Q.S दुखद (ص) - 88 पदों की संख्या

صۤ ۗوَالْقُرْاٰنِ ذِى الذِّكْرِۗ

Ṣād, wal-qur'āni żiż-żikr(i).

शाद, कुरान द्वारा जिसमें चेतावनी है |

بَلِ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا فِيْ عِزَّةٍ وَّشِقَاقٍ

balil-lażīna kafarū fī ‘izzatiw wa syiqāq(in).

मुदा जे अविश्वास करैत अछि ओ अहंकार आ दुश्मनी मे (छि) ।

كَمْ اَهْلَكْنَا مِنْ قَبْلِهِمْ مِّنْ قَرْنٍ فَنَادَوْا وَّلَاتَ حِيْنَ مَنَاصٍ

kam ahlaknā min qablihim min qarnin fanādaw wa lāta ḥīna manāṣ(in).

हुनका सब स पहिने कतेक लोक के हम सब नष्ट क देने छी, तखन ओ सब मदद मंगलक भले (ओहि समय) भागय के समय नहि छल।

وَعَجِبُوْٓا اَنْ جَاۤءَهُمْ مُّنْذِرٌ مِّنْهُمْ ۖوَقَالَ الْكٰفِرُوْنَ هٰذَا سٰحِرٌ كَذَّابٌۚ

wa ‘ajibū an jā'ahum munżirum minhum, wa qālal-kāfirūna hāżā sāḥirun każżāb(un).

ओ सभ आश्चर्यचकित भऽ गेलाह जे हुनका सभक बीच सँ एकटा चेतावनी (दूत) हुनका सभ लग आबि गेलाह। आ काफिर सभ कहलक, “ई आदमी एकटा जादूगर अछि जे बहुत झूठ बाजैत अछि।”

اَجَعَلَ الْاٰلِهَةَ اِلٰهًا وَّاحِدًا ۖاِنَّ هٰذَا لَشَيْءٌ عُجَابٌ

aja‘alal-ālihata ilāhaw wāḥidā(n), inna hāżā lasyai'un ‘ujāb(un).

की ओ सभ देवता केँ एक परमेश् वर बना देलनि? सचमुच, ई सचमुच सचमुच आश्चर्यजनक बात अछि।

وَانْطَلَقَ الْمَلَاُ مِنْهُمْ اَنِ امْشُوْا وَاصْبِرُوْا عَلٰٓى اٰلِهَتِكُمْ ۖاِنَّ هٰذَا لَشَيْءٌ يُّرَادُ ۖ

wanṭalaqal-mala'u minhum animsyū waṣbirū ‘alā ālihatikum, inna hāżā lasyai'uy yurād(u).

तखन हुनका लोकनिक नेता लोकनि (कहैत) गेलाह, "जाउ आ अपन देवता लोकनिक (पूजा) करैत रहू, सचमुच ई वांछनीय बात थिक।"

مَا سَمِعْنَا بِهٰذَا فِى الْمِلَّةِ الْاٰخِرَةِ ۖاِنْ هٰذَآ اِلَّا اخْتِلَاقٌۚ

mā sami‘nā bihāżā fil-millatil-ākhirah(ti), in hāżā illakhtilāq(un).

बादक धर्म मे ई बात कहियो नहि सुनैत छी; ई (अल्लाह के गवाही), एकटा मनगढ़ंत (झूठ) के अलावा किछु नहि अछि,

اَؤُنْزِلَ عَلَيْهِ الذِّكْرُ مِنْۢ بَيْنِنَا ۗبَلْ هُمْ فِيْ شَكٍّ مِّنْ ذِكْرِيْۚ بَلْ لَّمَّا يَذُوْقُوْا عَذَابِ ۗ

a'unzila ‘alaihiż-żikru mim baininā, bal hum fī syakkim min żikrī, bal lammā yażūqū ‘ażāb(i).

हमरा सभक बीच हुनका पर कुरान किएक उतारल गेलनि?” असल मे हुनका सब के हमर कुरान पर संदेह छनि, मुदा हुनका सब के (हमर) सजा के अहसास नै भेल छनि।

اَمْ عِنْدَهُمْ خَزَاۤىِٕنُ رَحْمَةِ رَبِّكَ الْعَزِيْزِ الْوَهَّابِۚ

am ‘indahum khazā'inu raḥmati rabbikal-‘azīzil-wahhāb(i).

आकि हुनका सभ लग अहाँक प्रभु, सर्वशक्तिमान, सर्वदाताक कृपाक खजाना छनि?]

اَمْ لَهُمْ مُّلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا ۗفَلْيَرْتَقُوْا فِى الْاَسْبَابِ

am lahum mulkus-samāwāti wal-arḍi wa mā bainahumā, falyartaqū fil-asbāb(i).

आकि हुनका सभ लग स् वर्ग-पृथ्वीक राज् य अछि आ दुनूक बीच की अछि? (जँ अछि) तखन सीढ़ी (स्वर्ग दिस) चढ़य दियौक।

جُنْدٌ مَّا هُنَالِكَ مَهْزُوْمٌ مِّنَ الْاَحْزَابِ

jundum mā hunālika mahzūmum minal-aḥzāb(i).

(ओ सभ) सैनिकक एकटा पैघ समूह अछि जे ओतय अछि जे पराजित होयत।

كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوْحٍ وَّعَادٌ وَّفِرْعَوْنُ ذُو الْاَوْتَادِۙ

każżabat qablahum qaumu nūḥiw wa ‘āduw wa fir‘aunu żul-autād(i).

