Q.S फुसिलाट (فُصِّلَت) - 54 पदों की संख्या

حٰمۤ ۚ

Ḥā mīm.

हमिम

تَنْزِيْلٌ مِّنَ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيْمِ ۚ

tanzīlum minar-raḥmānir-raḥīm(i).

(ई कुरान) परम कृपालु, दयालु परमात्मा सँ प्रकट भेल अछि |

كِتٰبٌ فُصِّلَتْ اٰيٰتُهٗ قُرْاٰنًا عَرَبِيًّا لِّقَوْمٍ يَّعْلَمُوْنَۙ

kitābun fuṣṣilat āyātuhū qur'ānan ‘arabiyyal liqaumiy ya‘lamūn(a).

एकटा एहन पोथी जकर शेर बुझाओल गेल अछि, अरबी मे पढ़ल गेल अछि, जे लोक जनैत अछि,

بَشِيْرًا وَّنَذِيْرًاۚ فَاَعْرَضَ اَكْثَرُهُمْ فَهُمْ لَا يَسْمَعُوْنَ

basyīraw wa nażīrā(n), fa'a‘raḍa akṡaruhum fahum lā yasma‘ūn(a).

जे खुशखबरी आ चेतावनी अनलनि, मुदा बेसी गोटे (हुनका दिस सँ) मुँह घुमा लेलनि आ नहि सुनलनि।

وَقَالُوْا قُلُوْبُنَا فِيْٓ اَكِنَّةٍ مِّمَّا تَدْعُوْنَآ اِلَيْهِ وَفِيْٓ اٰذَانِنَا وَقْرٌ وَّمِنْۢ بَيْنِنَا وَبَيْنِكَ حِجَابٌ فَاعْمَلْ اِنَّنَا عٰمِلُوْنَ

wa qālū qulūbunā fī akinnatim mimmā tad‘ūnā ilaihi wa fī āżāninā waqruw wa mim baininā wa bainika ḥijābun fa‘mal innanā ‘āmilūn(a).

आ ओ सभ कहलक, "अहाँ जाहि बातक लेल हमरा सभ केँ बजबैत छी ताहि सँ हमर सभक मोन बन्न अछि आ कान रुकि गेल अछि, आ हमरा सभ आ अहाँक बीच एकटा देबाल अछि, तेँ (जेना अहाँ चाहब) करू, निश्चय हम सभ (जेना चाहब) करब।"

قُلْ اِنَّمَآ اَنَا۟ بَشَرٌ مِّثْلُكُمْ يُوْحٰىٓ اِلَيَّ اَنَّمَآ اِلٰهُكُمْ اِلٰهٌ وَّاحِدٌ فَاسْتَقِيْمُوْٓا اِلَيْهِ وَاسْتَغْفِرُوْهُ ۗوَوَيْلٌ لِّلْمُشْرِكِيْنَۙ

qul innamā ana basyarum miṡlukum yūḥā ilayya annamā ilāhukum ilāhuw wāḥidun fastaqīmū ilaihi wastagfirūh(u), wa wailul lil-musyrikīn(a).

कहू (मुहम्मद), "हम त' अहाँ सन मनुक्ख मात्र छी, हमरा पर प्रगट भेल जे अहाँक भगवान सर्वशक्तिमान भगवान छथि, तेँ अहाँ हुनकर (पूजना) करैत रहैत छी आ हुनका सँ माफी माँगैत रहैत छी। आ धिक्कार अछि जे (हुनका) संग साझीदार संगति करैत छथि,

الَّذِيْنَ لَا يُؤْتُوْنَ الزَّكٰوةَ وَهُمْ بِالْاٰخِرَةِ هُمْ كٰفِرُوْنَ

allażīna lā yu'tūnaz-zakāta wa hum bil-ākhirati hum kāfirūn(a).

(अर्थात) जे जकात नहि दैत छथि आ ओ परलोक सँ इनकार करैत छथि |

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ لَهُمْ اَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُوْنٍ ࣖ

innal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti lahum ajrun gairu mamnūn(in).

सचमुच, जे विश्वास करैत अछि आ नीक काज करैत अछि ओकरा अंतहीन फल भेटतैक।"

۞ قُلْ اَىِٕنَّكُمْ لَتَكْفُرُوْنَ بِالَّذِيْ خَلَقَ الْاَرْضَ فِيْ يَوْمَيْنِ وَتَجْعَلُوْنَ لَهٗٓ اَنْدَادًا ۗذٰلِكَ رَبُّ الْعٰلَمِيْنَ ۚ

qul a'innakum latakfurūna bil-lażī khalaqal-arḍa fī yaumaini wa taj‘alūna lahū andādā(n), żālika rabbul-‘ālamīn(a).

कहब, "की अहाँ सभक लेल ई उचित अछि जे अहाँ सभ भगवान् पर अविश्वास करब जे दू युग मे पृथ्वी केँ बनौलनि आ अहाँ सभ हुनका लेल साझीदार सेहो बनौलनि? ओ सभ लोकक भगवान छथि।"

وَجَعَلَ فِيْهَا رَوَاسِيَ مِنْ فَوْقِهَا وَبٰرَكَ فِيْهَا وَقَدَّرَ فِيْهَآ اَقْوَاتَهَا فِيْٓ اَرْبَعَةِ اَيَّامٍۗ سَوَاۤءً لِّلسَّاۤىِٕلِيْنَ

wa ja‘ala fīhā rawāsiya min fauqihā wa bāraka fīhā wa qaddara fīhā aqwātahā fī arba‘ati ayyām(in), sawā'al lis-sā'ilīn(a).

