Q.S अल-अनबिया (اَلْأَنْبِيَاء) - 112 पदों की संख्या

اِقْتَرَبَ لِلنَّاسِ حِسَابُهُمْ وَهُمْ فِيْ غَفْلَةٍ مُّعْرِضُوْنَ ۚ

iqtaraba lin-nāsi ḥisābuhum wa hum fī gaflatim mu‘riḍūn(a).

लोक अपन कर्म के गणना के नजदीक आबि गेल अछि, जखन कि ओ (एहि संसार के) उपेक्षा के अवस्था में अछि, (परलोक स) मुड़ि गेल अछि |

مَا يَأْتِيْهِمْ مِّنْ ذِكْرٍ مِّنْ رَّبِّهِمْ مُّحْدَثٍ اِلَّا اسْتَمَعُوْهُ وَهُمْ يَلْعَبُوْنَ ۙ

mā ya'tīhim min żikrim mir rabbihim muḥdaṡin illastama‘ūhu wa hum yal‘abūn(a).

जखन-जखन भगवान् सँ कोनो नव श्लोक हुनका लोकनि केँ प्रकट होइत छनि तऽ खेलाइत-खेलैत सुनैत छथि ।

لَاهِيَةً قُلُوْبُهُمْۗ وَاَسَرُّوا النَّجْوَىۖ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْاۖ هَلْ هٰذَآ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُكُمْۚ اَفَتَأْتُوْنَ السِّحْرَ وَاَنْتُمْ تُبْصِرُوْنَ

lāhiyatan qulūbuhum, wa asarrun-najwal-lażīna ẓalamū, hal hāżā illā basyarum miṡlukum, afa ta'tūnas-siḥra wa antum tubṣirūn(a).

हुनका लोकनिक हृदय मे लापरवाही केर अवस्था छनि। आ गलत करनिहार अपन गप्प नुका लैत छथि: "ई (मुहम्मद) मात्र अहाँ सन मनुक्ख अछि। की अहाँ जादू देखैत रही तखनहि स्वीकार केलहुँ?"

قٰلَ رَبِّيْ يَعْلَمُ الْقَوْلَ فِى السَّمَاۤءِ وَالْاَرْضِۖ وَهُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ

qāla rabbī ya‘lamul-qaula fis-samā'i wal-arḍ(i), wa huwas-samī‘ul-‘alīm(u).

ओ (मुहम्मद) कहलनि, "हमर प्रभु आकाश आ धरती मे (सब) वचन केँ जनैत छथि, आ ओ सर्वश्रवण, सर्वज्ञ छथि!"

بَلْ قَالُوْٓا اَضْغَاثُ اَحْلَامٍۢ بَلِ افْتَرٰىهُ بَلْ هُوَ شَاعِرٌۚ فَلْيَأْتِنَا بِاٰيَةٍ كَمَآ اُرْسِلَ الْاَوَّلُوْنَ

bal qālū aḍgāṡu aḥlāmim baliftarāhu bal huwa syā‘ir(un), falya'tinā bi'āyatin kamā ursilal-awwalūn(a).

एतेक धरि जे ओ सभ कहलक, “(कुरान) भ्रमित सपना के फल अछि, या ओकर (मुहम्मद के) मनगढ़ंत बात के परिणाम अछि, या एतय तक कि ओ मात्र कवि छथि, ओ हमरा सब लेल एकटा निशानी (सबूत) ल क आबय, जेना पहिने पठाओल गेल रसूलोह।”

مَآ اٰمَنَتْ قَبْلَهُمْ مِّنْ قَرْيَةٍ اَهْلَكْنٰهَاۚ اَفَهُمْ يُؤْمِنُوْنَ

mā āmanat qablahum min qaryatin ahlaknāhā, afahum yu'minūn(a).

हुनका सब स पहिने के कोनो भूमि के निवासी, जेकरा हम सब नष्ट केने रही, ओ सब विश्वास नै केलक (भले हम सब प्रमाण पठा देने छी)। की ओ सभ विश्वास करत?

وَمَآ اَرْسَلْنَا قَبْلَكَ اِلَّا رِجَالًا نُّوْحِيْٓ اِلَيْهِمْ فَسْـَٔلُوْٓا اَهْلَ الذِّكْرِ اِنْ كُنْتُمْ لَا تَعْلَمُوْنَ

wa mā arsalnā qablaka illā rijālan nūḥī ilaihim fas'alū ahlaż-żikri in kuntum lā ta‘lamūn(a).

आ हम अहाँ (मुहम्मद) सँ पहिने (प्रेरित) नहि पठेलहुँ, बल्कि किछु एहन आदमी केँ पठेलहुँ, जिनका हम हुनका वहाई देलहुँ, तेँ ककरो सँ पूछू जिनका ज्ञान हो, जँ अहाँ नहि जनैत छी।

وَمَا جَعَلْنٰهُمْ جَسَدًا لَّا يَأْكُلُوْنَ الطَّعَامَ وَمَا كَانُوْا خٰلِدِيْنَ

wa mā ja‘alnāhum jasadal lā ya'kulūnaṭ-ṭa‘āma wa mā kānū khālidīn(a).

आ हम हुनका सभ केँ (दूत सभ केँ) एहन शरीर नहि बनेलहुँ जे भोजन नहि करैत अछि आ ओ सभ (ओहो) अनन्त काल धरि नहि जीबैत अछि।

ثُمَّ صَدَقْنٰهُمُ الْوَعْدَ فَاَنْجَيْنٰهُمْ وَمَنْ نَّشَاۤءُ وَاَهْلَكْنَا الْمُسْرِفِيْنَ

Ṡumma ṣadaqnāhumul-wa‘da fa anjaināhum wa man nasyā'u wa ahlaknal-musrifīn(a).

तखन हम हुनका सभसँ जे प्रतिज्ञा (जे हम सभ वचन देने रही) पूरा केलौं। तेँ हम हुनका सभ केँ आ जिनका सभ चाहैत छलहुँ तकरा उद्धार केलहुँ, आ उल्लंघन करयवला सभ केँ हम सभ नष्ट कऽ देलहुँ।

لَقَدْ اَنْزَلْنَآ اِلَيْكُمْ كِتٰبًا فِيْهِ ذِكْرُكُمْۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ ࣖ

laqad anzalnā ilaikum kitāban fīhi żikrukum, afalā ta‘qilūn(a).

सचमुच, हम अहाँ सब के एकटा किताब (कुरान) पठेने छी जाहि में अहाँ सब के लेल चेतावनी अछि। तखन नहि बुझल अछि?

وَكَمْ قَصَمْنَا مِنْ قَرْيَةٍ كَانَتْ ظَالِمَةً وَّاَنْشَأْنَا بَعْدَهَا قَوْمًا اٰخَرِيْنَ

wa kam qaṣamnā min qaryatin kānat ẓālimataw wa ansya'nā ba‘dahā qauman ākharīn(a).

आ कतेक अन्यायी देशक (निवासी) केँ हम सभ नष्ट कएने छी, आ हुनका सभक बाद एकटा आओर पीढ़ीक निर्माण केलहुँ (हुनकर प्रतिस्थापनक रूप मे)।

فَلَمَّآ اَحَسُّوْا بَأْسَنَآ اِذَا هُمْ مِّنْهَا يَرْكُضُوْنَ ۗ

falammā aḥassū ba'sanā iżā hum minhā yarkuḍūn(a).

तेँ जखन हुनका सभ केँ हमर सभक सजाक अनुभूति भेलनि तखन अचानक ओ सभ ओहि सँ भागि गेलाह |

لَا تَرْكُضُوْا وَارْجِعُوْٓا اِلٰى مَآ اُتْرِفْتُمْ فِيْهِ وَمَسٰكِنِكُمْ لَعَلَّكُمْ تُسْـَٔلُوْنَ

lā tarkuḍū warji‘ū ilā mā utriftum fīhi wa masākinikum la‘allakum tus'alūn(a).

जल्दबाजी मे नहि दौड़ू; अपन जीवनक सुख आ अपन (नीक) निवास स्थान पर वापस आबि जाउ, जाहि सँ अहाँ पर सवाल ठाढ़ भ' सकय।

قَالُوْا يٰوَيْلَنَآ اِنَّا كُنَّا ظٰلِمِيْنَ

qālū yā wailanā innā kunnā ẓālimīn(a).

ओ सभ कहलकनि, “हम सभ कतेक दयनीय छी, सत्ते, हम सभ अपराधी छी।”

فَمَا زَالَتْ تِّلْكَ دَعْوٰىهُمْ حَتّٰى جَعَلْنٰهُمْ حَصِيْدًا خٰمِدِيْنَ

famā zālat tilka da‘wāhum ḥattā ja‘alnāhum ḥaṣīdan khāmidīn(a).

