Q.S एट-टूर (اَلطُّور) - 49 पदों की संख्या

وَالطُّوْرِۙ

waṭ-ṭūr(i).

पर्वत (सिनाई) द्वारा, 1999।

وَكِتٰبٍ مَّسْطُوْرٍۙ

wa kitābim masṭūr(in).

आ जे किताब लिखल गेल छल ओकर द्वारा।

فِيْ رَقٍّ مَّنْشُوْرٍۙ

fī raqqim mansyūr(in).

एकटा खुजल चादर पर, .

وَّالْبَيْتِ الْمَعْمُوْرِۙ

wal-baitil-ma‘mūr(i).

बैतुलमा'मुर (काबा) के खातिर, २.

وَالسَّقْفِ الْمَرْفُوْعِۙ

was-saqfil-marfū‘(i).

उभड़ल छत (आकाश) के लेल, २.

وَالْبَحْرِ الْمَسْجُوْرِۙ

wal-baḥril-masjūr(i).

लहरि सँ भरल समुद्रक कात मे,

اِنَّ عَذَابَ رَبِّكَ لَوَاقِعٌۙ

inna ‘ażāba rabbika lawāqi‘(un).

सचमुच, अहाँक प्रभुक दण्ड अवश्य होयत,

مَّا لَهٗ مِنْ دَافِعٍۙ

mā lahū min dāfi‘(in).

एकर विरोध किछुओ नहि क' सकैत अछि,

يَّوْمَ تَمُوْرُ السَّمَاۤءُ مَوْرًاۙ

yauma tamūrus-samā'u maurā(n).

जाहि दिन (जखन) आकाश जोर-जोर सँ हिलैत अछि,

وَّتَسِيْرُ الْجِبَالُ سَيْرًاۗ

wa tasīrul-jibālu sairā(n).

आ पहाड़ चलैत (चलैत) अछि।

فَوَيْلٌ يَّوْمَىِٕذٍ لِّلْمُكَذِّبِيْنَۙ

fawailuy yauma'iżil lil-mukażżibīn(a).

तेँ ओहि दिन झूठ बाजनिहार सभक धिक्कार।

الَّذِيْنَ هُمْ فِيْ خَوْضٍ يَّلْعَبُوْنَۘ

allażīna hum fī khauḍiy yal‘abūn(a).

मिथ्या (पाप) मे लिप्त रहनिहार लोक, २.

يَوْمَ يُدَعُّوْنَ اِلٰى نَارِ جَهَنَّمَ دَعًّاۗ

yauma yuda‘‘ūna ilā nāri jahannama da‘‘ā(n).

ओहि दिन हुनका सभ केँ पूरा ताकत सँ नरक मे धकेलि देल जायत।

هٰذِهِ النَّارُ الَّتِيْ كُنْتُمْ بِهَا تُكَذِّبُوْنَ

hāżihin-nārul-latī kuntum bihā tukażżibūn(a).

(ओकरा सभसँ कहल गेल छलनि) "ई ओ नरक अछि जकरा अहाँ सभ पहिने नकारने रही।"

اَفَسِحْرٌ هٰذَآ اَمْ اَنْتُمْ لَا تُبْصِرُوْنَ

afasiḥrun hāżā am antum lā tubṣirūn(a).

त की ई जादू अछि? आकि नहि देखैत छी?

اِصْلَوْهَا فَاصْبِرُوْٓا اَوْ لَا تَصْبِرُوْاۚ سَوَاۤءٌ عَلَيْكُمْۗ اِنَّمَا تُجْزَوْنَ مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

iṣlauhā faṣbirū au lā taṣbirū, sawā'un ‘alaikum, innamā tujzauna mā kuntum ta‘malūn(a).

एहि मे प्रवेश करू (आगि के गर्मी महसूस करू); धैर्य राखू वा नहि, अहाँक लेल सेहो एहने अछि; असल मे अहाँ जे काज केने छी ओकर इनाम मात्र भेटैत अछि।

اِنَّ الْمُتَّقِيْنَ فِيْ جَنّٰتٍ وَّنَعِيْمٍۙ

innal-muttaqīna fī jannātiw wa na‘īm(in).

सचमुच, जे पुण्यात्मा छथि, ओ स्वर्ग आ भोग मे रहताह,

فٰكِهِيْنَ بِمَآ اٰتٰىهُمْ رَبُّهُمْۚ وَوَقٰىهُمْ رَبُّهُمْ عَذَابَ الْجَحِيْمِ

fākihīna bimā ātāhum rabbuhum, wa waqāhum rabbuhum ‘ażābal-jaḥīm(i).

