ඉස්ලාමයට එක්වන්න, මෙතැන ක්ලික් කරන්න
ඉස්ලාම් අල්-හක්: කුරානය සහ හදීස්
(සත්‍ය ඉස්ලාම්)

Q.S අස්-සුක්රුෆ් (اَلزُّخْرُف) - 89 පද ගණන

(ආභරණ)

Qari

Murottal Audio

1

حٰمۤ ۚ

Ḥā mīm.

හා මිම්


2

وَالْكِتٰبِ الْمُبِيْنِ ۙ

wal-kitābil-mubīn(i).

පැහැදිලි දේව ග්‍රන්ථය (අල්-කුර්ආනය) වෙනුවෙන්.


3

اِنَّا جَعَلْنٰهُ قُرْاٰنًا عَرَبِيًّا لَّعَلَّكُمْ تَعْقِلُوْنَۚ

innā ja‘alnāhu qur'ānan ‘arabiyyal la‘allakum ta‘qilūn(a).

ඔබලාට අවබෝධ වනු පිණිස අපි කුර්ආනය අරාබි භාෂාවෙන් නිර්මාණය කළෙමු.


4

وَاِنَّهٗ فِيْٓ اُمِّ الْكِتٰبِ لَدَيْنَا لَعَلِيٌّ حَكِيْمٌ ۗ

wa innahū fī ummil-kitābi ladainā la‘aliyyun ḥakīm(un).

තවද නියත වශයෙන්ම කුර්ආනය අප වෙත උම්මුල් ග්‍රන්ථයේ (ලාවු මහ්ෆුෂ්) ඇත, සැබවින්ම (අගනා) වටිනාකමින් හා ප්‍රඥාවෙන් පිරී ඇත.


5

اَفَنَضْرِبُ عَنْكُمُ الذِّكْرَ صَفْحًا اَنْ كُنْتُمْ قَوْمًا مُّسْرِفِيْنَ

afa naḍribu ‘ankumuż-żikra ṣafḥan an kuntum qaumam musrifīn(a).

ඔබලා සීමාව ඉක්මවා යන පිරිසක් බැවින්, අපි ඔබලාට කුර්ආනයේ වැකි පහළ කිරීම නවත්වන්නෙමුද?


6

وَكَمْ اَرْسَلْنَا مِنْ نَّبِيٍّ فِى الْاَوَّلِيْنَ

wa kam arsalnā min nabiyyin fil-awwalīn(a).

තවද, පෙර සිටි ජනයාට අපි කොපමණ නබිවරුන් යවා ඇත්තෙමුද?


7

وَمَا يَأْتِيْهِمْ مِّنْ نَّبِيٍّ اِلَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ

wa mā ya'tīhim min nabiyyin illā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

තවද ඔවුන් වෙත අනාගතවක්තෘවරයෙකු පැමිණි සෑම විටම ඔවුන් ඔහුට සමච්චල් කළහ.


8

فَاَهْلَكْنَآ اَشَدَّ مِنْهُمْ بَطْشًا وَّمَضٰى مَثَلُ الْاَوَّلِيْنَ

fa ahlaknā asyadda minhum baṭsyaw wa maḍā maṡalul-awwalīn(a).

එබැවින් ඔවුන්ගෙන් වඩාත් ශක්තියෙන් යුක්ත වූවන් අපි විනාශ කළෙමු. පෙර සිටි ජනයාගේ ආදර්ශය අතුරුදහන් විය.


9

وَلَىِٕنْ سَاَلْتَهُمْ مَّنْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ لَيَقُوْلُنَّ خَلَقَهُنَّ الْعَزِيْزُ الْعَلِيْمُۙ

wa la'in sa'altahum man khalaqas-samāwāti wal-arḍa layaqūlunna khalaqahunnal-‘azīzul-‘alīm(u).

තවද, “අහස් සහ පොළොව මැව්වේ කවුද?” කියා ඔබ ඔවුන්ගෙන් ඇසුවොත්, “සියල්ල සර්වබලධාරී, සියල්ල දන්නා තැනැත්තා විසින් මැව්වේය” කියා ඔවුන් නිසැකවම පිළිතුරු දෙනු ඇත.


10

الَّذِيْ جَعَلَ لَكُمُ الْاَرْضَ مَهْدًا وَّجَعَلَ لَكُمْ فِيْهَا سُبُلًا لَّعَلَّكُمْ تَهْتَدُوْنَ ۚ

allażī ja‘ala lakumul-arḍa mahdaw wa ja‘ala lakum fīhā subulal la‘allakum tahtadūn(a).

ඔබලාට මහපොළොව වාසස්ථානයක් ලෙස නිර්මාණය කළේ ඔහුය. ඔබලාට මඟ පෙන්වීම පිණිස මහපොළොවෙහි මංපෙත් නිර්මාණය කළේ ඔහුය.


11

وَالَّذِيْ نَزَّلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءًۢ بِقَدَرٍۚ فَاَنْشَرْنَا بِهٖ بَلْدَةً مَّيْتًا ۚ كَذٰلِكَ تُخْرَجُوْنَ

wal-lażī nazzala minas-samā'i mā'am biqadar(in), fa'ansyarnā bihī baldatam maitā(n), każālika tukhrajūn(a).

තවද, (අවශ්‍ය) ප්‍රමාණයට අනුව අහසින් ජලය පහළ කළේ කවුද? පසුව එම ජලයෙන් අපි මළ (නිසරු) භූමිය නැවත පණ ගැන්වුවෙමු. එලෙසම ඔබ (සොහොනෙන්) පිටතට ගෙන එනු ලැබේ.


12

وَالَّذِيْ خَلَقَ الْاَزْوَاجَ كُلَّهَا وَجَعَلَ لَكُمْ مِّنَ الْفُلْكِ وَالْاَنْعَامِ مَا تَرْكَبُوْنَۙ

wal-lażī khalaqal-azwāja kullahā wa ja‘ala lakum minal-fulki wal-an‘āmi mā tarkabūn(a).

තවද ඔහු සියලු දේ යුගල වශයෙන් මැව්වේය. තවද, ඔබ වෙනුවෙන්ද, ඔබ ගමන් කරන සතුන් සඳහාද නැව් නිර්මාණය කළේය.


13

لِتَسْتَوٗا عَلٰى ظُهُوْرِهٖ ثُمَّ تَذْكُرُوْا نِعْمَةَ رَبِّكُمْ اِذَا اسْتَوَيْتُمْ عَلَيْهِ وَتَقُوْلُوْا سُبْحٰنَ الَّذِيْ سَخَّرَ لَنَا هٰذَا وَمَا كُنَّا لَهٗ مُقْرِنِيْنَۙ

litastawū ‘alā ẓuhūrihī ṡumma tażkurū ni‘mata rabbikum iżastawaitum ‘alaihi wa taqūlū subḥānal-lażī sakhkhara lanā hāżā wa mā kunnā lahū muqrinīn(a).

