Q.S अज़-जुख्रुफ (اَلزُّخْرُف) - 89 पदों की संख्या

حٰمۤ ۚ

Ḥā mīm.

हमिम

وَالْكِتٰبِ الْمُبِيْنِ ۙ

wal-kitābil-mubīn(i).

स्पष्ट किताब (अल-कुरान) के खातिर।

اِنَّا جَعَلْنٰهُ قُرْاٰنًا عَرَبِيًّا لَّعَلَّكُمْ تَعْقِلُوْنَۚ

innā ja‘alnāhu qur'ānan ‘arabiyyal la‘allakum ta‘qilūn(a).

हम कुरान अरबी मे बनौने छी ताकि अहाँ सब बुझि सकब।

وَاِنَّهٗ فِيْٓ اُمِّ الْكِتٰبِ لَدَيْنَا لَعَلِيٌّ حَكِيْمٌ ۗ

wa innahū fī ummil-kitābi ladainā la‘aliyyun ḥakīm(un).

आरू सचमुच कुरान हमरा सिनी के साथ उम्मूल किताब (लौह महफुज) में छै, सचमुच (उच्च मूल्य के) आरू बुद्धि स॑ भरलऽ छै ।

اَفَنَضْرِبُ عَنْكُمُ الذِّكْرَ صَفْحًا اَنْ كُنْتُمْ قَوْمًا مُّسْرِفِيْنَ

afa naḍribu ‘ankumuż-żikra ṣafḥan an kuntum qaumam musrifīn(a).

तखन की हम अहाँ सभ लग कुरानक आयत उतारब छोड़ि देब, कारण अहाँ सभ सीमाक उल्लंघन करय बला लोक छी?

وَكَمْ اَرْسَلْنَا مِنْ نَّبِيٍّ فِى الْاَوَّلِيْنَ

wa kam arsalnā min nabiyyin fil-awwalīn(a).

आ कतेक भविष्यवक्ता हम सभ पूर्वक लोक सभ मे पठौने छी।

وَمَا يَأْتِيْهِمْ مِّنْ نَّبِيٍّ اِلَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ

wa mā ya'tīhim min nabiyyin illā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

आ जखन कखनो कोनो भविष्यवक्ता हुनका सभ लग अबैत छलाह तखन ओ सभ सदिखन हुनकर मजाक उड़ाबैत छलाह |

فَاَهْلَكْنَآ اَشَدَّ مِنْهُمْ بَطْشًا وَّمَضٰى مَثَلُ الْاَوَّلِيْنَ

fa ahlaknā asyadda minhum baṭsyaw wa maḍā maṡalul-awwalīn(a).

तेँ हम सभ ओहि लोक सभ केँ नष्ट क' देलियैक जे हुनका सभ मे बेसी ताकत छल आ पूर्वक लोकक उदाहरण बीति गेल अछि ।

وَلَىِٕنْ سَاَلْتَهُمْ مَّنْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ لَيَقُوْلُنَّ خَلَقَهُنَّ الْعَزِيْزُ الْعَلِيْمُۙ

wa la'in sa'altahum man khalaqas-samāwāti wal-arḍa layaqūlunna khalaqahunnal-‘azīzul-‘alīm(u).

आ जँ अहाँ हुनका सभ सँ पूछब जे "आकाश आ पृथ्वी के बनौलक?" निश्चित रूप सँ ओ सभ उत्तर देताह, "सब किछु सर्वशक्तिमान, सर्वज्ञ द्वारा बनाओल गेल अछि |"

الَّذِيْ جَعَلَ لَكُمُ الْاَرْضَ مَهْدًا وَّجَعَلَ لَكُمْ فِيْهَا سُبُلًا لَّعَلَّكُمْ تَهْتَدُوْنَ ۚ

allażī ja‘ala lakumul-arḍa mahdaw wa ja‘ala lakum fīhā subulal la‘allakum tahtadūn(a).

जे अहाँ सभक लेल धरती केँ निवास स्थान बनौलनि आ अहाँ सभक लेल पृथ्वी पर बाट बनौलनि जाहि सँ अहाँ सभक मार्गदर्शन भेटय।

وَالَّذِيْ نَزَّلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءًۢ بِقَدَرٍۚ فَاَنْشَرْنَا بِهٖ بَلْدَةً مَّيْتًا ۚ كَذٰلِكَ تُخْرَجُوْنَ

wal-lażī nazzala minas-samā'i mā'am biqadar(in), fa'ansyarnā bihī baldatam maitā(n), każālika tukhrajūn(a).

आ जे (आवश्यक) मापक अनुसार आकाश सँ पानि उतारलक, तखन ओहि पानि सँ हम सभ एकटा मृत (बंजर) भूमि केँ पुनर्जीवित केलहुँ। एना अहाँकेँ (कबरसँ) बाहर आनल जाएत।

وَالَّذِيْ خَلَقَ الْاَزْوَاجَ كُلَّهَا وَجَعَلَ لَكُمْ مِّنَ الْفُلْكِ وَالْاَنْعَامِ مَا تَرْكَبُوْنَۙ

wal-lażī khalaqal-azwāja kullahā wa ja‘ala lakum minal-fulki wal-an‘āmi mā tarkabūn(a).

आ ओ सभ चीज के जोड़ी बना क' अहाँ आ ओहि माल-जाल के लेल जहाज बनौलनि जाहि पर अहाँ सवारी करैत छी।

لِتَسْتَوٗا عَلٰى ظُهُوْرِهٖ ثُمَّ تَذْكُرُوْا نِعْمَةَ رَبِّكُمْ اِذَا اسْتَوَيْتُمْ عَلَيْهِ وَتَقُوْلُوْا سُبْحٰنَ الَّذِيْ سَخَّرَ لَنَا هٰذَا وَمَا كُنَّا لَهٗ مُقْرِنِيْنَۙ

litastawū ‘alā ẓuhūrihī ṡumma tażkurū ni‘mata rabbikum iżastawaitum ‘alaihi wa taqūlū subḥānal-lażī sakhkhara lanā hāżā wa mā kunnā lahū muqrinīn(a).

