Q.S गफीर (غَافِر) - 85 पदों की संख्या

حٰمۤ ۚ

Ḥā mīm.

हमिम

تَنْزِيْلُ الْكِتٰبِ مِنَ اللّٰهِ الْعَزِيْزِ الْعَلِيْمِۙ

tanzīlul-kitābi minallāhil-‘azīzil-‘alīm(i).

ई किताब (कुरान) अल्लाह, सर्वशक्तिमान, सर्वज्ञ,

غَافِرِ الذَّنْۢبِ وَقَابِلِ التَّوْبِ شَدِيْدِ الْعِقَابِ ذِى الطَّوْلِۗ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ ۗاِلَيْهِ الْمَصِيْرُ

gāfiriż-żambi wa qābilit-taubi syadīdil-‘iqābi żiṭ-ṭaul(i), lā ilāha illā huw(a), ilaihil-maṣīr(u).

ओ ओ छथि जे पाप क्षमा करैत छथि आ पश्चाताप स्वीकार करैत छथि आ दण्ड मे कठोर छथि; ओ इनामक स्वामी छथि। हुनका छोड़ि कोनो देवता नहि छथि। हुनका (सब प्राणी) वापस आबि जायत।

مَا يُجَادِلُ فِيْٓ اٰيٰتِ اللّٰهِ اِلَّا الَّذِيْنَ كَفَرُوْا فَلَا يَغْرُرْكَ تَقَلُّبُهُمْ فِى الْبِلَادِ

mā yujādilu fī āyātillāhi illal-lażīna kafarū falā yagrurka taqallubuhum fil-bilād(i).

अल्लाह के आयत के बारे में कियो विवाद नै करै छै सिवाय काफिर के। तेँ पूरा भूमि मे हुनका लोकनिक प्रयासक सफलता सँ धोखा नहि खाउ ।

كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوْحٍ وَّالْاَحْزَابُ مِنْۢ بَعْدِهِمْ ۖوَهَمَّتْ كُلُّ اُمَّةٍۢ بِرَسُوْلِهِمْ لِيَأْخُذُوْهُ وَجَادَلُوْا بِالْبَاطِلِ لِيُدْحِضُوْا بِهِ الْحَقَّ فَاَخَذْتُهُمْ ۗفَكَيْفَ كَانَ عِقَابِ

każżabat qablahum qaumu nūḥiw wal-aḥzābu mim ba‘dihim, wa hammat kullu ummatim birasūlihim liya'khużūhu wa jādalū bil-bāṭili liyudḥiḍū bihil-ḥaqqa fa'akhażtuhum, fa kaifa kāna ‘iqāb(i).

हुनका सब स पहिने नूह के लोक आ हुनका बाद के सहयोगी समूह झूठ बाजने छल (प्रेरित) आ हर समुदाय अपन प्रेरित के गिरफ्तार करय के साजिश (धोखा) केने छल आ ओ सब सत्य के नष्ट करय लेल झूठ (कारण) के संग बहस केने छल; तेँ हम हुनका सभ केँ बंदी बना लेलहुँ (दण्डक संग)। तखन हमर सजा कोना (कष्टदायक) होयत?

وَكَذٰلِكَ حَقَّتْ كَلِمَتُ رَبِّكَ عَلَى الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اَنَّهُمْ اَصْحٰبُ النَّارِۘ

wa każālika ḥaqqat kalimatu rabbika ‘alal-lażīna kafarū annahum aṣḥābun-nār(i).

आ एहि तरहेँ अहाँक प्रभुक फरमान निश्चित रूप सँ काफिर सभक विरुद्ध लागू भऽ गेल अछि, (अर्थात) वास्तव मे ओ सभ नरकक निवासी छथि |

اَلَّذِيْنَ يَحْمِلُوْنَ الْعَرْشَ وَمَنْ حَوْلَهٗ يُسَبِّحُوْنَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَيُؤْمِنُوْنَ بِهٖ وَيَسْتَغْفِرُوْنَ لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوْاۚ رَبَّنَا وَسِعْتَ كُلَّ شَيْءٍ رَّحْمَةً وَّعِلْمًا فَاغْفِرْ لِلَّذِيْنَ تَابُوْا وَاتَّبَعُوْا سَبِيْلَكَ وَقِهِمْ عَذَابَ الْجَحِيْمِ

allażīna yaḥmilūnal-‘arsya wa man ḥaulahū yusabbiḥūna biḥamdi rabbihim wa yu'minūna bihī wa yastagfirūna lil-lażīna āmanū, rabbanā wasi‘ta kulla syai'ir raḥmataw wa ‘ilman fagfir lil-lażīna tābū wattaba‘ū sabīlaka wa qihim ‘ażābal-jaḥīm(i).

(स्वर्गदूत) जे सिंहासन के वाहक छै आरू (स्वर्गदूत) जे अपनऽ आसपास छै, वू अपनऽ प्रभु के स्तुति करी क॑ खुद के महिमामंडित करै छै आरू वू हुनका पर विश्वास करै छै आरू विश्वास करै वाला के लेलऽ क्षमा माँगै छै (कहै), "हमरऽ प्रभु, जे दया आरू ज्ञान तोहें में छै, वू सब कुछ समेटै छै, ई लेली पश्चाताप करै वाला आरू तोरऽ मार्ग (धर्म) के पालन करै वाला के क्षमा प्रदान करऽ आरू ओकरा जरै वाला नरक के सजा स॑ बचाबै के चाही।"

رَبَّنَا وَاَدْخِلْهُمْ جَنّٰتِ عَدْنِ ِۨالَّتِيْ وَعَدْتَّهُمْ وَمَنْ صَلَحَ مِنْ اٰبَاۤىِٕهِمْ وَاَزْوَاجِهِمْ وَذُرِّيّٰتِهِمْ ۗاِنَّكَ اَنْتَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُۙ

rabbanā wa adkhilhum jannāti ‘adninil-latī wa‘attahum wa man ṣalaḥa min ābā'ihim wa azwājihim wa żurriyyātihim, innaka antal ‘azīzul-ḥakīm(u).

हे हमर प्रभु, हुनका सभ केँ अदन केर जन्नत मे प्रवेश करू जे अहाँ हुनका सभ सँ प्रतिज्ञा केने छी, आ हुनकर पूर्वज, पत्नी आ वंशज मे धर्मी लोकनि केँ। सत्ते, अहाँ परम पराक्रमी, परम बुद्धिमान छी,

وَقِهِمُ السَّيِّاٰتِۗ وَمَنْ تَقِ السَّيِّاٰتِ يَوْمَىِٕذٍ فَقَدْ رَحِمْتَهٗ ۗوَذٰلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيْمُ ࣖ

wa qihimus-sayyi'āt(i), wa man taqis-sayyi'āti yauma'iżin faqad raḥimtah(ū), wa żālika huwal-fauzul-‘aẓīm(u).

आ बुराई (आपदा) स बचाउ। आ जिनका सभ केँ अहाँ ओहि दिन अधलाह (आपदा) सँ बचा लेलहुँ, तखन सचमुच, अहाँ हुनका सभ पर दया केलहुँ आ एहने महान विजय अछि |"

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا يُنَادَوْنَ لَمَقْتُ اللّٰهِ اَكْبَرُ مِنْ مَّقْتِكُمْ اَنْفُسَكُمْ اِذْ تُدْعَوْنَ اِلَى الْاِيْمَانِ فَتَكْفُرُوْنَ

innal-lażīna kafarū yunādauna lamaqtullāhi akbaru mim maqtikum anfusakum iż tad‘ūna ilal-īmāni fatakfurūn(a).

सचमुच, जे काफिर करत, ओकरा (कयामत के दिन) बजाओल जायत, "वास्तव में, अल्लाह के नफरत (अहाँ सब स) अहाँ सब के अपना स घृणा स बहुत बेसी अछि, जखन अहाँ सब के विश्वास करय लेल बजाओल गेल छल आ फेर एकरा नकार देल गेल छल।"

قَالُوْا رَبَّنَآ اَمَتَّنَا اثْنَتَيْنِ وَاَحْيَيْتَنَا اثْنَتَيْنِ فَاعْتَرَفْنَا بِذُنُوْبِنَا فَهَلْ اِلٰى خُرُوْجٍ مِّنْ سَبِيْلٍ

qālū rabbanā amattanaṡnataini wa aḥyaitanaṡnataini fa‘tarafnā biżunūbinā fa hal ilā khurūjim min sabīl(in).