ඔබ එහි පිටුපස වාඩි වී, පසුව ඔබ එහි වාඩි වූ විට ඔබේ ස්වාමියාගේ අනුග්‍රහය සිහිපත් කර, “මීට පෙර අපට පාලනය කළ නොහැකි වූ නමුත් මේ සියල්ල අපට යටත් කළ (අල්ලාහ්) සුවිශුද්ධ වේවා” යැයි පවසන්න.


14

وَاِنَّآ اِلٰى رَبِّنَا لَمُنْقَلِبُوْنَ

wa innā ilā rabbinā lamunqalibūn(a).

තවද නියත වශයෙන්ම අපි අපගේ ස්වාමියා වෙත ආපසු යන්නෙමු.”


15

وَجَعَلُوْا لَهٗ مِنْ عِبَادِهٖ جُزْءًا ۗاِنَّ الْاِنْسَانَ لَكَفُوْرٌ مُّبِيْنٌ ۗ ࣖ

wa ja‘alū lahū min ‘ibādihī juz'ā(n), innal-insāna lakafūrum mubīn(un).

තවද ඔවුහු ඔහුගේ වහලූන්ගෙන් සමහරෙකු ඔහුට අයත් යැයි සලකති. නියත වශයෙන්ම මිනිසා පැහැදිලිවම (දෙවියන්ගේ ආශිර්වාදයෙන්) ප්‍රතික්ෂේප කරන්නෙකු වේ.


16

اَمِ اتَّخَذَ مِمَّا يَخْلُقُ بَنٰتٍ وَّاَصْفٰىكُمْ بِالْبَنِيْنَ ۗ

amittakhażū mimmā yakhluqu banātiw wa aṣfākum bil-banīn(a).

ඔහු මැවූ අයගෙන් දියණියක් රැගෙන ඔබට පුතෙකු ලබා දීම ඔහුට සුදුසුද?


17

وَاِذَا بُشِّرَ اَحَدُهُمْ بِمَا ضَرَبَ لِلرَّحْمٰنِ مَثَلًا ظَلَّ وَجْهُهٗ مُسْوَدًّا وَّهُوَ كَظِيْمٌ

wa iżā busysyira aḥaduhum bimā ḍaraba lir-raḥmāni maṡalan ẓalla wajhuhū muswaddaw wa huwa kaẓīm(un).

ඔවුන්ගෙන් කෙනෙකුට (දුවෙකුගේ උපත) පිළිබඳ ශුභාරංචිය ලබා දෙනු ලැබුවහොත්, ඔහු දුක (සහ කෝපය) වළක්වාගෙන සිටින බැවින් ඔහුගේ මුහුණ කළු පැහැයට හැරේ.


18

اَوَمَنْ يُّنَشَّؤُا فِى الْحِلْيَةِ وَهُوَ فِى الْخِصَامِ غَيْرُ مُبِيْنٍ

awamay yunasysya'u fil-ḥilyati wa huwa fil-khiṣāmi gairu mubīn(in).

තර්කයකදී ස්ථිර සහ පැහැදිලි හේතු ඉදිරිපත් කිරීමට නොහැකිව සිටියදී ආභරණයක් ලෙස ඇති දැඩි කරන ලද කෙනෙකුට (දෙවියන් වහන්සේගේ දරුවෙකු වීම) සුදුසුද?


19

وَجَعَلُوا الْمَلٰۤىِٕكَةَ الَّذِيْنَ هُمْ عِبٰدُ الرَّحْمٰنِ اِنَاثًا ۗ اَشَهِدُوْا خَلْقَهُمْ ۗسَتُكْتَبُ شَهَادَتُهُمْ وَيُسْـَٔلُوْنَ

wa ja‘alul-malā'ikatal-lażīna hum ‘ibādur raḥmāni ināṡā(n), asyahidū khalqahum, satuktabu syahādatuhum wa yus'alūn(a).

තවද ඔවුන් (අල්ලාහ්ගේ) දයාවන්තයාගේ සේවකයන් වන දේවදූතයන් කාන්තාවන් ලෙස නිර්මාණය කළහ. ඔවුන් (දේවදූතයන්ගේ) මැවීම දුටුවාද? පසුව ඔවුන්ගේ සාක්ෂි ලියා තබනු ලබන අතර ඔවුන් ගණන් ගනු ලැබේ.


20

وَقَالُوْا لَوْ شَاۤءَ الرَّحْمٰنُ مَا عَبَدْنٰهُمْ ۗمَا لَهُمْ بِذٰلِكَ مِنْ عِلْمٍ اِنْ هُمْ اِلَّا يَخْرُصُوْنَۗ

wa qālū lau syā'ar-raḥmānu mā ‘abadnāhum, mā lahum biżālika min ‘ilm(in), in hum illā yakhruṣūn(a).

තවද ඔවුහු, "අගනා කරුණාවන්තයා (අල්ලාහ්) කැමති නම්, අපි ඔවුන්ට (දේවදූතයින්ට) නමස්කාර නොකරමු" යි පැවසූහ. ඔවුන්ට ඒ ගැන සුළු දැනුමක්වත් නැත. ඔවුන් අනුමාන කිරීම හැර අන් කිසිවක් නොවේ.


21

اَمْ اٰتَيْنٰهُمْ كِتٰبًا مِّنْ قَبْلِهٖ فَهُمْ بِهٖ مُسْتَمْسِكُوْنَ

am ātaināhum kitābam min qablihī fahum bihī mustamsikūn(a).

නැතහොත් අපි ඔවුන්ට මීට පෙර යම් ග්‍රන්ථයක් ලබා දී, ඔවුන් එය තදින් පිළිපැද්දාද?


22

بَلْ قَالُوْٓا اِنَّا وَجَدْنَآ اٰبَاۤءَنَا عَلٰٓى اُمَّةٍ وَّاِنَّا عَلٰٓى اٰثٰرِهِمْ مُّهْتَدُوْنَ

bal qālū innā wajadnā ābā'anā ‘alā ummatiw wa innā ‘alā āṡārihim muhtadūn(a).

“නියත වශයෙන්ම අපගේ මුතුන් මිත්තන් එක් ආගමකට ඇලී සිටි බව අපි දුටුවෙමු, තවද ඔවුන්ගේ අඩිපාරේ ගමන් කිරීමට අපට මඟ පෙන්වනු ලැබ ඇත” යනුවෙන් පවා ඔවුහු පැවසූහ.


23

وَكَذٰلِكَ مَآ اَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ فِيْ قَرْيَةٍ مِّنْ نَّذِيْرٍۙ اِلَّا قَالَ مُتْرَفُوْهَآ ۙاِنَّا وَجَدْنَآ اٰبَاۤءَنَا عَلٰٓى اُمَّةٍ وَّاِنَّا عَلٰٓى اٰثٰرِهِمْ مُّقْتَدُوْنَ

wa każālika mā arsalnā min qablika fī qaryatim min nażīr(in), illā qāla mutrafūhā, innā wajadnā ābā'anā ‘alā ummatiw wa innā ‘alā āṡārihim muqtadūn(a).

