Q.S अल-हशर (اَلْحَشْر) - 24 पदों की संख्या

سَبَّحَ لِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۚ وَهُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ

sabbaḥa lillāhi mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

आकाश में जे छै आ धरती पर जे छै, से अल्लाह के महिमामंडन करै छै; आ ओ परम पराक्रमी, परम बुद्धिमान छथि।

هُوَ الَّذِيْٓ اَخْرَجَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ مِنْ دِيَارِهِمْ لِاَوَّلِ الْحَشْرِۗ مَا ظَنَنْتُمْ اَنْ يَّخْرُجُوْا وَظَنُّوْٓا اَنَّهُمْ مَّانِعَتُهُمْ حُصُوْنُهُمْ مِّنَ اللّٰهِ فَاَتٰىهُمُ اللّٰهُ مِنْ حَيْثُ لَمْ يَحْتَسِبُوْا وَقَذَفَ فِيْ قُلُوْبِهِمُ الرُّعْبَ يُخْرِبُوْنَ بُيُوْتَهُمْ بِاَيْدِيْهِمْ وَاَيْدِى الْمُؤْمِنِيْنَۙ فَاعْتَبِرُوْا يٰٓاُولِى الْاَبْصَارِ

huwal-lażī akhrajal-lażīna kafarū min ahlil-kitābi min diyārihim li'awwalil-ḥasyr(i), mā ẓanantum ay yakhrujū wa ẓannū annahum māni‘atuhum ḥuṣūnuhum minallāhi fa atāhumullāhu min ḥaiṡu lam yaḥtasibū wa qażafa fī qulūbihimur-ru‘ba yukhribūna buyūtahum bi'aidīhim wa aidil-mu'minīn(a), fa‘tabirū yā ulil-abṣār(i).

ओ छथि जे किताबक लोक मे सँ काफिर सभ केँ पहिल बेर निष्कासनक समय मे हुनका सभक घर सँ निकालि देलनि | अहाँ ई नहि सोचने रही जे ओ सभ बाहर निकलि जेताह, आ हुनका सभ केँ पक्का विश्वास छलनि जे हुनकर किला हुनका सभक अल्लाह सँ बचाओत। मुदा अल्लाह ओकरा सभ पर ओतय सँ आनि देलनि जतय सँ हुनका लोकनि केँ उम्मीद नहि छलनि। आ अल्लाह हुनका लोकनिक हृदय मे आतंक फेकि देलनि, तेँ ओ सभ अपनहि हाथ आ मुसलमानक हाथ सँ अपन घर केँ तबाह क' देलनि। तेँ एहि बात केँ पाठ बुझू, हे अंतर्दृष्टि रखनिहार!

وَلَوْلَآ اَنْ كَتَبَ اللّٰهُ عَلَيْهِمُ الْجَلَاۤءَ لَعَذَّبَهُمْ فِى الدُّنْيَاۗ وَلَهُمْ فِى الْاٰخِرَةِ عَذَابُ النَّارِ

wa lau lā an kataballāhu ‘alaihimul-jalā'a la‘ażżabahum fid-dun-yā, wa lahum fil-ākhirati ‘ażābun-nār(i).

आरू अगर अल्लाह हुनका सब के निष्कासन के फैसला नै करितथि त अल्लाह हुनका सब के एहि दुनिया में जरूर सजा दितथि। आ परलोक मे ओ सभ नरकक सजा भोगताह।

ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ شَاۤقُّوا اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ ۖوَمَنْ يُّشَاۤقِّ اللّٰهَ فَاِنَّ اللّٰهَ شَدِيْدُ الْعِقَابِ

Żālika bi'annahum syāqqullāha wa rasūlah(ū), wa may yusyāqqillāha fa'innallāha syadīdul-‘iqāb(i).

