Q.S अली इमरान (آلِ عِمْرَان) - 200 पदों की संख्या

الۤمّۤ

alif lām mīm.

अलिफ लम मिम।

اَللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّوْمُۗ

allāhu lā ilāha illā huwal-ḥayyul-qayyūm(u).

अल्लाह, हुनका छोड़ि कोनो देवता नहि छथि। सर्वशक्तिमान, जे (अपन प्राणी) के निरंतर देखभाल करैत छथि |

نَزَّلَ عَلَيْكَ الْكِتٰبَ بِالْحَقِّ مُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ وَاَنْزَلَ التَّوْرٰىةَ وَالْاِنْجِيْلَۙ

nazzala ‘alaikal-kitāba bil-ḥaqqi muṣaddiqal limā baina yadaihi wa anzalat-taurāta wal-injīl(a).

ओ अहाँ (मुहम्मद) के पास किताब (अल-कुरान) पठौलनि जाहि मे सच्चाई अछि, पिछला (किताब) के पुष्टि करैत अछि, आ तौराह आ सुसमाचार के प्रकट केलक,

مِنْ قَبْلُ هُدًى لِّلنَّاسِ وَاَنْزَلَ الْفُرْقَانَ ەۗ اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِاٰيٰتِ اللّٰهِ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيْدٌ ۗوَاللّٰهُ عَزِيْزٌ ذُو انْتِقَامٍۗ

min qablu hudal lin-nāsi wa anzalal-furqān(a), innal-lażīna kafarū bi āyātillāhi lahum ‘ażābun syadīd(un), wallāhu ‘azīzun żuntiqām(in).

पहिने, मानव जाति के लेल मार्गदर्शक के रूप में, आ ओ अल-फुरकान के प्रकट केलनि। सचमुच अल्लाह के आयत के काफिर करय वाला के भारी सजा मिलत. सर्वशक्तिमान अल्लाह के सजा छै।

اِنَّ اللّٰهَ لَا يَخْفٰى عَلَيْهِ شَيْءٌ فِى الْاَرْضِ وَلَا فِى السَّمَاۤءِ

innallāha lā yakhfā ‘alaihi syai'un fil-arḍi wa lā fis-samā'(i).

अल्लाह के लेल धरती आ आकाश में कोनो चीज नुकायल नै छै।

هُوَ الَّذِيْ يُصَوِّرُكُمْ فِى الْاَرْحَامِ كَيْفَ يَشَاۤءُ ۗ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ

huwal-lażī yuṣawwirukum fil-arḥāmi kaifa yasyā'(u), lā ilāha illā huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

ओ छथि जे अहाँक इच्छानुसार गर्भ मे अहाँ केँ बनबैत छथि | हुनका छोड़ि कोनो देवता नहि छथि। सर्वशक्तिमान, सर्वज्ञ।

هُوَ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ عَلَيْكَ الْكِتٰبَ مِنْهُ اٰيٰتٌ مُّحْكَمٰتٌ هُنَّ اُمُّ الْكِتٰبِ وَاُخَرُ مُتَشٰبِهٰتٌ ۗ فَاَمَّا الَّذِيْنَ فِيْ قُلُوْبِهِمْ زَيْغٌ فَيَتَّبِعُوْنَ مَا تَشَابَهَ مِنْهُ ابْتِغَاۤءَ الْفِتْنَةِ وَابْتِغَاۤءَ تَأْوِيْلِهٖۚ وَمَا يَعْلَمُ تَأْوِيْلَهٗٓ اِلَّا اللّٰهُ ۘوَالرّٰسِخُوْنَ فِى الْعِلْمِ يَقُوْلُوْنَ اٰمَنَّا بِهٖۙ كُلٌّ مِّنْ عِنْدِ رَبِّنَا ۚ وَمَا يَذَّكَّرُ اِلَّآ اُولُوا الْاَلْبَابِ

huwal-lażī anzala ‘alaikal-kitāba minhu āyātum muḥkamātun hunna ummul-kitābi wa ukharu mutasyābihāt(un), fa'ammal-lażīna fī qulūbihim zaigun fayattabi‘ūna mā tasyābaha minhubtigā'al-fitnati wabtigā'a ta'wīlih(ī), wa mā ya‘lamu ta'wīlahū illallāh(u), war-rāsikhūna fil-‘ilmi yaqūlūna āmannā bih(ī), kullum min ‘indi rabbinā, wa mā yażżakkaru illā ulul-albāb(i).

ओ छथि जे अहाँ (मुहम्मद) के पास किताब (अल-कुरान) उतारने छलाह | ओहि मे एहन आयत अछि जे निरपेक्ष अछि, जे किताब (अल-कुरान) के मुख्य बिन्दु अछि आ अन्य जे मुतस्याबिहत अछि | रहल बात जे हृदय मे भटकय के प्रवृत्ति रखैत छथि त ओ मुताशबिहत के पालन करैत निंदा ताकय लेल आ अपन तावील के खोजय लेल करैत छथि, भले हुनकर तवील के अल्लाह के अलावा कियो नहि जनैत होथि। आरू गहन ज्ञान रखै वाला कहै छै, "हम ओकरा (कुरान) पर विश्वास करै छियै, सब कुछ हमरऽ प्रभु के तरफऽ स॑ छै।" बुझनिहार लोकक अतिरिक्त कियो सबक नहि ल' सकैत अछि।

رَبَّنَا لَا تُزِغْ قُلُوْبَنَا بَعْدَ اِذْ هَدَيْتَنَا وَهَبْ لَنَا مِنْ لَّدُنْكَ رَحْمَةً ۚاِنَّكَ اَنْتَ الْوَهَّابُ

rabbanā lā tuzig qulūbanā ba‘da iż hadaitanā wa hab lanā mil ladunka raḥmah(tan), innaka antal-wahhāb(u).

(ओ सभ प्रार्थना केलनि), "हमर प्रभु, अहाँ हमरा सभ केँ मार्गदर्शन देलाक बाद हमरा सभक हृदय केँ भ्रामकता दिस नहि झुकाउ, आ अहाँ सँ हमरा सभ पर दया करू, निश्चय अहाँ दाता छी।"

رَبَّنَآ اِنَّكَ جَامِعُ النَّاسِ لِيَوْمٍ لَّا رَيْبَ فِيْهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَا يُخْلِفُ الْمِيْعَادَ ࣖ

rabbanā innaka jāmi‘un-nāsi liyaumil lā raiba fīh(i), innallāha lā yukhliful-mī‘ād(a).

"हमर प्रभु, अहाँ छी जे मानवता केँ ओहि दिन जमा करैत छी जाहि मे कोनो संदेह नहि।" सचमुच अल्लाह वादा नहि तोड़ैत छथि।

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَنْ تُغْنِيَ عَنْهُمْ اَمْوَالُهُمْ وَلَآ اَوْلَادُهُمْ مِّنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا ۗوَاُولٰۤىِٕكَ هُمْ وَقُوْدُ النَّارِۗ

innal-lażīna kafarū lan tugniya ‘anhum amwāluhum wa lā aulāduhum minallāhi syai'ā(n), wa ulā'ika hum waqūdun-nār(i).

सचमुच, जे काफिर करत ओकरा लेल ओकर सम्पत्ति आ संतान अल्लाह के सजा के लेल कोनो काज नै करत। आ ओ सभ नरकक आगि लेल ईंधन (बनि जाइत छथि) ।

كَدَأْبِ اٰلِ فِرْعَوْنَۙ وَالَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْۗ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَاۚ فَاَخَذَهُمُ اللّٰهُ بِذُنُوْبِهِمْ ۗ وَاللّٰهُ شَدِيْدُ الْعِقَابِ

kada'bi āli fir‘aun(a), wal-lażīna min qablihim, każżabū bi'āyātinā, fa'akhażahumullāhu biżunūbihim, wallāhu syadīdul-‘iqāb(i).

(हुनकर सभक स्थिति) फिरौनक अनुयायी आ हुनका सभ सँ पहिने के लोकक दशा जकाँ छल | ओ सब हमर सबहक आयत के झूठ बाजल, ताहि लेल अल्लाह हुनका सब के पाप के सजा देलखिन। अल्लाह सजा मे बहुत कठोर छथि।

قُلْ لِّلَّذِيْنَ كَفَرُوْا سَتُغْلَبُوْنَ وَتُحْشَرُوْنَ اِلٰى جَهَنَّمَ ۗ وَبِئْسَ الْمِهَادُ

qul lil-lażīna kafarū satuglabūna wa tuḥsyarūna ilā jahannam(a), wa bi'sal-mihād(u).

(हे मुहम्मद) काफिर सभ सँ कहू, "अहाँ सभ केँ अवश्य पराजित क' नरक मे धकेलि देल जायत। आ ई केहन दुष्ट निवास अछि।"

قَدْ كَانَ لَكُمْ اٰيَةٌ فِيْ فِئَتَيْنِ الْتَقَتَا ۗفِئَةٌ تُقَاتِلُ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَاُخْرٰى كَافِرَةٌ يَّرَوْنَهُمْ مِّثْلَيْهِمْ رَأْيَ الْعَيْنِ ۗوَاللّٰهُ يُؤَيِّدُ بِنَصْرِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَعِبْرَةً لِّاُولِى الْاَبْصَارِ

qad kāna lakum āyatun fī fi'atainil taqatā, fi'atun tuqātilu fī sabīlillāhi wa ukhrā kāfiratuy yaraunahum miṡlaihim ra'yal-‘ain(i), wallāhu yu'ayyidu binaṣrihī may yasyā'(u), inna fī żālika la‘ibratal li'ulil-abṣār(i).

सचमुच, दुनू समूह मे एक दोसराक सामना करय मे अहाँक लेल एकटा संकेत भेटल अछि। एक समूह अल्लाह के रास्ता में लड़ैत अछि आ दोसर (समूह) काफिर के अपन आँखि स देखैत अछि जे ओ (मुस्लिम समूह) ओकरा स दुगुना मजबूत अछि। अल्लाह जेकरा चाहै छै ओकरा अपनऽ मदद स॑ मजबूत करै छै । सचमुच, एहि मे जे दृष्टि (हृदय के आँखि) रखैत छथि हुनका लेल एकटा पाठ अछि।

زُيِّنَ لِلنَّاسِ حُبُّ الشَّهَوٰتِ مِنَ النِّسَاۤءِ وَالْبَنِيْنَ وَالْقَنَاطِيْرِ الْمُقَنْطَرَةِ مِنَ الذَّهَبِ وَالْفِضَّةِ وَالْخَيْلِ الْمُسَوَّمَةِ وَالْاَنْعَامِ وَالْحَرْثِ ۗ ذٰلِكَ مَتَاعُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۗوَاللّٰهُ عِنْدَهٗ حُسْنُ الْمَاٰبِ

zuyyina lin-nāsi ḥubbusy-syahawāti minan-nisā'i wal-banīna wal-qanāṭīril-muqanṭarati minaż-żahabi wal-fiḍḍati wal-khailil-musawwamati wal-an‘āmi wal-ḥarṡ(i), żālika matā‘ul-ḥayātid-dun-yā, wallāhu ‘indahū ḥusnul-ma'āb(i).

जे वांछित अछि ओकर प्रेम पुरुषक नजरि मे सुन्दर भ' जाइत छैक: स्त्री, बच्चा, सोना-चानीक ढेर, चुनिंदा घोड़ा, माल-जाल, आ खेती-बाड़ी। ई सब धरती पर जीवन के सुख छै, आरू अल्लाह के साथ वापसी के सबसे अच्छा जगह छै।

۞ قُلْ اَؤُنَبِّئُكُمْ بِخَيْرٍ مِّنْ ذٰلِكُمْ ۗ لِلَّذِيْنَ اتَّقَوْا عِنْدَ رَبِّهِمْ جَنّٰتٌ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا وَاَزْوَاجٌ مُّطَهَّرَةٌ وَّرِضْوَانٌ مِّنَ اللّٰهِ ۗ وَاللّٰهُ بَصِيْرٌۢ بِالْعِبَادِۚ

qul a'unabbi'ukum bikhairim min żālikum, lil-lażīnattaqau ‘inda rabbihim jannātun tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā wa azwājum muṭahharatuw wa riḍwānum minallāh(i), wallāhu baṣīrum bil-‘ibād(i).

कहब, "की हम अहाँ केँ एहि सँ नीक किछु जानकारी देब?" कारण, धर्मात्मा अपन प्रभुक संग एहन गाछी अछि जकर नीचा नदी बहैत अछि, जाहि मे ओ सदाक लेल रहत, आ शुद्ध जीवनसाथी आ अल्लाहक सद्भावना। आ अल्लाह अपन सेवक के देख रहल छथि।

اَلَّذِيْنَ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَآ اِنَّنَآ اٰمَنَّا فَاغْفِرْ لَنَا ذُنُوْبَنَا وَقِنَا عَذَابَ النَّارِۚ

allażīna yaqūlūna rabbanā innanā āmannā fagfir lanā żunūbanā wa qinā ‘ażāban-nār(i).

(अर्थात) जे प्रार्थना करैत छथि, “हमर प्रभु, हम सब सच्चे विश्वास करैत छी, तेँ हमरा सभक पाप क्षमा करू आ नरकक दण्ड सँ बचाउ।

اَلصّٰبِرِيْنَ وَالصّٰدِقِيْنَ وَالْقٰنِتِيْنَ وَالْمُنْفِقِيْنَ وَالْمُسْتَغْفِرِيْنَ بِالْاَسْحَارِ

aṣ-ṣābirīna waṣ-ṣādiqīna wal-qāniṭīna wal-munfiqīna wal-mustagfirīna bil-asḥār(i).

(संगहि) धैर्यवान व्यक्ति, धर्मात्मा, आज्ञाकारी, अपन धन दान करय वाला, आ भोर स पहिने क्षमा मांगय वाला व्यक्ति |

شَهِدَ اللّٰهُ اَنَّهٗ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۙ وَالْمَلٰۤىِٕكَةُ وَاُولُوا الْعِلْمِ قَاۤىِٕمًاۢ بِالْقِسْطِۗ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ

syahidallāhu annahū lā ilāha illā huw(a), wal-malā'ikatu wa ulul-‘ilmi qā'imam bil-qisṭ(i), lā ilāha illā huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

अल्लाह घोषणा करैत छथि जे हुनका छोड़ि कोनो देवता नहि छथि; (तहिना) स्वर्गदूत आ ज्ञानक लोक जे न्यायक समर्थन करैत छथि, हुनका छोड़ि कोनो देवता नहि छथि, सर्वशक्तिमान, सर्वज्ञ |

اِنَّ الدِّيْنَ عِنْدَ اللّٰهِ الْاِسْلَامُ ۗ وَمَا اخْتَلَفَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ اِلَّا مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَهُمُ الْعِلْمُ بَغْيًاۢ بَيْنَهُمْ ۗوَمَنْ يَّكْفُرْ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ فَاِنَّ اللّٰهَ سَرِيْعُ الْحِسَابِ

innad-dīna ‘indallāhil-islām(u), wa makhtalafal-lażīna ūtul-kitāba illā mim ba‘di mā jā'ahumul-‘ilmu bagyam bainahum, wa may yakfur bi'āyātillāhi fa innallāha sarī‘ul-ḥisāb(i).

सचमुच अल्लाह के साथ धर्म इस्लाम छै। जेकरा किताब देल गेलै, ओकरा में कोनो अंतर नै छेलै सिवाय ज्ञान प्राप्त करला के बाद, आपस में ईर्ष्या के कारण । जे कियो अल्लाह के आयत में काफिर करै छै, तखन सचमुच अल्लाह हिसाब-किताब में तेज छै।

فَاِنْ حَاۤجُّوْكَ فَقُلْ اَسْلَمْتُ وَجْهِيَ لِلّٰهِ وَمَنِ اتَّبَعَنِ ۗوَقُلْ لِّلَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ وَالْاُمِّيّٖنَ ءَاَسْلَمْتُمْ ۗ فَاِنْ اَسْلَمُوْا فَقَدِ اهْتَدَوْا ۚ وَاِنْ تَوَلَّوْا فَاِنَّمَا عَلَيْكَ الْبَلٰغُ ۗ وَاللّٰهُ بَصِيْرٌۢ بِالْعِبَادِ ࣖ

fa'in ḥājjūka fa qul aslamtu wajhiya lillāhi wa manittaba‘an(i), wa qul lil-lażīna ūtul-kitāba wal-ummiyyīna a'aslamtum, fa'in aslamū faqadihtadau, wa in tawallau fa'innamā ‘alaikal-balāg(u), wallāhu baṣīrum bil-‘ibād(i).

तखन जँ ओ सभ अहाँ (मुहम्मद) सँ बहस करत तँ कहब जे "हम अल्लाह केर अधीन छी आ (तहिना) जे हमर पाछाँ पड़ैत अछि।" आ जिनका किताब देल गेल अछि आ अनपढ़ लोक स कहब जे "की अहाँ इस्लाम स्वीकार क लेने छी?" अगर ओ इस्लाम स्वीकार क लैत छथि त एकर मतलब अछि जे हुनका मार्गदर्शन भेटल अछि, मुदा अगर ओ मुड़ि जाइत छथि त अहां के फर्ज सिर्फ एकरा पहुंचाबय के अछि. आ अल्लाह अपन सेवक के सर्वदर्शी छथि।

اِنَّ الَّذِيْنَ يَكْفُرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَيَقْتُلُوْنَ النَّبِيّٖنَ بِغَيْرِحَقٍّۖ وَّيَقْتُلُوْنَ الَّذِيْنَ يَأْمُرُوْنَ بِالْقِسْطِ مِنَ النَّاسِۙ فَبَشِّرْهُمْ بِعَذَابٍ اَلِيْمٍ

innal-lażīna yakfurūna bi'āyātillāhi wa yaqtulūnan nabiyyīna bigairi ḥaqq(in), wa yaqtulūnal-lażīna ya'murūna bil-qisṭi minan-nās(i), fabasysyirhum bi‘ażābin alīm(in).

सचमुच, जे अल्लाह के आयत के नकारैत अछि आ बिना सही (न्यायिक कारण) के पैगम्बर के मारैत अछि आ लोक के मारय वाला लोक के मारैत अछि जे लोक के न्याय करय लेल कहैत अछि, ओ हुनका सब के खुशखबरी पहुंचबैत अछि, जे एकटा कष्टदायक सजा अछि।

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ حَبِطَتْ اَعْمَالُهُمْ فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ ۖ وَمَا لَهُمْ مِّنْ نّٰصِرِيْنَ

ulā'ikal-lażīna ḥabiṭat a‘māluhum fid-dun-yā wal-ākhirah(ti), wa mā lahum min nāṣirīn(a).

ई ओ लोक छथि जिनकर एहि संसार आ परलोक मे काज व्यर्थ अछि, आ हुनका सभक कोनो सहायक नहि छनि ।

اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ اُوْتُوْا نَصِيْبًا مِّنَ الْكِتٰبِ يُدْعَوْنَ اِلٰى كِتٰبِ اللّٰهِ لِيَحْكُمَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ يَتَوَلّٰى فَرِيْقٌ مِّنْهُمْ وَهُمْ مُّعْرِضُوْنَ

alam tara ilal-lażīna ūtū naṣībam minal-kitābi yud‘auna ilā kitābillāhi liyaḥkuma bainahum ṡumma yatawallā farīqum minhum wa hum mu‘riḍūn(a).

की अहाँ ओहि लोक पर विचार नहि केने छी जिनका किताब (तोराह) के एकटा हिस्सा देल गेल छल? हुनका सब के अल्लाह के किताब में बजाओल गेल छल जे हुनका सब के बीच न्याय करय। तखन हुनका लोकनिक एकटा दल (सत्य केँ नकारैत) घुमि गेल।

ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ قَالُوْا لَنْ تَمَسَّنَا النَّارُ اِلَّآ اَيَّامًا مَّعْدُوْدٰتٍ ۖ وَّغَرَّهُمْ فِيْ دِيْنِهِمْ مَّا كَانُوْا يَفْتَرُوْنَ

Żālika bi'annahum qālū lan tamassanan nāru illā ayyāmam ma‘dūdāt(in), wa garrahum fī dīnihim mā kānū yaftarūn(a).

कियैक तँ ओ सभ कहने छल जे “नर्कक आगि किछु दिन छोड़ि हमरा सभकेँ नहि छुओत।” जे आविष्कार केलकै, ओकरा सॅं अपन धर्म मे धोखा भ' गेलै।

فَكَيْفَ اِذَا جَمَعْنٰهُمْ لِيَوْمٍ لَّا رَيْبَ فِيْهِۗ وَوُفِّيَتْ كُلُّ نَفْسٍ مَّا كَسَبَتْ وَهُمْ لَا يُظْلَمُوْنَ

fakaifa iżā jama‘nāhum liyaumil lā raiba fīh(i), wa wuffiyat kullu nafsim mā kasabat wa hum lā yuẓlamūn(a).

जँ हम सभ ओकरा सभ केँ ओहि दिन (कयामतक) मे एक ठाम जमा करी जकर आगमन मे कोनो संदेह नहि, आ हर आत्मा केँ ओकर कमाईक पूरा बदला देल जाय, आ ओकरा सभ पर अन्याय नहि कयल जाय त' की हेतैक?

قُلِ اللّٰهُمَّ مٰلِكَ الْمُلْكِ تُؤْتِى الْمُلْكَ مَنْ تَشَاۤءُ وَتَنْزِعُ الْمُلْكَ مِمَّنْ تَشَاۤءُۖ وَتُعِزُّ مَنْ تَشَاۤءُ وَتُذِلُّ مَنْ تَشَاۤءُ ۗ بِيَدِكَ الْخَيْرُ ۗ اِنَّكَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

qulillāhumma mālikal-mulki tu'til-mulka man tasyā'u wa tanzi‘ul-mulka mim man tasyā'(u), wa tu‘izzu man tasyā'u wa tużillu man tasyā'(u), biyadikal-khair(u), innaka ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

कहू (मुहम्मद), "हे शक्ति के स्वामी, अहाँ जकरा चाहै छी ओकरा शक्ति दैत छी, आ जकरा चाहै छी ओकरा सँ सत्ता छीन लैत छी। अहाँ जकरा चाहै छी ओकरा उदात्त करैत छी आ जकरा चाहै छी ओकरा अपमानित करैत छी। अहाँक हाथ मे सब भलाई अछि। सचमुच, अहाँ सब चीज पर सर्वशक्तिमान छी।"

تُوْلِجُ الَّيْلَ فِى النَّهَارِ وَتُوْلِجُ النَّهَارَ فِى الَّيْلِ وَتُخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيِّتِ وَتُخْرِجُ الْمَيِّتَ مِنَ الْحَيِّ وَتَرْزُقُ مَنْ تَشَاۤءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ

tūlijul-laila fin-nahāri wa tūlijun-nahāra fil-laili wa tukhrijul-ḥayya minal-mayyiti wa tukhrijul-mayyita minal-ḥayyi wa tarzuqu man tasyā'u bigairi ḥisāb(in).

