum min qurrati a‘yun(in), jazā'am bimā kānū ya‘malūn(a).

त कियो नहि जनैत अछि जे हुनका लेल (विभिन्न आशीर्वाद) के की नुकायल अछि जे हुनकर हृदय के प्रसन्न करैत अछि जे हुनकर काज के इनाम के रूप में |

اَفَمَنْ كَانَ مُؤْمِنًا كَمَنْ كَانَ فَاسِقًاۗ لَا يَسْتَوٗنَ

afaman kāna mu'minan kaman kāna fāsiqā(n), lā yastawūn(a).

त की विश्वासी दुष्ट लोक (अविश्वासी) जकाँ अछि? एके रंग नहि छथि।

اَمَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ فَلَهُمْ جَنّٰتُ الْمَأْوٰىۖ نُزُلًا ۢبِمَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

ammal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti falahum jannātul-ma'wā, nuzulam bimā kānū ya‘malūn(a).

रहल बात जे विश्वास करैत छथि आ नीक काज करैत छथि, हुनका सभ केँ रहबाक लेल स्वर्ग भेटतनि, जे हुनकर काजक फलक रूप मे रहतनि।

وَاَمَّا الَّذِيْنَ فَسَقُوْا فَمَأْوٰىهُمُ النَّارُ كُلَّمَآ اَرَادُوْٓا اَنْ يَّخْرُجُوْا مِنْهَآ اُعِيْدُوْا فِيْهَا وَقِيْلَ لَهُمْ ذُوْقُوْا عَذَابَ النَّارِ الَّذِيْ كُنْتُمْ بِهٖ تُكَذِّبُوْنَ

wa ammal-lażīna fasaqū fa ma'wākumun nāru kullamā arādū ay yakhrujū minhā u‘īdū fīhā wa qīla lahum żūqū ‘ażāban nāril-lażī kuntum bihī tukażżibūn(a).

आ रहल बात दुष्ट (काफिर) के त ओकर निवास नरक छै। जखन-जखन ओ सभ एहि मे सँ बाहर निकलय चाहैत छथि, तखन-तखन हुनका सभ केँ (पुनः) ओहि मे वापस क' देल जाइत छनि आ हुनका सभ सँ कहल जाइत छनि जे, "नरकक ओहि दण्डक स्वाद लिअ जकरा अहाँ सभ पहिने नकारने रही।"

وَلَنُذِيْقَنَّهُمْ مِّنَ الْعَذَابِ الْاَدْنٰى دُوْنَ الْعَذَابِ الْاَكْبَرِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَ

wa lanużīqannahum minal-‘ażābil-adnā dūnal-‘ażābil-akbari la‘allahum yarji‘ūn(a).

आ हम सभ हुनका सभ केँ पैघ दण्ड सँ पहिने (परलोक मे) किछु निकटतम दण्ड (एहि संसार मे) अवश्य देबनि, जाहि सँ ओ सभ (सही मार्ग पर) वापस आबि जाथि |

وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ ذُكِّرَ بِاٰيٰتِ رَبِّهٖ ثُمَّ اَعْرَضَ عَنْهَا ۗاِنَّا مِنَ الْمُجْرِمِيْنَ مُنْتَقِمُوْنَ ࣖ

wa man aẓlamu mimman żukkira bi'āyāti rabbihī ṡumma a‘raḍa ‘anhā, innā minal-mujrimīna muntaqimūn(a).

आ जेकरा अपन प्रभुक श्लोक सँ चेताओल गेल हो, तखन ओकरा सँ मुँह मोड़ि लेलक, ताहि सँ बेसी अन्याय के अछि? सचमुच, पाप करय वाला के हम सब इनाम देब।

وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ فَلَا تَكُنْ فِيْ مِرْيَةٍ مِّنْ لِّقَاۤىِٕهٖ وَجَعَلْنٰهُ هُدًى لِّبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَۚ

wa laqad ātainā mūsal-kitāba falā takun fī miryatim mil liqā'ihī wa ja‘alnāhu hudal libanī isrā'īl(a).

