Q.S सबा (سَبَأ) - 54 पदों की संख्या

اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْ لَهٗ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِ وَلَهُ الْحَمْدُ فِى الْاٰخِرَةِۗ وَهُوَ الْحَكِيْمُ الْخَبِيْرُ

al-ḥamdu lillāhil-lażī lahū mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍi wa lahul-ḥamdu fil-ākhirah(ti), wa huwal-ḥakīmul-khabīr(u).

अल्लाह के स्तुति जे आकाश में जे अछि आ धरती में अछि ओकर मालिक छथि आ परलोक में सब स्तुति अल्लाह के होयत। आ ओ परम बुद्धिमान, परम सटीक छथि।

يَعْلَمُ مَا يَلِجُ فِى الْاَرْضِ وَمَا يَخْرُجُ مِنْهَا وَمَا يَنْزِلُ مِنَ السَّمَاۤءِ وَمَا يَعْرُجُ فِيْهَاۗ وَهُوَ الرَّحِيْمُ الْغَفُوْرُ

ya‘lamu mā yaliju fil-arḍi wa mā yakhruju minhā wa mā yanzilu minas-samā'i wa mā ya‘ruju fīhā, wa huwar-raḥīmul-gafūr(u).

पृथ्वी मे की प्रवेश करैत अछि, ओहि मे सँ की निकलैत अछि, आकाश सँ की उतरैत अछि आ ओकरा मे की उठैत अछि, से ओकरा बुझल छैक। आ ओ परम दयालु, परम क्षमाशील छथि।

وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَا تَأْتِيْنَا السَّاعَةُ ۗقُلْ بَلٰى وَرَبِّيْ لَتَأْتِيَنَّكُمْۙ عٰلِمِ الْغَيْبِۙ لَا يَعْزُبُ عَنْهُ مِثْقَالُ ذَرَّةٍ فِى السَّمٰوٰتِ وَلَا فِى الْاَرْضِ وَلَآ اَصْغَرُ مِنْ ذٰلِكَ وَلَآ اَكْبَرُ اِلَّا فِيْ كِتٰبٍ مُّبِيْنٍۙ

wa qālal-lażīna kafarū lā ta'tīnas-sā‘ah(tu), qul balā wa rabbī lata'tiyannakum, ‘ālimul-gaib(i), lā ya‘zubu ‘anhu miṡqālu żarratin fis-samāwāti wa lā fil-arḍi wa lā aṣgaru min żālika wa lā akbaru illā fī kitābim mubīn(in).

आ जे काफिर नै करै छै से कहै छै, "हमरा सिनी के पास क़यामत के दिन नै आबै वाला छै।" कहब, "निश्चित रूपेँ आओत, हमर प्रभुक द्वारा जे अदृश्य केँ जनैत छथि, घड़ी अवश्य अहाँ सभ लग आओत। हुनका सँ कोनो जर्राह जकाँ भारी सेहो नुकायल नहि अछि चाहे आकाश मे हो वा पृथ्वी पर, ओहि सँ छोट वा पैघ, सब किछु एकटा स्पष्ट किताब (लौह महफुज) मे (लिखल) अछि,"

لِّيَجْزِيَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِۗ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ مَّغْفِرَةٌ وَّرِزْقٌ كَرِيْمٌ

liyajziyal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāt(i), ulā'ika lahum magfiratuw wa rizqun karīm(un).

ताकि ओ (अल्लाह) विश्वास करय वाला आ नीक काज करय वाला के इनाम देथिन्ह. क्षमा आ उदात्त पोषण (स्वर्ग) प्राप्त करैत छथि |

وَالَّذِيْنَ سَعَوْ فِيْٓ اٰيٰتِنَا مُعٰجِزِيْنَ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ عَذَابٌ مِّنْ رِّجْزٍ اَلِيْمٌ

wal-lażīna sa‘au fī āyātinā mu‘ājizīna ulā'ika lahum ‘ażābum mir rijzin alīm(un).

आ जे हमरा सभक संकेतक (विरोध) प्रयास करैत छथि, ई सोचि जे ओ हमर सभक दण्ड केँ कमजोर (विफल) क' सकैत छथि, हुनका सभ केँ सजा भेटतनि, एकटा बहुत कष्टदायक सजाय।

وَيَرَى الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْعِلْمَ الَّذِيْٓ اُنْزِلَ اِلَيْكَ مِنْ رَّبِّكَ هُوَ الْحَقَّۙ وَيَهْدِيْٓ اِلٰى صِرَاطِ الْعَزِيْزِ الْحَمِيْدِ

wa yaral-lażīna ūtul-‘ilmal-lażī unzila ilaika mir rabbika huwal-ḥaqq(a), wa yahdī ilā ṣirāṭil-‘azīzil-ḥamīd(i).

आरू जेकरा ज्ञान (किताब के लोग) देलऽ जाय छै, ओकरऽ मत छै कि तोरऽ रब स॑ तोरा (मुहम्मद) के पास भेजलऽ गेलऽ (वहाई) सच्चा छै आरू (मनुष्य) क॑ (अल्लाह) परमशक्तिमान, परम प्रशंसनीय के मार्ग प॑ मार्गदर्शन करै छै ।

وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا هَلْ نَدُلُّكُمْ عَلٰى رَجُلٍ يُّنَبِّئُكُمْ اِذَا مُزِّقْتُمْ كُلَّ مُمَزَّقٍۙ اِنَّكُمْ لَفِيْ خَلْقٍ جَدِيْدٍۚ

wa qālal-lażīna kafarū hal nadullukum ‘alā rajuliy yunabbi'ukum iżā muzziqtum kulla mumazzaq(in), innakum lafī khalqin jadīd(in).

आ काफिर सभ (अपन साथी सभ सँ) कहलक जे, “की हम सभ अहाँ सभ केँ एहन आदमी देखाबी जे अहाँ सभ केँ सूचित करत जे जखन अहाँक शरीर पूर्णतः नष्ट भऽ जायत तखन अहाँ सभ निश्चित रूप सँ नव सृष्टि मे जीबि उठब?

اَفْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا اَمْ بِهٖ جِنَّةٌ ۗبَلِ الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِ فِى الْعَذَابِ وَالضَّلٰلِ الْبَعِيْدِ

aftarā ‘alallāhi każiban am bihī jinnah(tun), balil-lażīna lā yu'minūna bil-ākhirati fil-‘ażābi waḍ-ḍalālil-ba‘īd(i).

अल्लाह के खिलाफ झूठ बना रहल अछि या बताह?” (नहि), मुदा जे परलोक मे विश्वास नहि करैत छथि, ओ कहीं बेसी यातना आ त्रुटि मे छथि।

اَفَلَمْ يَرَوْا اِلٰى مَا بَيْنَ اَيْدِيْهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ مِّنَ السَّمَاۤءِ وَالْاَرْضِۗ اِنْ نَّشَأْ نَخْسِفْ بِهِمُ الْاَرْضَ اَوْ نُسْقِطْ عَلَيْهِمْ كِسَفًا مِّنَ السَّمَاۤءِۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لِّكُلِّ عَبْدٍ مُّنِيْبٍ ࣖ

afalam yarau ilā mā baina aidīhim wa mā khalfahum minas-samā'i wal-arḍ(i), in nasya' nakhsif bihimul-arḍa au nusqiṭ ‘alaihim kisafam minas-samā'(i), inna fī żālika la'āyatal likulli ‘abdim munīb(in).

तखन की ओ सभ आकाश आ पृथ्वी पर ध्यान नहि दैत छथि जे हुनका सभक आगू आ पाछू अछि? जँ हम सभ चाहैत रहितहुँ तँ ओकरा सभकेँ धरतीमे गाड़ि दैतहुँ वा आकाशसँ टुकड़-टुकड़ ओकरा सभ पर उतारि दैतहुँ । सचमुच, एहि मे वास्तव मे हर नौकर के लेल (अल्लाह के शक्ति के) एकटा निशानी अछि जे (हुनका पास) वापस आबि जाइत अछि |

۞ وَلَقَدْ اٰتَيْنَا دَاوٗدَ مِنَّا فَضْلًاۗ يٰجِبَالُ اَوِّبِيْ مَعَهٗ وَالطَّيْرَ ۚوَاَلَنَّا لَهُ الْحَدِيْدَۙ

wa laqad ātainā dāwūda minnā faḍlā(n), yā jibālu awwibī ma‘ahū waṭ-ṭair(a), wa alannā lahul-ḥadīd(a).

आ सचमुच, हम दाऊद के हमरा सब स एकटा उपहार देने छी। (हम कहलियनि) "हे पहाड़ आ चिड़ै! दाऊद के संग बेर-बेर उंचाई करू," आ हम हुनका लेल लोहा नरम क' देने छी,

اَنِ اعْمَلْ سٰبِغٰتٍ وَّقَدِّرْ فِى السَّرْدِ وَاعْمَلُوْا صَالِحًاۗ اِنِّيْ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ

ani‘mal sābigātiw wa qaddir fis-sardi wa‘malū ṣāliḥā(n), innī bimā ta‘malūna baṣīr(un).

अर्थात) कवच के पैघ कोट बनाबय आ ओकर बुनाई के नापब; आ नीक काज करू। सचमुच, हम अहाँक काजक सर्वदर्शी छी।

وَلِسُلَيْمٰنَ الرِّيْحَ غُدُوُّهَا شَهْرٌ وَّرَوَاحُهَا شَهْرٌۚ وَاَسَلْنَا لَهٗ عَيْنَ الْقِطْرِۗ وَمِنَ الْجِنِّ مَنْ يَّعْمَلُ بَيْنَ يَدَيْهِ بِاِذْنِ رَبِّهٖۗ وَمَنْ يَّزِغْ مِنْهُمْ عَنْ اَمْرِنَا نُذِقْهُ مِنْ عَذَابِ السَّعِيْرِ

wa lisulaimānar-rīḥa guduwwuhā syahruw wa rawāḥuhā syahr(un), wa asalnā lahū ‘ainal-qiṭr(i), wa minal-jinni may ya‘malu baina yadaihi bi'iżni rabbih(ī), wa may yazig minhum ‘an amrinā nużiqhu min ‘ażābis-sa‘īr(i).

आ हम सभ हवा सभ केँ सुलेमानक अधीन कयल, जिनकर भोरक यात्रा एक मासक यात्रा जकाँ छल, आ जिनकर साँझक यात्रा एक मासक यात्रा जकाँ छल, आ हम सभ हुनका लेल पिघलल तांबा बहय देलहुँ। आ किछु जिन्न सेहो छलाह जे हुनका सँ पहिने अपन प्रभुक अनुमति सँ काज करैत छलाह | आ जे कियो हमरा सभक आज्ञा सँ हटि गेल, ओकरा हम सभ ओकरा धधकैत आगि केर यातनाक स्वाद लेबय देब।

يَعْمَلُوْنَ لَهٗ مَا يَشَاۤءُ مِنْ مَّحَارِيْبَ وَتَمَاثِيْلَ وَجِفَانٍ كَالْجَوَابِ وَقُدُوْرٍ رّٰسِيٰتٍۗ اِعْمَلُوْٓا اٰلَ دَاوٗدَ شُكْرًا ۗوَقَلِيْلٌ مِّنْ عِبَادِيَ الشَّكُوْرُ

ya‘malūna lahū mā yasyā'u mim maḥārība wa tamāṡīla wa jifānin kal-jawābi wa qudūrir-rāsiyāt(in), i‘malū āla dāwūda syukrā(n), wa qalīlum min ‘ibādiyasy-syakūr(u).