ताकि अहाँ एकर पीठ पर बैसि जाउ आ तखन जखन अहाँ एहि पर बैसल रही तखन अपन प्रभुक अनुग्रह मोन पाड़ू; आ जे अहाँ कहैत छी, "महिमा (अल्लाह) के जे ई सब हमरा सब के अधीन क' देने छथि, भले हम सब पहिने एकरा पर काबू नहि क' सकल रही,

وَاِنَّآ اِلٰى رَبِّنَا لَمُنْقَلِبُوْنَ

wa innā ilā rabbinā lamunqalibūn(a).

आ सत्ते हम सभ अपन प्रभु लग घुरि जायब।”

وَجَعَلُوْا لَهٗ مِنْ عِبَادِهٖ جُزْءًا ۗاِنَّ الْاِنْسَانَ لَكَفُوْرٌ مُّبِيْنٌ ۗ ࣖ

wa ja‘alū lahū min ‘ibādihī juz'ā(n), innal-insāna lakafūrum mubīn(un).

आ हुनकर किछु सेवक केँ हुनकर मानैत छथि | सचमुच, मनुष्य स्पष्ट नजरि मे (भगवानक आशीर्वादक) पाखण्डी अछि |

اَمِ اتَّخَذَ مِمَّا يَخْلُقُ بَنٰتٍ وَّاَصْفٰىكُمْ بِالْبَنِيْنَ ۗ

amittakhażū mimmā yakhluqu banātiw wa aṣfākum bil-banīn(a).

की हुनका लेल उचित अछि जे ओ जे बनौने छथि हुनका मे सँ बेटी लऽ कऽ अहाँ केँ बेटा देथिन?

وَاِذَا بُشِّرَ اَحَدُهُمْ بِمَا ضَرَبَ لِلرَّحْمٰنِ مَثَلًا ظَلَّ وَجْهُهٗ مُسْوَدًّا وَّهُوَ كَظِيْمٌ

wa iżā busysyira aḥaduhum bimā ḍaraba lir-raḥmāni maṡalan ẓalla wajhuhū muswaddaw wa huwa kaẓīm(un).

आ जँ हुनका सभ मे सँ एकटा केँ नीक खबरि देल जाय जे की (बेटीक जन्म) (बेटीक जन्म) परम दयालुक लेल उदाहरणक रूप मे प्रयोग कयल जाइत अछि तऽ ओकर चेहरा कारी भ' जाइत छैक, कारण ओ उदासी (आ क्रोध) केँ रोकने अछि |

اَوَمَنْ يُّنَشَّؤُا فِى الْحِلْيَةِ وَهُوَ فِى الْخِصَامِ غَيْرُ مُبِيْنٍ

awamay yunasysya'u fil-ḥilyati wa huwa fil-khiṣāmi gairu mubīn(in).

आ की ई उचित (भगवानक संतान बनब) जे कियो आभूषणक रूप मे पलल-बढ़ल छल जखन कि ओ कोनो बहस मे दृढ़ आ स्पष्ट कारण देबा मे असमर्थ अछि?

وَجَعَلُوا الْمَلٰۤىِٕكَةَ الَّذِيْنَ هُمْ عِبٰدُ الرَّحْمٰنِ اِنَاثًا ۗ اَشَهِدُوْا خَلْقَهُمْ ۗسَتُكْتَبُ شَهَادَتُهُمْ وَيُسْـَٔلُوْنَ

wa ja‘alul-malā'ikatal-lażīna hum ‘ibādur raḥmāni ināṡā(n), asyahidū khalqahum, satuktabu syahādatuhum wa yus'alūn(a).

आ (अल्लाह) परम दयालु के सेवक के फरिश्ता के स्त्री बना देलखिन। की ओ सभ (स्वर्गदूत सभक) सृष्टिक गवाह बनलाह? बाद मे हुनकर गवाही लिखल जायत आ हुनका सब के जवाबदेही देल जायत।

وَقَالُوْا لَوْ شَاۤءَ الرَّحْمٰنُ مَا عَبَدْنٰهُمْ ۗمَا لَهُمْ بِذٰلِكَ مِنْ عِلْمٍ اِنْ هُمْ اِلَّا يَخْرُصُوْنَۗ

wa qālū lau syā'ar-raḥmānu mā ‘abadnāhum, mā lahum biżālika min ‘ilm(in), in hum illā yakhruṣūn(a).

आ ओ सभ कहलक जे जँ (अल्लाह) दयालु चाहथि तँ हम सभ हुनका सभक (फरिश्ता सभक) इबादत नहि करितहुँ |” हुनका सभकेँ एहि विषयमे कनिको ज्ञान नहि छनि । ई सब खाली अंदाजा लगाबय स बेसी किछु नहि अछि।

اَمْ اٰتَيْنٰهُمْ كِتٰبًا مِّنْ قَبْلِهٖ فَهُمْ بِهٖ مُسْتَمْسِكُوْنَ

am ātaināhum kitābam min qablihī fahum bihī mustamsikūn(a).

आकि हम सभ पहिने हुनका सभ केँ कोनो पोथी देने छी, आ ओ सभ ओकर पालन कयलनि?

بَلْ قَالُوْٓا اِنَّا وَجَدْنَآ اٰبَاۤءَنَا عَلٰٓى اُمَّةٍ وَّاِنَّا عَلٰٓى اٰثٰرِهِمْ مُّهْتَدُوْنَ

bal qālū innā wajadnā ābā'anā ‘alā ummatiw wa innā ‘alā āṡārihim muhtadūn(a).

एतेक धरि जे ओ सभ कहलनि जे, "सत्ते, हमरा सभ केँ पता चलल जे हमर पूर्वज कोनो धर्मक पालन करैत छलाह, आ हमरा सभ केँ हुनकर नक्शेकदम पर चलबाक मार्गदर्शन भेटल अछि।"

وَكَذٰلِكَ مَآ اَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ فِيْ قَرْيَةٍ مِّنْ نَّذِيْرٍۙ اِلَّا قَالَ مُتْرَفُوْهَآ ۙاِنَّا وَجَدْنَآ اٰبَاۤءَنَا عَلٰٓى اُمَّةٍ وَّاِنَّا عَلٰٓى اٰثٰرِهِمْ مُّقْتَدُوْنَ

wa każālika mā arsalnā min qablika fī qaryatim min nażīr(in), illā qāla mutrafūhā, innā wajadnā ābā'anā ‘alā ummatiw wa innā ‘alā āṡārihim muqtadūn(a).