परमेश् वर जे किछु देने छथि ताहि मे ओ सभ आनन्दित होइत छथि आ परमेश् वर हुनका सभ केँ नरकक दंड सँ बचाबैत छथि।

كُلُوْا وَاشْرَبُوْا هَنِيْۤـًٔا ۢبِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَۙ

kulū wasyrabū hanī'am bimā kuntum ta‘malūn(a).

(ओकरा सभ केँ कहल गेल छलैक) "अहाँ सभ जे काज केलहुँ तकर इनाम मे आनन्द सँ खाउ-पीब।"

مُتَّكِـِٕيْنَ عَلٰى سُرُرٍ مَّصْفُوْفَةٍۚ وَزَوَّجْنٰهُمْ بِحُوْرٍ عِيْنٍ

muttaki'īna ‘alā sururim maṣfūfah(tin), wa zawwajnāhum biḥūrin ‘īn(in).

ओ सभ व्यवस्थित सोफा पर टिकल छल आ हम सभ ओकरा सभकेँ सुन्दर आँखि बला स्वर्गदूतक जोड़ी देलियैक ।

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَاتَّبَعَتْهُمْ ذُرِّيَّتُهُمْ بِاِيْمَانٍ اَلْحَقْنَا بِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَمَآ اَلَتْنٰهُمْ مِّنْ عَمَلِهِمْ مِّنْ شَيْءٍۗ كُلُّ امْرِئٍ ۢبِمَا كَسَبَ رَهِيْنٌ

wal-lażīna āmanū wattaba‘athum żurriyyatuhum bi'īmānin alḥaqnā bihim żurriyyatahum wa mā alatnāhum min ‘amalihim min syai'(in), kullumri'im bimā kasaba rahīn(un).

आ जे विश्वास करैत छथि, आ हुनकर वंशज जे हुनका सभक अनुसरण करैत छथि, हुनका सभक संग हम सभ हुनकर वंशज (जन्नत मे) संग मिलब, आ हुनकर नीक काजक इनाम मे कोनो काज मे कमी नहि करब। प्रत्येक व्यक्ति अपन कमाई सँ बान्हल रहैत अछि ।

وَاَمْدَدْنٰهُمْ بِفَاكِهَةٍ وَّلَحْمٍ مِّمَّا يَشْتَهُوْنَ

wa amdadnāhum bifākihatiw wa laḥmim mimmā yasytahūn(a).

आ हम सभ हुनका सभकेँ अतिरिक्त फल आ मांस देलियैक जे हुनका सभक इच्छा छलनि ।

يَتَنَازَعُوْنَ فِيْهَا كَأْسًا لَّا لَغْوٌ فِيْهَا وَلَا تَأْثِيْمٌ

yatanāza‘ūna fīhā ka'sal lā lagwun fīhā wa lā ta'ṡīm(un).

(जन्नत मे) एक दोसरा के सामने एहन प्याला पसारि लेताह जकर सामग्री बेकार वाणी वा पाप के काज (जन्म) नहि देत।

۞ وَيَطُوْفُ عَلَيْهِمْ غِلْمَانٌ لَّهُمْ كَاَنَّهُمْ لُؤْلُؤٌ مَّكْنُوْنٌۚ

wa yaṭūfu ‘alaihim gilmānul lahum ka'annahum lu'lu'um maknūn(un).

आ चारू कात युवक सभ अछि जे घुमैत (सेवा) करैत अछि, जेना ओ सभ नुकायल मोती हो।

وَاَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلٰى بَعْضٍ يَّتَسَاۤءَلُوْنَ

wa aqbala ba‘ḍuhum ‘alā ba‘ḍiy yatasā'alūn(a).

आ किछु गोटे एक दोसरा के मुँह केने छल, एक दोसरा के अभिवादन क रहल छल।

قَالُوْٓا اِنَّا كُنَّا قَبْلُ فِيْٓ اَهْلِنَا مُشْفِقِيْنَ

qālū innā kunnā qablu fī ahlinā musyfiqīn(a).

ओ सभ कहलकनि, "सत्ते, जखन हम सभ अपन परिवारक बीच रही तखन (दण्ड भेटबाक) डर होइत छल।

فَمَنَّ اللّٰهُ عَلَيْنَا وَوَقٰىنَا عَذَابَ السَّمُوْمِ

fa mannallāhu ‘alainā wa waqānā ‘ażābas-samūm(i).

त अल्लाह हमरा सब पर कृपा केलनि आ नरक के यातना स बचा लेलनि।

اِنَّا كُنَّا مِنْ قَبْلُ نَدْعُوْهُۗ اِنَّهٗ هُوَ الْبَرُّ الرَّحِيْمُ ࣖ

innā kunnā min qablu nad‘ūh(u), innahū huwal-barrur-raḥīm(u).