ओ सभ (जिन्न) सुलेमानक लेल हुनकर इच्छाक अनुसार काज करैत छल, जाहि मे ऊँच-ऊँच भवन, मूर्ति, थारी जे (ओतेक पैघ) छल, पोखरि आ घैल जे (चूल्हा पर) रहि गेल छल, (बनाब) सेहो छल। हे दाऊद के परिवार, (अल्लाह) के शुक्रगुजार करने के लिये काम करे | आ हमर बहुत कम सेवक आभारी छथि।

فَلَمَّا قَضَيْنَا عَلَيْهِ الْمَوْتَ مَا دَلَّهُمْ عَلٰى مَوْتِهٖٓ اِلَّا دَاۤبَّةُ الْاَرْضِ تَأْكُلُ مِنْسَاَتَهٗ ۚفَلَمَّا خَرَّ تَبَيَّنَتِ الْجِنُّ اَنْ لَّوْ كَانُوْا يَعْلَمُوْنَ الْغَيْبَ مَا لَبِثُوْا فِى الْعَذَابِ الْمُهِيْنِۗ

falammā qaḍainā ‘alaihil-mauta mā dallahum ‘alā mautihī illā dābbatul-arḍi ta'kulu minsa'atah(ū), falammā kharra tabayyanatil-jinnu allau kānū ya‘lamūnal-gaiba mā labiṡū fil-‘ażābil-muhīn(i).

त जखन हम हुनका (सुलेमान) लेल मृत्यु निर्धारित केने रही तखन हुनकर लाठी के खाय वाला दीमक के अलावा हुनकर मृत्यु के किछुओ नहि देखा देलकनि | तेँ जखन ओ खसलाह तखन जिन्न सभ केँ बुझल छलनि जे जँ ओ सभ अदृश्य केँ चिन्हितथि तँ ओ सभ अपमानजनक यातना मे नहि रहताह |

لَقَدْ كَانَ لِسَبَاٍ فِيْ مَسْكَنِهِمْ اٰيَةٌ ۚجَنَّتٰنِ عَنْ يَّمِيْنٍ وَّشِمَالٍ ەۗ كُلُوْا مِنْ رِّزْقِ رَبِّكُمْ وَاشْكُرُوْا لَهٗ ۗبَلْدَةٌ طَيِّبَةٌ وَّرَبٌّ غَفُوْرٌ

laqad kāna lisaba'in fī maskanihim āyah(tun), jannatāni ‘ay yamīniw wa syimāl(in), kulū mir rizqi rabbikum wasykurū lah(ū), baldatun ṭayyibatuw wa rabbun gafūr(un).

सचमुच, सबियन लोकक लेल हुनका लोकनिक निवास मे (भगवानक महानताक) एकटा निशानी छल, अर्थात दहिना आ बामा कात दू टा गाछी, (हुनका सभ केँ कहल गेल छल), "अपन प्रभु द्वारा देल गेल रोजी-रोटी सँ खाउ आ हुनकर धन्यवाद करू। (अहाँक देश) नीक (आरामदायक) देश अछि जखन कि (अहाँक भगवान) परम क्षमाशील भगवान छथि।"

فَاَعْرَضُوْا فَاَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ سَيْلَ الْعَرِمِ وَبَدَّلْنٰهُمْ بِجَنَّتَيْهِمْ جَنَّتَيْنِ ذَوَاتَيْ اُكُلٍ خَمْطٍ وَّاَثْلٍ وَّشَيْءٍ مِّنْ سِدْرٍ قَلِيْلٍ

fa a‘raḍū fa arsalnā ‘alaihim sailal-‘arimi wa baddalnāhum bijannataihim jannataini żawātai ukulin khamṭiw wa aṡliw wa syai'im min sidrin qalīl(in).

मुदा ओ सभ मुँह घुमा लेलक, तेँ हम सभ ओकरा सभ पर एकटा पैघ बाढ़ि पठेलहुँ आ हम सभ ओकर दुनू गाछी के जगह पर दू टा गाछी कड़ुआ फल, आ एकटा अत्सल गाछ आ किछु सिदर गाछ लगा देलियैक।

ذٰلِكَ جَزَيْنٰهُمْ بِمَا كَفَرُوْاۗ وَهَلْ نُجٰزِيْٓ اِلَّا الْكَفُوْرَ

Żālika jazaināhum bimā kafarū, wa hal nujāzī illal-kafūr(a).

एहि तरहें हम हुनका सभक कुफरक बदला दैत छी आ हम सभ मात्र अत्यंत कट्टर काफिर केँ सजा दैत छी |

وَجَعَلْنَا بَيْنَهُمْ وَبَيْنَ الْقُرَى الَّتِيْ بٰرَكْنَا فِيْهَا قُرًى ظَاهِرَةً وَّقَدَّرْنَا فِيْهَا السَّيْرَۗ سِيْرُوْا فِيْهَا لَيَالِيَ وَاَيَّامًا اٰمِنِيْنَ

wa ja‘alnā bainahum wa bainal-qural-latī bāraknā fīhā quran ẓāhirataw wa qaddarnā fihas-sair(a), sīrū fīhā layāliya wa ayyāman āminīn(a).

आ हम हुनका लोकनिक (सबा'क लोक) आ आशीर्वाद देल गेल देश (श्याम) के बीच, कतेको पड़ोसी देश बनेलहुं आ ओहि देशक बीच यात्राक (दूरी) निर्धारित केलहुं। राति आ दिन मे एहि भूमि मे सुरक्षित टहलब।

فَقَالُوْا رَبَّنَا بٰعِدْ بَيْنَ اَسْفَارِنَا وَظَلَمُوْٓا اَنْفُسَهُمْ فَجَعَلْنٰهُمْ اَحَادِيْثَ وَمَزَّقْنٰهُمْ كُلَّ مُمَزَّقٍۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّكُلِّ صَبَّارٍ شَكُوْرٍ

fa qālū rabbanā bā‘id baina asfārinā wa ẓalamū anfusahum fa ja‘alnāhum aḥādīṡa wa mazzaqnāhum kulla mumazzaq(in), inna fī żālika la'āyātil likulli ṣabbārin syakūr(in).

