Q.S හුඩ් (هُود) - 123 පද ගණන

الۤرٰ ۗ كِتٰبٌ اُحْكِمَتْ اٰيٰتُهٗ ثُمَّ فُصِّلَتْ مِنْ لَّدُنْ حَكِيْمٍ خَبِيْرٍۙ

alif lām rā, kitābun uḥkimat āyātuhū ṡumma fuṣṣilat mil ladun ḥakīmin khabīr(in).

අලිෆ් ලාම් රා. (මෙය) එහි වැකි පිළිවෙලට සකස් කර පසුව විස්තරාත්මකව පැහැදිලි කර ඇති, ප්‍රඥාවන්ත, සර්ව සම්පූර්ණ (අල්ලාහ්)ගේ පැත්තෙන් (එළි කරන ලද) ග්‍රන්ථයකි.

اَلَّا تَعْبُدُوْٓا اِلَّا اللّٰهَ ۗاِنَّنِيْ لَكُمْ مِّنْهُ نَذِيْرٌ وَّبَشِيْرٌۙ

allā ta‘budū illallāh(a), innanī lakum minhu nażīruw wa basyīr(un).

ඔබ අල්ලාහ් හැර වෙන කිසිවෙකුට නමස්කාර නොකරනු පිණිස. නියත වශයෙන්ම මම (මුහම්මද්) ඔබට අනතුරු අඟවන්නෙකු සහ ඔහුගෙන් ඔබට ශුභාරංචිය ගෙන එන්නෙකු වෙමි.

وَّاَنِ اسْتَغْفِرُوْا رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوْبُوْٓا اِلَيْهِ يُمَتِّعْكُمْ مَّتَاعًا حَسَنًا اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّى وَّيُؤْتِ كُلَّ ذِيْ فَضْلٍ فَضْلَهٗ ۗ وَاِنْ تَوَلَّوْا فَاِنِّيْٓ اَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ كَبِيْرٍ

wa anistagfirū rabbakum ṡumma tūbū ilaihi yumatti‘kum matā‘an ḥasanan ilā ajalim musammaw wa yu'ti kulla żī faḍlin faḍlah(ū), wa in tawallau fa innī akhāfu ‘alaikum ‘ażāba yaumin kabīr(in).

තවද ඔබ ඔබගේ ස්වාමියාගෙන් සමාව අයැද ඔහු වෙත පසුතැවිලි විය යුතුය. නියත වශයෙන්ම ඔහු නියමිත කාලය දක්වා ඔබට යහපත් සැප සම්පත් ලබා දෙනු ඇත. තවද ඔහු යහපත් දේ කරන සෑම කෙනෙකුටම ඔහුගේ කරුණාව ලබා දෙනු ඇත. තවද ඔබ ප්‍රතික්ෂේප කළහොත්, මහා දිනයේදී (විනාශකාරී) ඔබට දඬුවම් පැමිණේ යැයි මම සැබවින්ම බිය වෙමි.

اِلَى اللّٰهِ مَرْجِعُكُمْ ۚوَهُوَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

ilallāhi marji‘ukum, wa huwa ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

ඔබලා නැවත යොමු කරනු ලබන්නේ අල්ලාහ් වෙතය. ඔහු සියල්ල කෙරෙහි සර්වබලධාරීය.

اَلَآ اِنَّهُمْ يَثْنُوْنَ صُدُوْرَهُمْ لِيَسْتَخْفُوْا مِنْهُۗ اَلَا حِيْنَ يَسْتَغْشُوْنَ ثِيَابَهُمْ ۙيَعْلَمُ مَا يُسِرُّوْنَ وَمَا يُعْلِنُوْنَۚ اِنَّهٗ عَلِيْمٌ ۢ بِذَاتِ الصُّدُوْرِ ۔

alā innahum yaṡnūna ṣudūrahum liyastakhfū minh(u), alā ḥīna yastagsyūna ṡiyābahum, ya‘lamu mā yusirrūna wa mā yu‘linūn(a), innahū ‘alīmum biżātiṣ-ṣudūr(i).

මතක තබා ගන්න, නියත වශයෙන්ම ඔවුන් (කුහකයින්) ඔහුගෙන් (මුහම්මද්) සැඟවීමට පිටුපස හරවයි. මතක තබා ගන්න, ඔවුන් රෙදිවලින් ආවරණය කරන විට, ඔවුන් සඟවන දේ සහ ඔවුන් හෙළි කරන දේ අල්ලාහ් දනී, නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ් ඔවුන්ගේ හදවත් තුළ ඇති දේ සර්වඥානීය.

۞ وَمَا مِنْ دَاۤبَّةٍ فِى الْاَرْضِ اِلَّا عَلَى اللّٰهِ رِزْقُهَا وَيَعْلَمُ مُسْتَقَرَّهَا وَمُسْتَوْدَعَهَا ۗ كُلٌّ فِيْ كِتٰبٍ مُّبِيْنٍ

wa mā min dābbatin fil-arḍi illā ‘alallāhi rizquhā wa ya‘lamu mustaqarrahā wa mustauda‘ahā, kullun fī kitābim mubīn(in).

තවද එකදු ජීවියෙකුවත් පෘථිවියේ චලනය නොවේ (ජීවත් නොවේ) නමුත් අල්ලාහ් සෑම දෙයකටම එහි පෝෂණය සහතික කරයි. ඔහු ජීවත් වූ ස්ථානය සහ ඔහුව තබා ඇති ස්ථානය ඔහු දැන සිටියේය. සැබෑ පොතේ (ලාහ් මහෆුෂ්) සියල්ල (ලියා ඇත).

وَهُوَ الَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ فِيْ سِتَّةِ اَيَّامٍ وَّكَانَ عَرْشُهٗ عَلَى الْمَاۤءِ لِيَبْلُوَكُمْ اَيُّكُمْ اَحْسَنُ عَمَلًا ۗ وَلَىِٕنْ قُلْتَ اِنَّكُمْ مَّبْعُوْثُوْنَ مِنْۢ بَعْدِ الْمَوْتِ لَيَقُوْلَنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِنْ هٰذَٓا اِلَّا سِحْرٌ مُّبِيْنٌ

wa huwal-lażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa fī sittati ayyāmiw wa kāna ‘arsyuhū ‘alal-mā'i liyabluwakum ayyukum aḥsanu ‘amalā(n), wa la'in qulta innakum mab‘ūṡūna mim ba‘dil-mauti layaqūlannal-lażīna kafarū in hāżā illā siḥrum mubīn(un).

තවද ඔහුම අහස් හා පොළොව යුග හයක් තුළ නිර්මාණය කළ අතර, ඔහුගේ අර්ෂ් ජලයට ඉහළින් නිර්මාණය කළේය. ඔබ අතරින් ක්‍රියාවන්ගෙන් වඩාත් හොඳ කවුදැයි ඔහු පරීක්ෂා කරනු ඇත. (මක්කාවේ ජනතාවට) "නියත වශයෙන්ම ඔබ මරණින් පසු නැවත නැඟිටුවනු ලැබේ" යැයි ඔබ පැවසුවහොත්, නියත වශයෙන්ම ප්‍රතික්ෂේප කරන්නන් "මෙය සැබෑ මායාවක් පමණි" යැයි පවසනු ඇත.