अहाँ राति केँ दिन मे लगा दैत छी आ अहाँ दिन केँ राति मे लगा दैत छी। आ अहाँ जीवित लोक केँ मुर्दा मे सँ बाहर निकालैत छी, आ अहाँ जीवित मे सँ मुर्दा केँ बाहर निकालैत छी। आ जकरा चाहब ओकरा बिना कोनो हिसाब-किताब के रोजी-रोटी दैत छी |"

لَا يَتَّخِذِ الْمُؤْمِنُوْنَ الْكٰفِرِيْنَ اَوْلِيَاۤءَ مِنْ دُوْنِ الْمُؤْمِنِيْنَۚ وَمَنْ يَّفْعَلْ ذٰلِكَ فَلَيْسَ مِنَ اللّٰهِ فِيْ شَيْءٍ اِلَّآ اَنْ تَتَّقُوْا مِنْهُمْ تُقٰىةً ۗ وَيُحَذِّرُكُمُ اللّٰهُ نَفْسَهٗ ۗ وَاِلَى اللّٰهِ الْمَصِيْرُ

lā yattakhiżil-mu'minūnal-kāfirīna auliyā'a min dūnil-mu'minīn(a), wa may yaf‘al żālika falaisa minallāhi fī syai'(in), illā an tattaqū minhum tuqāh(tan), wa yuḥażżirukumullāhu nafsah(ū), wa ilallāhil-maṣīr(u).

विश्वासी काफिर के अपन नेता नहि मानय, बल्कि विश्वासी के अपन नेता मानय। जे कियो एहन करत ओकरा अल्लाह स किछु नहि भेटत सिवाय ओहि चीज स बचाव के साधन के जे अहाँ ओकरा स डरैत छी। आ अल्लाह अहाँ के अपना बारे में चेताबैत छथि, आ हुनका लग अंतिम वापसी अछि।

قُلْ اِنْ تُخْفُوْا مَا فِيْ صُدُوْرِكُمْ اَوْ تُبْدُوْهُ يَعْلَمْهُ اللّٰهُ ۗوَيَعْلَمُ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ وَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

qul in tukhfū mā fī ṣudūrikum au tubdūhu ya‘lamhullāh(u), wa ya‘lamu mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wallāhu ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

कहू, "अहाँ अपन दिल मे जे अछि ओकरा नुका देब या ओकरा उजागर करब त अल्लाह ओकरा जरूर जानताह।" स्वर्ग मे की अछि आ पृथ्वी पर की अछि से ओ जनैत छथि | अल्लाह सब किछु पर सर्वशक्तिमान छथि।

يَوْمَ تَجِدُ كُلُّ نَفْسٍ مَّا عَمِلَتْ مِنْ خَيْرٍ مُّحْضَرًا ۛوَمَا عَمِلَتْ مِنْ سُوْۤءٍ ۛ تَوَدُّ لَوْ اَنَّ بَيْنَهَا وَبَيْنَهٗٓ اَمَدًاۢ بَعِيْدًا ۗوَيُحَذِّرُكُمُ اللّٰهُ نَفْسَهٗ ۗوَاللّٰهُ رَءُوْفٌۢ بِالْعِبَادِ ࣖ

yauma tajidu kullu nafsim mā ‘amilat min khairim muḥḍarā(n), wa mā ‘amilat min sū'(in), tawaddu lau anna bainahā wa bainahū amadam ba‘īdā(n), wa yuḥażżirukumullāhu nafsah(ū), wallāhu ra'ūfum bil-‘ibād(i).

(याद राखू) ओ दिन (जखन) हर आत्मा के ओकर नीक काज के (प्रतिफल) भेटैत छैक, (साथे-साथे ओकर अधलाह के प्रतिफल सेहो भेटैत छैक)। हुनका आशा छलनि जे हुनका आ ओहि (दिन) के बीच बहुत दूरी होयत। आ अल्लाह अहाँ के अपना (अत्याचार) स चेतावनी दैत छथि। अल्लाह अपन सेवक के प्रति परम दयालु छैथ।

قُلْ اِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّوْنَ اللّٰهَ فَاتَّبِعُوْنِيْ يُحْبِبْكُمُ اللّٰهُ وَيَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوْبَكُمْ ۗ وَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

qul in kuntum tuḥibbūnallāha fattabi‘ūnī yuḥbibkumullāhu wa yagfir lakum żunūbakum, wallāhu gafūrur raḥīm(un).

(मुहम्मद) कहू, "अहाँ अल्लाह स प्रेम करब त हमर पालन करू, अल्लाह अहाँ स प्रेम करताह आ अहाँक पाप माफ करताह।" अल्लाह क्षमाशील, परम दयालु छथि।

قُلْ اَطِيْعُوا اللّٰهَ وَالرَّسُوْلَ ۚ فَاِنْ تَوَلَّوْا فَاِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ الْكٰفِرِيْنَ

qul aṭī‘ullāha war-rasūl(a), fa'in tawallau fa innallāha lā yuḥibbul-kāfirīn(a).

(हे मुहम्मद) कहू, "अल्लाह आ रसूलुल्लाह के आज्ञा मानू। मुदा जँ अहाँ मुँह घुमाउ त' ई जानि लिअ जे अल्लाह काफिर सभ सँ प्रेम नहि करैत छथि।"

۞ اِنَّ اللّٰهَ اصْطَفٰىٓ اٰدَمَ وَنُوْحًا وَّاٰلَ اِبْرٰهِيْمَ وَاٰلَ عِمْرٰنَ عَلَى الْعٰلَمِيْنَۙ

innallāhaṣṭafā ādama wa nūḥaw wa āla ibrāhīma wa āla ‘imrāna ‘alal-‘ālamīn(a).

सचमुच अल्लाह सब लोक (अपन-अपन समय में) स ऊपर आदम, नूह, इब्राहीम के परिवार आ इमरान के परिवार के चुनने छथि,

ذُرِّيَّةً ۢ بَعْضُهَا مِنْۢ بَعْضٍۗ وَاللّٰهُ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌۚ

Żurriyyatam ba‘ḍuhā mim ba‘ḍ(in), wallāhu samī‘un ‘alīm(un).

(जेना) एक पीढ़ी, ओहि मे सँ किछु गोटे दोसरक (वंशज) छथि | अल्लाह सब सुननिहार, सर्वज्ञ छथि।

اِذْ قَالَتِ امْرَاَتُ عِمْرٰنَ رَبِّ اِنِّيْ نَذَرْتُ لَكَ مَا فِيْ بَطْنِيْ مُحَرَّرًا فَتَقَبَّلْ مِنِّيْ ۚ اِنَّكَ اَنْتَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ

iż qālatimra'atu ‘imrāna rabbi innī nażartu laka mā fī baṭnī muḥarraran fataqabbal minnī, innaka antas-samī‘ul-‘alīm(u).

(याद राखू), जखन इमरानक पत्नी बजलीह, "हे हमर प्रभु, हम सचमुच अहाँ सँ व्रत करैत छी, जे किछु (भ्रूण) हमर कोख मे (बाद मे) सेवक बनि जायत जे (अहाँक सेवा करत), तखन हमरा सँ (ओ व्रत) स्वीकार करू। सचमुच, अहाँ सर्वश्रवण, सर्वज्ञ छी।"

فَلَمَّا وَضَعَتْهَا قَالَتْ رَبِّ اِنِّيْ وَضَعْتُهَآ اُنْثٰىۗ وَاللّٰهُ اَعْلَمُ بِمَا وَضَعَتْۗ وَلَيْسَ الذَّكَرُ كَالْاُنْثٰى ۚ وَاِنِّيْ سَمَّيْتُهَا مَرْيَمَ وَاِنِّيْٓ اُعِيْذُهَا بِكَ وَذُرِّيَّتَهَا مِنَ الشَّيْطٰنِ الرَّجِيْمِ

falammā waḍa‘athā qālat rabbi innī waḍa‘tuhā unṡā, wallāhu a‘lamu bimā waḍa‘at, wa laisaż-żakaru kal-unṡā, wa innī sammaituhā maryama wa innī u‘īżuhā bika wa żurriyyatahā minasy-syaiṭānir-rajīm(i).

तेँ जखन ओ हुनका जन्म देलनि तऽ बजलीह, “हे हमर प्रभु, हम एकटा बेटी केँ जन्म देलहुँ।” भले ही अल्लाह के सबसे अच्छा पता छै कि हुनी की पैदा करलकै, आरू पुरुष महिला के समान नै छै। "आ हम ओकरा मरियम नाम देलियैक, आ हम ओकरा आ ओकर बच्चा आ पोता-पोती लेल शापित शैतान सँ (हस्तक्षेप सँ) अहाँक रक्षा माँगैत छी |"

فَتَقَبَّلَهَا رَبُّهَا بِقَبُوْلٍ حَسَنٍ وَّاَنْۢبَتَهَا نَبَاتًا حَسَنًاۖ وَّكَفَّلَهَا زَكَرِيَّا ۗ كُلَّمَا دَخَلَ عَلَيْهَا زَكَرِيَّا الْمِحْرَابَۙ وَجَدَ عِنْدَهَا رِزْقًا ۚ قَالَ يٰمَرْيَمُ اَنّٰى لَكِ هٰذَا ۗ قَالَتْ هُوَ مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ يَرْزُقُ مَنْ يَّشَاۤءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ

fataqabbalahā rabbuhā biqabūlin ḥasaniw wa ambatahā nabātan ḥasanā(n), wa kaffalahā zakariyyā, kullamā dakhala ‘alaihā zakariyyal-miḥrāba wajada ‘indahā rizqā(n), qāla yā maryama annā laki hāżā, qālat huwa min ‘indillāh(i), innallāha yarzuqu may yasyā'u bigairi ḥisāb(in).

अतः ओ (अल्लाह) हुनका नीक स्वीकृति के संग स्वीकार केलनि, नीक वृद्धि के संग हुनकर पालन-पोषण केलनि आ हुनकर देखभाल जकरयाह के सौंप देलनि | जकरिया जखन-जखन मिहराब (पूजाक लेल विशेष कोठली) मे हुनका देखय अबैत छलाह, हुनका बगल मे भोजन भेटैत छलनि | ओ बजलाह, "हे मरियम! ई बात कत' सँ भेटल?" ओ (मरियम) उत्तर देलनि, “ई अल्लाह सँ अछि।” सचमुच अल्लाह जेकरा चाहै छै ओकरा बिना कोनो गणना के रोजी-रोटी दै छै।

هُنَالِكَ دَعَا زَكَرِيَّا رَبَّهٗ ۚ قَالَ رَبِّ هَبْ لِيْ مِنْ لَّدُنْكَ ذُرِّيَّةً طَيِّبَةً ۚ اِنَّكَ سَمِيْعُ الدُّعَاۤءِ

hunālika da‘ā zakariyyā rabbahū qāla rabbi hab lī mil ladunka żurriyyatan ṭayyibah(tan), innaka samī‘ud-du‘ā'(i).

ओतहि जकरिया अपन भगवान सँ प्रार्थना केलक। ओ कहलनि, "हे हमर प्रभु, हमरा अपन कात सँ नीक संतान दिअ, सचमुच अहाँ प्रार्थनाक श्रोता छी |"

فَنَادَتْهُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ وَهُوَ قَاۤىِٕمٌ يُّصَلِّيْ فِى الْمِحْرَابِۙ اَنَّ اللّٰهَ يُبَشِّرُكَ بِيَحْيٰى مُصَدِّقًاۢ بِكَلِمَةٍ مِّنَ اللّٰهِ وَسَيِّدًا وَّحَصُوْرًا وَّنَبِيًّا مِّنَ الصّٰلِحِيْنَ

fanādathul-malā'ikatu wa huwa qā'imuy yuṣallī fil-miḥrāb(i), annallāha yubasysyiruka biyaḥyā muṣaddiqam bikalimatim minallāhi wa sayyidaw wa ḥaṣūraw wa nabiyyam minaṣ-ṣāliḥīn(a).

तखन स्वर्गदूत हुनका बजा लेलनि, जखन ओ मिहराब मे नमाज पढ़ैत ठाढ़ छलाह, "अल्लाह अहाँ केँ (जन्म) याह्या सँ नीक खबरि अनैत छथि, जे अल्लाह केर एकटा वाक्य (शब्द) केर पुष्टि करैत छथि, जे एकटा आदर्श छथि, जे अपना केँ (काम सँ) रोकबा मे सक्षम छथि आ धर्मात्मा मे एकटा पैगम्बर छथि |"

قَالَ رَبِّ اَنّٰى يَكُوْنُ لِيْ غُلٰمٌ وَّقَدْ بَلَغَنِيَ الْكِبَرُ وَامْرَاَتِيْ عَاقِرٌ ۗ قَالَ كَذٰلِكَ اللّٰهُ يَفْعَلُ مَا يَشَاۤءُ

qāla rabbi annā yakūnu lī gulāmuw wa qad balaganīyal-kibaru wamra'atī ‘āqir(un), qāla każālikallāhu yaf‘alu mā yasyā'(u).

ओ (जकारिया) कहलनि, "हे हमर प्रभु, जखन हम एतेक बूढ़ छी आ हमर पत्नी बंजर छथि तखन हमरा संतान कोना होयत?" ओ (अल्लाह) कहलनि, "एहि तरहे अल्लाह जे चाहैत छथि से करैत छथि।"

قَالَ رَبِّ اجْعَلْ لِّيْٓ اٰيَةً ۗ قَالَ اٰيَتُكَ اَلَّا تُكَلِّمَ النَّاسَ ثَلٰثَةَ اَيَّامٍ اِلَّا رَمْزًا ۗ وَاذْكُرْ رَّبَّكَ كَثِيْرًا وَّسَبِّحْ بِالْعَشِيِّ وَالْاِبْكَارِ ࣖ

qāla rabbij‘al lī āyah(tan), qāla āyatuka allā tukalliman-nāsa ṡalāṡata ayyāmin illā ramzā(n), ważkur rabbaka kaṡīraw wa sabbiḥ bil-‘asyiyyi wal-ibkār(i).

ओ (जकारिया) कहलनि, “हे हमर प्रभु, हमरा एकटा निशानी दिअ।” अल्लाह कहलनि, "अहाँ सभक लेल एकटा निशानी ई अछि जे अहाँ सभ तीन दिन धरि मनुक्ख सँ बात नहि करब, सिवाय निशानीक संग। आ अपन प्रभुक (नाम) बहुत उल्लेख करू, आ साँझ आ भोर मे हुनकर महिमा (उनकर स्तुति) करू।"

وَاِذْ قَالَتِ الْمَلٰۤىِٕكَةُ يٰمَرْيَمُ اِنَّ اللّٰهَ اصْطَفٰىكِ وَطَهَّرَكِ وَاصْطَفٰىكِ عَلٰى نِسَاۤءِ الْعٰلَمِيْنَ

wa iż qālatil-malā'ikatu yā maryama innallāhaṣṭafāki wa ṭahharaki waṣṭafāki ‘alā nisā'il-‘ālamīn(a).

आ (याद करू) जखन फरिश्ता सभ कहलनि, "हे मरियम! सचमुच अल्लाह अहाँ केँ चुनने छथि, अहाँ केँ शुद्ध केने छथि, आ अहाँ केँ सब संसार मे (ओहि समय मे) सब महिला सँ बेसी प्राथमिकता देने छथि।

يٰمَرْيَمُ اقْنُتِيْ لِرَبِّكِ وَاسْجُدِيْ وَارْكَعِيْ مَعَ الرّٰكِعِيْنَ

yā maryamuqnutī lirabbiki wasjudī warka‘ī ma‘ar-rāki‘īn(a).

हे मरियम ! अपन प्रभुक आज्ञा मानू, प्रणाम करयवला सभक संग सजदा करू आ प्रणाम करू।"

ذٰلِكَ مِنْ اَنْۢبَاۤءِ الْغَيْبِ نُوْحِيْهِ اِلَيْكَ ۗوَمَا كُنْتَ لَدَيْهِمْ اِذْ يُلْقُوْنَ اَقْلَامَهُمْ اَيُّهُمْ يَكْفُلُ مَرْيَمَۖ وَمَا كُنْتَ لَدَيْهِمْ اِذْ يَخْتَصِمُوْنَ

Żālika min ambā'il-gaibi nūḥīhi ilaik(a), wa mā kunta ladaihim iż yulqūna aqlāmahum ayyuhum yakfulu maryam(a), wa mā kunta ladaihim iż yakhtaṣimūn(a).

ई किछु अनदेखल खबर अछि जे हम अहाँ (मुहम्मद) केँ प्रकट केने रही, भले अहाँ हुनका सभक संग नहि छलहुँ जखन ओ सभ अपन कलम फेकैत छलाह (चिंता खींचय लेल) जे हुनका सभ मे सँ कोन पर मरियम राखत। आ जखन ओ सभ झगड़ा करैत छल तखन अहाँ हुनका सभक संग नहि छलहुँ ।

اِذْ قَالَتِ الْمَلٰۤىِٕكَةُ يٰمَرْيَمُ اِنَّ اللّٰهَ يُبَشِّرُكِ بِكَلِمَةٍ مِّنْهُۖ اسْمُهُ الْمَسِيْحُ عِيْسَى ابْنُ مَرْيَمَ وَجِيْهًا فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ وَمِنَ الْمُقَرَّبِيْنَۙ

iż qālatil-malā'ikatu yā maryama innallāha yubasysyiruki bikalimatim minhusmuhul-masīḥu ‘īsabnu maryama wajīhan fid-dun-yā wal-ākhirati wa minal-muqarrabīn(a).

(याद राखू) जखन स्वर्गदूत कहलनि, “हे मरियम!अल्लाह अहाँ केँ हुनका दिस सँ एकटा वचनक नीक खबरि दैत छथि, जिनकर नाम मसीह, मरियमक पुत्र ईसा, एहि दुनिया आ परलोक मे प्रतिष्ठित होयत, आ (अल्लाह’क नजदीक आनल गेल लोक मे सँ एक)।

وَيُكَلِّمُ النَّاسَ فِى الْمَهْدِ وَكَهْلًا وَّمِنَ الصّٰلِحِيْنَ

wa yukallimun nāsa fil-mahdi wa kahlaw wa minaṣ-ṣāliḥīn(a).

ओ पालना मे बैसल लोक सभ सँ गप्प करैत छलाह आ जखन ओ पूरा भ’ गेलाह, तखन ओ धर्मी लोक मे छलाह।”

قَالَتْ رَبِّ اَنّٰى يَكُوْنُ لِيْ وَلَدٌ وَّلَمْ يَمْسَسْنِيْ بَشَرٌ ۗ قَالَ كَذٰلِكِ اللّٰهُ يَخْلُقُ مَا يَشَاۤءُ ۗاِذَا قَضٰٓى اَمْرًا فَاِنَّمَا يَقُوْلُ لَهٗ كُنْ فَيَكُوْنُ

qālat rabbi annā yakūnu lī waladuw wa lam yamsasnī basyar(un), qāla każālikillāhu yakhluqu mā yasyā'(u), iżā qaḍā amran fa'innamā yaqūlu lahū kun fayakūn(u).

ओ (मर्याम) बजलीह, "हे हमर प्रभु, कोना संभव अछि जे हमरा संतान हो, जखन कि हमरा कोनो पुरुष नहि छूबि लेने अछि?" ओ (अल्लाह) कहलनि, "त' अल्लाह जे चाहैत छथि से बनबैत छथि। जखन ओ कोनो बात केँ फरमान देब' चाहैत छथि त' ओकरा मात्र कहैत छथि, "बनो!"त' ओ वैह अछि।

وَيُعَلِّمُهُ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَ وَالتَّوْرٰىةَ وَالْاِنْجِيْلَۚ

wa ya‘allimuhul-kitāba wal-ḥikmata wat-taurāta wal-injīl(a).

आरू वू (अल्लाह) ओकरा (ईसा) क॑ किताब, बुद्धि, तौराह आरू सुसमाचार सिखाबै छेलै ।

وَرَسُوْلًا اِلٰى بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ەۙ اَنِّيْ قَدْ جِئْتُكُمْ بِاٰيَةٍ مِّنْ رَّبِّكُمْ ۙاَنِّيْٓ اَخْلُقُ لَكُمْ مِّنَ الطِّيْنِ كَهَيْـَٔةِ الطَّيْرِ فَاَنْفُخُ فِيْهِ فَيَكُوْنُ طَيْرًاۢ بِاِذْنِ اللّٰهِ ۚوَاُبْرِئُ الْاَكْمَهَ وَالْاَبْرَصَ وَاُحْيِ الْمَوْتٰى بِاِذْنِ اللّٰهِ ۚوَاُنَبِّئُكُمْ بِمَا تَأْكُلُوْنَ وَمَا تَدَّخِرُوْنَ ۙفِيْ بُيُوْتِكُمْ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَۚ

wa rasūlan ilā banī isrā'īl(a), annī qad ji'tukum bi'āyatim mir rabbikum, annī akhluqu lakum minaṭ-ṭīni kahai'atiṭ-ṭairi fa'anfukhu fihi fayakūnu ṭairam bi'iżnillāh(i), wa ubarri'ul-akmaha wal-abraṣa wa uḥyil-mautā bi'iżnillāh(i), wa unabbi'ukum bimā ta'kulūna wa mā taddakhirūna fī buyūtikum, inna fī żālika la'āyatal lakum in kuntum mu'minīn(a).

आ जेना इस्राएल के संतान के रसूलुल्लाह (ओ कहलनि) "हम अहाँक प्रभु के तरफ स एकटा निशानी (चमत्कार) ल क अहाँ सब लग आयल छी, यानी हम अहाँ सब लेल धरती स (किछु) चिड़ै के आकार के बनौने छी, तखन हम ओकरा पर उड़ा देलहुं, आ ओ अल्लाह के अनुमति स चिड़ै बनि गेल। आ हम ओहि लोक के ठीक केलहुं जे जन्म स आन्हर छल आ कोढ़ स पीड़ित लोक के ठीक केलौं। आ हम मृतक के जीवन द देलहुं।" अल्लाह, आ हम अहाँ सभ केँ कहैत छी जे अहाँ सभ अपन घर मे की खाइत छी आ की रखैत छी, सचमुच एहि मे जे अहाँ सभक लेल एकटा निशानी (हमर रसूलीक सच्चाई) अछि, जँ अहाँ सभ मुसलमान छी।

وَمُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيَّ مِنَ التَّوْرٰىةِ وَلِاُحِلَّ لَكُمْ بَعْضَ الَّذِيْ حُرِّمَ عَلَيْكُمْ وَجِئْتُكُمْ بِاٰيَةٍ مِّنْ رَّبِّكُمْۗ فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوْنِ

wa muṣaddiqal limā baina yadayya minat-taurāti wa li'uḥilla lakum ba‘ḍal-lażī ḥurrima ‘alaikum wa ji'tukum bi'āyatim mir rabbikum, fattaqullāha wa aṭī‘ūn(i).