ओ सभ उत्तर देलथिन, "हे हमर प्रभु, अहाँ हमरा सभ केँ दू बेर मारि देलहुँ आ दू बेर (ओहो) जीवित क' देलहुँ, तखन हम सभ अपन पाप स्वीकार केलहुँ। तखन की (हमरा सभक लेल) (नरक सँ) बाहर निकलबाक कोनो उपाय अछि?"

ذٰلِكُمْ بِاَنَّهٗٓ اِذَا دُعِيَ اللّٰهُ وَحْدَهٗ كَفَرْتُمْۚ وَاِنْ يُّشْرَكْ بِهٖ تُؤْمِنُوْا ۗفَالْحُكْمُ لِلّٰهِ الْعَلِيِّ الْكَبِيْرِ

Żālikum bi'annahū iżā du‘iyallāhu waḥdahū kafartum, wa iy yusyrak bihī tu'minū, fal-ḥukmu lillāhil-‘aliyyil-kabīr(i).

एकरऽ कारण छै कि वास्तव म॑ आपने असगरे अल्लाह केरऽ इबादत करै लेली बोलैलऽ जाय स॑ इनकार करी रहलऽ छियै । आ जँ अल्लाह अहाँ सभसँ शरीफ करैत छथि तँ अहाँ सभ विश्वास करैत छी। त निर्णय (अब) अल्लाह, परमात्मा, सबसँ पैघ के पास अछि |

هُوَ الَّذِيْ يُرِيْكُمْ اٰيٰتِهٖ وَيُنَزِّلُ لَكُمْ مِّنَ السَّمَاۤءِ رِزْقًا ۗوَمَا يَتَذَكَّرُ اِلَّا مَنْ يُّنِيْبُ

huwal-lażī yurīkum āyātihī wa yunazzilu lakum minas-samā'i rizqā(n), wa mā yatażakkaru illā may yunīb(u).

ई वैह छथि जे अहाँ सभ केँ अपन चिन्ह (शक्ति) देखाबैत छथि आ अहाँ सभक लेल आकाश सँ रोजी-रोटी उतारैत छथि | आ जे सबक पाबै छै ओकरा छोड़ि दोसर कियो नै छै जे (अल्लाह के पास) वापस आबै छै।

فَادْعُوا اللّٰهَ مُخْلِصِيْنَ لَهُ الدِّيْنَ وَلَوْ كَرِهَ الْكٰفِرُوْنَ

fad‘ullāha mukhliṣīna lahud-dīna wa lau karihal-kāfirūn(a).

त अपन धर्म में अल्लाह के इमानदारी आ निश्छलता के साथ पूजा करू, भले ही काफिर (हुनका) पसंद नै करैथ।

رَفِيْعُ الدَّرَجٰتِ ذُو الْعَرْشِۚ يُلْقِى الرُّوْحَ مِنْ اَمْرِهٖ عَلٰى مَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖ لِيُنْذِرَ يَوْمَ التَّلَاقِۙ

rafī‘ud-darajāti żul-‘arsy(i), yulqir-rūḥa min amrihī ‘alā may yasyā'u min ‘ibādihī liyunżira yaumat-talāq(i).

(ओ) पद पर सर्वोच्च छथि, सिंहासनक मालिक छथि, जे अपन सेवक मे जिनका चाहैत छथि हुनका अपन आज्ञा सँ प्रकटीकरण पठबैत छथि, जे (लोक) सभ केँ सभाक दिन (न्यायक दिन) सँ चेताबय,

يَوْمَ هُمْ بٰرِزُوْنَ ۚ لَا يَخْفٰى عَلَى اللّٰهِ مِنْهُمْ شَيْءٌ ۗلِمَنِ الْمُلْكُ الْيَوْمَ ۗ لِلّٰهِ الْوَاحِدِ الْقَهَّارِ

yauma hum bārizūn(a), lā yakhfā ‘alallāhi minhum syai'(un), limanil-mulkul-yaum(a), lillāhil-wāḥidil-qahhār(i).

(अर्थात) जाहि दिन (जखन) ओ सभ (कबर सँ) बाहर आयल छलाह; हुनका लोकनिक हालत मे कोनो बात अल्लाह सँ नुकायल नहि अछि | (तखन अल्लाह कहलनि) "आइ राज्य केकर अछि?" अल्लाह, सर्वशक्तिमान, परम विजयी के अछि।

اَلْيَوْمَ تُجْزٰى كُلُّ نَفْسٍۢ بِمَا كَسَبَتْ ۗ لَا ظُلْمَ الْيَوْمَ ۗاِنَّ اللّٰهَ سَرِيْعُ الْحِسَابِ

al-yauma tujzā kullu nafsim bimā kasabat, lā ẓulmal-yaum(a), innallāha sarī‘ul-ḥisāb(i).

एहि दिन हर आत्मा के जे काज केने अछि ओकर प्रतिफल देल जायत। एहि दिन ककरो कोनो नुकसान नहि होयत। सचमुच अल्लाह हिसाब-किताब मे तेज छथि।

وَاَنْذِرْهُمْ يَوْمَ الْاٰزِفَةِ اِذِ الْقُلُوْبُ لَدَى الْحَنَاجِرِ كٰظِمِيْنَ ەۗ مَا لِلظّٰلِمِيْنَ مِنْ حَمِيْمٍ وَّلَا شَفِيْعٍ يُّطَاعُۗ

wa anżirhum yaumal-āzifati iżil-qulūbu ladal-ḥanājiri kāẓimīn(a), mā liẓ-ẓālimīna min ḥamīmiw wa lā syafī‘iy yuṭā‘(u).

आ हुनका सभ केँ एहन दिनक चेतावनी दियौक जे (महती अर्थात) नजदीक आबि रहल अछि जखन शोक सँ हृदय हुनका लोकनिक कंठ धरि पहुँचि जायत। अपराधी लेल कोनो सच्चा मित्र नहि होइत छैक, आ ने ओकरा कोनो स्वीकार्य सहायक हेतैक।

يَعْلَمُ خَاۤىِٕنَةَ الْاَعْيُنِ وَمَا تُخْفِى الصُّدُوْرُ

ya‘lamu khā'inatal-a‘yuni wa mā tukhfiṣ-ṣudūr(u).

आँखि मे विश्वासघाती (देखब) आ छाती मे की नुकायल अछि से ओ जनैत अछि ।

وَاللّٰهُ يَقْضِيْ بِالْحَقِّ ۗوَالَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِهٖ لَا يَقْضُوْنَ بِشَيْءٍ ۗاِنَّ اللّٰهَ هُوَ السَّمِيْعُ الْبَصِيْرُ ࣖ

wallāhu yaqḍī bil-ḥaqq(i), wal-lażīna yad‘ūna min dūnihī lā yaqḍūna bisyai'(in), innallāha huwas-samī‘ul-baṣīr(u).

आ अल्लाह सच्चाई के साथ फैसला करै छै। जखन कि हुनका छोड़ि जे पूजल जाइत छथि ओ कोनो बात पर निर्णय करबा मे असमर्थ छथि । सचमुच अल्लाह, ओ सर्वश्रवण, सब देखनिहार छथि।

۞ اَوَلَمْ يَسِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ فَيَنْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الَّذِيْنَ كَانُوْا مِنْ قَبْلِهِمْ ۗ كَانُوْا هُمْ اَشَدَّ مِنْهُمْ قُوَّةً وَّاٰثَارًا فِى الْاَرْضِ فَاَخَذَهُمُ اللّٰهُ بِذُنُوْبِهِمْ ۗوَمَا كَانَ لَهُمْ مِّنَ اللّٰهِ مِنْ وَّاقٍ

awalam yasīrū fil-arḍi fayanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-lażīna kānū min qablihim, kānū hum asyaddu minhum quwwataw wa āṡāran fil-arḍi fa'akhażahumullāhu biżunūbihim, wa mā kāna lahum minallāhi miw wāq(in).