आ ओकरा लेल ओ अपन ऊपर दृढ़ पहाड़ बनौलनि। आ तखन ओ आशीर्वाद देलनि, आ चारि ऋतु मे भोजन (ओकर निवासीक लेल) निर्धारित केलनि, जे पर्याप्त छल जे (आवश्यकता केँ पूरा करय) जकर आवश्यकता छल |

ثُمَّ اسْتَوٰىٓ اِلَى السَّمَاۤءِ وَهِيَ دُخَانٌ فَقَالَ لَهَا وَلِلْاَرْضِ ائْتِيَا طَوْعًا اَوْ كَرْهًاۗ قَالَتَآ اَتَيْنَا طَاۤىِٕعِيْنَ

Ṡummastawā ilas-samā'i wa hiya dukhānun faqāla lahā wa lil-arḍi'tiyā ṭau‘an au karhā(n), qālatā atainā ṭā'i‘īn(a).

तखन ओ आकाश गेलाह आ (आकाश) एखनो धुँआ छल, तखन ओ ओकरा आ पृथ्वी केँ कहलनि, "अहाँ दुनू गोटे हमर आज्ञानुसार आज्ञाकारी वा मजबूरी मे आऊ।" दुनू गोटे उत्तर देलथिन, “हम सभ आज्ञाकारी भ’ क’ आयल छी।”

فَقَضٰىهُنَّ سَبْعَ سَمٰوَاتٍ فِيْ يَوْمَيْنِ وَاَوْحٰى فِيْ كُلِّ سَمَاۤءٍ اَمْرَهَا ۗوَزَيَّنَّا السَّمَاۤءَ الدُّنْيَا بِمَصَابِيْحَۖ وَحِفْظًا ۗذٰلِكَ تَقْدِيْرُ الْعَزِيْزِ الْعَلِيْمِ

fa qaḍāhunna sab‘a samāwātin fī yaumaini wa auḥā fī kulli samā'in amrahā, wa zayyannas-samā'ad-dun-yā bimaṣābīḥa wa ḥifẓā(n), żālika taqdīrul-‘azīzil-‘alīm(i).

तखन ओ दू काल मे सातटा आकाशक निर्माण केलनि आ प्रत्येक स्वर्ग मे ओकर-अपन काज प्रकट कयलनि | तखन आकाश जे (पृथ्वी के) नजदीक छल, हम तारा स सजा देलहुं, आ (हम ओकरा बनेलहुं) रखरखाव के लेल। एहन अछि (अल्लाह) सर्वशक्तिमान, सर्वज्ञ केर फरमान।

فَاِنْ اَعْرَضُوْا فَقُلْ اَنْذَرْتُكُمْ صٰعِقَةً مِّثْلَ صٰعِقَةِ عَادٍ وَّثَمُوْدَ ۗ

fa in a‘raḍū faqul anżartukum ṣā‘iqatam miṡla ṣā‘iqati ‘ādiw wa ṡamūd(a).

जँ ओ सभ मुँह घुमा लैत छथि तँ कहब जे "हम अहाँ सभकेँ एहन बिजली (आपदा) केर चेतावनी देने छी जेना ओ बिजली जे अद आ समुदक लोक पर लागल छल |"

اِذْ جَاۤءَتْهُمُ الرُّسُلُ مِنْۢ بَيْنِ اَيْدِيْهِمْ وَمِنْ خَلْفِهِمْ اَلَّا تَعْبُدُوْٓا اِلَّا اللّٰهَ ۗقَالُوْا لَوْ شَاۤءَ رَبُّنَا لَاَنْزَلَ مَلٰۤىِٕكَةً فَاِنَّا بِمَآ اُرْسِلْتُمْ بِهٖ كٰفِرُوْنَ

iż jā'athumur-rusulu mim baini aidīhim wa min khalfihim allā ta‘budū illallāh(a), qālū lau syā'a rabbunā la'anzala malā'ikatan fa'innā bimā ursiltum bihī kāfirūn(a).

जखन रसूलुल्लाह हुनका सभक आगू आ पाछू सँ हुनका सभ लग आबि गेलाह (बजबैत) तखन "अल्लाहक अतिरिक्त ककरो पूजा नहि करू।" ओ सभ उत्तर देलथिन, "जँ हमर सभक प्रभु चाहैत रहितथि जे ओ अपन स् वर्गदूत सभ केँ उतारि दैतथि, तखन हम सभ ओहि प्रकटीकरण केँ नकारितहुँ जकरा अहाँ सभ केँ पहुँचाबय लेल पठाओल गेल छल।"

فَاَمَّا عَادٌ فَاسْتَكْبَرُوْا فِى الْاَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَقَالُوْا مَنْ اَشَدُّ مِنَّا قُوَّةً ۗ اَوَلَمْ يَرَوْا اَنَّ اللّٰهَ الَّذِيْ خَلَقَهُمْ هُوَ اَشَدُّ مِنْهُمْ قُوَّةً ۗ وَكَانُوْا بِاٰيٰتِنَا يَجْحَدُوْنَ

fa ammā ‘ādun fastakbarū fil-arḍi bigairil-ḥaqqi wa qālū man asyaddu minnā quwwah(tan), awalam yarau annallāhal-lażī khalaqahum huwa asyaddu minhum quwwah(tan), wa kānū bi'āyātinā yajḥadūn(a).