सचमुच, हम सब प्राचीन काल स हुनकर पूजा करैत आबि रहल छी। ओ परम भलाई दाता, परम दयालु छथि।”

فَذَكِّرْ فَمَآ اَنْتَ بِنِعْمَتِ رَبِّكَ بِكَاهِنٍ وَّلَا مَجْنُوْنٍۗ

fa żakkir famā anta bini‘mati rabbika bikāhiniw wa lā majnūn(in).

त सावधान रहू, कारण अपन प्रभु के कृपा स अहाँ (मुहम्मद) ने भविष्यवक्ता छी आ ने पागल।

اَمْ يَقُوْلُوْنَ شَاعِرٌ نَّتَرَبَّصُ بِهٖ رَيْبَ الْمَنُوْنِ

am yaqūlūna syā‘irin natarabbaṣu bihī raibal-manūn(i).

एतेक धरि जे ओ सभ कहलनि, “ओ कवि छथि हम सभ हुनका संग कोनो दुर्घटनाक प्रतीक्षा मे छी।”

قُلْ تَرَبَّصُوْا فَاِنِّيْ مَعَكُمْ مِّنَ الْمُتَرَبِّصِيْنَۗ

qul tarabbaṣū fa innī ma‘akum minal-mutarabbiṣīn(a).

(मुहम्मद) कहू, "रुकू! सचमुच, हमहूँ ओहि मे सँ एक छी जे अहाँक संग प्रतीक्षा क' रहल छी।"

اَمْ تَأْمُرُهُمْ اَحْلَامُهُمْ بِهٰذَآ اَمْ هُمْ قَوْمٌ طَاغُوْنَۚ

am ta'muruhum aḥlāmuhum bihāżā am hum qaumun ṭāgūn(a).

की हुनका सब के मन के आज्ञा छैन्ह जे ई सब (आरोप) उचारल जाय या ओ सब सीमा के उल्लंघन करय वाला लोक छैथ?

اَمْ يَقُوْلُوْنَ تَقَوَّلَهٗۚ بَلْ لَّا يُؤْمِنُوْنَۚ

am yaqūlūna taqawwalah(ū), bal lā yu'minūn(a).

आकि कहैत छथि जे “ओ (मुहम्मद) हुनकर संगी छथि?” नहि! ई ओ सभ छथि जे विश्वास नहि करैत छथि।

فَلْيَأْتُوْا بِحَدِيْثٍ مِّثْلِهٖٓ اِنْ كَانُوْا صٰدِقِيْنَۗ

falya'tū biḥadīṡim miṡlihī in kānū ṣādiqīn(a).

तेँ जँ ओ सभ सच्चा होथि तँ एहि तरहक किछु (कुरान) उत्पन्न करथि ।

اَمْ خُلِقُوْا مِنْ غَيْرِ شَيْءٍ اَمْ هُمُ الْخٰلِقُوْنَۗ

am khuliqū min gairi syai'in am humul-khāliqūn(a).

आकि बिना मूलक सृष्टि भेल छल आकि (अपने) सृष्टि केने छल ?

اَمْ خَلَقُوا السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَۚ بَلْ لَّا يُوْقِنُوْنَۗ

am khalaqus-samāwāti wal-arḍ(a), bal lā yūqinūn(a).

आकि आकाश-पृथ्वीक रचना केने छथि? मुदा (जे कहैत छथि ताहि पर) विश्वास नहि करैत छथि ।

اَمْ عِنْدَهُمْ خَزَاۤىِٕنُ رَبِّكَ اَمْ هُمُ الْمُصَۣيْطِرُوْنَۗ

am ‘indahum khazā'inu rabbika am humul-musaiṭirūn(a).

आकि हुनका सभक कात मे अहाँक प्रभुक खजाना अछि वा ओ सभ सत्ता मे छथि?

اَمْ لَهُمْ سُلَّمٌ يَّسْتَمِعُوْنَ فِيْهِۚ فَلْيَأْتِ مُسْتَمِعُهُمْ بِسُلْطٰنٍ مُّبِيْنٍۗ

am lahum sullamuy yastami‘ūna fīh(i), falya'ti mustami‘uhum bisulṭānim mubīn(in).

आकि हुनका सभ लग (अदृश्य) सुनबाक लेल (स्वर्ग दिस) सीढ़ी छनि? तखन हुनका सभक बीच सुननिहार लोकनि स्पष्ट प्रमाण ल' क' आबय।

اَمْ لَهُ الْبَنٰتُ وَلَكُمُ الْبَنُوْنَۗ

am lahul-banātu wa lakumul-banūn(a).

