Q.S अल-हक्काह (اَلْحَاقَّة) - 52 पदों की संख्या

اَلْحَاۤقَّةُۙ

al-ḥāqqah(tu).

न्याय दिवस,

مَا الْحَاۤقَّةُ ۚ

mal-ḥāqqah(tu).

कयामत के दिन की होइत अछि ?

وَمَآ اَدْرٰىكَ مَا الْحَاۤقَّةُ ۗ

wa mā adrāka mal-ḥāqqah(tu).

आ की अहाँ के पता अछि जे क़यामत के दिन की होइत छैक?

كَذَّبَتْ ثَمُوْدُ وَعَادٌ ۢبِالْقَارِعَةِ

każżabat ṡamūdu wa ‘ādum bil-qāri‘ah(ti).

समुद, आ अद के लोक क़यामत के दिन के नकारने छैथ।

فَاَمَّا ثَمُوْدُ فَاُهْلِكُوْا بِالطَّاغِيَةِ

fa'ammā ṡamūdu fa uhlikū biṭ-ṭāgiyah(ti).

त रहल बात समुद के लोक के त बहुत जोर स हल्ला स नष्ट भ गेल।

وَاَمَّا عَادٌ فَاُهْلِكُوْا بِرِيْحٍ صَرْصَرٍ عَاتِيَةٍۙ

wa ammā ‘ādun fa'uhlikū birīḥin ṣarṣarin ‘ātiyah(tin).

रहल बात अद के लोक के त बहुत ठंढा हवा स नष्ट भ गेल छल,

سَخَّرَهَا عَلَيْهِمْ سَبْعَ لَيَالٍ وَّثَمٰنِيَةَ اَيَّامٍۙ حُسُوْمًا فَتَرَى الْقَوْمَ فِيْهَا صَرْعٰىۙ كَاَنَّهُمْ اَعْجَازُ نَخْلٍ خَاوِيَةٍۚ

sakhkharahā ‘alaihim sab‘a layāliw wa ṡamāniyata ayyām(in), ḥusūman fataral-qauma fīhā ṣar‘ā, ka'annahum a‘jāzu nakhlin khāwiyah(tin).

अल्लाह सात राति आ आठ दिन धरि लगातार ई हवा हुनका सभ पर लगा देलनि; तखन अहाँ देखलहुँ जे ओहि समय मे 'अद'क लोक खाली (सड़ल) ताड़क गाछक तना जकाँ मृत पड़ल छल |

فَهَلْ تَرٰى لَهُمْ مِّنْۢ بَاقِيَةٍ

fahal tarā lahum mim bāqiyah(tin).

त देखैत छी जे हुनका मे कियो बचल अछि?

وَجَاۤءَ فِرْعَوْنُ وَمَنْ قَبْلَهٗ وَالْمُؤْتَفِكٰتُ بِالْخَاطِئَةِۚ

wa jā'a fir‘aunu wa man qablahū wal-mu'tafikātu bil-khāṭi'ah(ti).

तखन फिरौन आ हुनका सँ पहिने के लोक आ (ओहि शहरक निवासी) जे शहर सभ पैघ गलतीक कारणेँ उल्टा भ' गेल छल, से आबि गेलाह।

فَعَصَوْا رَسُوْلَ رَبِّهِمْ فَاَخَذَهُمْ اَخْذَةً رَّابِيَةً

fa ‘aṣau rasūla rabbihim fa akhażahum akhżatar rābiyah(tan).

त ओ सब अपन प्रभु के रसूलुल्लाह के आज्ञा नै मानलकै, अल्लाह हुनका सब के बहुत कठोर सजा देलखिन।

اِنَّا لَمَّا طَغَا الْمَاۤءُ حَمَلْنٰكُمْ فِى الْجَارِيَةِۙ

innā lammā ṭagal-mā'u ḥamalnākum fil-jāriyah(ti).

सत्ते, जखन पानि उठल (पहाड़ धरि) तखन हम सभ (अहाँ सभक पूर्वज) केँ जहाज मे लऽ गेलहुँ,

لِنَجْعَلَهَا لَكُمْ تَذْكِرَةً وَّتَعِيَهَآ اُذُنٌ وَّاعِيَةٌ

linaj‘alahā lakum tażkirataw wa ta‘iyahā użunuw wā‘iyah(tun).