आ तहिना जखन हम अहाँ (हे मुहम्मद) सँ पहिने कोनो चेतावक केँ कोनो भूमि पर पठबैत छलहुँ त' ओकर आलीशान लोक कहैत छल, "सत्ते, हमरा लोकनि केँ अपन पूर्वज केँ कोनो धर्म पर चलैत भेटल, आ हम सब मात्र हुनकर नक्शेकदम पर चलैत छी."

۞ قٰلَ اَوَلَوْ جِئْتُكُمْ بِاَهْدٰى مِمَّا وَجَدْتُّمْ عَلَيْهِ اٰبَاۤءَكُمْۗ قَالُوْٓا اِنَّا بِمَآ اُرْسِلْتُمْ بِهٖ كٰفِرُوْنَ

qāla awalau ji'tukum bi'ahdā mimmā wajattum ‘alaihi ābā'akum, qālū innā bimā ursiltum bihī kāfirūn(a).

(रसूलुल्लाह) कहलखिन, “की अहाँ हुनकर पाछाँ चलब भले हम अहाँक पिता जे धर्म पालन केने छलाह ताहि सँ नीक धर्म अनब?” ओ सभ कहलकनि, “सत्ते, हम सभ ओहि बात पर अविश्वास करैत छी जे अहाँ केँ जे कहबाक आज्ञा देल गेल छल।”

فَانْتَقَمْنَا مِنْهُمْ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُكَذِّبِيْنَ ࣖ

fantaqamnā minhum fanẓur kaifa kāna ‘āqibatul-mukażżibīn(a).

तखन हम सभ ओकरा सभकेँ नष्ट कऽ देलियैक, तँ देखू जे (सत्यक) अस्वीकार करयवला सभक की होइत छैक।

وَاِذْ قَالَ اِبْرٰهِيْمُ لِاَبِيْهِ وَقَوْمِهٖٓ اِنَّنِيْ بَرَاۤءٌ مِّمَّا تَعْبُدُوْنَۙ

wa iż qāla ibrāhīmu li'abīhi wa qaumihī innanī barā'um mimmā ta‘budūn(a).

आ (याद करू) जखन इब्राहिम अपन पिता आ अपन लोक केँ कहलखिन, "सत्ते, हम अपना केँ ओहि सँ अलग क' लैत छी जे अहाँ सब जे पूजा करैत छी,

اِلَّا الَّذِيْ فَطَرَنِيْ فَاِنَّهٗ سَيَهْدِيْنِ

illāl-lażī faṭaranī fa'innahū sayahdīn(i).

सिवाय (अहाँ पूजैत छी) अल्लाह जे हमरा बनौलनि; कारण, ओ हमरा मार्गदर्शन करताह।”

وَجَعَلَهَا كَلِمَةً ۢ بَاقِيَةً فِيْ عَقِبِهٖ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَۗ

wa ja‘alahā kalimatam bāqiyatan fī ‘aqibihī la‘allahum yarji‘ūn(a).

आ (इब्राहिम) अपन वंशज लेल (एकेश्वरवादक वाक्य) एकटा शाश्वत वाक्य बनौलनि जाहि सँ ओ सभ (एकेश्वरवादक वाक्य मे) घुरि जाथि |

بَلْ مَتَّعْتُ هٰٓؤُلَاۤءِ وَاٰبَاۤءَهُمْ حَتّٰى جَاۤءَهُمُ الْحَقُّ وَرَسُوْلٌ مُّبِيْنٌ

bal matta‘tu hā'ulā'i wa ābā'ahum ḥattā jā'ahumul-ḥaqqu wa rasūlum mubīn(un).

असल मे हम हुनका आ हुनकर पूर्वज के जीवन के आनंद तब तक देने छी जाबत तक सच्चाई (अल-कुरान) हुनका सब के पास एकटा रसूलुल्लाह के संग नै आबि गेल छल जे एकरा बुझेलनि।

وَلَمَّا جَاۤءَهُمُ الْحَقُّ قَالُوْا هٰذَا سِحْرٌ وَّاِنَّا بِهٖ كٰفِرُوْنَ

wa lammā jā'ahumul-ḥaqqu qālū hāżā siḥruw wa innā bihī kāfirūn(a).

मुदा जखन सच्चाई (कुरान) हुनका सब लग आयल त ओ सब कहलक, "ई जादू अछि आ सचमुच हम सब एकरा नकारैत छी।"

وَقَالُوْا لَوْلَا نُزِّلَ هٰذَا الْقُرْاٰنُ عَلٰى رَجُلٍ مِّنَ الْقَرْيَتَيْنِ عَظِيْمٍ

wa qālū lau lā nuzzila hāżal-qur'ānu ‘alā rajulim minal-qaryataini ‘aẓīm(in).

आरू वू (ई भी) कहलकै, "ई कुरान ई दूनू देश (मक्का आरू ताइफ) म॑ स॑ एक के महान (अमीर आरू प्रभावशाली) लोगऽ के सामने कियैक नै प्रकट करलऽ गेलै?"

اَهُمْ يَقْسِمُوْنَ رَحْمَتَ رَبِّكَۗ نَحْنُ قَسَمْنَا بَيْنَهُمْ مَّعِيْشَتَهُمْ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۙ وَرَفَعْنَا بَعْضَهُمْ فَوْقَ بَعْضٍ دَرَجٰتٍ لِّيَتَّخِذَ بَعْضُهُمْ بَعْضًا سُخْرِيًّا ۗوَرَحْمَتُ رَبِّكَ خَيْرٌ مِّمَّا يَجْمَعُوْنَ

ahum yaqsimūna raḥmata rabbik(a), naḥnu qasamnā bainahum ma‘īsyatahum fil-ḥayātid-dun-yā, wa rafa‘nā ba‘ḍahum fauqa ba‘ḍin darajātil liyattakhiża ba‘ḍuhum ba‘ḍan sukhriyyā(n), wa raḥmatu rabbika khairum mimmā yajma‘ūn(a).

