Q.S अल-मुद्दथथिर (اَلْمُدَّثِّر) - 56 पदों की संख्या

يٰٓاَيُّهَا الْمُدَّثِّرُۙ

yā ayyuhal-muddaṡṡir(u).

हे ढकले (आच्छादित)!

قُمْ فَاَنْذِرْۖ

qum fa'anżir.

जागू, तखन चेतावनी दियौक!

وَرَبَّكَ فَكَبِّرْۖ

wa rabbaka fakabbir.

आ अपन प्रभुक महिमा करू।

وَثِيَابَكَ فَطَهِّرْۖ

wa ṡiyābaka faṭahhir.

आ अपन कपड़ा साफ करू,

وَالرُّجْزَ فَاهْجُرْۖ

war-rujza fahjur.

आ सब बुराई (कर्म) के त्याग करू,

وَلَا تَمْنُنْ تَسْتَكْثِرُۖ

wa lā tamnun tastakṡir(u).

आ (मुहम्मद) बेसी (बदलामे) बेसी भेटबाक (इरादेसँ) नहि दियौक।

وَلِرَبِّكَ فَاصْبِرْۗ

wa lirabbika faṣbir.

आ अपन प्रभुक लेल धैर्य राखू।

فَاِذَا نُقِرَ فِى النَّاقُوْرِۙ

fa iżā nuqira fin-nāqūr(i).

तेँ जखन तुरही बाजल जाइत अछि।

فَذٰلِكَ يَوْمَىِٕذٍ يَّوْمٌ عَسِيْرٌۙ

fa żālika yauma'iżiy yaumun ‘asīr(un).

तखन ओ दिन बहुत कठिन छल,

عَلَى الْكٰفِرِيْنَ غَيْرُ يَسِيْرٍ

‘alal-kāfirīna gairu yasīr(in).

अविश्वासी सभक लेल ई आसान नहि अछि।

ذَرْنِيْ وَمَنْ خَلَقْتُ وَحِيْدًاۙ

Żarnī wa man khalaqtu waḥīdā(n).

जेकरा हम स्वयं बनौने छी, ओकर प्रति हमरा (अभिनय) दिअ,

وَّجَعَلْتُ لَهٗ مَالًا مَّمْدُوْدًاۙ

wa ja‘altu lahū mālam mamdūdā(n).

आ हम अहाँ सभ केँ प्रचुर सम्पत्ति दैत छी।

وَّبَنِيْنَ شُهُوْدًاۙ

wa banīna syuhūdā(n).

आ जे बच्चा सभ सदिखन हुनका संग रहैत अछि,

وَّمَهَّدْتُّ لَهٗ تَمْهِيْدًاۙ

wa mahhattu lahū tamhīdā(n).

आ हम अहाँ केँ (जीवनक) सबसँ व्यापक संभव स्थान दैत छी।

ثُمَّ يَطْمَعُ اَنْ اَزِيْدَۙ

Ṡumma yaṭma‘u an azīd(a).

तखन ओ सत्ते चाहैत छलाह जे हम एहि मे किछु आओर जोड़ि दी।

كَلَّاۗ اِنَّهٗ كَانَ لِاٰيٰتِنَا عَنِيْدًاۗ

kallā, innahū kāna li'āyātinā ‘anīdā(n).

नहि कए सकैत अछि! सचमुच, ओ हमर आयत (कुरान) के विरोध केने छथि।

سَاُرْهِقُهٗ صَعُوْدًاۗ

sa'urhiquhū ṣa‘ūdā(n).

हम ओकरा पर एकटा कठिन चढ़ाईक बोझ द' देब।

اِنَّهٗ فَكَّرَ وَقَدَّرَۙ

innahū fakkara wa qaddar(a).

सचमुच, ओ सोचने छथि आ निर्धारित केने छथि (जे ओ निर्धारित केने छलाह),

فَقُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَۙ

faqutila kaifa qaddar(a).