ताकि हम (ई घटना) अहाँ सब लेल एकटा स्मरण कराबी आ सुनय लेल इच्छुक कान एकरा सुनय।

فَاِذَا نُفِخَ فِى الصُّوْرِ نَفْخَةٌ وَّاحِدَةٌ ۙ

fa iżā nufikha fiṣ-ṣūri nafkhatuw wāḥidah(tun).

तेँ जखन एक बेर तुरही बाजल जाइत अछि तँ

وَّحُمِلَتِ الْاَرْضُ وَالْجِبَالُ فَدُكَّتَا دَكَّةً وَّاحِدَةًۙ

wa ḥumilatil-arḍu wal-jibālu fa dukkatā dakkataw wāḥidah(tan).

धरती आ पहाड़ ऊपर उठि गेल आ एकेटा ठोकरसँ एक संग फेकि देल गेल।

فَيَوْمَىِٕذٍ وَّقَعَتِ الْوَاقِعَةُۙ

fayauma'iżiw waqa‘atil-wāqi‘ah(tu).

तेँ ओहि दिन न्यायक दिन आओत।

وَانْشَقَّتِ السَّمَاۤءُ فَهِيَ يَوْمَىِٕذٍ وَّاهِيَةٌۙ

wansyaqqatis-samā'u fahiya yauma'iżiw wāhiyah(tun).

आकाश फाटि गेल, कारण ओहि दिन आकाश नाजुक छल।

وَّالْمَلَكُ عَلٰٓى اَرْجَاۤىِٕهَاۗ وَيَحْمِلُ عَرْشَ رَبِّكَ فَوْقَهُمْ يَوْمَىِٕذٍ ثَمٰنِيَةٌ ۗ

wal-malaku ‘alā arjā'ihā, wa yaḥmilu ‘arsya rabbika fauqahum yauma'iżin ṡamāniyah(tun).

आ स्वर्गदूत स्वर्गक विभिन्न कोन मे रहताह। ओहि दिन आठ टा स्वर्गदूत अहाँक प्रभुक सिंहासन केँ ऊपर राखताह।

يَوْمَىِٕذٍ تُعْرَضُوْنَ لَا تَخْفٰى مِنْكُمْ خَافِيَةٌ

yauma'iżin tu‘raḍūna lā takhfā minkum khāfiyah(tun).

ओहि दिन अहाँ केँ (अपन प्रभुक समक्ष) प्रस्तुत कयल जायत, अहाँ सँ किछुओ (अल्लाह सँ) नुकायल नहि जायत।

فَاَمَّا مَنْ اُوْتِيَ كِتٰبَهٗ بِيَمِيْنِهٖ فَيَقُوْلُ هَاۤؤُمُ اقْرَءُوْا كِتٰبِيَهْۚ

fa ammā man ūtiya kitābahū biyamīnihī fa yaqūlu hā'umuqra'ū kitābiyah.

रहल बात जे व्यक्तिक पोथी दहिना हाथ मे देल गेल छलैक, त' ओ कहलनि, "ल' जाउ, हमर पोथी (ई) पढ़ू।"

اِنِّيْ ظَنَنْتُ اَنِّيْ مُلٰقٍ حِسَابِيَهْۚ

innī ẓanantu annī mulāqin ḥisābiyah.

सचमुच, हमरा पूर्ण विश्वास अछि जे (एक दिन) हमरा अपन हिसाब-किताब भेटत।

فَهُوَ فِيْ عِيْشَةٍ رَّاضِيَةٍۚ

fa huwa fī ‘īsyatir rāḍiyah(tin).

तखन ओ व्यक्ति सुखी जीवन मे अछि,

فِيْ جَنَّةٍ عَالِيَةٍۙ

fī jannatin ‘āliyah(tin).

उच्च स्वर्ग मे, २.

قُطُوْفُهَا دَانِيَةٌ

quṭūfuhā dāniyah(tun).