हुनका सभ सँ पहिने नूहक लोक, ‘आद आ फिरौन, जिनकर पैघ सेना छलनि, सेहो (प्रेरित सभ केँ) नकारने छलाह।

وَثَمُوْدُ وَقَوْمُ لُوْطٍ وَّاَصْحٰبُ لْـَٔيْكَةِ ۗ اُولٰۤىِٕكَ الْاَحْزَابُ

wa ṡamūdu wa qaumu lūṭiw wa aṣḥābul-aikah(ti), ulā'ikal-aḥzāb(u).

आ (तहिना) समुद, लूत के लोक आ ऐका के लोक। ई ओ समूह अछि जे गठजोड़ अछि (प्रेरित सभक विरुद्ध)।

اِنْ كُلٌّ اِلَّا كَذَّبَ الرُّسُلَ فَحَقَّ عِقَابِ ࣖ

in kullun illā każżabar-rusula faḥaqqa ‘iqāb(i).

ओ सभ प्रेरित सभ सँ झूठ बाजल, तेँ ओ सभ हमर दंडक अनुभूति करबाक हकदार छथि।

وَمَا يَنْظُرُ هٰٓؤُلَاۤءِ اِلَّا صَيْحَةً وَّاحِدَةً مَّا لَهَا مِنْ فَوَاقٍ

wa mā yanẓuru hā'ulā'i illā ṣaiḥataw wāḥidatam mā lahā min fawāq(in).

आ जे वास्तव मे ओ सभ प्रतीक्षा क' रहल छलाह से मात्र एकटा चिचियाहटि छल, जकर कोनो विराम नहि छल.

وَقَالُوْا رَبَّنَا عَجِّلْ لَّنَا قِطَّنَا قَبْلَ يَوْمِ الْحِسَابِ

wa qālū rabbanā ‘ajjil lanā qiṭṭanā qabla yaumil-ḥisāb(i).

ओ सभ कहलथिन, “हे हमर प्रभु, हिसाब-किताबक दिन सँ पहिने जे सजा हमरा सभक लेल निर्धारित अछि, तकरा जल्दी करू।”

اِصْبِرْ عَلٰى مَا يَقُوْلُوْنَ وَاذْكُرْ عَبْدَنَا دَاوٗدَ ذَا الْاَيْدِۚ اِنَّهٗٓ اَوَّابٌ

iṣbir ‘alā mā yaqūlūna ważkur ‘abdanā dāwūda żal-aid(i), innahū awwāb(un).

जे कहैत छथि ताहि पर धैर्य राखू; आ हमरऽ सेवक दाऊद के याद करऽ जेकरा में ताकत छै; सचमुच ओ (अल्लाह) के बहुत आज्ञाकारी छलाह |

اِنَّا سَخَّرْنَا الْجِبَالَ مَعَهٗ يُسَبِّحْنَ بِالْعَشِيِّ وَالْاِشْرَاقِۙ

innā sakhkharnal-jibāla ma‘ahū yusabbiḥna bil-‘asyiyyi wal-isyrāq(i).

सचमुच, हमहीं छी जे साँझ आ भोर मे हुनका (दाऊद) के संग महिमामंडन करबाक लेल पहाड़ के वश में करैत छी,

وَالطَّيْرَمَحْشُوْرَةً ۗ كُلٌّ لَّهٗٓ اَوَّابٌ

waṭ-ṭaira maḥsyūrah(tan), kullul lahū awwāb(un).

आ (हम सभ सेहो) चिड़ै सभकेँ संग्रहित अवस्थामे वशमे कऽ देलहुँ । प्रत्येक (अल्लाह) के बहुत आज्ञाकारी छल।

وَشَدَدْنَا مُلْكَهٗ وَاٰتَيْنٰهُ الْحِكْمَةَ وَفَصْلَ الْخِطَابِ

wa syadadnā mulkahū wa ātaināhul-ḥikmata wa faṣlal-khiṭāb(i).

आ हम हुनकर राज्य के मजबूत केलौं आ हम हुनका बात के निर्णय लेबय में बुद्धि आ बुद्धि देलियनि।

۞ وَهَلْ اَتٰىكَ نَبَؤُا الْخَصْمِۘ اِذْ تَسَوَّرُوا الْمِحْرَابَۙ

wa hal atāka naba'ul-khaṣm(i), iż tasawwarul-miḥrāb(a).

आ मिहराब के देबाल पर चढ़ला पर झगड़ा करय वाला के खबर अहां तक पहुंच गेल अछि?

اِذْ دَخَلُوْا عَلٰى دَاوٗدَ فَفَزِعَ مِنْهُمْ قَالُوْا لَا تَخَفْۚ خَصْمٰنِ بَغٰى بَعْضُنَا عَلٰى بَعْضٍ فَاحْكُمْ بَيْنَنَا بِالْحَقِّ وَلَا تُشْطِطْ وَاهْدِنَآ اِلٰى سَوَاۤءِ الصِّرَاطِ

iż dakhalū ‘alā dāwūda fafazi‘a minhum qālū lā takhaf, khaṣmāni bagā ba‘ḍunā ‘alā ba‘ḍin faḥkum bainanā bil-ḥaqqi wa lā tusyṭiṭ wahdinā ilā sawā'iṣ-ṣirāṭ(i).