त रहल बात अद के लोक के त ओ सब बिना (सत्य के) पृथ्वी पर घमंड केलक आ ओ सब कहलक, "हमरा सब स बेसी ताकत के अछि?" की ओ सभ ई नहि देखलक जे वास्तव मे अल्लाह हुनका सभक रचना केने छलाह? की ओ हुनका सभ सँ बल मे पैघ छथि? आ ओ सभ हमरा सभक चिन्ह (महानता) केँ नकारने छथि।

فَاَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ رِيْحًا صَرْصَرًا فِيْٓ اَيَّامٍ نَّحِسَاتٍ لِّنُذِيْقَهُمْ عَذَابَ الْخِزْيِ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۗوَلَعَذَابُ الْاٰخِرَةِ اَخْزٰى وَهُمْ لَا يُنْصَرُوْنَ

fa arsalnā ‘alaihim rīḥan ṣarṣaran fī ayyāmin naḥisātil linużīqahum-‘ażābal khizyi fil-ḥayātid-dun-yā, wa la‘ażābul-ākhirati akhzā wa hum lā yunṣarūn(a).

तेँ हम किछु भाग्यशाली दिन मे हुनका सभ पर बहुत गरजैत हवा उड़ा देलियनि, कारण हम चाहैत छलहुँ जे ओ सभ पृथ्वी पर जीवनक अपमानजनक यातनाक अनुभव करथि । एम्हर परलोक मे जे सजा भेटत से निश्चित रूप सँ बेसी अपमानजनक होयत आ हुनका लोकनि केँ कोनो मददि नहि देल जायत।

وَاَمَّا ثَمُوْدُ فَهَدَيْنٰهُمْ فَاسْتَحَبُّوا الْعَمٰى عَلَى الْهُدٰى فَاَخَذَتْهُمْ صٰعِقَةُ الْعَذَابِ الْهُوْنِ بِمَا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ ۚ

wa ammā ṡamūdu fa hadaināhum fastaḥabbul-‘amā ‘alal-hudā fa akhażathum ṣā‘iqatul-‘ażābil-hūni bimā kānū yaksibūn(a).

आ रहल बात समुद के लोक के त हम सब हुनका सब के मार्गदर्शन देलियैन मुदा ओ सब मार्गदर्शन स बेसी आन्हरपन (भ्रममार्ग) के पसंद करैत छलाह, ताहि लेल ओ सब जे केने छलाह ओकर कारणे अपमानजनक सजा के रूप में बिजली के चोट लागल छल।

وَنَجَّيْنَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَكَانُوْا يَتَّقُوْنَ ࣖ

wa najjainal-lażīna āmanū wa kānū yattaqūn(a).

आ विश् वास केनिहार सभ केँ हम सभ उद्धार केलहुँ, कारण ओ सभ धर्मी छल।

وَيَوْمَ يُحْشَرُ اَعْدَاۤءُ اللّٰهِ اِلَى النَّارِ فَهُمْ يُوْزَعُوْنَ

wa yauma yuḥsyaru a‘dā'ullāhi ilan-nāri fahum yūza‘ūn(a).

आ (याद करू) ओ दिन जखन (अल्लाह के दुश्मन) के आगि में धकेलल जायत आ ओ सब अलग भ जायत।

حَتّٰىٓ اِذَا مَا جَاۤءُوْهَا شَهِدَ عَلَيْهِمْ سَمْعُهُمْ وَاَبْصَارُهُمْ وَجُلُوْدُهُمْ بِمَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

Ḥattā iżā mā jā'ūhā syahida ‘alaihim sam‘uhum wa abṣāruhum wa julūduhum bimā kānū ya‘malūn(a).

ताकि जखन ओ सभ नरक मे पहुँचि जेताह तखन हुनकर श्रवण, दृष्टि आ त्वचा हुनकर काजक गवाह बनत।

وَقَالُوْا لِجُلُوْدِهِمْ لِمَ شَهِدْتُّمْ عَلَيْنَا ۗقَالُوْٓا اَنْطَقَنَا اللّٰهُ الَّذِيْٓ اَنْطَقَ كُلَّ شَيْءٍ وَّهُوَ خَلَقَكُمْ اَوَّلَ مَرَّةٍۙ وَّاِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ

wa qālū lijulūdihim lima syahittum ‘alainā, qālū anṭaqanallāhul-lażī anṭaqa kulla syai'iw wa huwa khalaqakum awwala marrah(tin), wa ilaihi turja‘ūn(a).

ओ सभ अपन चमड़ा सँ कहलथिन, “अहाँ सभ हमरा सभक विरुद्ध गवाह किएक छी?” (चमड़ी) ओ सभ उत्तर देलक, "जे हमरा सभ केँ बाज' मे सक्षम बनौलनि, ओ छथि अल्लाह, जे (संगहि) सभ किछु केँ बाज' मे सक्षम बनौलनि, आ ई वैह छथि जे अहाँ सभ केँ पहिल बेर बनौलनि आ मात्र हुनके लग अहाँ सभ वापस भ' जायब।"

وَمَا كُنْتُمْ تَسْتَتِرُوْنَ اَنْ يَّشْهَدَ عَلَيْكُمْ سَمْعُكُمْ وَلَآ اَبْصَارُكُمْ وَلَا جُلُوْدُكُمْ وَلٰكِنْ ظَنَنْتُمْ اَنَّ اللّٰهَ لَا يَعْلَمُ كَثِيْرًا مِّمَّا تَعْمَلُوْنَ

wa mā kuntum tastatirūna ay yasyhada ‘alaikum sam‘ukum wa lā abṣārukum wa lā julūdukum wa lākin ẓanantum annallāha lā ya‘lamu kaṡīram mimmā ta‘malūn(a).