तेँ हुनका लोकनिक शिकायत ताबत धरि चलैत रहल जाबत धरि हम सभ हुनका सभ केँ काटल फसल जकाँ नहि बना देलियैक जे फेर नहि जीबि सकैत अछि ।

وَمَا خَلَقْنَا السَّمَاۤءَ وَالْاَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا لٰعِبِيْنَ

wa mā khalaqnas-samā'a wal-arḍa wa mā bainahumā lā‘ibīn(a).

आ हम आकाश आ पृथ्वी आ ओकर बीचक सभ किछु खेल मे नहि बनौने रही।

لَوْ اَرَدْنَآ اَنْ نَّتَّخِذَ لَهْوًا لَّاتَّخَذْنٰهُ مِنْ لَّدُنَّآ ۖاِنْ كُنَّا فٰعِلِيْنَ

lau aradnā an nattakhiża lahwal lattakhażnāhum mil ladunnā, in kunnā fā‘ilīn(a).

जँ हमरा सभक इरादा छल जे कोनो खेल (पत्नी आ बच्चाक) बनाबी तँ हम सभ ओकरा अपनासँ बना लेने रहितहुँ, जँ सही मायनेमे एहन करबाक इरादा रखने रहितहुँ ।

بَلْ نَقْذِفُ بِالْحَقِّ عَلَى الْبَاطِلِ فَيَدْمَغُهٗ فَاِذَا هُوَ زَاهِقٌۗ وَلَكُمُ الْوَيْلُ مِمَّا تَصِفُوْنَ

bal naqżifu bil-ḥaqqi ‘alal-bāṭili fa yadmaguhū fa iżā huwa zāhiq(un), wa lakumul-wailu mimmā taṣifūn(a).

असल मे हम जे सही (सत्य) छल ओकरा झूठ (सत्य नहि) पर फेकि देलियैक आ फेर जे सत्य छलैक ओकरा नष्ट क’ देलियैक, तखन तुरन्त ओ (झूठ) गायब भ’ गेलै। आ हाय अहाँ पर किएक त अहाँ (अल्लाह) के एहन गुण के श्रेय दैत छी जे हुनकर योग्य नहि अछि |

وَلَهٗ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَمَنْ عِنْدَهٗ لَا يَسْتَكْبِرُوْنَ عَنْ عِبَادَتِهٖ وَلَا يَسْتَحْسِرُوْنَ ۚ

wa lahū man fis-samāwāti wal-arḍ(i), wa man ‘indahū lā yastakbirūna ‘an ‘ibādatihī wa lā yastaḥsirūn(a).

आ आकाश आ पृथ्वी पर जे छथि, हुनकर छथि। आ (स्वर्गदूत) जे हुनकर कात मे छथि, हुनका मे हुनकर पूजा करबाक अहंकार नहि होइत छनि आ (संगहि) थकान नहि होइत छनि |

يُسَبِّحُوْنَ الَّيْلَ وَالنَّهَارَ لَا يَفْتُرُوْنَ

yusabbiḥūnal-laila wan-nahāra wa lā yafturūn(a).

ओ सभ (स्वर्गदूत) राति-दिन अविराम महिमामंडन करैत छथि |

اَمِ اتَّخَذُوْٓا اٰلِهَةً مِّنَ الْاَرْضِ هُمْ يُنْشِرُوْنَ

amittakhażū ālihatam minal-arḍi hum yunsyirūn(a).

की ओ सभ पृथ्वीसँ देवता सभकेँ लऽ लेलक, जे (मृतक)केँ जीबि सकैत छल?

لَوْ كَانَ فِيْهِمَآ اٰلِهَةٌ اِلَّا اللّٰهُ لَفَسَدَتَاۚ فَسُبْحٰنَ اللّٰهِ رَبِّ الْعَرْشِ عَمَّا يَصِفُوْنَ

lau kāna fīhimā ālihatun illallāhu lafasadatā, fa subḥānallāhi rabbil-‘arsyi ‘ammā yaṣifūn(a).

जँ दुनू गोटे (स्वर्ग आ पृथ्वी पर) अल्लाहक अतिरिक्त दोसर देवता रहितथि तँ दुनू गोटेक नाश भ' जाइत। महिमा अल्लाह के हो जे गद्दी के मालिक छैथ, जेकरा स ओ सब श्रेय दैत छैथ।

لَا يُسْـَٔلُ عَمَّا يَفْعَلُ وَهُمْ يُسْـَٔلُوْنَ

lā yus'alu ‘ammā yaf‘alu wa hum yus'alūn(a).

हुनका (अल्लाह) स॑ ई बात नै पूछलऽ जाय छै कि हुनी की करै छै, लेकिन वू ही पूछलऽ जैतै ।

اَمِ اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِهٖٓ اٰلِهَةً ۗقُلْ هَاتُوْا بُرْهَانَكُمْۚ هٰذَا ذِكْرُ مَنْ مَّعِيَ وَذِكْرُ مَنْ قَبْلِيْۗ بَلْ اَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَۙ الْحَقَّ فَهُمْ مُّعْرِضُوْنَ

amittakhażū min dūnihī ālihah(tan), qul hātū burhānakum, hāżā żikru mam ma‘iya wa żikru man qablī, bal akṡaruhum lā ya‘lamūnal-ḥaqqa fahum mu‘riḍūn(a).

आकि हुनका छोड़ि दोसर देवता लऽ लैत छथि ? (मुहम्मद) कहू, "अपन कारण कहू! ई (कुरान) हमरा संग रहनिहार लेल चेतावनी अछि, आ हमरा सँ पहिने के लोक के लेल चेतावनी अछि।" मुदा बेसी गोटेकेँ सत्य (सत्य) नहि बुझल छनि, तेँ ओ सभ मुँह घुमा लैत छथि ।

وَمَآ اَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رَّسُوْلٍ اِلَّا نُوْحِيْٓ اِلَيْهِ اَنَّهٗ لَآ اِلٰهَ اِلَّآ اَنَا۠ فَاعْبُدُوْنِ

wa mā arsalnā min qablika mir rasūlin illā nūḥī ilaihi annahū lā ilāha illā ana fa‘budūn(i).

आ हम अहाँ (मुहम्मद) सँ पहिने कोनो दूत नहि पठौलियैक, मुदा हम हुनका पर प्रकट क’ देलियनि जे हमरा छोड़ि कोनो देवता (जिनका इबादत करबाक अधिकार छनि) नहि छथि, तेँ हमर आराधना करू।

وَقَالُوا اتَّخَذَ الرَّحْمٰنُ وَلَدًا سُبْحٰنَهٗ ۗبَلْ عِبَادٌ مُّكْرَمُوْنَ ۙ

wa qāluttakhażar-raḥmānu waladan subḥānah(ū), bal ‘ibādum mukramūn(a).

आ ओ सभ कहलथिन, "परम दयालु परमेश् वर (स्वर्गदूत केँ) एकटा पुत्र बनौलनि अछि।" महिमा हुनके हो। असल मे ओ सभ (स्वर्गदूत) महिमामंडित सेवक छथि,

لَا يَسْبِقُوْنَهٗ بِالْقَوْلِ وَهُمْ بِاَمْرِهٖ يَعْمَلُوْنَ

lā yasbiqūnahū bil-qauli wa hum bi'amrihī ya‘malūn(a).

हुनका सामने नै बजै छै आरू हुनकऽ आज्ञा के पालन करै छै।

يَعْلَمُ مَا بَيْنَ اَيْدِيْهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَلَا يَشْفَعُوْنَۙ اِلَّا لِمَنِ ارْتَضٰى وَهُمْ مِّنْ خَشْيَتِهٖ مُشْفِقُوْنَ

ya‘lamū mā baina aidīhim wa mā khalfahum wa lā yasyfa‘ūna illā limanirtaḍā wa hum min khasy-yatihī musyfiqūn(a).

ओ (अल्लाह) सब किछु जनैत छथि जे हुनका (फरिश्ता) आ पाछू अछि, आ ओ सब बिनती नहि करैत छथि सिवाय जिनका (अल्लाह) चाहैत छथि, आ ओ सब सदिखन सावधान रहैत छथि, कारण ओ हुनका स डरैत छथि।

۞ وَمَنْ يَّقُلْ مِنْهُمْ اِنِّيْٓ اِلٰهٌ مِّنْ دُوْنِهٖ فَذٰلِكَ نَجْزِيْهِ جَهَنَّمَۗ كَذٰلِكَ نَجْزِى الظّٰلِمِيْنَ ࣖ

wa may yaqul minhum innī ilāhun min dūnihī fa żālika najzīhi jahannam(a), każālika najziẓ-ẓālimīn(a).