आ की ओ सभ पृथ् वी पर यात्रा नहि कयलनि, आ तखन देखनि जे हुनका सभ सँ पहिने जे लोक सभ छलाह, हुनका सभक संग की भेलनि? एहि लोक सभ मे हुनका सभ सँ बेसी ताकत छल आ पृथ्वी पर (बेसी) विरासत (सभ्यता) छल, मुदा अल्लाह हुनका सभ के पाप के सजा देलखिन्ह. आ अल्लाह के (दण्ड) स हुनका सब के बचाबय लेल कोनो चीज नै रहत।

ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ كَانَتْ تَّأْتِيْهِمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنٰتِ فَكَفَرُوْا فَاَخَذَهُمُ اللّٰهُ ۗاِنَّهٗ قَوِيٌّ شَدِيْدُ الْعِقَابِ

Żālika bi'annahum kānat ta'tīhim rusuluhum bil-bayyināti fakafarū fa'akhażahumullāh(u), innahū qawiyyun syadīdul-‘iqāb(i).

एकरऽ कारण छेलै कि वास्तव में दूत सिनी ओकरा सिनी के पास स्पष्ट सबूत ल॑ क॑ आबी गेलऽ छेलै आरू ओकरा बाद वू लोगऽ न॑ एकरा नकार देलकै; तखन अल्लाह हुनका सभकेँ सजा देलनि। सचमुच, ओ सबसँ शक्तिशाली, अपन दण्ड मे सबसँ कठोर छथि |

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا مُوْسٰى بِاٰيٰتِنَا وَسُلْطٰنٍ مُّبِيْنٍۙ

wa laqad arsalnā mūsā bi'āyātinā wa sulṭānim mubīn(in).

आ सच मे, हम मूसा केँ अपन श्लोक आ स्पष्ट जानकारीक संग पठेलहुँ,

اِلٰى فِرْعَوْنَ وَهَامٰنَ وَقَارُوْنَ فَقَالُوْا سٰحِرٌ كَذَّابٌ

ilā fir‘auna wa hāmāna wa qārūna faqālū sāḥirun każżāb(un).

फिरौन, हामान आ करुन केँ। तखन ओ सभ कहलथिन, “(मूसा) जादूगर आ झूठ बाजबला छलाह।”

فَلَمَّا جَاۤءَهُمْ بِالْحَقِّ مِنْ عِنْدِنَا قَالُوا اقْتُلُوْٓا اَبْنَاۤءَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَهٗ وَاسْتَحْيُوْا نِسَاۤءَهُمْ ۗوَمَا كَيْدُ الْكٰفِرِيْنَ اِلَّا فِيْ ضَلٰلٍ

falammā jā'ahum bil-ḥaqqi min ‘indinā qāluqtulū abnā'al-lażīna āmanū ma‘ahū wastaḥyū nisā'ahum, wa mā kaidul-kāfirīna illā fī ḍalāl(in).

तेँ जखन ओ (मूसा) हमरा सभ सँ सत् य अनैत हुनका सभक लग अयलाह तँ ओ सभ कहलथिन, "जे हुनका संग विश् वास करैत छथि, हुनकर बेटा सभ केँ मारि दियौक आ हुनकर बेटी सभक जान बँचाउ।" मुदा काफिर सभक धोखा व्यर्थ भेल।

وَقَالَ فِرْعَوْنُ ذَرُوْنِيْٓ اَقْتُلْ مُوْسٰى وَلْيَدْعُ رَبَّهٗ ۚاِنِّيْٓ اَخَافُ اَنْ يُّبَدِّلَ دِيْنَكُمْ اَوْ اَنْ يُّظْهِرَ فِى الْاَرْضِ الْفَسَادَ

wa qāla fir‘aunu aqtul mūsā walyad‘u rabbah(ū), innī akhāfu ay yubaddila dīnakum au ay yuẓhira fil-arḍil-fasād(a).

आ फिरौन (अपन अधिकारी सभ सँ) कहलनि, "हम मूसा केँ मारि क' हुनका अपन प्रभु सँ भीख माँगबाक आदेश दैत छी। वास्तव मे हमरा डर अछि जे ओ अहाँक धर्म बदलि देत वा पृथ्वी केँ नुकसान पहुँचा देत।"

وَقَالَ مُوْسٰىٓ اِنِّيْ عُذْتُ بِرَبِّيْ وَرَبِّكُمْ مِّنْ كُلِّ مُتَكَبِّرٍ لَّا يُؤْمِنُ بِيَوْمِ الْحِسَابِ ࣖ

wa qāla mūsā innī ‘użtu birabbī wa rabbikum min kulli mutakabbiril lā yu'minu biyaumil-ḥisāb(i).

आ (मूसा) कहलथिन, "सत्ते, हम अपन प्रभु आ अहाँक प्रभुक शरण लैत छी, जे हर घमंडी व्यक्ति सँ जे हिसाब-किताबक दिन विश्वास नहि करैत अछि।"

وَقَالَ رَجُلٌ مُّؤْمِنٌۖ مِّنْ اٰلِ فِرْعَوْنَ يَكْتُمُ اِيْمَانَهٗٓ اَتَقْتُلُوْنَ رَجُلًا اَنْ يَّقُوْلَ رَبِّيَ اللّٰهُ وَقَدْ جَاۤءَكُمْ بِالْبَيِّنٰتِ مِنْ رَّبِّكُمْ ۗوَاِنْ يَّكُ كَاذِبًا فَعَلَيْهِ كَذِبُهٗ ۚوَاِنْ يَّكُ صَادِقًا يُّصِبْكُمْ بَعْضُ الَّذِيْ يَعِدُكُمْ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِيْ مَنْ هُوَ مُسْرِفٌ كَذَّابٌ

wa qāla rajulum mu'min(um), min āli fir‘auna yaktumu īmānahū ataqtulūna rajulan ay yaqūla rabbiyallāhu wa qad jā'akum bil-bayyināti mir rabbikum, wa iy yaku kāżiban fa ‘alaihi każibuh(ū), wa iy yaku ṣādiqay yuṣibkum ba‘ḍul-lażī ya‘idukum, innallāha lā yahdī man huwa musrifun każżāb(un).

आ फिरौन के परिवार के एकटा मुसलमान जे अपन आस्था के नुका क रखने छल, ओ कहलक, "की अहाँ ककरो मारय जा रहल छी, कियाक त ओ कहने छल, "हमर प्रभु अल्लाह छथि," जखन कि सचमुच, ओ अहाँक पास स्पष्ट प्रमाण ल' क' आयल अछि। आ जँ ओ झूठ बाजब त' ओ अपन झूठक (पाप) सहत; सचमुच, अल्लाह सीमा के उल्लंघन करय वाला आ झूठा के मार्गदर्शन नै करै छैथ।

يٰقَوْمِ لَكُمُ الْمُلْكُ الْيَوْمَ ظٰهِرِيْنَ فِى الْاَرْضِۖ فَمَنْ يَّنْصُرُنَا مِنْۢ بَأْسِ اللّٰهِ اِنْ جَاۤءَنَا ۗقَالَ فِرْعَوْنُ مَآ اُرِيْكُمْ اِلَّا مَآ اَرٰى وَمَآ اَهْدِيْكُمْ اِلَّا سَبِيْلَ الرَّشَادِ

yā qaumi lakumul-mulkul-yauma ẓāhirīna fil-arḍ(i), famay yanṣurunā mim ba'sillāhi in jā'anā, qāla fir‘aunu mā urīkum illā mā arā wa mā ahdīkum illā sabīlar-rasyād(i).

हे हमर लोक! आइ राज्य पृथ्वी पर अहाँक संग सत्ता मे अछि, मुदा जँ (ओ सजा) हमरा सभ पर आबि जायत त' अल्लाहक सजा सँ हमरा सभक मदद के करत?" फिरौन कहलनि, "हम अहाँ केँ मात्र ओहि बात केँ प्रस्तुत केलहुँ, जे हम नीक बुझलहुँ, आ हम अहाँ केँ मात्र सही बाट देखौलहुँ।"

وَقَالَ الَّذِيْٓ اٰمَنَ يٰقَوْمِ اِنِّيْٓ اَخَافُ عَلَيْكُمْ مِّثْلَ يَوْمِ الْاَحْزَابِۙ

wa qālal-lażī āmana yā qaumi innī akhāfu ‘alaikum miṡla yaumil-aḥzāb(i).