وَلَىِٕنْ اَخَّرْنَا عَنْهُمُ الْعَذَابَ اِلٰٓى اُمَّةٍ مَّعْدُوْدَةٍ لَّيَقُوْلُنَّ مَا يَحْبِسُهٗ ۗ اَلَا يَوْمَ يَأْتِيْهِمْ لَيْسَ مَصْرُوْفًا عَنْهُمْ وَحَاقَ بِهِمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ ࣖ

wa la'in akhkharnā ‘anhumul-‘ażāba ilā ummatim ma‘dūdatil layaqūlunna mā yaḥbisuh(ū), alā yauma ya'tīhim laisa maṣrūfan ‘anhum wa ḥāqa bihim mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

තවද, අපි ඔවුන්ට එරෙහිව දඬුවම නියමිත කාලය දක්වා ප්‍රමාද කළහොත්, ඔවුන් මෙසේ පවසනු ඇත: “එය නවතා දමන්නේ කුමක්ද?” ඔවුන්ට දඬුවම පැමිණි විට, ඔවුන්ට එය වළක්වා ගත නොහැකි බව ඔබ දැන ගනු ඇත. ඔවුන් සමච්චල් කරමින් සිටි (අද්සාබ්) ඔවුන් වට කර ඇත.

وَلَىِٕنْ اَذَقْنَا الْاِنْسَانَ مِنَّا رَحْمَةً ثُمَّ نَزَعْنٰهَا مِنْهُۚ اِنَّهٗ لَيَـُٔوْسٌ كَفُوْرٌ

wa la'in ażaqnal-insāna minnā raḥmatan ṡumma naza‘nāhā ‘anh(u), innahū laya'ūsun kafūr(un).

තවද අපි මිනිසාට අපගේ දයාව පහළ කර, පසුව එය නැවත ලබා ගත්තේ නම්, ඔහු නියත වශයෙන්ම බලාපොරොත්තු සුන් වූවෙකු හා අකෘතඥයෙකු බවට පත්වනු ඇත.

وَلَىِٕنْ اَذَقْنٰهُ نَعْمَاۤءَ بَعْدَ ضَرَّاۤءَ مَسَّتْهُ لَيَقُوْلَنَّ ذَهَبَ السَّيِّاٰتُ عَنِّيْ ۗاِنَّهٗ لَفَرِحٌ فَخُوْرٌۙ

wa la'in ażaqnāhu na‘mā'a ba‘da ḍarrā'a massathu layaqūlanna żahabas-sayyi'ātu ‘annī, innahū lafariḥun fakhūr(un).

ඔහුට යම් විපතක් ඇති වූ පසු අපි ඔහුට සතුට ලබා දුන්නොත්, ඔහු නිසැකවම මෙසේ කියයි: “ඒ විපත මාගෙන් පහව ගොස් ඇත.” නියත වශයෙන්ම ඔහු ඉතා සතුටින් හා ආඩම්බරයෙන් සිටියේය.

اِلَّا الَّذِيْنَ صَبَرُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِۗ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ مَّغْفِرَةٌ وَّاَجْرٌ كَبِيْرٌ

illal-lażīna ṣabarū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāt(i), ulā'ika lahum magfiratuw wa ajrun kabīr(un).

ඉවසිලිවන්තව සිට යහපත් ක්‍රියාවන් කළ අය හැර, ඔවුන්ට සමාව සහ මහත් විපාක ලැබේ.

فَلَعَلَّكَ تَارِكٌۢ بَعْضَ مَا يُوْحٰىٓ اِلَيْكَ وَضَاۤىِٕقٌۢ بِهٖ صَدْرُكَ اَنْ يَّقُوْلُوْا لَوْلَآ اُنْزِلَ عَلَيْهِ كَنْزٌ اَوْ جَاۤءَ مَعَهٗ مَلَكٌ ۗ اِنَّمَآ اَنْتَ نَذِيْرٌ ۗ وَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ وَّكِيْلٌ ۗ

fa la‘allaka tārikum ba‘ḍa mā yūḥā ilaika wa ḍā'ikum bihī ṣadruka ay yaqūlū lau lā unzila ‘alaihi kanzun au jā'a ma‘ahū malak(un), innamā anta nażīr(un), wallāhu ‘alā kulli syai'in wakīl(un).

එබැවින් (මුහම්මද්) ඔබට පහළ කරන ලද දෙයින් සමහරක් ඔබ අත්හැර දැමීමට කැමති විය හැකි අතර, ඒ නිසා ඔබේ පපුව හිර වී යා හැකිය, මන්ද ඔවුන් මෙසේ කියනු ඇත: “ඔහුට නිධානය (ධනය) පහළ නොකළේ මන්ද නැතහොත් ඔහු සමඟ දේවදූතයෙකු පැමිණියේ නැත්තේ ඇයි?” නියත වශයෙන්ම ඔබ අනතුරු අඟවන්නෙකු පමණි, අල්ලාහ් සියලු දේ ආරක්ෂා කරන්නා වේ.

اَمْ يَقُوْلُوْنَ افْتَرٰىهُ ۗقُلْ فَأْتُوْا بِعَشْرِ سُوَرٍ مِّثْلِهٖ مُفْتَرَيٰتٍ وَّادْعُوْا مَنِ اسْتَطَعْتُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

am yaqūlūnaftarāh(u), qul fa'tū bi‘asyri suwarim miṡlihī muftarayātiw wad‘ū manistaṭa‘tum min dūnillāhi in kuntum ṣādiqīn(a).

"ඔහු (මුහම්මද්) කුර්ආනය නිර්මාණය කළේය" යනුවෙන් පවා ඔවුහු පැවසූහ. "(එසේ නම්), ඔබ සත්‍යවාදී ජනතාවක් නම්, ඒ හා සමාන (කුර්ආනය) සූරත දහයක් ගෙනැවිත්, ඔබ අතරින් අල්ලාහ් හැර හැකියාව ඇති ඕනෑම කෙනෙකුව ආරාධනා කරන්න" යනුවෙන් පවසන්න.

فَاِلَّمْ يَسْتَجِيْبُوْا لَكُمْ فَاعْلَمُوْٓا اَنَّمَآ اُنْزِلَ بِعِلْمِ اللّٰهِ وَاَنْ لَّآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ ۚفَهَلْ اَنْتُمْ مُّسْلِمُوْنَ

fa illam yastajībū lakum fa‘lamū annamā unzila bi‘ilmillāhi wa allā ilāha illā huw(a), fahal antum muslimūn(a).

එබැවින් ඔවුන් ඔබගේ අභියෝගයට පිළිතුරු නොදෙන්නේ නම්, “(අල් කුර්ආනය) අල්ලාහ්ගේ දැනුමෙන් පහළ කරන ලද බවත්, ඔහු හැර වෙනත් දෙවියෙකු නොමැති බවත් දැන ගන්න, එබැවින් ඔබ (ඉස්ලාමයට) යටත් වේද?” (කියන්න).

مَنْ كَانَ يُرِيْدُ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا وَزِيْنَتَهَا نُوَفِّ اِلَيْهِمْ اَعْمَالَهُمْ فِيْهَا وَهُمْ فِيْهَا لَا يُبْخَسُوْنَ

man kāna yurīdul-ḥayātad-dun-yā wa zīnatahā nuwaffi ilaihim a‘mālahum fīhā wa hum fīhā lā yubkhasūn(a).