की ओ सभ अहाँक प्रभुक दया बाँटि दैत छथि? हम सब एहि संसारक जीवन मे हुनकर रोजी-रोटी निर्धारित करैत छी, आ किछु गोटे केँ डिग्री मे दोसर सँ ऊपर उठौने छी, जाहि सँ किछु गोटे केँ दोसर सँ लाभ भ' सकय। आ जे किछु ओ सभ जमा करैत छथि ताहि सँ अहाँक प्रभुक दया नीक अछि ।

وَلَوْلَآ اَنْ يَّكُوْنَ النَّاسُ اُمَّةً وَّاحِدَةً لَّجَعَلْنَا لِمَنْ يَّكْفُرُ بِالرَّحْمٰنِ لِبُيُوْتِهِمْ سُقُفًا مِّنْ فِضَّةٍ وَّمَعَارِجَ عَلَيْهَا يَظْهَرُوْنَۙ

wa lau lā ay yakūnan-nāsu ummataw wāḥidatal laja‘alnā limay yakfuru bir-raḥmāni libuyūtihim suqufam min fiḍḍatiw wa ma‘ārija ‘alaihā yaẓharūn(a).

आ जँ मनुक्ख केँ एक लोक बनय सँ रोकब नहि रहैत (अविश्वास मे) त' हम सभ (अल्लाह) परम दयालु केँ काफिर करयवला सभक लेल, हुनकर घरक छत चानी सँ बना दैतहुँ, संगहि ओ चढ़य बला सीढ़ी सेहो,

وَلِبُيُوْتِهِمْ اَبْوَابًا وَّسُرُرًا عَلَيْهَا يَتَّكِـُٔوْنَۙ

wa libuyūtihim abwābaw wa sururan ‘alaihā yattaki'ūn(a).

आ (हम सभ सेहो) हुनका लोकनिक घरक लेल (चानीक) दरबज्जा बनौलहुँ, आ (ओहो) सोफा सेहो बनौलहुँ जाहि पर ओ सभ झुकल छथि।

وَزُخْرُفًاۗ وَاِنْ كُلُّ ذٰلِكَ لَمَّا مَتَاعُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۗوَالْاٰخِرَةُ عِنْدَ رَبِّكَ لِلْمُتَّقِيْنَ ࣖ

wa zukhrufā(n), wa in kullu żālika lammā matā‘ul-ḥayātid-dun-yā, wal-ākhiratu ‘inda rabbika lil-muttaqīn(a).

आ (हम सभ सोनासँ गहना सेहो बनबैत छी)। आ ई सबटा सांसारिक जीवनक सुखक अतिरिक्त किछु नहि अछि, जखन कि अहाँक प्रभुक संग परलोकक जीवन पुण्यात्माक लेल आरक्षित अछि |

وَمَنْ يَّعْشُ عَنْ ذِكْرِ الرَّحْمٰنِ نُقَيِّضْ لَهٗ شَيْطٰنًا فَهُوَ لَهٗ قَرِيْنٌ

wa may ya‘syu ‘an żikrir-raḥmāni nuqayyiḍ lahū syaiṭānan fahuwa lahū qarīn(un).

आ जे कियो अल्लाह, दयालु (कुरान) के शिक्षा स मुँह मोड़ैत अछि, हम शैतान के (ओकरा भटकाबय) दैत छी आ ओकर अंतरंग दोस्त बनैत छी।

وَاِنَّهُمْ لَيَصُدُّوْنَهُمْ عَنِ السَّبِيْلِ وَيَحْسَبُوْنَ اَنَّهُمْ مُّهْتَدُوْنَ

wa innahum layaṣuddūnahum ‘anis-sabīli wa yaḥsabūna annahum muhtadūn(a).

आ सचमुच, ओ सभ (शैतान) ओकरा सभकेँ सही बाटसँ बाधित करैत अछि जखन कि ओ सभ ई सोचैत अछि जे ओकरा सभकेँ मार्गदर्शन कयल गेल अछि ।

حَتّٰىٓ اِذَا جَاۤءَنَا قَالَ يٰلَيْتَ بَيْنِيْ وَبَيْنَكَ بُعْدَ الْمَشْرِقَيْنِ فَبِئْسَ الْقَرِيْنُ

Ḥattā iżā jā'anā qāla yā laita bainī wa bainaka bu‘dal-masyriqaini fa bi'sal-qarīn(u).

ताकि जखन मुँह घुमाबय बला लोक हमरा सभ लग (कयामतक दिन) आओत तखन ओ कहताह, "हे! जँ हमरा आ अहाँक बीचक (दूरी) पूब आ पश्चिमक दूरी जकाँ रहैत! सचमुच (शैतान) सबसँ दुष्ट मित्र (मनुक्खक लेल) अछि।"

وَلَنْ يَّنْفَعَكُمُ الْيَوْمَ اِذْ ظَّلَمْتُمْ اَنَّكُمْ فِى الْعَذَابِ مُشْتَرِكُوْنَ

wa lay yanfa‘akumul-yauma iẓ ẓalamtum annakum fil-‘ażābi musytarikūn(a).

आ (अहाँक आशा) ओहि दिन अहाँ सभ केँ कोनो फायदा नहि होयत, कारण अहाँ सभ (अपना सँ) अन्याय केने छी।

اَفَاَنْتَ تُسْمِعُ الصُّمَّ اَوْ تَهْدِى الْعُمْيَ وَمَنْ كَانَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

afa anta tusmi‘uṣ-ṣumma au tahdil-‘umya wa man kāna fī ḍalālim mubīn(in).

त की अहाँ (मुहम्मद) बहीर व्यक्ति के सुनय में सक्षम छी, या (की) अहाँ एकटा एहन व्यक्ति के मार्गदर्शन द सकैत छी जे आन्हर अछि (हृदय में) आ ओहि व्यक्ति के जे स्पष्ट गलती में रहैत अछि?

فَاِمَّا نَذْهَبَنَّ بِكَ فَاِنَّا مِنْهُمْ مُّنْتَقِمُوْنَۙ

fa immā nażhabanna bika fa innā minhum muntaqimūn(a).

त सचमुच, जँ हम अहाँ सभ केँ (विजय प्राप्त करबा सँ पहिने) पारित करितहुँ, तखन वास्तव मे हम सभ एखनो हुनका सभ केँ (परलोक मे) दंड देबितहुँ,

اَوْ نُرِيَنَّكَ الَّذِيْ وَعَدْنٰهُمْ فَاِنَّا عَلَيْهِمْ مُّقْتَدِرُوْنَ

au nuriyannakal-lażī wa‘adnāhum fa'innā ‘alaihim muqtadirūn(a).