තවද, (නබියේ!) ඔබට පෙර අපි අනතුරු අඟවන්නෙකු යම් දේශයකට යැවූ විට, එහි සුඛෝපභෝගී ජනයා, “නියත වශයෙන්ම අපි අපගේ පියවරුන් එක් ආගමක් අනුගමනය කරනු දුටුවෙමු, අපි ඔවුන්ගේ අඩිපාරේ ගමන් කරන්නෙමු” යි පැවසූහ.


24

۞ قٰلَ اَوَلَوْ جِئْتُكُمْ بِاَهْدٰى مِمَّا وَجَدْتُّمْ عَلَيْهِ اٰبَاۤءَكُمْۗ قَالُوْٓا اِنَّا بِمَآ اُرْسِلْتُمْ بِهٖ كٰفِرُوْنَ

qāla awalau ji'tukum bi'ahdā mimmā wajattum ‘alaihi ābā'akum, qālū innā bimā ursiltum bihī kāfirūn(a).

“ඔබගේ පියවරුන් අනුගමනය කළ දෙයට වඩා හොඳ ආගමක් මා ඔබ වෙත ගෙන ආවත්, ඔබ ඔහුව අනුගමනය කරනවාද?” (දූතයා) ඇසුවේය. “නියත වශයෙන්ම, ඔබට ප්‍රකාශ කිරීමට අණ කරන ලද දේ අපි ප්‍රතික්ෂේප කරන්නෙමු” යනුවෙන් ඔවුහු පැවසූහ.


25

فَانْتَقَمْنَا مِنْهُمْ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُكَذِّبِيْنَ ࣖ

fantaqamnā minhum fanẓur kaifa kāna ‘āqibatul-mukażżibīn(a).

පසුව අපි ඔවුන් විනාශ කළෙමු. එබැවින් (සත්‍යය) ප්‍රතික්ෂේප කරන්නන්ට කුමක් සිදුවේදැයි බලන්න.


26

وَاِذْ قَالَ اِبْرٰهِيْمُ لِاَبِيْهِ وَقَوْمِهٖٓ اِنَّنِيْ بَرَاۤءٌ مِّمَّا تَعْبُدُوْنَۙ

wa iż qāla ibrāhīmu li'abīhi wa qaumihī innanī barā'um mimmā ta‘budūn(a).

තවද, ඉබ්‍රාහීම් තම පියාට සහ තම ජනතාවට මෙසේ පැවසූ අවස්ථාව (මතක් කරන්න), “නියත වශයෙන්ම මම ඔබ නමස්කාර කරන දෙයින් ඉවත් වෙමි.


27

اِلَّا الَّذِيْ فَطَرَنِيْ فَاِنَّهٗ سَيَهْدِيْنِ

illāl-lażī faṭaranī fa'innahū sayahdīn(i).

(ඔබ නමස්කාර කරන්නේ) මාව මැවූ අල්ලාහ් හැර, නියත වශයෙන්ම ඔහු මට මඟ පෙන්වනු ඇත. ”


28

وَجَعَلَهَا كَلِمَةً ۢ بَاقِيَةً فِيْ عَقِبِهٖ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَۗ

wa ja‘alahā kalimatam bāqiyatan fī ‘aqibihī la‘allahum yarji‘ūn(a).

තවද (ඉබ්‍රාහිම්) ඔහුගේ පරම්පරාවට (ඒක දේවවාදයේ වාක්‍යයට) සදාකාලික වාක්‍යයක් බවට පත් කළේය. එවිට ඔවුන් (ඒක දේවවාදයේ වාක්‍යයට) නැවත පැමිණෙනු ඇත.


29

بَلْ مَتَّعْتُ هٰٓؤُلَاۤءِ وَاٰبَاۤءَهُمْ حَتّٰى جَاۤءَهُمُ الْحَقُّ وَرَسُوْلٌ مُّبِيْنٌ

bal matta‘tu hā'ulā'i wa ābā'ahum ḥattā jā'ahumul-ḥaqqu wa rasūlum mubīn(un).

ඇත්ත වශයෙන්ම, සත්‍යය (අල්-කුර්ආනය) ඔවුන් වෙත පැමිණෙන තෙක් සහ එය පැහැදිලි කරන දූතයෙකු පැමිණෙන තෙක් මම ඔවුන්ට සහ ඔවුන්ගේ මුතුන් මිත්තන්ට ජීවිතයේ සතුට ලබා දී ඇත්තෙමි.


30

وَلَمَّا جَاۤءَهُمُ الْحَقُّ قَالُوْا هٰذَا سِحْرٌ وَّاِنَّا بِهٖ كٰفِرُوْنَ

wa lammā jā'ahumul-ḥaqqu qālū hāżā siḥruw wa innā bihī kāfirūn(a).

නමුත් සත්‍යය (අල් කුර්ආනය) ඔවුන් වෙත පැමිණි විට, ඔවුන් “මෙය මායාවකි, නියත වශයෙන්ම අපි එය ප්‍රතික්ෂේප කරන්නෙමු” යැයි පැවසූහ.


31

وَقَالُوْا لَوْلَا نُزِّلَ هٰذَا الْقُرْاٰنُ عَلٰى رَجُلٍ مِّنَ الْقَرْيَتَيْنِ عَظِيْمٍ

wa qālū lau lā nuzzila hāżal-qur'ānu ‘alā rajulim minal-qaryataini ‘aẓīm(in).

තවද ඔවුහු, “මෙම කුර්ආනය (මක්කම සහ තායිෆ්) යන රටවල් දෙකෙන් එකක ශ්‍රේෂ්ඨ (ධනවත් හා බලගතු) ජනතාවට පහළ නොකළේ මන්ද?” යි විමසූහ.


32

اَهُمْ يَقْسِمُوْنَ رَحْمَتَ رَبِّكَۗ نَحْنُ قَسَمْنَا بَيْنَهُمْ مَّعِيْشَتَهُمْ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۙ وَرَفَعْنَا بَعْضَهُمْ فَوْقَ بَعْضٍ دَرَجٰتٍ لِّيَتَّخِذَ بَعْضُهُمْ بَعْضًا سُخْرِيًّا ۗوَرَحْمَتُ رَبِّكَ خَيْرٌ مِّمَّا يَجْمَعُوْنَ

ahum yaqsimūna raḥmata rabbik(a), naḥnu qasamnā bainahum ma‘īsyatahum fil-ḥayātid-dun-yā, wa rafa‘nā ba‘ḍahum fauqa ba‘ḍin darajātil liyattakhiża ba‘ḍuhum ba‘ḍan sukhriyyā(n), wa raḥmatu rabbika khairum mimmā yajma‘ūn(a).

ඔබගේ දෙවියන්ගේ කරුණාව ඔවුන් බෙදා දෙනවාද? මෙලොව ජීවිතයේදී ඔවුන්ගේ ජීවනෝපායන් අපි තීරණය කරන්නෙමු. තවද ඔවුන්ගෙන් සමහරෙකුට තවත් සමහරෙකුගෙන් ප්‍රයෝජන ලැබීම සඳහා අපි ඔවුන්ගෙන් සමහරෙකුට තවත් සමහරෙකුට වඩා තරාතිරම උසස් කළෙමු. තවද ඔබගේ දෙවියන්ගේ කරුණාව ඔවුන් රැස් කරන දෙයට වඩා ශ්‍රේෂ්ඨය.


