Q.S नूह (نُوح) - 28 पदों की संख्या

اِنَّآ اَرْسَلْنَا نُوْحًا اِلٰى قَوْمِهٖٓ اَنْ اَنْذِرْ قَوْمَكَ مِنْ قَبْلِ اَنْ يَّأْتِيَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

innā arsalnā nūḥan ilā qaumihī an anżir qaumaka min qabli ay ya'tiyahum ‘ażābun alīm(un).

सचमुच, हम नूह के हुनकर लोक के पास भेजलौं (आज्ञा के संग), "अपन लोक के कष्टदायक सजाय स पहिने चेतावनी द दियौक।"

قَالَ يٰقَوْمِ اِنِّيْ لَكُمْ نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌۙ

qāla yā qaumi innī lakum nażīrum mubīn(un).

ओ (नूह) कहलनि, "हे हमर लोक! सत्ते, हम एकटा चेतावनी देबयवला छी जे अहाँ सभ केँ बुझबैत छी।

اَنِ اعْبُدُوا اللّٰهَ وَاتَّقُوْهُ وَاَطِيْعُوْنِۙ

ani‘budullāha wattaqūhu wa aṭī‘ūn(i).

(अर्थात) अल्लाह के इबादत करू, हुनका स डरू आ हमर आज्ञा मानू,

يَغْفِرْ لَكُمْ مِّنْ ذُنُوْبِكُمْ وَيُؤَخِّرْكُمْ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّىۗ اِنَّ اَجَلَ اللّٰهِ اِذَا جَاۤءَ لَا يُؤَخَّرُۘ لَوْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ

yagfir lakum min żunūbikum wa yu'akhkhirkum ilā ajalim musammā(n), inna ajalallāhi iżā jā'a lā yu'akhkhar(u), lau kuntum ta‘lamūn(a).

ओ अहाँक किछु पाप क्षमा करताह आ अहाँ केँ एकटा निर्धारित अवधिक लेल आराम (आयु केँ लम्बा करत) देताह। सचमुच, अल्लाह केरऽ फरमान, जब॑ आबै छै, त॑ देरी नै करलऽ जाब॑ सकै छै, अगर तोरा पता चलै ।”

قَالَ رَبِّ اِنِّيْ دَعَوْتُ قَوْمِيْ لَيْلًا وَّنَهَارًاۙ

qāla rabbi innī da‘atu qaumī lailaw wa nahārā(n).

ओ (नूह) कहलनि, "हे हमर प्रभु, हम अपन लोक केँ दिन-राति पुकारैत रहलहुँ अछि।

فَلَمْ يَزِدْهُمْ دُعَاۤءِيْٓ اِلَّا فِرَارًا

falam yazidhum du‘ā'ī illā firārā(n).

मुदा हमर आह्वान हुनका सभक (विश्वास) मे वृद्धि नहि केलक, बल्कि ओ सभ (सत्य सँ) भागि गेल।

وَاِنِّيْ كُلَّمَا دَعَوْتُهُمْ لِتَغْفِرَ لَهُمْ جَعَلُوْٓا اَصَابِعَهُمْ فِيْٓ اٰذَانِهِمْ وَاسْتَغْشَوْا ثِيَابَهُمْ وَاَصَرُّوْا وَاسْتَكْبَرُوا اسْتِكْبَارًاۚ

wa innī kullamā da‘autuhum litagfira lahum ja‘alū aṣābi‘ahum fī āżānihim wastagsyau ṡiyābahum wa aṣarrū wastakbarustikbārā(n).

आ सच मे, जखन-जखन हम हुनका सभ केँ (विश्वास करबाक लेल) आह्वान करैत छी जाहि सँ अहाँ हुनका सभ केँ माफ करब, ओ सभ हुनका सभक कान मे आँगुर लगा दैत छथि आ अपन कपड़ा (मुँह पर) झाँपि दैत छथि आ ओ सभ एखनो (नकारैत छथि) आ अपना पर बहुत गर्व करैत छथि।

ثُمَّ اِنِّيْ دَعَوْتُهُمْ جِهَارًاۙ

Ṡumma innī da‘autuhum jihārā(n).

तखन हम वास्तव मे हुनका सभ केँ खुलि क' बजौलनि।

ثُمَّ اِنِّيْٓ اَعْلَنْتُ لَهُمْ وَاَسْرَرْتُ لَهُمْ اِسْرَارًاۙ

Ṡumma innī a‘lantu lahum wa asrartu lahum isrārā(n).