आ जे कियो कहत जे "सत्ते हम अल्लाह के अलावा देवता छी" तखन हम ओहि व्यक्ति के नरक के इनाम देब। एहि तरहेँ हम अपराधी केँ पुरस्कृत करैत छी।

اَوَلَمْ يَرَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اَنَّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ كَانَتَا رَتْقًا فَفَتَقْنٰهُمَاۗ وَجَعَلْنَا مِنَ الْمَاۤءِ كُلَّ شَيْءٍ حَيٍّۗ اَفَلَا يُؤْمِنُوْنَ

awalam yaral-lażīna kafarū annas-samāwāti wal-arḍa kānatā ratqan fa fataqnāhumā, wa ja‘alnā minal-mā'i kulla syai'in ḥayy(in), afalā yu'minūn(a).

आ की काफिर सभ ई नहि जनैत अछि जे आकाश आ पृथ्वी एक टुकड़ा मे छल, तखन हम सभ ओकरा अलग क' देलहुँ, आ हम सभ हर जीव केँ पानि सँ बनौलहुँ; तखन की ओ सभ विश्वास नहि करत?

وَجَعَلْنَا فِى الْاَرْضِ رَوَاسِيَ اَنْ تَمِيْدَ بِهِمْۖ وَجَعَلْنَا فِيْهَا فِجَاجًا سُبُلًا لَّعَلَّهُمْ يَهْتَدُوْنَ

wa ja‘alnā fil-arḍi rawāsiya an tamīda bihim, wa ja‘anā fīhā fijājan subulal la‘allahum yahtadūn(a).

आ हम सभ पृथ्वी पर दृढ़ पहाड़ राखि देने छी जाहि सँ ओ ओकरा सभक संग हिल नहि जाय, आ ओहि मे चौड़ा बाट लगा देने छी, जाहि सँ ओकरा सभक मार्गदर्शन भेटय।

وَجَعَلْنَا السَّمَاۤءَ سَقْفًا مَّحْفُوْظًاۚ وَهُمْ عَنْ اٰيٰتِهَا مُعْرِضُوْنَ

wa ja‘alnas-samā'a saqfam maḥfūẓā(n), wa hum ‘an āyātihā mu‘riḍūn(a).

आ हम आकाश के एकटा एहन छत बना देलियैक जे सुरक्षित अछि, मुदा ओ सब एखनो (अल्लाह के महानता के) निशान (सूर्य, चंद्रमा, हवा, मेघ आदि) स मुँह घुमा लैत छथि |

وَهُوَ الَّذِيْ خَلَقَ الَّيْلَ وَالنَّهَارَ وَالشَّمْسَ وَالْقَمَرَۗ كُلٌّ فِيْ فَلَكٍ يَّسْبَحُوْنَ

wa huwal-lażī khalaqal-laila wan-nahāra wasy-syamsa wal-qamar(a), kullun fī falakiy yasbaḥūn(a).

आ ओ वैह छथि जे राति-दिन, सूर्य आ चन्द्रमा के सृष्टि केने छथि, प्रत्येक अपन-अपन कक्षा मे चलैत छल |

وَمَا جَعَلْنَا لِبَشَرٍ مِّنْ قَبْلِكَ الْخُلْدَۗ اَفَا۟ىِٕنْ مِّتَّ فَهُمُ الْخٰلِدُوْنَ

wa mā ja‘alnā libasyarim min qablikal-khuld(a), afa'im mitta fahumul-khālidūn(a).

आ हम अहाँ (मुहम्मद) सँ पहिने कोनो मनुक्खक लेल अनन्त जीवन नहि बनेलहुँ; त' जँ अहाँ मरि जायब त' की ओ सभ जीवित रहत?

كُلُّ نَفْسٍ ذَاۤىِٕقَةُ الْمَوْتِۗ وَنَبْلُوْكُمْ بِالشَّرِّ وَالْخَيْرِ فِتْنَةً ۗوَاِلَيْنَا تُرْجَعُوْنَ

kullu nafsin żā'iqatul-maut(i), wa nablūkum bisy-syarri wal-khairi fitnah(tan), wa ilainā turja‘ūn(a).

हर जीवित आत्मा मृत्यु के स्वाद लेत। हम अहाँ के परीक्षा के रूप में अधलाह आ नीक के संग परखब। आ अहाँकेँ मात्र हमरा सभ लग घुराओल जायत।

وَاِذَا رَاٰكَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِنْ يَّتَّخِذُوْنَكَ اِلَّا هُزُوًاۗ اَهٰذَا الَّذِيْ يَذْكُرُ اٰلِهَتَكُمْۚ وَهُمْ بِذِكْرِ الرَّحْمٰنِ هُمْ كٰفِرُوْنَ

wa iżā ra'ākal-lażīna kafarū iy yattakhiżūnaka illā huzuwā(n), ahāżal-lażī yażkuru ālihatakum, wa hum biżikrir-raḥmāni hum kāfirūn(a).

आ जखन काफिर अहाँ (मुहम्मद) के देखैत छथि त अहाँ के मात्र उपहास के वस्तु बुझैत छथि | (ओ सभ कहलक) “की ई ओ अछि जे अहाँक देवता सभक निन्दा केलक?” भले ही वू लोग छै जे परम दयालु अल्लाह केरऽ याद करै स॑ इनकार करै छै ।

خُلِقَ الْاِنْسَانُ مِنْ عَجَلٍۗ سَاُورِيْكُمْ اٰيٰتِيْ فَلَا تَسْتَعْجِلُوْنِ

khuliqal-insānu min ‘ajal(in), sa'urīkum āyātī falā tasta‘jilūn(i).

मनुक्खक सृजन हड़बड़ी मे भेल। बाद मे हम अहाँ केँ अपन चिन्ह (शक्ति) देखा देब। तेँ हमरा जल्दी करबा लेल नहि कहब।

وَيَقُوْلُوْنَ مَتٰى هٰذَا الْوَعْدُ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

wa yaqūlūna matā hāżal-wa‘du in kuntum ṣādiqīn(a).

आ कहैत छथि, “प्रतिज्ञा कहिया (आओत), जँ अहाँ सत्यवादी छी?”

لَوْ يَعْلَمُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا حِيْنَ لَا يَكُفُّوْنَ عَنْ وُّجُوْهِهِمُ النَّارَ وَلَا عَنْ ظُهُوْرِهِمْ وَلَا هُمْ يُنْصَرُوْنَ

lau ya‘lamul-lażīna kafarū ḥīna lā yakuffūna ‘aw wujūhihimun nāra wa lā ‘an ẓuhūrihim wa lā hum yunṣarūn(a).

जँ काफिर सभकेँ बुझल छलनि तँ जखन ओ सभ अपन मुँह आ पीठसँ नरकक आगिकेँ दूर करबामे असमर्थ छलाह तँ हुनका सभकेँ कोनो सहायता नहि भेटलनि (अवश्य ओ सभ एकरा जल्दी करबाक लेल नहि कहलनि)।

بَلْ تَأْتِيْهِمْ بَغْتَةً فَتَبْهَتُهُمْ فَلَا يَسْتَطِيْعُوْنَ رَدَّهَا وَلَا هُمْ يُنْظَرُوْنَ

bal ta'tīhim bagtatan fa tabhatuhum falā yastaṭī‘ūna raddahā wa lā hum yunẓarūn(a).

असल मे (कयामतक दिन) अचानक हुनका सभ लग आबि जायत, तखन ओ सभ घबरा जेताह; तखन ओ सभ एकरा मना करबा मे असमर्थ भ' जाइत छथि आ (ओहो) विलंब (समय) नहि देल जाइत छथि |

وَلَقَدِ اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِّنْ قَبْلِكَ فَحَاقَ بِالَّذِيْنَ سَخِرُوْا مِنْهُمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ ࣖ

wa laqadistuhzi'a birusulim min qablika fa ḥāqa bil-lażīna sakhirū minhum mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

आ सच मे अहाँ सँ पहिने के दूत (मुहम्मद) के सेहो मजाक उड़ाओल गेल छल, तें (यातना) ओहि पर उतरि गेल जे जे (दूत) के मजाक उड़ाबैत छल, ओकर मजाक ओ सब सदिखन करैत छल।

قُلْ مَنْ يَّكْلَؤُكُمْ بِالَّيْلِ وَالنَّهَارِ مِنَ الرَّحْمٰنِۗ بَلْ هُمْ عَنْ ذِكْرِ رَبِّهِمْ مُّعْرِضُوْنَ

qul may yakla'ukum bil-laili wan-nahāri minar-raḥmān(i), bal hum ‘an żikrihim mu‘riḍūn(a).