तेँ ओ सभ कहलक, "हे हमर प्रभु, हमरा सभक यात्रा दूर करू," आ (अर्थात ओ सभ) अपना पर अन्याय केलक; तेँ हम सभ ओकरा सभकेँ गप्पक विषय बना देलियैक आ ओकरा सभकेँ जमीन पर नष्ट कऽ देलियैक । सचमुच, एहि मे सचमुच (अल्लाह के शक्ति के) संकेत सब अछि जे धैर्यवान आ आभारी अछि।

وَلَقَدْ صَدَّقَ عَلَيْهِمْ اِبْلِيْسُ ظَنَّهٗ فَاتَّبَعُوْهُ اِلَّا فَرِيْقًا مِّنَ الْمُؤْمِنِيْنَ

wa laqad ṣaddaqa ‘alaihim iblīsu ẓannahū fattaba‘ūhu illā farīqam minal-mu'minīn(a).

आ सचमुच शैतान हुनका सभ केँ अपन आरोपक सत्यता पर आश्वस्त करबा मे सक्षम छल, तेँ ओ सभ हुनकर पाछाँ-पाछाँ चलल, सिवाय किछु विश्वासी सभक।

وَمَا كَانَ لَهٗ عَلَيْهِمْ مِّنْ سُلْطَانٍ اِلَّا لِنَعْلَمَ مَنْ يُّؤْمِنُ بِالْاٰخِرَةِ مِمَّنْ هُوَ مِنْهَا فِيْ شَكٍّ ۗوَرَبُّكَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ حَفِيْظٌ ࣖ

wa mā kāna lahū ‘alaihim min sulṭānin illā lina‘lama may yu'minu bil-ākhirati mimman huwa minhā fī syakk(in), wa rabbuka ‘alā kulli syai'in ḥafīẓ(un).

आरू ओकरा सिनी पर (शैतान के) कोय शक्ति नै छै, बल्कि केवल ई लेली कि हम्में परलोक के अस्तित्व में विश्वास करै वाला आरू जेकरा अखनी भी ओकरा (परलोक) के बारे में संदेह छै, ओकरा में भेद करी सकै छियै। आ अहाँक प्रभु सभ वस्तुक सर्वरक्षक छथि।

قُلِ ادْعُوا الَّذِيْنَ زَعَمْتُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِۚ لَا يَمْلِكُوْنَ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ فِى السَّمٰوٰتِ وَلَا فِى الْاَرْضِ وَمَا لَهُمْ فِيْهِمَا مِنْ شِرْكٍ وَّمَا لَهٗ مِنْهُمْ مِّنْ ظَهِيْرٍ

qulid‘ul-lażīna za‘amtum min dūnillāh(i), lā yamlikūna miṡqāla żarratin fis-samāwāti wa lā fil-arḍi wa mā lahum fīhimā min syirkiw wa mā lahū minhum min ẓahīr(in).

कहू (मुहम्मद), "जिनका अहाँ अल्लाह के अलावा (देवता के रूप में) मानैत छी, हुनका सब के आह्वान करू! हुनका सब के पास आकाश आ धरती में जर्राह के बराबर (शक्ति) नै छैन्ह, आ हुनका सब के आकाश आ धरती के (सृष्टि) में बिल्कुल कोनो भागीदारी नै छैन्ह आ हुनका सब में स कोनो हुनका लेल सहायक नै छैथ।"

وَلَا تَنْفَعُ الشَّفَاعَةُ عِنْدَهٗٓ اِلَّا لِمَنْ اَذِنَ لَهٗ ۗحَتّٰىٓ اِذَا فُزِّعَ عَنْ قُلُوْبِهِمْ قَالُوْا مَاذَاۙ قَالَ رَبُّكُمْۗ قَالُوا الْحَقَّۚ وَهُوَ الْعَلِيُّ الْكَبِيْرُ

wa lā tanfa‘usy-syafā‘atu ‘indahū illā liman ażina lah(ū), ḥattā iżā fuzzi‘a ‘an qulūbihim qālū māżā, qāla rabbukum, qālul-ḥaqq(a), wa huwal-‘aliyyul-kabīr(u).

आ हुनका सँ बिनती (सहायता) केवल ओहि लोकनिक लेल उपयोगी होइत अछि जिनका ओ (ओहि बिनती केँ प्राप्त करबाक लेल) अनुमति देने छथि | तेँ जखन हुनका लोकनिक हृदय सँ भय दूर भ' गेल छनि त' कहैत छथि, "अहाँक प्रभु की कहलनि?" ओ सभ उत्तर देलथिन, "(वचन) सत्य अछि," आ ओ परमात्मा, सभसँ पैघ छथि।

۞ قُلْ مَنْ يَّرْزُقُكُمْ مِّنَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ قُلِ اللّٰهُ ۙوَاِنَّآ اَوْ اِيَّاكُمْ لَعَلٰى هُدًى اَوْ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

qul may yarzuqukum minas-samāwāti wal-arḍ(i), qulillāh(u), wa innā au iyyākum la‘alā hudan au fī ḍalālim mubīn(in).

कहू (मुहम्मद) "आकाश आ धरती सँ रोजी-रोटी के दैत अछि?" कहू, "अल्लाह" आ सचमुच हम या अहाँ (मुश्रिक) अवश्य सत्य मे रहब या स्पष्ट गलती मे रहब।

قُلْ لَّا تُسْـَٔلُوْنَ عَمَّآ اَجْرَمْنَا وَلَا نُسْـَٔلُ عَمَّا تَعْمَلُوْنَ

qul lā tus'alūna ‘ammā ajramnā wa lā nus'alu ‘ammā ta‘malūn(a).