33

وَلَوْلَآ اَنْ يَّكُوْنَ النَّاسُ اُمَّةً وَّاحِدَةً لَّجَعَلْنَا لِمَنْ يَّكْفُرُ بِالرَّحْمٰنِ لِبُيُوْتِهِمْ سُقُفًا مِّنْ فِضَّةٍ وَّمَعَارِجَ عَلَيْهَا يَظْهَرُوْنَۙ

wa lau lā ay yakūnan-nāsu ummataw wāḥidatal laja‘alnā limay yakfuru bir-raḥmāni libuyūtihim suqufam min fiḍḍatiw wa ma‘ārija ‘alaihā yaẓharūn(a).

මිනිසුන් (විශ්වාසයෙන්) එක් සමූහයක් වීම වළක්වා නොතිබුනේ නම්, (අල්ලාහ්) ප්‍රතික්ෂේප කළ අයට, ඔවුන්ගේ නිවෙස්වල වහලවල් රිදීයෙන් සාදා, ඔවුන් නගින ඉනිමං ද අපි නිර්මාණය කර ඇත්තෙමු.


34

وَلِبُيُوْتِهِمْ اَبْوَابًا وَّسُرُرًا عَلَيْهَا يَتَّكِـُٔوْنَۙ

wa libuyūtihim abwābaw wa sururan ‘alaihā yattaki'ūn(a).

තවද, ඔවුන්ගේ නිවෙස් සඳහා (රිදී) දොරවල් ද, ඔවුන් හාන්සි වන යහන් ද අපි සෑදුවෙමු.


35

وَزُخْرُفًاۗ وَاِنْ كُلُّ ذٰلِكَ لَمَّا مَتَاعُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۗوَالْاٰخِرَةُ عِنْدَ رَبِّكَ لِلْمُتَّقِيْنَ ࣖ

wa zukhrufā(n), wa in kullu żālika lammā matā‘ul-ḥayātid-dun-yā, wal-ākhiratu ‘inda rabbika lil-muttaqīn(a).

තවද (අපි රන් ආභරණ ද සාදන්නෙමු). මේ සියල්ල ලෞකික ජීවිතයේ සැප සම්පත් මිස අන් කිසිවක් නොවේ, නමුත් ඔබගේ දෙවියන් වහන්සේ සමඟ මරණින් මතු ජීවිතය භක්තිමත් අයට වෙන් කර ඇත.


36

وَمَنْ يَّعْشُ عَنْ ذِكْرِ الرَّحْمٰنِ نُقَيِّضْ لَهٗ شَيْطٰنًا فَهُوَ لَهٗ قَرِيْنٌ

wa may ya‘syu ‘an żikrir-raḥmāni nuqayyiḍ lahū syaiṭānan fahuwa lahū qarīn(un).

තවද, කවරෙකු දයාවන්ත අල්ලාහ්ගේ ඉගැන්වීම් (අල් කුර්ආනය) ප්‍රතික්ෂේප කරන්නේද, අපි ෂෙයිතාන්ට (ඔහුව නොමඟ යැවීමට) ඉඩ දී ඔහුගේ සමීප මිතුරෙකු බවට පත් කරන්නෙමු.


37

وَاِنَّهُمْ لَيَصُدُّوْنَهُمْ عَنِ السَّبِيْلِ وَيَحْسَبُوْنَ اَنَّهُمْ مُّهْتَدُوْنَ

wa innahum layaṣuddūnahum ‘anis-sabīli wa yaḥsabūna annahum muhtadūn(a).

තවද නියත වශයෙන්ම ඔවුන් (ෂෛතාන්වරු) ඔවුන්ව ඍජු මාර්ගයෙන් වළක්වති. ඔවුන් සිතන්නේ තමන් යහ මඟට පැමිණ ඇති බවයි.


38

حَتّٰىٓ اِذَا جَاۤءَنَا قَالَ يٰلَيْتَ بَيْنِيْ وَبَيْنَكَ بُعْدَ الْمَشْرِقَيْنِ فَبِئْسَ الْقَرِيْنُ

Ḥattā iżā jā'anā qāla yā laita bainī wa bainaka bu‘dal-masyriqaini fa bi'sal-qarīn(u).

එබැවින් (නැවත නැඟිටීමේ දිනයේදී) පිටුපෑ අය අප වෙත පැමිණි විට, ඔහු මෙසේ කියනු ඇත: “අහෝ! මා සහ ඔබ අතර ඇති දුර නැගෙනහිර සහ බටහිර අතර ඇති දුර මෙන් නම්! නියත වශයෙන්ම (යක්ෂයා) (මිනිසුන්ට) ඉතාමත් නපුරු මිතුරෙකි.”


39

وَلَنْ يَّنْفَعَكُمُ الْيَوْمَ اِذْ ظَّلَمْتُمْ اَنَّكُمْ فِى الْعَذَابِ مُشْتَرِكُوْنَ

wa lay yanfa‘akumul-yauma iẓ ẓalamtum annakum fil-‘ażābi musytarikūn(a).

ඔබ (ඔබටම) අපරාධ කර ගත් බැවින්, එදින (ඔබගේ බලාපොරොත්තුව) ඔබට ප්‍රයෝජනවත් නොවනු ඇත.


40

اَفَاَنْتَ تُسْمِعُ الصُّمَّ اَوْ تَهْدِى الْعُمْيَ وَمَنْ كَانَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

afa anta tusmi‘uṣ-ṣumma au tahdil-‘umya wa man kāna fī ḍalālim mubīn(in).

(මුහම්මද්) නුඹට බිහිරි කෙනෙකුට සවන් දීමට හැකියාව තිබේද? නැතහොත් (සිතින්) අන්ධයෙකුට සහ පැහැදිලි මුළාවෙහි සිටින කෙනෙකුට මඟ පෙන්වීමට නුඹට හැකිද?


41

فَاِمَّا نَذْهَبَنَّ بِكَ فَاِنَّا مِنْهُمْ مُّنْتَقِمُوْنَۙ

fa immā nażhabanna bika fa innā minhum muntaqimūn(a).

එබැවින් (ඔබ ජයග්‍රහණය කිරීමට පෙර) අපි ඔබව අත්හැරියද, නියත වශයෙන්ම අපි ඔවුන්ට (මරණින් පසු) දඬුවම් කරන්නෙමු.


42

اَوْ نُرِيَنَّكَ الَّذِيْ وَعَدْنٰهُمْ فَاِنَّا عَلَيْهِمْ مُّقْتَدِرُوْنَ

au nuriyannakal-lażī wa‘adnāhum fa'innā ‘alaihim muqtadirūn(a).

නැතහොත් අපි ඔවුන්ට තර්ජනය කළ (දඬුවම) ඔබට පෙන්වන්නෙමු. එබැවින් නියත වශයෙන්ම අපි ඔවුන් කෙරෙහි බලය ඇත්තෙමු.