आ अहाँ अपन सुनवाई के गवाही, अपन दृष्टि आ अपन चमड़ी के गवाही स नुका नहि सकैत छी जे अहाँ के खिलाफ ) एतय तक कि अहाँ सोचैत छी जे अल्लाह के अहाँ के काज के बारे में कम जानकारी अछि |

وَذٰلِكُمْ ظَنُّكُمُ الَّذِيْ ظَنَنْتُمْ بِرَبِّكُمْ اَرْدٰىكُمْ فَاَصْبَحْتُمْ مِّنَ الْخٰسِرِيْنَ

wa żālikum ẓannukumul-lażī ẓanantum birabbikum ardākum fa aṣbaḥtum minal-khāsirīn(a).

आ से अहाँक धारणा अछि जे अहाँ आरोप लगौने छी जे अहाँक प्रभु (ओ धारणा) अहाँक नाश क' देलनि अछि, जाहि सँ अहाँ हारि मे शामिल छी।

فَاِنْ يَّصْبِرُوْا فَالنَّارُ مَثْوًى لَّهُمْ ۚوَاِنْ يَّسْتَعْتِبُوْا فَمَا هُمْ مِّنَ الْمُعْتَبِيْنَ

fa iy yaṣbirū fan-nāru maṡwal lahum, wa iy yasta‘tibū famā hum minal-mu‘tabīn(a).

धैर्य रहितो (नरकक दण्डक संग) तखन नरक हुनकर निवास अछि आ जँ दया माँगैत छथि तँ ओ दयाक पात्र मे नहि छथि |

۞ وَقَيَّضْنَا لَهُمْ قُرَنَاۤءَ فَزَيَّنُوْا لَهُمْ مَّا بَيْنَ اَيْدِيْهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَحَقَّ عَلَيْهِمُ الْقَوْلُ فِيْٓ اُمَمٍ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِمْ مِّنَ الْجِنِّ وَالْاِنْسِۚ اِنَّهُمْ كَانُوْا خٰسِرِيْنَ ࣖ

wa qayyaḍnā lahum quranā'a fa zayyanū lahum mā baina aidīhim wa mā khalfahum wa ḥaqqa ‘alaihimul-qaulu fī umamin qad khalat min qablihim minal-jinni wal-ins(i), innahum kānū khāsirīn(a).

आ हम हुनका सभक लेल एहन साथी (शैतान) नियुक्त केलहुँ जे हुनका सभक आगू आ पाछू जे किछु अछि ओकर प्रशंसा करैत छथि, आ हुनका सभ पर हुनका सभ सँ पहिने के पूर्व समुदाय के संग-संग जिन्न आ मनुक्ख सँ (वर्ग) सँ सजा के न्याय बनल रहैत अछि | सत्ते, ओ सभ हारय बला लोक छथि।

وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَا تَسْمَعُوْا لِهٰذَا الْقُرْاٰنِ وَالْغَوْا فِيْهِ لَعَلَّكُمْ تَغْلِبُوْنَ

wa qālal-lażīna kafarū lā tasma‘ū lihāżal-qur'āni walgau fīhi la‘allakum taglibūn(a).

आ जे काफिर नै करै छै, वू कहै छै, “ई कुरान के बात नै सुनी आरू एकरऽ खिलाफ हल्ला नै करऽ, ताकि तोहें (ओकरा) पर विजय पाबी सकै छियै।”

فَلَنُذِيْقَنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا عَذَابًا شَدِيْدًاۙ وَّلَنَجْزِيَنَّهُمْ اَسْوَاَ الَّذِيْ كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

fa lanużīqannal-lażīna kafarū ‘ażāban syadīdā(n), wa lanajziyannahum aswa'al-lażī kānū ya‘malūn(a).

त सचमुच, हम सब जे अविश्वास करत ओकरा पर कठोर सजा देब आ सचमुच, हम ओकरा सब के जे काज केलकै ओकर सबसँ खराब प्रतिशोध के इनाम देब।

ذٰلِكَ جَزَاۤءُ اَعْدَاۤءِ اللّٰهِ النَّارُ لَهُمْ فِيْهَا دَارُ الْخُلْدِ ۗجَزَاۤءً ۢبِمَا كَانُوْا بِاٰيٰتِنَا يَجْحَدُوْنَ

Żālika jazā'u a‘dā'illāhin-nāru lahum fīhā dārul-khuld(i), jazā'am bimā kānū bi'āyātinā yajḥadūn(a).

अल्लाह के दुश्मन (अर्थात) नरक के दुश्मन के (विरुद्ध) इनाम एहन अछि; हमरा सभक चिन्हक आज्ञा नहि करबाक फलक रूप मे हुनका सभ केँ ओहि मे अनन्त निवास भेटतनि |

وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا رَبَّنَآ اَرِنَا الَّذَيْنِ اَضَلّٰنَا مِنَ الْجِنِّ وَالْاِنْسِ نَجْعَلْهُمَا تَحْتَ اَقْدَامِنَا لِيَكُوْنَا مِنَ الْاَسْفَلِيْنَ

wa qālal-lażīna kafarū rabbanā arinal-lażaini aḍallānā minal-jinni wal-insi naj‘alhumā taḥta aqdāminā liyakūnā minal-asfalīn(a).