आ जेना जे हमरा सँ पहिने आयल तौराह केँ पुष्ट करैत अछि, आ एहि लेल जे हम अहाँ सभक लेल किछु मना कऽ देब। आ हम अहाँक प्रभु सँ कोनो निशानी (चमत्कार) ल' क' अहाँ लग अबैत छी। तेँ अल्लाह सँ डरू आ हमर बात मानू।

اِنَّ اللّٰهَ رَبِّيْ وَرَبُّكُمْ فَاعْبُدُوْهُ ۗهٰذَا صِرَاطٌ مُّسْتَقِيْمٌ

innallāha rabbī wa rabbukum fa‘budūh(u), hāżā ṣirāṭum mustaqīm(un).

सचमुच अल्लाह हमर प्रभु आ अहाँक प्रभु छथि, तेँ हुनकर पूजा करू। ई सोझ बाट अछि।”

۞ فَلَمَّآ اَحَسَّ عِيْسٰى مِنْهُمُ الْكُفْرَ قَالَ مَنْ اَنْصَارِيْٓ اِلَى اللّٰهِ ۗ قَالَ الْحَوَارِيُّوْنَ نَحْنُ اَنْصَارُ اللّٰهِ ۚ اٰمَنَّا بِاللّٰهِ ۚ وَاشْهَدْ بِاَنَّا مُسْلِمُوْنَ

falammā aḥassa ‘īsā minhumul-kufra qāla man anṣārī ilallāh(i), qālal-ḥawāriyyūna naḥnu anṣārullāh(i), āmannā billāh(i), wasyhad bi'annā muslimūn(a).

अतः जखन यीशु हुनका लोकनिक (इजरायल के संतान) के आज्ञा के आज्ञा नै मानैत छलाह त ओ कहलनि, "अल्लाह के धर्म (स्थापत) के लेल के सहायक होयत?" हरियुन (वफादार मित्र) जवाब देलकै, "हम अल्लाह के (धार्मिक) सहायक छी। हम अल्लाह पर विश्वास करैत छी, आ गवाह छी जे हम मुसलमान छी।"

رَبَّنَآ اٰمَنَّا بِمَآ اَنْزَلْتَ وَاتَّبَعْنَا الرَّسُوْلَ فَاكْتُبْنَا مَعَ الشّٰهِدِيْنَ

rabbanā āmannā bimā anzalta wattaba‘nar-rasūla faktubnā ma‘asy-syāhidīn(a).

हमर प्रभु, हम अहाँक जे किछु प्रकट केने छी ताहि पर विश्वास कएने छी आ हम सभ रसूलुल्लाहक पाछाँ चललहुँ, तेँ हमरा सभ केँ ओहि लोकक समूह मे राखू जे गवाही दैत छथि |"

وَمَكَرُوْا وَمَكَرَ اللّٰهُ ۗوَاللّٰهُ خَيْرُ الْمٰكِرِيْنَ ࣖ

wa makarū wa makarallāh(u), wallāhu khairul-mākirīn(a).

आ ओ सभ (काफिर) ठकैत छल, तेँ अल्लाह ठकबाक बदला लेलनि। आ अल्लाह छलक सबसँ नीक बदला लेनिहार छथि।

اِذْ قَالَ اللّٰهُ يٰعِيْسٰٓى اِنِّيْ مُتَوَفِّيْكَ وَرَافِعُكَ اِلَيَّ وَمُطَهِّرُكَ مِنَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَجَاعِلُ الَّذِيْنَ اتَّبَعُوْكَ فَوْقَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِ ۚ ثُمَّ اِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ فَاَحْكُمُ بَيْنَكُمْ فِيْمَا كُنْتُمْ فِيْهِ تَخْتَلِفُوْنَ

iż qālallāhu yā ‘īsā innī mutawaffīka wa rāfi‘uka ilayya wa muṭahhiruka minal-lażīna kafarū wa jā‘ilul-lażīnattaba‘ūka fauqal-lażīna kafarū ilā yaumil-qiyāmah(ti), ṡumma ilayya marji‘ukum fa aḥkumu bainakum fīmā kuntum fīhi takhtalifūn(a).

(याद राखू), जखन अल्लाह कहलनि, "हे यीशु! हम अहाँ केँ ल' क' हमरा लग उठौलहुँ, आ अहाँ केँ काफिर सँ शुद्ध क' देलहुँ, आ जे अहाँक पाछाँ चलैत छल, ओकरा कयामत धरि काफिर सँ ऊपर क' देलहुँ। तखन अहाँ हमरा लग वापस आबि जायब, तखन हम अहाँ केँ एकटा निर्णय देब जे अहाँ की विवाद करब।"

فَاَمَّا الَّذِيْنَ كَفَرُوْا فَاُعَذِّبُهُمْ عَذَابًا شَدِيْدًا فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِۖ وَمَا لَهُمْ مِّنْ نّٰصِرِيْنَ

fa ammal-lażīna kafarū fa u‘ażżibuhum ‘ażāban syadīdan fid-dun-yā wal-ākhirah(ti), wa mā lahum min nāṣirīn(a).

त रहल बात काफिर के त हम हुनका सब के एहि दुनिया में आ परलोक में बहुत कठोर सजा देब, जखन कि हुनका सब के कोनो सहायक नै छैन्ह।

وَاَمَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ فَيُوَفِّيْهِمْ اُجُوْرَهُمْ ۗ وَاللّٰهُ لَا يُحِبُّ الظّٰلِمِيْنَ

wa ammal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti fa yuwaffīhim ujūrahum, wallāhu lā yuḥibbuẓ-ẓālimīn(a).

आ रहल बात जे विश्वास करैत छथि आ नीक काज करैत छथि, त' ओ हुनका सभ केँ पूर्ण रूप सँ पुरस्कृत करताह। आ अल्लाह गलत काज करय वाला के पसिन नहि करैत छथि।

ذٰلِكَ نَتْلُوْهُ عَلَيْكَ مِنَ الْاٰيٰتِ وَالذِّكْرِ الْحَكِيْمِ

Żālika natlūhu ‘alaika minal-āyāti waż-żikril-ḥakīm(i).

एहि तरहें हम अहाँ (मुहम्मद) केँ किछु एहन आयत आ चेतावनी पढ़लहुँ जे बुद्धि सँ भरल अछि |

اِنَّ مَثَلَ عِيْسٰى عِنْدَ اللّٰهِ كَمَثَلِ اٰدَمَ ۗ خَلَقَهٗ مِنْ تُرَابٍ ثُمَّ قَالَ لَهٗ كُنْ فَيَكُوْنُ

inna maṡala ‘īsā ‘indallāhi kamaṡali ādam(a), khalaqahū min turābin ṡumma qāla lahū kun fayakūn(u).

सचमुच, अल्लाह के लेल ईसा के दृष्टांत (सृष्टि), आदम के (सृष्टि) के समान अछि | ओ ओकरा पृथ्वी सँ बनौलनि, तखन ओकरा कहलखिन, “हो!” त' से त' अछिए।

اَلْحَقُّ مِنْ رَّبِّكَ فَلَا تَكُنْ مِّنَ الْمُمْتَرِيْنَ

al-ḥaqqu mir rabbika falā takum minal-mumtarīn(a).

सत्य अहाँक प्रभु सँ अछि, तेँ संदेह करयवला मे नहि रहू।

فَمَنْ حَاۤجَّكَ فِيْهِ مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَكَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعَالَوْا نَدْعُ اَبْنَاۤءَنَا وَاَبْنَاۤءَكُمْ وَنِسَاۤءَنَا وَنِسَاۤءَكُمْ وَاَنْفُسَنَا وَاَنْفُسَكُمْۗ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَّعْنَتَ اللّٰهِ عَلَى الْكٰذِبِيْنَ

faman ḥājjaka fīhi mim ba‘di mā jā'aka minal-‘ilmi faqul ta‘ālau nad‘u abnā'anā wa abnā'akum wa nisā'anā wa nisā'akum wa anfusanā wa anfusakum, ṡumma nabtahil fanaj‘al la‘natallāhi ‘alal-kāżibīn(a).

जे कियो अहाँक ज्ञान प्राप्त केलाक बाद एहि मामला मे अहाँ सँ विवाद करत, ओ (मुहम्मद) कहू, "हम सभ अपन बच्चा आ अहाँक बच्चा, अपन पत्नी आ अहाँक पत्नी, अपना केँ आ अहाँ केँ सेहो बजाबी, तखन हम सभ कोनो फर्क बनाबी जाहि सँ अल्लाह केर अभिशाप झूठ बाजनिहार पर पड़य।"

اِنَّ هٰذَا لَهُوَ الْقَصَصُ الْحَقُّ ۚ وَمَا مِنْ اِلٰهٍ اِلَّا اللّٰهُ ۗوَاِنَّ اللّٰهَ لَهُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ

inna hāżā lahuwal-qaṣaṣul-ḥaqq(u), wa mā min ilāhin illallāh(u), wa innallāha lahuwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

सच मे ई एकटा सच्चा कथा अछि। अल्लाह के अलावा कोनो देवता नै छै, आरू सचमुच, अल्लाह सर्वशक्तिमान, सर्वबुद्धिमान छै।

فَاِنْ تَوَلَّوْا فَاِنَّ اللّٰهَ عَلِيْمٌ ۢبِالْمُفْسِدِيْنَ ࣖ

fa in tawallau fa innallāha ‘alīmum bil-mufsidīn(a).

तखन जँ ओ सभ मुँह घुमा लैत छथि तँ (जानू) जे अल्लाह बदमाशी करय बला सभकेँ सर्वज्ञ छथि।

قُلْ يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ تَعَالَوْا اِلٰى كَلِمَةٍ سَوَاۤءٍۢ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ اَلَّا نَعْبُدَ اِلَّا اللّٰهَ وَلَا نُشْرِكَ بِهٖ شَيْـًٔا وَّلَا يَتَّخِذَ بَعْضُنَا بَعْضًا اَرْبَابًا مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗ فَاِنْ تَوَلَّوْا فَقُوْلُوا اشْهَدُوْا بِاَنَّا مُسْلِمُوْنَ

qul yā ahlal-kitābi ta‘ālau ilā kalimatin sawā'im bainanā wa bainakum allā na‘buda illallāha wa lā nusyrika bihī syai'aw wa lā yattakhiża ba‘ḍunā ba‘ḍan arbābam min dūnillāh(i), fa in tawallau fa qūlusyhadū bi'annā muslimūn(a).

(हे मुहम्मद) कहू, "हे किताब के लोग! एकटा एहन शब्द पर आऊ जे हमरा आ अहाँ के बीच आम अछि: जे हम सब अल्लाह के अलावा ककरो पूजा नहि करैत छी आ हुनकर संगति नहि करैत छी, आ हम सब अल्लाह के अलावा कोनो के मालिक नहि मानैत छी। यदि ओ सब मुँह घुमा लेथि त (हुनका सब स) कहू जे "गवाही दियौ जे हम सब मुसलमान छी।"

يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لِمَ تُحَاۤجُّوْنَ فِيْٓ اِبْرٰهِيْمَ وَمَآ اُنْزِلَتِ التَّوْرٰىةُ وَالْاِنْجِيْلُ اِلَّا مِنْۢ بَعْدِهٖۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ

yā ahlal-kitābi lima tuḥājjūna fī ibrāhīma wa mā unzilatit-taurātu wal-injīlu illā mim ba‘dih(ī), afalā ta‘qilūn(a).

हे किताबक लोक ! अहाँ अब्राहम के बारे में बहस किएक करैत छी, भले ही तोराह आ सुसमाचार हुनका (इब्राहिम) के बाद प्रकट भेल छल? अहाँ नहि बुझैत छी?

هٰٓاَنْتُمْ هٰٓؤُلَاۤءِ حَاجَجْتُمْ فِيْمَا لَكُمْ بِهٖ عِلْمٌ فَلِمَ تُحَاۤجُّوْنَ فِيْمَا لَيْسَ لَكُمْ بِهٖ عِلْمٌ ۗ وَاللّٰهُ يَعْلَمُ وَاَنْتُمْ لَا تَعْلَمُوْنَ

hā antum hā'ulā'i ḥājajtum fīmā lakum bihī ‘ilmun falima tuḥājjūna fīmā laisa lakum bihī ‘ilm(un), wallāhu ya‘lamu wa antum lā ta‘lamūn(a).

अहाँ त' एहने छी! अहाँ जे जनैत छी ताहि पर बहस करैत छी, मुदा जे नहि जनैत छी ताहि पर बहस किएक करैत छी? अल्लाह जनैत छथि जखन कि अहाँ नहि जनैत छी।

مَاكَانَ اِبْرٰهِيْمُ يَهُوْدِيًّا وَّلَا نَصْرَانِيًّا وَّلٰكِنْ كَانَ حَنِيْفًا مُّسْلِمًاۗ وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَ

wa mā kāna ibrāhīmu yahūdiyyaw wa lā naṣrāniyyaw wa lākin kāna ḥanīfam muslimā(n), wa mā kāna minal-musyrikīn(a).

इब्राहिम ने यहूदी छलाह आ ने ईसाई, मुदा ओ सोझ आदमी छलाह, मुसलमान छलाह आ ओ मुश्रिक मे सँ एक नहि छलाह |

اِنَّ اَوْلَى النَّاسِ بِاِبْرٰهِيْمَ لَلَّذِيْنَ اتَّبَعُوْهُ وَهٰذَا النَّبِيُّ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا ۗ وَاللّٰهُ وَلِيُّ الْمُؤْمِنِيْنَ

inna aulan-nāsi bi'ibrāhīma lal-lażīnattaba‘ūhu wa hāżan-nabiyyu wal-lażīna āmanū, wallāhu waliyyul-mu'minīn(a).

इब्राहीम केरऽ सबसें नजदीकी लोग वू छै जे ओकरऽ पीछू चलै छै, आरू ई पैगम्बर (मुहम्मद), आरू वू छै जे विश्वास करै छै । अल्लाह विश्वास करय वाला के रक्षक छैथ

وَدَّتْ طَّاۤىِٕفَةٌ مِّنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ لَوْ يُضِلُّوْنَكُمْۗ وَمَا يُضِلُّوْنَ اِلَّآ اَنْفُسَهُمْ وَمَا يَشْعُرُوْنَ

waddaṭ-ṭā'ifatum min ahlil-kitābi lau yuḍillūnakum, wa mā yuḍillūna illā anfusahum wa mā yasy‘urūn(a).

किताबक लोकक एकटा समूह अहाँकेँ भटकाबय चाहैत अछि , मुदा ओ सभ मात्र अपनाकेँ भटका दैत अछि , यद्यपि ओकरा सभकेँ एकर बोध नहि होइत छैक |

يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لِمَ تَكْفُرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَاَنْتُمْ تَشْهَدُوْنَ

yā ahlal-kitābi lima takfurūna bi'āyātillāhi wa antum tasyhadūn(a).

हे किताबक लोक ! अहाँ अल्लाह के आयत के इन्कार किएक करैत छी, भले अहाँ (सत्य) के जनैत छी?

يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لِمَ تَلْبِسُوْنَ الْحَقَّ بِالْبَاطِلِ وَتَكْتُمُوْنَ الْحَقَّ وَاَنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ ࣖ

yā ahlal-kitābi lima talbisūnal-ḥaqqa bil-bāṭili wa taktumūnal-ḥaqqa wa antum ta‘lamūn.

हे किताबक लोक ! अहाँ सत्य केँ मिथ्या मे किएक मिला दैत छी, आ सत्य केँ नुकाबैत छी, भले अहाँ जनैत छी?

وَقَالَتْ طَّاۤىِٕفَةٌ مِّنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ اٰمِنُوْا بِالَّذِيْٓ اُنْزِلَ عَلَى الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَجْهَ النَّهَارِ وَاكْفُرُوْٓا اٰخِرَهٗ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَۚ

wa qālaṭ-ṭā'ifatum min ahlil-kitābi āminū bil-lażī unzila ‘alal-lażīna āmanū wajhan-nahāri wakfurū ākhirahū la‘allahum yarji‘ūn(a).

आरू किताब केरऽ लोगऽ के एक समूह (एक-दूसरा स॑) कहलकै, "दिन केरऽ आरंभ में जे बात विश्वासी सिनी के सामने प्रकट होय गेलऽ छेलै, ओकरा पर विश्वास करी क॑ अंत में ओकरा नकारऽ, ताकि वू (अविश्वास में) वापस आबी जाय ।

وَلَا تُؤْمِنُوْٓا اِلَّا لِمَنْ تَبِعَ دِيْنَكُمْ ۗ قُلْ اِنَّ الْهُدٰى هُدَى اللّٰهِ ۙ اَنْ يُّؤْتٰىٓ اَحَدٌ مِّثْلَ مَآ اُوْتِيْتُمْ اَوْ يُحَاۤجُّوْكُمْ عِنْدَ رَبِّكُمْ ۗ قُلْ اِنَّ الْفَضْلَ بِيَدِ اللّٰهِ ۚ يُؤْتِيْهِ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَاللّٰهُ وَاسِعٌ عَلِيْمٌ ۚ

wa lā tu'minū illā liman tabi‘a dīnakum, qul innal-hudā hudallāh(i), ay yu'tā aḥadum miṡla mā ūtītum au yuḥājjūkum ‘inda rabbikum, qul innal-faḍla biyadillāh(i), yu'tīhi may yasyā'(u), wallāhu wāsi‘un ‘alīm(un).

आरू अपनऽ धर्म के पालन करै वाला के अलावा दोसरऽ विश्वास नै करऽ।" कहू (मुहम्मद), "सचमुच हिदायत केवल अल्लाह के मार्गदर्शन छै। (विश्वास नहि करू) जे अहाँ केँ जे देल गेल अछि से ककरो देल जायत, वा ओ अहाँक प्रभुक समक्ष अहाँक खंडन करत।” कहू (मुहम्मद), “वास्तव में इनाम अल्लाह के हाथ में छै, ओ जेकरा चाहै छै, ओकरा दै छै। अल्लाह सर्वव्यापी, सर्वज्ञ छथि।”

يَخْتَصُّ بِرَحْمَتِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَاللّٰهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيْمِ

yakhtaṣṣu biraḥmatihī may yasyā'(u), wallāhu żul-faḍlil-‘aẓīm(i).

ओ अपन दया निर्धारित करैत छथि जकरा पर ओ चाहैत छथि । आ अल्लाह के बहुत कृपा छै।

۞ وَمِنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ مَنْ اِنْ تَأْمَنْهُ بِقِنْطَارٍ يُّؤَدِّهٖٓ اِلَيْكَۚ وَمِنْهُمْ مَّنْ اِنْ تَأْمَنْهُ بِدِيْنَارٍ لَّا يُؤَدِّهٖٓ اِلَيْكَ اِلَّا مَا دُمْتَ عَلَيْهِ قَاۤىِٕمًا ۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ قَالُوْا لَيْسَ عَلَيْنَا فِى الْاُمِّيّٖنَ سَبِيْلٌۚ وَيَقُوْلُوْنَ عَلَى اللّٰهِ الْكَذِبَ وَهُمْ يَعْلَمُوْنَ

wa min ahlil-kitābi man in ta'manhu bi qinṭārin yu'addīhi ilaik(a), wa minhum man in ta'manhu bidīnāril lā yu'addīhi ilaika illā mā dumta ‘alaihi qā'imā(n), żālika bi'annahum qālū laisa ‘alainā fil-ummiyyīna sabīl(un), wa yaqūlūna ‘alallāhil-każiba wa hum ya‘lamūn(a).

आ किताबक लोक मे एकटा एहन छथि जे जँ अहाँ हुनका बहुत रास धन सौंपबनि तँ ओ अहाँ केँ अवश्य वापस क' देताह | मुदा ओहि मे (एहो) एहन छथि जे जँ अहाँ हुनका दिनार सौंपबनि तऽ ओ अहाँ केँ वापस नहि करताह, जाबत अहाँ सदिखन जमा नहि करब। एकरऽ कारण छै कि हुनी कहै छै, "हमरा सिनी के अनपढ़ लोगऽ के खिलाफ कोनो पाप नै छै।" अल्लाह के खिलाफ झूठ बोलै छै, भले ही ओकरा पता छै।

بَلٰى مَنْ اَوْفٰى بِعَهْدِهٖ وَاتَّقٰى فَاِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُتَّقِيْنَ

balā man aufā bi‘ahdihī wattaqā fa innallāha yuḥibbul-muttaqīn(a).

असल मे जे कियो अपन वादा के पालन करैत अछि आ धर्मात्मा अछि, तखन सच मे अल्लाह ओहि लोक स प्रेम करैत छथि जे धर्मात्मा छथि।

اِنَّ الَّذِيْنَ يَشْتَرُوْنَ بِعَهْدِ اللّٰهِ وَاَيْمَانِهِمْ ثَمَنًا قَلِيْلًا اُولٰۤىِٕكَ لَا خَلَاقَ لَهُمْ فِى الْاٰخِرَةِ وَلَا يُكَلِّمُهُمُ اللّٰهُ وَلَا يَنْظُرُ اِلَيْهِمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ وَلَا يُزَكِّيْهِمْ ۖ وَلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

innal-lażīna yasytarūna bi‘ahdillāhi wa aimānihim ṡamanan qalīlan ulā'ika lā khalāqa lahum fil-ākhirati wa lā yukallimuhumullāhu wa lā yanẓuru ilaihim yaumal-qiyāmati wa lā yuzakkīhim, wa lahum ‘ażābun alīm(un).

सचमुच, जे अल्लाह के वादा आ ओकर कसम के कम दाम में व्यापार करत ओकर परलोक में कोनो हिस्सा नै रहत; अल्लाह हुनका सब स बात नहि करताह आ ने कयामत के दिन हुनका सब के देखताह आ नै हुनका सब के शुद्ध करताह। हुनका सभक लेल एकटा कष्टदायक सजाय छनि।

وَاِنَّ مِنْهُمْ لَفَرِيْقًا يَّلْوٗنَ اَلْسِنَتَهُمْ بِالْكِتٰبِ لِتَحْسَبُوْهُ مِنَ الْكِتٰبِ وَمَا هُوَ مِنَ الْكِتٰبِۚ وَيَقُوْلُوْنَ هُوَ مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ وَمَا هُوَ مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۚ وَيَقُوْلُوْنَ عَلَى اللّٰهِ الْكَذِبَ وَهُمْ يَعْلَمُوْنَ

wa inna minhum lafarīqay yalwūna alsinatahum bil-kitābi litaḥsabūhu minal-kitābi wa mā huwa minal-kitāb(i), wa yaqūlūna huwa min ‘indillāhi wa mā huwa min ‘indillāh(i), wa yaqūlūna ‘alallāhil-każiba wa hum ya‘lamūn(a).