කවරෙකු මෙලොව ජීවිතය හා එහි අලංකාරය ප්‍රිය කරන්නේද, අපි ඔවුන්ට ඔවුන්ගේ ක්‍රියාවන්ට අනුව මෙලොවදී (සම්පූර්ණ) විපාක ලබා දෙන්නෙමු. තවද මෙලොවදී ඔවුන්ට කිසිදු අසාධාරණයක් සිදු නොවේ.

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ لَيْسَ لَهُمْ فِى الْاٰخِرَةِ اِلَّا النَّارُ ۖوَحَبِطَ مَا صَنَعُوْا فِيْهَا وَبٰطِلٌ مَّا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

ulā'ikal-lażīna laisa lahum fil-ākhirati illan-nār(u), wa ḥabiṭa mā ṣana‘ū fīhā wa bāṭilum mā kānū ya‘malūn(a).

ඔවුන් පරලොවදී නිරය හැර (කිසිවක්) ලබා නොගන්නා අය වන අතර, ඔවුන් (මෙලොවදී) වැඩ කළ දේ එහි නිෂ්ඵල වන අතර ඔවුන් කළ දේ මකා දමනු ලැබේ.

اَفَمَنْ كَانَ عَلٰى بَيِّنَةٍ مِّنْ رَّبِّهٖ وَيَتْلُوْهُ شَاهِدٌ مِّنْهُ وَمِنْ قَبْلِهٖ كِتٰبُ مُوْسٰىٓ اِمَامًا وَّرَحْمَةًۗ اُولٰۤىِٕكَ يُؤْمِنُوْنَ بِهٖ ۗوَمَنْ يَّكْفُرْ بِهٖ مِنَ الْاَحْزَابِ فَالنَّارُ مَوْعِدُهٗ فَلَا تَكُ فِيْ مِرْيَةٍ مِّنْهُ اِنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّكَ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يُؤْمِنُوْنَ

afaman kāna ‘alā bayyinatim mir rabbihī wa yatlūhu syāhidum minhu wa min qablihī kitābu mūsā imāmaw wa raḥmah(tan), ulā'ika yu'minūna bih(ī), wa may yakfur bihī minal-aḥzābi fan-nāru mau‘iduhū falā taku fī miryatim minhu innahul-ḥaqqu mir rabbika wa lākinna akṡaran-nāsi lā yu'minūn(a).

(ප්‍රතික්ෂේප කරන්නන්) යනු තම ස්වාමියාගෙන් පැහැදිලි සාක්ෂි (කුර්ආනය) ඇති, ඔහුගෙන් සාක්ෂිකරුවන් අනුගමනය කරන සහ මීට පෙර මූසාගේ පොත මඟ පෙන්වීමක් සහ දයාවක් ලෙස ලබා ගත් අය හා සමානද? ඔවුන් එය (කුර්ආනය) විශ්වාස කරයි. (කුරෙයිෂ්වරුන්ගේ) කණ්ඩායම් අතරින් එය (කුර්ආනය) ප්‍රතික්ෂේප කරන ඕනෑම කෙනෙකුට නිරය යනු ඔහුට තර්ජනයක් වන ස්ථානයකි, එබැවින් කුර්ආනය සැක නොකරන්න. ඇත්ත වශයෙන්ම, කුර්ආනය සැබවින්ම ඔබගේ ස්වාමියාගෙන් වන නමුත් බොහෝ දෙනෙක් විශ්වාස නොකරති.

وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًاۗ اُولٰۤىِٕكَ يُعْرَضُوْنَ عَلٰى رَبِّهِمْ وَيَقُوْلُ الْاَشْهَادُ هٰٓؤُلَاۤءِ الَّذِيْنَ كَذَبُوْا عَلٰى رَبِّهِمْۚ اَلَا لَعْنَةُ اللّٰهِ عَلَى الظّٰلِمِيْنَ ۙ

wa man aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhi każibā(n), ulā'ika yu‘raḍūna ‘alā rabbihim wa yaqūlul-asyhādu hā'ulā'il-lażīna każabū ‘alā rabbihim, alā la‘natullāhi ‘alaẓ-ẓālimīn(a).

අල්ලාහ් කෙරෙහි බොරු ගොතන්නාට වඩා අසාධාරණ කවුද? ඔවුන් තම ස්වාමියා ඉදිරියට ගෙන එනු ලබන අතර සාක්ෂිකරුවන් මෙසේ කියනු ඇත: “මොවුන් තම ස්වාමියාට බොරු කී අයයි.” අල්ලාහ්ගේ ශාපය අපරාධකරුවන්ට ඇති බව මතක තබා ගන්න.

الَّذِيْنَ يَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَيَبْغُوْنَهَا عِوَجًاۗ وَهُمْ بِالْاٰخِرَةِ هُمْ كفِٰرُوْنَ

al-lażīna yaṣuddūna ‘an sabīlillāhi wa yabgūnahā ‘iwajā(n), wa hum bil-ākhirati hum kāfirūn(a).

(එනම්) අල්ලාහ්ගේ මාර්ගයෙන් වළක්වන අය සහ එය විකෘති කිරීමට කැමති අයයි. තවද ඔවුන් පරලොව විශ්වාස නොකරන අයයි.

اُولٰۤىِٕكَ لَمْ يَكُوْنُوْا مُعْجِزِيْنَ فِى الْاَرْضِ وَمَا كَانَ لَهُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ مِنْ اَوْلِيَاۤءَ ۘ يُضٰعَفُ لَهُمُ الْعَذَابُ ۗمَا كَانُوْا يَسْتَطِيْعُوْنَ السَّمْعَ وَمَا كَانُوْا يُبْصِرُوْنَ

ulā'ika lam yakūnū mu‘jizīna fil-arḍi wa mā kāna lahum min dūnillāhi min auliyā'(a), yuḍā‘afu lahumul-‘ażāb(u), mā kānū yastaṭī‘ūnas-sam‘a wa mā kānū yubṣirūn(a).

ඔවුන්ට පොළොවෙහි (අල්ලාහ්ගේ දඬුවම) වළක්වා ගත නොහැක. තවද අල්ලාහ් හැර ඔවුන්ට උදව් කරන්නෙකු නොමැත. ඔවුන්ට දඬුවම දෙගුණ කරන ලදී. ඔවුන්ට (සත්‍යයට) සවන් දිය නොහැකි අතර (එය) නොපෙනේ.

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ خَسِرُوْٓا اَنْفُسَهُمْ وَضَلَّ عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَفْتَرُوْنَ

ulā'ikal-lażīna khasirū anfusahum wa ḍalla ‘anhum mā kānū yaftarūn(a).

මොවුන් තමන්ටම හානි කරගන්නා අය වන අතර, ඔවුන් සැමවිටම නිර්මාණය කළ දේ ඔවුන්ගෙන් අතුරුදහන් වේ.

لَاجَرَمَ اَنَّهُمْ فِى الْاٰخِرَةِ هُمُ الْاَخْسَرُوْنَ

lā jarama annahum fil-ākhirati humul-akhsarūn(a).