या हम अहाँ के (दण्ड) देखा देब जे हम हुनका सब के धमकी देने छी। तऽ सत्ते, हमरा सभक हुनका सभ पर अधिकार अछि।

فَاسْتَمْسِكْ بِالَّذِيْٓ اُوْحِيَ اِلَيْكَ ۚاِنَّكَ عَلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ

fastamsik bil-lażī ūḥiya ilaik(a), innaka ‘alā ṣirāṭim mustaqīm(in).

तेँ (धर्म) केँ मजबूती सँ पकड़ू जे अहाँ केँ प्रकट कयल गेल अछि। सत्ते, अहाँ सोझ बाट पर छी।

وَاِنَّهٗ لَذِكْرٌ لَّكَ وَلِقَوْمِكَ ۚوَسَوْفَ تُسْـَٔلُوْنَ

wa innahū lażikrul laka wa liqaumik(a), wa saufa tus'alūn(a).

आरू सचमुच, कुरान सचमुच में तोरा आरू तोरऽ लोगऽ लेली एगो चेतावनी छै, आरू एक दिन तोरा जवाबदेही भी होय जैतै ।

وَسْـَٔلْ مَنْ اَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رُّسُلِنَآ ۖ اَجَعَلْنَا مِنْ دُوْنِ الرَّحْمٰنِ اٰلِهَةً يُّعْبَدُوْنَ ࣖ

was'al man arsalnā min qablika mir rusulinā, aja‘alnā min dūnir-raḥmāni ālihatay yu‘badūn(a).

आ (मुहम्मद) अपन दूत सभ सँ पूछू, जिनका हम अहाँ सभ सँ पहिने पठेने छी, "की हम सभ (अल्लाह) परम दयालु के अलावा कोनो अन्य देवता केँ पूजबाक लेल नियुक्त केने छी?"

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا مُوْسٰى بِاٰيٰتِنَآ اِلٰى فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهٖ فَقَالَ اِنِّيْ رَسُوْلُ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ

wa laqad arsalnā mūsā bi'āyātinā ilā fir‘auna wa mala'ihī fa qāla innī rasūlu rabbil-‘ālamīn(a).

आरू सचमुच, हम्में मूसा क॑ अपनऽ चमत्कार के साथ फिरौन आरू ओकरऽ लोगऽ के नेता सिनी के पास भेजलकै । तेँ ओ (मूसा) कहलनि, "सत्ते हम सभ लोकक प्रभुक दूत छी।"

فَلَمَّا جَاۤءَهُمْ بِاٰيٰتِنَآ اِذَا هُمْ مِّنْهَا يَضْحَكُوْنَ

falammā jā'ahum bi'āyātinā iżā hum minhā yaḍḥakūn(a).

तेँ जखन ओ (मूसा) हमरा सभक चमत्कार ल' क' हुनका सभक लग आबि गेलाह त' ओ सभ तुरन्त हुनका पर हँसि देलनि।

وَمَا نُرِيْهِمْ مِّنْ اٰيَةٍ اِلَّا هِيَ اَكْبَرُ مِنْ اُخْتِهَاۗ وَاَخَذْنٰهُمْ بِالْعَذَابِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَ

wa mā nurīhim min āyatin illā hiya akbaru min ukhtihā, wa akhażnāhum bil-‘ażābi la‘allahum yarji‘ūn(a).

आ हम सभ हुनका सभकेँ चमत्कार नहि देखौलियैन जाबत धरि (चमत्कार) (पिछला) चमत्कार सभसँ पैघ नहि छल। आ हम हुनका सभ पर सजा देलियनि जाहि सँ ओ सभ (सही मार्ग पर) घुरि जाथि |

وَقَالُوْا يٰٓاَيُّهَ السَّاحِرُ ادْعُ لَنَا رَبَّكَ بِمَا عَهِدَ عِنْدَكَۚ اِنَّنَا لَمُهْتَدُوْنَ

wa qālū yā ayyuhas-sāḥirud‘u lanā rabbaka bimā ‘ahida ‘indak(a), innanā lamuhtadūn(a).

आ ओ सभ कहलक, "हे जादूगर! अपन प्रभु सँ प्रार्थना करू जे ओ अहाँ सँ जे प्रतिज्ञा केने छथि, ताहि अनुसार हमरा सभ केँ (मुक्त) करथि; सचमुच हम सभ (जँ अहाँक प्रार्थनाक उत्तर भेटि जायत) मार्गदर्शन कयल जायत।"

فَلَمَّا كَشَفْنَا عَنْهُمُ الْعَذَابَ اِذَا هُمْ يَنْكُثُوْنَ

falammā kasyafnā ‘anhumul-‘ażāba iżā hum yankuṡūn(a).

तेँ जखन हम हुनका सभ सँ सजा हटा देलियनि तऽ ओ सभ तुरन्त अपन वचन तोड़ि देलनि ।

وَنَادٰى فِرْعَوْنُ فِيْ قَوْمِهٖ قَالَ يٰقَوْمِ اَلَيْسَ لِيْ مُلْكُ مِصْرَ وَهٰذِهِ الْاَنْهٰرُ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِيْۚ اَفَلَا تُبْصِرُوْنَۗ

wa nādā fir‘aunu fī qaumihī qāla yā qaumi alaisa lī mulku miṣra wa hāżihil-anhāru tajrī min taḥtī, afalā tubṣirūn(a).

फिरौन अपन लोक सभ केँ आवाज देलक, "हे हमर लोक! की मिस्रक राज्य हमर नहि अछि आ ई नदी सभ हमरा नीचाँ बहैत अछि, की अहाँ सभ नहि देखैत छी?"

اَمْ اَنَا۠ خَيْرٌ مِّنْ هٰذَا الَّذِيْ هُوَ مَهِيْنٌ ەۙ وَّلَا يَكَادُ يُبِيْنُ

am ana khairum min hāżal-lażī huwa mahīn(un), wa lā yakādu yubīn(u).

की हम एहि आदमी (मूसा) सँ नीक नहि छी जे नीच अछि आ जे (अपन बात) मुश्किल सँ बुझा सकैत अछि?

فَلَوْلَآ اُلْقِيَ عَلَيْهِ اَسْوِرَةٌ مِّنْ ذَهَبٍ اَوْ جَاۤءَ مَعَهُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ مُقْتَرِنِيْنَ

falau lā ulqiya ‘alaihi aswiratum min żahabin au jā'a ma‘ahul-malā'ikatu muqtarinīn(a).