43

فَاسْتَمْسِكْ بِالَّذِيْٓ اُوْحِيَ اِلَيْكَ ۚاِنَّكَ عَلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ

fastamsik bil-lażī ūḥiya ilaik(a), innaka ‘alā ṣirāṭim mustaqīm(in).

එබැවින් ඔබට පහළ කරන ලද (මෙම) ධර්මය තදින් අල්ලා ගනු. නියත වශයෙන්ම ඔබ ඍජු මාර්ගයෙහිය.


44

وَاِنَّهٗ لَذِكْرٌ لَّكَ وَلِقَوْمِكَ ۚوَسَوْفَ تُسْـَٔلُوْنَ

wa innahū lażikrul laka wa liqaumik(a), wa saufa tus'alūn(a).

ඇත්ත වශයෙන්ම, අල්-කුර්ආනය ඔබට සහ ඔබේ ජනතාවට සැබවින්ම අනතුරු ඇඟවීමකි, තවද යම් දිනක ඔබ ගණන් දිය යුතු වනු ඇත.


45

وَسْـَٔلْ مَنْ اَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رُّسُلِنَآ ۖ اَجَعَلْنَا مِنْ دُوْنِ الرَّحْمٰنِ اٰلِهَةً يُّعْبَدُوْنَ ࣖ

was'al man arsalnā min qablika mir rusulinā, aja‘alnā min dūnir-raḥmāni ālihatay yu‘badūn(a).

තවද, ඔබට පෙර අපි යවන ලද අපගේ දූතයින්ගෙන්, “අගනා කරුණාවන්තයා (අල්ලාහ්) හැර නැමදුම් ලැබීමට වෙනත් දෙවියෙකු අපි පත් කර ඇත්තෙමුදැයි” විමසනු.


46

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا مُوْسٰى بِاٰيٰتِنَآ اِلٰى فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهٖ فَقَالَ اِنِّيْ رَسُوْلُ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ

wa laqad arsalnā mūsā bi'āyātinā ilā fir‘auna wa mala'ihī fa qāla innī rasūlu rabbil-‘ālamīn(a).

තවද නියත වශයෙන්ම අපි මූසාව අපගේ ප්‍රාතිහාර්යයන් සමඟ ෆිර්අවුන් වෙත සහ ඔහුගේ ජනයාගේ ප්‍රධානීන් වෙත යැව්වෙමු. එවිට ඔහු (මූසා) “නියත වශයෙන්ම මම සියලු ලෝකවල ස්වාමියාගෙන් පැමිණි දූතයෙකි” යැයි පැවසීය.


47

فَلَمَّا جَاۤءَهُمْ بِاٰيٰتِنَآ اِذَا هُمْ مِّنْهَا يَضْحَكُوْنَ

falammā jā'ahum bi'āyātinā iżā hum minhā yaḍḥakūn(a).

එබැවින් ඔහු (මූසා) අපගේ ප්‍රාතිහාර්යයන් රැගෙන ඔවුන් වෙත පැමිණි විට, ඔවුහු වහාම ඔහුට සිනාසුණෝය.


48

وَمَا نُرِيْهِمْ مِّنْ اٰيَةٍ اِلَّا هِيَ اَكْبَرُ مِنْ اُخْتِهَاۗ وَاَخَذْنٰهُمْ بِالْعَذَابِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَ

wa mā nurīhim min āyatin illā hiya akbaru min ukhtihā, wa akhażnāhum bil-‘ażābi la‘allahum yarji‘ūn(a).

(පෙර) ප්‍රාතිහාර්යයන්ට වඩා (ප්‍රාතිහාර්යය) විශාල වූයේ නම් මිස, අපි ඔවුන්ට කිසිදු ප්‍රාතිහාර්යයක් පෙන්වූයේ නැත. තවද ඔවුන් (යහපත් මාර්ගයට) නැවත පැමිණෙනු පිණිස අපි ඔවුන්ට දඬුවම් කළෙමු.


49

وَقَالُوْا يٰٓاَيُّهَ السَّاحِرُ ادْعُ لَنَا رَبَّكَ بِمَا عَهِدَ عِنْدَكَۚ اِنَّنَا لَمُهْتَدُوْنَ

wa qālū yā ayyuhas-sāḥirud‘u lanā rabbaka bimā ‘ahida ‘indak(a), innanā lamuhtadūn(a).

තවද ඔවුහු, “අහෝ සූනියම් කාරයාණෙනි! ඔබගේ දෙවියන් ඔබට පොරොන්දු වූ පරිදි අපව නිදහස් කරන ලෙස ඔබ ඔහුගෙන් අයැදින්න. නියත වශයෙන්ම (ඔබගේ යාච්ඤාවට පිළිතුරු ලැබුණහොත්) අපි යහ මඟ ලැබූවන් වන්නෙමු” යි පැවසූහ.


50

فَلَمَّا كَشَفْنَا عَنْهُمُ الْعَذَابَ اِذَا هُمْ يَنْكُثُوْنَ

falammā kasyafnā ‘anhumul-‘ażāba iżā hum yankuṡūn(a).

එබැවින් අපි ඔවුන්ගෙන් දඬුවම ඉවත් කළ විට, ඔවුන් වහාම තම පොරොන්දුව කඩ කළහ.


51

وَنَادٰى فِرْعَوْنُ فِيْ قَوْمِهٖ قَالَ يٰقَوْمِ اَلَيْسَ لِيْ مُلْكُ مِصْرَ وَهٰذِهِ الْاَنْهٰرُ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِيْۚ اَفَلَا تُبْصِرُوْنَۗ

wa nādā fir‘aunu fī qaumihī qāla yā qaumi alaisa lī mulku miṣra wa hāżihil-anhāru tajrī min taḥtī, afalā tubṣirūn(a).

තවද ෆිර්අවුන් තම ජනතාවට අඬගසා, “මගේ ජනයිනි! ඊජිප්තුවේ රාජ්‍යය මගේ නොවේද? මේ ගංගා ගලා බසින්නේ මා යටින් නොවේද? නුඹලාට පෙනෙන්නේ නැද්ද?” යි කීවේය.


52

اَمْ اَنَا۠ خَيْرٌ مِّنْ هٰذَا الَّذِيْ هُوَ مَهِيْنٌ ەۙ وَّلَا يَكَادُ يُبِيْنُ

am ana khairum min hāżal-lażī huwa mahīn(un), wa lā yakādu yubīn(u).

(තම වචන) පැහැදිලි කිරීමට අපහසු මේ පහත් මිනිසාට (මෝසෙස්ට) වඩා මම උසස් නොවේද?


53

فَلَوْلَآ اُلْقِيَ عَلَيْهِ اَسْوِرَةٌ مِّنْ ذَهَبٍ اَوْ جَاۤءَ مَعَهُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ مُقْتَرِنِيْنَ

falau lā ulqiya ‘alaihi aswiratum min żahabin au jā'a ma‘ahul-malā'ikatu muqtarinīn(a).