फल सब लग मे अछि,

كُلُوْا وَاشْرَبُوْا هَنِيْۤـًٔا ۢبِمَآ اَسْلَفْتُمْ فِى الْاَيَّامِ الْخَالِيَةِ

kulū wasyrabū hanī'am bimā aslaftum fil-ayyāmil-khāliyah(ti).

(ओकरा सभ केँ कहल जायत) “अहाँ सभ जे काज बीतल दिन मे केलहुँ ताहि कारणेँ सुख सँ खा-पीब।”

وَاَمَّا مَنْ اُوْتِيَ كِتٰبَهٗ بِشِمَالِهٖ ەۙ فَيَقُوْلُ يٰلَيْتَنِيْ لَمْ اُوْتَ كِتٰبِيَهْۚ

wa ammā man ūtiya kitābahū bisyimālih(ī), fa yaqūlu yā laitanī lam ūta kitābiyah.

आ रहल बात ओहि व्यक्तिक जकर पोथी बामा हाथ मे देल गेल छलैक त' ओ कहलनि जे, जँ (ई) पोथी हमरा नहि देल जाइत त' नीक रहत."

وَلَمْ اَدْرِ مَا حِسَابِيَهْۚ

wa lam adri mā ḥisābiyah.

तेँ पता नहि कोना गणना केलहुँ।

يٰلَيْتَهَا كَانَتِ الْقَاضِيَةَۚ

yā laitahā kānatil-qāḍiyah(ta).

अरे, ई (मृत्यु) हो जे सब बात समाप्त क' दैत अछि।

مَآ اَغْنٰى عَنِّيْ مَالِيَهْۚ

mā agnā ‘annī māliyah.

हमर सम्पत्ति हमरा लेल एकदम बेकार अछि।

هَلَكَ عَنِّيْ سُلْطٰنِيَهْۚ

halaka ‘annī sulṭāniyah.

हमर शक्ति हमरा सँ छीन लेल गेल अछि।”

خُذُوْهُ فَغُلُّوْهُۙ

khużūhu fagullūh(u).

(अल्लाह कहलनि) "ओकरा पकड़ि क' ओकर हाथ गरदनि मे बान्हि दियौक।"

ثُمَّ الْجَحِيْمَ صَلُّوْهُۙ

Ṡummal-jaḥīma ṣallūh(u).

तखन ओकरा नरकक जरैत आगि मे राखि दियौक।

ثُمَّ فِيْ سِلْسِلَةٍ ذَرْعُهَا سَبْعُوْنَ ذِرَاعًا فَاسْلُكُوْهُۗ

Ṡumma fī silsilatin żar‘uhā sab‘ūna żirā‘an faslukūh(u).

तखन ओकरा सत्तरि हाथ नमहर जंजीर सँ बान्हि दियौक।

اِنَّهٗ كَانَ لَا يُؤْمِنُ بِاللّٰهِ الْعَظِيْمِۙ

innahū kāna lā yu'minu billāhil-‘aẓīm(i).

सचमुच, ओ वैह अछि जे अल्लाह, जे सबसँ पैघ छथि, पर विश्वास नहि करैत अछि।

وَلَا يَحُضُّ عَلٰى طَعَامِ الْمِسْكِيْنِۗ

wa lā yaḥuḍḍu ‘alā ṭa‘āmil-miskīn(i).

आ संगहि ओ (दोसर) के गरीब के पेट भरय लेल प्रोत्साहित नहि केलनि।

فَلَيْسَ لَهُ الْيَوْمَ هٰهُنَا حَمِيْمٌۙ

fa laisa lahul-yauma hāhunā ḥamīm(un).

तेँ आइ एतय हुनका लेल एकोटा मित्र नहि अछि ।

وَّلَا طَعَامٌ اِلَّا مِنْ غِسْلِيْنٍۙ

wa lā ṭa‘āmun illā min gislīn(in).

आ खून आ मवाद छोड़ि कोनो भोजन (ओकरा लेल) नहि छैक।

لَّا يَأْكُلُهٗٓ اِلَّا الْخٰطِـُٔوْنَ ࣖ

lā ya'kuluhū illal-khāṭi'ūn(a).