कहू, "अल्लाह परम दयालु अल्लाह के (अत्याचार) सँ राति-दिन अहाँक रक्षा के करत?" मुदा अपन प्रभुक स्मरण करबा मे संकोच करैत छथि ।

اَمْ لَهُمْ اٰلِهَةٌ تَمْنَعُهُمْ مِّنْ دُوْنِنَاۗ لَا يَسْتَطِيْعُوْنَ نَصْرَ اَنْفُسِهِمْ وَلَا هُمْ مِّنَّا يُصْحَبُوْنَ

am lahum ālihatun tamna‘uhum min dūninā, lā yastaṭī‘ūna naṣra anfusihim wa lā hum minnā yuṣḥabūn(a).

आकि हुनका सभ लग एहन देवता छथि जे हुनका सभकेँ हमरा सभसँ बचा सकैत छथि ? हुनका लोकनिक देवता अपन सहायता नहि क' पाबि रहल छथि, आ ने हमरा सभक दण्ड सँ सुरक्षित छथि ।

بَلْ مَتَّعْنَا هٰٓؤُلَاۤءِ وَاٰبَاۤءَهُمْ حَتّٰى طَالَ عَلَيْهِمُ الْعُمُرُۗ اَفَلَا يَرَوْنَ اَنَّا نَأْتِى الْاَرْضَ نَنْقُصُهَا مِنْ اَطْرَافِهَاۗ اَفَهُمُ الْغٰلِبُوْنَ

bal matta‘nā hā'ulā'i wa ābā'ahum ḥattā ṭāla ‘alaihimul-‘umur(u), afalā yarauna annā na'til-arḍa nanquṣuhā min aṭrāfihā, afahumul-gālibūn(a).

सचमुच, हम हुनका आ हुनकर पूर्वज के (एहि संसार में) भोग देलहुं जाबत हुनकर जीवन लंबा नै भ गेल छल। की ओ सभ ई नहि देखैत छथि जे हम सभ कोनो भूमि पर (काफिर सभक शासन मे) आबि जाइत छी आ ओकर छोर सँ ओकर विस्तार कम करैत छी? की ओ सभ विजयी छथि ?

قُلْ اِنَّمَآ اُنْذِرُكُمْ بِالْوَحْيِۖ وَلَا يَسْمَعُ الصُّمُّ الدُّعَاۤءَ اِذَا مَا يُنْذَرُوْنَ

qul innamā unżirukum bil-waḥy(i), wa lā yasma‘uṣ-ṣummud-du‘ā'a iżā mā yunżarūn(a).

(मुहम्मद) कहू, "सत्ते, हम अहाँ के खाली खुलासा के अनुसार चेतावनी द रहल छी।" मुदा बहीर लोक के चेताओल गेला पर आवाज नहिं सुनय पड़ैत छनि.

وَلَىِٕنْ مَّسَّتْهُمْ نَفْحَةٌ مِّنْ عَذَابِ رَبِّكَ لَيَقُوْلُنَّ يٰوَيْلَنَآ اِنَّا كُنَّا ظٰلِمِيْنَ

wa la'im massathum nafḥatum min ‘ażābi rabbika layaqūlunna yā wailanā innā kunnā ẓālimīn(a).

आ जँ अहाँक प्रभुक दिस सँ कनिको सजाय हुनका सभ पर पड़ि जायत तँ ओ सभ अवश्य कहताह जे "धिक्कार हमरा सभक लेल! सचमुच हम सभ ओहि मे सँ छी जे सदिखन (अपना सँ) अन्याय करैत छी।"

وَنَضَعُ الْمَوَازِيْنَ الْقِسْطَ لِيَوْمِ الْقِيٰمَةِ فَلَا تُظْلَمُ نَفْسٌ شَيْـًٔاۗ وَاِنْ كَانَ مِثْقَالَ حَبَّةٍ مِّنْ خَرْدَلٍ اَتَيْنَا بِهَاۗ وَكَفٰى بِنَا حٰسِبِيْنَ

wa naḍa‘ul-mawāzīnal-qisṭa liyaumil-qiyāmati falā tuẓlamu nafsun syai'ā(n), wa in kāna miṡqāla ḥabbatim min khardalin atainā bihā, wa kafā binā ḥāsibīn(a).

आ हम सभ कयामतक दिन न्यायक तराजू लगा देब, जाहि सँ कोनो आत्मा पर कनिको अन्याय नहि होयत; भलेँ ओ सरसों के भार हो, हम ओकरा (पुरस्कार) आनि देब। आ पर्याप्त छी जे हम सभ हिसाब-किताब करी।

وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسٰى وَهٰرُوْنَ الْفُرْقَانَ وَضِيَاۤءً وَّذِكْرًا لِّلْمُتَّقِيْنَ ۙ

wa laqad ātainā mūsā wa hārūnal-furqāna wa ḍiyā'aw wa żikral lil-muttaqīn(a).

आ सचमुच, हम मूसा आ हारून के फुरकान (तोराह के किताब) आ पुण्यात्मा के लेल आत्मज्ञान आ शिक्षा देने छी।

الَّذِيْنَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَيْبِ وَهُمْ مِّنَ السَّاعَةِ مُشْفِقُوْنَ

allażīna yakhsyauna rabbahum bil-gaibi wa hum minas-sā‘ati musyfiqūn(a).

(अर्थात) जे अपन प्रभु के (दण्ड सँ) डरैत छथि, भले ओ हुनका नहि देखैत छथि, आ कयामत के (आगमन) सँ डरैत छथि |

وَهٰذَا ذِكْرٌ مُّبٰرَكٌ اَنْزَلْنٰهُۗ اَفَاَنْتُمْ لَهٗ مُنْكِرُوْنَ ࣖ

wa hāżā żikrum mubārakun anzalnāh(u), afa antum lahū munkirūn(a).

आ ई (कुरान) एकटा चेतावनी अछि जाहि मे बरकत अछि जे हम सब उतारने छी। त की अहाँ एकरा नकारैत छी?

۞ وَلَقَدْ اٰتَيْنَآ اِبْرٰهِيْمَ رُشْدَهٗ مِنْ قَبْلُ وَكُنَّا بِهٖ عٰلِمِيْنَ

wa laqad ātainā ibrāhīma rusydahū min qablu wa kunnā bihī ‘ālimīn(a).

आ सच मे, हुनका (मूसा आ हारून) सँ पहिने हम सभ अब्राहम केँ मार्गदर्शन देलियैक, आ हम सभ हुनका पहिने सँ चिन्हैत छलहुँ।

اِذْ قَالَ لِاَبِيْهِ وَقَوْمِهٖ مَا هٰذِهِ التَّمَاثِيْلُ الَّتِيْٓ اَنْتُمْ لَهَا عٰكِفُوْنَ

iż qāla li'abīhi wa qaumihī mā hāżihit-tamāṡīlul-latī antum lahā ‘ākifūn(a).

(याद करू), जखन ओ (इब्राहिम) अपन पिता आ अपन लोक सँ कहलनि, "ई कोन मूर्ति अछि जकर अहाँ लगन सँ पूजा करैत छी?"

قَالُوْا وَجَدْنَآ اٰبَاۤءَنَا لَهَا عٰبِدِيْنَ

qālū wajadnā ābā'anā lahā ‘ābidīn(a).

ओ सभ उत्तर देलथिन, “हमरा सभ केँ अपन पूर्वज सभ हुनकर आराधना करैत भेटलाह।”

قَالَ لَقَدْ كُنْتُمْ اَنْتُمْ وَاٰبَاۤؤُكُمْ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

qāla laqad kuntum antum wa ābā'ukum fī ḍalālim mubīn(in).

ओ (इब्राहिम) कहलनि, "सत्ते अहाँ आ अहाँक पूर्वज स्पष्ट गलती मे छी |"

قَالُوْٓا اَجِئْتَنَا بِالْحَقِّ اَمْ اَنْتَ مِنَ اللّٰعِبِيْنَ

qālū aji'tanā bil-ḥaqqi am anta minal-lā‘ibīn(a).

ओ सभ कहलकनि, "अहाँ हमरा सभ लग सच्चाई ल' क' आयल छी आकि खेलाइत छी?"

قَالَ بَلْ رَّبُّكُمْ رَبُّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ الَّذِيْ فَطَرَهُنَّۖ وَاَنَا۠ عَلٰى ذٰلِكُمْ مِّنَ الشّٰهِدِيْنَ

qāla bar rabbukum rabbus-samāwāti wal-arḍil-lażī faṭarahunn(a), wa ana ‘alā żālikum minasy-syāhidīn(a).