आ विश्वासी कहलक, "हे हमर लोक! सत्ते, हमरा डर अछि जे मित्र समूहक विनाशक दिन जकाँ (आपदा) अहाँ पर (विपत्ति) आबि जायत,

مِثْلَ دَأْبِ قَوْمِ نُوْحٍ وَّعَادٍ وَّثَمُوْدَ وَالَّذِيْنَ مِنْۢ بَعْدِهِمْ ۗوَمَا اللّٰهُ يُرِيْدُ ظُلْمًا لِّلْعِبَادِ

miṡla da'bi qaumi nūḥiw wa ‘ādiw wa ṡamūda wal-lażīna mim ba‘dihim, wa mallāhu yurīdu ẓulmal lil-‘ibād(i).

(अर्थात) नूहक लोक जकाँ, ‘अद, समुद, आ ओकर बाद जे लोक आयल छल। लेकिन अल्लाह अपनऽ सेवक के साथ अन्याय नै चाहै छै ।"

وَيٰقَوْمِ اِنِّيْٓ اَخَافُ عَلَيْكُمْ يَوْمَ التَّنَادِۙ

wa yā qaumi innī akhāfu ‘alaikum yaumat-tanād(i).

आ हे हमर लोक! सचमुच, हम एक दोसरा के फोन करय के (यातना) दिन के बारे में अहाँ के लेल सचमुच चिंतित छी,

يَوْمَ تُوَلُّوْنَ مُدْبِرِيْنَۚ مَا لَكُمْ مِّنَ اللّٰهِ مِنْ عَاصِمٍۚ وَمَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ هَادٍ

yauma tuwallūna mudbirīn(a), mā lakum minallāhi min ‘āṣim(in), wa may yuḍlilillāhu famā lahū min hād(in).

(अर्थात) जाहि दिन अहाँ पाछू घुमि जायब (पलायब), ओहि दिन केओ एहन नहि अछि जे अहाँ के अल्लाह के (सज़ा) स बचा सकैत अछि। आ जेकरा अल्लाह भटकैत छोड़ि दैत छथि, ओकरा मार्गदर्शन करय बला कियो नहि अछि।

وَلَقَدْ جَاۤءَكُمْ يُوْسُفُ مِنْ قَبْلُ بِالْبَيِّنٰتِ فَمَا زِلْتُمْ فِيْ شَكٍّ مِّمَّا جَاۤءَكُمْ بِهٖ ۗحَتّٰىٓ اِذَا هَلَكَ قُلْتُمْ لَنْ يَّبْعَثَ اللّٰهُ مِنْۢ بَعْدِهٖ رَسُوْلًا ۗ كَذٰلِكَ يُضِلُّ اللّٰهُ مَنْ هُوَ مُسْرِفٌ مُّرْتَابٌۙ

wa laqad jā'akum yūsufu min qablu bil-bayyināti famā ziltum fī syakkim mimmā jā'akum bih(ī), ḥattā iżā halaka qultum lay yab‘aṡallāhu mim ba‘dihī rasūlā(n), każālika yuḍillullāhu man huwa musrifum murtāb(un).

आ सचमुच, यूसुफ पहिने अहाँ लग स्पष्ट प्रमाण ल' क' आयल छलाह, मुदा अहाँ सभ केँ शंका होइत रहल जे ओ की अनने छलाह, जखन ओ मरला पर सेहो अहाँ कहलहुँ जे, "अल्लाह हुनका पाछाँ कोनो दूत नहि पठौताह।" एहि तरहें अल्लाह अतिक्रमण आ संदेह करयवला केँ भटकाबय दैत छथिन,

ۨالَّذِيْنَ يُجَادِلُوْنَ فِيْٓ اٰيٰتِ اللّٰهِ بِغَيْرِ سُلْطٰنٍ اَتٰىهُمْۗ كَبُرَ مَقْتًا عِنْدَ اللّٰهِ وَعِنْدَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا ۗ كَذٰلِكَ يَطْبَعُ اللّٰهُ عَلٰى كُلِّ قَلْبِ مُتَكَبِّرٍ جَبَّارٍ

allażīna yujādilūna fī āyātillāhi bigairi sulṭānin atāhum, kabura maqtan ‘indallāhi wa ‘indal-lażīna āmanū, każālika yaṭba‘ullāhu ‘alā kulli qalbi mutakabbirin jabbār(in).

(अर्थात) जे अल्लाह के आयत के बारे में बिना कोनो औचित्य के विवाद करैत छथि जे हुनका तक पहुंच गेल हो | अल्लाह आ मुसलमानक क्रोध पैघ अछि। एहि तरहेँ अल्लाह हर अहंकारी आ अहंकारी व्यक्तिक हृदय पर मोहर लगा दैत छथि |

وَقَالَ فِرْعَوْنُ يٰهَامٰنُ ابْنِ لِيْ صَرْحًا لَّعَلِّيْٓ اَبْلُغُ الْاَسْبَابَۙ

wa qāla fir‘aunu yā hāmānubni lī ṣarḥal la‘allī ablugul-asbāb(a).

फिरौन कहलथिन, "हे हामान! हमरा एकटा ऊँच भवन बनाउ जाहि सँ हम दरबज्जा पर पहुँचि सकब।

اَسْبَابَ السَّمٰوٰتِ فَاَطَّلِعَ اِلٰٓى اِلٰهِ مُوْسٰى وَاِنِّيْ لَاَظُنُّهٗ كَاذِبًا ۗوَكَذٰلِكَ زُيِّنَ لِفِرْعَوْنَ سُوْۤءُ عَمَلِهٖ وَصُدَّ عَنِ السَّبِيْلِ ۗوَمَا كَيْدُ فِرْعَوْنَ اِلَّا فِيْ تَبَابٍ ࣖ

asbābas-samāwāti fa aṭṭali‘a ilā ilāhi mūsā wa innī la'aẓunnuhū kāżibā(n), wa każālika zuyyina lifir‘auna sū'u ‘amalihī wa ṣudda ‘anis-sabīl(i), wa mā kaidu fir‘auna illā fī tabāb(in).

(अर्थात) स्वर्गक दरबज्जा, जाहि सँ हम मूसाक परमेश् वर केँ देखि सकब, मुदा हम एखनो ओकरा झूठ बाजबला जकाँ देखैत छी।" आ एहि तरहेँ फिरौन लेल ई सुन्दर भ' गेल जे ओकर खराब काज, आ ओकरा (सही) बाट सँ बंद क' देल गेलैक, आ फिरौन केर धोखा सँ नुकसानक अतिरिक्त किछु नहि भेलैक।

وَقَالَ الَّذِيْٓ اٰمَنَ يٰقَوْمِ اتَّبِعُوْنِ اَهْدِكُمْ سَبِيْلَ الرَّشَادِۚ

wa qālal-lażī āmana yā qaumittabi‘ūni ahdikum sabīlar-rasyād(i).

आ विश्वासी बजलाह, "हे हमर लोक! हमरा पाछाँ चलू, हम अहाँ केँ सही बाट देखा देब।"

يٰقَوْمِ اِنَّمَا هٰذِهِ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَا مَتَاعٌ ۖوَّاِنَّ الْاٰخِرَةَ هِيَ دَارُ الْقَرَارِ

yā qaumi innamā hāżihil-ḥayātud-dun-yā matā‘(un), wa innal-ākhirata hiya dārul-qarār(i).

हे हमर लोक! सचमुच, एहि संसारक जीवन मात्र (अस्थायी) सुख थिक आ वास्तव मे परलोक एकटा शाश्वत भूमि थिक |

مَنْ عَمِلَ سَيِّئَةً فَلَا يُجْزٰىٓ اِلَّا مِثْلَهَاۚ وَمَنْ عَمِلَ صَالِحًا مِّنْ ذَكَرٍ اَوْ اُنْثٰى وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَاُولٰۤىِٕكَ يَدْخُلُوْنَ الْجَنَّةَ يُرْزَقُوْنَ فِيْهَا بِغَيْرِ حِسَابٍ

man ‘amila sayyi'atan falā yujzā illā miṡlahā, wa man ‘amila ṣāliḥam min żakarin au unṡā wa huwa mu'minun fa'ulā'ika yadkhulūnal-jannata yurzaqūna fīhā bigairi ḥisāb(in).