आरू जे अविश्वास करै छै, वू कहै छै, "हमरऽ प्रभु, हमरा सिनी क॑ वू दू समूह देखाबै जेकरा स॑ हमरा सब क॑ भटकलऽ छै, अर्थात () जिन्न आरू मनुष्य, ताकि हम्में दोनों क॑ अपनऽ पैर के तलवा के नीचें रखी सकियै ताकि दूनू समूह सबसें निचला (घृणित) बनी जाय।"

اِنَّ الَّذِيْنَ قَالُوْا رَبُّنَا اللّٰهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوْا تَتَنَزَّلُ عَلَيْهِمُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ اَلَّا تَخَافُوْا وَلَا تَحْزَنُوْا وَاَبْشِرُوْا بِالْجَنَّةِ الَّتِيْ كُنْتُمْ تُوْعَدُوْنَ

innal-lażīna qālū rabbunallāhu ṡummastaqāmū tatanazzalu ‘alaihimul-malā'ikatu allā takhāfū wa lā taḥzanū wa absyirū bil-jannatil-latī kuntum tū‘adūn(a).

सचमुच, जे कहैत छथि, "हमर प्रभु अल्लाह छथि" तखन ओ अपन रुख मजबूत करैत छथि, तखन फरिश्ता हुनका लग उतरताह (कहैत), "डरब नहि आ दुखी नहि होउ; आ जन्नत (प्राप्ति) मे आनन्दित रहू जे अहाँ सँ वादा कयल गेल अछि।"

نَحْنُ اَوْلِيَاۤؤُكُمْ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا وَفِى الْاٰخِرَةِ ۚوَلَكُمْ فِيْهَا مَا تَشْتَهِيْٓ اَنْفُسُكُمْ وَلَكُمْ فِيْهَا مَا تَدَّعُوْنَ ۗ

naḥnu auliyā'ukum fil-ḥayātid-dun-yā wa fil-ākhirah(ti), wa lakum fīhā mā tasytahī anfusukum wa lakum fīhā mā tadda‘ūn(a).

हम एहि संसार आ परलोक मे अहाँक रक्षक छी; ओहि मे (स्वर्ग) जे चाहैत छी से भेटैत अछि आ जे माँगैत छी से भेटैत अछि |

نُزُلًا مِّنْ غَفُوْرٍ رَّحِيْمٍ ࣖ

nuzulam min gafūrir raḥīm(in).

(अल्लाह) परम क्षमाशील, परम दयालु के तरफ से (आपके) श्रद्धांजलि के रूप में |

وَمَنْ اَحْسَنُ قَوْلًا مِّمَّنْ دَعَآ اِلَى اللّٰهِ وَعَمِلَ صَالِحًا وَّقَالَ اِنَّنِيْ مِنَ الْمُسْلِمِيْنَ

wa man aḥsanu qaulam mimman da‘ā ilallāhi wa ‘amila ṣāliḥaw wa qāla innanī minal-muslimīn(a).

आ जे अल्लाह के आह्वान करैत अछि आ नीक काज करैत अछि आ कहैत अछि जे "सत्ते हम ओहि मुसलमान मे सँ एक छी (जे अधीन होइत अछि)?"

وَلَا تَسْتَوِى الْحَسَنَةُ وَلَا السَّيِّئَةُ ۗاِدْفَعْ بِالَّتِيْ هِيَ اَحْسَنُ فَاِذَا الَّذِيْ بَيْنَكَ وَبَيْنَهٗ عَدَاوَةٌ كَاَنَّهٗ وَلِيٌّ حَمِيْمٌ

wa lā tastawil-ḥasanatu wa las-sayyi'ah(tu), idfa‘ bil-latī hiya aḥsanu fa'iżal-lażī bainaka wa bainahū ‘adāwatun ka'annahū waliyyun ḥamīm(un).

आ नीक आ अधलाह एके नहि। (बुराई) के नीक तरीका स नकार दियौ, जाहि स जे व्यक्ति के अहाँ आ ओकरा बीच दुश्मनी के भाव अछि ओ एकटा निष्ठावान मित्र जेकाँ होयत।

وَمَا يُلَقّٰىهَآ اِلَّا الَّذِيْنَ صَبَرُوْاۚ وَمَا يُلَقّٰىهَآ اِلَّا ذُوْ حَظٍّ عَظِيْمٍ

wa mā yulaqqāhā illal-lażīna ṣabarū, wa mā yulaqqāhā illā żū ḥaẓẓin ‘aẓīm(in).

आ (ओ नीक गुण) धैर्य रखनिहार के छोड़ि नहि देल जायत आ जेकर भाग्य पैघ अछि ओकरा छोड़ि नहि देल जायत।

وَاِمَّا يَنْزَغَنَّكَ مِنَ الشَّيْطٰنِ نَزْغٌ فَاسْتَعِذْ بِاللّٰهِ ۗاِنَّهٗ هُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ

wa immā yanzagannaka minasy-syaiṭāni nazgun fasta‘iż billāh(i), innahū huwas-samī‘ul-‘alīm(u).

आ जँ शैतान अहाँकेँ प्रलोभनसँ परेशान करैत अछि तँ अल्लाहसँ रक्षा माँगू। सचमुच, ओ सर्वश्रवण, सर्वज्ञ छथि।

وَمِنْ اٰيٰتِهِ الَّيْلُ وَالنَّهَارُ وَالشَّمْسُ وَالْقَمَرُۗ لَا تَسْجُدُوْا لِلشَّمْسِ وَلَا لِلْقَمَرِ وَاسْجُدُوْا لِلّٰهِ الَّذِيْ خَلَقَهُنَّ اِنْ كُنْتُمْ اِيَّاهُ تَعْبُدُوْنَ

wa min āyātihil-lailu wan-nahāru wasy-syamsu wal-qamar(u), lā tasjudū lisy-syamsi wa lā lil-qamari wasjudū lillāhil-lażī khalaqahunna in kuntum iyyāhu ta‘budūn(a).