कियैक तऽ ओ सब अल्लाह आ हुनकर रसूलुल्लाह के विरोध करैत छथि । जे कियो अल्लाह के विरोध करत, तखन सचमुच अल्लाह सजा में कठोर छैथ।

مَا قَطَعْتُمْ مِّنْ لِّيْنَةٍ اَوْ تَرَكْتُمُوْهَا قَاۤىِٕمَةً عَلٰٓى اُصُوْلِهَا فَبِاِذْنِ اللّٰهِ وَلِيُخْزِيَ الْفٰسِقِيْنَ

mā qaṭa‘tum mil līnatin au taraktumūhā qā'imatan ‘alā uṣūlihā fa bi'iżnillāhi wa liyukhziyal-fāsiqīn(a).

जे किछु ताड़क गाछ (काफिरक) मे सँ काटि लैत छी वा ओकर बेल पर ठाढ़ छोड़ि दैत छी, से अल्लाह केर अनुमति सँ अछि, आ एहि लेल जे ओ दुष्ट केँ अपमानित करबाक इरादा रखैत छथि।

وَمَآ اَفَاۤءَ اللّٰهُ عَلٰى رَسُوْلِهٖ مِنْهُمْ فَمَآ اَوْجَفْتُمْ عَلَيْهِ مِنْ خَيْلٍ وَّلَا رِكَابٍ وَّلٰكِنَّ اللّٰهَ يُسَلِّطُ رُسُلَهٗ عَلٰى مَنْ يَّشَاۤءُۗ وَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

wa mā afā'allāhu ‘alā rasūlihī minhum famā aujaftum ‘alaihi min khailiw wa lā rikābiw wa lākinnallāha yusalliṭu rusulahū ‘alā may yasyā'(u), wallāhu ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

आरू ओकरा सिनी स॑ फै' केरऽ लूट जे अल्लाह अपनऽ रसूलुल्लाह क॑ देलकै, ओकरा लेली तोरा घोड़ा या ऊंट के जरूरत नै छै, लेकिन अल्लाह न॑ अपनऽ दूतऽ क॑ सत्ता देलकै, जेकरा प॑ वू चाहै छेलै । आ अल्लाह सब किछु पर सर्वशक्तिमान छथि।

مَآ اَفَاۤءَ اللّٰهُ عَلٰى رَسُوْلِهٖ مِنْ اَهْلِ الْقُرٰى فَلِلّٰهِ وَلِلرَّسُوْلِ وَلِذِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنِ وَابْنِ السَّبِيْلِۙ كَيْ لَا يَكُوْنَ دُوْلَةً ۢ بَيْنَ الْاَغْنِيَاۤءِ مِنْكُمْۗ وَمَآ اٰتٰىكُمُ الرَّسُوْلُ فَخُذُوْهُ وَمَا نَهٰىكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوْاۚ وَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ شَدِيْدُ الْعِقَابِۘ

mā afā'allāhu ‘alā rasūlihī min ahlil-qurā fa lillāhi wa lir-rasūli wa liżil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīni wabnis-sabīl(i), kailā yakūna dūlatam bainal-agniyā'i minkum, wa mā ātākumur-rasūlu fa khużūhu wa mā nahākum ‘anhu fantahū, wattaqullāh(a), innallāha syadīdul-‘iqāb(i).

अल्लाह अपन रसूलुल्लाह (जे सँ आयल) कतेको देशक निवासी केँ जे लूटल धन (फै') देलनि, से अल्लाह, रसूलुल्लाह, रिश्तेदार (रसूल), अनाथ, गरीब लोक आ यात्रा पर निकलल लोकक लेल छल, जाहि सँ ई खजाना मात्र अहाँ सभक बीच अमीर लोकनिक बीच नहि घूमय। रसूलुल्लाह जे किछु दैत छथि से स्वीकार करू। आ जे मना करैत छथि से छोड़ि दियौक। आ अल्लाह सँ डेराउ। सचमुच अल्लाह सजा मे बहुत कठोर छथि।

لِلْفُقَرَاۤءِ الْمُهٰجِرِيْنَ الَّذِيْنَ اُخْرِجُوْا مِنْ دِيَارِهِمْ وَاَمْوَالِهِمْ يَبْتَغُوْنَ فَضْلًا مِّنَ اللّٰهِ وَرِضْوَانًا وَّيَنْصُرُوْنَ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ ۗ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الصّٰدِقُوْنَۚ

lil-fuqarā'il-muhājirīnal-lażīna ukhrijū min diyārihim wa amwālihim yabtagūna faḍlam minallāhi wa riḍwānaw wa yanṣurūnallāha wa rasūlah(ū), ulā'ika humuṣ-ṣādiqūn(a).