जे अधलाह करत ओकरा ओहि हिसाबे ओकर प्रतिफल भेटतैक। आ जे कियो भलाई करत, चाहे ओ पुरुष हो वा स्त्री, आस्तिक रहैत ओ जन्नत मे प्रवेश करत, जाहि मे ओकरा अकथनीय जीवन-यापनक व्यवस्था कयल जायत।

۞ وَيٰقَوْمِ مَا لِيْٓ اَدْعُوْكُمْ اِلَى النَّجٰوةِ وَتَدْعُوْنَنِيْٓ اِلَى النَّارِۗ

wa yā qaumi mā lī ad‘ūkum ilan-najāti wa tad‘ūnanī ilan-nār(i).

आ हे हमर लोक! ई कोना अछि, हम अहाँ केँ उद्धार दिस बजबैत छी, मुदा अहाँ हमरा नरक मे बजबैत छी?

تَدْعُوْنَنِيْ لِاَكْفُرَ بِاللّٰهِ وَاُشْرِكَ بِهٖ مَا لَيْسَ لِيْ بِهٖ عِلْمٌ وَّاَنَا۠ اَدْعُوْكُمْ اِلَى الْعَزِيْزِ الْغَفَّارِ

tad‘ūnanī li'akfura billāhi wa usyrika bihī mā laisa lī bihī ‘ilmuw wa ana ad‘ūkum ilal-‘azīzil-gaffār(i).

(कियैक) अहाँ हमरा अल्लाह पर काफिर करबाक आ हुनका संग एहन बातक संग साझीदारी करबाक लेल आह्वान क’ रहल छी जकर हमरा कोनो ज्ञान नहि अछि, भले हम अहाँ केँ सर्वशक्तिमान, परम क्षमाशील मे (विश्वास करबाक लेल) बजा रहल छी?

لَا جَرَمَ اَنَّمَا تَدْعُوْنَنِيْٓ اِلَيْهِ لَيْسَ لَهٗ دَعْوَةٌ فِى الدُّنْيَا وَلَا فِى الْاٰخِرَةِ وَاَنَّ مَرَدَّنَآ اِلَى اللّٰهِ وَاَنَّ الْمُسْرِفِيْنَ هُمْ اَصْحٰبُ النَّارِ

lā jarama annamā tad‘ūnanī ilaihi laisa lahū da‘watun fid-dun-yā wa lā fil-ākhirati wa anna maraddanā ilallāhi wa annal-musrifīna hum aṣḥābun-nār(i).

ई तय अछि जे अहाँ हमरा जाहि लेल बजबैत छी से कोनो एहन आह्वान नहि अछि जे ने एहि दुनिया मे लाभकारी हो आ ने परलोक मे । आरू सचमुच, हमरऽ वापसी अल्लाह के पास छै, आरू सचमुच, जे सीमा स॑ अधिक छै, वू आगी के निवासी होतै ।

فَسَتَذْكُرُوْنَ مَآ اَقُوْلُ لَكُمْۗ وَاُفَوِّضُ اَمْرِيْٓ اِلَى اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ بَصِيْرٌ ۢبِالْعِبَادِ

fa satażkurūna mā aqūlu lakum, wa ufawwiḍu amrī ilallāh(i), innallāha baṣīrum bil-‘ibād(i).

तखन हम जे कहलहुँ से कहियो मोन पड़ि जायत। आ हम अपन काज अल्लाह के समर्पित क दैत छी। सचमुच, अल्लाह अपन सेवक के सर्वदर्शी छैथ।"

فَوَقٰىهُ اللّٰهُ سَيِّاٰتِ مَا مَكَرُوْا وَحَاقَ بِاٰلِ فِرْعَوْنَ سُوْۤءُ الْعَذَابِۚ

fa waqāhullāhu sayyi'āti mā makarū wa ḥāqa bi'āli fir‘auna sū'al-‘ażāb(i).

तेँ अल्लाह हुनका सभक धोखाक बुराई सँ बचा लेलनि, जखन कि फिरौन आ ओकर लोक बहुत खराब सजा सँ घेरल छल |

اَلنَّارُ يُعْرَضُوْنَ عَلَيْهَا غُدُوًّا وَّعَشِيًّا ۚوَيَوْمَ تَقُوْمُ السَّاعَةُ ۗ اَدْخِلُوْٓا اٰلَ فِرْعَوْنَ اَشَدَّ الْعَذَابِ

an-nāru yu‘raḍūna ‘alaihā guduwwaw wa ‘asyiyyā(n), wa yauma taqūmus-sā‘ah(tu), adkhilū āla fir‘auna asyaddal-‘ażāb(i).

हुनका सभ केँ नरक देखाओल जाइत छलनि, भोर आ साँझ मे, आ घड़ीक दिन। (तखन स्वर्गदूत केँ आदेश देल गेलैन) "फिर'आउन आ ओकर लोक केँ बहुत कठोर सजा मे राखू!"

وَاِذْ يَتَحَاۤجُّوْنَ فِى النَّارِ فَيَقُوْلُ الضُّعَفٰۤؤُا لِلَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْٓا اِنَّا كُنَّا لَكُمْ تَبَعًا فَهَلْ اَنْتُمْ مُّغْنُوْنَ عَنَّا نَصِيْبًا مِّنَ النَّارِ

wa iż yataḥājjūna fin-nāri fayaqūluḍ-ḍu‘afā'u lil-lażīnastakbarū innā kunnā lakum taba‘an fahal antum mugnūna ‘annā naṣībam minan-nār(i).

आ (मोन राखू), जखन ओ सभ नरक मे बहस करत तखन कमजोर लोक सभ घमंड करय बला सभ केँ कहत जे "सत्ते, हम सभ अहाँक अनुयायी छलहुँ, तेँ की अहाँ सभ हमरा सभ पर जे आगि लागल छल ओकर किछु (दण्ड) छोड़ि सकैत छी?"

قَالَ الَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْٓا اِنَّا كُلٌّ فِيْهَآ اِنَّ اللّٰهَ قَدْ حَكَمَ بَيْنَ الْعِبَادِ

qālal-lażīnastakbarū innā kullun fīhā innallāha qad ḥakama bainal-‘ibād(i).

अहंकारी लोक कहत, “सत्ते हम सब नरक मे बराबर छी, कियाक त अल्लाह अपन सेवक के बीच फैसला केने छथि।”

وَقَالَ الَّذِيْنَ فِى النَّارِ لِخَزَنَةِ جَهَنَّمَ ادْعُوْا رَبَّكُمْ يُخَفِّفْ عَنَّا يَوْمًا مِّنَ الْعَذَابِ

wa qālal-lażīna fin-nāri likhazanati jahannamad‘ū rabbakum yukhaffif ‘annā yaumam minal-‘ażāb(i).

आ जे नरक मे छथि ओ नरकक पहरेदार सभ केँ कहैत छथि, "अपन प्रभु सँ माँगू जे मात्र एक दिनक लेल हमर सभक यातना हल्लुक करथि |"

قَالُوْٓا اَوَلَمْ تَكُ تَأْتِيْكُمْ رُسُلُكُمْ بِالْبَيِّنٰتِ ۗقَالُوْا بَلٰىۗ قَالُوْا فَادْعُوْا ۚوَمَا دُعٰۤؤُا الْكٰفِرِيْنَ اِلَّا فِيْ ضَلٰلٍ ࣖ

qālū awalam taku ta'tīkum rusulukum bil-bayyināt(i), qālū balā, qālū fad‘ū, wa mā du‘ā'ul-kāfirīna illā fī ḍalāl(in).

तेँ (नरकक रक्षक) कहलनि, "की प्रेरित सभ अहाँ सभ लग स्पष्ट प्रमाण ल' क' नहि आयल छथि?" ओ सभ उत्तर देलथिन, “हँ, आबि गेल अछि।” (नरक के रक्षक) कहलखिन, "नमाज (अपना!) करू" मुदा काफिर के दुआ व्यर्थ भ गेल।

اِنَّا لَنَنْصُرُ رُسُلَنَا وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا وَيَوْمَ يَقُوْمُ الْاَشْهَادُۙ

innā lananṣuru rusulanā wal-lażīna āmanū fil-ḥayātid-dun-yā wa yauma yaqūmul-asyhād(u).