ඉතින් ඔහු (මෝසෙස්) රන් වළලු පැළඳ නොසිටියේ ඇයි? නැතහොත් ඔහු සමඟ දේවදූතයෙකු පැමිණියේ නැත්තේ ඇයි? ”


54

فَاسْتَخَفَّ قَوْمَهٗ فَاَطَاعُوْهُ ۗاِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمًا فٰسِقِيْنَ

fastakhaffa qaumahū fa aṭā‘ūh(u), innahum kānū qauman fāsiqīn(a).

එබැවින් (ෆිර්අවුන්) මෙම වචනවලින් ඔහුගේ ජනතාවට බලපෑම් කළේය, එබැවින් ඔවුන් ඔහුට කීකරු විය. නියත වශයෙන්ම ඔවුන් නපුරු ජනතාවකි.


55

فَلَمَّآ اٰسَفُوْنَا انْتَقَمْنَا مِنْهُمْ فَاَغْرَقْنٰهُمْ اَجْمَعِيْنَۙ

falammā āsafūnantaqamnā minhum fa agraqnāhum ajma‘īn(a).

එබැවින් ඔවුන් අපව කෝපයට පත් කළ විට, අපි ඔවුන්ට දඬුවම් කළෙමු, පසුව අපි ඔවුන් සියල්ලන්ම (මුහුදේ) ගිල්වා දැමුවෙමු.


56

فَجَعَلْنٰهُمْ سَلَفًا وَّمَثَلًا لِّلْاٰخِرِيْنَ ࣖ

fa ja‘alnāhum salafaw wa maṡalal lil-ākhirīn(a).

එබැවින් අපි ඔවුන්ව පෙර සිටි අය ලෙසත්, පසුව පැමිණි අයට පාඩමක් ලෙසත් කළෙමු.


57

۞ وَلَمَّا ضُرِبَ ابْنُ مَرْيَمَ مَثَلًا اِذَا قَوْمُكَ مِنْهُ يَصِدُّوْنَ

wa lammā ḍuribabnu maryama maṡalan iżā qaumuka minhu yaṣiddūn(a).

තවද මර්යම්ගේ පුත්‍රයා (ඊසා) උදාහරණයක් ලෙස ගත් විට, හදිසියේම ඔබේ ජනතාව (කුරෙයිෂ් ගෝත්‍රය) ඒ නිසා ප්‍රීති ඝෝෂා කළහ.


58

وَقَالُوْٓا ءَاٰلِهَتُنَا خَيْرٌ اَمْ هُوَ ۗمَا ضَرَبُوْهُ لَكَ اِلَّا جَدَلًا ۗبَلْ هُمْ قَوْمٌ خَصِمُوْنَ

wa qālū a'ālihatunā khairun am huw(a), mā ḍarabūhu laka illā jadalā(n), bal hum qaumun khaṣimūn(a).

තවද ඔවුහු, “අපගේ දෙවිවරුන් හෝ ඔහු (ඊසා) වඩා හොඳ කවුද?” යි විමසූහ. ඔවුන් ඔබට (උපමාව) ඉදිරිපත් කළේ තර්ක කිරීමේ අරමුණින් මිස වෙන කිසිවක් නොවේ. ඇත්ත වශයෙන්ම ඔවුන් ආරවුල් ඇති කර ගැනීමට කැමති ජනතාවකි.


59

اِنْ هُوَ اِلَّا عَبْدٌ اَنْعَمْنَا عَلَيْهِ وَجَعَلْنٰهُ مَثَلًا لِّبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ۗ

in huwa illā ‘abdun an‘amnā ‘alaihi wa ja‘alnāhu maṡalal libanī isrā'īl(a).

ඔහු (ඊසා) අපි ඔහුට (අනාවැකිය) පහළ කළ ගැත්තෙකු මිස අන් කිසිවක් නොව, ඉස්රායීල් දරුවන්ට (ඔහුව) ආදර්ශයක් බවට පත් කළෙමු.


60

وَلَوْ نَشَاۤءُ لَجَعَلْنَا مِنْكُمْ مَّلٰۤىِٕكَةً فِى الْاَرْضِ يَخْلُفُوْنَ

wa lau nasyā'u laja‘alnā minkum malā'ikatan fil-arḍi yakhlufūn(a).

අපි අදහස් කළේ නම්, ඔබ අතරින් (පරම්පරාවෙන් පරම්පරාවට) පොළොවෙහි ඔබ වෙනුවට අපි මලක්වරුන් පත් කරන්නෙමු.


61

وَاِنَّهٗ لَعِلْمٌ لِّلسَّاعَةِ فَلَا تَمْتَرُنَّ بِهَا وَاتَّبِعُوْنِۗ هٰذَا صِرَاطٌ مُّسْتَقِيْمٌ

wa innahū la‘ilmul lis-sā‘ati falā tamtarunna bihā wattabi‘ūn(i), hāżā ṣirāṭum mustaqīm(un).

තවද නියත වශයෙන්ම ඔහු (ජේසුස් වහන්සේ) අවසන් හෝරාවේ ලකුණකි. එබැවින් ඒ පිළිබඳව කිසිදු සැකයක් ඇති කර නොගෙන මා අනුගමනය කරන්න. මෙය සෘජු මාර්ගයයි.


62

وَلَا يَصُدَّنَّكُمُ الشَّيْطٰنُۚ اِنَّهٗ لَكُمْ عَدُوٌّ مُّبِيْنٌ

wa lā yaṣuddannakumusy-syaiṭān(u), innahū lakum ‘aduwwum mubīn(un).

තවද, සාතන් කිසි විටෙකත් ඔබව නොමඟ නොයවනු ඇත. නියත වශයෙන්ම සාතන් ඔබට සැබෑ සතුරෙකි.


63

وَلَمَّا جَاۤءَ عِيْسٰى بِالْبَيِّنٰتِ قَالَ قَدْ جِئْتُكُمْ بِالْحِكْمَةِ وَلِاُبَيِّنَ لَكُمْ بَعْضَ الَّذِيْ تَخْتَلِفُوْنَ فِيْهِۚ فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوْنِ

wa lammā jā'a ‘īsā bil-bayyināti qāla qad ji'tukum bil-ḥikmati wa li'ubayyina lakum ba‘ḍal-lażī takhtalifūna fīh(i), fattaqullāha wa aṭī‘ūn(i).

ජේසුස් වහන්සේ තොරතුරු රැගෙන පැමිණි විට, “නියත වශයෙන්ම මම ඔබ වෙත ප්‍රඥාව රැගෙන පැමිණියෙමි. ඔබ මතභේදයට තුඩු දෙන සමහර දේවල් ඔබට පැහැදිලි කිරීමටද මම පැමිණියෙමි. එබැවින් ඔබ අල්ලාහ්ට බිය වී මට කීකරු වන්න” යැයි පැවසීය.


64

اِنَّ اللّٰهَ هُوَ رَبِّيْ وَرَبُّكُمْ فَاعْبُدُوْهُۗ هٰذَا صِرَاطٌ مُّسْتَقِيْمٌ

innallāha huwa rabbī wa rabbukum fa‘budūh(u), hāżā ṣirāṭum mustaqīm(un).

නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ්, ඔහු මාගේ ස්වාමියාද, ඔබගේ ස්වාමියාද වේ. එබැවින් ඔබ ඔහුටම නමස්කාර කරන්න. මෙය සෘජු මාර්ගයයි.”


65

فَاخْتَلَفَ الْاَحْزَابُ مِنْۢ بَيْنِهِمْ ۚفَوَيْلٌ لِّلَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مِنْ عَذَابِ يَوْمٍ اَلِيْمٍ

fakhtalafal-aḥzābu mim bainihim, fawailul lil-lażīna ẓalamūmin ‘ażābi yaumin alīm(in).

නමුත් (පවතින) කණ්ඩායම් තමන් අතරේ මතභේද ඇති කර ගත්හ. එබැවින් (විශ්වාසනීය) වේදනීය දිනයේ දඬුවම හේතුවෙන් අපරාධකරුවන්ට විනාශය අත්වේවා!


66

هَلْ يَنْظُرُوْنَ اِلَّا السَّاعَةَ اَنْ تَأْتِيَهُمْ بَغْتَةً وَّهُمْ لَا يَشْعُرُوْنَ

hal yanẓurūna illas-sā‘ata an ta'tiyahum bagtataw wa hum lā yasy‘urūn(a).

ඔවුන් නොදැනුවත්වම හදිසියේම විනිශ්චය දිනය ඔවුන් වෙත පැමිණෙන තෙක් ඔවුන් බලා සිටිනවාද?


67

اَلْاَخِلَّاۤءُ يَوْمَىِٕذٍۢ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ اِلَّا الْمُتَّقِيْنَ ۗ ࣖ

al-akhillā'u yauma'iżim ba‘ḍuhum liba‘ḍin ‘aduwwun illal-muttaqīn(a).

එදින සමීප මිතුරන් එකිනෙකාට සතුරන් වනු ඇත, බිය බැතිමතුන් හැර.


68

يٰعِبَادِ لَاخَوْفٌ عَلَيْكُمُ الْيَوْمَ وَلَآ اَنْتُمْ تَحْزَنُوْنَۚ

yā ‘ibādi lā khaufun ‘alaikumul-yauma wa lā antum taḥzanūn(a).

“මාගේ ගැත්තනි! එදින ඔබට කිසිදු බියක් ඇති නොවේ. ඔබ ශෝක වන්නේද නැත.


69

اَلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِاٰيٰتِنَا وَكَانُوْا مُسْلِمِيْنَۚ

allażīna āmanū bi'āyātinā wa kānū muslimīn(a).

(එනම්) අපගේ වැකි විශ්වාස කර ඒවාට අවනත වන අයයි.


70

اُدْخُلُوا الْجَنَّةَ اَنْتُمْ وَاَزْوَاجُكُمْ تُحْبَرُوْنَ

udkhulul-jannata antum wa azwājukum tuḥbarūn(a).

ස්වර්ගයට ඇතුළු වන්න, ඔබ සහ ඔබේ කලත්‍රයා සතුටු වනු ඇත. ”


71

يُطَافُ عَلَيْهِمْ بِصِحَافٍ مِّنْ ذَهَبٍ وَّاَكْوَابٍ ۚوَفِيْهَا مَا تَشْتَهِيْهِ الْاَنْفُسُ وَتَلَذُّ الْاَعْيُنُ ۚوَاَنْتُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَۚ

yuṭāfu ‘alaihim biṣiḥāfim min żahabiw wa akwāb(in), wa fīhā mā tasytahīhil-anfusu wa talażżul-a‘yun(u), wa antum fīhā khālidūn(a).

ඒවා රන් තහඩු සහ වීදුරු වටා ගෙන යන ලදී, ස්වර්ගයේ හදවත ආශා කරන ඕනෑම දෙයක් සහ ඇසට ප්‍රිය කරන සියල්ල තිබුණි. ඔබ එහි රැඳී සිටිනු ඇත.


72

وَتِلْكَ الْجَنَّةُ الَّتِيْٓ اُوْرِثْتُمُوْهَا بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

wa tilkal-jannatul-latī ūriṡtumūhā bimā kuntum ta‘malūn(a).

ඔබ කළ යහපත් ක්‍රියාවන් නිසා ඔබට උරුම වන ස්වර්ගය එයයි.


73

لَكُمْ فِيْهَا فَاكِهَةٌ كَثِيْرَةٌ مِّنْهَا تَأْكُلُوْنَ

lakum fīhā fākihatun kaṡīratum minhā ta'kulūn(a).

ස්වර්ගයෙහි ඔබට බොහෝ පලතුරු ඇත, ඒවායින් සමහරක් ඔබට අනුභව කළ හැකිය.


74

اِنَّ الْمُجْرِمِيْنَ فِيْ عَذَابِ جَهَنَّمَ خٰلِدُوْنَۖ

innal-mujrimīna fī ‘ażābi jahannama khālidūn(a).

ඇත්ත වශයෙන්ම, පව් කරන අය නිරයේ වධ වේදනා වල සදාකාලිකව රැඳී සිටිනු ඇත.


75

لَا يُفَتَّرُ عَنْهُمْ وَهُمْ فِيْهِ مُبْلِسُوْنَ ۚ

lā yufattaru ‘anhum wa hum fīhi mublisūn(a).

(දඬුවම) ඔවුන්ට සැහැල්ලු කර නැත, තවද ඔවුහු ඒ පිළිබඳව බලාපොරොත්තු සුන් කරති.


76

وَمَا ظَلَمْنٰهُمْ وَلٰكِنْ كَانُوْا هُمُ الظّٰلِمِيْنَ

wa mā ẓalamnāhum wa lākin kānū humuẓ-ẓālimīn(a).

අපි ඔවුන්ට වරදක් නොකළෙමු, නමුත් ඔවුන් තමන්ටම වරදක් කර ගත්හ.


77

وَنَادَوْا يٰمٰلِكُ لِيَقْضِ عَلَيْنَا رَبُّكَۗ قَالَ اِنَّكُمْ مّٰكِثُوْنَ

wa nādau yā māliku liyaqḍi ‘alainā rabbuk(a), qāla innakum mākiṡūn(a).

“ඕ (දේවදූත) මාලික්! ඔබගේ ස්වාමියා අපව මරා දමත්වා!” යනුවෙන් ඔවුහු මොරගැසූහ. ඔහු, “නියත වශයෙන්ම ඔබ (මෙම නිරයේ) රැඳී සිටිනු ඇත” යනුවෙන් පිළිතුරු දුන්නේය.


78

لَقَدْ جِئْنٰكُمْ بِالْحَقِّ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَكُمْ لِلْحَقِّ كٰرِهُوْنَ

laqad ji'nākum bil-ḥaqqi wa lākinna akṡarakum lil-ḥaqqi kārihūn(a).