ओ (इब्राहिम) उत्तर देलनि, "वास्तव मे, अहाँक प्रभु आकाश आ पृथ्वीक प्रभु (मालिक) छथि; (ओ छथि) जे एकर रचना केने छथि; आ हम ओहि मे सँ एक छी जे एकर गवाही द' सकैत छी।"

وَتَاللّٰهِ لَاَكِيْدَنَّ اَصْنَامَكُمْ بَعْدَ اَنْ تُوَلُّوْا مُدْبِرِيْنَ

wa tallāhi la'akīdanna aṣnāmakum ba‘da an tuwallū mudbirīn(a).

आ अल्लाह के कसम, सचमुच हम अहाँक मूर्ति के धोखा देब, जखन अहाँ ओकरा छोड़ि देब।

فَجَعَلَهُمْ جُذٰذًا اِلَّا كَبِيْرًا لَّهُمْ لَعَلَّهُمْ اِلَيْهِ يَرْجِعُوْنَ

fa ja‘alahum jużāżan illā kabīral lahum la‘allahum ilaihi yarji‘ūn(a).

अस्तु, ओ (इब्राहिम) (मूर्ति) के टुकड़ा-टुकड़ा क' देलनि, सिवाय पैघ (ओकर माता-पिता) के; जाहिसँ ओ सभ हुनकासँ घुरि जाइत छथि (पुछबाक लेल)।

قَالُوْا مَنْ فَعَلَ هٰذَا بِاٰلِهَتِنَآ اِنَّهٗ لَمِنَ الظّٰلِمِيْنَ

qālū man fa‘ala hāżā bi'ālihatinā innahū laminaẓ-ẓālimīn(a).

ओ सभ कहलक, "हमरा सभक देवता सभक विरुद्ध ई के केलक? सत्ते, ओ अपराधी मे सँ एक अछि।"

قَالُوْا سَمِعْنَا فَتًى يَّذْكُرُهُمْ يُقَالُ لَهٗٓ اِبْرٰهِيْمُ ۗ

qālū sami‘nā fatay yażkuruhum yuqālu lahū ibrāhīm(u).

ओ सभ (अन्य) कहलनि, "हम सभ सुनलहुँ जे एकटा युवक छल जे (ई मूर्ति सभक निंदा केलक), ओकर नाम इब्राहिम छल |"

قَالُوْا فَأْتُوْا بِهٖ عَلٰٓى اَعْيُنِ النَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَشْهَدُوْنَ

qālū fa'tū bihī ‘alā a‘yunin-nāsi la‘allahum yasyhadūn(a).

ओ सभ कहलकनि, "(तखन) ओकरा बाहर निकालि क' लोक सभ केँ देखा दियौक, जाहि सँ ओ सभ देखय।"

قَالُوْٓا ءَاَنْتَ فَعَلْتَ هٰذَا بِاٰلِهَتِنَا يٰٓاِبْرٰهِيْمُ ۗ

qālū a'anta fa‘alta hāżā bi'ālihatinā yā ibrāhīm(u).

ओ सभ पुछलथिन, "हे अब्राहम, अहाँ हमरा सभक देवताक विरुद्ध ई काज केलहुँ?"

قَالَ بَلْ فَعَلَهٗ كَبِيْرُهُمْ هٰذَا فَسْـَٔلُوْهُمْ اِنْ كَانُوْا يَنْطِقُوْنَ

qāla bal fa‘alahū kabīruhum hāżā fas'alūhum in kānū yanṭiqūn(a).

ओ (इब्राहिम) जवाब देलनि, "असल मे पैघ (मूर्ति) ई काज केलक, तें हुनका सभ सँ पूछू, की ओ सभ बाजि सकैत छथि."

فَرَجَعُوْٓا اِلٰٓى اَنْفُسِهِمْ فَقَالُوْٓا اِنَّكُمْ اَنْتُمُ الظّٰلِمُوْنَ ۙ

fa raja‘ū ilā anfusihim fa qālū innakum antumuẓ-ẓālimūn(a).

अस्तु, ओ सभ होश मे आबि कहलनि, "सत्ते, अहाँ सभ (अपना पर) अन्याय केने छी।"

ثُمَّ نُكِسُوْا عَلٰى رُءُوْسِهِمْۚ لَقَدْ عَلِمْتَ مَا هٰٓؤُلَاۤءِ يَنْطِقُوْنَ

Ṡumma nukisū ‘alā ru'ūsihim, laqad ‘alimta mā hā'ulā'i yanṭiqūn(a).

तखन ओ सभ माथ झुका लेलक (आ कहलक), “अहाँ सभ (अब्राहम) निश्चित रूप सँ जनैत छी जे (मूर्ति सभ) बाजि नहि सकैत अछि।”

قَالَ اَفَتَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ مَا لَا يَنْفَعُكُمْ شَيْـًٔا وَّلَا يَضُرُّكُمْ ۗ

qāla afata‘budūna min dūnillāhi mā lā yanfa‘ukum syai'aw wa lā yaḍurrukum.

ओ (इब्राहिम) कहलनि, “अहाँ अल्लाह के अलावा दोसर इबादत किएक करैत छी, जे अहाँ के कनिको फायदा नहि उठा सकैत अछि, आ अहाँ के नुकसान (ओहो) नहि करैत अछि?

اُفٍّ لَّكُمْ وَلِمَا تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗاَفَلَا تَعْقِلُوْنَ

uffil lakum wa limā ta‘budūna min dūnillāh(i), afalā ta‘qilūn(a).

हाय अहाँ आ अल्लाह के अलावा जे इबादत करैत छी! अहाँ नहि बुझैत छी?”

قَالُوْا حَرِّقُوْهُ وَانْصُرُوْٓا اٰلِهَتَكُمْ اِنْ كُنْتُمْ فٰعِلِيْنَ

qālū ḥarriqūhu wanṣurū ālihatakum in kuntum fā‘ilīn(a).

ओ सभ कहलक, "ओकरा जरा दियौक आ अपन देवता सभक मदति करू, जँ अहाँ सचमुच कर' चाहैत छी त'।"

قُلْنَا يٰنَارُ كُوْنِيْ بَرْدًا وَّسَلٰمًا عَلٰٓى اِبْرٰهِيْمَ ۙ

qulnā yā nāru kūnī bardaw wa salāman ‘alā ibrāhīm(a).

हम (अल्लाह) कहलियनि, "हे आगि! अहाँ ठंढा बनि जाउ, आ इब्राहिम लेल उद्धारकर्ता!"

وَاَرَادُوْا بِهٖ كَيْدًا فَجَعَلْنٰهُمُ الْاَخْسَرِيْنَ ۚ

wa arādū bihī kaidan fa ja‘alnāhumul-akhsarīn(a).

आ ओ सभ अब्राहमक संग अधलाह करय चाहैत छल, तेँ हम सभ ओकरा सभ केँ ओहिना बना देलियैक जेकरा सबसँ बेसी नुकसान होयत।

وَنَجَّيْنٰهُ وَلُوْطًا اِلَى الْاَرْضِ الَّتِيْ بٰرَكْناَ فِيْهَا لِلْعٰلَمِيْنَ

wa najjaināhu wa lūṭan ilal-arḍil-latī bāraknā fīhā lil-‘ālamīn(a).

आ हम हुनका (इब्राहिम) आ लूत के एकटा एहन देश पर बचा लेलियनि जे हम सब पूरा दुनिया के लेल आशीर्वाद देने रही।

وَوَهَبْنَا لَهٗٓ اِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ نَافِلَةً ۗوَكُلًّا جَعَلْنَا صٰلِحِيْنَ

wa wahabnā lahū isḥāqa wa ya‘qūba nāfilah(tan), wa kullan ja‘alnā ṣāliḥīn(a).

आ हम हुनका (इब्राहिम) इसहाक आ याकूब केँ उपहार मे देलियैक। आ हम सभ हुनका सभ मे सँ प्रत्येक केँ धर्मात्मा बना देलियैक।

وَجَعَلْنٰهُمْ اَىِٕمَّةً يَّهْدُوْنَ بِاَمْرِنَا وَاَوْحَيْنَآ اِلَيْهِمْ فِعْلَ الْخَيْرٰتِ وَاِقَامَ الصَّلٰوةِ وَاِيْتَاۤءَ الزَّكٰوةِۚ وَكَانُوْا لَنَا عٰبِدِيْنَ ۙ

wa ja‘alnāhum a'immatay yahdūna bi'amrinā wa auḥainā ilaihim fi‘lal-khairāti wa iqāmaṣ-ṣalāti wa ītā'az-zakāh(ti), wa kānū lanā ‘ābidīn(a).