कहू, “हमरा सभक काजक लेल अहाँ सभ केँ कोनो जवाबदेही नहि होयत, आ अहाँ सभक काजक लेल हमरा सभ केँ जवाबदेही नहि होयत।”

قُلْ يَجْمَعُ بَيْنَنَا رَبُّنَا ثُمَّ يَفْتَحُ بَيْنَنَا بِالْحَقِّۗ وَهُوَ الْفَتَّاحُ الْعَلِيْمُ

qul yajma‘u bainanā rabbunā ṡumma yaftaḥu bainanā bil-ḥaqq(i), wa huwal-fattāḥul-‘alīm(u).

कहब, "हमर प्रभु हमरा सभ केँ एक ठाम जमा करताह, तखन ओ हमरा सभक बीच सही निर्णय लेताह। आ ओ सर्वनिर्णयकर्ता, सर्वज्ञ छथि।"

قُلْ اَرُوْنِيَ الَّذِيْنَ اَلْحَقْتُمْ بِهٖ شُرَكَاۤءَ كَلَّا ۗبَلْ هُوَ اللّٰهُ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ

qul arūniyal-lażīna alḥaqtum bihī syurakā'a kallā, bal huwallāhul-‘azīzul-ḥakīm(u).

कहब, "हमरा ओ इबादत देखाउ जे अहाँ हुनका (हुनकर) साथी के रूप मे दैत छी, ई असंभव अछि! वास्तव मे ओ अल्लाह, सर्वशक्तिमान, सर्वज्ञ, छथि।"

وَمَآ اَرْسَلْنٰكَ اِلَّا كَاۤفَّةً لِّلنَّاسِ بَشِيْرًا وَّنَذِيْرًا وَّلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُوْنَ

wa mā arsalnāka illā kāffatal lin-nāsi basyīraw wa nażīraw wa lākinna akṡaran-nāsi lā ya‘lamūn(a).

आ हम अहाँ (मुहम्मद) के नहि पठेलहुँ, बल्कि सब मनुष्य के शुभ समाचार के वाहक के रूप में आ चेतावनी देबय वाला के रूप में पठेलहुं, मुदा बेसी लोक के ई पता नै छै।

وَيَقُوْلُوْنَ مَتٰى هٰذَا الْوَعْدُ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

wa yaqūlūna matā hāżal-wa‘du in kuntum ṣādiqīn(a).

ओ सभ कहलथिन, “अहाँ सभ सत् य कहब तँ ई प्रतिज्ञा कहिया आओत?”

قُلْ لَّكُمْ مِّيْعَادُ يَوْمٍ لَّا تَسْتَأْخِرُوْنَ عَنْهُ سَاعَةً وَّلَا تَسْتَقْدِمُوْنَ ࣖ

qul lakum mī‘ādu yaumil lā tasta'khirūna ‘anhu sā‘ataw wa lā tastaqdimūn(a).

कहू, “अहाँक प्रतिज्ञात दिन (कयामतक दिन) अछि, अहाँ एकर देरी वा जल्दबाजी क्षण भरि लेल नहि माँगि सकैत छी।”

وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَنْ نُّؤْمِنَ بِهٰذَا الْقُرْاٰنِ وَلَا بِالَّذِيْ بَيْنَ يَدَيْهِۗ وَلَوْ تَرٰىٓ اِذِ الظّٰلِمُوْنَ مَوْقُوْفُوْنَ عِنْدَ رَبِّهِمْۖ يَرْجِعُ بَعْضُهُمْ اِلٰى بَعْضِ ِۨالْقَوْلَۚ يَقُوْلُ الَّذِيْنَ اسْتُضْعِفُوْا لِلَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْا لَوْلَآ اَنْتُمْ لَكُنَّا مُؤْمِنِيْنَ

wa qālal-lażīna kafarū lan nu'mina bihāżal-qur'āni wa lā bil-lażī baina yadaih(i), wa lau tarā iżiẓ-ẓālimūna mauqūfūna ‘inda rabbihim, yarji‘u ba‘ḍuhum ilā ba‘ḍinil-qaul(a), yaqūlul-lażīnastuḍ‘ifū lil-lażīnastakbarū lau lā antum lakunnā mu'minīn(a).

आरू जे काफिर करै छै, वू कहै छै, "हमरा सिनी ई कुरान पर विश्वास नै करबै आरू नै ही (न ही) पिछला किताब पर।" आ (कतेक भयावह) जँ देखब जे जखन अपराधी केँ ओकर प्रभुक सोझाँ आनल जाइत छैक तखन किछु गोटे अपन बात दोसर केँ वापस करैत छथि; कमजोर मानल जाय वाला लोक अहंकारी लोक स कहैत अछि जे "अहाँ सब नहि रहितौं त हम सब विश्वासी बनि गेल रहितौं।"

قَالَ الَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْا لِلَّذِيْنَ اسْتُضْعِفُوْٓا اَنَحْنُ صَدَدْنٰكُمْ عَنِ الْهُدٰى بَعْدَ اِذْ جَاۤءَكُمْ بَلْ كُنْتُمْ مُّجْرِمِيْنَ

qālal-lażīnastakbarū lil-lażīnastuḍ‘ifū anaḥnu ṣadadnākum ‘anil-hudā ba‘da iż jā'akum bal kuntum mujrimīn(a).

जे घमंडी छै, ओकरा कमजोर मानलऽ जाय वाला सिनी सें कहै छै, "हमरा सिनी के मार्गदर्शन तोरा पास ऐला के बाद तोरा मार्गदर्शन नै मिलै सें रोकी देलऽ छेलियै? (नहीं!) असल में तोहें खुद पाप करै वाला छियौ।"

وَقَالَ الَّذِيْنَ اسْتُضْعِفُوْا لِلَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْا بَلْ مَكْرُ الَّيْلِ وَالنَّهَارِ اِذْ تَأْمُرُوْنَنَآ اَنْ نَّكْفُرَ بِاللّٰهِ وَنَجْعَلَ لَهٗٓ اَنْدَادًا ۗوَاَسَرُّوا النَّدَامَةَ لَمَّا رَاَوُا الْعَذَابَۗ وَجَعَلْنَا الْاَغْلٰلَ فِيْٓ اَعْنَاقِ الَّذِيْنَ كَفَرُوْاۗ هَلْ يُجْزَوْنَ اِلَّا مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

wa qālal-lażīnastuḍ‘ifū lil-lażīnastakbarū bal makrul-laili wan-nahāri iż ta'murūnanā an nakfura billāhi wa naj‘ala lahū andādā(n), wa asarrun-nadāmata lammā ra'awul-‘ażāb(a), wa ja‘alnal-aglāla fī a‘nāqil-lażīna kafarū, hal yujzauna illā mā kānū ya‘malūn(a).