आ हुनक महानताक किछु निशानी अछि राति, दिन, सूर्य आ चन्द्रमा। सूर्य के प्रणाम नै करू आ नै (नहि) चंद्रमा के, बल्कि अल्लाह के प्रणाम करू जे ओकरा सब के बनौने छैथ, अगर अहां केवल हुनकर इबादत करब।

فَاِنِ اسْتَكْبَرُوْا فَالَّذِيْنَ عِنْدَ رَبِّكَ يُسَبِّحُوْنَ لَهٗ بِالَّيْلِ وَالنَّهَارِ وَهُمْ لَا يَسْـَٔمُوْنَ ۩

fa inistakbarū fal-lażīna ‘inda rabbika yusabbiḥūna lahū bil-laili wan-nahāri wa hum lā yas'amūn(a).

जँ ओ सभ घमंड करैत छथि तँ जे (स्वर्गदूत) अहाँक प्रभुक संग छथि हुनका राति-दिन महिमामंडन करैत छथि, जखन कि ओ सभ कहियो थाकि नहि जाइत छथि ।

وَمِنْ اٰيٰتِهٖٓ اَنَّكَ تَرَى الْاَرْضَ خَاشِعَةً فَاِذَآ اَنْزَلْنَا عَلَيْهَا الْمَاۤءَ اهْتَزَّتْ وَرَبَتْۗ اِنَّ الَّذِيْٓ اَحْيَاهَا لَمُحْيِ الْمَوْتٰى ۗاِنَّهٗ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

wa min āyātihī annaka taral-arḍa khāsyi‘atan fa iżā anzalnā ‘alaihal-mā'ahtazzat wa rabat, innal-lażī aḥyāhā lamuḥyil-mautā, innahū ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

आ हुनक चिन्ह (महान) मे अहाँ देखैत छी जे धरती शुष्क आ बंजर अछि, मुदा जँ हम सभ ओकरा पर बरखा पठा देब तँ ओ निश्चित रूप सँ हिलत आ उपजाऊ भ' जायत। सचमुच, (अल्लाह) जे एकरा जीवित करैत छथि, ओ निश्चित रूप सँ मृतक केँ जीवित क' सकैत छथि; निश्चय ओ सभ वस्तु पर सर्वशक्तिमान छथि।

اِنَّ الَّذِيْنَ يُلْحِدُوْنَ فِيْٓ اٰيٰتِنَا لَا يَخْفَوْنَ عَلَيْنَاۗ اَفَمَنْ يُّلْقٰى فِى النَّارِ خَيْرٌ اَمَّنْ يَّأْتِيْٓ اٰمِنًا يَّوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗاِعْمَلُوْا مَا شِئْتُمْ ۙاِنَّهٗ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ

innal-lażīna yulḥidūna fī āyātinā lā yakhfauna ‘alainā, afamay yulqā fin-nāri khairun am may ya'tī āminay yaumal-qiyāmah(ti), i‘malū mā syi'tum, innahū bimā ta‘malūna baṣīr(un).

सचमुच, जे हमर निशानी के नकारैत अछि, ओ हमरा सब स नुकायल नहि अछि। जे नरक मे फेकल जाइत अछि से नीक अछि आकि जे क़यामतक दिन सुरक्षित आ स्वस्थ निकलैत अछि? जे चाही से करू! सचमुच, अहाँक काज ओ सर्वदर्शी छथि ।

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِالذِّكْرِ لَمَّا جَاۤءَهُمْ ۗوَاِنَّهٗ لَكِتٰبٌ عَزِيْزٌ ۙ

innal-lażīna kafarū biż-żikri lammā jā'ahum, wa innahū lakitābun ‘azīz(un).

सचमुच, जे लोग कुरान के जबे ओकरा पास पहुँचाबै छै, ओकरा नकार दै छै (ओकरा सब के पास निश्चित रूप से दयनीय होतै), आरू सचमुच (कुरान) एगो उदात्त किताब छै,

لَّا يَأْتِيْهِ الْبَاطِلُ مِنْۢ بَيْنِ يَدَيْهِ وَلَا مِنْ خَلْفِهٖ ۗتَنْزِيْلٌ مِّنْ حَكِيْمٍ حَمِيْدٍ

lā ya'tīhil-bāṭilu mim baini yadaihi wa lā min khalfih(ī), tanzīlum min ḥakīmin ḥamīd(in).

जे) पहिने सँ वा पाछू सँ (भूतकाल आ भविष्य मे) झूठक दौरा नहि होयत, जे परमात्मा, परम ज्ञानी, परम प्रशंसनीय भगवान सँ उतारल गेल अछि |

مَا يُقَالُ لَكَ اِلَّا مَا قَدْ قِيْلَ لِلرُّسُلِ مِنْ قَبْلِكَ ۗاِنَّ رَبَّكَ لَذُوْ مَغْفِرَةٍ وَّذُوْ عِقَابٍ اَلِيْمٍ

mā yuqālu laka illā mā qad qīla lir-rusuli min qablik(a), inna rabbaka lażū magfiratiw wa żū ‘iqābin alīm(in).