(लूट सेहो) ओहि गरीब लोकक लेल अछि जे पलायन कएने छल जे अपन सासुर सँ निकालि देल गेल छल आ अल्लाह सँ कृपा आ (हुनकर) प्रसन्नताक लेल आ (उनकर) रसूलुल्लाहक (धर्मक) मदद करबाक चक्कर मे अपन सम्पत्ति छोड़ि गेल छल | ओ सभ सच्चा लोक छथि।

وَالَّذِيْنَ تَبَوَّءُو الدَّارَ وَالْاِيْمَانَ مِنْ قَبْلِهِمْ يُحِبُّوْنَ مَنْ هَاجَرَ اِلَيْهِمْ وَلَا يَجِدُوْنَ فِيْ صُدُوْرِهِمْ حَاجَةً مِّمَّآ اُوْتُوْا وَيُؤْثِرُوْنَ عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ وَلَوْ كَانَ بِهِمْ خَصَاصَةٌ ۗوَمَنْ يُّوْقَ شُحَّ نَفْسِهٖ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَۚ

wal-lażīna tabawwa'ud-dāra wal-īmāna min qablihim yuḥibbūna man hājara ilaihim wa lā yajidūna fī ṣudūrihim ḥājatam mimmā ūtū wa yu'ṡirūna ‘alā anfusihim wa lau kāna bihim khaṣāṣah(tun), wa may yūqa syuḥḥa nafsihī fa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).

आ जे लोक (अंसार) मदीना शहर पर कब्जा कएने छल आ ओकरा (मुहाजिरीन) के (आगमन) स पहिने विश्वास केने छल, ओ सब ओहि लोक स प्रेम करैत छल जे अपन जगह पर प्रवास केलक। आ जे किछु ओकरा सभ केँ (मुहाजिरीन) देल गेल छलैक ताहि लेल ओ सभ अपन हृदय मे इच्छा नहि रखैत छलाह; आरू वू (मुहाजिरीन) क॑ प्राथमिकता दै छै, खुद स॑ ऊपर, भले ही ओकरा भी जरूरत छै । आ जे कंजूस स अपना के बचा लैत अछि, तखन ओ सब भाग्यशाली लोक छथि।

وَالَّذِيْنَ جَاۤءُوْ مِنْۢ بَعْدِهِمْ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا وَلِاِخْوَانِنَا الَّذِيْنَ سَبَقُوْنَا بِالْاِيْمَانِ وَلَا تَجْعَلْ فِيْ قُلُوْبِنَا غِلًّا لِّلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا رَبَّنَآ اِنَّكَ رَءُوْفٌ رَّحِيْمٌ ࣖ

wal-lażīna jā'ū mim ba‘dihim yaqūlūna rabbanagfir lanā wa li'ikhwāninal-lażīna sabaqūnā bil-īmāni wa lā taj‘al fī qulūbinā gillal lil-lażīna āmanū rabbanā innaka ra'ūfur raḥīm(un).