आ सचमुच, हुनका सब में एकटा एहन दल अछि जे अपन जीह स किताब के विकृत क दैत अछि, कहीं अहाँ सब के ई किताब के हिस्सा नै लागय, मुदा ई किताब स नै अछि, आ ओ सब कहैत अछि जे ई अल्लाह स अछि, मुदा ई अल्लाह स नै अछि। अल्लाह के खिलाफ झूठ बोलै छै, हालांकि ओकरा सब के पता छै।

مَا كَانَ لِبَشَرٍ اَنْ يُّؤْتِيَهُ اللّٰهُ الْكِتٰبَ وَالْحُكْمَ وَالنُّبُوَّةَ ثُمَّ يَقُوْلَ لِلنَّاسِ كُوْنُوْا عِبَادًا لِّيْ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَلٰكِنْ كُوْنُوْا رَبَّانِيّٖنَ بِمَا كُنْتُمْ تُعَلِّمُوْنَ الْكِتٰبَ وَبِمَا كُنْتُمْ تَدْرُسُوْنَ ۙ

mā kāna libasyarin ay yu'tiyahullāhul-kitāba wal-ḥukma wan-nubuwwata ṡumma yaqūla lin-nāsi kūnū ‘ibādal lī min dūnillāhi wa lākin kūnū rabbāniyyīna bimā kuntum tu‘allimūnal-kitāba wa bimā kuntum tadrusūn(a).

जेकरा अल्लाह किताब देने छै, ओकरा लेली ई संभव नै छै कि ओकरा बुद्धि आरू पैगम्बर के साथ-साथ लोगऽ स॑ ई कहना संभव नै छै कि “हमरऽ इबादक बनैलऽ जाय, अल्लाह के इबादक नै” बल्कि (ओकरा कहै छै), “अल्लाह के सेवक बनऽ, कैन्हेंकि तोहें किताब सिखाबै छियै आरू कैन्हेंकि तोहें एकरऽ अध्ययन करै छियै!”

وَلَا يَأْمُرَكُمْ اَنْ تَتَّخِذُوا الْمَلٰۤىِٕكَةَ وَالنَّبِيّٖنَ اَرْبَابًا ۗ اَيَأْمُرُكُمْ بِالْكُفْرِ بَعْدَ اِذْ اَنْتُمْ مُّسْلِمُوْنَ ࣖ

wa lā ya'murakum an tattakhiżul-malā'ikata wan-nabiyyīna arbābā(n), aya'murukum bil-kufri ba‘da iż antum muslimūn(a).

आ ई नहि (आ ने हुनका लेल संभव अछि) जे अहाँ सभ केँ स् वर्गदूत आ भविष्यवक्ता केँ परमेश् वर बनेबाक आदेश देथिन। की हुनका लेल ई (उचित) अछि जे ओ अहाँ के मुसलमान बनला के बाद काफिर बनय लेल कहय?

وَاِذْ اَخَذَ اللّٰهُ مِيْثَاقَ النَّبِيّٖنَ لَمَآ اٰتَيْتُكُمْ مِّنْ كِتٰبٍ وَّحِكْمَةٍ ثُمَّ جَاۤءَكُمْ رَسُوْلٌ مُّصَدِّقٌ لِّمَا مَعَكُمْ لَتُؤْمِنُنَّ بِهٖ وَلَتَنْصُرُنَّهٗ ۗ قَالَ ءَاَقْرَرْتُمْ وَاَخَذْتُمْ عَلٰى ذٰلِكُمْ اِصْرِيْ ۗ قَالُوْٓا اَقْرَرْنَا ۗ قَالَ فَاشْهَدُوْا وَاَنَا۠ مَعَكُمْ مِّنَ الشّٰهِدِيْنَ

wa iż akhażallāhu mīṡāqan-nabiyyīna lamā ātaitukum min kitābiw wa ḥikmatin ṡumma jā'akum rasūlum muṣaddiqul limā ma‘akum latu'minunna bihī wa latanṣurunnah(ū), qāla a'aqrartum wa akhażtum ‘alā żālikum iṣrī, qālū aqrarnā, qāla fasyhadū wa ana ma‘akum minasy-syāhidīn(a).

आ (याद राखू), जखन अल्लाह नबी सभ सँ वादा लेलनि, "जखन हम अहाँ सभ केँ किताब आ बुद्धि देब आ तखन अहाँ सभ लग कोनो रसूलुल्लाह आबि जायत जे अहाँ सभक संग जे किछु अछि तकर पुष्टि करत, तखन अहाँ सभ हुनका पर सही मायने मे विश्वास करब आ हुनकर मदद करब।" अल्लाह कहलनि, "की अहाँ ओहि संबंध मे हमरा संग भेल समझौता केँ सहमत छी आ स्वीकार करैत छी?" ओ सभ उत्तर देलक, “हम सभ सहमत छी।” अल्लाह कहलनि, "तखन अहाँ (नबी) गवाही दियौ आ हम अहाँ सभक संग गवाह बनब।"

فَمَنْ تَوَلّٰى بَعْدَ ذٰلِكَ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْفٰسِقُوْنَ

faman tawallā ba‘da żālika fa ulā'ika humul-fāsiqūn(a).

तेँ तकर बाद जे कियो मुँह घुमा लेत, तखन ओ सभ दुष्ट छथि।

اَفَغَيْرَ دِيْنِ اللّٰهِ يَبْغُوْنَ وَلَهٗ ٓ اَسْلَمَ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ طَوْعًا وَّكَرْهًا وَّاِلَيْهِ يُرْجَعُوْنَ

afagaira dīnillāhi yabgūna wa lahū aslama man fis-samāwāti wal-arḍi ṭau‘aw wa ilaihi yurja‘ūn(a).

तखन ओ सब अल्लाह के धर्म के अलावा दोसर धर्म के कियैक तकैत छथि, जखन कि आकाश आ धरती के सब किछु हुनका समर्पण क दैत छनि, (चाहे) इच्छा स हो या अनिच्छा स, आ केवल हुनका लग वापस भ जाइत छथि?

قُلْ اٰمَنَّا بِاللّٰهِ وَمَآ اُنْزِلَ عَلَيْنَا وَمَآ اُنْزِلَ عَلٰٓى اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَالْاَسْبَاطِ وَمَآ اُوْتِيَ مُوْسٰى وَعِيْسٰى وَالنَّبِيُّوْنَ مِنْ رَّبِّهِمْۖ لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ اَحَدٍ مِّنْهُمْۖ وَنَحْنُ لَهٗ مُسْلِمُوْنَ

qul āmannā billāhi wa mā unzila ‘alainā wa mā unzila ‘alā ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa wa ya‘qūba wal-asbāṭi wa mā ūtiya mūsā wa ‘īsā wan-nabiyyūna mir rabbihim, lā nufarriqu baina aḥadim minhum, wa naḥnu lahū muslimūn(a).

कहब (मुहम्मद), "हम अल्लाह पर विश्वास करैत छी आओर जे हमरा सभ पर उतारल गेल छल आओर जे इब्राहीम, इस्माइल, इसहाक, याकूब आओर हुनकर वंशज पर उतारल गेल छल, आओर जे मूसा, ईसा आओर पैगम्बर सभ केँ हुनकर प्रभु सँ देल गेल छल. हम सभ हुनका सभ मे सँ कोनो मे कोनो भेद नहि करैत छी आ असगर हुनका लग आत्मसमर्पण करैत छी।"

وَمَنْ يَّبْتَغِ غَيْرَ الْاِسْلَامِ دِيْنًا فَلَنْ يُّقْبَلَ مِنْهُۚ وَهُوَ فِى الْاٰخِرَةِ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ

wa may yabtagi gairal-islāmi dīnan falay yuqbala minh(u), wa huwa fil-ākhirati minal khāsirīn(a).

आ जे कियो इस्लाम के अलावा कोनो दोसर धर्म के खोज करत ओकरा स्वीकार नै कयल जायत, आ परलोक में ओ हारल लोक में शामिल होयत।

كَيْفَ يَهْدِى اللّٰهُ قَوْمًا كَفَرُوْا بَعْدَ اِيْمَانِهِمْ وَشَهِدُوْٓا اَنَّ الرَّسُوْلَ حَقٌّ وَّجَاۤءَهُمُ الْبَيِّنٰتُ ۗ وَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ

kaifa yahdillāhu qauman kafarū ba‘da īmānihim wa syahidū annar-rasūla ḥaqquw wa jā'ahumul-bayyināt(u), wallāhu lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).

अल्लाह कोना एहन लोक के मार्गदर्शन करत जे विश्वास के बाद काफिर भ जायत, आ स्वीकार करत जे रसूलुल्लाह (मुहम्मद) सचमुच (रसूल) छथि, आ स्पष्ट सबूत हुनका सब तक पहुंच गेल अछि? अल्लाह अपराधी के मार्गदर्शन नै करै छै।

اُولٰۤىِٕكَ جَزَاۤؤُهُمْ اَنَّ عَلَيْهِمْ لَعْنَةَ اللّٰهِ وَالْمَلٰۤىِٕكَةِ وَالنَّاسِ اَجْمَعِيْنَۙ

ulā'ika jazā'uhum anna ‘alaihim la‘natallāhi wal-malā'ikati wan-nāsi ajma‘īn(a).

हुनका सब के लेल एकर बदला ई छै कि अल्लाह, फरिश्ता आ सब मनुष्य के अभिशाप हुनका सब पर गिर जायत।

خٰلِدِيْنَ فِيْهَا ۚ لَا يُخَفَّفُ عَنْهُمُ الْعَذَابُ وَلَا هُمْ يُنْظَرُوْنَۙ

khālidīna fihā, lā yukhaffafu ‘anhumul-‘ażābu wa lā hum yunẓarūn(a).

ओ सभ ओहि मे सदाक लेल रहत, ओकर सजा हल्लुक नहि होयत, आ ओकरा सभ केँ कोनो छूट नहि देल जायत।

اِلَّا الَّذِيْنَ تَابُوْا مِنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَ وَاَصْلَحُوْاۗ فَاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

illal-lażīna tābū mim ba‘di żālika wa aṣlaḥū, fa'innallāha gafūrur raḥīm(un).

सिवाय ओहि लोक के जे ओकर बाद पश्चाताप करैत अछि, आ ओकर क्षतिपूर्ति करैत अछि, तखन सचमुच अल्लाह अक्सर क्षमाशील, दयालु छथि।

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بَعْدَ اِيْمَانِهِمْ ثُمَّ ازْدَادُوْا كُفْرًا لَّنْ تُقْبَلَ تَوْبَتُهُمْ ۚ وَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الضَّاۤلُّوْنَ

innal-lażīna kafarū ba‘da īmānihim ṡummazdādū kufral lan tuqbala taubatuhum, wa ulā'ika humuḍ-ḍāllūn(a).

सचमुच, जे विश्वास केलाक बाद काफिर करैत छथि, आ फेर अपन कुफर बढ़बैत छथि, हुनकर पश्चाताप स्वीकार नहि कयल जायत, आ ओ सब भटकल छथि।

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَمَاتُوْا وَهُمْ كُفَّارٌ فَلَنْ يُّقْبَلَ مِنْ اَحَدِهِمْ مِّلْءُ الْاَرْضِ ذَهَبًا وَّلَوِ افْتَدٰى بِهٖۗ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ وَّمَا لَهُمْ مِّنْ نّٰصِرِيْنَ ࣖ ۔

innal-lażīna kafarū wa mātū wa hum kuffārun falay yuqbala min aḥadihim mil'ul-arḍi żahabaw wa lawiftadā bih(ī), ulā'ika lahum ‘ażābun alīmuw wa mā lahum min nāṣirīn(a).

सचमुच, जे अविश्वास करैत अछि आ अविश्वास मे मरैत अछि, ओकरा सभ मे सँ कोनो एकटा सँ सोना तक (मुक्ति) नहि भेटतैक, जँ ओ सोना सँ अपना केँ मुक्त करय चाहैत अछि। ई ओ लोक छथि जिनका कष्टदायक सजा भेटैत छनि आ हुनका कोनो सहायक नहि छनि ।

لَنْ تَنَالُوا الْبِرَّ حَتّٰى تُنْفِقُوْا مِمَّا تُحِبُّوْنَ ۗوَمَا تُنْفِقُوْا مِنْ شَيْءٍ فَاِنَّ اللّٰهَ بِهٖ عَلِيْمٌ

lan tanālul-birra ḥattā tunfiqū mimmā tuḥibbūn(a), wa mā tunfiqū min syai'in fa innallāha bihī ‘alīm(un).

जाबे अहाँ अपन प्रेमक किछु धन खर्च नहि करब ता धरि अहाँ केँ गुण नहि भेटत। आ जे किछु खर्च करब, ओहि बातक, अल्लाह सर्वज्ञ छथि।

۞ كُلُّ الطَّعَامِ كَانَ حِلًّا لِّبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اِلَّا مَا حَرَّمَ اِسْرَاۤءِيْلُ عَلٰى نَفْسِهٖ مِنْ قَبْلِ اَنْ تُنَزَّلَ التَّوْرٰىةُ ۗ قُلْ فَأْتُوْا بِالتَّوْرٰىةِ فَاتْلُوْهَآ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

kulluṭ-ṭa‘āmi kāna ḥillal libanī isrā'īla illā mā ḥarrama isrā'īlu ‘alā nafsihī min qabli an tunazzalat-taurāh(tu), qul fa'tū bit-taurāti fatlūhā in kuntum ṣādiqīn(a).

इस्राएल के संतान के लेलऽ सब भोजन हलाल छै, सिवाय भोजन के जे तोराह के प्रकट होय स॑ पहल॑ इस्राएल (याकूब) द्वारा मना करलऽ गेलऽ छेलै । (मुहम्मद) कहू, "त' तोराह ल' क' पढ़ू, जँ अहाँ सच्चा लोक छी।"

فَمَنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ الْكَذِبَ مِنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الظّٰلِمُوْنَ

fa maniftarā ‘alallāhil-każiba mim ba‘di żālika fa ulā'ika humuẓ-ẓālimūn(a).

त जे कियो तकर बाद अल्लाह के खिलाफ झूठ के आविष्कार करत, तखन ओ सब गलत करय वाला अछि।

قُلْ صَدَقَ اللّٰهُ ۗ فَاتَّبِعُوْا مِلَّةَ اِبْرٰهِيْمَ حَنِيْفًاۗ وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَ

qul ṣadaqallāh(u), fattabi‘ū millata ibrāhīma ḥanīfā(n), wa mā kāna minal-musyrikīn(a).

(मुहम्मद) कहू, "ई सच अछि (सब किछु जे) अल्लाह कहैत छथि।" तेँ अब्राहमक सोझ धर्मक पालन करू, आ ओ मुश्रिक मे नहि छथि।

اِنَّ اَوَّلَ بَيْتٍ وُّضِعَ لِلنَّاسِ لَلَّذِيْ بِبَكَّةَ مُبٰرَكًا وَّهُدًى لِّلْعٰلَمِيْنَۚ

inna awwala baitiw wuḍi‘a lin-nāsi lal-lażī bibakkata mubārakaw wa hudal lil-‘ālamīn(a).

सचमुच, मनुष्य के लेल बनल पहिल घर (इबादत के), बक्का (मक्का) में (बैतुल्लाह) छल जे आशीर्वादित छल आ सब लोक के लेल मार्गदर्शक बनि गेल छल |

فِيْهِ اٰيٰتٌۢ بَيِّنٰتٌ مَّقَامُ اِبْرٰهِيْمَ ەۚ وَمَنْ دَخَلَهٗ كَانَ اٰمِنًا ۗ وَلِلّٰهِ عَلَى النَّاسِ حِجُّ الْبَيْتِ مَنِ اسْتَطَاعَ اِلَيْهِ سَبِيْلًا ۗ وَمَنْ كَفَرَ فَاِنَّ اللّٰهَ غَنِيٌّ عَنِ الْعٰلَمِيْنَ

fīhi āyātum bayyinātum maqāmu ibrāhīm(a), wa man dakhalahū kāna āminā(n), wa lillāhi ‘alan-nāsi ḥijjul-baiti manistaṭā‘a ilaihi sabīlā(n), wa man kafara fa innallāha ganiyyun ‘anil-‘ālamīn(a).

ओतय स्पष्ट संकेत अछि, (ओहि मे) इब्राहिम के स्टेशन। जे कियो एहि मे प्रवेश करत (बैतुल्लाह) सुरक्षित रहत। आरू (अल्लाह के प्रति) मानवीय फर्जऽ म॑ बैतुल्लाह केरऽ तीर्थ यात्रा करना छै, यानी वू लोगऽ लेली जे वहाँ यात्रा करै म॑ सक्षम छै । जे कियो हज (फजज) के नकारैत अछि, तखन ई जानि लिअ जे अल्लाह सब दुनिया स सबस बेसी धनिक छथि (कोनो चीज के जरूरत नै अछि)।

قُلْ يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لِمَ تَكْفُرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَاللّٰهُ شَهِيْدٌ عَلٰى مَا تَعْمَلُوْنَ

qul yā ahlal-kitābi lima takfurūna bi'āyātillāh(i), wallāhu syahīdun ‘alā mā ta‘malūn(a).

(मुहम्मद) कहू, "हे किताब के लोक! अहाँ अल्लाह के आयत के इन्कार किएक करैत छी, जखन कि अल्लाह अहाँ सब के काज के गवाह छथि?"

قُلْ يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لِمَ تَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ مَنْ اٰمَنَ تَبْغُوْنَهَا عِوَجًا وَّاَنْتُمْ شُهَدَاۤءُ ۗ وَمَا اللّٰهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُوْنَ

qul yā ahlal-kitābi lima taṣuddūna ‘an sabīlillāhi man āmana tabgūnahā ‘iwajaw wa antum syuhadā'(u), wa mallāhu bigāfilin ‘ammā ta‘malūn(a).

कहू (मुहम्मद), "हे किताब के लोग! अहाँ सब विश्वास करय वाला के अल्लाह के रास्ता स कियैक बाधा दैत छी, अहाँ चाहैत छी जे ई (अल्लाह के रास्ता) टेढ़ हो, भले अहाँ सब देखैत छी?" आ अल्लाह अहाँ जे काज करैत छी ताहि सँ अनभिज्ञ नहि छथि।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنْ تُطِيْعُوْا فَرِيْقًا مِّنَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ يَرُدُّوْكُمْ بَعْدَ اِيْمَانِكُمْ كٰفِرِيْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū in tuṭī‘ū farīqam minal-lażīna ūtul-kitāba yaruddūkum ba‘da īmānikum kāfirīn(a).

हे विश्वास करनिहार! जँ अहाँ ओहि लोकनिक कोनो दलक पालन करब जिनका किताब देल गेल छलनि तऽ ओ अहाँ केँ विश्वास केलाक बाद फेर सँ काफिर बना देताह।

وَكَيْفَ تَكْفُرُوْنَ وَاَنْتُمْ تُتْلٰى عَلَيْكُمْ اٰيٰتُ اللّٰهِ وَفِيْكُمْ رَسُوْلُهٗ ۗ وَمَنْ يَّعْتَصِمْ بِاللّٰهِ فَقَدْ هُدِيَ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ ࣖ

wa kaifa takfurūna wa antum tutlā ‘alaikum āyātullāhi wa fīkum rasūluh(ū), wa may ya‘taṣim billāhi faqad hudiya ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).

आ अहाँ सभ कोना (आएल) काफिर बनि गेलहुँ, जखन कि अल्लाह केर आयत अहाँ सभ केँ पढ़ल गेल छल, आ हुनकर रसूलुल्लाह (मुहम्मद) अहाँ सभक बीच छलाह? जे कियो अल्लाह के (धर्म) के मजबूती स पकड़ने अछि, तखन सचमुच, ओकरा सीधा रास्ता पर निर्देशित कयल जायत।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اتَّقُوا اللّٰهَ حَقَّ تُقٰىتِهٖ وَلَا تَمُوْتُنَّ اِلَّا وَاَنْتُمْ مُّسْلِمُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanuttaqullāha ḥaqqa tuqātihī wa lā tamūtunna illā wa antum muslimūn(a).

हे विश्वास करनिहार! अल्लाह स सही मायने में आ सही मायने में हुनका स डरू आ जाबे तक मुसलमान नै होयब ताबे तक नै मरब।

وَاعْتَصِمُوْا بِحَبْلِ اللّٰهِ جَمِيْعًا وَّلَا تَفَرَّقُوْا ۖوَاذْكُرُوْا نِعْمَتَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ اِذْ كُنْتُمْ اَعْدَاۤءً فَاَلَّفَ بَيْنَ قُلُوْبِكُمْ فَاَصْبَحْتُمْ بِنِعْمَتِهٖٓ اِخْوَانًاۚ وَكُنْتُمْ عَلٰى شَفَا حُفْرَةٍ مِّنَ النَّارِ فَاَنْقَذَكُمْ مِّنْهَا ۗ كَذٰلِكَ يُبَيِّنُ اللّٰهُ لَكُمْ اٰيٰتِهٖ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُوْنَ

wa‘taṣimū biḥablillāhi jamī‘aw wa lā tafarraqū, ważkurū ni‘matallāhi ‘alaikum iż kuntum a‘dā'an fa allafa baina qulūbikum fa aṣbaḥtum bi ni‘matihī ikhwānā(n), wa kuntum ‘alā syafā ḥufratim minan-nāri fa anqażakum minhā, każālika yubayyinullāhu lakum āyātihī la‘allakum tahtadūn(a).

आ अहाँ सब अल्लाह के रस्सी (धर्म) के मजबूती स पकड़ू, आ अपना के अलग नै करू, आ अल्लाह के एहसान के याद करू जखन अहाँ सब दुश्मन छलहुं, तखन अल्लाह अहाँ सब के दिल के एकजुट क देलखिन, जाहि स हुनकर कृपा स अहाँ सब भाई बनि गेलौं, जखन कि (ओहि समय) अहाँ सब नरक के खाई के किनारे पर छलहुं, तखन अल्लाह अहाँ सब के ओतय स बचा लेलक। एहि तरहेँ अल्लाह अहाँ सभ केँ अपन आयत बुझबैत छथि जाहि सँ अहाँ सभ केँ मार्गदर्शन भेटय।

وَلْتَكُنْ مِّنْكُمْ اُمَّةٌ يَّدْعُوْنَ اِلَى الْخَيْرِ وَيَأْمُرُوْنَ بِالْمَعْرُوْفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ ۗ وَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ

waltakum minkum ummatuy yad‘ūna ilal-khairi wa ya'murūna bil-ma‘rūfi wa yanhauna ‘anil-munkar(i), wa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).