නියත වශයෙන්ම ඔවුන් මරණින් මතු ජීවිතයේ වඩාත්ම අහිමි වන අය වනු ඇත.

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ وَاَخْبَتُوْٓا اِلٰى رَبِّهِمْۙ اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ الْجَنَّةِۚ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

innal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti wa akhbatū ilā rabbihim, ulā'ika aṣḥābul-jannati hum fīhā khālidūn(a).

නියත වශයෙන්ම විශ්වාස කර යහපත් ක්‍රියා කරන සහ දෙවියන් වහන්සේ ඉදිරියේ නිහතමානී වන අය ස්වර්ගයේ වැසියන් වන අතර ඔවුන් එහි සදාකාලිකව රැඳී සිටිනු ඇත.

۞ مَثَلُ الْفَرِيْقَيْنِ كَالْاَعْمٰى وَالْاَصَمِّ وَالْبَصِيْرِ وَالسَّمِيْعِۗ هَلْ يَسْتَوِيٰنِ مَثَلًا ۗ اَفَلَا تَذَكَّرُوْنَ ࣖ

maṡalul-farīqaini kal-a‘mā wal-aṣammi wal-baṣīri was-samī‘(i), hal yastawiyāni maṡalā(n), afalā tażakkarūn(a).

(විශ්වාස කරන්නන් සහ විශ්වාස කරන්නන්) යන කණ්ඩායම් දෙක පිළිබඳ උපමාව අන්ධ, බිහිරි සහ ඇසෙන සහ දැකීමට හැකියාව ඇති පුද්ගලයින්ට සමානය. කණ්ඩායම් දෙකම එක හා සමානද? එසේ නම් ඔබ පාඩමක් ඉගෙන ගන්නේ නැද්ද?

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا نُوْحًا اِلٰى قَوْمِهٖٓ اِنِّيْ لَكُمْ نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌ ۙ

wa laqad arsalnā nūḥan ilā qaumihī innī lakum nażīrum mubīn(un).

තවද නියත වශයෙන්ම අපි නූහ්ව ඔහුගේ ජනතාව වෙත යැව්වෙමු. (ඔහු) “සැබවින්ම මම ඔබට පැහැදිලි අනතුරු ඇඟවීමක් කරන්නෙකු වෙමි.

اَنْ لَّا تَعْبُدُوْٓا اِلَّا اللّٰهَ ۖاِنِّيْٓ اَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ اَلِيْمٍ

allā ta‘budū illallāh(a), innī akhāfu ‘alaikum ‘ażāba yaumin alīm(in).

අල්ලාහ් හැර වෙන කිසිවෙකුට ඔබ නමස්කාර නොකරනු පිණිසය. ඉතා වේදනාකාරී දිනයක ඔබට දඬුවම් ලැබෙනු ඇතැයි මම සැබවින්ම බිය වෙමි. ”

فَقَالَ الْمَلَاُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖ مَا نَرٰىكَ اِلَّا بَشَرًا مِّثْلَنَا وَمَا نَرٰىكَ اتَّبَعَكَ اِلَّا الَّذِيْنَ هُمْ اَرَاذِلُنَا بَادِيَ الرَّأْيِۚ وَمَا نَرٰى لَكُمْ عَلَيْنَا مِنْ فَضْلٍۢ بَلْ نَظُنُّكُمْ كٰذِبِيْنَ

fa qālal-mala'ul-lażīna kafarū min qaumihī mā narāka illā basyaram miṡlanā wa mā narākattaba‘aka illal-lażīna hum arāżilunā bādiyar-ra'y(i), wa mā narā lakum ‘alainā min faḍlim bal naẓunnukum kāżibīn(a).

එබැවින් ඔවුන්ගේ ජනතාව අතරින් ප්‍රතික්ෂේප කළ නායකයින්, “අපි ඔබව දකින්නේ අප වැනි (සාමාන්‍ය) මිනිසෙකු ලෙසයි. ඔබව අනුගමනය කරන කිසිවෙකු අපට නොපෙනේ. අප අතරින් ඉක්මනින් විශ්වාස කරන පහත් අයව මිස. ඔබට අප කෙරෙහි කිසිදු වාසියක් ඇති බව අපට නොපෙනේ. ඇත්ත වශයෙන්ම අපි ඔබව බොරුකාරයෙකු ලෙස සලකමු” යැයි පැවසූහ.

قَالَ يٰقَوْمِ اَرَءَيْتُمْ اِنْ كُنْتُ عَلٰى بَيِّنَةٍ مِّنْ رَّبِّيْ وَاٰتٰىنِيْ رَحْمَةً مِّنْ عِنْدِهٖ فَعُمِّيَتْ عَلَيْكُمْۗ اَنُلْزِمُكُمُوْهَا وَاَنْتُمْ لَهَا كٰرِهُوْنَ

qāla yā qaumi ara'aitum in kuntu ‘alā bayyinatim mir rabbī wa ātānī raḥmatam min ‘indihī fa ‘ummiyat ‘alaikum, anulzimukumūhā wa antum lahā kārihūn(a).

ඔහු (නූහ්) මෙසේ කීවේය: “මගේ ජනයිනි! මාගේ දෙවියන්ගෙන් පැහැදිලි සාක්ෂියක් මා සතුව තිබුනේ නම්, ඔහුගෙන් මට කරුණාව පහළ වූයේ නම්, (එම කරුණාව) ඔබට සැඟවී තිබියදී, ඔබ එය පිළිගන්නා ලෙස අපි ඔබට බල කරන්නෙමුද? ඔබ එයට අකමැති වුවද, ඔබ එයට කැමති වනු ඇත්ද?”

وَيٰقَوْمِ لَآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مَالًاۗ اِنْ اَجْرِيَ اِلَّا عَلَى اللّٰهِ وَمَآ اَنَا۠ بِطَارِدِ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْاۗ اِنَّهُمْ مُّلٰقُوْا رَبِّهِمْ وَلٰكِنِّيْٓ اَرٰىكُمْ قَوْمًا تَجْهَلُوْنَ

wa yā qaumi lā as'alukum ‘alaihi mālā(n), in ajriya illā ‘alallāhi wa mā ana biṭāridil-lażīna āmanū, innahum mulāqū rabbihim wa lākinnī arākum qauman tajhalūn(a).

තවද මාගේ ජනයිනි! මාගේ කැඳවීම වෙනුවෙන් මම ඔබගෙන් ධනය ඉල්ලන්නේ නැත. මාගේ විපාකය අල්ලාහ්ගෙන් පමණි. විශ්වාස කළ කෙනෙකුව මම කිසි විටෙකත් නෙරපා නොහරිමි. නියත වශයෙන්ම ඔවුන් ඔවුන්ගේ ස්වාමියා හමුවනු ඇත, ඒ වෙනුවට මම ඔබව මෝඩ ජනතාවක් ලෙස සලකමි.

وَيٰقَوْمِ مَنْ يَّنْصُرُنِيْ مِنَ اللّٰهِ اِنْ طَرَدْتُّهُمْ ۗ اَفَلَا تَذَكَّرُوْنَ

wa yā qaumi may yanṣurunī minallāhi in ṭarattuhum, afalā tażakkarūn(a).