जखन ओ सभ दाऊद सँ भेंट करय लेल प्रवेश केलनि तखन ओ हुनका लोकनिक (आगमन) के कारण आश्चर्यचकित भ' गेलाह | ओ सभ बजलाह, "डरब नहि! (हमरा सभ) दुनूक मतभेद अछि, हमरा सभ मे सँ किछु गोटे दोसरक संग अन्याय केने छी; तेँ हमरा सभक बीच निष्पक्ष न्याय करू आ सत्य सँ हटि क' सोझ बाट पर नहि चलाउ।"

اِنَّ هٰذَآ اَخِيْ ۗ لَهٗ تِسْعٌ وَّتِسْعُوْنَ نَعْجَةً وَّلِيَ نَعْجَةٌ وَّاحِدَةٌ ۗفَقَالَ اَكْفِلْنِيْهَا وَعَزَّنِيْ فِى الْخِطَابِ

inna hāżā akhī, lahū tis‘uw wa tis‘ūna na‘jataw wa liya na‘jatuw wāḥidah(tun), faqāla aqfilnīhā wa ‘azzanī fil-khiṭāb(i).

असल मे हमर भाइक उननबे टा मादा बकरी छल आ हमरा लग एकटा मात्र छल, तखन ओ कहलनि, "(अपन बकरी) हमरा सौंप दिअ! आ ओ हमरा बहस मे हरा देलक।"

قَالَ لَقَدْ ظَلَمَكَ بِسُؤَالِ نَعْجَتِكَ اِلٰى نِعَاجِهٖۗ وَاِنَّ كَثِيْرًا مِّنَ الْخُلَطَاۤءِ لَيَبْغِيْ بَعْضُهُمْ عَلٰى بَعْضٍ اِلَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ وَقَلِيْلٌ مَّا هُمْۗ وَظَنَّ دَاوٗدُ اَنَّمَا فَتَنّٰهُ فَاسْتَغْفَرَ رَبَّهٗ وَخَرَّ رَاكِعًا وَّاَنَابَ ۩

qāla laqad ẓalamaka bisu'āli na‘jatika ilā ni‘ājih(ī), wa inna kaṡīram minal-khulaṭā'i layabgī ba‘ḍuhum ‘alā ba‘ḍin illal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti wa qalīlum mā hum, wa ẓanna dāwūdu annamā fatannāhu fastagfara rabbahū wa kharra rāki‘aw wa anāb(a).

ओ (दावूद) कहलनि, "सत्ते, ओ अहाँक बकरी केँ अपन बकरी मे (जोड़य) माँगि क' अहाँक संग अन्याय केने छथि। सचमुच, जे लोक साझीदार छथि, ओहि मे सँ बहुतो लोक दोसरक संग अन्याय करैत छथि, सिवाय ओहि लोकक जे विश्वास करैत छथि आ नीक काज करैत छथि; आ ओहि मे सँ किछुए गोटे एहन काज करैत छथि।" आ दाऊद केँ शंका भेलैक जे हम सभ ओकर परीक्षण क' रहल छी; अतः ओ अपन प्रभु सँ क्षमा मँगलनि तखन खसि पड़लाह आ पश्चाताप केलनि |

فَغَفَرْنَا لَهٗ ذٰلِكَۗ وَاِنَّ لَهٗ عِنْدَنَا لَزُلْفٰى وَحُسْنَ مَاٰبٍ

fa gafarnā lahū żālik(a), wa inna lahū ‘indanā lazulfā wa ḥusna ma'āb(in).

तखन हम (हुनकर गलती) माफ क देलहुं। आ सचमुच, हुनकर एकटा एहन पद छनि जे वास्तव मे हमरा सभक नजदीक छनि आ घुरबाक लेल नीक जगह छनि.

يٰدَاوٗدُ اِنَّا جَعَلْنٰكَ خَلِيْفَةً فِى الْاَرْضِ فَاحْكُمْ بَيْنَ النَّاسِ بِالْحَقِّ وَلَا تَتَّبِعِ الْهَوٰى فَيُضِلَّكَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗاِنَّ الَّذِيْنَ يَضِلُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيْدٌ ۢبِمَا نَسُوْا يَوْمَ الْحِسَابِ ࣖ

yā dāwūdu innā ja‘alnāka khalīfatan fil-arḍi faḥkum bainan nāsi bil-ḥaqqi wa lā tattabi‘il-hawā fa yuḍillaka ‘an sabīlillāh(i), innal-lażīna yaḍillūna ‘an sabīlillāhi lahum ‘ażābun syadīdum bimā nasū yaumal-ḥisāb(i).

(अल्लाह कहलनि), "हे दाऊद! हम अहाँ केँ धरती पर खलीफा (शासक) बना देने छी, तेँ लोकक बीच निष्पक्ष न्याय करू आ अपन इच्छाक पालन नहि करू, कारण ई अहाँ केँ अल्लाह केर मार्ग सँ भटका देत। सचमुच, जे अल्लाह केर मार्ग सँ भटकत ओकरा भारी सजा भेटत, कारण ओ सब हिसाब-किताबक दिन बिसरि गेल।"

وَمَا خَلَقْنَا السَّمَاۤءَ وَالْاَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا بَاطِلًا ۗذٰلِكَ ظَنُّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا فَوَيْلٌ لِّلَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنَ النَّارِۗ

wa mā khalaqnas-samā'a wal-arḍa wa mā bainahumā bāṭilā(n), żālika ẓannul-lażīna kafarū, fawailul lil-lażīna kafarū minan-nār(i).