आ हुनका लोकनिक बाद जे लोकनि (मुहाजिरीन आ अंसार) आयल छलाह, ओ सभ प्रार्थना केलनि, "हे हमर प्रभु, हमरा सभ केँ आ हमरा सभ सँ पहिने विश्वास करय बला भाइ सभ केँ क्षमा करू, आ विश्वास करयवला सभक प्रति हमरा सभक हृदय मे दुर्भावना नहि पैदा करू। हे हमर प्रभु, वास्तव मे, अहाँ परम दयालु, परम दयालु छी।"

۞ اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ نَافَقُوْا يَقُوْلُوْنَ لِاِخْوَانِهِمُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ لَىِٕنْ اُخْرِجْتُمْ لَنَخْرُجَنَّ مَعَكُمْ وَلَا نُطِيْعُ فِيْكُمْ اَحَدًا اَبَدًاۙ وَّاِنْ قُوْتِلْتُمْ لَنَنْصُرَنَّكُمْۗ وَاللّٰهُ يَشْهَدُ اِنَّهُمْ لَكٰذِبُوْنَ

alam tara ilal-lażīna nāfaqū yaqūlūna li'ikhwānihimul-lażīna kafarū min ahlil-kitābi la'in ukhrijtum lanakhrujanna ma‘akum wa lā nuṭī‘u fīkum aḥadan abadā(n), wa in qūtiltum lananṣurannakum, wallāhu yasyhadu innahum lakāżibūn(a).

की अहाँ ओहि पाखंडी सभ केँ नहि देखलहुँ जे किताबक लोक सभक बीच अपन काफिर भाइ सभ केँ कहैत छथि, “जँ अहाँ सभ केँ निष्कासित कयल जायत तँ हम सभ अहाँ सभक संग अवश्य बाहर निकलब, आ हम सभ अहाँ सभक लेल ककरो बात कहियो नहि मानब, आ जँ अहाँ सभ सँ लड़ल जाय तँ हम सभ अहाँक मददि अवश्य करब।” आ अल्लाह गवाही दैत छथि जे ओ सभ झूठा छथि।

لَىِٕنْ اُخْرِجُوْا لَا يَخْرُجُوْنَ مَعَهُمْۚ وَلَىِٕنْ قُوْتِلُوْا لَا يَنْصُرُوْنَهُمْۚ وَلَىِٕنْ نَّصَرُوْهُمْ لَيُوَلُّنَّ الْاَدْبَارَۙ ثُمَّ لَا يُنْصَرُوْنَ

la'in ukhrijū lā yakhrujūna ma‘ahum, wa la'in qūtilū lā yanṣurūnahum, wa la'in naṣarūhum layuwallunnal-adbār(a), ṡumma lā yunṣarūn(a).

सत्ते, जँ ओकरा सभ केँ भगा देल जायत तँ पाखंडी सभ ओकरा सभक संग नहि निकलत, आ जँ ओकरा सभ सँ लड़ल जायत। ओ सभ (नहि) ओकर मदद करत; आ जँ ओकर मददि करत तखनो ओ सभ निश्चित रूपसँ मुँह घुमा कऽ पाछू दौड़त, तखन ओकरा सभकेँ मददि नहि भेटतैक।

لَاَنْتُمْ اَشَدُّ رَهْبَةً فِيْ صُدُوْرِهِمْ مِّنَ اللّٰهِ ۗذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ قَوْمٌ لَّا يَفْقَهُوْنَ

la'antum asyaddu rahbatan fī ṣudūrihim minallāh(i), żālika bi'annahum qaumul lā yafqahūn(a).

सचमुच, हुनका सब के दिल में अहाँ (मुसलमान) अल्लाह स बेसी डरल छी। से एहि लेल जे ओ सभ एहन लोक छथि जे नहि बुझैत छथि ।

لَا يُقَاتِلُوْنَكُمْ جَمِيْعًا اِلَّا فِيْ قُرًى مُّحَصَّنَةٍ اَوْ مِنْ وَّرَاۤءِ جُدُرٍۗ بَأْسُهُمْ بَيْنَهُمْ شَدِيْدٌ ۗ تَحْسَبُهُمْ جَمِيْعًا وَّقُلُوْبُهُمْ شَتّٰىۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ قَوْمٌ لَّا يَعْقِلُوْنَۚ

lā tuqātilūnakum jamī‘an illā fī quram muḥaṣṣanatin au miw warā'i judur(in), ba'suhum bainahum syadīd(un), taḥsabuhum jamī‘aw wa qulūbuhum syattā, żālika bi'annahum qaumul lā ya‘qilūn(a).