तखन हम हुनका सभ केँ खुलि कऽ आ गुप्त रूप सँ बजा लेलहुँ।

فَقُلْتُ اسْتَغْفِرُوْا رَبَّكُمْ اِنَّهٗ كَانَ غَفَّارًاۙ

faqultustagfirū rabbakum innahū kāna gaffārā(n).

तेँ हम कहलियनि, "अपन प्रभु सँ क्षमा माँगू, सच मे ओ परम क्षमाशील छथि।

يُّرْسِلِ السَّمَاۤءَ عَلَيْكُمْ مِّدْرَارًاۙ

yursilis-samā'a ‘alaikum midrārā(n).

निश्चित रूप सँ ओ अहाँ सभ पर आकाश सँ भारी बरखा करौताह।

وَّيُمْدِدْكُمْ بِاَمْوَالٍ وَّبَنِيْنَ وَيَجْعَلْ لَّكُمْ جَنّٰتٍ وَّيَجْعَلْ لَّكُمْ اَنْهٰرًاۗ

wa yumdidkum bi'amwāliw wa banīna wa yaj‘al lakum jannātiw wa yaj‘al lakum anhārā(n).

आ तोहर सम्पत्ति आ तोहर संतान बढ़ौलनि आ तोरा सभक लेल गाछी-बिरछी बनौलनि आ तोरा सभक लेल नदी बनौलनि।”

مَا لَكُمْ لَا تَرْجُوْنَ لِلّٰهِ وَقَارًاۚ

mā lakum lā tarjūna lillāhi waqārā(n).

अल्लाह के महानता स कियैक नहि डरैत छी?

وَقَدْ خَلَقَكُمْ اَطْوَارًا

wa qad khalaqakum aṭwārā(n).

आ सत्ते, ओ अहाँ केँ कतेको चरण (घटना) मे बनौने छथि |

اَلَمْ تَرَوْا كَيْفَ خَلَقَ اللّٰهُ سَبْعَ سَمٰوٰتٍ طِبَاقًاۙ

alam tara kaifa khalaqallāhu sab‘a samāwātin ṭibāqā(n).

की अहाँ नहि देखैत छी जे कोना अल्लाह सात आकाश के परत-दर-परत बना देने छथि?

وَّجَعَلَ الْقَمَرَ فِيْهِنَّ نُوْرًا وَّجَعَلَ الشَّمْسَ سِرَاجًا

wa ja‘alal-qamara fīhinna nūraw wa ja‘alasy-syamsa sirājā(n).

आ ओतय ओ चमकैत चन्द्रमा के सृजन केलनि आ सूर्य के (तेजस्वी) दीप बनौलनि?

وَاللّٰهُ اَنْۢبَتَكُمْ مِّنَ الْاَرْضِ نَبَاتًاۙ

wallāhu ambatakum minal-arḍi nabātā(n).

आ अल्लाह अहाँ के धरती स बढ़बैत छथि, बढ़ैत (धीरे-धीरे),

ثُمَّ يُعِيْدُكُمْ فِيْهَا وَيُخْرِجُكُمْ اِخْرَاجًا

Ṡumma yu‘īdukum fīhā wa yukhrijukum ikhrājā(n).

तखन ओ अहाँ सभ केँ ओहि (भूमि) पर घुरा देताह आ अहाँ सभ केँ (कयामतक दिन) निश्चित रूप सँ बाहर निकालि देताह |

وَاللّٰهُ جَعَلَ لَكُمُ الْاَرْضَ بِسَاطًاۙ

wallāhu ja‘ala lakumul-arḍa bisāṭā(n).

आ अल्लाह अहाँ सभक लेल धरती केँ विस्तार बना देलनि,

لِّتَسْلُكُوْا مِنْهَا سُبُلًا فِجَاجًا ࣖ

litaslukū minhā subulan fijājā(n).

जाहिसँ चौड़ा सड़क पर एम्हर-ओम्हर जा सकब।

قَالَ نُوْحٌ رَّبِّ اِنَّهُمْ عَصَوْنِيْ وَاتَّبَعُوْا مَنْ لَّمْ يَزِدْهُ مَالُهٗ وَوَلَدُهٗٓ اِلَّا خَسَارًاۚ

qāla nūḥur rabbi innahum ‘aṣaunī wattaba‘ū mal lam yazidhu māluhū wa waladuhū illā khasārā(n).