आ हम आकाश आ पृथ्वी आ ओकर बीचक सभ किछु केँ व्यर्थ मे नहि बनेलहुँ। काफिर लोकनिक विचार यैह छैक; तेँ काफिर सभक धिक्कार अछि, कारण ओ सभ आगि मे प्रवेश करत।

اَمْ نَجْعَلُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ كَالْمُفْسِدِيْنَ فِى الْاَرْضِۖ اَمْ نَجْعَلُ الْمُتَّقِيْنَ كَالْفُجَّارِ

am naj‘alul-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti kal-mufsidīna fil-arḍ(i), am naj‘alul-muttaqīna kal-fujjār(i).

की हमरा सब के विश्वास आ नीक काज करय वाला के संग ओहिना व्यवहार करबाक चाही जेना पृथ्वी पर बदमाशी पसारय वाला के संग? या हम अल्लाह स डरय वाला के ओहिना मानब जेना बुराई करय वाला के?

كِتٰبٌ اَنْزَلْنٰهُ اِلَيْكَ مُبٰرَكٌ لِّيَدَّبَّرُوْٓا اٰيٰتِهٖ وَلِيَتَذَكَّرَ اُولُوا الْاَلْبَابِ

kitābun anzalnāhu ilaika mubārakul liyaddabbarū āyātihī wa liyatażakkara ulul-albāb(i).

हम जे किताब (अल-कुरान) अहाँ सब लग पठेने छी से आशीर्वाद स भरल अछि ताकि ओ एकर आयत के कदर क सकथि आ ताकि सुबुद्ध दिमाग के लोक सबक सीख सकथि।

وَوَهَبْنَا لِدَاوٗدَ سُلَيْمٰنَۗ نِعْمَ الْعَبْدُ ۗاِنَّهٗٓ اَوَّابٌۗ

wa wahabnā lidāwūda wa sulaimān(a), ni‘mal-‘abd(u), innahū awwāb(un).

आ दाऊद केँ हम (एकटा बेटा) सुलेमान देलियनि; ओ सर्वोत्तम सेवक छथि। सचमुच, ओ (अल्लाह) के बहुत आज्ञाकारी छलाह।

اِذْ عُرِضَ عَلَيْهِ بِالْعَشِيِّ الصّٰفِنٰتُ الْجِيَادُۙ

iż ‘uriḍa ‘alaihi bil-‘asyiyyiṣ-ṣāfinātul-jiyād(u).

(मोन राखू) जखन एक दिन दुपहर मे हुनका (घोड़ा) देखाओल गेलनि जे वश मे कयल गेल छल, (मुदा) दौड़ मे बहुत तेज छल,

فَقَالَ اِنِّيْٓ اَحْبَبْتُ حُبَّ الْخَيْرِ عَنْ ذِكْرِ رَبِّيْۚ حَتّٰى تَوَارَتْ بِالْحِجَابِۗ

fa qāla innī aḥbabtu ḥubbal-khairi ‘an żikri rabbī, ḥattā tawārat bil-ḥijāb(i).

तखन ओ कहलनि, “सत्ते, हमरा सभ नीक वस्तु (घोड़ा) सँ प्रेम अछि, जे हमरा अपन प्रभुक (महात्मा) स्मरण कराबैत अछि, जाबत धरि सूर्यास्त नहि भ’ जाइत अछि।”

رُدُّوْهَا عَلَيَّ ۚفَطَفِقَ مَسْحًا ۢبِالسُّوْقِ وَالْاَعْنَاقِ

ruddūhā ‘alayy(a), faṭafiqa masḥam bis-sūqi wal-a‘nāq(i).

“सब घोड़ा हमरा लग वापस आनि दियौक।” तखन घोड़ाक टांग आ गरदनि काटि देलनि।

وَلَقَدْ فَتَنَّا سُلَيْمٰنَ وَاَلْقَيْنَا عَلٰى كُرْسِيِّهٖ جَسَدًا ثُمَّ اَنَابَ

wa laqad fatannā sulaimāna wa alqainā ‘alā kursiyyihī jasadan ṡumma anāb(a).

आ सच मे, हम सुलेमान केँ परखलहुँ आ ओकरा अपन सिंहासन पर शरीर (बीमारी सँ कमजोर) जकाँ सुता देलहुँ, तखन ओ पश्चाताप कयलनि।

قَالَ رَبِّ اغْفِرْ لِيْ وَهَبْ لِيْ مُلْكًا لَّا يَنْۢبَغِيْ لِاَحَدٍ مِّنْۢ بَعْدِيْۚ اِنَّكَ اَنْتَ الْوَهَّابُ

qāla rabbigfir lī wa hab lī mulkal lā yambagī li'aḥadim mim ba‘dī, innaka antal-wahhāb(u).

ओ कहलनि, "हे हमर प्रभु, हमरा क्षमा करू आ हमरा एहन राज्य दिअ जे हमरा बाद ककरो नहि भेटत। सत्ते, अहाँ दाता छी।"

فَسَخَّرْنَا لَهُ الرِّيْحَ تَجْرِيْ بِاَمْرِهٖ رُخَاۤءً حَيْثُ اَصَابَۙ

fasakhkharnā lahur-rīḥa tajrī bi'amrihī rukhā'an ḥaiṡu aṣāb(a).