आ अहाँ सभक बीच एहन लोकक समूह हो जे सद्गुणक आह्वान करैत अछि, सद्गुणक आज्ञा दैत अछि (करैत अछि) आ अधलाह बात केँ मना करैत अछि | आ ओ सभ भाग्यशाली लोक छथि।

وَلَا تَكُوْنُوْا كَالَّذِيْنَ تَفَرَّقُوْا وَاخْتَلَفُوْا مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَهُمُ الْبَيِّنٰتُ ۗ وَاُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ عَذَابٌ عَظِيْمٌ ۙ

wa lā takūnū kal-lażīna tafarraqū wakhtalafū mim ba‘di mā jā'ahumul-bayyināt(u), wa ulā'ika lahum ‘ażābun ‘aẓīm(un).

आ ओहि लोक जकाँ नहि बनू जे हुनका लग स्पष्ट जानकारी आबि गेलाक बाद अलग-अलग भ' क' झगड़ा करैत छथि. आ ओकरा सभ केँ भारी सजा भेटतैक।

يَّوْمَ تَبْيَضُّ وُجُوْهٌ وَّتَسْوَدُّ وُجُوْهٌ ۚ فَاَمَّا الَّذِيْنَ اسْوَدَّتْ وُجُوْهُهُمْۗ اَ كَفَرْتُمْ بَعْدَ اِيْمَانِكُمْ فَذُوْقُوا الْعَذَابَ بِمَا كُنْتُمْ تَكْفُرُوْنَ

yauma tabyaḍḍu wujūhuw wa taswaddu wujūh(un), fa ammal-lażīnaswaddat wujūhuhum, akafartum ba‘da īmānikum fa żūqul-‘ażāba bimā kuntum takfurūn(a).

ओहि दिन उज्जर चेहरा चमकैत छल, आ उदास कारी चेहरा सेहो छल । रहल बात कारी कारी चेहरा वाला के (हुनका सब स कहल गेल छल) "विश्वास केलाक बाद अहाँ सब अविश्वास किएक करैत छी? तेँ अपन अविश्वास के सजा के अनुभूति करू।"

وَاَمَّا الَّذِيْنَ ابْيَضَّتْ وُجُوْهُهُمْ فَفِيْ رَحْمَةِ اللّٰهِ ۗ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

wa ammal lażīnabyaḍḍat wujūhuhum fafī raḥmatillāh(i), hum fīhā khālidūn(a).

आ रहल बात जिनकर चेहरा उज्जर आ चमकैत अछि, ओ अल्लाह (स्वर्ग) के कृपा मे छथि; ओ सभ ओहि मे टिकल रहत।

تِلْكَ اٰيٰتُ اللّٰهِ نَتْلُوْهَا عَلَيْكَ بِالْحَقِّ ۗ وَمَا اللّٰهُ يُرِيْدُ ظُلْمًا لِّلْعٰلَمِيْنَ

tilka āyātullāhi natlūhā ‘alaika bil-ḥaqq(i), wa mallāhu yurīdu ẓulmal lil-‘ālamīn(a).

ई सब अल्लाह केरऽ आयत छै जेकरा हम्में तोरा सिनी क॑ सही तरीका स॑ पढ़ै छियै, आरू अल्लाह सब दुनिया म॑ (ककरो स॑) गलत नै करै के इच्छा नै रखै छै ।

وَلِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِ ۗوَاِلَى اللّٰهِ تُرْجَعُ الْاُمُوْرُ ࣖ

wa lillāhi mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa ilallāhi turja‘ul-umūr(u).

आ आकाश मे जे किछु अछि आ धरती पर जे किछु अछि से अल्लाह के अछि आ सब काज अल्लाह के वापस भ जाइत अछि।

كُنْتُمْ خَيْرَ اُمَّةٍ اُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ تَأْمُرُوْنَ بِالْمَعْرُوْفِ وَتَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَتُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ ۗ وَلَوْ اٰمَنَ اَهْلُ الْكِتٰبِ لَكَانَ خَيْرًا لَّهُمْ ۗ مِنْهُمُ الْمُؤْمِنُوْنَ وَاَكْثَرُهُمُ الْفٰسِقُوْنَ

kuntum khaira ummatin ukhrijat lin-nāsi ta'murūna bil-ma‘rūfi wa tanhauna ‘anil-munkari wa tu'minūna billāh(i), wa lau āmana ahlul-kitābi lakāna khairal lahum, minhumul-mu'minūna wa akṡaruhumul-fāsiqūn(a).

अहाँ (मुसलमान) मनुक्ख सँ जन्मल सबसँ नीक लोक छी, (कारण अहाँ) जे सही अछि ओकरा आज्ञा (करब) करू, आ बुराई पर मना करू, आ अल्लाह पर विश्वास करू। जँ किताबक लोक सभ विश्वास कएने रहितथि तँ हुनका सभक लेल नीक रहैत । ओहि मे विश्वासी छथि, मुदा बेसी दुष्ट लोक छथि।

لَنْ يَّضُرُّوْكُمْ اِلَّآ اَذًىۗ وَاِنْ يُّقَاتِلُوْكُمْ يُوَلُّوْكُمُ الْاَدْبَارَۗ ثُمَّ لَا يُنْصَرُوْنَ

lay yaḍurrūkum illā ażā(n), wa iy yuqātilūkum yuwallūkumul-adbār(a), ṡumma lā yunṣarūn(a).

छोट-छोट बात छोड़ि अहाँ केँ कोनो नुकसान नहि पहुँचाओत, आ जँ अहाँ सँ लड़त तऽ अवश्य पाछू घुरि जायत आ पराजित भ' जायत। तखन हुनका लोकनि केँ कोनो मददि नहि हेतनि।

ضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الذِّلَّةُ اَيْنَ مَا ثُقِفُوْٓا اِلَّا بِحَبْلٍ مِّنَ اللّٰهِ وَحَبْلٍ مِّنَ النَّاسِ وَبَاۤءُوْ بِغَضَبٍ مِّنَ اللّٰهِ وَضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الْمَسْكَنَةُ ۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ كَانُوْا يَكْفُرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَيَقْتُلُوْنَ الْاَنْبِۢيَاۤءَ بِغَيْرِ حَقٍّۗ ذٰلِكَ بِمَا عَصَوْا وَّكَانُوْا يَعْتَدُوْنَ

Ḍuribat ‘alaihimuż-żillatu aina mā ṡuqifū illā biḥablim minallāhi wa ḥablim minan-nāsi wa bā'ū bigaḍabim minallāhi wa ḍuribat ‘alaihimul-maskanah(tu), żālika bi'annahum kānū yakfurūna bi'āyātillāhi wa yaqtulūnal-ambiyā'a bigairi ḥaqq(in), żālika bimā ‘aṣaw wa kānū ya‘tadūn(a).

ओ सभ जतय छथि अपमान सँ भरल रहैत छथि, जाबत धरि ओ अल्लाहक रस्सी (धर्म) आ मनुक्खक संग रस्सी (वादा) केँ (पकड़) नहि दैत छथि | हुनका सब के अल्लाह स कोप भेटैत छल आ (सदा) दुख स भरल रहैत छल। एकरऽ कारण छै कि वू अल्लाह केरऽ आयतऽ स॑ इनकार करी क॑ पैगम्बरऽ क॑ मार॑ छै, बिना कोनो अधिकार (सही कारण) के । एकरऽ कारण छै कि वू आज्ञा नै मानै छै आरू सीमा के उल्लंघन करै छै ।

۞ لَيْسُوْا سَوَاۤءً ۗ مِنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ اُمَّةٌ قَاۤىِٕمَةٌ يَّتْلُوْنَ اٰيٰتِ اللّٰهِ اٰنَاۤءَ الَّيْلِ وَهُمْ يَسْجُدُوْنَ

laisū sawā'ā(n), min ahlil-kitābi ummatun qā'imatuy yatlūna āyātillāhi ānā'al-laili wa hum yasjudūn(a).

ओ सभ (पूर्णतः) एके रंग नहि अछि। किताब के लोग में एक ईमानदार समूह छै, रात में अल्लाह के आयत पढ़ै छै, आरू सजदा (नमाज भी) करै छै।

يُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَيَأْمُرُوْنَ بِالْمَعْرُوْفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَيُسَارِعُوْنَ فِى الْخَيْرٰتِۗ وَاُولٰۤىِٕكَ مِنَ الصّٰلِحِيْنَ

yu'minūna billāhi wal-yaumil-ākhiri wa ya'murūna bil-ma‘rūfi wa yanhauna ‘anil-munkari wa yusāri‘ūna fil-khairāt(i), wa ulā'ika minaṣ-ṣāliḥīn(a).

अल्लाह आ अंतिम दिन पर विश्वास करैत छथि, सही के हुक्म (करब) करैत छथि, आ गलत के मना करैत छथि आ विभिन्न नीक काज (करबा) मे जल्दबाजी करैत छथि | पुण्यात्मा लोक मे छथि।

وَمَا يَفْعَلُوْا مِنْ خَيْرٍ فَلَنْ يُّكْفَرُوْهُ ۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ ۢبِالْمُتَّقِيْنَ

wa mā yaf‘alūna min khairin falay yukfarūh(u), wallāhu ‘alīmum bil-muttaqīn(a).

आ जे किछु नीक काज करैत छथि, ओकरा केओ नकारैत नहि अछि। आ अल्लाह ओहि लोकक सर्वज्ञ छथि जे धर्मात्मा छथि।

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَنْ تُغْنِيَ عَنْهُمْ اَمْوَالُهُمْ وَلَآ اَوْلَادُهُمْ مِّنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا ۗ وَاُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ النَّارِ ۚ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

innal-lażīna kafarū lan tugniya ‘anhum amwāluhum wa lā aulāduhum minallāhi syai'ā(n), wa ulā'ika aṣḥābun-nār(i), hum fīhā khālidūn(a).

सचमुच, जे काफिर करै छै, नै ओकरऽ धन-दौलत आरू नै ओकरऽ संतान, अल्लाह केरऽ सजा केरऽ कनिको विरोध करी सकै छै । ओ सभ नरकक निवासी छथि, (आ) ओ सभ ओहि मे अनन्त काल धरि रहताह।

مَثَلُ مَا يُنْفِقُوْنَ فِيْ هٰذِهِ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا كَمَثَلِ رِيْحٍ فِيْهَا صِرٌّ اَصَابَتْ حَرْثَ قَوْمٍ ظَلَمُوْٓا اَنْفُسَهُمْ فَاَهْلَكَتْهُ ۗ وَمَا ظَلَمَهُمُ اللّٰهُ وَلٰكِنْ اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَ

maṡalu mā yunfiqūna fī hāżihil-ḥayātid-dun-yā kamaṡali rīḥin fihā ṣirrun aṣābat ḥarṡa qaumin ẓalamū anfusahum fa ahlakath(u), wa mā ẓalamahumullāhu wa lākin anfusahum yaẓlimūn(a).

एहि सांसारिक जीवन मे जे धन लगाबैत छथि ओकर दृष्टान्त ओहि हवा जकाँ अछि जाहि मे बहुत ठंढा हवा होइत छैक, जे अपना पर अन्याय केनिहार लोकक पौधा (अपन) पर प्रहार करैत छैक, तखन हवा ओकरा नष्ट क' दैत छैक | अल्लाह हुनका सब पर अन्याय नै करैत छथि, बल्कि जे अपना पर अन्याय करैत छथि।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَتَّخِذُوْا بِطَانَةً مِّنْ دُوْنِكُمْ لَا يَأْلُوْنَكُمْ خَبَالًاۗ وَدُّوْا مَا عَنِتُّمْۚ قَدْ بَدَتِ الْبَغْضَاۤءُ مِنْ اَفْوَاهِهِمْۖ وَمَا تُخْفِيْ صُدُوْرُهُمْ اَكْبَرُ ۗ قَدْ بَيَّنَّا لَكُمُ الْاٰيٰتِ اِنْ كُنْتُمْ تَعْقِلُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tattakhiżū biṭānatam min dūnikum lā ya'lūnakum khabālā(n), waddū mā ‘anittum, qad badatil-bagḍā'u min afwāhihim, wa mā tukhfī ṣudūruhum akbar(u), qad bayyannā lakumul-āyāti in kuntum ta‘qilūn(a).

हे विश्वास करनिहार! अपन पाँति सँ बाहर (एकहि धर्मक) लोक केँ अपन विश्वासपात्र लोकनि केँ मित्र नहि बनाउ, कारण ओ सभ अहाँ केँ निरंतर परेशानी दैत छथि। तोहर विनाश तकैत छथि। सचमुच, हुनका लोकनिक मुँह सँ घृणा प्रकट भ' गेल छनि, आ हुनका लोकनिक हृदय जे नुकाबैत छथि से बेसी खराब अछि। सचमुच, हम अहाँ सभ केँ (अपन) श्लोक स्पष्ट क' देलहुँ अछि, जँ अहाँ सभ बुझि गेलहुँ।

هٰٓاَنْتُمْ اُولَاۤءِ تُحِبُّوْنَهُمْ وَلَا يُحِبُّوْنَكُمْ وَتُؤْمِنُوْنَ بِالْكِتٰبِ كُلِّهٖۚ وَاِذَا لَقُوْكُمْ قَالُوْٓا اٰمَنَّاۖ وَاِذَا خَلَوْا عَضُّوْا عَلَيْكُمُ الْاَنَامِلَ مِنَ الْغَيْظِ ۗ قُلْ مُوْتُوْا بِغَيْظِكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلِيْمٌ ۢبِذَاتِ الصُّدُوْرِ

hā antum ulā'i tuḥibbūnahum wa lā yuḥibbūnakum wa tu'minūna bil-kitābi kullih(ī), wa iżā laqūkum qālū āmannā, wa iżā khalau ‘aḍḍū ‘alaikumul-anāmila minal-gaiẓ(i), qul mūtū bigaiẓikum, innallāha ‘alīmum biżātiṣ-ṣudūr(i).

अहाँ केहन छी! अहाँकेँ नीक लगैत अछि, भले ओ अहाँकेँ पसिन नहि करैत हो, आ अहाँ सभ पोथीमे विश्वास करैत छी। जखन ओ सभ अहाँसँ भेंट करैत छथि तँ कहैत छथि जे "हम सभ विश्वास करैत छी" आ जखन असगर रहैत छथि तँ ओ सभ तमसाएल आ अहाँसँ घृणा करबाक कारणेँ आँगुरक नोक काटि लैत छथि । कहब, "अहाँ अपन क्रोधक कारणेँ मरि जायब!" सचमुच अल्लाह दिल के सब सामग्री के सर्वज्ञ छैथ।

اِنْ تَمْسَسْكُمْ حَسَنَةٌ تَسُؤْهُمْۖ وَاِنْ تُصِبْكُمْ سَيِّئَةٌ يَّفْرَحُوْا بِهَا ۗ وَاِنْ تَصْبِرُوْا وَتَتَّقُوْا لَا يَضُرُّكُمْ كَيْدُهُمْ شَيْـًٔا ۗ اِنَّ اللّٰهَ بِمَا يَعْمَلُوْنَ مُحِيْطٌ ࣖ

in tamsaskum ḥasanatun tasu'hum, wa in tuṣibkum sayyi'atuy yafraḥū bihā, wa in taṣbirū wa tattaqū lā yaḍurrukum kaiduhum syai'ā(n), innallāha bimā ya‘malūna muḥīṭ(un).

जँ नीक भेटत तँ (अनिवार्य रूपसँ) ओ सभ दुखी हेताह , मुदा जँ अहाँकेँ कोनो विपत्ति आबि जाएत तँ ओ सभ एहिसँ खुश हेताह । धैर्य आ पुण्यवान रहब त हुनकर सबहक चाल अहाँ के कनिको परेशान नहि करत। सचमुच, अल्लाह हुनकऽ हर काम म॑ सर्वव्यापी छै ।

وَاِذْ غَدَوْتَ مِنْ اَهْلِكَ تُبَوِّئُ الْمُؤْمِنِيْنَ مَقَاعِدَ لِلْقِتَالِ ۗ وَاللّٰهُ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌۙ

wa iż gadauka min ahlika tubawwi'ul-mu'minīna maqā‘ida lil-qitāl(i), wallāhu samī‘un ‘alīm(un).

आ (याद राखू), जखन अहाँ (मुहम्मद) भोरे चलि गेलहुँ तखन अहाँ अपन परिवार केँ छोड़ि गेलहुँ जे युद्ध चौकी पर मुसलमानक व्यवस्था करब। अल्लाह सब सुननिहार, सर्वज्ञ छथि।

اِذْ هَمَّتْ طَّۤاىِٕفَتٰنِ مِنْكُمْ اَنْ تَفْشَلَاۙ وَاللّٰهُ وَلِيُّهُمَا ۗ وَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُوْنَ

iż hammat-ṭā'ifatāni minkum an tafsyalā, wallāhu waliyyuhumā, wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mu'minūn(a).

जखन अहाँ मे सँ दू टा समूह डर सँ हटय चाहैत छल, जखन कि अल्लाह हुनकर सहायक छलाह, तखन मुसलमान लोकनि केँ अल्लाह पर भरोसा राखय दियौक।

وَلَقَدْ نَصَرَكُمُ اللّٰهُ بِبَدْرٍ وَّاَنْتُمْ اَذِلَّةٌ ۚ فَاتَّقُوا اللّٰهَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ

wa laqad naṣarakumullāhu bibadriw wa antum ażillah(tun), fattaqullāha la‘allakum tasykurūn(a).

आ सच मे अल्लाह बदर के लड़ाई मे अहाँक मदद केलनि, भले अहाँ कमजोर रही। तेँ अल्लाह सँ डरू, जाहि सँ अहाँ हुनकर आभारी रही।

اِذْ تَقُوْلُ لِلْمُؤْمِنِيْنَ اَلَنْ يَّكْفِيَكُمْ اَنْ يُّمِدَّكُمْ رَبُّكُمْ بِثَلٰثَةِ اٰلَافٍ مِّنَ الْمَلٰۤىِٕكَةِ مُنْزَلِيْنَۗ

iż taqūlu lil-mu'minīna alay yakfiyakum ay yumiddakum rabbukum biṡalāṡati ālāfim minal-malā'ikati munzalīn(a).

(याद राखू), जखन अहाँ (हे मुहम्मद) मुसलमान सभ सँ कहलियनि, “की अहाँ सभक लेल पर्याप्त नहि अछि जे अल्लाह अहाँ सभक मदद करथि जे तीन हजार स्वर्गदूत (स्वर्ग सँ) उतारल गेलाह?”

بَلٰٓى ۙاِنْ تَصْبِرُوْا وَتَتَّقُوْا وَيَأْتُوْكُمْ مِّنْ فَوْرِهِمْ هٰذَا يُمْدِدْكُمْ رَبُّكُمْ بِخَمْسَةِ اٰلَافٍ مِّنَ الْمَلٰۤىِٕكَةِ مُسَوِّمِيْنَ

balā, in taṣbirū wa tattaqū wa ya'tūkum min faurihim hāżā yumdidkum rabbukum bikhamsati ālāfim minal-malā'ikati musawwimīn(a).

“हँ” (बहुत)। अगर अचानक तोरा पर हमला करला पर धैर्यवान आ धर्मात्मा रहब त अल्लाह निश्चित रूप स अहां के पांच हजार फरिश्ता के निशान पहिरने मदद करताह।

وَمَا جَعَلَهُ اللّٰهُ اِلَّا بُشْرٰى لَكُمْ وَلِتَطْمَىِٕنَّ قُلُوْبُكُمْ بِهٖ ۗ وَمَا النَّصْرُ اِلَّا مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ الْعَزِيْزِ الْحَكِيْمِۙ

wa mā ja‘alahullāhu illā busyrā lakum wa litaṭma'inna qulūbukum bih(ī), wa man-naṣru illā min ‘indillāhil-‘azīzil-ḥakīm(i).

आ अल्लाह एकरा (सुदृढीकरणक प्रावधान) नहि बनौलनि सिवाय अहाँ सभक लेल शुभ समाचारक रूप मे, आ एहि सँ अहाँ सभक मोन केँ आराम भेटय। आ अल्लाह, सर्वशक्तिमान, सर्वज्ञ अल्लाह के अलावा कोनो जीत नै छै।

لِيَقْطَعَ طَرَفًا مِّنَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اَوْ يَكْبِتَهُمْ فَيَنْقَلِبُوْا خَاۤىِٕبِيْنَ

liyaqṭa‘a ṭarafam minal-lażīna kafarū au yakbitahum fa yanqalibū khā'ibīn(a).

(अल्लाह बदर के लड़ाई में अहाँक मदद केलनि आ सहायता केलनि) काफिर के एकटा समूह के नष्ट करब अछि, या ओकरा अपमानित करब अछि, जाहि सं ओ बिना कोनो फायदा केने वापस आबि जाथि।

لَيْسَ لَكَ مِنَ الْاَمْرِ شَيْءٌ اَوْ يَتُوْبَ عَلَيْهِمْ اَوْ يُعَذِّبَهُمْ فَاِنَّهُمْ ظٰلِمُوْنَ

laisa laka minal-amri syai'un au yatūba ‘alaihim au yu‘ażżibahum fa innahum ẓālimūn(a).

ई तोरा (मुहम्मद) के काम नै छै कि अल्लाह ओकरऽ पश्चाताप स्वीकार करै छै, या ओकरा सजा दै छै, कैन्हेंकि सचमुच वू गलत करै वाला छै ।

وَلِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ يَغْفِرُ لِمَنْ يَّشَاۤءُ وَيُعَذِّبُ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗ وَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ ࣖ

wa lillāhi mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), yagfiru limay yasyā'u wa yu‘ażżibu may yasyā'(u), wallāhu gafūrur raḥīm(un).

आ जे किछु आकाश मे अछि आ जे किछु धरती पर अछि से अल्लाह केर अछि। जेकरा चाहै छै ओकरा क्षमा करै छै, आ जेकरा चाहै छै ओकरा दंड दै छै। आ अल्लाह क्षमाशील, दयालु छथि।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَأْكُلُوا الرِّبٰوٓا اَضْعَافًا مُّضٰعَفَةً ۖوَّاتَّقُوا اللّٰهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَۚ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā ta'kulur-ribā aḍ‘āfam muḍā‘afah(tan), wattaqullāha la‘allakum tufliḥūn(a).