सचमुच, हम अपन दूत आ जे एहि संसारक जीवन मे विश्वास करैत छथि आ गवाहक प्रकट होयबाक दिन (प्रलय) मे मदद करब,

يَوْمَ لَا يَنْفَعُ الظّٰلِمِيْنَ مَعْذِرَتُهُمْ وَلَهُمُ اللَّعْنَةُ وَلَهُمْ سُوْۤءُ الدَّارِ

yauma lā yanfa‘uẓ-ẓālimīna ma‘żiratuhum wa lahumul-la‘natu wa lahum sū'ud-dār(i).

(अर्थात) ओ दिन जखन क्षमा के कोनो फायदा नहि होयत अपराधी के आ हुनका सब के अभिशाप आ अधलाह निवास होयत |

وَلَقَدْاٰتَيْنَا مُوْسَى الْهُدٰى وَاَوْرَثْنَا بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ الْكِتٰبَۙ

wa laqad ātainā mūsal-hudā wa auraṡnā banī isrā'īlal-kitāb(a).

आ सच मे, हम सभ मूसा केँ मार्गदर्शन देने छी। आ इस्राएलक सन्तान सभ केँ किताब (तोराह) वसीयत कयलनि,

هُدًى وَّذِكْرٰى لِاُولِى الْاَلْبَابِ

hudaw wa żikrā li'ulil-albāb(i).

सुदृढ़ मनक लोकक लेल मार्गदर्शक आ चेतावनी बनबाक लेल।

فَاصْبِرْ اِنَّ وَعْدَ اللّٰهِ حَقٌّ وَّاسْتَغْفِرْ لِذَنْۢبِكَ وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ بِالْعَشِيِّ وَالْاِبْكَارِ

faṣbir inna wa‘dallāhi ḥaqquw wastagfir liżambika wa sabbiḥ biḥamdi rabbika bil-‘asyiyyi wal-ibkār(i).

त धैर्य राखू, सच मे अल्लाह के वादा सच अछि, आ अपन पाप के माफी मांगू आ साँझ आ भोर मे अपन रब के स्तुति करैत अपना के महिमामंडन करू।

اِنَّ الَّذِيْنَ يُجَادِلُوْنَ فِيْٓ اٰيٰتِ اللّٰهِ بِغَيْرِ سُلْطٰنٍ اَتٰىهُمْ ۙاِنْ فِيْ صُدُوْرِهِمْ اِلَّا كِبْرٌ مَّا هُمْ بِبَالِغِيْهِۚ فَاسْتَعِذْ بِاللّٰهِ ۗاِنَّهٗ هُوَ السَّمِيْعُ الْبَصِيْرُ

innal-lażīna yujādilūna fī āyātillāhi bigairi sulṭānin atāhum, in fī ṣudūrihim illā kibrum mā hum bibāligīh(i), fasta‘iż billāh(i), innahū huwas-samī‘ul-baṣīr(u).

सचमुच, जे लोग अल्लाह केरऽ आयतऽ प॑ बिना कोनो कारण (सबूत) तक पहुँचै के विवाद करै छै, ओकरऽ छाती म॑ जे कुछ छै, वू (इच्छा) महानता छै जेकरा वू प्राप्त नै करतै, तखनिये अल्लाह स॑ रक्षा माँगै छै । सचमुच, ओ सर्वश्रवण, सर्वदर्शी छथि।

لَخَلْقُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ اَكْبَرُ مِنْ خَلْقِ النَّاسِ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُوْنَ

lakhalqus-samāwāti wal-arḍi akbaru min khalqin-nāsi wa lākinna akṡaran-nāsi lā ya‘lamūn(a).

सचमुच आकाश आ पृथ्वीक सृष्टि मनुक्खक सृष्टि सँ पैघ अछि, मुदा अधिकांश मनुष्य केँ ई नहि बुझल छैक |

وَمَا يَسْتَوِى الْاَعْمٰى وَالْبَصِيْرُ ەۙ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ وَلَا الْمُسِيْۤئُ ۗقَلِيْلًا مَّا تَتَذَكَّرُوْنَ

wa mā yastawil-a‘mā wal-baṣīr(u), wal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti wa lal-musī'(u), qalīlam mā tatażakkarūn(a).

आ जे आन्हर अछि से देखनिहारक समान नहि अछि आ ने विश्वास करयवला आ नीक काज करयवला सेहो अधलाह काज करयवला समान अछि। अहाँ मात्र बहुत कम सीखैत छी।

اِنَّ السَّاعَةَ لَاٰتِيَةٌ لَّا رَيْبَ فِيْهَا ۖوَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يُؤْمِنُوْنَ

innas-sā‘ata la'ātiyatul lā raiba fīhā, wa lākinna akṡaran-nāsi lā yu'minūn(a).

सचमुच, कयामत के दिन अवश्य आओत, एहि मे कोनो संदेह नहि, मुदा बेसी लोक विश्वास नहि करैत छथि।

وَقَالَ رَبُّكُمُ ادْعُوْنِيْٓ اَسْتَجِبْ لَكُمْ ۗاِنَّ الَّذِيْنَ يَسْتَكْبِرُوْنَ عَنْ عِبَادَتِيْ سَيَدْخُلُوْنَ جَهَنَّمَ دَاخِرِيْنَ ࣖ

wa qāla rabbukumud‘ūnī astajib lakum, innal-lażīna yastakbirūna ‘an ‘ibādatī sayadkhulūna jahannama dākhirīn(a).

आ अहाँक प्रभु कहलनि, "हमरा सँ प्रार्थना करू, हम अहाँ केँ अवश्य देब। सचमुच जे अहंकारी अछि आ हमर पूजा करबा सँ मना करैत अछि, ओ अपमानित अवस्था मे नरक मे प्रवेश करत।"

اَللّٰهُ الَّذِيْ جَعَلَ لَكُمُ الَّيْلَ لِتَسْكُنُوْا فِيْهِ وَالنَّهَارَ مُبْصِرًا ۗاِنَّ اللّٰهَ لَذُوْ فَضْلٍ عَلَى النَّاسِ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَشْكُرُوْنَ

allāhul-lażī ja‘ala lakumul-laila litaskunū fīhi wan-nahāra mubṣirā(n), innallāha lażū faḍlin ‘alan-nāsi wa lākinna akṡaran-nāsi lā yasykurūn(a).

अल्लाह छथि जे अहाँ सभक लेल राति बनौने छथि जाहि सँ अहाँ सभ ओहि मे आराम करी, आ दिन एकटा चमकदार इजोत अछि। सचमुच अल्लाह मनुष्य के लेल इनाम स भरल छैथ, मुदा बेसीतर कृतघ्न छैथ।

ذٰلِكُمُ اللّٰهُ رَبُّكُمْ خَالِقُ كُلِّ شَيْءٍۘ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ ۖفَاَنّٰى تُؤْفَكُوْنَ

Żālikumullāhu rabbukum khāliqu kulli syai'(in), lā ilāha illā huw(a), fa'annā tu'fakūn(a).

एहि तरहेँ अल्लाह, अहाँक प्रभु, सभ वस्तुक सृष्टिकर्ता छथि, हुनका छोड़ि कोनो देवता नहि छथि; तखन अहाँकेँ कोना घुमाओल जाएत।

كَذٰلِكَ يُؤْفَكُ الَّذِيْنَ كَانُوْا بِاٰيٰتِ اللّٰهِ يَجْحَدُوْنَ

każālika yu'fakul-lażīna kānū bi'āyātillāhi yajḥadūn(a).

एहि तरहें जे लोक सदिखन अल्लाह के आयत के नकारैत छथि हुनका मुँह घुमा देल जाइत छनि |

اَللّٰهُ الَّذِيْ جَعَلَ لَكُمُ الْاَرْضَ قَرَارًا وَّالسَّمَاۤءَ بِنَاۤءً وَّصَوَّرَكُمْ فَاَحْسَنَ صُوَرَكُمْ وَرَزَقَكُمْ مِّنَ الطَّيِّبٰتِ ۗذٰلِكُمُ اللّٰهُ رَبُّكُمْ ۚ فَتَبٰرَكَ اللّٰهُ رَبُّ الْعٰلَمِيْنَ

allāhul-lażī ja‘ala lakumul-arḍa qarāraw was-samā'a binā'aw wa ṣawwarakum fa'aḥsana ṣuwarakum wa razaqakum minaṭ-ṭayyibāt(i), żālikumullāhu rabbukum, fatabārakallāhu rabbul-‘ālamīn(a).