आ हम हुनका सब के एहन नेता बनेलौं जे अपन आज्ञा स हमरा सब के मार्गदर्शन करैत छथि आ हम हुनका सब स खुलासा केलौं जे हुनका सब के भलाई करबाक चाही, नमाज करबाक चाही आ जकात करबाक चाही, आ हम सब असगर हुनकर इबादत करबाक चाही।

وَلُوْطًا اٰتَيْنٰهُ حُكْمًا وَّعِلْمًا وَّنَجَّيْنٰهُ مِنَ الْقَرْيَةِ الَّتِيْ كَانَتْ تَّعْمَلُ الْخَبٰۤىِٕثَ ۗاِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمَ سَوْءٍ فٰسِقِيْنَۙ

wa lūṭan ātaināhu ḥumkaw wa ‘ilmaw wa najjaināhu minal-qaryatil-latī kānat ta‘malul-khabā'iṡ(a), innahum kānū qauma sau'in fāsiqīn(a).

लूत के, हम बुद्धि आ ज्ञान देलियनि, आ हम हुनका (ओहि सजा के) बचा लेलियनि जे घृणित काज करैत छल। सत्ते, ओ सभ दुष्ट आ दुष्ट लोक छथि।

وَاَدْخَلْنٰهُ فِيْ رَحْمَتِنَاۗ اِنَّهٗ مِنَ الصّٰلِحِيْنَ ࣖ

wa adkhalnāhu fī raḥmatinā, innahū minaṣ-ṣāliḥīn(a).

आ हम सभ हुनका अपन दया मे समाहित क' देलियनि; सत्ते, ओ पुण्यात्मा मे सँ एक छथि।

وَنُوْحًا اِذْ نَادٰى مِنْ قَبْلُ فَاسْتَجَبْنَا لَهٗ فَنَجَّيْنٰهُ وَاَهْلَهٗ مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيْمِ ۚ

wa nūḥan iż nādā min qablu fastajabnā lahū fa najjaināhu wa ahlahū minal-karbil-‘aẓīm(i).

आ (कथा मोन राखू) नूह, ताहि सँ पहिने, जखन ओ प्रार्थना केने छलाह। हम हुनकर (प्रार्थना) स्वीकार केलौं, तखन हम हुनका आ हुनकर अनुयायी के एकटा पैघ आपदा स बचा लेलौं।

وَنَصَرْنٰهُ مِنَ الْقَوْمِ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَاۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمَ سَوْءٍ فَاَغْرَقْنٰهُمْ اَجْمَعِيْنَ

wa naṣarnāhu minal-qaumil-lażīna każżabū bi'āyātinā, innahum kānū qauma sau'in fa agraqnāhum ajma‘īn(a).

आ हम हुनकर मदद केलियैन जे हमर निशानी के झूठ बाजल छल। सचमुच, ओ सभ दुष्ट लोक छल, तेँ हम सभ ओकरा सभ केँ डूबा देलियैक।

وَدَاوٗدَ وَسُلَيْمٰنَ اِذْ يَحْكُمٰنِ فِى الْحَرْثِ اِذْ نَفَشَتْ فِيْهِ غَنَمُ الْقَوْمِۚ وَكُنَّا لِحُكْمِهِمْ شٰهِدِيْنَ ۖ

wa dāwūda wa sulaimāna iż yaḥkumāni fil-ḥarṡi iż nafasyat fīhi ganamul-qaum(i), wa kunnā liḥukmihim syāhidīn(a).

आ (मोन अछि) दाऊद आ सुलेमानक कथा, जखन दुनू गोटे खेतक संबंध मे निर्णय लेलनि, कारण (खेत) केँ अपन लोकक बकरी सँ क्षतिग्रस्त कयल गेल छल | आ हम हुनका लोकनिक निर्णय (देल गेल) के गवाह बनलहुँ ।

فَفَهَّمْنٰهَا سُلَيْمٰنَۚ وَكُلًّا اٰتَيْنَا حُكْمًا وَّعِلْمًاۖ وَّسَخَّرْنَا مَعَ دَاوٗدَ الْجِبَالَ يُسَبِّحْنَ وَالطَّيْرَۗ وَكُنَّا فٰعِلِيْنَ

fa fahhamnāhā sulaimān(a), wa kullan ātainā ḥukmaw wa ‘ilmā(n), wa sakhkharnā ma‘a dāwūdal-jibāla yusabbiḥna waṭ-ṭair(a), wa kunnā fā‘ilīn(a).

आ हम सुलेमान केँ (अधिक सटीक नियमक) समझ देलियनि; आ प्रत्येक के हम बुद्धि आ ज्ञान देलियनि, आ पहाड़ आ चिड़ै के अपन वश में क देलियनि, सब दाऊद के संग महिमामंडित। आ हमहीं सभ करैत छी।

وَعَلَّمْنٰهُ صَنْعَةَ لَبُوْسٍ لَّكُمْ لِتُحْصِنَكُمْ مِّنْۢ بَأْسِكُمْۚ فَهَلْ اَنْتُمْ شٰكِرُوْنَ

wa ‘allamnāhu ṣan‘ata labūsil lakum lituḥṣinakum mim ba'sikum, fahal antum syākirūn(a).

आ हम दाऊद के सिखा देलियैक जे अहाँ के लेल कवच कोना बनाबी, युद्ध में अहाँक रक्षा करी। की अहाँ (अल्लाह के) आभारी छी?

وَلِسُلَيْمٰنَ الرِّيْحَ عَاصِفَةً تَجْرِيْ بِاَمْرِهٖٓ اِلَى الْاَرْضِ الَّتِيْ بٰرَكْنَا فِيْهَاۗ وَكُنَّا بِكُلِّ شَيْءٍ عٰلِمِيْنَ

wa lisulaimānar-rīḥa ‘āṣifatan tajrī bi'amrihī ilal-arḍil-latī bāraknā fīhā, wa kunnā bikulli syai'in ‘ālimīn(a).

आ (हमरा लोकनि) सुलेमानक अधीन एकटा बहुत तेज हवा हुनकर आज्ञा पर ओहि देश मे बहलनि जाहि सँ हम सभ हुनका आशीर्वाद देने रही। आ हम सब किछु के सर्वज्ञ छी।

وَمِنَ الشَّيٰطِيْنِ مَنْ يَّغُوْصُوْنَ لَهٗ وَيَعْمَلُوْنَ عَمَلًا دُوْنَ ذٰلِكَۚ وَكُنَّا لَهُمْ حٰفِظِيْنَ ۙ

wa minasy-syayāṭīna may yagūṣūna lahū wa ya‘malūna ‘amalan dūna żālik(a), wa kunnā lahum ḥāfiẓīn(a).

आ (हम सभ सुलेमानक अधीन सेहो) शैतान सभक एकटा समूह जे हुनका लेल (समुद्र मे) गोता लगा लेलक आ ओ सभ एहि सँ बेसी काज केलक; आ हम सभ हुनका सभक देखभाल करैत छी।

۞ وَاَيُّوْبَ اِذْ نَادٰى رَبَّهٗٓ اَنِّيْ مَسَّنِيَ الضُّرُّ وَاَنْتَ اَرْحَمُ الرّٰحِمِيْنَ ۚ

wa ayyūba iż nādā rabbahū annī massaniyaḍ-ḍurru wa anta arḥamur-rāḥimīn(a).

आ (याबक कथा मोन राखू) जखन ओ अपन प्रभु सँ प्रार्थना केलनि, "(हे हमर प्रभु), सचमुच, हमरा बीमारी सँ मारल गेल अछि, भले अहाँ सभ दयालु सभक परम दयालु प्रभु छी।"

فَاسْتَجَبْنَا لَهٗ فَكَشَفْنَا مَا بِهٖ مِنْ ضُرٍّ وَّاٰتَيْنٰهُ اَهْلَهٗ وَمِثْلَهُمْ مَّعَهُمْ رَحْمَةً مِّنْ عِنْدِنَا وَذِكْرٰى لِلْعٰبِدِيْنَ ۚ

fastajabnā lahū fa kasyafnā mā bihī min ḍurriw wa ātaināhu ahlahū wa miṡlahum ma‘ahum raḥmatam min ‘indinā wa żikrā lil-‘ābidīn(a).

त हम (हुनकर प्रार्थना) के जवाब देलहुं, तखन हम ओहि बीमारी के दूर क देलहुं जे हुनका पर छल आ हम हुनकर परिवार के हुनका लग वापस क देलहुं, आ (हम हुनकर संख्या के गुणा केलहुं) हमरा सब स दया के रूप में, आ हमरा सब के पूजा करय वाला सब के चेतावनी के रूप में।

وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِدْرِيْسَ وَذَا الْكِفْلِۗ كُلٌّ مِّنَ الصّٰبِرِيْنَ ۙ

wa ismā‘īla wa idrīsa wa żal-kifl(i), kullum minaṣ-ṣābirīn(a).