हे विश्वास करनिहार! सूद दोगुना नहि खाउ आ अल्लाह स डरू ताकि सफल भ जायब।

وَاتَّقُوا النَّارَ الَّتِيْٓ اُعِدَّتْ لِلْكٰفِرِيْنَ ۚ

wattaqun-nāral latī u‘iddat lil-kāfirīn(a).

आ नरकक आगि सँ अपना केँ बचाउ, जे काफिर सभक लेल तैयार कयल गेल अछि |

وَاَطِيْعُوا اللّٰهَ وَالرَّسُوْلَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَۚ

wa aṭī‘ullāha war-rasūla la‘allakum turḥamūn(a).

आ अल्लाह आ रसूलुल्लाह (मुहम्मद) के बात मानू, जाहि स अहाँ सब पर रहम होयत।

۞ وَسَارِعُوْٓا اِلٰى مَغْفِرَةٍ مِّنْ رَّبِّكُمْ وَجَنَّةٍ عَرْضُهَا السَّمٰوٰتُ وَالْاَرْضُۙ اُعِدَّتْ لِلْمُتَّقِيْنَۙ

wa sāri‘ū ilā magfiratim mir rabbikum wa jannatin ‘arḍuhas-samāwātu wal-arḍ(u), u‘iddat lil-muttaqīn(a).

आ जल्दी करू अपन प्रभु सँ क्षमा मँगू आ स्वर्ग आ पृथ्वी जकाँ चौड़ा स्वर्ग प्राप्त करू जे पुण्यात्मा लोकनिक लेल तैयार कयल गेल अछि |

الَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ فِى السَّرَّۤاءِ وَالضَّرَّۤاءِ وَالْكٰظِمِيْنَ الْغَيْظَ وَالْعَافِيْنَ عَنِ النَّاسِۗ وَاللّٰهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَۚ

al-lażīna yunfiqūna fis-sarrā'i waḍ-ḍarrā'i wal-kāẓimīnal gaiẓa wal-‘āfīna ‘anin-nās(i), wallāhu yuḥibbul-muḥsinīn(a).

(अर्थात) जे दान करैत छथि, सहज आ कष्ट दुनू मे, आ जे अपन क्रोध केँ रोकैत छथि आ लोक केँ क्षमा करैत छथि | आ अल्लाह भलाई करय वाला स प्रेम करैत छथि,

وَالَّذِيْنَ اِذَا فَعَلُوْا فَاحِشَةً اَوْ ظَلَمُوْٓا اَنْفُسَهُمْ ذَكَرُوا اللّٰهَ فَاسْتَغْفَرُوْا لِذُنُوْبِهِمْۗ وَمَنْ يَّغْفِرُ الذُّنُوْبَ اِلَّا اللّٰهُ ۗ وَلَمْ يُصِرُّوْا عَلٰى مَا فَعَلُوْا وَهُمْ يَعْلَمُوْنَ

wal-lażīna iżā fa‘alū fāḥisyatan au ẓalamū anfusahum żakarullāha fastagfarū liżunūbihim, wa may yagfiruż-żunūba illallāh(u), wa lam yuṣirrū ‘alā mā fa‘alū wa hum ya‘lamūn(a).

आरू (साथ ही) वू लोग जे जबे खुद घिनौना काम या अन्याय करै छै, त॑ (तुरंत) अल्लाह के याद करी लै छै, तखनिये अपनऽ पापऽ के माफी माँगै छै, आरू अल्लाह के अलावा अपनऽ पाप माफ करी सकै छै? जाबत धरि ओ सभ जनैत छल, एहि पाप मे नहि रहलाह।

اُولٰۤىِٕكَ جَزَاۤؤُهُمْ مَّغْفِرَةٌ مِّنْ رَّبِّهِمْ وَجَنّٰتٌ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا ۗ وَنِعْمَ اَجْرُ الْعٰمِلِيْنَۗ

ulā'ika jazā'uhum magfiratum mir rabbihim wa jannātun tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā, wa ni‘ma ajrul-‘āmilīn(a).

हुनका लोकनिक इनाम हुनका लोकनिक प्रभुक क्षमा आ गाछी होयत जकर नीचाँ नदी बहैत अछि, जाहि मे ओ सभ अनन्त काल धरि रहताह | आ (अर्थात) नीक काज करयवला के लेल सबसँ नीक इनाम।

قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِكُمْ سُنَنٌۙ فَسِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ فَانْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُكَذِّبِيْنَ

qad khalat min qablikum sunan(un), fa sīrū fil-arḍi fanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-mukażżibīn(a).

सचमुच, अहाँ सब स पहिने (अल्लाह) के सुन्नत बीति गेल अछि, ताहि लेल धरती के (सब कोना में) यात्रा करू आ देखू जे (दूत के (दूत) के इनकार करय वाला के अंत की अछि।

هٰذَا بَيَانٌ لِّلنَّاسِ وَهُدًى وَّمَوْعِظَةٌ لِّلْمُتَّقِيْنَ

hāżā bayānul lin-nāsi wa hudaw wa mau‘iẓatul lil-muttaqīn(a).

ई (कुरान) सब मानव जाति के लेलऽ स्पष्ट जानकारी छै, आरू जे धर्मात्मा छै, ओकरा लेली एगो मार्गदर्शक आरू सबक छै ।

وَلَا تَهِنُوْا وَلَا تَحْزَنُوْا وَاَنْتُمُ الْاَعْلَوْنَ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

wa lā tahinū wa lā taḥzanū wa antumul-a‘launa in kuntum mu'minīn(a).

आ कमजोर नहि (महसूस) करू, आ दुखी नहि होउ, किएक त' अहाँ सभ सँ बेसी (पदवी मे) छी, जँ अहाँ विश्वासी छी।

اِنْ يَّمْسَسْكُمْ قَرْحٌ فَقَدْ مَسَّ الْقَوْمَ قَرْحٌ مِّثْلُهٗ ۗوَتِلْكَ الْاَيَّامُ نُدَاوِلُهَا بَيْنَ النَّاسِۚ وَلِيَعْلَمَ اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَيَتَّخِذَ مِنْكُمْ شُهَدَاۤءَ ۗوَاللّٰهُ لَا يُحِبُّ الظّٰلِمِيْنَۙ

iy yamsaskum qarḥun faqad massal-qauma qarḥum miṡluh(ū), wa tilkal-ayyāmu nudāwiluhā binan-nās(i), wa liya‘lamallāhul-lażīna āmanū wa yattakhiża minkum syuhadā'(u), wallāhu lā yuḥibbuẓ-ẓālimīn(a).

जँ अहाँकेँ (उहुदक युद्धमे) घाव भेल तँ हुनका सभकेँ (बदरक युद्धमे) सेहो एहने घाव भेटलनि। आरू ई समय (सफलता आरू विनाश के) हम्में लोगऽ के बीच बारी-बारी सें रहै छियै (ताकि ओकरा सिखालऽ जाय), आरू ताकि अल्लाह मुसलमानऽ क॑ (काफिरऽ स॑) अलग करी सक॑ आरू तोरा म॑ स॑ कुछ क॑ (खस॑) शहीद करी सक॑ । आ अल्लाह गलत काज करय वाला स प्रेम नहि करैत छथि।

وَلِيُمَحِّصَ اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَيَمْحَقَ الْكٰفِرِيْنَ

wa liyumaḥḥiṣallāhul-lażīna āmanū wa yamḥaqal-kāfirīn(a).

आरू ताकि अल्लाह मुसलमानऽ क॑ (हुनकरऽ पापऽ स॑) शुद्ध करी सक॑ आरू काफिरऽ क॑ नष्ट करी सक॑ ।

اَمْ حَسِبْتُمْ اَنْ تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ وَلَمَّا يَعْلَمِ اللّٰهُ الَّذِيْنَ جَاهَدُوْا مِنْكُمْ وَيَعْلَمَ الصّٰبِرِيْنَ

am ḥasibtum an tadkhulul-jannata wa lammā ya‘lamillāhul-lażīna jāhadū minkum wa ya‘lamaṣ-ṣābirīn(a).

की अहाँ के लगैत अछि जे अहाँ जन्नत में प्रवेश करब जखन कि अल्लाह एखन धरि अहाँ सब में स ओहि के पता नै लगेने छथि जे मेहनत करैत छथि आ रोगी के पता लगाबैत छथि?

وَلَقَدْ كُنْتُمْ تَمَنَّوْنَ الْمَوْتَ مِنْ قَبْلِ اَنْ تَلْقَوْهُۖ فَقَدْ رَاَيْتُمُوْهُ وَاَنْتُمْ تَنْظُرُوْنَ ࣖ

wa laqad kuntum tamannaunal-mauta min qabli an talqauh(u), faqad ra'aitumūhu wa antum tanẓurūn(a).

आ अहाँ सभ सत्ते मृत्यु (शहादत) सँ भेंट करबा सँ पहिने आशा क' रहल छलहुँ; तेँ (आब) अहाँ सभ सत्ते देखलहुँ आ अहाँ सभ गवाह छी।

وَمَا مُحَمَّدٌ اِلَّا رَسُوْلٌۚ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ ۗ اَفَا۟ىِٕنْ مَّاتَ اَوْ قُتِلَ انْقَلَبْتُمْ عَلٰٓى اَعْقَابِكُمْ ۗ وَمَنْ يَّنْقَلِبْ عَلٰى عَقِبَيْهِ فَلَنْ يَّضُرَّ اللّٰهَ شَيْـًٔا ۗوَسَيَجْزِى اللّٰهُ الشّٰكِرِيْنَ

wa mā muḥammadun illā rasūl(un), qad khalat min qablihir-rusul(u), afa'im māta au qutilanqalabtum ‘alā a‘qābikum, wa may yanqalib ‘alā ‘aqibaihi falay yaḍurrallāha syai'ā(n), wa sayajzillāhusy-syākirīn(a).

आ मुहम्मद मात्र एकटा रसूलुल्लाह छलाह; पहिने कतेको प्रेरित सभक निधन भ' गेल छलनि। जँ ओ मरि जायत वा मारल जायत तँ की अहाँ पाछू घुरि जायब (धर्मत्यागी)? जे पाछू घुमि जायत ओ अल्लाह के कनिको नुकसान नहि करत। अल्लाह हुनका इनाम देथिन जे आभारी छथि।

وَمَا كَانَ لِنَفْسٍ اَنْ تَمُوْتَ اِلَّا بِاِذْنِ اللّٰهِ كِتٰبًا مُّؤَجَّلًا ۗ وَمَنْ يُّرِدْ ثَوَابَ الدُّنْيَا نُؤْتِهٖ مِنْهَاۚ وَمَنْ يُّرِدْ ثَوَابَ الْاٰخِرَةِ نُؤْتِهٖ مِنْهَا ۗ وَسَنَجْزِى الشّٰكِرِيْنَ

wa mā kāna linafsin an tamūta illā bi'iżnillāhi kitābam mu'ajjalā(n), wa may yurid ṡawābad-dun-yā nu'tihī minhā, wa may yurid ṡawābal-ākhirati nu'tihī minhā, wa sanajzisy-syākirīn(a).

आ हर जीव अल्लाह के अनुमति के अलावा, पूर्व निर्धारित समय के रूप में, नै मरत। जे एहि संसारक इनाम चाहैत अछि, हम ओकरा ओ (संसारिक) इनाम अवश्य देब, आ जे परलोकक इनाम चाहैत अछि, ओकरा ओ (परलोकक) इनाम (ओहि) देब, आ कृतज्ञताक इनाम देब।

وَكَاَيِّنْ مِّنْ نَّبِيٍّ قٰتَلَۙ مَعَهٗ رِبِّيُّوْنَ كَثِيْرٌۚ فَمَا وَهَنُوْا لِمَآ اَصَابَهُمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَمَا ضَعُفُوْا وَمَا اسْتَكَانُوْا ۗ وَاللّٰهُ يُحِبُّ الصّٰبِرِيْنَ

wa ka'ayyim min nabiyyin qātal(a), ma‘ahū ribbiyyūna kaṡīr(un), famā wahanū limā aṣābahum fī sabīlillāhi wa mā ḍa‘ufū wa mastakānū, wallāhu yuḥibbuṣ-ṣābirīn(a).

आ कतेक भविष्यवक्ता अपन धर्मात्मा अनुयायी के पैघ संख्या के संग लड़लनि। अल्लाह के रास्ता में जे विपत्ति ओकरा सब पर आयल छलैक ताहि स ओ सब कमजोर नहि भेल आ ने हिम्मत हारलक आ ने (शत्रु के सामने) आत्मसमर्पण केलक। आ अल्लाह रोगी स प्रेम करैत छथि।

وَمَا كَانَ قَوْلَهُمْ اِلَّآ اَنْ قَالُوْا رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا ذُنُوْبَنَا وَاِسْرَافَنَا فِيْٓ اَمْرِنَا وَثَبِّتْ اَقْدَامَنَا وَانْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكٰفِرِيْنَ

wa mā kāna qauluhum illā an qālū rabbanagfir lanā żunūbanā wa isrāfanā fī amrinā wa ṡabbit aqdāmanā wanṣurnā ‘alal-qaumil-kāfirīn(a).

आरू हुनकऽ शब्द प्रार्थना के अलावा कुछ नै छै, "हमरऽ प्रभु, हमरा सिनी के पाप आरू हमरऽ अति कर्म (में) माफ करी क॑ हमरऽ रुख स्थापित करी क॑ काफिरऽ के खिलाफ मदद करी दियौ।"

فَاٰتٰىهُمُ اللّٰهُ ثَوَابَ الدُّنْيَا وَحُسْنَ ثَوَابِ الْاٰخِرَةِ ۗ وَاللّٰهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَ ࣖ

fa ātāhumullāhu ṡawābad-dun-yā wa ḥusna ṡawābil-ākhirah(ti), wallāhu yuḥibbul-muḥsinīn(a).

त अल्लाह हुनका सब के दुनिया में इनाम देलखिन आ परलोक में नीक इनाम देलखिन। आ अल्लाह भलाई करय वाला स प्रेम करैत छथि।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنْ تُطِيْعُوا الَّذِيْنَ كَفَرُوْا يَرُدُّوْكُمْ عَلٰٓى اَعْقَابِكُمْ فَتَنْقَلِبُوْا خٰسِرِيْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū in tuṭī‘ul-lażīna kafarū yaruddūkum ‘alā a‘qābikum fa tanqalibū khāsirīn(a).

हे विश्वास करनिहार! जँ अहाँ काफिर सभक बात मानब तँ ओ सभ अहाँकेँ एड़ी पर पाछू घुमा देत, आ अहाँ हारल लोकमे शामिल होयब।

بَلِ اللّٰهُ مَوْلٰىكُمْ ۚ وَهُوَ خَيْرُ النّٰصِرِيْنَ

balillāhu maulākum, wa huwa khairun-nāṣirīn(a).

मुदा अहाँक रक्षक मात्र अल्लाह छथि, आ ओ सबसँ नीक सहायक छथि।

سَنُلْقِيْ فِيْ قُلُوْبِ الَّذِيْنَ كَفَرُوا الرُّعْبَ بِمَٓا اَشْرَكُوْا بِاللّٰهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهٖ سُلْطٰنًا ۚ وَمَأْوٰىهُمُ النَّارُ ۗ وَبِئْسَ مَثْوَى الظّٰلِمِيْنَ

sanulqī fī qulūbil-lażīna kafarur-ru‘ba bimā asyrakū billāhi mā lam yunazzil bihī sulṭānā(n), wa ma'wāhumun nār(u), wa bi'sa maṡwaẓ-ẓālimīn(a).

हम काफिर के दिल में डर डालब, कियाक त ओ अल्लाह के साथ साझीदार के एहन चीज स जोड़ैत छथि, जकर जानकारी अल्लाह नै बतौने छथि। आ हुनका लोकनिक घुरबाक स्थान नरक अछि । आ (अर्थात) अधलाहक लेल (क लेल) रहबाक सबसँ खराब जगह।

وَلَقَدْ صَدَقَكُمُ اللّٰهُ وَعْدَهٗٓ اِذْ تَحُسُّوْنَهُمْ بِاِذْنِهٖ ۚ حَتّٰىٓ اِذَا فَشِلْتُمْ وَتَنَازَعْتُمْ فِى الْاَمْرِ وَعَصَيْتُمْ مِّنْۢ بَعْدِ مَآ اَرٰىكُمْ مَّا تُحِبُّوْنَ ۗ مِنْكُمْ مَّنْ يُّرِيْدُ الدُّنْيَا وَمِنْكُمْ مَّنْ يُّرِيْدُ الْاٰخِرَةَ ۚ ثُمَّ صَرَفَكُمْ عَنْهُمْ لِيَبْتَلِيَكُمْ ۚ وَلَقَدْ عَفَا عَنْكُمْ ۗ وَاللّٰهُ ذُوْ فَضْلٍ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ

wa laqad ṣadaqakumullāhu wa‘dahū iż taḥussūnahum bi'iżnih(ī), ḥattā iżā fasyiltum wa tanāza‘tum fil-amri wa ‘aṣaitum mim ba‘di mā arākum mā tuḥibbūn(a), minkum may yurīdud-dun-yā wa minkum may yurīdul-ākhirah(ta), ṡumma ṣarafakum ‘anhum liyabtaliyakum, wa laqad ‘afā ‘ankum, wallāhu żū faḍlin ‘alal-mu'minīn(a).

आरू सचमुच अल्लाह तोरा सिनी स॑ अपनऽ वादा पूरा करी लेल॑ छै, जब॑ तोहें ओकरऽ अनुमति स॑ ओकरा सब क॑ मारलकै जब॑ तलक कि तोहें कमजोर नै छेलियै आरू मामला म॑ विवाद नै करी रहलऽ छेलियै आरू अल्लाह केरऽ आज्ञा के अनदेखी करी क॑ अल्लाह न॑ तोरा जे अच्छा लगै छेलै ओकरा देखाबै के बाद । अहाँ सभ मे संसारक इच्छा करयवला लोक छथि आ अहाँ सभ मे परलोकक इच्छा रखनिहार (संगहि) छथि | तखन अल्लाह अहाँ केँ परखबाक लेल हुनका सभ सँ मुँह मोड़ि देलनि, मुदा ओ अहाँ केँ सचमुच माफ क' देलनि। आ अल्लाह के पास मुसलमान के वरदान (देल गेल) छै।

۞ اِذْ تُصْعِدُوْنَ وَلَا تَلْوٗنَ عَلٰٓى اَحَدٍ وَّالرَّسُوْلُ يَدْعُوْكُمْ فِيْٓ اُخْرٰىكُمْ فَاَثَابَكُمْ غَمًّا ۢبِغَمٍّ لِّكَيْلَا تَحْزَنُوْا عَلٰى مَا فَاتَكُمْ وَلَا مَآ اَصَابَكُمْ ۗ وَاللّٰهُ خَبِيْرٌ ۢبِمَا تَعْمَلُوْنَ

iż tuṣ‘idūna wa lā talwūna ‘alā aḥadiw war-rasūlu yad‘ūkum fī ukhrākum fa aṡābakum gammam bigammil likailā taḥzanū ‘alā mā fātakum wa lā mā aṣābakum, wallāhu khabīrum bimā taṣna‘ūn(a).

(याद राखू) जखन अहाँ दौड़लहुँ आ ककरो दिस नहि तकलहुँ, जखन कि रसूलुल्लाह (मुहम्मद) जे अहाँक दोसर (मित्र) मे छलाह, अहाँ केँ (भागल समूह) बजौलनि, तखन अल्लाह अहाँ केँ दुखक बाद दुख देलनि, जाहि सँ अहाँ (आब) दुखी नहि होयब जे अहाँ सँ जे किछु बचि गेल आ जे अहाँ पर भेल ताहि लेल। आ अल्लाह अहाँ जे काज करैत छी ताहि सँ अवगत छथि।

ثُمَّ اَنْزَلَ عَلَيْكُمْ مِّنْۢ بَعْدِ الْغَمِّ اَمَنَةً نُّعَاسًا يَّغْشٰى طَۤاىِٕفَةً مِّنْكُمْ ۙ وَطَۤاىِٕفَةٌ قَدْ اَهَمَّتْهُمْ اَنْفُسُهُمْ يَظُنُّوْنَ بِاللّٰهِ غَيْرَ الْحَقِّ ظَنَّ الْجَاهِلِيَّةِ ۗ يَقُوْلُوْنَ هَلْ لَّنَا مِنَ الْاَمْرِ مِنْ شَيْءٍ ۗ قُلْ اِنَّ الْاَمْرَ كُلَّهٗ لِلّٰهِ ۗ يُخْفُوْنَ فِيْٓ اَنْفُسِهِمْ مَّا لَا يُبْدُوْنَ لَكَ ۗ يَقُوْلُوْنَ لَوْ كَانَ لَنَا مِنَ الْاَمْرِ شَيْءٌ مَّا قُتِلْنَا هٰهُنَا ۗ قُلْ لَّوْ كُنْتُمْ فِيْ بُيُوْتِكُمْ لَبَرَزَ الَّذِيْنَ كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقَتْلُ اِلٰى مَضَاجِعِهِمْ ۚ وَلِيَبْتَلِيَ اللّٰهُ مَا فِيْ صُدُوْرِكُمْ وَلِيُمَحِّصَ مَا فِيْ قُلُوْبِكُمْ ۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ ۢبِذَاتِ الصُّدُوْرِ

Ṡumma anzala ‘alaikum mim ba‘dil-gammi amanatan nu‘āsay yagsyā ṭā'ifatam minkum, wa ṭā'ifatun qad ahammathum anfusuhum yaẓunnūna billāhi gairal-ḥaqqi ẓanal-jāhiliyyah(ti), yaqūlūna hal lanā minal-amri min syai'(in), qul innal-amra kullahū lillāh(i), yukhfūna fī anfusihim mā lā yubdūna lak(a), yaqūlūna lau kāna lanā minal-amri syai'um mā qutilnā hāhunā, qul lau kuntum fī buyūtikum labarazal-lażīna kutiba ‘alaihimul-qatlu ilā maḍāji‘ihim, wa liyabtaliyallāhu mā fī ṣudūrikum wa liyumaḥḥiṣa mā fī qulūbikum, wallāhu ‘alīmum biżātiṣ-ṣudūr(i).