आकि बेटी हुनका लेल, आ बेटा अहाँक लेल?

اَمْ تَسْـَٔلُهُمْ اَجْرًا فَهُمْ مِّنْ مَّغْرَمٍ مُّثْقَلُوْنَۗ

am tas'aluhum ajran fahum mim magramim muṡqalūn(a).

या अहाँ (मुहम्मद) हुनका सब स मुआवजा मांगैत छी जाहि स हुनका सब पर कर्ज के बोझ पड़ि जाय?

اَمْ عِنْدَهُمُ الْغَيْبُ فَهُمْ يَكْتُبُوْنَۗ

am ‘indahumul-gaibu fahum yaktubūn(a).

आकि हुनका सभकेँ अदृश्यक (ज्ञान) छनि आ लिखि दैत छथि ?

اَمْ يُرِيْدُوْنَ كَيْدًاۗ فَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا هُمُ الْمَكِيْدُوْنَۗ

am yurīdūna kaidā(n), fal-lażīna kafarū humul-makīdūn(a).

आकि धोखा देबाक इरादा रखैत छथि? मुदा धोखा खाइत अछि काफिर सभ।

اَمْ لَهُمْ اِلٰهٌ غَيْرُ اللّٰهِ ۗسُبْحٰنَ اللّٰهِ عَمَّا يُشْرِكُوْنَ

am lahum ilāhun gairullāh(i), subḥānallāhi ‘ammā yusyrikūn(a).

या हुनका सब के अल्लाह के अलावा दोसर देवता छैथ? एक दोसरा के साथ जे कुछ जोड़ै छै, ओकरा स॑ अल्लाह के महिमा होय ।

وَاِنْ يَّرَوْا كِسْفًا مِّنَ السَّمَاۤءِ سَاقِطًا يَّقُوْلُوْا سَحَابٌ مَّرْكُوْمٌ

wa iy yarau kisfam minas-samā'i sāqiṭay yaqūlū saḥābum markūm(un).

आ जँ आकाशसँ मेघ खसैत देखैत छथि तँ कहैत छथि जे “ई सभ मेघ सभ एक संग ढेर भ’ गेल अछि।”

فَذَرْهُمْ حَتّٰى يُلٰقُوْا يَوْمَهُمُ الَّذِيْ فِيْهِ يُصْعَقُوْنَۙ

fażarhum ḥattā yulāqū yaumahumul-lażī fīhi yuṣ‘aqūn(a).

तेँ जाबत धरि ओ सभ ओहि दिन (प्रतिज्ञा) नहि मिलत ता धरि ओकरा सभ केँ छोड़ि दियौक, ओहि दिन ओ सभ नष्ट भ' जेताह,

يَوْمَ لَا يُغْنِيْ عَنْهُمْ كَيْدُهُمْ شَيْـًٔا وَّلَا هُمْ يُنْصَرُوْنَۗ

yauma lā yugnī ‘anhum kaiduhum syai'aw wa lā hum yunṣarūn(a).

(अर्थात) ओहि दिन (जखन) हुनकर योजनाक कोनो फायदा नहि होयत, आ हुनका सभ केँ कोनो मददि नहि भेटतनि।

وَاِنَّ لِلَّذِيْنَ ظَلَمُوْا عَذَابًا دُوْنَ ذٰلِكَ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

wa inna lil-lażīna ẓalamū ‘ażāban dūna żālika wa lākinna akṡarahum lā ya‘lamūn(a).

आ सत्ते जे गलत काज करैत अछि ओकरा लेल एखनो एकर अतिरिक्त सजाय छैक । मुदा बेसी गोटेकेँ नहि बुझल छनि।

وَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ فَاِنَّكَ بِاَعْيُنِنَا وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ حِيْنَ تَقُوْمُۙ

waṣbir liḥukmi rabbika fa innaka bi'a‘yuninā wa sabbiḥ biḥamdi rabbika ḥīna taqūm(u).

और अपन प्रभु के फरमान के इंतजार में धैर्य (मुहम्मद) रहू, कियाक त सचमुच अहाँ हमर देखरेख में छी, आ जागला पर अपन प्रभु के स्तुति क अपन महिमामंडन करू,

وَمِنَ الَّيْلِ فَسَبِّحْهُ وَاِدْبَارَ النُّجُوْمِ ࣖ

wa minal-laili fa sabbiḥhu wa idbāran-nujūm(i).

आ राति के किछु भाग हुनकर महिमा करू आ (संगहि) तारा के अस्त होबय पर (भोर मे)।