आ (कहानी मोन अछि) इस्माइल, इदरीश आ जुल्किफ्ली। सब धैर्यवान लोक छथि।

وَاَدْخَلْنٰهُمْ فِيْ رَحْمَتِنَاۗ اِنَّهُمْ مِّنَ الصّٰلِحِيْنَ

wa adkhalnāhum fī raḥmatinā, innahum minaṣ-ṣāliḥīn(a).

आ हम सभ हुनका सभ केँ अपन दया मे समाहित क' देलियनि। सत्ते, ओ सभ पुण्य लोक मे छथि।

وَذَا النُّوْنِ اِذْ ذَّهَبَ مُغَاضِبًا فَظَنَّ اَنْ لَّنْ نَّقْدِرَ عَلَيْهِ فَنَادٰى فِى الظُّلُمٰتِ اَنْ لَّآ اِلٰهَ اِلَّآ اَنْتَ سُبْحٰنَكَ اِنِّيْ كُنْتُ مِنَ الظّٰلِمِيْنَ ۚ

wa żan-nūni iż żahaba mugāḍiban fa ẓanna allan naqdira ‘alaihi fa nādā fiẓ-ẓulumāti allā ilāha illā anta subḥānaka innī kuntu minaẓ-ẓālimīn(a).

आ (मोन राखू) ज़ुन नून (योना) के कथा, जखन ओ क्रोधक अवस्था मे चलि गेलाह, तखन हुनका लागलनि जे हम सभ हुनका लेल काज कठिन नहि बना देबनि, तेँ ओ बहुत अन्हार परिस्थिति मे प्रार्थना केलनि, "अहाँक अतिरिक्त कोनो देवता नहि छथि, अहाँक महिमा हो। सचमुच, हमहूँ अपराधी मे सँ एक छी।"

فَاسْتَجَبْنَا لَهٗۙ وَنَجَّيْنٰهُ مِنَ الْغَمِّۗ وَكَذٰلِكَ نُـْۨجِى الْمُؤْمِنِيْنَ

fastajabnā lahū wa najjaināhu minal-gamm(i), wa każālika nunjil-mu'minīn(a).

त हम हुनकर (प्रार्थना) के जवाब देलियनि आ हुनका दुख स बचा लेलियनि। आ एहि तरहेँ हम सभ विश्वासी सभक उद्धार करैत छी।

وَزَكَرِيَّآ اِذْ نَادٰى رَبَّهٗ رَبِّ لَا تَذَرْنِيْ فَرْدًا وَّاَنْتَ خَيْرُ الْوٰرِثِيْنَ ۚ

wa zakariyyā iż nādā rabbahū rabbi lā tażarnī fardaw wa anta khairul-wāriṡīn(a).

आ (मोन राखू) जकरयाहक कथा, जखन ओ अपन भगवान सँ प्रार्थना केने छलाह, "हे भगवान, हमरा असगर (बिना संतान) नहि रहय दियौक आ अहाँ सबसँ नीक उत्तराधिकारी छी।"

فَاسْتَجَبْنَا لَهٗ ۖوَوَهَبْنَا لَهٗ يَحْيٰى وَاَصْلَحْنَا لَهٗ زَوْجَهٗۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا يُسٰرِعُوْنَ فِى الْخَيْرٰتِ وَيَدْعُوْنَنَا رَغَبًا وَّرَهَبًاۗ وَكَانُوْا لَنَا خٰشِعِيْنَ

fastajabnā lah(ū), wa wahabnā lahū yaḥyā wa aṣlaḥnā lahū zaujah(ū), innahum kānū yusāri‘ūna fil-khairāti wa yad‘ūnanā ragabaw wa rahabā(n), wa kānū lanā khāsyi‘īn(a).

त हम हुनकर प्रार्थना के जवाब देलियनि, आ हम हुनका याह्या देलियनि, आ हुनकर पत्नी के (गर्भधारण करय मे सक्षम) बना देलियनि। सचमुच, ओ सभ सदिखन नीक (कर) मे जल्दबाजी करैत छलाह, आ आशा आ भय सँ हमरा सभ सँ प्रार्थना करैत छलाह | आ ओ सभ हमरा सभक सोझाँ विनम्र छलाह।

وَالَّتِيْٓ اَحْصَنَتْ فَرْجَهَا فَنَفَخْنَا فِيْهَا مِنْ رُّوْحِنَا وَجَعَلْنٰهَا وَابْنَهَآ اٰيَةً لِّلْعٰلَمِيْنَ

wal-latī aḥṣanat farjahā fa nafakhnā fīhā mir rūḥinā wa ja‘alnāhā wabnahā āyatal lil-‘ālamīn(a).

आ (मरियमक कथा मोन राखू) जे अपन इज्जत बनौने छलीह, तखन हम सभ हमरा सभसँ (हुनकर आत्मा) ओकरा (शरीर) मे साँस लेलहुँ; हम हुनका आ हुनकर बच्चा सब के सब दुनिया के लेल (अल्लाह के महानता के) निशानी बना देलहुं।

اِنَّ هٰذِهٖٓ اُمَّتُكُمْ اُمَّةً وَّاحِدَةًۖ وَّاَنَا۠ رَبُّكُمْ فَاعْبُدُوْنِ

inna hāżihī ummatukum ummataw wāḥidah(tan), wa ana rabbukum fa‘budūn(i).

सचमुच ई (तवीद धर्म) अहाँक धर्म अछि, एक धर्म अछि, आ हम अहाँक भगवान छी, तेँ हमर पूजा करू।

وَتَقَطَّعُوْٓا اَمْرَهُمْ بَيْنَهُمْۗ كُلٌّ اِلَيْنَا رٰجِعُوْنَ ࣖ

wa taqaṭṭa‘ū amrahum bainahum, kullun ilainā rāji‘ūn(a).

मुदा अपन (धार्मिक) मामला मे आपस मे बँटल छलाह | हुनका सब मे स प्रत्येक (सब समूह) हमरा सब लग वापस आबि जेताह।

فَمَنْ يَّعْمَلْ مِنَ الصّٰلِحٰتِ وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَلَا كُفْرَانَ لِسَعْيِهٖۚ وَاِنَّا لَهٗ كٰتِبُوْنَ

famay ya‘mal minaṣ-ṣāliḥāti wa huwa mu'minun falā kufrāna lisa‘yih(ī), wa innā lahū kātibūn(a).

जे नीक काज करैत अछि, आ ओ विश्वास करैत अछि, तखन ओकर प्रयास केँ नकारल (बर्बाद) नहि होयत, आ सचमुच, हमहीं सभ छी जे ओकरा लेल एकरा दर्ज करैत छी।

وَحَرٰمٌ عَلٰى قَرْيَةٍ اَهْلَكْنٰهَآ اَنَّهُمْ لَا يَرْجِعُوْنَ

wa ḥarāmun ‘alā qaryatin ahlaknāhā, innahum lā yarji‘ūn(a).

आ जे भूमि हम सभ नष्ट कएने छी, ओकर (बासी) लेल ई असंभव अछि जे ओ सभ (हमरा सभ लग) वापस नहि आओत।

حَتّٰىٓ اِذَا فُتِحَتْ يَأْجُوْجُ وَمَأْجُوْجُ وَهُمْ مِّنْ كُلِّ حَدَبٍ يَّنْسِلُوْنَ

Ḥattā iżā futiḥat ya'jūju wa ma'jūju wa hum min kulli ḥadabiy yansilūn(a).

जाबे तक याकजुज आ मकजुज (दीवार) खुजल नै गेलै आ ओ सब ऊँच स्थान स जल्दी उतरि गेलै।

وَاقْتَرَبَ الْوَعْدُ الْحَقُّ فَاِذَا هِيَ شَاخِصَةٌ اَبْصَارُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْاۗ يٰوَيْلَنَا قَدْ كُنَّا فِيْ غَفْلَةٍ مِّنْ هٰذَا بَلْ كُنَّا ظٰلِمِيْنَ

waqtarabal-wa‘dul-ḥaqqu fa iżā hiya syākhiṣatun abṣārul-lażīna kafarū, yā wailanā qad kunnā fī gaflatim min hāżā bal kunnā ẓālimīn(a).