ई अल्लाह छै जे तोरा लेली धरती क॑ रहै के जगह आरू आकाश क॑ छत के रूप म॑ बनैलकै, आरू तोरा बनैलकै आरू तोरऽ रूप क॑ सुंदर बनैलकै आरू तोरा सौभाग्य देलकै । ऐसे हैं अल्लाह, तोहर रब, महिमा अल्लाह, सब दुनिया के स्वामी।

هُوَ الْحَيُّ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ فَادْعُوْهُ مُخْلِصِيْنَ لَهُ الدِّيْنَ ۗ اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ

huwal-ḥayyu lā ilāha illā huwa fad‘ūhu mukhliṣīna lahud-dīn(a), al-ḥamdu lillāhi rabbil-‘ālamīn(a).

ओ अनन्त जीबैत छथि, हुनका छोड़ि कोनो देवता नहि छथि; तखन अपन धर्म मे निश्छलता आ निश्छलता सँ हुनकर पूजा करू। सब जगत के स्वामी अल्लाह की स्तुति हो।

۞ قُلْ اِنِّيْ نُهِيْتُ اَنْ اَعْبُدَ الَّذِيْنَ تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ لَمَّا جَاۤءَنِيَ الْبَيِّنٰتُ مِنْ رَّبِّيْ وَاُمِرْتُ اَنْ اُسْلِمَ لِرَبِّ الْعٰلَمِيْنَ

qul innī nuhītu an a‘budal-lażīna tad‘ūna min dūnillāhi lammā jā'aniyal-bayyinātu mir rabbī wa umirtu an uslima lirabbil-‘ālamīn(a).

(मुहम्मद) कहू, "वास्तव मे, हमरा पर हमर प्रभु सँ सूचना भेटलाक बाद, अहाँ अल्लाह के अलावा कोनो देवता के पूजा करब मना अछि; आ हमरा आज्ञा देल गेल अछि जे हम अपना के सब दुनिया के मालिक के अधीन करी।"

هُوَ الَّذِيْ خَلَقَكُمْ مِّنْ تُرَابٍ ثُمَّ مِنْ نُّطْفَةٍ ثُمَّ مِنْ عَلَقَةٍ ثُمَّ يُخْرِجُكُمْ طِفْلًا ثُمَّ لِتَبْلُغُوْٓا اَشُدَّكُمْ ثُمَّ لِتَكُوْنُوْا شُيُوْخًا ۚوَمِنْكُمْ مَّنْ يُّتَوَفّٰى مِنْ قَبْلُ وَلِتَبْلُغُوْٓا اَجَلًا مُّسَمًّى وَّلَعَلَّكُمْ تَعْقِلُوْنَ

huwal-lażī khalaqakum min turābin ṡumma min nuṭfatin ṡumma min ‘alaqatin ṡumma yukhrijukum ṭiflan ṡumma litablugū asyuddakum ṡumma litakūnū syuyūkhā(n), wa minkum may yutawaffā min qablu wa litablugū ajalam musammaw wa la‘allakum ta‘qilūn(a).

ई वैह छथि जे अहाँ केँ धूरा सँ, फेर शुक्राणुक एक बूंद सँ, फेर खूनक थक्का सँ, तखन अहाँ बच्चाक रूप मे जन्म लैत छी, तखन अहाँ परिपक्व होबय लेल छोड़ि देल जाइत छी, तखन अहाँ बूढ़ भ' जाइत छी | मुदा अहाँ सभ मे सँ किछु गोटेक मृत्यु त' पहिने भ' जाइत अछि। (हम सभ ई करैत छी) जाहि सँ अहाँ सभ कोनो निर्धारित अवधि धरि पहुँचि सकब, जाहि सँ अहाँ सभ बुझि सकब।

هُوَ الَّذِيْ يُحْيٖ وَيُمِيْتُۚ فَاِذَا قَضٰىٓ اَمْرًا فَاِنَّمَا يَقُوْلُ لَهٗ كُنْ فَيَكُوْنُ ࣖ

huwal-lażī yuḥyī wa yumīt(u), fa'iżā qaḍā amran fa'innamā yaqūlu lahū kun fa yakūn(u).

ओएह एकरा चालू आ बंद करैत छथि। तेँ जखन ओ कोनो बात निर्धारित करय चाहैत छथि त' ओकरा मात्र कहैत छथि, "बहू!" त' से त' अछिए।

اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ يُجَادِلُوْنَ فِيْٓ اٰيٰتِ اللّٰهِ ۗاَنّٰى يُصْرَفُوْنَۚ

alam tara ilal-lażīna yujādilūna fī āyātillāh(i), annā yuṣrafūn(a).

की अहाँ ओहि लोक पर ध्यान नहि देने छी जे (सदा) अल्लाह के आयत पर विवाद करैत छथि? कोना घुमाओल जा सकैत अछि।

اَلَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِالْكِتٰبِ وَبِمَآ اَرْسَلْنَا بِهٖ رُسُلَنَا ۗفَسَوْفَ يَعْلَمُوْنَۙ

allażīna każżabū bil kitābi wa bimā arsalnā bihī rusulanā, fasaufa ya‘lamūn(a).

(अर्थात) वू लोग जे किताब (अल-कुरान) आरू हमरऽ दूतऽ द्वारा लानलऽ गेलऽ वहाई के इनकार करै छै, जेकरा हम्मं॑ भेजल॑ छियै । जल्दिये हुनका सब के पता चलतनि,

اِذِ الْاَغْلٰلُ فِيْٓ اَعْنَاقِهِمْ وَالسَّلٰسِلُۗ يُسْحَبُوْنَۙ

iżil-aglālu fī a‘nāqihim was-salāsil(u), yusḥabūn(a).

जखन घसीटैत काल हुनका लोकनिक गरदनि मे बेड़ी आ जंजीर लगाओल जाइत छलनि।

فِى الْحَمِيْمِ ەۙ ثُمَّ فِى النَّارِ يُسْجَرُوْنَۚ

fil-ḥamīm(i), ṡumma fin-nāri yusjarūn(a).

बहुत गरम पानि मे, तखन आगि मे जरि जाइत अछि,

ثُمَّ قِيْلَ لَهُمْ اَيْنَ مَا كُنْتُمْ تُشْرِكُوْنَۙ

Ṡumma qīla lahum aina mā kuntum tusyrikūn(a).

तखन हुनका लोकनि केँ कहल गेलनि जे, अहाँ सब सदिखन कोन मूर्ति सँ संगति करैत छी।

مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗقَالُوْا ضَلُّوْا عَنَّا بَلْ لَّمْ نَكُنْ نَّدْعُوْا مِنْ قَبْلُ شَيْـًٔاۗ كَذٰلِكَ يُضِلُّ اللّٰهُ الْكٰفِرِيْنَ

min dūnillāh(i), qālū ḍallū ‘annā bal lam nakun nad‘ū min qablu syai'ā(n), każālika yuḍillullāhul-kāfirīn(a).

(जकर पूजा करैत छी) अल्लाह के अलावा?” ओ सब जवाब देलक, "ओ सब हमरा सब स गायब भ गेल अछि, वास्तव में हम सब पहिने कहियो कोनो चीज के इबादत नै केने रही।"

ذٰلِكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَفْرَحُوْنَ فِى الْاَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَبِمَا كُنْتُمْ تَمْرَحُوْنَ

Żālikum bimā kuntum tafraḥūna fil-arḍi bigairil-ḥaqqi wa bimā kuntum tamraḥūn(a).

कियैक तऽ अहाँ पृथ्वी पर (बिना) सत्य पर ध्यान देने आनन्दित होइत छी आ एहि लेल जे अहाँ सदिखन (पाप मे) आनन्दित रहैत छी |

اُدْخُلُوْٓا اَبْوَابَ جَهَنَّمَ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا ۚفَبِئْسَ مَثْوَى الْمُتَكَبِّرِيْنَ

udkhlulū abwāba jahannama khālidīna fīhā, fabi'sa maṡwal-mutakabūbirīn(a).