तखन ओकरा पर धिक्कार! कोना निर्धारित करैत छथि ?

ثُمَّ قُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَۙ

Ṡumma qutila kaifa qaddar(a).

पुनः धिक्कार हुनका! कोना निर्धारित करैत छथि ?

ثُمَّ نَظَرَۙ

Ṡumma naẓar(a).

तखन ओ (चिंतन केलनि) सोचलनि,

ثُمَّ عَبَسَ وَبَسَرَۙ

Ṡumma ‘abasa wa basar(a).

तखन खट्टा आ उदास चेहराक संग,

ثُمَّ اَدْبَرَ وَاسْتَكْبَرَۙ

Ṡumma adbara wastakbar(a).

तखन (सत्य सँ) मुँह घुमा कऽ घमंड केलक।

فَقَالَ اِنْ هٰذَآ اِلَّا سِحْرٌ يُّؤْثَرُۙ

faqāla in hāżā illā siḥruy yu'ṡar(u).

तखन ओ कहलनि, “ई (कुरान) मात्र जादू अछि जे (पुरान लोकनि सँ) सीखल गेल अछि |

اِنْ هٰذَآ اِلَّا قَوْلُ الْبَشَرِۗ

in hāżā illā qaulul-basyar(i).

ई सब तऽ मनुक्खक शब्द मात्र अछि।”

سَاُصْلِيْهِ سَقَرَ

sa'uṣlīhi saqar(a).

बाद मे, हम ओकरा (नरक) सकार मे राखि देब,

وَمَآ اَدْرٰىكَ مَا سَقَرُۗ

wa mā adrāka mā saqar(a).

आ की अहाँकेँ बुझल अछि जे (नरक) सकर की होइत अछि ?

لَا تُبْقِيْ وَلَا تَذَرُۚ

lā tubqī wa lā tażar(u).

ओ (सकर) नहि छोड़ैत अछि आ ने छोड़ैत अछि,

لَوَّاحَةٌ لِّلْبَشَرِۚ

lawwāḥatul lil-basyar(i).

जे मनुक्खक त्वचाकेँ जरा दैत अछि।

عَلَيْهَا تِسْعَةَ عَشَرَۗ

‘alaihā tis‘ata ‘asyar(a).

हुनका ऊपर उन्नीस (रक्षक स्वर्गदूत) छथि ।

وَمَا جَعَلْنَآ اَصْحٰبَ النَّارِ اِلَّا مَلٰۤىِٕكَةً ۖوَّمَا جَعَلْنَا عِدَّتَهُمْ اِلَّا فِتْنَةً لِّلَّذِيْنَ كَفَرُوْاۙ لِيَسْتَيْقِنَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ وَيَزْدَادَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِيْمَانًا وَّلَا يَرْتَابَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ وَالْمُؤْمِنُوْنَۙ وَلِيَقُوْلَ الَّذِيْنَ فِيْ قُلُوْبِهِمْ مَّرَضٌ وَّالْكٰفِرُوْنَ مَاذَآ اَرَادَ اللّٰهُ بِهٰذَا مَثَلًاۗ كَذٰلِكَ يُضِلُّ اللّٰهُ مَنْ يَّشَاۤءُ وَيَهْدِيْ مَنْ يَّشَاۤءُۗ وَمَا يَعْلَمُ جُنُوْدَ رَبِّكَ اِلَّا هُوَۗ وَمَا هِيَ اِلَّا ذِكْرٰى لِلْبَشَرِ ࣖ

wa mā ja‘alnā aṣḥāban-nāri illā malā'ikah(tan), wa mā ja‘alnā ‘iddatahum illā fitnatal lil-lażīna kafarū, liyastaiqinal-lażīna ūtul-kitāba wa yazdādal-lażīna āmanū īmānaw wa lā yartābal-lażīna ūtul-kitāba wal-mu'minūn(a), wa liyaqūlal-lażīna fī qulūbihim maraḍuw wal-kāfirūna māżā arādallāhu bihāżā maṡalā(n), każālika yuḍillullāhu may yasyā'u wa yahdī may yasyā'(u), wa mā ya‘lamu junūda rabbika illā huw(a), wa mā hiya illā żikrā lil-basyar(i).