මාගේ ජනයිනි! මම ඔවුන් පලවා හැරියහොත් අල්ලාහ්ගේ (දඬුවමෙන්) මට උදව් කරන්නේ කවුද? ඔබ පාඩමක් ඉගෙන ගන්නේ නැද්ද?

وَلَآ اَقُوْلُ لَكُمْ عِنْدِيْ خَزَاۤىِٕنُ اللّٰهِ وَلَآ اَعْلَمُ الْغَيْبَ وَلَآ اَقُوْلُ اِنِّيْ مَلَكٌ وَّلَآ اَقُوْلُ لِلَّذِيْنَ تَزْدَرِيْٓ اَعْيُنُكُمْ لَنْ يُّؤْتِيَهُمُ اللّٰهُ خَيْرًا ۗ اَللّٰهُ اَعْلَمُ بِمَا فِيْٓ اَنْفُسِهِمْ ۚاِنِّيْٓ اِذًا لَّمِنَ الظّٰلِمِيْنَ

wa lā aqūlu lakum ‘indī khazā'inullāhi wa lā a‘lamul-gaiba wa lā aqūlu innī malakuw wa lā aqūlu lil-lażīna tazdarī a‘yunukum lay yu'tiyahumullāhu khairā(n), allāhu a‘lamu bimā fī anfusihim, innī iżal laminaẓ-ẓālimīn(a).

අල්ලාහ්ගෙන් මට ආහාර සහ ධනය ගබඩා ඇති බව මම ඔබට නොකියමි. මම ගුප්ත දේ නොදනිමි. මම දේවදූතයෙක් යැයි මම නොකියමි. ඔබේ ඇස් හෙළා දකින අයට, “අල්ලාහ් ඔවුන්ට යහපතක් ලබා නොදේ” යැයි මම නොකියමි. අල්ලාහ් ඔවුන්ගේ ආත්මවල ඇති දේ හොඳින් දනී. නියත වශයෙන්ම මම අපරාධකරුවන්ගෙන් කෙනෙකු වන්නෙමි.”

قَالُوْا يٰنُوْحُ قَدْ جَادَلْتَنَا فَاَ كْثَرْتَ جِدَالَنَا فَأْتِنَا بِمَا تَعِدُنَآ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ

qālū yā nūḥu qad jādaltanā fa akṡarta jidālanā fa'tinā bimā ta‘idunā in kunta minaṣ-ṣādiqīn(a).

“ඕ නූහ්! නියත වශයෙන්ම ඔබ අප සමඟ තර්ක කළෙහිය. තවද ඔබ අපට එරෙහිව ඔබේ තර්කය දිගු කළෙහිය. එබැවින් ඔබ සත්‍යවාදීන් අතර සිටී නම්, ඔබ තර්ජනය කළ දඬුවම අප වෙත ගෙන එනු” යැයි ඔවුහු පැවසූහ.

قَالَ اِنَّمَا يَأْتِيْكُمْ بِهِ اللّٰهُ اِنْ شَاۤءَ وَمَآ اَنْتُمْ بِمُعْجِزِيْنَ

qāla innamā ya'tīkum bihillāhu in syā'a wa mā antum bimu‘jizīn(a).

ඔහු (නූහ්) පිළිතුරු දුන්නේය, "අල්ලාහ් කැමති නම් ඔහු ඔබට දඬුවම් කරයි, එවිට ඔබට ගැලවීමට නොහැකි වනු ඇත."

وَلَا يَنْفَعُكُمْ نُصْحِيْٓ اِنْ اَرَدْتُّ اَنْ اَنْصَحَ لَكُمْ اِنْ كَانَ اللّٰهُ يُرِيْدُ اَنْ يُّغْوِيَكُمْ ۗهُوَ رَبُّكُمْ ۗوَاِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَۗ

wa lā yanfa‘ukum nuṣḥī in arattu an anṣaḥa lakum in kānallāhu yurīdu ay yugwiyakum, huwa rabbukum, wa ilaihi turja‘ūn(a).

අල්ලාහ් ඔබව නොමඟ යැවීමට අදහස් කළහොත්, මම ඔබට උපදෙස් දීමට කැමති වුවද, මගේ උපදෙස ඔබට ප්‍රයෝජනවත් නොවනු ඇත. ඔහු ඔබේ ස්වාමියාය, ඔහු වෙතම ඔබ ආපසු ගෙන යනු ලැබේ.

اَمْ يَقُوْلُوْنَ افْتَرٰىهُۗ قُلْ اِنِ افْتَرَيْتُهٗ فَعَلَيَّ اِجْرَامِيْ وَاَنَا۠ بَرِيْۤءٌ مِّمَّا تُجْرِمُوْنَ ࣖ

am yaqūlūnaftarāh(u), qul iniftaraituhū fa ‘alayya ijrāmī wa ana barī'um mimmā tujrimūn(a).

ඔවුන් (ප්‍රතික්ෂේප කරන්නන්) පවා, "ඔහු එය නිර්මාණය කළා පමණයි" යැයි පැවසූහ. (මුහම්මද්) පවසන්න, "මම එය නිර්මාණය කළහොත්, මම පාපය දරන්නෙමි, ඔබ කරන පාපයෙන් මම නිදහස් වෙමි."

وَاُوْحِيَ اِلٰى نُوْحٍ اَنَّهٗ لَنْ يُّؤْمِنَ مِنْ قَوْمِكَ اِلَّا مَنْ قَدْ اٰمَنَ فَلَا تَبْتَىِٕسْ بِمَا كَانُوْا يَفْعَلُوْنَۖ

wa ūḥiya ilā nūḥin annahū lay yu'mina min qaumika illā man qad āmana falā tabta'is bimā kānū yaf‘alūn(a).

තවද නෝහ්ට මෙසේ වහී පහළ කරන ලදී: “සැබෑ ලෙස විශ්වාස කළ අය හැර, ඔබගේ ජනතාව අතර වෙනත් විශ්වාස කරන්නන් නොසිටින බව ඔබ දැන ගනු ඇත. එබැවින් ඔවුන් කරන දේ ගැන ඔබ දුක් නොවනු ඇත.

وَاصْنَعِ الْفُلْكَ بِاَعْيُنِنَا وَوَحْيِنَا وَلَا تُخَاطِبْنِيْ فِى الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا ۚاِنَّهُمْ مُّغْرَقُوْنَ

waṣna‘il-fulka bi'a‘yuninā wa waḥyinā wa lā tukhāṭibnī fil-lażīna ẓalamū, innahum mugraqūn(a).

අපගේ වැකිවල අධීක්ෂණයෙන් හා මඟ පෙන්වීමෙන් නැව ගොඩනඟන්න. අපරාධකරුවන් ගැන මා සමඟ කතා නොකරන්න. නියත වශයෙන්ම ඔවුන් ගිල්වනු ලැබේ.

وَيَصْنَعُ الْفُلْكَۗ وَكُلَّمَا مَرَّ عَلَيْهِ مَلَاٌ مِّنْ قَوْمِهٖ سَخِرُوْا مِنْهُ ۗقَالَ اِنْ تَسْخَرُوْا مِنَّا فَاِنَّا نَسْخَرُ مِنْكُمْ كَمَا تَسْخَرُوْنَۗ

wa yaṣna‘ul-fulk(a), wa kullamā marra ‘alaihi mala'um min qaumihī sakhirū minh(u), qāla in taskharū minnā fa innā naskharu minkum kamā taskharūn(a).