(ओकरा सभ केँ कहल गेल छलैक), "नरकक फाटक मे प्रवेश करू, तखन अहाँ सभ ओहि मे सदाक लेल रहब। तेँ अहंकारी सभक लेल ओ सबसँ खराब स्थान अछि।"

فَاصْبِرْ اِنَّ وَعْدَ اللّٰهِ حَقٌّ ۚفَاِمَّا نُرِيَنَّكَ بَعْضَ الَّذِيْ نَعِدُهُمْ اَوْ نَتَوَفَّيَنَّكَ فَاِلَيْنَا يُرْجَعُوْنَ

faṣbir inna wa‘dallāhi ḥaqq(un), fa'immā nuriyannaka ba‘ḍal-lażī na‘iduhum au natawaffayannaka fa'ilainā yurja‘ūn(a).

त धैर्य राखू, अहाँ (मुहम्मद), सचमुच अल्लाह के वादा सही अछि। भले ही हम तोरा कुछ दंड देखा देलऽ छेलियै जेकरा स॑ हम्में ओकरा सिनी क॑ धमकी देल॑ छेलियै, या यहाँ तक कि हम्में तोरा मारलऽ छेलियै (मृत्यु केरऽ आगमन स॑ पहल॑), तभियो हमरा सिनी क॑ वू सब वापस करी देलऽ जैतै ।

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا رُسُلًا مِّنْ قَبْلِكَ مِنْهُمْ مَّنْ قَصَصْنَا عَلَيْكَ وَمِنْهُمْ مَّنْ لَّمْ نَقْصُصْ عَلَيْكَ ۗوَمَا كَانَ لِرَسُوْلٍ اَنْ يَّأْتِيَ بِاٰيَةٍ اِلَّا بِاِذْنِ اللّٰهِ ۚفَاِذَا جَاۤءَ اَمْرُ اللّٰهِ قُضِيَ بِالْحَقِّ وَخَسِرَ هُنَالِكَ الْمُبْطِلُوْنَ ࣖ

wa laqad arsalnā rusulam min qablika minhum man qaṣaṣnā ‘alaika wa minhum mal lam naqṣuṣ ‘alaik(a), wa mā kāna lirasūlin ay ya'tiya bi'āyatin illā bi'iżnillāh(i), fa'iżā jā'a amrullāhi quḍiya bil-ḥaqqi wa khasira hunālikal-mubṭilūn(a).

आ सचमुच, हम अहाँ (मुहम्मद) सँ पहिने कतेको दूत पठेलहुँ, जिनका मे सँ किछु के बारे मे हम अहाँ के कहलहुँ आ किछु के बारे मे हम अहाँ के नहि कहलहुँ। कोनो रसूलुल्लाह कोनो चमत्कार नै अनलक, सिवाय अल्लाह के अनुमति के। त जखन अल्लाह के हुकुम आबि जायत त (सब बात के लेल) एकर फैसला निष्पक्ष रूप स होयत। आ ओहि समय जे झूठ केँ पकड़ने छथि हुनका नुकसान होयतनि।

اَللّٰهُ الَّذِيْ جَعَلَ لَكُمُ الْاَنْعَامَ لِتَرْكَبُوْا مِنْهَا وَمِنْهَا تَأْكُلُوْنَۖ

allāhul-lażī ja‘ala lakumul-an‘āma litarkabū minhā wa minhā ta'kulūn(a).

अल्लाह छथि जे अहाँ सभक लेल माल-जाल बनौने छथि, किछु पर अहाँ सवारी करैत छी आ किछु खाइत छी ।

وَلَكُمْ فِيْهَا مَنَافِعُ وَلِتَبْلُغُوْا عَلَيْهَا حَاجَةً فِيْ صُدُوْرِكُمْ وَعَلَيْهَا وَعَلَى الْفُلْكِ تُحْمَلُوْنَۗ

wa lakum fīhā manāfi‘u wa litablugū ‘alaihā ḥājatan fī ṣudūrikum wa ‘alaihā wa ‘alal-fulki tuḥmalūn(a).

आ ओहि मे (पशुधन मे) अहाँ सभक लेल आओर लाभ सेहो अछि आ जे अहाँ सभक हृदय मे अछि (ओकरा पर सवार भ' क') एहन उद्देश्य प्राप्त क' सकब। ओ सभ ओकरा सभ पर आ जहाज पर चढ़ाओल जाइत अछि।

وَيُرِيْكُمْ اٰيٰتِهٖۖ فَاَيَّ اٰيٰتِ اللّٰهِ تُنْكِرُوْنَ

wa yurīkum āyātih(ī), fa ayya āyātillāhi tunkirūn(a).

आ ओ अहाँ सभ केँ (अपन महानताक) संकेत देखाबैत छथि | तखन अहाँ अल्लाह के कोन निशान (महान) के नकारैत छी?

اَفَلَمْ يَسِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ فَيَنْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ ۗ كَانُوْٓا اَكْثَرَ مِنْهُمْ وَاَشَدَّ قُوَّةً وَّاٰثَارًا فِى الْاَرْضِ فَمَآ اَغْنٰى عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ

afalam yasīrū fil-arḍi fa yanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-lażīna min qablihim, kānū akṡara minhum wa asyadda quwwataw wa āṡāran fil-arḍi famā agnā ‘anhum mā kānū yaksibūn(a).

त, की ओ सभ पृथ्वी पर यात्रा नहि केलनि आ तखन देखलनि जे हुनका सभ सँ पहिने जे लोक छलाह हुनका सभक संग की भेलनि? ई सब बेसी संख्या में छै आ पृथ्वी पर अपन सभ्यता के बेसी ताकत आ (बेसी) अवशेष छै, तैं जे कोशिश करै छै, ओकरा सब के कोनो मदद नै क सकै छै।

فَلَمَّا جَاۤءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنٰتِ فَرِحُوْا بِمَا عِنْدَهُمْ مِّنَ الْعِلْمِ وَحَاقَ بِهِمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ

falammā jā'athum rusuluhum bil-bayyināti fariḥū bimā ‘indahum minal-‘ilmi wa ḥāqa bihim mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

अतः जखन प्रेरित लोकनि स्पष्ट प्रमाण लऽ कऽ हुनका सभ लग अयलाह तँ हुनका सभ लग जे ज्ञान छलनि ताहि सँ प्रसन्न भेलाह आ (दण्ड) द्वारा घेराबंदी कयल गेलनि जकर ओ सभ पहिने मजाक उड़ौने छलाह |

فَلَمَّا رَاَوْا بَأْسَنَاۗ قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِاللّٰهِ وَحْدَهٗ وَكَفَرْنَا بِمَا كُنَّا بِهٖ مُشْرِكِيْنَ

falammā ra'au ba'sanā qālū āmannā billāhi waḥdahū wa kafarnā bimā kunnā bihī musyrikīn(a).

त जखन ओ सब हमर सबहक यातना देखलक त ओ सब कहलक, "हम सब केवल अल्लाह पर विश्वास करैत छी आ हम सब अल्लाह के संग जे इबादत केने छी ओहि में काफर करैत छी।"

فَلَمْ يَكُ يَنْفَعُهُمْ اِيْمَانُهُمْ لَمَّا رَاَوْا بَأْسَنَا ۗسُنَّتَ اللّٰهِ الَّتِيْ قَدْ خَلَتْ فِيْ عِبَادِهٖۚ وَخَسِرَ هُنَالِكَ الْكٰفِرُوْنَ ࣖ

falam yaku yanfa‘uhum īmānuhum lammā ra'au ba'sanā, sunnatallāhil latī qad khalat fī ‘ibādih(ī), wa khasira hunālikal-kāfirūn(a).

तेँ जखन ओ सभ हमरा सभक सजा देखि गेल छल तखन हुनका सभक विश्वास हुनका सभक लेल कोनो काज नहि छलनि । अर्थात अल्लाह के (प्रस्ताव) जे हुनकर सेवक पर लागू भेल अछि | आ जखन से होयत तखन काफिर सभ हारत।