आरू जेकरा कमजोर मानलऽ जाय छै, वू घमंडी लोगऽ स॑ कहै छै, "(नहीं!) ई वास्तव म॑ रात-दिन के दौरान (अहाँकऽ) धोखा छै (जे हमरा सब क॑ बाधा पहुँचै छै), जब॑ आपने हमरा सब क॑ अल्लाह प॑ काफर करै आरू हुनकऽ साथी बनै के आह्वान करै छियै।" प्रलय देखि ओ सभ अफसोस व्यक्त केलनि। आ काफिर के गरदनि मे बेड़ी लगा दैत छी। हुनका सब के पुरस्कृत नै बल्कि जे काज केने छैथ ओकर हिसाब स भेटैत छैन्ह।

وَمَآ اَرْسَلْنَا فِيْ قَرْيَةٍ مِّنْ نَّذِيْرٍ اِلَّا قَالَ مُتْرَفُوْهَآ ۙاِنَّا بِمَآ اُرْسِلْتُمْ بِهٖ كٰفِرُوْنَ

wa mā arsalnā min qaryatim min nażīrin illā qāla mutrafūhā, innā bimā ursiltum bihī kāfirūn(a).

आ जखन-जखन हम कोनो देश मे चेतावनी पठबैत छलहुँ तखन (ओहि देश मे) विलासिता मे रहय बला लोक सभ कहैत छल, "हम सभ अहाँ जे दूत बनि क' कहलहुँ से पूर्णतः नकारैत छी।"

وَقَالُوْا نَحْنُ اَكْثَرُ اَمْوَالًا وَّاَوْلَادًاۙ وَّمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِيْنَ

wa qālū naḥnu akṡaru amwālaw wa aulādā(n), wa mā naḥnu bimu‘ażżabīn(a).

आ ओ सभ कहलक, "हमरा सभ लग (अहाँ सभ सँ) बेसी धन आ संतान अछि आ हमरा सभ केँ सजा नहि भेटत।"

قُلْ اِنَّ رَبِّيْ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ وَيَقْدِرُ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُوْنَ ࣖ

qul inna rabbī yabsuṭur-rizqa limay yasyā'u wa yaqdiru wa lākinna akṡaran-nāsi lā ya‘lamūn(a).

कहू, “सत्ते, हमर प्रभु जिनका चाहै छै, तकरा प्रावधान करै छै आ ओकरा (जकर चाहै छै) ओकरा सीमित करै छै, मुदा अधिकांश लोक के ई नै पता छै।”

وَمَآ اَمْوَالُكُمْ وَلَآ اَوْلَادُكُمْ بِالَّتِيْ تُقَرِّبُكُمْ عِنْدَنَا زُلْفٰىٓ اِلَّا مَنْ اٰمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًاۙ فَاُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ جَزَاۤءُ الضِّعْفِ بِمَا عَمِلُوْا وَهُمْ فِى الْغُرُفٰتِ اٰمِنُوْنَ

wa mā amwālukum wa lā aulādukum bil-latī tuqarribukum ‘indanā zulfā illā man āmana wa ‘amila ṣāliḥā(n), fa'ulā'ika lahum jazā'uḍ-ḍi‘fi bimā ‘amilū wa hum fil-gurufāti āminūn(a).

आ ई अहाँक धन वा अहाँक संतान नहि जे अहाँ केँ हमरा सभक नजदीक अनैत अछि; मुदा जे विश्वास करैत छथि आ नीक काज करैत छथि, हुनका सभ केँ अपन काजक दुगुना फल भेटैत छनि; आ ऊंच स्थान पर (स्वर्ग मे) सुरक्षित आ स्वस्थ अछि।

وَالَّذِيْنَ يَسْعَوْنَ فِيْٓ اٰيٰتِنَا مُعٰجِزِيْنَ اُولٰۤىِٕكَ فِى الْعَذَابِ مُحْضَرُوْنَ

wal-lażīna yas‘auna fī āyātinā mu‘ājizīna ulā'ika fil-‘ażābi muḥḍarūn(a).

आ जे हमर सभक श्लोकक विरोध करबाक प्रयास करैत अछि जे हमरा सभक दण्ड केँ कमजोर (हमर सभक सजा केँ विफल करबाक अछि), ओकरा सभ केँ सजा देल जायत।

قُلْ اِنَّ رَبِّيْ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖ وَيَقْدِرُ لَهٗ ۗوَمَآ اَنْفَقْتُمْ مِّنْ شَيْءٍ فَهُوَ يُخْلِفُهٗ ۚوَهُوَ خَيْرُ الرّٰزِقِيْنَ

qul inna rabbī yabsuṭur-rizqa limay yasyā'u min ‘ibādihī wa yaqdiru lah(ū), wa mā anfaqtum min syai'in fahuwa yukhlifuh(ū), wa huwa khairur-rāziqīn(a).

कहब, "सत्ते हमर प्रभु रोजी-रोटी के विस्तार करैत छथि आ अपन सेवक मे जकरा चाहथि तक सीमित करैत छथि |" आ जे किछु खर्च करब से अल्लाह ओकर जगह लेताह आ ओ रोजी-रोटी के सर्वोत्तम प्रदाता छथि।

وَيَوْمَ يَحْشُرُهُمْ جَمِيْعًا ثُمَّ يَقُوْلُ لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اَهٰٓؤُلَاۤءِ اِيَّاكُمْ كَانُوْا يَعْبُدُوْنَ

wa yauma yaḥsyuruhum jamī‘an ṡumma yaqūlu lil-malā'ikati ahā'ulā'i iyyākum kānū ya‘budūn(a).