पापी छोड़ि कियो नहि खाइत अछि।

فَلَآ اُقْسِمُ بِمَا تُبْصِرُوْنَۙ

falā uqsimu bimā tubṣirūn(a).

तेँ अहाँ जे देखैत छी ताहि सँ कसम खाइत छी,

وَمَا لَا تُبْصِرُوْنَۙ

wa mā lā tubṣirūn(a).

आ जे नहि देखैत छी ताहि लेल।

اِنَّهٗ لَقَوْلُ رَسُوْلٍ كَرِيْمٍۙ

innahū laqaulu rasūlin karīm(in).

सचमुच, ई (कुरान) सही मायने में एकटा प्रकटीकरण (अवहाल) अछि कुलीन रसूलुल्लाह,

وَّمَا هُوَ بِقَوْلِ شَاعِرٍۗ قَلِيْلًا مَّا تُؤْمِنُوْنَۙ

wa mā huwa biqauli syā‘ir(in), qalīlam mā tu'minūn(a).

आ ई (कुरान) कोनो कविक शब्द नहि थिक | हुनका पर अहाँक विश्वास कम अछि।

وَلَا بِقَوْلِ كَاهِنٍۗ قَلِيْلًا مَّا تَذَكَّرُوْنَۗ

wa lā biqauli kāhin(in), qalīlam mā tażakkarūn(a).

आ ईहो जादूगरक बात नहि थिक। अहाँ हुनकासँ बहुत कम सीखैत छी ।

تَنْزِيْلٌ مِّنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَ

tanzīlum mir rabbil-‘ālamīn(a).

ई (कुरान) सब लोक के भगवान स उतरल एकटा खुलासा अछि।

وَلَوْ تَقَوَّلَ عَلَيْنَا بَعْضَ الْاَقَاوِيْلِۙ

wa lau taqawwala ‘alainā ba‘ḍal-aqāwīl(i).

आ जँ ओ (मुहम्मद) हमरा सभक (नाम) पर किछु शब्द बजबैत छलाह तँ

لَاَخَذْنَا مِنْهُ بِالْيَمِيْنِۙ

la'akhażnā minhu bil-yamīn(i).

निश्चय हम सभ ओकरा दहिना हाथ मे पकड़ि लेब।

ثُمَّ لَقَطَعْنَا مِنْهُ الْوَتِيْنَۖ

Ṡumma laqaṭa‘nā minhul-watīn(a).

तखन हम ओकर हृदयक पात्र काटि देलियैक।

فَمَا مِنْكُمْ مِّنْ اَحَدٍ عَنْهُ حٰجِزِيْنَۙ

famā minkum min aḥadin ‘anhu ḥājizīn(a).

तेँ अहाँ सभ मे सँ कियो (हमरा सभ केँ ओकरा सजा देबा सँ नहि रोकि सकैत छी)।

وَاِنَّهٗ لَتَذْكِرَةٌ لِّلْمُتَّقِيْنَ

wa innahū latażkiratul lil-muttaqīn(a).

आ सचमुच, (कुरान) धर्मात्मा के लेल एकटा सबक अछि।

وَاِنَّا لَنَعْلَمُ اَنَّ مِنْكُمْ مُّكَذِّبِيْنَۗ

wa innā lana‘lamu anna minkum mukażżibīn(a).

आ सत्ते, हम सभ जनैत छी जे अहाँ सभ मे किछु एहन लोक छथि जे नकारैत छथि।

وَاِنَّهٗ لَحَسْرَةٌ عَلَى الْكٰفِرِيْنَۚ

wa innahū laḥasratun ‘alal-kāfirīn(a).

आ सचमुच, (कुरान) ई काफिर के (परलोक में) के लेल पछतावा के कारण बनत।

وَاِنَّهٗ لَحَقُّ الْيَقِيْنِ

wa innahū laḥaqqul-yaqīn(i).

आ सचमुच, (कुरान) निश्चित सत्य अछि।

فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِيْمِ ࣖ

fa sabbiḥ bismi rabbikal-‘aẓīm(i).

त अपन सर्वशक्तिमान भगवान के नाम (उल्लेख) क अपन महिमामंडन करू।