तखन ओ (मूसा) सोनाक कंगन किएक नहि पहिरने छलाह वा हुनका संग कोनो स् वर्गदूत केँ संग आबि गेल छलाह?”

فَاسْتَخَفَّ قَوْمَهٗ فَاَطَاعُوْهُ ۗاِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمًا فٰسِقِيْنَ

fastakhaffa qaumahū fa aṭā‘ūh(u), innahum kānū qauman fāsiqīn(a).

तेँ (फिरौन) एहि शब्द सभ सँ अपन लोक सभ केँ प्रभावित केलनि, जाहि सँ ओ सभ हुनकर आज्ञा मानैत रहलाह | सत्ते, ओ सभ दुष्ट लोक छथि।

فَلَمَّآ اٰسَفُوْنَا انْتَقَمْنَا مِنْهُمْ فَاَغْرَقْنٰهُمْ اَجْمَعِيْنَۙ

falammā āsafūnantaqamnā minhum fa agraqnāhum ajma‘īn(a).

त जखन ओ सब हमरा सब के क्रोधित केलक त हम सब ओकरा सब के सजा देलहुं, तखन हम सब के (समुद्र में) डूबा देलहुं,

فَجَعَلْنٰهُمْ سَلَفًا وَّمَثَلًا لِّلْاٰخِرِيْنَ ࣖ

fa ja‘alnāhum salafaw wa maṡalal lil-ākhirīn(a).

तेँ हम हुनका सभकेँ पूर्वक (लोक) बना देलियैक आ बादक लोकक लेल एकटा पाठ बना देलियैक।

۞ وَلَمَّا ضُرِبَ ابْنُ مَرْيَمَ مَثَلًا اِذَا قَوْمُكَ مِنْهُ يَصِدُّوْنَ

wa lammā ḍuribabnu maryama maṡalan iżā qaumuka minhu yaṣiddūn(a).

आ जखन मरियम के बेटा (ईसा) के उदाहरण के रूप में प्रयोग कयल गेल त अचानक अहाँक लोक (कुरैश कबीला) एकर कारणे जयजयकार केलक।

وَقَالُوْٓا ءَاٰلِهَتُنَا خَيْرٌ اَمْ هُوَ ۗمَا ضَرَبُوْهُ لَكَ اِلَّا جَدَلًا ۗبَلْ هُمْ قَوْمٌ خَصِمُوْنَ

wa qālū a'ālihatunā khairun am huw(a), mā ḍarabūhu laka illā jadalā(n), bal hum qaumun khaṣimūn(a).

आ ओ सभ कहलथिन, “हमरा सभक देवता, कोन नीक अछि आकि ओ (ईसा)?” ओ सभ अहाँकेँ (दृष्टान्त) नहि देलक मुदा मात्र बहस करबाक इरादासँ, वास्तवमे ओ सभ झगड़ा करब पसिन करयवला लोक अछि।

اِنْ هُوَ اِلَّا عَبْدٌ اَنْعَمْنَا عَلَيْهِ وَجَعَلْنٰهُ مَثَلًا لِّبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ۗ

in huwa illā ‘abdun an‘amnā ‘alaihi wa ja‘alnāhu maṡalal libanī isrā'īl(a).

ओ (ईशा) एकटा सेवक के अलावा किछु नहि छलाह जिनका पर हम हुनका अनुग्रह (भविष्यवाणी) केलौं आ हम हुनका इस्राएल के सन्तान के लेल एकटा पाठ के उदाहरण बनेलौं।

وَلَوْ نَشَاۤءُ لَجَعَلْنَا مِنْكُمْ مَّلٰۤىِٕكَةً فِى الْاَرْضِ يَخْلُفُوْنَ

wa lau nasyā'u laja‘alnā minkum malā'ikatan fil-arḍi yakhlufūn(a).

आ जँ हम सभ चाहैत रहितहुँ तँ अहाँ सभक बीच स्वर्गदूत (पीढ़ी सँ पीढ़ी) केँ पृथ्वी पर अहाँक प्रतिस्थापन बना दैतहुँ।

وَاِنَّهٗ لَعِلْمٌ لِّلسَّاعَةِ فَلَا تَمْتَرُنَّ بِهَا وَاتَّبِعُوْنِۗ هٰذَا صِرَاطٌ مُّسْتَقِيْمٌ

wa innahū la‘ilmul lis-sā‘ati falā tamtarunna bihā wattabi‘ūn(i), hāżā ṣirāṭum mustaqīm(un).

आ सचमुच, ओ (यीशु) घड़ीक निशानी छथि। तेँ एहि मे कोनो संदेह नहि करू, आ हमरा पाछाँ पड़ू। ई सोझ बाट अछि।

وَلَا يَصُدَّنَّكُمُ الشَّيْطٰنُۚ اِنَّهٗ لَكُمْ عَدُوٌّ مُّبِيْنٌ

wa lā yaṣuddannakumusy-syaiṭān(u), innahū lakum ‘aduwwum mubīn(un).

आ शैतान द्वारा कहियो नहि घुमाउ। सचमुच शैतान अहाँक लेल असली दुश्मन अछि।

وَلَمَّا جَاۤءَ عِيْسٰى بِالْبَيِّنٰتِ قَالَ قَدْ جِئْتُكُمْ بِالْحِكْمَةِ وَلِاُبَيِّنَ لَكُمْ بَعْضَ الَّذِيْ تَخْتَلِفُوْنَ فِيْهِۚ فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوْنِ

wa lammā jā'a ‘īsā bil-bayyināti qāla qad ji'tukum bil-ḥikmati wa li'ubayyina lakum ba‘ḍal-lażī takhtalifūna fīh(i), fattaqullāha wa aṭī‘ūn(i).

आ जखन यीशु सूचना ल' क' अयलाह त' कहलनि, "सत्ते हम अहाँ लग बुद्धिमानी ल' क' आयल छी आ अहाँ सभ केँ किछु एहन बात बुझेबाक लेल जे अहाँ सभ विवाद क' रहल छी, तेँ अल्लाह सँ डरू आ हमर बात मानू।"

اِنَّ اللّٰهَ هُوَ رَبِّيْ وَرَبُّكُمْ فَاعْبُدُوْهُۗ هٰذَا صِرَاطٌ مُّسْتَقِيْمٌ

innallāha huwa rabbī wa rabbukum fa‘budūh(u), hāżā ṣirāṭum mustaqīm(un).