तखन अहाँ उदासी सँ डूबल भेलाक बाद ओ अहाँ केँ (रूप मे) नींदक भाव नीचाँ पठौलनि जे अहाँक एकटा समूह केँ झाँपि देने छल, जखन कि दोसर समूह अपना लेल चिंतित छल; हुनका सब के लगै छै कि अल्लाह के बारे में जे बात सही नै छै, वू एगो अज्ञानी विचार के तरह छै। ओ सभ कहलकनि, “की हम सभ एहि मे किछु क’ सकैत छी?” (मुहम्मद) कहू, "वास्तव में सब बात अल्लाह के हाथ में अछि।" जे बात अहाँकेँ नहि प्रकट करैत छथि से ओ सभ अपन हृदयमे नुका लैत छथि । ओ सभ कहलक, "एहि मामला मे जँ किछु क' सकैत छलहुँ त' एतय हमरा सभ केँ मारल (पराजित) नहि होइत." (मुहम्मद) कहू, "अहाँ अपन घर मे रहितो, जिनकर किस्मत मे मारल गेल छनि, ओ निश्चित रूप सँ ओहि ठाम (ओहि ठाम) बाहर आबि जेताह जतय हुनका मारल गेल छलनि।" अल्लाह (ई करैत छथि) जे अहाँक छाती मे जे अछि ओकरा परखय लेल आ जे अहाँक दिल मे अछि ओकरा साफ करय लेल। आ अल्लाह दिल के सर्वज्ञ छैथ।

اِنَّ الَّذِيْنَ تَوَلَّوْا مِنْكُمْ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعٰنِۙ اِنَّمَا اسْتَزَلَّهُمُ الشَّيْطٰنُ بِبَعْضِ مَا كَسَبُوْا ۚ وَلَقَدْ عَفَا اللّٰهُ عَنْهُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ حَلِيْمٌ ࣖ

innal-lażīna tawallau minkum yaumal-taqal-jam‘ān(i), innamastazallahumusy-syaiṭānu biba‘ḍi mā kasabū, wa laqad ‘afallāhu ‘anhum, innallāha gafūrun ḥalīm(un).

सचमुच, जे लोकनि अहाँ सभक बीच जखन दुनू सेनाक बीच मुलाकात (युद्ध) भेल छल तखन हुनका लोकनि केँ वास्तव मे शैतान द्वारा पटरी सँ उतारल गेल छलनि, किछु गलती (पाप) केर कारण जे ओ सभ (पूर्व मे) केने छलाह, मुदा अल्लाह हुनका सभ केँ सचमुच माफ क' देने छथि। सचमुच अल्लाह परम क्षमाशील, परम दयालु छथि।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَكُوْنُوْا كَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَقَالُوْا لِاِخْوَانِهِمْ اِذَا ضَرَبُوْا فِى الْاَرْضِ اَوْ كَانُوْا غُزًّى لَّوْ كَانُوْا عِنْدَنَا مَا مَاتُوْا وَمَا قُتِلُوْاۚ لِيَجْعَلَ اللّٰهُ ذٰلِكَ حَسْرَةً فِيْ قُلُوْبِهِمْ ۗ وَاللّٰهُ يُحْيٖ وَيُمِيْتُ ۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā takūnū kal-lażīna kafarū wa qālū li'ikhwānihim iżā ḍarabū fil-arḍi au kānū guzzal lau kānū ‘indanā mā mātū wa mā qutilū, liyaj‘alallāhu żālika ḥasratan fī qulūbihim, wallāhu yuḥyī wa yumīt(u), wallāhu bimā ta‘malūna baṣīr(un).

हे विश्वास करनिहार! ओहि काफिर सभ जकाँ नहि बनू जे पृथ्वी पर यात्रा करैत काल वा युद्ध मे जाइत काल अपन भाइ सभ केँ कहैत छथि जे "जँ ओ सभ हमरा सभक संग रहितथि तँ ओ सभ नहि मरि जैतथि आ नहि मारल जैतथि।" (शब्द के साथ) ऐन्हऽ, कैन्हेंकि अल्लाह हुनकऽ दिल म॑ पछतावा के भाव पैदा करना चाहै छै । अल्लाह जीवन दै छै आरू मौत के कारण बनै छै, आरू अल्लाह तोहें जे करै छियै ओकरऽ सर्वदर्शी छै ।

وَلَىِٕنْ قُتِلْتُمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ اَوْ مُتُّمْ لَمَغْفِرَةٌ مِّنَ اللّٰهِ وَرَحْمَةٌ خَيْرٌ مِّمَّا يَجْمَعُوْنَ

wa la'in qutiltum fī sabīlillāhi au muttum lamagfiratum minallāhi wa raḥmatun khairum mimmā yajma‘ūn(a).

आ सच मे जँ अहाँ अल्लाह के रास्ता मे खसि पड़ब वा मरि जायब तऽ सचमुच अल्लाह के माफी आ हुनकर दया (अहाँक लेल) नीक रहत जे ओ सब जे (लूट) जमा करैत छथि।

وَلَىِٕنْ مُّتُّمْ اَوْ قُتِلْتُمْ لَاِلَى اللّٰهِ تُحْشَرُوْنَ

wa la'im muttum au qutiltum la'ilallāhi tuḥsyarūn(a).

आ सच मे जँ अहाँ मरि जायब वा खसि पड़ब तँ निश्चित रूप सँ अल्लाह लग अहाँ सभ जमा भ' जायब।

فَبِمَا رَحْمَةٍ مِّنَ اللّٰهِ لِنْتَ لَهُمْ ۚ وَلَوْ كُنْتَ فَظًّا غَلِيْظَ الْقَلْبِ لَانْفَضُّوْا مِنْ حَوْلِكَ ۖ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاسْتَغْفِرْ لَهُمْ وَشَاوِرْهُمْ فِى الْاَمْرِۚ فَاِذَا عَزَمْتَ فَتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُتَوَكِّلِيْنَ

fabimā raḥmatim minallāhi linta lahum, wa lau kunta faẓẓan galīẓal-qalbi lanfaḍḍū min ḥaulik(a), fa‘fu ‘anhum wastagfir lahum wa syāwirhum fil-amr(i), fa iżā ‘azamta fa tawakkal ‘alallāh(i), innallāha yuḥibbul-mutawakkilīn(a).

अस्तु, अल्लाहक कृपाक बदौलत अहाँ (मुहम्मद) हुनका लोकनिक प्रति कोमल छलहुँ । जँ अहाँ कठोर काज करब आ रूक्ष हृदय अछि तँ ओ सभ निश्चित रूपसँ अहाँक आसपासक लोकसँ दूरी बना लेताह । तेँ हुनका सभ केँ क्षमा करू आ हुनका सभक लेल क्षमा माँगू, आ एहि विषय मे हुनका सभ सँ परामर्श करू। तखन जखन अहाँ अपन मन बना लेब तखन अल्लाह पर भरोसा करू। सचमुच अल्लाह ओहि लोक स प्रेम करैत छथि जे हुनका पर भरोसा रखैत छथि।

اِنْ يَّنْصُرْكُمُ اللّٰهُ فَلَا غَالِبَ لَكُمْ ۚ وَاِنْ يَّخْذُلْكُمْ فَمَنْ ذَا الَّذِيْ يَنْصُرُكُمْ مِّنْۢ بَعْدِهٖ ۗ وَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُوْنَ

iy yanṣurkumullāhu falā gāliba lakum, wa iy yakhżulkum faman żal-lażī yanṣurukum mim ba‘dih(ī), wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mu'minūn(a).

जँ अल्लाह अहाँक मदद करताह त' कियो अहाँ पर विजय नहि पाबि सकैत अछि; मुदा जँ अल्लाह अहाँकेँ छोड़ि दैत छथि तँ तकर बाद अहाँक मदद के कऽ सकैत अछि? अतः मुसलमान केवल अल्लाह पर भरोसा करय।

وَمَا كَانَ لِنَبِيٍّ اَنْ يَّغُلَّ ۗوَمَنْ يَّغْلُلْ يَأْتِ بِمَا غَلَّ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۚ ثُمَّ تُوَفّٰى كُلُّ نَفْسٍ مَّا كَسَبَتْ وَهُمْ لَا يُظْلَمُوْنَ

wa mā kāna linabiyyin ay yagull(a), wa may yaglul ya'ti bimā galla yaumal-qiyāmah(ti), ṡumma tuwaffā kullu nafsim mā kasabat wa hum lā yuẓlamūn(a).

आ कोनो भविष्यवक्ता के लेल विश्वासघात करब असंभव अछि (युद्ध लूट के मामला में)। जे विश्वासघात करत, निश्चित रूप सँ कयामतक दिन ओ जे विश्वासघात केलक से ल' क' आओत। तखन सभकेँ ओकर काजक अनुसार पूर्ण इनाम देल जेतैक, आ ओकरा सभसँ कोनो अन्याय नहि होयत।

اَفَمَنِ اتَّبَعَ رِضْوَانَ اللّٰهِ كَمَنْۢ بَاۤءَ بِسَخَطٍ مِّنَ اللّٰهِ وَمَأْوٰىهُ جَهَنَّمُ ۗ وَبِئْسَ الْمَصِيْرُ

afamanittaba‘a riḍwānallāhi kamam bā'a bisakhaṭim minallāhi wa ma'wāhu jahannam(u), wa bi'sal-maṣīr(u),

त की कोनो एहन व्यक्ति अछि जे अल्लाह के प्रसन्नता के पालन करैत अछि जेना ओ व्यक्ति अल्लाह स कोप आ नरक में अपन स्थान लाबय लेल वापस आबि जायत अछि? घुरबाक लेल सबस खराब जगह इएह अछि।

هُمْ دَرَجٰتٌ عِنْدَ اللّٰهِ ۗ وَاللّٰهُ بَصِيْرٌ ۢبِمَا يَعْمَلُوْنَ

hum darajātun ‘indallāh(i), wallāhu baṣīrum bimā ya‘malūn(a).

हुनकऽ (पद) अल्लाह के सामने डिग्री में छै, आरू अल्लाह हुनकऽ काम केरऽ सर्वदर्शी छै ।

لَقَدْ مَنَّ اللّٰهُ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ اِذْ بَعَثَ فِيْهِمْ رَسُوْلًا مِّنْ اَنْفُسِهِمْ يَتْلُوْا عَلَيْهِمْ اٰيٰتِهٖ وَيُزَكِّيْهِمْ وَيُعَلِّمُهُمُ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَۚ وَاِنْ كَانُوْا مِنْ قَبْلُ لَفِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

laqad mannallāhu ‘alal-mu'minīna iż ba‘aṡa fīhim rasūlam min anfusihim yatlū ‘alaihim āyātihī wa yuzakkīhim wa yu‘allimuhumul-kitāba wal-ḥikmah(ta), wa in kānū min qablu lafī ḍalālim mubīn(in).

सचमुच, अल्लाह न॑ मुसलमानऽ प॑ कृपा करल॑ छै जब॑ (अल्लाह) न॑ ओकरा सिनी के बीच स॑ एक रसूलुल्लाह (मुहम्मद) क॑ भेजलकै, जे ओकरा सिनी क॑ अपनऽ आयत पढ़लकै, ओकरऽ (आत्मा) क॑ शुद्ध करलकै, आरू ओकरा सिनी क॑ किताब (कुरान) आरू बुद्धि (सुन्नत) सिखालकै, भले ही पहलें, वू लोग स्पष्ट गलती म॑ छेलै ।

اَوَلَمَّآ اَصَابَتْكُمْ مُّصِيْبَةٌ قَدْ اَصَبْتُمْ مِّثْلَيْهَاۙ قُلْتُمْ اَنّٰى هٰذَا ۗ قُلْ هُوَ مِنْ عِنْدِ اَنْفُسِكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

awa lammā aṣābatkum muṣībatun qad aṣabtum miṡlaihā, qultum annā hāżā, qul huwa min ‘indi anfusikum, innallāha ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

आ जखन कोनो विपत्ति (उहुद मे हार) अहाँ पर आबि जाइत अछि तखन अहाँ केँ आश्चर्य किएक होइत अछि, जखन कि अहाँ बदर मे अपन दुश्मन पर दू गुना बेसी विपत्ति पहुँचा देने छी? अहाँ कहैत छी, “ई (हार) कतय सँ आयल?” कहू, “ई अहाँ सभ सँ अछि।” सचमुच अल्लाह के सब चीज पर अधिकार छै।

وَمَآ اَصَابَكُمْ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعٰنِ فَبِاِذْنِ اللّٰهِ وَلِيَعْلَمَ الْمُؤْمِنِيْنَۙ

wa mā aṣābakum yaumal-taqal-jam‘āni fa bi'iżnillāhi wa liya‘lamal-mu'minīn(a).

आ जखन दुनू सेना के भेंट भेल छल तखन अहाँ पर जे भेल से अल्लाह के अनुमति पर छल, आ अल्लाह ओहि लोक के परखय जे सच्चा मुसलमान छल।

وَلِيَعْلَمَ الَّذِيْنَ نَافَقُوْا ۖوَقِيْلَ لَهُمْ تَعَالَوْا قَاتِلُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ اَوِ ادْفَعُوْا ۗ قَالُوْا لَوْ نَعْلَمُ قِتَالًا لَّاتَّبَعْنٰكُمْ ۗ هُمْ لِلْكُفْرِ يَوْمَىِٕذٍ اَقْرَبُ مِنْهُمْ لِلْاِيْمَانِ ۚ يَقُوْلُوْنَ بِاَفْوَاهِهِمْ مَّا لَيْسَ فِيْ قُلُوْبِهِمْ ۗ وَاللّٰهُ اَعْلَمُ بِمَا يَكْتُمُوْنَۚ

wa liya‘lamal-lażīna nāfaqū, wa qīla lahum ta‘ālau qātilū fī sabīlillāhi awidfa‘ū, qālū lau na‘lamu qitālal lattaba‘nākum, hum lil-kufri yauma'iżin aqrabu minhum lil-īmān(i), yaqūlūna bi'afwāhihim mā laisa fī qulūbihim, walllāhu a‘lamu bimā yaktumūn(a).

आरू पाखंडी सिनी के परखै लेली ओकरा सिनी सें कहलऽ गेलै कि, "आवऽ अल्लाह के रास्ता में लड़ै या (अपना के) बचाव करऽ।" ओ सभ कहलक, "जँ हमरा सभ केँ लड़बाक (कोना) बुझल रहैत त' हम सभ अहाँक पाछाँ-पाछाँ चलितहुँ।" ओहि दिन ओ सभ विश्वाससँ बेसी अविश्वासक नजदीक छलाह । जे हृदय मे अछि ताहि अनुरूप नहि अछि से मुँह सँ कहैत छथि । आ अल्लाह बेसी नीक जकाँ जनैत छथि जे ओ सभ की नुकाबैत छथि

اَلَّذِيْنَ قَالُوْا لِاِخْوَانِهِمْ وَقَعَدُوْا لَوْ اَطَاعُوْنَا مَا قُتِلُوْا ۗ قُلْ فَادْرَءُوْا عَنْ اَنْفُسِكُمُ الْمَوْتَ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

al-lażīna qālū li'ikhwānihim wa qa‘adū lau aṭā‘ūnā mā qutilū, qul fadra'ū ‘an anfusikumul-mauta in kuntum ṣādiqīn(a).

(ओ सभ) ओ सभ छथि जे अपन भाइ सभ केँ कहलखिन आ ओ सभ युद्ध मे नहि गेलाह, "जँ ओ सभ हमरा सभक पाछाँ-पाछाँ चलितथि तँ हुनका सभ केँ नहि मारल जाइत।" कहू, “अहाँ सभ सत्यवादी छी तँ अपना सँ मृत्यु केँ रोकू।”

وَلَا تَحْسَبَنَّ الَّذِيْنَ قُتِلُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ اَمْوَاتًا ۗ بَلْ اَحْيَاۤءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُوْنَۙ

wa lā taḥsabannal-lażīna qutilū fī sabīlillāhi amwātā(n), bal aḥyā'un 'inda rabbihim yurzaqūn(a).

आ ई नहि सोचू जे अल्लाहक बाट मे मारल गेल लोक मरि गेल अछि; बल्कि ओ सभ अपन प्रभुक संग जीवित छथि, रोजी-रोटी पाबि रहल छथि।

فَرِحِيْنَ بِمَآ اٰتٰىهُمُ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖۙ وَيَسْتَبْشِرُوْنَ بِالَّذِيْنَ لَمْ يَلْحَقُوْا بِهِمْ مِّنْ خَلْفِهِمْ ۙ اَلَّا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَۘ

fariḥīna bimā ātāhumullāhu min faḍlih(ī), wa yastabsyirūna bil-lażīna lam yalḥaqū bihim min khalfihim, allā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).

ओ सभ अल्लाह जे इनाम देने छथि ताहि मे आनन्दित होइत छथि, आ जे पाछू रहि गेल छथि आ एखन धरि हुनका सभक संग नहि आयल छथि हुनका सभक लेल आनन्दित होइत छथि, जे हुनका सभ पर कोनो डर नहि अछि, आ ने ओ सभ दुखी हेताह।

۞ يَسْتَبْشِرُوْنَ بِنِعْمَةٍ مِّنَ اللّٰهِ وَفَضْلٍۗ وَاَنَّ اللّٰهَ لَا يُضِيْعُ اَجْرَ الْمُؤْمِنِيْنَ ࣖ

yastabsyirūna bini‘matim minallāhi wa faḍl(in), wa annallāha lā yuḍī‘u ajral-mu'minīn(a).

अल्लाह के बरकत आ वरदान में आनन्दित होइत छथि । आ सच मे अल्लाह मुसलमान के इनाम के बर्बाद नै करै छैथ।

اَلَّذِيْنَ اسْتَجَابُوْا لِلّٰهِ وَالرَّسُوْلِ مِنْۢ بَعْدِ مَآ اَصَابَهُمُ الْقَرْحُ ۖ لِلَّذِيْنَ اَحْسَنُوْا مِنْهُمْ وَاتَّقَوْا اَجْرٌ عَظِيْمٌۚ

al-lażīnastajābū lillāhi war-rasūli mim ba‘di mā aṣābahumul-qarḥ(u), lil-lażīna aḥsanū minhum wattaqau ajrun ‘aẓīm(un).

(अर्थात) जे घायल भेला के बाद (उहुद के लड़ाई में) अल्लाह आ रसूलुल्लाह के आज्ञा मानैत छथि | जे नीक काज करैत छथि आ हुनका मे पुण्यशील छथि हुनका बहुत पैघ फल भेटतनि।

اَلَّذِيْنَ قَالَ لَهُمُ النَّاسُ اِنَّ النَّاسَ قَدْ جَمَعُوْا لَكُمْ فَاخْشَوْهُمْ فَزَادَهُمْ اِيْمَانًاۖ وَّقَالُوْا حَسْبُنَا اللّٰهُ وَنِعْمَ الْوَكِيْلُ

al-lażīna qāla lahumun-nāsu innan-nāsa qad jama‘ū lakum fakhsyauhum fa zādahum īmānā(n), wa qālū ḥasbunallāhu wa ni‘mal-wakīl(u).

(अर्थात) ओ (जे अल्लाह आ रसूलुल्लाह के आज्ञा मानैत छथि) जे जखन लोक हुनका कहैत छथि जे “(कुरैश के) लोक अहाँ सब के खिलाफ सेना जमा केलक अछि, ताहि लेल हुनका सब स डरू” त हुनकर ईमान बढ़ैत अछि आ ओ सब कहैत छथि जे “अल्लाह हमरा सब लेल काफी छथि, आ ओ सबस नीक रक्षक छथि।”

فَانْقَلَبُوْا بِنِعْمَةٍ مِّنَ اللّٰهِ وَفَضْلٍ لَّمْ يَمْسَسْهُمْ سُوْۤءٌۙ وَّاتَّبَعُوْا رِضْوَانَ اللّٰهِ ۗ وَاللّٰهُ ذُوْ فَضْلٍ عَظِيْمٍ

fanqalabū bi ni‘matim minallāhi wa faḍlil lam yamsashum sū'(un), wattaba‘ū riḍwānallāh(i), wallahu żū faḍlin ‘aẓīm(in).

त ओ सब अल्लाह के तरफ स (बड़का) बरकत आ इनाम ल क वापस आबि गेलाह, कोनो आपदा स नहि आबि गेलाह आ ओ सब अल्लाह के प्रसन्नता के पालन केलनि। भगवान् के बहुत कृपा छै।

اِنَّمَا ذٰلِكُمُ الشَّيْطٰنُ يُخَوِّفُ اَوْلِيَاۤءَهٗۖ فَلَا تَخَافُوْهُمْ وَخَافُوْنِ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

innamā żālikumusy-syaiṭānu yukhawwifu auliyā'ah(ū), falā takhāfūhum wa khāfūni in kuntum mu'minīn(a).

सचमुच, ओ सब मात्र शैतान छथि जे अपन वफादार मित्रक संग (अहाँ केँ) डराबैत छथि, तेँ हुनका सभ सँ नहि डेराउ, मुदा हमरा सँ डरू, जँ अहाँ विश्वासी छी।

وَلَا يَحْزُنْكَ الَّذِيْنَ يُسَارِعُوْنَ فِى الْكُفْرِۚ اِنَّهُمْ لَنْ يَّضُرُّوا اللّٰهَ شَيْـًٔا ۗ يُرِيْدُ اللّٰهُ اَلَّا يَجْعَلَ لَهُمْ حَظًّا فِى الْاٰخِرَةِ وَلَهُمْ عَذَابٌ عَظِيْمٌۚ

wa lā yaḥzunkal-lażīna yusāri‘ūna fil-kufr(i), innahum lay yaḍurrullāha syai'ā(n), yurīdullāhu allā yaj‘ala lahum ḥaẓẓan fil-ākhirati wa lahum ‘ażābun ‘aẓīm(un).

आरू ऐन्हऽ लोगऽ के चिंता नै करऽ जे आसानी स॑ काफिर होय क॑ वापस आबै छै, वास्तव म॑ वू अल्लाह क॑ कनिको नुकसान नै पहुँचै छै । अल्लाह हुनका सब के परलोक में हिस्सा (इनाम) नै देताह, आ हुनका सब के बहुत पैघ सजा भेटतनि।

اِنَّ الَّذِيْنَ اشْتَرَوُا الْكُفْرَ بِالْاِيْمَانِ لَنْ يَّضُرُّوا اللّٰهَ شَيْـًٔاۚ وَلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

innal-lażīnasytarawul-kufra bil-īmāni lay yaḍurrullāha syai'ā(n), wa lahum ‘ażābun alīm(un).

सचमुच, जे ईमान के साथ कुफ्र खरीदै छै, ओकरा अल्लाह के कनिको नुकसान नै पहुँचतै, आरू ओकरा कष्टदायक सजा मिलतै।

وَلَا يَحْسَبَنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اَنَّمَا نُمْلِيْ لَهُمْ خَيْرٌ لِّاَنْفُسِهِمْ ۗ اِنَّمَا نُمْلِيْ لَهُمْ لِيَزْدَادُوْٓا اِثْمًا ۚ وَلَهُمْ عَذَابٌ مُّهِيْنٌ

wa lā yaḥsabannal-lażīna kafarū annamā numlī lahum khairul li'anfusihim, innamā numlī lahum liyazdādū iṡmā(n), wa lahum ‘ażābum muhīn(un).