गढ़वाला शहर वा देबालक पाछू छोड़ि अहाँ सभसँ एक संग नहि लड़त। हुनका लोकनिक दुश्मनी तीव्र अछि। अहाँ सोचैत छी जे एकजुट छथि, मुदा हृदय बँटल अछि। से एहि लेल जे ओ सभ एहन लोक छथि जे नहि बुझैत छथि ।

كَمَثَلِ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ قَرِيْبًا ذَاقُوْا وَبَالَ اَمْرِهِمْۚ وَلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌۚ

kamaṡalil-lażīna min qablihim qarīban żāqū wabāla amrihim, wa lahum ‘ażābun alīm(un).

(ओ सभ) अपनहि सँ पहिने के लोक जकाँ (यहूदी) बहुत पहिने नहि, अपनहि काजक कारणेँ खराब परिणाम (भगाबय के) अनुभव केने छथि | आ ओकरा सभकेँ कष्टदायक सजा भेटतैक।

كَمَثَلِ الشَّيْطٰنِ اِذْ قَالَ لِلْاِنْسَانِ اكْفُرْۚ فَلَمَّا كَفَرَ قَالَ اِنِّيْ بَرِيْۤءٌ مِّنْكَ اِنِّيْٓ اَخَافُ اللّٰهَ رَبَّ الْعٰلَمِيْنَ

kamaṡalisy-syaiṭāni iż qāla lil-insānikfur, falammā kafara qāla innī barī'um minka innī akhāfullāha rabbal-‘ālamīn(a).

(पाखंडी के मनाना) शैतान के (मननाबय के) समान छै जखन ओ लोक स कहैत अछि, "अहाँ सब अविश्वास करू!" तखन जखन ओ आदमी काफिर भ गेल त ओ कहलक, "सत्ते हम अहाँ स अलग भ जाइत छी, कियाक त सचमुच हम सब दुनिया के मालिक अल्लाह स डरैत छी।"

فَكَانَ عَاقِبَتَهُمَآ اَنَّهُمَا فِى النَّارِ خٰلِدَيْنِ فِيْهَاۗ وَذٰلِكَ جَزٰۤؤُا الظّٰلِمِيْنَ ࣖ

fa kāna ‘āqibatahumā annahumā fin-nāri khālidaini fīhā, wa żālika jazā'uẓ-ẓālimīn(a).

त दुनू गोटेक लेल परिणाम ई जे दुनू गोटे नरक मे प्रवेश करताह, अनन्त काल धरि ओहि मे। अधलाहक इनाम एहने होइत छैक।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اتَّقُوا اللّٰهَ وَلْتَنْظُرْ نَفْسٌ مَّا قَدَّمَتْ لِغَدٍۚ وَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ خَبِيْرٌ ۢبِمَا تَعْمَلُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanuttaqullāha waltanẓur nafsum mā qaddamat ligad(in), wattaqullāh(a), innallāha khabīrum bimā ta‘malūn(a).

हे विश्वास करनिहार! अल्लाह स डरू आ सब गोटे के ध्यान दियौ जे ओ काल्हि (परलोक) के लेल की केने छथि, आ अल्लाह स डरू। सचमुच अल्लाह अहाँ जे काज करैत छी ताहि मे बहुत सावधान रहैत छथि।

وَلَا تَكُوْنُوْا كَالَّذِيْنَ نَسُوا اللّٰهَ فَاَنْسٰىهُمْ اَنْفُسَهُمْۗ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْفٰسِقُوْنَ

wa lā takūnū kal-lażīna nasullāha fa'ansāhum anfusahum, ulā'ika humul-fāsiqūn(a).