सचमुच अल्लाह, ओ हमर प्रभु आ अहाँक प्रभु छथि, तेँ हुनकर पूजा करू। ई सोझ बाट अछि।”

فَاخْتَلَفَ الْاَحْزَابُ مِنْۢ بَيْنِهِمْ ۚفَوَيْلٌ لِّلَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مِنْ عَذَابِ يَوْمٍ اَلِيْمٍ

fakhtalafal-aḥzābu mim bainihim, fawailul lil-lażīna ẓalamūmin ‘ażābi yaumin alīm(in).

मुदा समूह (जे अस्तित्व मे अछि) आपस मे भिन्न अछि, तेँ कष्टदायक दिन (प्रलयंकर) पर सजाय के कारण अपराधी के धिक्कार अछि |

هَلْ يَنْظُرُوْنَ اِلَّا السَّاعَةَ اَنْ تَأْتِيَهُمْ بَغْتَةً وَّهُمْ لَا يَشْعُرُوْنَ

hal yanẓurūna illas-sā‘ata an ta'tiyahum bagtataw wa hum lā yasy‘urūn(a).

की ओ सब खाली अचानक कयामत के दिन के इंतजार क रहल छैथ जखन कि ओ सब एहि स अनभिज्ञ छैथ?

اَلْاَخِلَّاۤءُ يَوْمَىِٕذٍۢ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ اِلَّا الْمُتَّقِيْنَ ۗ ࣖ

al-akhillā'u yauma'iżim ba‘ḍuhum liba‘ḍin ‘aduwwun illal-muttaqīn(a).

ओहि दिन घनिष्ठ मित्र एक दोसराक दुश्मन हेताह, सिवाय पुण्यात्मा के।

يٰعِبَادِ لَاخَوْفٌ عَلَيْكُمُ الْيَوْمَ وَلَآ اَنْتُمْ تَحْزَنُوْنَۚ

yā ‘ibādi lā khaufun ‘alaikumul-yauma wa lā antum taḥzanūn(a).

"हे हमर सेवक सभ! ओहि दिन अहाँ सभक लेल कोनो भय नहि होयत आ ने अहाँ सभ शोक करब।"

اَلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِاٰيٰتِنَا وَكَانُوْا مُسْلِمِيْنَۚ

allażīna āmanū bi'āyātinā wa kānū muslimīn(a).

(अर्थात) जे हमर श्लोक पर विश्वास करैत छथि आ ओ सब अधीन भ जाइत छथि |

اُدْخُلُوا الْجَنَّةَ اَنْتُمْ وَاَزْوَاجُكُمْ تُحْبَرُوْنَ

udkhulul-jannata antum wa azwājukum tuḥbarūn(a).

जन्नत मे प्रवेश करू, अहाँ आ अहाँक जीवनसाथी सुखी रहब।”

يُطَافُ عَلَيْهِمْ بِصِحَافٍ مِّنْ ذَهَبٍ وَّاَكْوَابٍ ۚوَفِيْهَا مَا تَشْتَهِيْهِ الْاَنْفُسُ وَتَلَذُّ الْاَعْيُنُ ۚوَاَنْتُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَۚ

yuṭāfu ‘alaihim biṣiḥāfim min żahabiw wa akwāb(in), wa fīhā mā tasytahīhil-anfusu wa talażżul-a‘yun(u), wa antum fīhā khālidūn(a).

सोनाक थारी आ चश्माक चारू कात घुमाओल जाइत छलैक आ स्वर्ग मे हृदयक जे इच्छा छलैक आ आँखि केँ नीक लागय बला सब किछु छलैक। आ अहाँ सभ ओहि मे टिकब।

وَتِلْكَ الْجَنَّةُ الَّتِيْٓ اُوْرِثْتُمُوْهَا بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

wa tilkal-jannatul-latī ūriṡtumūhā bimā kuntum ta‘malūn(a).

आ से स्वर्ग अछि जे अहाँक नीक काजक कारणेँ अहाँक उत्तराधिकार मे भेटत।

لَكُمْ فِيْهَا فَاكِهَةٌ كَثِيْرَةٌ مِّنْهَا تَأْكُلُوْنَ

lakum fīhā fākihatun kaṡīratum minhā ta'kulūn(a).

जन्नत मे अहाँक लेल बहुत रास फल अछि, जाहि मे सँ किछु अहाँ खा सकैत छी।

اِنَّ الْمُجْرِمِيْنَ فِيْ عَذَابِ جَهَنَّمَ خٰلِدُوْنَۖ

innal-mujrimīna fī ‘ażābi jahannama khālidūn(a).

सचमुच, जे पाप करैत छथि, ओ अनन्त काल धरि नरकक यातना मे रहताह।

لَا يُفَتَّرُ عَنْهُمْ وَهُمْ فِيْهِ مُبْلِسُوْنَ ۚ

lā yufattaru ‘anhum wa hum fīhi mublisūn(a).

हुनका सभक लेल (दण्ड) हल्का नहि भेल अछि, आ ओ सभ एहि मे निराश भ' जाइत छथि ।

وَمَا ظَلَمْنٰهُمْ وَلٰكِنْ كَانُوْا هُمُ الظّٰلِمِيْنَ

wa mā ẓalamnāhum wa lākin kānū humuẓ-ẓālimīn(a).

आ हम सभ हुनका सभ सँ अन्याय नहि केलहुँ, बल् कि ओ सभ अपना पर अन्याय केलनि।

وَنَادَوْا يٰمٰلِكُ لِيَقْضِ عَلَيْنَا رَبُّكَۗ قَالَ اِنَّكُمْ مّٰكِثُوْنَ

wa nādau yā māliku liyaqḍi ‘alainā rabbuk(a), qāla innakum mākiṡūn(a).

आ ओ सभ कानय लागल, "हे (फरिश्ता) मालिक! अहाँक प्रभु हमरा सभ केँ बस मारि दियौक।" ओ उत्तर देलथिन, “सत्ते, अहाँ (एहि नरक मे) रहब।”

لَقَدْ جِئْنٰكُمْ بِالْحَقِّ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَكُمْ لِلْحَقِّ كٰرِهُوْنَ

laqad ji'nākum bil-ḥaqqi wa lākinna akṡarakum lil-ḥaqqi kārihūn(a).