जे बात (काफिर द्वारा) अहाँ सँ कहल गेल अछि से किछु नहि अछि सिवाय जे अहाँ सँ पहिने के दूत सब सँ कहल गेल छल | सचमुच, अहाँक प्रभु के क्षमा आ कष्टदायक दण्ड छनि।

وَلَوْ جَعَلْنٰهُ قُرْاٰنًا اَعْجَمِيًّا لَّقَالُوْا لَوْلَا فُصِّلَتْ اٰيٰتُهٗ ۗ ءَاَ۬عْجَمِيٌّ وَّعَرَبِيٌّ ۗ قُلْ هُوَ لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا هُدًى وَّشِفَاۤءٌ ۗوَالَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ فِيْٓ اٰذَانِهِمْ وَقْرٌ وَّهُوَ عَلَيْهِمْ عَمًىۗ اُولٰۤىِٕكَ يُنَادَوْنَ مِنْ مَّكَانٍۢ بَعِيْدٍ ࣖ

wa lau ja‘alnāhu qur'ānan a‘jamiyyal laqālū lau lā fuṣṣilat āyātuh(ū), a'a‘jamiyyuw wa ‘arabiyy(un), qul huwa lil-lażīna āmanū hudaw wa syifā'(un), wal-lażīna lā yu'minūna fī āżānihim waqruw wa huwa ‘alaihim ‘amā(n), ulā'ika yunādauna mim makānim ba‘īd(in).

आ जौं हम कुरान के अरबी के अलावा कोनो दोसर भाषा में पाठ बना देने रहितौं त ओ सब कहितथि जे "आयत के व्याख्या किएक नै कयल जाइत अछि?" की अरब के लेल (कुरान) अरबी के अलावा कोनो भाषा में रहब उचित अछि ? कहू, "कुरान विश्वास करय वाला के लेल मार्गदर्शन आ चंगाई छै. आ जे विश्वास नै करै छै ओकर कान में रुकावट छै, आ (कुरान) ओकरा लेल अन्हार छै। ओ (जैना) लोक छै जेकरा दूर के जगह स बजाओल गेल छै।"

وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ فَاخْتُلِفَ فِيْهِ ۗوَلَوْلَا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِنْ رَّبِّكَ لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ ۗوَاِنَّهُمْ لَفِيْ شَكٍّ مِّنْهُ مُرِيْبٍ

wa laqad ātainā mūsal-kitāba fakhtulifa fīh(i), wa lau lā kalimatun sabaqat mir rabbika laquḍiya bainahum, wa innahum lafī syakkim minhu murīb(in).

आ सचमुच, हम मूसा के किताब (तोराह) देलियैक आ ओहि पर विवाद भेल। जँ अहाँक प्रभुक पूर्व निर्णय नहि होइत तँ काफिर सभक नाश भऽ जाइत । आ सत्ते हुनका लोकनि केँ एहि पर गहींर संदेह छलनि।

مَنْ عَمِلَ صَالِحًا فَلِنَفْسِهٖ ۙوَمَنْ اَسَاۤءَ فَعَلَيْهَا ۗوَمَا رَبُّكَ بِظَلَّامٍ لِّلْعَبِيْدِ ۔

man ‘amila ṣāliḥan fa linafsih(ī), wa man asā'a fa ‘alaihā, wa mā rabbuka biẓallāmil lil-‘abīd(i).

जे नीक काज करैत अछि ओकर (इनाम) अपना लेल आ जे अधलाह काज करैत अछि ओकर (पाप) ओकर अपन जिम्मेदारी अछि। आ अहाँक प्रभु (अपन) सेवक पर कोनो अन्याय नहि करैत छथि |

۞ اِلَيْهِ يُرَدُّ عِلْمُ السَّاعَةِ ۗوَمَا تَخْرُجُ مِنْ ثَمَرٰتٍ مِّنْ اَكْمَامِهَا وَمَا تَحْمِلُ مِنْ اُنْثٰى وَلَا تَضَعُ اِلَّا بِعِلْمِهٖ ۗوَيَوْمَ يُنَادِيْهِمْ اَيْنَ شُرَكَاۤءِيْۙ قَالُوْٓا اٰذَنّٰكَ مَا مِنَّا مِنْ شَهِيْدٍ ۚ

ilaihi yuraddu ‘ilmus-sā‘ah(ti), wa mā takhruju min ṡamarātim min akmāmihā wa mā taḥmilu min unṡā wa lā taḍa‘u illā bi‘ilmih(ī), wa yauma yunādīhim aina syurakā'ī, qālū āżannāka mā minnā min syahīd(in).

हुनका ही कयामत के दिन के बारे में ज्ञान वापस मिलै छै। एकर पंखुड़ी सँ कोनो फल नहि निकलैत अछि आ कोनो स्त्री गर्भधारण वा बच्चा नहि दैत अछि, मुदा सब हुनक ज्ञान सँ | ओहि दिन जखन ओ (अल्लाह) हुनका सभ केँ पुकारैत छथि जे "हमर सहयोगी कतय छथि?" ओ सभ उत्तर देलथिन, "हम सभ अहाँ केँ घोषणा करैत छी जे हमरा सभ मे कियो एहन नहि अछि जे गवाही द' सकय (जे अहाँक संगी अछि)।

وَضَلَّ عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَدْعُوْنَ مِنْ قَبْلُ وَظَنُّوْا مَا لَهُمْ مِّنْ مَّحِيْصٍ

wa ḍalla ‘anhum mā kānū yad‘ūna min qablu wa ẓannū mā lahum mim maḥīṣ(in).