तखन हम सभ हुनकर आज्ञाक अनुसार जे हवा नीक बहैत छल से हुनका अधीन कऽ देलियनि।

وَالشَّيٰطِيْنَ كُلَّ بَنَّاۤءٍ وَّغَوَّاصٍۙ

wasy-syayāṭīna kulla bannā'iw wa gawwāṣ(in).

आ (हम सभ हुनका अधीन सेहो) शैतान सभ, सभ बिल्डर आ गोताखोर सभ केँ।

وَّاٰخَرِيْنَ مُقَرَّنِيْنَ فِى الْاَصْفَادِ

wa ākharīna muqarranīna fil-aṣfād(i).

आ अन्य (दानव) जे जंजीर मे बान्हल अछि।

هٰذَا عَطَاۤؤُنَا فَامْنُنْ اَوْ اَمْسِكْ بِغَيْرِ حِسَابٍ

hāżā ‘aṭā'unā famnun au amsik bigairi ḥisāb(in).

ई हमर सभक वरदान अछि; तखन बिना गणना केने (दोसर के) दियौ वा रोकू (अपन लेल)।

وَاِنَّ لَهٗ عِنْدَنَا لَزُلْفٰى وَحُسْنَ مَاٰبٍ ࣖ

wa inna lahū ‘indanā lazulfā wa ḥusna ma'āb(in).

आ सचमुच, हुनका हमरा सभक नजदीकक पद छनि आ घुरबाक लेल नीक जगह छनि।

وَاذْكُرْ عَبْدَنَآ اَيُّوْبَۘ اِذْ نَادٰى رَبَّهٗٓ اَنِّيْ مَسَّنِيَ الشَّيْطٰنُ بِنُصْبٍ وَّعَذَابٍۗ

ważkur ‘abdanā ayyūb(a), iż nādā rabbahū annī massaniyasy-syaiṭānu binuṣbiw wa ‘ażāb(in).

आ हमर सेवक अय्यूब के याद करू जखन ओ अपन प्रभु के आवाज देलखिन, "सत्ते, हम शैतान के द्वारा दुख आ विपत्ति स त्रस्त छी।"

اُرْكُضْ بِرِجْلِكَۚ هٰذَا مُغْتَسَلٌۢ بَارِدٌ وَّشَرَابٌ

urkuḍ birijlik(a), hāżā mugtasalum bāriduw wa syarāb(un).

अल्लाह कहैत छथि), "पैर दबाउ; ई स्नान आ पीबय लेल शीतल पानि अछि।"

وَوَهَبْنَا لَهٗٓ اَهْلَهٗ وَمِثْلَهُمْ مَّعَهُمْ رَحْمَةً مِّنَّا وَذِكْرٰى لِاُولِى الْاَلْبَابِ

wa wahabnā lahū ahlahū wa miṡlahum ma‘ahum raḥmatam minnā wa żikrā li'ulil-albāb(i).

आ हम हुनका (पुनर्मिलन स) हुनकर परिवार के आशीर्वाद देलियनि आ हम हुनकर संख्या बढ़ा देलियनि, जे हमरा सब स दया आ सुदृढ़ मन के आदमी के लेल सबक छल।

وَخُذْ بِيَدِكَ ضِغْثًا فَاضْرِبْ بِّهٖ وَلَا تَحْنَثْ ۗاِنَّا وَجَدْنٰهُ صَابِرًا ۗنِعْمَ الْعَبْدُ ۗاِنَّهٗٓ اَوَّابٌ

wa khuż biyadika ḍigṡan faḍrib bihī wa lā taḥnaṡ, innā wajadnāhu ṣābirā(n), ni‘mal-‘abd(u), innahū awwāb(un).

आ हाथसँ एकटा गठरी (घासक) लऽ लिअ, तखन ओकरासँ मारि दियौक आ अपन शपथ नहि तोड़ू। सचमुच, हम हुनका (अय्यूब) एकटा धैर्यवान आदमी पाबि गेलहुं। ओ सर्वोत्तम सेवक छथि। सचमुच, ओ (अल्लाह) के बहुत आज्ञाकारी छलाह।

وَاذْكُرْ عِبٰدَنَآ اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ اُولِى الْاَيْدِيْ وَالْاَبْصَارِ

ważkur ‘ibādanā ibrāhīma wa isḥāqa wa ya‘qūba ulil-aidī wal-abṣār(i).

आ हमरा सभक सेवक सभ केँ मोन राखू: अब्राहम, इसहाक आ याकूब जिनका सभ मे बहुत शक्ति आ (उच्च) ज्ञान छनि।

اِنَّآ اَخْلَصْنٰهُمْ بِخَالِصَةٍ ذِكْرَى الدَّارِۚ

innā akhlaṣnāhum bikhāliṣatin żikrad-dār(i).

सचमुच, हम हुनका सब के उच्च नैतिकता (दान) क शुद्ध केने छी, यानी सदिखन (लोक) के परलोक के याद दिलाबैत छी |

وَاِنَّهُمْ عِنْدَنَا لَمِنَ الْمُصْطَفَيْنَ الْاَخْيَارِۗ

wa innahum ‘indanā laminal-muṣṭafainal-akhyār(i).