सचमुच हम सब सत्य के अहाँ सब के पास लाबय लेल आयल छी मुदा अहाँ सब में स बेसी गोटे सच्चाई स घृणा करैत छी।

اَمْ اَبْرَمُوْٓا اَمْرًا فَاِنَّا مُبْرِمُوْنَۚ

am abramū amran fa innā mubrimūn(a).

आकि ओ सभ कोनो साजिश (बुराई) के योजना बनौने छथि, तखन सत्ते हम सभ योजना बनौने छी (हुनकर साजिशक विरुद्ध)।

اَمْ يَحْسَبُوْنَ اَنَّا لَا نَسْمَعُ سِرَّهُمْ وَنَجْوٰىهُمْ ۗ بَلٰى وَرُسُلُنَا لَدَيْهِمْ يَكْتُبُوْنَ

am yaḥsabūna annā lā nasma‘u sirrahum wa najwāhum, balā wa rusulunā ladaihim yaktubūn(a).

आकि हुनका सभ के लगैत छनि जे हम सभ हुनकर रहस्य आ हुनकर फुसफुसाहटि नहि सुनैत छी? नै, हम सभ सुनैत छी, आ हमर सभक दूत (स्वर्गदूत) सदिखन हुनका सभक संग लिखैत रहैत छथि ।

قُلْ اِنْ كَانَ لِلرَّحْمٰنِ وَلَدٌ ۖفَاَنَا۠ اَوَّلُ الْعٰبِدِيْنَ

qul in kāna lir-raḥmāni walad(un), fa ana awwalul-‘ābidīn(a).

(मुहम्मद) कहू, "जँ ई सत्य अछि जे परम दयालु परमात्मा के एकटा संतान छनि, तखन हमहीं छी जे पहिने (बच्चा) के महिमामंडन केने रही।

سُبْحٰنَ رَبِّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ رَبِّ الْعَرْشِ عَمَّا يَصِفُوْنَ

subḥāna rabbis-samāwāti wal-arḍi rabbil-‘arsyi ‘ammā yaṣifūn(a).

आकाश-पृथ्वीक प्रभु, सिंहासनक प्रभुक महिमा हो, जे ओ सभ जे किछु कहैत छथि, ताहि सँ।”

فَذَرْهُمْ يَخُوْضُوْا وَيَلْعَبُوْا حَتّٰى يُلٰقُوْا يَوْمَهُمُ الَّذِيْ يُوْعَدُوْنَ

fa żarhum yakhūḍū wa yal‘abū ḥattā yulāqū yaumahumul-lażī yū‘adūn(a).

तेँ हुनका सभ केँ (गलती मे) डूबि जाय दियौक आ ता धरि खेलाइत रहू जाबत धरि ओ सभ ओहि दिन केँ पूरा नहि करथि जे हुनका सभ सँ वादा कएल गेल छल।

وَهُوَ الَّذِيْ فِى السَّمَاۤءِ اِلٰهٌ وَّ فِى الْاَرْضِ اِلٰهٌ ۗوَهُوَ الْحَكِيْمُ الْعَلِيْمُ

wa huwal-lażī fis-samā'i ilāhuw wa fil-arḍi ilāh(un), wa huwal-ḥakīmul-‘alīm(u).

आ ओ स्वर्ग मे प्रभु (पूजित) छथि आ पृथ्वी पर प्रभु (पूजित) छथि आ ओ सर्वज्ञ, सर्वज्ञ छथि |

وَتَبٰرَكَ الَّذِيْ لَهٗ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا ۚوَعِنْدَهٗ عِلْمُ السَّاعَةِۚ وَاِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ

wa tabārakal-lażī lahū mulkus-samāwāti wal-arḍi wa mā bainahumā, wa ‘indahū ‘ilmus-sā‘ah(ti), wa ilaihi turja‘ūn(a).

आ महिमा (अल्लाह) के हो जे आकाश आ पृथ्वी के राज्य के मालिक छैथ, आ ओकर बीच के की छै; आ हुनका लग कयामतक दिनक ज्ञान छनि आ हुनका लग अहाँ सभ वापस आबि जायब।

وَلَا يَمْلِكُ الَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِهِ الشَّفَاعَةَ اِلَّا مَنْ شَهِدَ بِالْحَقِّ وَهُمْ يَعْلَمُوْنَ

wa lā yamlikul-lażīna yad‘ūna min dūnihisy-syafā‘ata illā man syahida bil-ḥaqqi wa hum ya‘lamūn(a).

आ अल्लाह के अलावा दोसर के आह्वान करय वाला के शफाद (परलोक में मदद) नै भेटत; सिवाय ओहि के जे सत्य (तौहीद) के चिन्हैत छथि आ ओहि में विश्वास करैत छथि |

وَلَىِٕنْ سَاَلْتَهُمْ مَّنْ خَلَقَهُمْ لَيَقُوْلُنَّ اللّٰهُ فَاَنّٰى يُؤْفَكُوْنَۙ

wa la'in sa'altahum man khalaqahum layaqūlunnallāhu fa annā yu'fakūn(a).

आ जँ अहाँ हुनका सभसँ पूछब जे " हुनका सभकेँ के बनौलक तँ ओ सभ अवश्य उत्तर देत जे "अल्लाह" तखन हुनका सभकेँ (अल्लाहक इबादतसँ) कोना मोड़ल जा सकैत अछि।"

وَقِيْلِهٖ يٰرَبِّ اِنَّ هٰٓؤُلَاۤءِ قَوْمٌ لَّا يُؤْمِنُوْنَۘ

wa qīlihī yā rabbi inna hā'ulā'i qaumul lā yu'minūn(a).

आ (अल्लाह) हुनकर (मुहम्मद) के ई कहब के जनैत छथि जे, "हे हमर प्रभु, सचमुच ओ सब एहन लोक अछि जे विश्वास नहि करैत अछि।"

فَاصْفَحْ عَنْهُمْ وَقُلْ سَلٰمٌۗ فَسَوْفَ يَعْلَمُوْنَ ࣖ

faṣfaḥ ‘anhum wa qul salām(un), fa saufa ya‘lamūn(a).

तेँ हुनका सभ सँ मुँह घुमा कऽ कहू, “सलम (अलविदा)।” बाद मे हुनका सभ केँ (अपन अधलाह भाग्य) पता चलतनि।