आ जे इबादत करैत छलाह से हुनका सभ सँ गायब भ' गेलनि, आ हुनका सभ केँ बुझल छलनि जे हुनका सभक लेल (अल्लाह केर सजा सँ) कोनो बाहर निकलबाक कोनो रास्ता नहि अछि।

لَا يَسْـَٔمُ الْاِنْسَانُ مِنْ دُعَاۤءِ الْخَيْرِۖ وَاِنْ مَّسَّهُ الشَّرُّ فَيَـُٔوْسٌ قَنُوْطٌ

lā yas'amul-insānu min du‘ā'il-khair(i), wa im massahusy-syarru fa ya'ūsun qanūṭ(un).

मनुष्य नीक-नीक माँगैत नहि थाकि जाइत अछि, आ जखन विपत्ति अबैत अछि तऽ निराश भ' जाइत अछि आ आशा खत्म भ' जाइत अछि ।

وَلَىِٕنْ اَذَقْنٰهُ رَحْمَةً مِّنَّا مِنْۢ بَعْدِ ضَرَّاۤءَ مَسَّتْهُ لَيَقُوْلَنَّ هٰذَا لِيْۙ وَمَآ اَظُنُّ السَّاعَةَ قَاۤىِٕمَةًۙ وَّلَىِٕنْ رُّجِعْتُ اِلٰى رَبِّيْٓ اِنَّ لِيْ عِنْدَهٗ لَلْحُسْنٰىۚ فَلَنُنَبِّئَنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِمَا عَمِلُوْاۖ وَلَنُذِيْقَنَّهُمْ مِّنْ عَذَابٍ غَلِيْظٍ

wa la'in ażaqnāhu raḥmatam minnā mim ba‘di ḍarrā'a massathu layaqūlunna hāżā lī, wa mā aẓunnus-sā‘ata qā'imah(tan), wa la'ir ruji‘tu ilā rabbī inna lī ‘indahū lal-ḥusnā, fa lanunabbi'annal-lażīna kafarū bimā ‘amilū, wa lanużīqannahum min ‘ażābin galīẓ(in).

आ जँ हम सभ ओकरा दुखक बाद हमरा सभ सँ दया करब तँ ओ अवश्य कहताह जे "ई हमर अधिकार अछि, आ हमरा यकीन नहि अछि जे कयामतक दिन होयत। आ जँ हम अपन प्रभु लग वापस आबि जायब तँ हुनका संग भलाई अवश्य भेटत।" त, सचमुच, हम काफिर सब के हुनकर काज के बारे में सूचित करब, आ सचमुच, हम हुनका सब पर कठोर सजा देब।

وَاِذَآ اَنْعَمْنَا عَلَى الْاِنْسَانِ اَعْرَضَ وَنَاٰ بِجَانِبِهٖۚ وَاِذَا مَسَّهُ الشَّرُّ فَذُوْ دُعَاۤءٍ عَرِيْضٍ

wa iżā an‘amnā ‘alal-insāni a‘raḍa wa na'ā bijānibih(ī), wa iżā massahusy-syarru fażū du‘ā'in ‘arīḍ(in).

आ जखन हम मनुक्ख पर एहसान दैत छी त ओ मुँह घुमा लैत अछि आ अपना केँ दूर क' लैत अछि (अहंकार सँ); मुदा जखन विपत्ति अबैत छैक तखन ओ खूब प्रार्थना करैत छथि |

قُلْ اَرَءَيْتُمْ اِنْ كَانَ مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ ثُمَّ كَفَرْتُمْ بِهٖ مَنْ اَضَلُّ مِمَّنْ هُوَ فِيْ شِقَاقٍۢ بَعِيْدٍ

qul ara'aitum in kāna min ‘indillāhi ṡumma kafartum bihī man aḍallu mimman huwa fī syiqāqim ba‘īd(in).

कहब, "अहाँ की सोचब जँ (कुरान) अल्लाह सँ आबि गेल हो, तखन अहाँ एकर इन्कार क' देलहुँ। जे सदिखन (सत्य सँ) दूर विचलन मे रहय बला व्यक्ति सँ बेसी भटकल के अछि?"

سَنُرِيْهِمْ اٰيٰتِنَا فِى الْاٰفَاقِ وَفِيْٓ اَنْفُسِهِمْ حَتّٰى يَتَبَيَّنَ لَهُمْ اَنَّهُ الْحَقُّۗ اَوَلَمْ يَكْفِ بِرَبِّكَ اَنَّهٗ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيْدٌ

sanurīhim āyātinā fil-āfāqi wa fī anfusihim ḥattā yatabayyana lahum annahul-ḥaqq(u), awalam yakfi birabbika annahū ‘alā kulli syai'in syahīd(un).

हम हुनका सब के ब्रह्मांड में आरू खुद के भीतर अपनऽ निशान देखाबै, जब तलक हुनका ई साफ नै होय जाय कि ई (कुरान) सच्चाई छै । की अहाँ सभक लेल ई पर्याप्त नहि अछि जे अहाँक प्रभु सभ बातक गवाह छथि?

اَلَآ اِنَّهُمْ فِيْ مِرْيَةٍ مِّنْ لِّقَاۤءِ رَبِّهِمْ ۗ اَلَآ اِنَّهٗ بِكُلِّ شَيْءٍ مُّحِيْطٌ ࣖ

alā innahum fī miryatim mil liqā'i rabbihim, alā innahū bikulli syai'im muḥīṭ(un).

मोन राखू, सचमुच हुनका लोकनि केँ अपन प्रभु सँ भेंट करबा मे संदेह छनि। मोन राखू, सचमुच ओ सब किछु झाँपि दैत छथि।