आ सचमुच, हमरा सभक दिस सँ ओ सभ नीक चुनल लोक मे सँ छथि ।

وَاذْكُرْ اِسْمٰعِيْلَ وَالْيَسَعَ وَذَا الْكِفْلِ ۗوَكُلٌّ مِّنَ الْاَخْيَارِۗ

ważkur ismā‘īla wal-yasa‘a wa żal-kifl(i), wa kullum minal-akhyār(i).

आ इस्माइल, इल्यासा' आ जुल्किफ्ली मोन पाड़ू। सब नीक लोक मे शामिल छथि।

هٰذَا ذِكْرٌ ۗوَاِنَّ لِلْمُتَّقِيْنَ لَحُسْنَ مَاٰبٍۙ

hāżā żikr(un), wa inna lil-muttaqīna laḥusna ma'āb(in).

ई (हुनका सभक लेल) एकटा सम्मान थिक। आ सत्ते, जे पुण्यात्मा छथि हुनका लेल घुरबाक लेल सर्वोत्तम स्थान (प्रदान कयल गेल अछि)

جَنّٰتِ عَدْنٍ مُّفَتَّحَةً لَّهُمُ الْاَبْوَابُۚ

jannāti ‘adnim mufattaḥatal lahumul-abwāb(u).

(अर्थात) अदनक बगीचा जकर दरबज्जा हुनका सभक लेल खुजल अछि।

مُتَّكِـِٕيْنَ فِيْهَا يَدْعُوْنَ فِيْهَا بِفَاكِهَةٍ كَثِيْرَةٍ وَّشَرَابٍ

muttaki'īna fīhā yad‘ūna fīhā bifākihatin kaṡīratiw wa syarāb(in).

ओहि मे ओ सभ (सोफा पर) झुकि जाइत छथि आ भरपूर फल आ पेय पदार्थ (ओहि स्वर्ग मे) मांगैत छथि |

۞ وَعِنْدَهُمْ قٰصِرٰتُ الطَّرْفِ اَتْرَابٌ

wa ‘indahum qāṣirātuṭ-ṭarfi atrāb(un).

आ हुनका सभक बगल मे (स्वर्गदूत छथि) जिनकर दृष्टि मंद अछि आ जे एके उम्रक छथि |

هٰذَا مَا تُوْعَدُوْنَ لِيَوْمِ الْحِسَابِ

hāżā mā tū‘adūna liyaumil-ḥisāb(i).

हिसाब-किताबक दिन अहाँ सभसँ यैह वचन देल गेल अछि।

اِنَّ هٰذَا لَرِزْقُنَا مَا لَهٗ مِنْ نَّفَادٍۚ

ina hāżā larizqunā mā lahū min nafād(in).

सचमुच, ई हमरा सभक दिस सँ कहियो खत्म नहि होमय बला प्रावधान अछि।

هٰذَا ۗوَاِنَّ لِلطّٰغِيْنَ لَشَرَّ مَاٰبٍۙ

hāżā, wa inna liṭ-ṭāgīna lasyarra ma'āb(in).

ई (हुनकर स्थिति) अछि। आ सत्ते, जे आज्ञा नहि मानैत छथि, हुनका लेल अवश्य (बशर्ते) घुरबाक लेल कोनो खराब स्थान अछि,

جَهَنَّمَۚ يَصْلَوْنَهَاۚ فَبِئْسَ الْمِهَادُ

jahannam(a), yaṣlaunahā, fabi'sal-mihād(u).

(अर्थात) नरकक अग्नि जाहि मे ओ सभ प्रवेश करताह; तेँ ओ दुष्ट निवास अछि।

هٰذَاۙ فَلْيَذُوْقُوْهُ حَمِيْمٌ وَّغَسَّاقٌۙ

hāżā, falyażūqūhu ḥamīmuw wa gassāq(un).

ई (नरकक दण्ड) थिक, तेँ हुनका सभ केँ एकर स्वाद लेबय दियौक, (अपन पेय) बहुत गरम पानि आ बहुत ठंढा पानि,

وَّاٰخَرُ مِنْ شَكْلِهٖٓ اَزْوَاجٌۗ

wa ākharu min syaklihī azwāj(un).

आ ओहि सदृश विभिन्न अन्य प्रकारक (दण्ड) |

هٰذَا فَوْجٌ مُّقْتَحِمٌ مَّعَكُمْۚ لَا مَرْحَبًا ۢبِهِمْ ۗ اِنَّهُمْ صَالُوا النَّارِ

hāżā faujum muqtaḥimum ma‘akum, lā marḥabam bihim, innahum ṣālun-nār(i).

(ओकरा सभ सँ कहल गेल छलनि), "ई एकटा पैघ समूह अछि (अहाँ सभक अनुयायी सभक) जे अहाँ सभक संग (नरक मे) आबि रहल अछि |" हुनका सब के कोनो स्वागत नै छै कियाक त वास्तव में ओ सब नरक में चलि जेताह (अपन नेता सब कहलनि)।

قَالُوْا بَلْ اَنْتُمْ لَا مَرْحَبًاۢ بِكُمْ ۗ اَنْتُمْ قَدَّمْتُمُوْهُ لَنَاۚ فَبِئْسَ الْقَرَارُ

qālū bal antum lā marḥabam bikum, antum qaddamtumūhu lanā, fabi'sal-qarār(u).

(हुनकर अनुयायी उत्तर देलनि), "असल मे, अहाँ वैह छी जकरा (बेसी उचित) स्वागत नहि होइत छैक, कारण अहाँ छी जे हमरा सभ केँ प्रलय मे डूबा देलियैक, तेँ रहबाक लेल सबसँ खराब जगह ओएह अछि."