ඔහු (නූහ්) නැව තැනීමට පටන් ගත්තේය. ඔහුගේ ජනයාගේ නායකයින් ඔහු අසලින් ගිය සෑම විටම ඔහුට සමච්චල් කළහ. ඔහු (නූහ්) මෙසේ පැවසීය: "ඔබ අපට සමච්චල් කළහොත්, ඔබ අපට සමච්චල් කරන ආකාරයටම අපි ඔබට සමච්චල් කරන්නෙමු."

فَسَوْفَ تَعْلَمُوْنَۙ مَنْ يَّأْتِيْهِ عَذَابٌ يُّخْزِيْهِ وَيَحِلُّ عَلَيْهِ عَذَابٌ مُّقِيْمٌ

fa saufa ta‘lamūn(a), may ya'tīhi ‘ażābuy yukhzīhi wa yaḥillu ‘alaihi ‘ażābum muqīm(un).

එවිට අනාගතයේදී නින්දිත දඬුවමක් ලැබෙන්නේ කාටද සහ සදාකාලික දඬුවමක් ලැබෙන්නේ කාටද යන්න ඔබ දැන ගනු ඇත.”

حَتّٰىٓ اِذَا جَاۤءَ اَمْرُنَا وَفَارَ التَّنُّوْرُۙ قُلْنَا احْمِلْ فِيْهَا مِنْ كُلٍّ زَوْجَيْنِ اثْنَيْنِ وَاَهْلَكَ اِلَّا مَنْ سَبَقَ عَلَيْهِ الْقَوْلُ وَمَنْ اٰمَنَ ۗوَمَآ اٰمَنَ مَعَهٗٓ اِلَّا قَلِيْلٌ

Ḥattā iżā jā'a amrunā wafārat-tannūr(u), qulnaḥmil fīhā min kullin zaujainiṡnaini wa ahlaka illā man sabaqa ‘alaihil-qaulu wa man āman(a), wa mā āmana ma‘ahū illā qalīl(un).

අපගේ නියෝගය පැමිණ උදුනෙන් (මුළුතැන්ගෙය) ජලය පිටවන තුරු, අපි මෙසේ කීවෙමු: "එයට (සත්ව) යුගලයක් (පිරිමි සහ ගැහැණු) සහ (ඔබේ පවුලේ අය) පෙර නියෝගයෙන් පීඩාවට පත් වූවන් හැර (ඔබේ පවුලේ අයද) පටවන්න, විශ්වාස කළ අයද (ඔබට) පටවන්න." නූහ් සමඟ විශ්වාසවන්තයින් ස්වල්ප දෙනෙක් පමණක් සිටි බව පෙනී යයි.

۞ وَقَالَ ارْكَبُوْا فِيْهَا بِسْمِ اللّٰهِ مَجْرٰ۪ىهَا وَمُرْسٰىهَا ۗاِنَّ رَبِّيْ لَغَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

wa qālarkabū fīhā bismillāhi majrêhā wa mursāhā, inna rabbī lagafūrur raḥīm(un).

තවද ඔහු, “(නැව) යාත්‍රා කරන විට සහ නැංගුරම් ලා ඇති විට අල්ලාහ්ගේ නාමයෙන් (කියමින්) ඔබ සැම එයට ඇතුළු කරගන්න. නියත වශයෙන්ම මාගේ ස්වාමියා අති ක්ෂමාශීලීය, අසමසම කරුණාවන්තය” යි කීවේය.

وَهِيَ تَجْرِيْ بِهِمْ فِيْ مَوْجٍ كَالْجِبَالِۗ وَنَادٰى نُوْحُ ِۨابْنَهٗ وَكَانَ فِيْ مَعْزِلٍ يّٰبُنَيَّ ارْكَبْ مَّعَنَا وَلَا تَكُنْ مَّعَ الْكٰفِرِيْنَ

wa hiya tajrī bihim fī maujin kal-jibāl(i), wa nādā nūḥunibnahū wa kāna fī ma‘ziliy yā bunayyarkam ma‘anā wa lā takum ma‘al-kāfirīn(a).

කඳු වැනි රළ පහරවල් වෙත ඔවුන් රැගෙන යමින් නැව යාත්‍රා කළේය. නූහ් තම පුතා දුරස්ථ ස්ථානයක සිටියදී ඔහුට කතා කළේය, “මගේ පුතේ! අප සමඟ (නැවට නැග) එන්න. ප්‍රතික්ෂේප කරන්නන් සමඟ නොසිටින්න.”

قَالَ سَاٰوِيْٓ اِلٰى جَبَلٍ يَّعْصِمُنِيْ مِنَ الْمَاۤءِ ۗقَالَ لَا عَاصِمَ الْيَوْمَ مِنْ اَمْرِ اللّٰهِ اِلَّا مَنْ رَّحِمَ ۚوَحَالَ بَيْنَهُمَا الْمَوْجُ فَكَانَ مِنَ الْمُغْرَقِيْنَ

qāla sa'āwī ilā jabaliy ya‘ṣimunī minal-mā'(i), qāla lā ‘āṣimal-yauma min amrillāhi illā ma raḥim(a), wa ḥāla bainahumal-mauju fa kāna minal-mugraqīn(a).

ඔහු (ඔහුගේ පුතා) පිළිතුරු දුන්නේය, "මම ගංවතුරෙන් ආරක්ෂා විය හැකි කන්දක රැකවරණය පතමි!" (නූහ්) පැවසීය, "අද දින අල්ලාහ්ගේ වධයෙන් ආරක්ෂා වීමට කිසිවෙකු නැත, දයාවන්ත අල්ලාහ් හැර." රැල්ල දෙදෙනා අතර බාධකයක් බවට පත් විය; එවිට ඔහු (දරුවා) දියේ ගිලී ගිය අය අතර විය.

وَقِيْلَ يٰٓاَرْضُ ابْلَعِيْ مَاۤءَكِ وَيٰسَمَاۤءُ اَقْلِعِيْ وَغِيْضَ الْمَاۤءُ وَقُضِيَ الْاَمْرُ وَاسْتَوَتْ عَلَى الْجُوْدِيِّ وَقِيْلَ بُعْدًا لِّلْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ

wa qīla yā arḍubla‘ī mā'aki wa yā samā'u aqli‘ī wa gīḍal-mā'u wa quḍiyal-amru wastawat ‘alal-jūdiyyi wa qīla bu‘dal lil-qaumiẓ-ẓālimīn(a).

තවද, “ඕ පොළොව! ඔබේ ජලය ගිල දමනු, ඕ අහස (වැස්ස!) නවත්වනු” යනුවෙන් පවසන ලදී. එවිට ජලය බැස ගියේය, නියෝගය සම්පූර්ණ විය, නැව ජූදි කන්දේ නැංගුරම් ලා ඇත. තවද, “අසාධාරණ ජනයා විනාශ වේවා” යනුවෙන් පවසන ලදී.