आ हम नरकक रक्षक केँ मात्र स्वर्गदूत बना देने छी; आरू हम्में ओकरऽ संख्या केवल अविश्वास करै वाला के परीक्षा के रूप में निर्धारित करलियै, ताकि जेकरा किताब देलऽ गेलऽ छै, ओकरा आश्वस्त होय जाय, ताकि विश्वास करै वाला के विश्वास बढ़ी जाय, ताकि जेकरा किताब देलऽ गेलऽ छै आरू विश्वासी के संदेह नै होतै; आरू ताकि जे लोगऽ के दिलऽ में बीमारी छै आरू जे काफिर छै (कहै छै), "अल्लाह ई (संख्या) के उदाहरण के रूप में की चाहै छै?" एहि तरहें अल्लाह जिनका चाहैत छथि हुनका भटकबाक अनुमति दैत छथि आ जिनका चाहैत छथि हुनका भटकबाक मार्गदर्शन करैत छथि | आ अहाँक प्रभुक सेना केँ स्वयं के छोड़ि कियो नहि जनैत अछि | आ सकर मनुक्खक लेल चेतावनी छोड़ि किछु नहि।

كَلَّا وَالْقَمَرِۙ

kallā wal-qamar(i).

नहि! चन्द्रमा द्वारा, २.

وَالَّيْلِ اِذْ اَدْبَرَۙ

wal-laili iż adbar(a).

आ राति धरि जखन बीति जायत।

وَالصُّبْحِ اِذَآ اَسْفَرَۙ

waṣ-ṣubḥi iżā asfar(a).

आ भोर धरि जखन इजोत होबय लगैत अछि,

اِنَّهَا لَاِحْدَى الْكُبَرِۙ

innahā la'iḥdal-kubar(i).

वास्तव में (सकर) बहुत पैघ (आपदा) में स एक अछि,

نَذِيْرًا لِّلْبَشَرِۙ

nażīral lil-basyar(i).

मानव जाति के चेतावनी के रूप में,

لِمَنْ شَاۤءَ مِنْكُمْ اَنْ يَّتَقَدَّمَ اَوْ يَتَاَخَّرَۗ

liman syā'a minkum ay yataqaddama au yata'akhkhar(a).

(अर्थात) अहाँ सब मे जे आगू बढ़य चाहैत छथि वा पाछू हटय चाहैत छथि हुनका लेल।

كُلُّ نَفْسٍۢ بِمَا كَسَبَتْ رَهِيْنَةٌۙ

kullu nafsim bimā kasabat rahīnah(tun).

सब कियो अपन काज के लेल जिम्मेदार अछि,

اِلَّآ اَصْحٰبَ الْيَمِيْنِ ۛ

illā aṣḥābal-yamīn(i).

दहिना पाँखि छोड़ि, २.

فِيْ جَنّٰتٍ ۛ يَتَسَاۤءَلُوْنَۙ

fī jannātin - yatasā'alūn(a).

स्वर्ग मे रहला सँ एक दोसरा सँ पूछलखिन,

عَنِ الْمُجْرِمِيْنَۙ

‘anil-mujrimīn(a).

पापी लोकक (दशाक) बारे मे, २.

مَا سَلَكَكُمْ فِيْ سَقَرَ

mā salakakum fī saqar(a).

"की कारणेँ अहाँ (नरक) सकार मे प्रवेश केलहुँ?"

قَالُوْا لَمْ نَكُ مِنَ الْمُصَلِّيْنَۙ

qālū lam naku minal-muṣallīn(a).