आ (याद राखू) ओहि दिन जखन (जखन) अल्लाह हुनका सभ केँ एक ठाम जमा केने छलाह तखन ओ फरिश्ता सभ सँ कहलनि, "की ओ सभ पहिने अहाँक पूजा केने छलाह?"

قَالُوْا سُبْحٰنَكَ اَنْتَ وَلِيُّنَا مِنْ دُوْنِهِمْ ۚبَلْ كَانُوْا يَعْبُدُوْنَ الْجِنَّ اَكْثَرُهُمْ بِهِمْ مُّؤْمِنُوْنَ

qālū subḥānaka anta waliyyunā min dūnihim, bal kānū ya‘budūnal-jinna akṡaruhum bihim mu'minūn(a).

स्वर्गदूत सभ उत्तर देलथिन, "अहाँक महिमा हो। अहाँ हमर सभक रक्षक छी, ओ सभ नहि; वास्तव मे ओ सभ जिन्नक पूजा केने छथि; अधिकांश लोक जिन्न मे विश्वास करैत छथि।"

فَالْيَوْمَ لَا يَمْلِكُ بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ نَّفْعًا وَّلَا ضَرًّا ۗوَنَقُوْلُ لِلَّذِيْنَ ظَلَمُوْا ذُوْقُوْا عَذَابَ النَّارِ الَّتِيْ كُنْتُمْ بِهَا تُكَذِّبُوْنَ

fal-yauma lā yamliku ba‘ḍukum liba‘ḍin naf‘aw wa ḍarrā(n), wa naqūlu lil-lażīna ẓalamū żūqū ‘ażāban-nāril-latī kuntum bihā tukażżibūn(a).

त आइ अहाँ सब मे स किछु गोटे के पास दोसर के कोनो फायदा (आनय के) या (प्रतिकार करय के) शक्ति नै अछि। आ हम सभ अपराधी सभ केँ कहलियनि, "अहाँ सभ लेल ओहि नरकक सजाक स्वाद लिअ जकरा अहाँ सभ पहिने नकारने रही।"

وَاِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِمْ اٰيٰتُنَا بَيِّنٰتٍ قَالُوْا مَا هٰذَآ اِلَّا رَجُلٌ يُّرِيْدُ اَنْ يَّصُدَّكُمْ عَمَّا كَانَ يَعْبُدُ اٰبَاۤؤُكُمْ ۚوَقَالُوْا مَا هٰذَآ اِلَّآ اِفْكٌ مُّفْتَرًىۗ وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لِلْحَقِّ لَمَّا جَاۤءَهُمْۙ اِنْ هٰذَآ اِلَّا سِحْرٌ مُّبِيْنٌ

wa iżā tutlā ‘alaihim āyātunā bayyinātin qālū mā hāżā illā rajuluy yurīdu ay yaṣuddakum ‘ammā kāna ya‘budu ābā'ukum, wa qālū mā hāżā illā ifkum muftarā(n), wa qālal-lażīna kafarū lil-ḥaqqi lammā jā'ahum, in hāżā illā siḥrum mubīn(un).

आ जखन हुनका सभ केँ हमर सभक स्पष्ट आयत पढ़ल गेलनि तखन ओ सभ कहलनि, "ई व्यक्ति एहि सँ बेसी किछु नहि चाहैत अछि जे अहाँ सभ केँ ओहि चीज सँ रोकय जे अहाँक पूर्वज सभ केने छलाह," आ ओ सभ कहलनि जे, "ई (कुरान) एकटा झूठक अतिरिक्त किछु नहि अछि।" आरू काफिर सिनी सच्चाई के बारे में कहलकै जबेॅ सच्चाई (कुरान) ओकरा सिनी के पास आबी गेलै, "ई साफ जादू के अलावा कुछ नै छै।"

وَمَآ اٰتَيْنٰهُمْ مِّنْ كُتُبٍ يَّدْرُسُوْنَهَا وَمَآ اَرْسَلْنَآ اِلَيْهِمْ قَبْلَكَ مِنْ نَّذِيْرٍۗ

wa mā ātaināhum min kutubiy yadrusūnahā wa mā arsalnā ilaihim qablaka min nażīr(in).

आ हम हुनका सब के ओ किताब कहियो नै देलियनि जे ओ सब पढ़लखिन आ हम सब कहियो अहाँ (मुहम्मद) स पहिने हुनका सब के कोनो चेतावनी नै भेजलौं।

وَكَذَّبَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْۙ وَمَا بَلَغُوْا مِعْشَارَ مَآ اٰتَيْنٰهُمْ فَكَذَّبُوْا رُسُلِيْۗ فَكَيْفَ كَانَ نَكِيْرِ ࣖ

wa każżabal-lażīna min qablihim, wa mā balagū mi‘syāra mā ātaināhum fakażżabū rusulī, fakaifa kāna nakīr(i).

आ हुनका सभ सँ पहिने के लोक (प्रेरित सभ) झूठ बाजने छलाह जखन कि हुनका सभ के (मक्का के काफिर) के एखन धरि जे किछु हम सभ हुनका सभ सँ पहिने के लोक सभ केँ देने छलहुँ ओकर दसवाँ हिस्सा नहि भेटल छल मुदा ओ सभ हमर प्रेरित सभ सँ झूठ बाजल छल। त (देखू) हमर क्रोधक परिणाम कतेक भयावह अछि।

۞ قُلْ اِنَّمَآ اَعِظُكُمْ بِوَاحِدَةٍۚ اَنْ تَقُوْمُوْا لِلّٰهِ مَثْنٰى وَفُرَادٰى ثُمَّ تَتَفَكَّرُوْاۗ مَا بِصَاحِبِكُمْ مِّنْ جِنَّةٍۗ اِنْ هُوَ اِلَّا نَذِيْرٌ لَّكُمْ بَيْنَ يَدَيْ عَذَابٍ شَدِيْدٍ

qul innamā a‘iẓukum biwāḥidah(tin), an taqūmū lillāhi maṡnā wa furādā ṡumma tatafakkarū, mā biṣāḥibikum min jinnah(tin), in huwa illā nażīrul lakum baina yadai ‘ażābin syadīd(in).