आ (जखन) सच्चा प्रतिज्ञा (कयामत के दिन) नजदीक आबि जायत तखन अचानक अविश्वास करय वाला के आँखि चौड़ा भ जायत। (ओ सभ कहलक) "हम सभ कतेक दयनीय छी! हम सभ एहि बात सँ एकदम लापरवाह छी, वास्तव मे हम सभ सही मे अन्यायी लोक छी।"

اِنَّكُمْ وَمَا تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ حَصَبُ جَهَنَّمَۗ اَنْتُمْ لَهَا وٰرِدُوْنَ

innakum wa mā ta‘budūna min dūnillāhi ḥaṣabu jahannam(a), antum lahā wāridūn(a).

सचमुच, अहाँ (काफिर) आ अल्लाह के अलावा जे चीज के पूजा करैत छी, ओ नरक के लेल ईंधन छी। अहाँ (निश्चित रूपसँ) एहिमे पड़ि जाइ छी।

لَوْ كَانَ هٰٓؤُلَاۤءِ اٰلِهَةً مَّا وَرَدُوْهَاۗ وَكُلٌّ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

lau kāna hā'ulā'i ālihatam mā waradūhā, wa kullun fīhā khālidūn(a).

जँ (मूर्ति) देवता रहितथि तँ अवश्य ओहि (नरक) मे प्रवेश नहि करितथि । मुदा सभ किछु ओहि मे सदाक लेल रहत।

لَهُمْ فِيْهَا زَفِيْرٌ وَّهُمْ فِيْهَا لَا يَسْمَعُوْنَ

lahum fīhā zafīruw wa hum fīhā lā yasma‘ūn(a).

ओहि मे (नरक) कुहरैत आ चिचियाइत छथि, आ ओहि मे जे छथि से नहि सुनि सकैत छथि ।

اِنَّ الَّذِيْنَ سَبَقَتْ لَهُمْ مِّنَّا الْحُسْنٰىٓۙ اُولٰۤىِٕكَ عَنْهَا مُبْعَدُوْنَ ۙ

innal-lażīna sabaqat lahum minnal-ḥusnā, ulā'ika ‘anhā mub‘adūn(a).

सचमुच, जिनका लेल हमरा सब स नीक (निर्णय) छल, हुनका लेल अतीत स (नरक स) दूर राखल जाइत छल।

لَا يَسْمَعُوْنَ حَسِيْسَهَاۚ وَهُمْ فِيْ مَا اشْتَهَتْ اَنْفُسُهُمْ خٰلِدُوْنَ ۚ

lā yasma‘ūna ḥasīsahā, wa hum fīmasytahat anfusuhum khālidūn(a).

(नरकक आगिक) सिसकी मारबाक आवाज नहि सुनैत छथि, आ जे किछु चाहैत छथि ताहि मे (आनन्द) अनन्त रहैत छथि |

لَا يَحْزُنُهُمُ الْفَزَعُ الْاَكْبَرُ وَتَتَلَقّٰىهُمُ الْمَلٰۤىِٕكَةُۗ هٰذَا يَوْمُكُمُ الَّذِيْ كُنْتُمْ تُوْعَدُوْنَ

lā yaḥzunuhumul-faza‘ul-akbaru wa tatalaqqāhumul-malā'ikah(tu), hāżā yaumukumul-lażī kuntum tū‘adūn(a).

भयानक आश्चर्य हुनका सभ केँ दुखी नहि करत, आ स्वर्गदूत सभ हुनका सभक स्वागत करताह (ई शब्द सभ सँ), "ई अहाँक दिन अछि जे अहाँ सभ सँ वादा कयल गेल छल |"

يَوْمَ نَطْوِى السَّمَاۤءَ كَطَيِّ السِّجِلِّ لِلْكُتُبِۗ كَمَا بَدَأْنَآ اَوَّلَ خَلْقٍ نُّعِيْدُهٗۗ وَعْدًا عَلَيْنَاۗ اِنَّا كُنَّا فٰعِلِيْنَ

yauma naṭwis-samā'a kaṭayyis-sijilli lil-kutib(i), kamā bada'nā awwala khalqin nu‘īduh(ū), wa‘dan ‘alainā, innā kunnā fā‘ilīn(a).

(मोन राखू) जाहि दिन हम सभ एकटा स्क्रॉल के गुड़कैत आकाश के गुड़कैत छी। जेना हम सब पहिल सृष्टि के शुरू केने रही, तहिना हम सब दोहराएब। (क) प्रतिज्ञा हम अवश्य पूरा करब; सचमुच, हम एकरा पूरा करब।

وَلَقَدْ كَتَبْنَا فِى الزَّبُوْرِ مِنْۢ بَعْدِ الذِّكْرِ اَنَّ الْاَرْضَ يَرِثُهَا عِبَادِيَ الصّٰلِحُوْنَ

wa laqad katabnā fiz-zabūri mim ba‘diż-żikri annal-arḍa yariṡuhā ‘ibādiyaṣ-ṣāliḥūn(a).

आ सचमुच, हम अज़-ज़िकर (लौह महफुज) मे (लिखित) के बाद जबूर मे लिखने छी जे ई धरती हमर धर्मात्मा सेवक सभक उत्तराधिकार मे भेटत।

اِنَّ فِيْ هٰذَا لَبَلٰغًا لِّقَوْمٍ عٰبِدِيْنَ ۗ

inna fī hāżā labalāgal liqaumin ‘ābidīn(a).

सचमुच, (जे बात के जिक्र छै) ई (अल-कुरान) में, सही मायने में (पूर्ण) मार्गदर्शन छै जे (अल्लाह) के इबादत करै छै।

وَمَآ اَرْسَلْنٰكَ اِلَّا رَحْمَةً لِّلْعٰلَمِيْنَ

wa mā arsalnāka illā raḥmatal lil-‘ālamīn(a).

आ हम अहाँकेँ (मुहम्मद) नहि पठेलहुँ अपितु समस्त लोकक दया (बन) लेल पठेलहुँ।

قُلْ اِنَّمَا يُوْحٰىٓ اِلَيَّ اَنَّمَآ اِلٰهُكُمْ اِلٰهٌ وَّاحِدٌۚ فَهَلْ اَنْتُمْ مُّسْلِمُوْنَ

qul innamā yūḥā ilayya annamā ilāhukum ilāhuw wāḥid(un), fahal antum muslimūn(a).

(मुहम्मद) कहू, "सत्ते, हमरा पर जे उतारल गेल छल, ओ अछि जे अहाँक प्रभु एक भगवान छथि, तखन की अहाँ (हुनकर) अधीन भ' गेल छी?"

فَاِنْ تَوَلَّوْا فَقُلْ اٰذَنْتُكُمْ عَلٰى سَوَاۤءٍۗ وَاِنْ اَدْرِيْٓ اَقَرِيْبٌ اَمْ بَعِيْدٌ مَّا تُوْعَدُوْنَ

fa in tawallau fa qul āżantukum ‘alā sawā'(in), wa in adrī aqarībun am ba‘īdum mā tū‘adūn(a).

त' जँ ओ सभ मुँह घुमा लैत छथि, तखन (मुहम्मद) कहब जे, "हम अहाँ सभ केँ सेहो वैह (शिक्षा) (हमरा सभक बीच) पहुँचा देने छी आ हमरा नहि बुझल अछि जे अहाँ सभ पर जे धमकी देल जा रहल अछि से नजदीक अछि वा दूर।"

اِنَّهٗ يَعْلَمُ الْجَهْرَ مِنَ الْقَوْلِ وَيَعْلَمُ مَا تَكْتُمُوْنَ

innahū ya‘lamul-jahra minal-qauli wa ya‘lamu mā taktumūn(a).

सचमुच, अहाँ खुलि कए की कहैत छी से ओ (अल्लाह) जनैत छथि आ अहाँ की नुकाबैत छी से ओ जनैत छथि ।

وَاِنْ اَدْرِيْ لَعَلَّهٗ فِتْنَةٌ لَّكُمْ وَمَتَاعٌ اِلٰى حِيْنٍ

wa in adrī la‘allahū fitnatul lakum wa matā‘un ilā ḥīn(in).

आ पता नहि, ई अहाँक लेल एकटा परीक्षा आ निर्धारित समय धरि एकटा सुख भ' सकैत अछि.

قٰلَ رَبِّ احْكُمْ بِالْحَقِّۗ وَرَبُّنَا الرَّحْمٰنُ الْمُسْتَعَانُ عَلٰى مَا تَصِفُوْنَ ࣖ

qāla rabbiḥkum bil-ḥaqq(i), wa rabbunar-raḥmānul-musta‘ānu ‘alā mā taṣifūn(a).

ओ (मुहम्मद) कहलनि, "हे हमर प्रभु, निर्णय निष्पक्ष रूप सँ दियौक। आ हमर प्रभु परम दयालु छथि, जिनका सँ अहाँक हर बात मे हम सभ मददि माँगैत छी।"