नूह कहलथिन, “हे हमर प्रभु, सचमुच ओ सभ हमर आज्ञा नहि मानलक, आ ओ सभ ओहि लोकक पाछाँ चलल, जिनकर धन आ संतान मात्र ओकर नुकसान बढ़बैत छल।

وَمَكَرُوْا مَكْرًا كُبَّارًاۚ

wa makarū makran kubbārā(n).

ओ सभ बहुत पैघ छल।”

وَقَالُوْا لَا تَذَرُنَّ اٰلِهَتَكُمْ وَلَا تَذَرُنَّ وَدًّا وَّلَا سُوَاعًا ەۙ وَّلَا يَغُوْثَ وَيَعُوْقَ وَنَسْرًاۚ

wa qālū lā tażarunna ālihatakum wa lā tażarunna waddaw wa lā suwā‘ā(n), wa lā yagūṡa wa ya‘ūqa wa nasrā(n).

आ ओ सभ कहलक, "अपन देवता केँ कहियो नहि छोड़ू आ ने वड्ड केँ (पूजा) नहि छोड़ू, आ ने सुवा', यगुस, यौक आ नस्र केँ।"

وَقَدْ اَضَلُّوْا كَثِيْرًا ەۚ وَلَا تَزِدِ الظّٰلِمِيْنَ اِلَّا ضَلٰلًا

wa qad aḍallū kaṡīrā(n), wa lā tazidiẓ-ẓālimīna illā ḍalālā(n).

आ सत्ते, ओ सभ बहुतो केँ भटकौने छथि; आ अन्यायी लोक मे त्रुटि छोड़ि किछु नहि जोड़ू।

مِمَّا خَطِيْۤـٰٔتِهِمْ اُغْرِقُوْا فَاُدْخِلُوْا نَارًا ەۙ فَلَمْ يَجِدُوْا لَهُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ اَنْصَارًا

mimmā khaṭī'ātihim ugriqū fa'udkhilū nārā(n), falam yajidū lahum min dūnillāhi anṣārā(n).

गलती के कारण डूबी गेलै आरू फेर नरक में डाललऽ गेलै, ई लेली ओकरा सिनी के पास अल्लाह के अलावा कोय मदद नै छेलै ।

وَقَالَ نُوْحٌ رَّبِّ لَا تَذَرْ عَلَى الْاَرْضِ مِنَ الْكٰفِرِيْنَ دَيَّارًا

wa qāla nūḥur rabbi lā tażar ‘alal-arḍi minal-kāfirīna dayyārā(n).

आ नूह कहलथिन, “हे हमर प्रभु, कोनो अविश्वासी केँ पृथ्वी पर नहि रहय दियौक।

اِنَّكَ اِنْ تَذَرْهُمْ يُضِلُّوْا عِبَادَكَ وَلَا يَلِدُوْٓا اِلَّا فَاجِرًا كَفَّارًا

innaka in tażarhum yuḍillū ‘ibādaka wa lā yalidū illā fājiran kaffārā(n).

सचमुच, जँ अहाँ ओकरा सभकेँ रहय देब तँ ओ सभ अहाँक सेवक सभकेँ भटका देत, आ ओ सभ मात्र दुष्ट आ कृतघ्न संतानकेँ जन्म देत।

رَبِّ اغْفِرْ لِيْ وَلِوَالِدَيَّ وَلِمَنْ دَخَلَ بَيْتِيَ مُؤْمِنًا وَّلِلْمُؤْمِنِيْنَ وَالْمُؤْمِنٰتِۗ وَلَا تَزِدِ الظّٰلِمِيْنَ اِلَّا تَبَارًا ࣖ

rabbigfir lī wa liwālidayya wa liman dakhala baitiya mu'minaw wa lil-mu'minīna wal-mu'mināt(i), wa lā tazidiẓ-ẓālimīna illā tabārā(n).

हे हमर प्रभु, हमरा, हमर माता-पिता, आ जे कियो विश्वासक संग हमर घर मे प्रवेश करत आ सब विश्वासी, स्त्री-पुरुष, क्षमा करू। आ अन्यायी लोक मे विनाशक अतिरिक्त किछु नहि जोड़ू।"