නියත වශයෙන්ම අපි ඔබට සත්‍යය ගෙන ඒමට පැමිණියෙමු, නමුත් ඔබගෙන් බොහෝ දෙනෙක් සත්‍යයට වෛර කරති.


79

اَمْ اَبْرَمُوْٓا اَمْرًا فَاِنَّا مُبْرِمُوْنَۚ

am abramū amran fa innā mubrimūn(a).

නැතහොත් ඔවුන් කුමන්ත්‍රණයක් සැලසුම් කර තිබේද? (එසේ නම්) නියත වශයෙන්ම අපි (ඔවුන්ගේ කුමන්ත්‍රණයට එරෙහිව) කුමන්ත්‍රණය කර ඇත්තෙමු.


80

اَمْ يَحْسَبُوْنَ اَنَّا لَا نَسْمَعُ سِرَّهُمْ وَنَجْوٰىهُمْ ۗ بَلٰى وَرُسُلُنَا لَدَيْهِمْ يَكْتُبُوْنَ

am yaḥsabūna annā lā nasma‘u sirrahum wa najwāhum, balā wa rusulunā ladaihim yaktubūn(a).

නැතහොත් ඔවුන්ගේ රහස් සහ ඔවුන්ගේ මුමුණන දේවල් අපට ඇසෙන්නේ නැතැයි ඔවුන් සිතන්නේද? එසේ නොවේ, අපි සවන් දෙන්නෙමු, තවද අපගේ දූතයින් (දේවදූතයින්) ඔවුන් සමඟ නිතරම ලියමින් සිටිති.


81

قُلْ اِنْ كَانَ لِلرَّحْمٰنِ وَلَدٌ ۖفَاَنَا۠ اَوَّلُ الْعٰبِدِيْنَ

qul in kāna lir-raḥmāni walad(un), fa ana awwalul-‘ābidīn(a).

(මුහම්මද්) මෙසේ පවසන්න: “අති දයාබර දෙවියන් වහන්සේට දරුවෙකු සිටින බව සත්‍ය නම්, (දරුවා) මුලින්ම මහිමයට පත් කළේ මමයි.”


82

سُبْحٰنَ رَبِّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ رَبِّ الْعَرْشِ عَمَّا يَصِفُوْنَ

subḥāna rabbis-samāwāti wal-arḍi rabbil-‘arsyi ‘ammā yaṣifūn(a).

ඔවුන් වර්ණනා කරන දෙයින් අහස් හා පොළොවෙහි ස්වාමියාද, අර්ෂ්හි ස්වාමියාද සුවිශුද්ධ වේවා!”


83

فَذَرْهُمْ يَخُوْضُوْا وَيَلْعَبُوْا حَتّٰى يُلٰقُوْا يَوْمَهُمُ الَّذِيْ يُوْعَدُوْنَ

fa żarhum yakhūḍū wa yal‘abū ḥattā yulāqū yaumahumul-lażī yū‘adūn(a).

එබැවින් ඔවුන්ට පොරොන්දු වූ දිනය හමුවන තුරු (වැරදි මාර්ගයේ) ගිලී සෙල්ලම් කිරීමට ඔවුන්ට ඉඩ දෙන්න.


84

وَهُوَ الَّذِيْ فِى السَّمَاۤءِ اِلٰهٌ وَّ فِى الْاَرْضِ اِلٰهٌ ۗوَهُوَ الْحَكِيْمُ الْعَلِيْمُ

wa huwal-lażī fis-samā'i ilāhuw wa fil-arḍi ilāh(un), wa huwal-ḥakīmul-‘alīm(u).

තවද ඔහු ස්වර්ගයන්හි (නමස්කාර කරන) ස්වාමියා වන අතර පොළොවෙහි (නමස්කාර කරන) ස්වාමියා වන අතර ඔහු සර්ව ප්‍රඥාවන්ත, සර්වඥය.


85

وَتَبٰرَكَ الَّذِيْ لَهٗ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا ۚوَعِنْدَهٗ عِلْمُ السَّاعَةِۚ وَاِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ

wa tabārakal-lażī lahū mulkus-samāwāti wal-arḍi wa mā bainahumā, wa ‘indahū ‘ilmus-sā‘ah(ti), wa ilaihi turja‘ūn(a).

අහස් හා පොළොවෙහිද ඒ දෙක අතර ඇති දේහිද රාජ්‍යය හිමි අල්ලාහ්ටම සුවිශුද්ධය. විනිශ්චය දිනය පිළිබඳ දැනුම ඔහු වෙතම ඇත. ඔහු වෙතම ඔබලා ආපසු ගෙන එනු ලැබේ.


86

وَلَا يَمْلِكُ الَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِهِ الشَّفَاعَةَ اِلَّا مَنْ شَهِدَ بِالْحَقِّ وَهُمْ يَعْلَمُوْنَ

wa lā yamlikul-lażīna yad‘ūna min dūnihisy-syafā‘ata illā man syahida bil-ḥaqqi wa hum ya‘lamūn(a).

අල්ලාහ් හැර අන් අය වෙත අයැද සිටින අයට (මරණින් මතු ජීවිතයේ) කිසිදු මැදිහත් වීමක් නොලැබෙනු ඇත; සත්‍යය (තව්හීද්) හඳුනාගෙන එය විශ්වාස කරන අය හැර.


87

وَلَىِٕنْ سَاَلْتَهُمْ مَّنْ خَلَقَهُمْ لَيَقُوْلُنَّ اللّٰهُ فَاَنّٰى يُؤْفَكُوْنَۙ

wa la'in sa'altahum man khalaqahum layaqūlunnallāhu fa annā yu'fakūn(a).

“ඔවුන්ව මැව්වේ කවුද?” කියා ඔබ ඔවුන්ගෙන් ඇසුවොත්, “අල්ලාහ්” යැයි ඔවුන් නිසැකවම පිළිතුරු දෙනු ඇත. එසේ නම් (අල්ලාහ්ට නමස්කාර කිරීමෙන්) ඔවුන් කෙසේ නොමඟ යවනු ලැබේද?”


88

وَقِيْلِهٖ يٰرَبِّ اِنَّ هٰٓؤُلَاۤءِ قَوْمٌ لَّا يُؤْمِنُوْنَۘ

wa qīlihī yā rabbi inna hā'ulā'i qaumul lā yu'minūn(a).

තවද (අල්ලාහ් දන්නා) ඔහුගේ (මුහම්මද්) තුමා, “මාගේ ස්වාමීනි! නියත වශයෙන්ම ඔවුන් විශ්වාස නොකරන ජනතාවකි” යි පැවසූහ.


89

فَاصْفَحْ عَنْهُمْ وَقُلْ سَلٰمٌۗ فَسَوْفَ يَعْلَمُوْنَ ࣖ

faṣfaḥ ‘anhum wa qul salām(un), fa saufa ya‘lamūn(a).

එබැවින් ඔවුන්ගෙන් ඈත් වී “සලාම් (ආයුබෝවන්)” පවසන්න. පසුව ඔවුන් (ඔවුන්ගේ නරක ඉරණම) දැන ගනු ඇත.