وَنَادٰى نُوْحٌ رَّبَّهٗ فَقَالَ رَبِّ اِنَّ ابْنِيْ مِنْ اَهْلِيْۚ وَاِنَّ وَعْدَكَ الْحَقُّ وَاَنْتَ اَحْكَمُ الْحٰكِمِيْنَ

wa nādā nūḥur rabbahū fa qāla rabbi innabnī min ahlī, wa inna wa‘dakal-ḥaqqu wa anta aḥkamul-ḥākimīn(a).

තවද නෝවා තම ස්වාමියාගෙන් මෙසේ අයැද සිටියේය: “මාගේ ස්වාමීනි! නියත වශයෙන්ම මගේ පුතා මගේ පවුලේ කෙනෙකි. තවද ඔබගේ පොරොන්දුව සත්‍යයකි. ඔබ ඉතාමත් සාධාරණ විනිශ්චයකරුය.”

قَالَ يٰنُوْحُ اِنَّهٗ لَيْسَ مِنْ اَهْلِكَ ۚاِنَّهٗ عَمَلٌ غَيْرُ صَالِحٍ فَلَا تَسْـَٔلْنِ مَا لَيْسَ لَكَ بِهٖ عِلْمٌ ۗاِنِّيْٓ اَعِظُكَ اَنْ تَكُوْنَ مِنَ الْجٰهِلِيْنَ

qāla yā nūḥu innahū laisa min ahlik(a), innahū ‘amalun gairu ṣāliḥ(in), falā tas'alnī mā laisa laka bihī ‘ilm(un), innī a‘iẓuka an takūna minal-jāhilīn(a).

ඔහු (අල්ලාහ්) මෙසේ කීවේය: “ඕ නූහ්! නියත වශයෙන්ම ඔහු ඔබේ පවුලේ කෙනෙකු නොවේ, මන්ද ඔහුගේ ක්‍රියාවන් ඇත්තෙන්ම හොඳ නැත. එබැවින් ඔබ නොදන්නා දෙයක් (එහි සාරය) මගෙන් ඉල්ලන්න එපා. (ඔබ) මෝඩ ජනතාවගෙන් කෙනෙකු නොවන බව මම ඔබට උපදෙස් දෙමි.”

قَالَ رَبِّ اِنِّيْٓ اَعُوْذُ بِكَ اَنْ اَسْـَٔلَكَ مَا لَيْسَ لِيْ بِهٖ عِلْمٌ ۗوَاِلَّا تَغْفِرْ لِيْ وَتَرْحَمْنِيْٓ اَكُنْ مِّنَ الْخٰسِرِيْنَ

qāla rabbi innī a‘ūżu bika an as'alaka mā laisa lī bihī ‘ilm(un), wa illā tagfir lī wa tarḥamnī akum minal-khāsirīn(a).

ඔහු (නූහ්) මෙසේ කීවේය: “මාගේ ස්වාමීනි, මා නොදන්නා දෙයක් ඔබෙන් ඉල්ලා සිටීමට මම ඔබගෙන් ආරක්ෂාව පතමි. ඔබ මට සමාව දී මට කරුණාව නොදක්වන්නේ නම්, මම නියත වශයෙන්ම පරාජිතයින්ගෙන් කෙනෙකු වන්නෙමි.”

قِيْلَ يٰنُوْحُ اهْبِطْ بِسَلٰمٍ مِّنَّا وَبَرَكٰتٍ عَلَيْكَ وَعَلٰٓى اُمَمٍ مِّمَّنْ مَّعَكَ ۗوَاُمَمٌ سَنُمَتِّعُهُمْ ثُمَّ يَمَسُّهُمْ مِّنَّا عَذَابٌ اَلِيْمٌ

qīla yā nūḥuhbiṭ bisalāmim minnā wa barakātin ‘alaika wa ‘alā umamim mimmam ma‘ak(a), wa umamun sanumatti‘uhum ṡumma yamassuhum minnā ‘ażābun alīm(un).

“ඕ නූහ්! ඔබටත් ඔබ සමඟ සිටින සියලුම මිනිසුන්ටත් (විශ්වාසවන්තයින්ට) අපගේ සාමය හා ආශිර්වාදයන් සමඟ පහළට එන්න. තවද (ලෞකික ජීවිතයේ) අපි සතුට ලබා දෙන අය සිටිති, පසුව ඔවුන්ට අපගේ වේදනාකාරී දඬුවම ලැබෙනු ඇත” යනුවෙන් පවසන ලදී.

تِلْكَ مِنْ اَنْۢبَاۤءِ الْغَيْبِ نُوْحِيْهَآ اِلَيْكَ ۚمَا كُنْتَ تَعْلَمُهَآ اَنْتَ وَلَا قَوْمُكَ مِنْ قَبْلِ هٰذَاۚ فَاصْبِرْۚ اِنَّ الْعَاقِبَةَ لِلْمُتَّقِيْنَ ࣖ

tilka min ambā'il-gaibi nūḥīhā ilaik(a), mā kunta ta‘lamuhā anta wa lā qaumuka min qabli hāżā, faṣbir, innal-‘āqibata lil-muttaqīn(a).

(මුහම්මද් තුමාණෙනි) ඔබට අපි හෙළි කළ අදෘශ්‍යමාන ආරංචිවලින් සමහරක් මේවාය. ඔබ එය කිසිදා දැන සිටියේ නැත. මෙයට පෙර ඔබේ ජනතාවද එය දැන සිටියේ නැත. එබැවින් ඉවසිලිවන්ත වන්න. නියත වශයෙන්ම (යහපත්) ප්‍රතිඵලය භක්තිමත් අයටය.

وَاِلٰى عَادٍ اَخَاهُمْ هُوْدًا ۗقَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗ ۗاِنْ اَنْتُمْ اِلَّا مُفْتَرُوْنَ

wa ilā ‘ādin akhāhum hūdā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), in antum illā muftarūn(a).

තවද, ආද් ජනයා වෙත ඔවුන්ගේ සහෝදර හූද් (යැව්වෙමු). ඔහු මෙසේ පැවසීය: “මගේ ජනයිනි! අල්ලාහ්ට නමස්කාර කරන්න. ඔහු හැර ඔබට වෙනත් දෙවියෙකු නැත. (මෙතෙක්) ඔබ (බොහෝ) දේවල් ගොතා) ඇත.

يٰقَوْمِ لَآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ اَجْرًا ۗاِنْ اَجْرِيَ اِلَّا عَلَى الَّذِيْ فَطَرَنِيْ ۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ

yā qaumi lā as'alukum ‘alaihi ajrā(n), in ajriya illā ‘alal-lażī faṭaranī, afalā ta‘qilūn(a).

මාගේ ජනයිනි! මේ සඳහා (මාගේ කැඳවීම සඳහා) මම ඔබගෙන් වන්දි ඉල්ලන්නේ නැත. මාගේ විපාකය මා මැවූ අල්ලාහ්ගෙන්ම පමණි. ඔබට තේරෙන්නේ නැද්ද?”

وَيٰقَوْمِ اسْتَغْفِرُوْا رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوْبُوْٓا اِلَيْهِ يُرْسِلِ السَّمَاۤءَ عَلَيْكُمْ مِّدْرَارًا وَّيَزِدْكُمْ قُوَّةً اِلٰى قُوَّتِكُمْ وَلَا تَتَوَلَّوْا مُجْرِمِيْنَ

wa yā qaumistagfirū rabbakum ṡumma tūbū ilaihi yursilis-samā'a ‘alaikum midrāraw wa yazidkum quwwatan ilā quwwatikum wa lā tatawallau mujrimīn(a).