कहब, "हम अहाँ केँ मात्र एकटा बात चेताबय चाहैत छी, अर्थात अहाँ दू-दू गोटे मे वा अलग-अलग अल्लाह केर सामना करू, तखन अहाँ (मुहम्मद के बारे मे) सोचू। अहाँक मित्र कनिको पागल नहि अछि। ओ कठोर सजा के (साक्षात्कार) सँ पहिने अहाँ लेल चेतावनी के अलावा किछु नहि अछि।"

قُلْ مَا سَاَلْتُكُمْ مِّنْ اَجْرٍ فَهُوَ لَكُمْۗ اِنْ اَجْرِيَ اِلَّا عَلَى اللّٰهِ ۚوَهُوَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيْدٌ

qul mā sa'altukum min ajrin fahuwa lakum, in ajriya illā ‘alallāh(i), wa huwa ‘alā kulli syai'in syahīd(un).

(मुहम्मद) कहू, "हम अहाँ स जे इनाम मांगब, ओ अहाँ स अछि। हमर इनाम केवल अल्लाह स अछि, आ ओ सब किछु के सर्वज्ञ छथि।"

قُلْ اِنَّ رَبِّيْ يَقْذِفُ بِالْحَقِّۚ عَلَّامُ الْغُيُوْبِ

qul inna rabbī yaqżifu bil-ḥaqq(i), ‘allāmul-guyūb(i).

कहब, "सत्ते हमर प्रभु सत्य प्रकट करैत छथि। ओ सब अदृश्य के सर्वज्ञ छथि।"

قُلْ جَاۤءَ الْحَقُّ وَمَا يُبْدِئُ الْبَاطِلُ وَمَا يُعِيْدُ

qul jā'al-ḥaqqu wa mā yubdi'ul-bāṭilu wa mā yu‘īd(u).

कहब, "सत्य आबि गेल अछि आ झूठ नहि शुरू होयत आ नहि (नहि) दोहराओल जायत।"

قُلْ اِنْ ضَلَلْتُ فَاِنَّمَآ اَضِلُّ عَلٰى نَفْسِيْۚ وَاِنِ اهْتَدَيْتُ فَبِمَا يُوْحِيْٓ اِلَيَّ رَبِّيْۗ اِنَّهٗ سَمِيْعٌ قَرِيْبٌ

qul in ḍalaltu fa'innamā aḍillu ‘alā nafsī, wa inihtadaitu fabimā yūḥī ilayya rabbī, innahū samī‘un qarīb(un).

कहब, "जँ हम भटकैत छी तखन सचमुच हम अपना लेल भटकैत छी; आ जँ हमरा मार्गदर्शन भेटैत अछि तखन ई हमर प्रभु हमरा पर जे प्रगट केने छथि, ताहि कारणेँ अछि। सचमुच, ओ सर्वश्रोता, समीपस्थ छथि।"

وَلَوْ تَرٰىٓ اِذْ فَزِعُوْا فَلَا فَوْتَ وَاُخِذُوْا مِنْ مَّكَانٍ قَرِيْبٍۙ

wa lau tarā iż fazi‘ū falā fauta wa ukhiżū mim makānin qarīb(in).

आ (कतेक भयावह) जँ अहाँ हुनका सभ केँ (काफिर सभ केँ) भय सँ स्तब्ध देखलहुँ (कयामतक दिन); तखन ओ सभ भागि नहि सकल आ ओकरा सभ केँ लगक स्थान सँ पकड़ल गेल (नरक मे ल' जेबाक लेल),

وَّقَالُوْٓا اٰمَنَّا بِهٖۚ وَاَنّٰى لَهُمُ التَّنَاوُشُ مِنْ مَّكَانٍۢ بَعِيْدٍۚ

wa qālū āmannā bih(ī), wa annā lahumut-tanāwusyu mim makānim ba‘īd(in).

आ (जखन) ओ सभ कहलनि जे, "हम सभ हुनका पर विश्वास करैत छी।" मुदा दूरसँ (आस्था) कोना प्राप्त कऽ सकैत छथि ?

وَقَدْ كَفَرُوْا بِهٖ مِنْ قَبْلُۚ وَيَقْذِفُوْنَ بِالْغَيْبِ مِنْ مَّكَانٍۢ بَعِيْدٍۚ

wa qad kafarū bihī min qabl(u), wa yaqżifūna bil-gaibi mim makānim ba‘īd(in).

आ सचमुच, ओहि सँ पहिने ओ सभ अल्लाह केँ नकारने छलाह; आ दूर-दूर सँ अदृश्य केँ नकारैत छलाह।

وَحِيْلَ بَيْنَهُمْ وَبَيْنَ مَا يَشْتَهُوْنَۙ كَمَا فُعِلَ بِاَشْيَاعِهِمْ مِّنْ قَبْلُۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا فِيْ شَكٍّ مُّرِيْبٍ ࣖ

wa ḥīla bainahum wa baina mā yasytahūn(a), kamā fu‘ila bi'asy-yā‘ihim min qabl(u), innahum fī syakkim murīb(in).

आ हुनका लोकनिक बीच आ हुनका लोकनिक इच्छाक बीच एकटा बाधा ठाढ़ कयल गेलनि जेना हुनका लोकनिक संग जे विचार हुनका लोकनिक पहिने छलनि हुनका सभक संग कयल गेल छल | सचमुच, हुनका लोकनि केँ गहींर संदेह छलनि।