आ काफिर सभ ई नहि सोचय जे हम सभ जे समय हुनका सभ केँ देने छी से हुनका सभक लेल नीक अछि। सचमुच, हम हुनका सब के जे समय देने छी, ओ मात्र हुनकर पाप के बढ़ेबाक लेल अछि, आ हुनका सब के अपमानजनक सजा भेटतनि।

مَا كَانَ اللّٰهُ لِيَذَرَ الْمُؤْمِنِيْنَ عَلٰى مَآ اَنْتُمْ عَلَيْهِ حَتّٰى يَمِيْزَ الْخَبِيْثَ مِنَ الطَّيِّبِ ۗ وَمَا كَانَ اللّٰهُ لِيُطْلِعَكُمْ عَلَى الْغَيْبِ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ يَجْتَبِيْ مِنْ رُّسُلِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُ ۖ فَاٰمِنُوْا بِاللّٰهِ وَرُسُلِهٖ ۚ وَاِنْ تُؤْمِنُوْا وَتَتَّقُوْا فَلَكُمْ اَجْرٌ عَظِيْمٌ

mā kānallāhu liyażaral-mu'minīna ‘alā mā antum ‘alaihi ḥattā yamīzal-khabīṡa minaṭ-ṭayyib(i), wa mā kānallāhu liyuṭli‘akum ‘alal-gaibi wa lākinnallāha yajtabī mir rusulihī may yasyā'(u), fa āminū billāhi wa rusulih(ī), wa in tu'minū wa tattaqū fa lakum ajrun ‘aẓīm(un).

अल्लाह अहाँक वर्तमान स्थिति मे मुसलमान के नहि छोड़ताह, ताहि लेल ओ खराब आ नीक के भेद करैत छथि। अल्लाह अहाँ के अदृश्य नहि देखाओत, मुदा अल्लाह अपन दूत मे सँ केकरा चाहैत छथि से चुनैत छथि। अतः अल्लाह आ हुनकर रसूलुल्लाह पर विश्वास राखू। जँ अहाँ मे आस्था आ धर्मपरायणता अछि तखन अहाँ केँ पैघ इनाम भेटत।

وَلَا يَحْسَبَنَّ الَّذِيْنَ يَبْخَلُوْنَ بِمَآ اٰتٰىهُمُ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖ هُوَ خَيْرًا لَّهُمْ ۗ بَلْ هُوَ شَرٌّ لَّهُمْ ۗ سَيُطَوَّقُوْنَ مَا بَخِلُوْا بِهٖ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗ وَلِلّٰهِ مِيْرَاثُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرٌ ࣖ

wa lā yaḥsabannal-lażīna yabkhalūna bimā ātāhumullāhu min faḍlihī huwa khairal lahum, bal huwa syarrul lahum, sayuṭawwaqūna mā bakhilū bihī yaumal-qiyāmah(ti), wa lillāhi mīrāṡus-samāwāti wal-arḍ(i), wallāhu bimā ta‘malūna khabīr(un).

आरू जे लोग अल्लाह न॑ अपनऽ कृपा स॑ जे कुछ देल॑ छै ओकरा स॑ कंजूस छै, ओकरा कभियो ई नै सोचना चाहियऽ कि (कंजूसी) ओकरा लेली अच्छा छै, भले ही (कजूस) ओकरा लेली खराब होय । जे (खजाना) के बारे में सोचै छै, ओकरा कयामत के दिन (गर्दन में) लटका देलऽ जैतै । आकाश आ धरती मे विरासत (जे अछि) अल्लाह केर अछि। अल्लाह अहाँ जे काज करैत छी ताहि मे सावधान रहैत छथि।

لَقَدْ سَمِعَ اللّٰهُ قَوْلَ الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اِنَّ اللّٰهَ فَقِيْرٌ وَّنَحْنُ اَغْنِيَاۤءُ ۘ سَنَكْتُبُ مَا قَالُوْا وَقَتْلَهُمُ الْاَنْۢبِيَاۤءَ بِغَيْرِ حَقٍّۙ وَّنَقُوْلُ ذُوْقُوْا عَذَابَ الْحَرِيْقِ

laqad sami‘allāhu qaulal-lażīna qālū innallāha faqīruw wa naḥnu agniyā'(u), sanaktubu mā qālū wa qatlahumul-ambiyā'a bigairi ḥaqq(in), wa naqūlu żūqū ‘ażābal-ḥarīq(i).

सचमुच, अल्लाह ओहि लोक (यहूदी) के बात सुनने छथि जे कहैत छथि, "वास्तव में अल्लाह गरीब छथि आ हम सब अमीर छी।" हम हुनकर सभक बात आ बिना कोनो उचित (न्यायिक कारण) के पैगम्बर सभक हत्या करबाक काज दर्ज करब, आ हम सभ (ओकरा सभ केँ) कहब जे, "अहाँ सभ केँ जरैत यातनाक स्वाद लिअ!"

ذٰلِكَ بِمَا قَدَّمَتْ اَيْدِيْكُمْ وَاَنَّ اللّٰهَ لَيْسَ بِظَلَّامٍ لِّلْعَبِيْدِۚ

Żālika bimā qaddamat aidīkum wa annallāha laisa biẓallāmil lil-‘abīd(i).

एकरऽ कारण छै कि तोरऽ खुद के हाथऽ के काम छै, आरू सचमुच अल्लाह अपनऽ सेवकऽ के साथ अन्याय नै करै छै ।

اَلَّذِيْنَ قَالُوْٓا اِنَّ اللّٰهَ عَهِدَ اِلَيْنَآ اَلَّا نُؤْمِنَ لِرَسُوْلٍ حَتّٰى يَأْتِيَنَا بِقُرْبَانٍ تَأْكُلُهُ النَّارُ ۗ قُلْ قَدْ جَاۤءَكُمْ رُسُلٌ مِّنْ قَبْلِيْ بِالْبَيِّنٰتِ وَبِالَّذِيْ قُلْتُمْ فَلِمَ قَتَلْتُمُوْهُمْ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

al-lażīna qālū innallāha ‘ahida ilainā allā nu'mina lirasūlin ḥattā ya'tiyanā biqurbānin ta'kuluhun-nār(u), qul qad jā'akum rusulum min qablī bil-bayyināti wa bil-lażī qultum falima qataltumūhum in kuntum ṣādiqīn(a).

(अर्थात) ओ (यहूदी) जे कहैत छथि, "वास्तव मे अल्लाह हमरा सभ केँ आज्ञा देने छथि जे हमरा सभ केँ कोनो दूत पर विश्वास नहि करबाक चाही, जा धरि ओ हमरा सभ केँ आगि सँ भस्म भ गेल बलिदान नहि अनत।" कहू (मुहम्मद), "सत्ते, हमरा सँ पहिने कतेको दूत अहाँ लग आबि गेल छथि, (साथ मे) स्पष्ट सबूत ल' क' आ जे बात अहाँ कहलहुँ से ल' क' आबि गेल छथि, मुदा जँ अहाँ सच्चा लोक छलहुँ त' हुनका सभ केँ किएक मारलियैक।"

فَاِنْ كَذَّبُوْكَ فَقَدْ كُذِّبَ رُسُلٌ مِّنْ قَبْلِكَ جَاۤءُوْ بِالْبَيِّنٰتِ وَالزُّبُرِ وَالْكِتٰبِ الْمُنِيْرِ

fa in każżabūka faqad kużżiba rusulum min qablika jā'ū bil-bayyināti waz-zuburi wal-kitābil-munīr(i).

त अगर ओ सब अहाँ (मुहम्मद) स झूठ बाजैत छथि त (जानू जे) अहाँ स पहिने के रसूलुस सब स सेहो झूठ बाजल गेल छल (ओहो), ओ सब असली चमत्कार, जुबुर आ किताब ल क आयल छल जे एकदम सही व्याख्या दैत अछि।

كُلُّ نَفْسٍ ذَاۤىِٕقَةُ الْمَوْتِۗ وَاِنَّمَا تُوَفَّوْنَ اُجُوْرَكُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗ فَمَنْ زُحْزِحَ عَنِ النَّارِ وَاُدْخِلَ الْجَنَّةَ فَقَدْ فَازَ ۗ وَمَا الْحَيٰوةُ الدُّنْيَآ اِلَّا مَتَاعُ الْغُرُوْرِ

kullu nafsin żā'iqatul-maut(i), wa innamā tuwaffauna ujūrakum yaumal-qiyāmah(ti), faman zuḥziḥa ‘anin-nāri wa udkhilal-jannata faqad fāz(a), wa mal-ḥayātud-dun-yā illā matā‘ul-gurūr(i).

हर जीवित आत्मा मृत्यु के स्वाद लेत। आ क़यामत के दिन मात्र अहाँ के अपन पूर्ण इनाम देल जायत। जेकरा नरक सँ दूर राखल जाइत छैक आ स्वर्ग मे राखल जाइत छैक, ओकरा सत्ते विजय प्राप्त होइत छैक | सांसारिक जीवन बस धोखा देबय वाला सुख अछि।

۞ لَتُبْلَوُنَّ فِيْٓ اَمْوَالِكُمْ وَاَنْفُسِكُمْۗ وَلَتَسْمَعُنَّ مِنَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَمِنَ الَّذِيْنَ اَشْرَكُوْٓا اَذًى كَثِيْرًا ۗ وَاِنْ تَصْبِرُوْا وَتَتَّقُوْا فَاِنَّ ذٰلِكَ مِنْ عَزْمِ الْاُمُوْرِ

latublawunna fī amwālikum wa anfusikum, wa latasma‘unna minal-lażīna ūtul-kitāba min qablikum wa minal-lażīna asyrakū ażan kaṡīrā(n), wa in taṣbirū wa tattaqū fa inna żālika min ‘azmil-umūr(i).

अहाँक परीक्षा अपन धन आ अपना संग अवश्य होयत। आ निश्चित रूप स अहाँ सब स बहुत रास बहुत आहत करय वाला बात सुनब जे अहाँ स पहिने किताब देल गेल छल आ मुश्रिक स। जँ अहाँ धैर्यवान आ पुण्यात्मा छी तँ सचमुच ओ सभ एहन बात अछि जकरा प्राथमिकता (जेबाक चाही) ।

وَاِذْ اَخَذَ اللّٰهُ مِيْثَاقَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ لَتُبَيِّنُنَّهٗ لِلنَّاسِ وَلَا تَكْتُمُوْنَهٗۖ فَنَبَذُوْهُ وَرَاۤءَ ظُهُوْرِهِمْ وَاشْتَرَوْا بِهٖ ثَمَنًا قَلِيْلًا ۗ فَبِئْسَ مَا يَشْتَرُوْنَ

wa iż akhażallāhu mīṡāqal-lażīna ūtul-kitāba latubayyinunnahū lin-nāsi wa lā taktumūnah(ū), fa nabażūhu warā'a ẓuhūrihim wasytarau bihī ṡamanan qalīlā(n), fa bi'sa mā yasytarūn(a).

आ (याद राखू), जखन अल्लाह ओहि लोक सभ सँ एकटा वादा लेलनि जिनका किताब (अर्थात) देल गेल छलनि, "अहाँ सभ केँ सही मायने मे एकरा (किताबक सामग्री) लोक केँ बुझेबाक चाही, आ ओकरा नुकाबय पड़त" तखन ओ सभ (वादा) केँ अपन पीठ पाछू फेकि देलक आ सस्ता दाम पर बेचि देलक। त' ओहि मे सभ सं खराब तरहक खरीद-बिक्री के काज ओ सभ करैत छथिन्ह.

لَا تَحْسَبَنَّ الَّذِيْنَ يَفْرَحُوْنَ بِمَآ اَتَوْا وَّيُحِبُّوْنَ اَنْ يُّحْمَدُوْا بِمَا لَمْ يَفْعَلُوْا فَلَا تَحْسَبَنَّهُمْ بِمَفَازَةٍ مِّنَ الْعَذَابِۚ وَلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

lā taḥsabannal-lażīna yafraḥūna bimā atau wa yuḥibbūna ay yuḥmadū bimā lam yaf‘alū falā taḥsabannahum bimafāzatim minal-‘ażāb(i), wa lahum ‘ażābun alīm(un).

ई कहियो नहि सोचू जे जे अपन काज मे आनन्दित होइत छथि आ जे अपन नहि कयल काज पर प्रशंसा करब पसिन करैत छथि, से कहियो ई नहि सोचू जे ओ सजा सँ बचि जायत। हुनका सभकेँ कष्टदायक सजा भेटतनि।

وَلِلّٰهِ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ ࣖ

wa lillāhi mulkus-samāwāti wal-arḍ(i), wallāhu ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

आ आकाश आ पृथ्वीक राज्य अल्लाहक थिक; आ अल्लाह सब चीज पर सर्वशक्तिमान छथि।

اِنَّ فِيْ خَلْقِ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَاخْتِلَافِ الَّيْلِ وَالنَّهَارِ لَاٰيٰتٍ لِّاُولِى الْاَلْبَابِۙ

inna fī khalqis-samāwāti wal-arḍi wakhtilāfil-laili wan-nahāri la'āyātil li'ulil-albāb(i).

सचमुच, आकाश आ धरती के सृष्टि में, आ रात-दिन के बारी-बारी स, जे बुझय वाला के लेल (अल्लाह के महानता के) संकेत अछि,

الَّذِيْنَ يَذْكُرُوْنَ اللّٰهَ قِيَامًا وَّقُعُوْدًا وَّعَلٰى جُنُوْبِهِمْ وَيَتَفَكَّرُوْنَ فِيْ خَلْقِ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۚ رَبَّنَا مَا خَلَقْتَ هٰذَا بَاطِلًاۚ سُبْحٰنَكَ فَقِنَا عَذَابَ النَّارِ

al-lażīna yażkurūnallāha qiyāmaw wa qu‘ūdaw wa ‘alā junūbihim wa yatafakkarūna fi khalqis-samāwāti wal-arḍ(i), rabbanā mā khalaqta hāżā bāṭilā(n), subḥānaka fa qinā ‘ażāban-nār(i).

(अर्थात) जे ठाढ़, बैसल वा लेटैत अल्लाह के स्मरण करैत छथि, आ आकाश आ धरती के सृष्टि के बारे में सोचैत छथि (कहैत) "हमर प्रभु, अहाँ ई सब व्यर्थ नहि बनौने छी, महिमा अहाँक अछि, हमरा सब के नरक के सजा स बचाउ।"

رَبَّنَآ اِنَّكَ مَنْ تُدْخِلِ النَّارَ فَقَدْ اَخْزَيْتَهٗ ۗ وَمَا لِلظّٰلِمِيْنَ مِنْ اَنْصَارٍ

rabbanā innaka man tudkhilin-nāra faqad akhzaitah(ū), wa mā liẓ-ẓālimīna min anṣār(in).

हमर प्रभु, सत्ते, जकरा अहाँ नरक मे राखि देलहुँ, तखन सचमुच, अहाँ ओकरा अपमानित केलहुँ, आ अपराधी लेल कोनो सहायक नहि अछि ।

رَبَّنَآ اِنَّنَا سَمِعْنَا مُنَادِيًا يُّنَادِيْ لِلْاِيْمَانِ اَنْ اٰمِنُوْا بِرَبِّكُمْ فَاٰمَنَّا ۖرَبَّنَا فَاغْفِرْ لَنَا ذُنُوْبَنَا وَكَفِّرْ عَنَّا سَيِّاٰتِنَا وَتَوَفَّنَا مَعَ الْاَبْرَارِۚ

rabbanā innanā sami‘nā munādiyay yunādī lil-īmāni an āminū birabbikum fa āmannā, rabbanā fagfir lanā żunūbanā wa kaffir ‘annā sayyi'ātinā wa tawaffanā ma‘al-abrār(i).

हे हमर प्रभु, सचमुच हम सभ ओहि लोक सभ केँ सुनलहुँ जे विश्वासक लेल बजौलनि, (अर्थात) "अपन प्रभु पर विश्वास करू," तेँ हम सभ सेहो विश्वास केलहुँ। हे हमर प्रभु, हमरा सभक पाप क्षमा करू आ हमर सभक गलती मेटा दिअ, आ जे भक्त छथि हुनका संग हमरा सभ केँ मारि दियौक।

رَبَّنَا وَاٰتِنَا مَا وَعَدْتَّنَا عَلٰى رُسُلِكَ وَلَا تُخْزِنَا يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗ اِنَّكَ لَا تُخْلِفُ الْمِيْعَادَ

rabbanā wa ātinā mā wa‘attanā ‘alā rusulika wa lā tukhzinā yaumal-qiyāmah(ti), innaka lā tukhliful-mī‘ād(a).

हे हमर प्रभु, जे प्रतिज्ञा अहाँ हमरा सभसँ अपन दूत सभक माध्यमसँ केने छी से हमरा सभकेँ दिअ। आ कयामत के दिन हमरा सब के अपमानित नै करू। सत्ते, अहाँ कहियो कोनो प्रतिज्ञा नहि तोड़ैत छी।”

فَاسْتَجَابَ لَهُمْ رَبُّهُمْ اَنِّيْ لَآ اُضِيْعُ عَمَلَ عَامِلٍ مِّنْكُمْ مِّنْ ذَكَرٍ اَوْ اُنْثٰى ۚ بَعْضُكُمْ مِّنْۢ بَعْضٍ ۚ فَالَّذِيْنَ هَاجَرُوْا وَاُخْرِجُوْا مِنْ دِيَارِهِمْ وَاُوْذُوْا فِيْ سَبِيْلِيْ وَقٰتَلُوْا وَقُتِلُوْا لَاُكَفِّرَنَّ عَنْهُمْ سَيِّاٰتِهِمْ وَلَاُدْخِلَنَّهُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُۚ ثَوَابًا مِّنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۗ وَاللّٰهُ عِنْدَهٗ حُسْنُ الثَّوَابِ

fastajāba lahum rabbuhum annī lā uḍī‘u ‘amala ‘āmilim minkum min żakarin au unṡā, ba‘ḍukum mim ba‘ḍ(in), fal-lażīna hājarū wa ukhrijū min diyārihim wa ūżū fī sabīlī wa qātalū wa qutilū la'ukaffiranna ‘anhum sayyi'ātihim wa la udkhilannahum jannātin tajrī min taḥtihal-anhār(u), ṡawābam min ‘indillāh(i), wallāhu ‘indahū ḥusnuṡ-ṡawāb(i).

तेँ हुनका लोकनिक प्रभु हुनका लोकनिक आग्रह (ई कहैत) केँ पूरा कयलनि, "सत्ते, हम अहाँ सभ मे सँ कियो नीक काज करय बला काज केँ बर्बाद नहि करैत छी, चाहे ओ पुरुष हो वा स्त्री, (कारण) अहाँ सभ मे सँ किछु गोटे दोसर सँ (वंशज) छी। तेँ जे लोकनि प्रवास कयलनि, आ अपन घर सँ निकालि देल गेलाह, आ हमर बाट मे नुकसान पहुँचल गेलाह, आ लड़लनि, आ मारल गेलाह, हम हुनका सभक दुष्कर्म केँ अवश्य लिखि क' नीचाँक गाछी मे प्रवेश देबनि।" जे नदी बहैत अछि, अल्लाह के इनाम के रूप में आ अल्लाह के संग एकटा नीक इनाम अछि।"

لَا يَغُرَّنَّكَ تَقَلُّبُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا فِى الْبِلَادِۗ

lā yagurrannaka taqallubul-lażīna kafarū fil-bilād(i).

पूरा भूमि मे काफिर (जे चलैत अछि) केर गतिविधि सँ कहियो धोखा नहि खाउ।

مَتَاعٌ قَلِيْلٌ ۗ ثُمَّ مَأْوٰىهُمْ جَهَنَّمُ ۗوَبِئْسَ الْمِهَادُ

matā‘un qalīl(un), ṡumma ma'wāhum jahannam(u), wa bi'sal-mihād(u).

बस अस्थायी सुख छै, तखन हुनकर वापसी के जगह नरक छै। (जहानम) ओतबे खराब अछि जतेक खराब रहबाक जगह।

لٰكِنِ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ لَهُمْ جَنّٰتٌ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا نُزُلًا مِّنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۗ وَمَا عِنْدَ اللّٰهِ خَيْرٌ لِّلْاَبْرَارِ

lākinil-lażīnattaqau rabbahum lahum jannātun tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā nuzulam min ‘indillāh(i), wa mā ‘indallāhi khairul lil-abrār(i).

मुदा जे अपन रब स डरैत छथि हुनका जन्नत भेटतनि जाहि स नीचा नदी बहैत छथि, ओ अल्लाह क वरदान क रूप मे ओहि मे रहताह। आ जे अल्लाह के संग अछि से भक्त के लेल नीक अछि।

وَاِنَّ مِنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ لَمَنْ يُّؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْكُمْ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْهِمْ خٰشِعِيْنَ لِلّٰهِ ۙ لَا يَشْتَرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ ثَمَنًا قَلِيْلًا ۗ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ اَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ سَرِيْعُ الْحِسَابِ

wa inna min ahlil-kitābi lamay yu'minu billāhi wa mā unzila ilaikum wa mā unzila ilaihim khāsyi‘īna lillāh(i), lā yasytarūna bi'āyātillāhi ṡamanan qalīlā(n), ulā'ika lahum ajruhum ‘inda rabbihim, innallāha sarī‘ul-ḥisāb(i).

आरू सचमुच, किताब केरऽ लोगऽ म॑ ऐन्हऽ लोग छै जे अल्लाह प॑ विश्वास करै छै, आरू जे तोरा प॑ उतारलऽ गेलऽ छै, आरू ओकरा प॑ जे उतारलऽ गेलऽ छै, ओकरा प॑ विश्वास करै छै, कैन्हेंकि वू अल्लाह के प्रति विनम्र छै, आरू वू अल्लाह केरऽ आयतऽ के सस्ता दाम प॑ व्यापार नै करै छै । हुनका सभ केँ अपन प्रभु सँ इनाम भेटतनि। सचमुच अल्लाह अपन गणना मे बहुत जल्दी छथि।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اصْبِرُوْا وَصَابِرُوْا وَرَابِطُوْاۗ وَاتَّقُوا اللّٰهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ ࣖ

yā ayyuhal-lażīna āmanuṣbirū wa ṣābirū wa rabiṭū, wattaqullāha la‘allakum tufliḥūn(a).

हे विश्वास करनिहार! धैर्य राखू आ अपन धैर्य मजबूत करू आ सतर्क रहू (अपन देशक सीमा पर) आ अल्लाह सँ डरू जाहि सँ अहाँ भाग्यशाली होयब।