قَالُوْا رَبَّنَا مَنْ قَدَّمَ لَنَا هٰذَا فَزِدْهُ عَذَابًا ضِعْفًا فِى النَّارِ

qālū rabbanā man qaddama lanā hāżā fazidhu ‘ażāban ḍi‘fan fin-nār(i).

ओ सभ (पुनः कहलक) "हे हमर प्रभु, जे हमरा सभ केँ एहि (अदजब) मे डूबा दैत अछि, तखन ओकरा नरक मे दुगुना सजा जोड़ि दियौक।"

وَقَالُوْا مَا لَنَا لَا نَرٰى رِجَالًا كُنَّا نَعُدُّهُمْ مِّنَ الْاَشْرَارِ

wa qālū mā lanā lā narā rijālan kunnā na‘udduhum minal-asyrār(i).

आ (आज्ञाकारी लोक) कहलक, “हम सभ ओहि लोक सभ दिस किएक नहि देखैत छी जिनका पहिने (दुनिया मे) हम सभ दुष्ट (घृणित) लोक मानैत छलहुँ?

اَتَّخَذْنٰهُمْ سِخْرِيًّا اَمْ زَاغَتْ عَنْهُمُ الْاَبْصَارُ

attakhażnāhum sikhriyyan am zāgat ‘anhumul-abṣār(u).

पहिने मजाक उड़ाबैत छलहुँ, आकि आँखिक दृष्टि हमरा सभकेँ देखबासँ रोकैत छल?”

اِنَّ ذٰلِكَ لَحَقٌّ تَخَاصُمُ اَهْلِ النَّارِ ࣖ

inna żālika laḥaqqun takhāṣumu ahlin-nār(i).

सचमुच, वास्तव में यही होय छै, (अर्थात) नरक के निवासी के बीच झगड़ा।

قُلْ اِنَّمَآ اَنَا۠ مُنْذِرٌ ۖوَّمَا مِنْ اِلٰهٍ اِلَّا اللّٰهُ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُ

qul innamā ana munżir(un), wa mā min ilāhin illallāhul-wāḥidul-qahhār(u).

कह (मुहम्मद), "सत्ते हम केवल चेतावनी देबय वाला छी, अल्लाह, सर्वशक्तिमान, पराक्रमी के अलावा कोनो देवता नहि छथि,

رَبُّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا الْعَزِيْزُ الْغَفَّارُ

rabbus-samāwāti wal-arḍi wa mā bainahumal-‘azīzul-gaffār(u).

(अर्थात) आकाश आ पृथ्वी आ ओकर बीचक जे किछु अछि ओकर प्रभु परम पराक्रमी, परम क्षमाशील।”

قُلْ هُوَ نَبَؤٌا عَظِيْمٌۙ

qul huwa naba'un ‘aẓīm(un).

कहू, "ओ (कुरान) बड़का खबर अछि,

اَنْتُمْ عَنْهُ مُعْرِضُوْنَ

antum ‘anhu mu‘riḍūn(a).

कि अहाँ हुनकासँ मुँह घुमा लेलहुँ।

مَا كَانَ لِيَ مِنْ عِلْمٍۢ بِالْمَلَاِ الْاَعْلٰٓى اِذْ يَخْتَصِمُوْنَ

mā kāna liya min ‘ilmim bil-mala'il-a‘lā iż yakhtaṣimūn(a).

हमरा अल-मलाउल अ'ला (फरिश्ता) के बारे में कनिको जानकारी नै छल जखन ओ सब बहस करैत छल।

اِنْ يُّوْحٰىٓ اِلَيَّ اِلَّآ اَنَّمَآ اَنَا۠ نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌ

iy yūḥā ilayya illā annamā ana nażīrum mubīn(un).

हमरा ई बात प्रकट भ’ गेल अछि जे हम मात्र एकटा स्पष्ट चेतावनी देबयवला छी।”

اِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اِنِّيْ خَالِقٌۢ بَشَرًا مِّنْ طِيْنٍ

iż qāla rabbuka lil-malā'ikati innī khāliqum basyaram min ṭīn(in).

(याद करू) जखन अहाँक प्रभु स्वर्गदूत सभ केँ कहलनि, “सत्ते, हम माटि सँ मनुष्य केँ सृजन करब।

فَاِذَا سَوَّيْتُهٗ وَنَفَخْتُ فِيْهِ مِنْ رُّوْحِيْ فَقَعُوْا لَهٗ سٰجِدِيْنَ

fa'iżā sawwaituhū wa nafakhtu fīhi mir rūḥī faqa‘ū lahū sājidīn(a).

तखन जखन हम घटना केँ सिद्ध क' देलहुँ आ हुनका मे अपन आत्मा (सृष्टि) के साँस लेलहुँ; तेँ हुनका सजदा क' क' अपना केँ अधीन करू।"

فَسَجَدَ الْمَلٰۤىِٕكَةُ كُلُّهُمْ اَجْمَعُوْنَۙ

fasajadal-malā'ikatu kulluhum ajma‘ūn(a).

तखन स् वर्गदूत सभ प्रणाम कयलनि।

اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ اِسْتَكْبَرَ وَكَانَ مِنَ الْكٰفِرِيْنَ

illā iblīs(a), istakbara wa kāna minal-kafirīn(a).