ओ सभ उत्तर देलथिन, “पहिने हम सभ नमाज पढ़निहार मे नहि छलहुँ।

وَلَمْ نَكُ نُطْعِمُ الْمِسْكِيْنَۙ

wa lam naku nuṭ‘imul-miskīn(a).

आ हम सभ (ओहो) गरीबक पेट नहि भरैत छी,

وَكُنَّا نَخُوْضُ مَعَ الْخَاۤىِٕضِيْنَۙ

wa kunnā nakhūḍu ma‘al-khā'iḍīn(a).

एतेक धरि जे हम सभ गप्प करैत छलहुँ ( आडंबरक उद्देश्य सँ), एहि विषय मे गप्प करय बला लोक सभ सँ,

وَكُنَّا نُكَذِّبُ بِيَوْمِ الدِّيْنِۙ

wa kunnā nukażżibu biyaumid-dīn(i).

आ हम सभ न्यायक दिन केँ नकारैत छी।

حَتّٰىٓ اَتٰىنَا الْيَقِيْنُۗ

Ḥattā atānal-yaqīn(u).

जाबे तक मृत्यु हमरा सभ लग नहि आबि जायत।"

فَمَا تَنْفَعُهُمْ شَفَاعَةُ الشّٰفِعِيْنَۗ

famā tanfa‘uhum syafā‘atusy-syāfi‘īn(a).

तेँ बिनती करयवला लोकनिक बिनती (मदद) आब हुनका सभक लेल काजक नहि रहि गेल छनि |

فَمَا لَهُمْ عَنِ التَّذْكِرَةِ مُعْرِضِيْنَۙ

famā lahum ‘anit-tażkirati mu‘riḍīn(a).

तखन ओ सभ (काफिर) (अल्लाह) के चेतावनी स किएक मुड़ल?

كَاَنَّهُمْ حُمُرٌ مُّسْتَنْفِرَةٌۙ

ka'annahum ḥumurum mustanfirah(tun).

जेना जंगली गदहा सभ चकित भ' क' दौड़ैत हो,

فَرَّتْ مِنْ قَسْوَرَةٍۗ

farrat min qaswarah(tin).

सिंहसँ दौड़ू।

بَلْ يُرِيْدُ كُلُّ امْرِئٍ مِّنْهُمْ اَنْ يُّؤْتٰى صُحُفًا مُّنَشَّرَةًۙ

bal yurīdu kullumri'im minhum ay yu'tā ṣuḥufam munasysyarah(tan).

एतेक धरि जे हुनका लोकनि मे सँ प्रत्येक चाहैत छथि जे हुनका (पोथीक) खुजल पन्ना देल जाय।

كَلَّاۗ بَلْ لَّا يَخَافُوْنَ الْاٰخِرَةَۗ

kallā, bal lā yakhāfūnal-ākhirah(ta).

नहि! असल मे हुनका सब के परलोक स कोनो डर नै छैन्ह।

كَلَّآ اِنَّهٗ تَذْكِرَةٌ ۚ

kallā innahū tażkirah(tun).

नहि! सचमुच, ई (कुरान) एकटा स्मरण अछि।

فَمَنْ شَاۤءَ ذَكَرَهٗۗ

faman syā'a żakarah(ū).

तेँ जे चाहत, ओना त' ओ एहि सँ सबक लेत।

وَمَا يَذْكُرُوْنَ اِلَّآ اَنْ يَّشَاۤءَ اللّٰهُ ۗهُوَ اَهْلُ التَّقْوٰى وَاَهْلُ الْمَغْفِرَةِ ࣖ

wa mā yażkurūna illā ay yasyā'allāh(u), huwa ahlut-taqwā wa ahlul-magfirah(ti).

आ ओ सभ एहि (कुरान) सँ ता धरि सीख नहि लेताह जाबत धरि (जँ) अल्लाह नहि चाहत। ओ ओ भगवान छथि जे (हमरा सभ) हुनका सँ डरबाक हकदार छथि आ जिनका क्षमा करबाक अधिकार छनि |