आरू सचमुच, हम मूसा क॑ किताब (तोराह) द॑ देल॑ छियै, त॑ की तोरा (मुहम्मद) ओकरा (कुरान) क॑ स्वीकार करै म॑ संकोच नै करी क॑ हम्मं॑ किताब (तोराह) क॑ इस्राएल केरऽ संतान लेली एगो मार्गदर्शक बनैल॑ छियै ।

وَجَعَلْنَا مِنْهُمْ اَىِٕمَّةً يَّهْدُوْنَ بِاَمْرِنَا لَمَّا صَبَرُوْاۗ وَكَانُوْا بِاٰيٰتِنَا يُوْقِنُوْنَ

wa ja‘alnā minhum a'immatay yahdūna bi'amrinā lammā ṣabarū, wa kānū bi'āyātinā yūqinūn(a).

आ हम सभ हुनका सभ मे एहन नेता बनौलहुँ जे जा धरि धैर्य राखथि ता धरि हमरा सभक आज्ञाक अनुसार हुनका सभक मार्गदर्शन करताह। हमर श्लोक मे विश्वास करैत छथि।

اِنَّ رَبَّكَ هُوَ يَفْصِلُ بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ فِيْمَا كَانُوْا فِيْهِ يَخْتَلِفُوْنَ

inna rabbaka huwa yafṣilu bainahum yaumal-qiyāmati fīmā kānū fīhi yakhtalifūn(a).

सचमुच, तोहर प्रभु ओ छथि जे कयामत के दिन हुनका सब के बीच निर्णय लेताह जे हुनका सब के बारे में पहिने जे विवाद केने छल।

اَوَلَمْ يَهْدِ لَهُمْ كَمْ اَهْلَكْنَا مِنْ قَبْلِهِمْ مِّنَ الْقُرُوْنِ يَمْشُوْنَ فِيْ مَسٰكِنِهِمْ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍۗ اَفَلَا يَسْمَعُوْنَ

awalam yahdi lahum kam ahlaknā min qablihim minal-qurūni yamsyūna fī masākinihim, inna fī żālika la'āyāt(in), afalā yasma‘ūn(a).

आ की ई हुनका सभक लेल कोनो निशानी नहि अछि जे हुनका सभ सँ पहिने कतेक लोक केँ हम सभ नष्ट कएने छी, जखन कि ओ सभ स्वयं अपन निवास स्थान पर चलैत छलाह | सचमुच, ताहि मे (अल्लाह के शक्ति के) निशानी अछि। की ओ सभ नहि सुनि रहल छथि (ध्यान द' रहल छथि)?

اَوَلَمْ يَرَوْا اَنَّا نَسُوْقُ الْمَاۤءَ اِلَى الْاَرْضِ الْجُرُزِ فَنُخْرِجُ بِهٖ زَرْعًا تَأْكُلُ مِنْهُ اَنْعَامُهُمْ وَاَنْفُسُهُمْۗ اَفَلَا يُبْصِرُوْنَ

awalam yarau annā nasūqul-mā'a ilal-arḍil juruzi fanukhriju bihī zar‘an ta'kulu minhu an‘āmuhum wa anfushum, afalā yubṣirūn(a).

की ओ सभ ई नहि देखैत छथि जे हम सभ (मेघ युक्त) पानि बंजर भूमि दिस निर्देशित करैत छी, तखन हम सभ (ओकरा संग) फसल उत्पन्न करैत छी जाहि सँ हुनकर माल-जाल आ ओ सभ स्वयं ओहि मे सँ खा सकय? त की ओ सभ नहि देखैत छथि?

وَيَقُوْلُوْنَ مَتٰى هٰذَا الْفَتْحُ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

wa yaqūlūna matā hāżal-fatḥu in kuntum ṣādiqīn(a).

आ पुछैत छथि, “जँ अहाँ सत्यवादी रहब तऽ विजय कहिया (आओत)?”

قُلْ يَوْمَ الْفَتْحِ لَا يَنْفَعُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِيْمَانُهُمْ وَلَا هُمْ يُنْظَرُوْنَ

qul yaumal-fatḥi lā yanfa‘ul-lażīna kafarū īmānuhum wa lā hum yunẓarūn(a).

कहू, "विजय के दिन हुनकर ईमान आब काफिर के लेल काज नै होयत आ हुनका सब के कोनो छूट नै देल जायत।"

فَاَعْرِضْ عَنْهُمْ وَانْتَظِرْ اِنَّهُمْ مُّنْتَظِرُوْنَ ࣖ

fa a‘riḍ ‘anhum wantaẓir innahum muntaẓirūn(a).

त हुनका सब स पीठ फेरू आ प्रतीक्षा करू, सचमुच ओ सब (ओहो) इंतजार क रहल छथि।