शैतान के छोड़ि क'; ओ घमंड करैत अछि आ ओ काफिरक समूह मे अछि |

قَالَ يٰٓاِبْلِيْسُ مَا مَنَعَكَ اَنْ تَسْجُدَ لِمَا خَلَقْتُ بِيَدَيَّ ۗ اَسْتَكْبَرْتَ اَمْ كُنْتَ مِنَ الْعَالِيْنَ

qāla yā iblīsu mā mana‘aka an tasjuda limā khalaqtu biyadayy(a), astakbarta am kunta minal-‘ālīn(a).

(अल्लाह) कहलनि, "हे शैतान, अहाँ केँ की रोकैत अछि जे हम अपन शक्ति सँ जे किछु बनौने छी, तकरा झुकय सँ। की अहाँ अपना पर गर्व करैत छी वा अहाँ (अनुभूति) करैत छी जे अहाँ कोनो (उच्च) समूह सँ संबंधित छी?"

قَالَ اَنَا۠ خَيْرٌ مِّنْهُ خَلَقْتَنِيْ مِنْ نَّارٍ وَّخَلَقْتَهٗ مِنْ طِيْنٍ

qāla ana khairum minhu khalaqtanī min nāriw wa khalaqtahū min ṭīn(in).

(इब्लिस) कहलकै, "हम ओकरा सँ नीक छी, कारण अहाँ हमरा आगि सँ बनौने छी, जखन कि अहाँ ओकरा पृथ्वी सँ बनौने छी।"

قَالَ فَاخْرُجْ مِنْهَا فَاِنَّكَ رَجِيْمٌۖ

qāla fakhruj minhā fa'innaka rajīm(un).

(अल्लाह) कहलनि, "तखन स्वर्ग सँ बाहर निकलू! सत्ते, अहाँ शापित प्राणी छी।"

وَّاِنَّ عَلَيْكَ لَعْنَتِيْٓ اِلٰى يَوْمِ الدِّيْنِ

wa inna ‘alaika la‘natī ilā yaumid-dīn(i).

आ सत्ते, हमर अभिशाप अहाँ सभ पर न्यायक दिन धरि रहैत अछि।”

قَالَ رَبِّ فَاَنْظِرْنِيْٓ اِلٰى يَوْمِ يُبْعَثُوْنَ

qāla rabbi fa'anẓirnī ilā yaumi yub‘aṡūn(a).

(इब्लिस) कहलकै, "हे हमर प्रभु, हमरा ताबत धरि निलंबित क' दियौक जाबत धरि ओ सभ जीबि उठत।"

قَالَ فَاِنَّكَ مِنَ الْمُنْظَرِيْنَۙ

qāla fa'innaka minal-munẓarīn(a).

(अल्लाह) कहलनि, "तखन सचमुच अहाँ ओहि मे सँ छी जिनका छूट देल जाइत छनि,

اِلٰى يَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُوْمِ

ilā yaumil-waqtil-ma‘lūm(i).

निर्धारित दिन (न्याय के दिन) तक।”

قَالَ فَبِعِزَّتِكَ لَاُغْوِيَنَّهُمْ اَجْمَعِيْنَۙ

qāla fabi‘izzatika la'ugwiyannahum ajma‘īn(a).

(शैतान) उत्तर देलथिन, “अहाँक महिमा सँ हम हुनका सभ केँ अवश्य भटकायब,

اِلَّا عِبَادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِيْنَ

illā ‘ibādaka minhumul-mukhlaṣīn(a).

सिवाय तोहर सेवक जे ओकरा सभ मे सँ चुनल गेल अछि।”

قَالَ فَالْحَقُّۖ وَالْحَقَّ اَقُوْلُۚ

qāla fal-ḥaqq(u), wal-ḥaqqa aqūl(u).

(अल्लाह) कहलनि, “त’ जे सत्य अछि (हमर शपथ अछि), आ मात्र सत्य अछि जे हम कहैत छी।

لَاَمْلَـَٔنَّ جَهَنَّمَ مِنْكَ وَمِمَّنْ تَبِعَكَ مِنْهُمْ اَجْمَعِيْنَ

la'amla'anna jahannama minka wa mimman tabi‘aka minhum ajma‘īn(a).

सत्ते, हम अहाँक संग आ सभ मे सँ अहाँक पाछाँ-पाछाँ चलय बला लोक सभ सँ नरक भरि देब।"

قُلْ مَآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ اَجْرٍ وَّمَآ اَنَا۠ مِنَ الْمُتَكَلِّفِيْنَ

qul mā as'alukum ‘alaihi min ajriw wa mā ana minal-mutakallifīn(a).

(मुहम्मद) कहू, "हम अहाँ स (हमर उपदेश) क कनिको इनाम नहि मांगैत छी; आ हम ओहि मे स नहि छी जे चीज गढ़ैत छथि।"

اِنْ هُوَ اِلَّا ذِكْرٌ لِّلْعٰلَمِيْنَ

in huwa illā żikrul lil-‘ālamīn(a).

ई (अल-कुरान) सब प्रकृति के लेल चेतावनी के अलावा किछु नै छै।

وَلَتَعْلَمُنَّ نَبَاَهٗ بَعْدَ حِيْنٍ ࣖ

wa lata‘lamunna naba'ahū ba‘da ḥīn(in).

आ सत्ते, एकर समाचार (कुरान) केर (सत्यता) अहाँ सभ केँ किछु समयक बाद पता चलत।”