आ अल्लाह के बिसरि जाय वाला के तरह नै बनू, ताकि अल्लाह ओकरा अपना के बिसरि जाय। ई सभ दुष्ट लोक अछि।

لَا يَسْتَوِيْٓ اَصْحٰبُ النَّارِ وَاَصْحٰبُ الْجَنَّةِۗ اَصْحٰبُ الْجَنَّةِ هُمُ الْفَاۤىِٕزُوْنَ

lā yastawī aṣḥābun-nāri wa aṣḥābul-jannah(ti), aṣḥābul-jannati humul-fā'izūn(a).

नरकक निवासी स्वर्गक निवासीक बराबर नहि होइत अछि; स्वर्गक निवासी विजय प्राप्त करैत छथि |

لَوْ اَنْزَلْنَا هٰذَا الْقُرْاٰنَ عَلٰى جَبَلٍ لَّرَاَيْتَهٗ خَاشِعًا مُّتَصَدِّعًا مِّنْ خَشْيَةِ اللّٰهِ ۗوَتِلْكَ الْاَمْثَالُ نَضْرِبُهَا لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُوْنَ

lau anzalnā hāżal-qur'āna ‘alā jabalil lara'aitahū khāsyi‘am mutaṣaddi‘am min khasy-yatillāh(i), wa tilkal-amṡālu naḍribuhā lin-nāsi la‘allahum yatafakkarūn(a).

जँ हम एहि कुरान केँ कोनो पहाड़ पर उतारि देब तऽ अहाँ एकरा अल्लाहक डर सँ झुकल आ बँटल अवश्य देखब। आ हम ई दृष्टान्त लोकक लेल बनौने छी जाहि सँ ओ सोचि सकय।

هُوَ اللّٰهُ الَّذِيْ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۚ عَالِمُ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِۚ هُوَ الرَّحْمٰنُ الرَّحِيْمُ

huwallāhul-lażī lā ilāha illā huw(a), ‘ālimul-gaibi wasy-syahādah(ti), huwar-raḥmānur-raḥīm(u).

ओ अल्लाह छथि आ हुनका छोड़ि कोनो देवता नहि छथि । अदृष्ट आ वास्तविक के जानय वाला, ओ परम कृपालु, परम दयालु छथि |

هُوَ اللّٰهُ الَّذِيْ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ ۚ اَلْمَلِكُ الْقُدُّوْسُ السَّلٰمُ الْمُؤْمِنُ الْمُهَيْمِنُ الْعَزِيْزُ الْجَبَّارُ الْمُتَكَبِّرُۗ سُبْحٰنَ اللّٰهِ عَمَّا يُشْرِكُوْنَ

huwallāhul-lażī lā ilāha illā huw(a), al-malikul-quddūsus-salāmul-mu'minul-muhaiminul-‘azīzul-jabbārul-mutakabbir(u), subḥānallāhi ‘ammā yusyrikūn(a).

ओ अल्लाह छथि आ हुनका छोड़ि कोनो देवता नहि छथि । महाराजा, परम पवित्र, परम समृद्ध, सुरक्षा के रक्षक, सुरक्षा के रक्षक, परम पराक्रमी, सर्वशक्तिमान, जिनका सब महिमा अछि, महिमा अल्लाह के हो जे ओ सब एक दोसरा के संग जे किछु जोड़ैत छथि |

هُوَ اللّٰهُ الْخَالِقُ الْبَارِئُ الْمُصَوِّرُ لَهُ الْاَسْمَاۤءُ الْحُسْنٰىۗ يُسَبِّحُ لَهٗ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۚ وَهُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ ࣖ

huwallāhul-khāliqul-bāri'ul-muṣawwiru lahul-asmā'ul-ḥusnā, yusabbiḥu lahū mā fis-samāwāti wal-arḍ(i), wa huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

ओ अल्लाह छथि जे सृष्टि केने छथि, जे सृष्टि केने छथि, जे रूप बनौलनि, हुनकर सुन्दर नाम छनि | आकाश आ पृथ्वी पर सब किछु हुनकर महिमा करैत अछि | आ ओ परम पराक्रमी, परम बुद्धिमान छथि।