තවද (හූද්) මෙසේ පැවසීය: “මගේ ජනතාවෙනි! ඔබ ඔබේ දෙවියන්ගෙන් සමාව අයැද, පසුව ඔහු වෙත පසුතැවිලි වන්න. නියත වශයෙන්ම ඔහු අධික වර්ෂාවක් පහළ කරනු ඇත. ඔබේ ශක්තියට ඔහු ශක්තිය එක් කරනු ඇත. ඔබලා පව්කාරයන් බවට පත් නොවනු ඇත.”

قَالُوْا يٰهُوْدُ مَاجِئْتَنَا بِبَيِّنَةٍ وَّمَا نَحْنُ بِتَارِكِيْٓ اٰلِهَتِنَا عَنْ قَوْلِكَ وَمَا نَحْنُ لَكَ بِمُؤْمِنِيْنَ

qālū yā hūdu mā ji'tanā bibayyinatiw wa mā naḥnu bitārikī ālihatinā ‘an qaulika wa mā naḥnu laka bimu'minīn(a).

(ආද්) ජනයා මෙසේ පැවසූහ: “ඕ හූද්! ඔබ අපට පැහැදිලි සාක්ෂියක් ගෙන ආවේ නැත. තවද ඔබගේ වචන නිසා අපි අපගේ පිළිම අත්හැර දමන්නේ නැත. තවද අපි ඔබව විශ්වාස කරන්නෙමු.

اِنْ نَّقُوْلُ اِلَّا اعْتَرٰىكَ بَعْضُ اٰلِهَتِنَا بِسُوْۤءٍ ۗقَالَ اِنِّيْٓ اُشْهِدُ اللّٰهَ وَاشْهَدُوْٓا اَنِّيْ بَرِيْۤءٌ مِّمَّا تُشْرِكُوْنَ

in naqūlu illa‘tarāka ba‘ḍu ālihatinā bisū'(in), qāla innī usyhidullāha wasyhadū annī barī'um mimmā tusyrikūn(a).

අපගේ පිළිම කිහිපයක් ඔබට පිස්සුවක් ඇති කර ඇති බව පමණක් අපි කියමු. ඔහු (හුද්) මෙසේ පැවසීය, “නියත වශයෙන්ම මම අල්ලාහ්ට සාක්ෂි දෙමි, ඔබ ඔහුට සම කරන දෙයින් මම නිදහස් බව සාක්ෂි දෙමි.

مِنْ دُوْنِهٖ فَكِيْدُوْنِيْ جَمِيْعًا ثُمَّ لَا تُنْظِرُوْنِ

min dūnihī fa kīdūnī jamī‘an ṡumma lā tunẓirūn(i).

අන් අය සමඟ, එබැවින් මට විරුද්ධව ඔබේ සියලු රැවටීම් සිදු කරන්න, තවදුරටත් ප්‍රමාද නොවන්න.

اِنِّيْ تَوَكَّلْتُ عَلَى اللّٰهِ رَبِّيْ وَرَبِّكُمْ ۗمَا مِنْ دَاۤبَّةٍ اِلَّا هُوَ اٰخِذٌۢ بِنَاصِيَتِهَا ۗاِنَّ رَبِّيْ عَلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ

innī tawakkaltu ‘alallāhi rabbī wa rabbikum, mā min dābbatin illā huwa ākhiżum bināṣiyatihā, inna rabbī ‘alā ṣirāṭim mustaqīm(in).

නියත වශයෙන්ම මම මාගේ ස්වාමියා සහ ඔබගේ ස්වාමියා වන අල්ලාහ් කෙරෙහි විශ්වාසය තබමි. චලනය වන කිසිදු ජීවියෙකුට ජීවිතයක් නැත, ඔහු නළලත අල්ලාගෙන සිටින තැනැත්තා මිස (එය පාලනය කරයි). නියත වශයෙන්ම මාගේ ස්වාමියා සෘජු (සාධාරණ) මාර්ගයේය.

فَاِنْ تَوَلَّوْا فَقَدْ اَبْلَغْتُكُمْ مَّآ اُرْسِلْتُ بِهٖٓ اِلَيْكُمْ ۗوَيَسْتَخْلِفُ رَبِّيْ قَوْمًا غَيْرَكُمْۗ وَلَا تَضُرُّوْنَهٗ شَيْـًٔا ۗاِنَّ رَبِّيْ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ حَفِيْظٌ

fa in tawallau faqad ablagtukum mā ursiltu bihī ilaikum, wa yastakhlifu rabbī qauman gairakum, wa lā taḍurrūnahū syai'ā(n), inna rabbī ‘alā kulli syai'in ḥafīẓ(un).

එබැවින් ඔබ පිටුපාන්නේ නම්, ඔබ වෙත දූතයෙකු ලෙස මගේ යුතුකම කුමක්දැයි මම ඔබට දැනුම් දුන්නෙමි. තවද මාගේ ස්වාමියා ඔබ වෙනුවට වෙනත් ජනතාවක් පත් කරනු ඇත, ඔබ ඔහුට සුළු හානියක්වත් කළ නොහැක. නියත වශයෙන්ම මාගේ ස්වාමියා සියලු දේවල පෝෂකයාය.

وَلَمَّا جَاۤءَ اَمْرُنَا نَجَّيْنَا هُوْدًا وَّالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَهٗ بِرَحْمَةٍ مِّنَّاۚ وَنَجَّيْنٰهُمْ مِّنْ عَذَابٍ غَلِيْظٍ

wa lammā jā'a amrunā najjainā hūdaw wal-lażīna āmanū ma‘ahū biraḥmatim minnā, wa najjaināhum min ‘ażābin galīẓ(in).

අපගේ දඬුවම පැමිණි විට, හූද් සහ ඔහු සමඟ විශ්වාස කළ අයව අපගේ දයාවෙන් බේරා ගත්තෙමු. තවද (පසුකාලීනව) අපි ඔවුන්ව දරුණු දඬුවමින් බේරා ගත්තෙමු.

وَتِلْكَ عَادٌ ۖجَحَدُوْا بِاٰيٰتِ رَبِّهِمْ وَعَصَوْا رُسُلَهٗ وَاتَّبَعُوْٓا اَمْرَ كُلِّ جَبَّارٍ عَنِيْدٍ

wa tilka ‘ādun jaḥadū bi'āyāti rabbihim wa ‘aṣau rusulahū wattaba‘ū amra kulli jabbārin ‘anīd(in).

ඒ දෙවියන් වහන්සේගේ සංඥා (බලය) ප්‍රතික්ෂේප කළ ආද් ජනයාගේ (කතාවයි). ඔවුන් ඔහුගේ දූතයින්ට අකීකරු වූ අතර සියලු හිතුවක්කාර සහ අකීකරු පාලකයන්ගේ නියෝගවලට කීකරු වූහ.

وَاُتْبِعُوْا فِيْ هٰذِهِ الدُّنْيَا لَعْنَةً وَّيَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗ اَلَآ اِنَّ عَادًا كَفَرُوْا رَبَّهُمْ ۗ اَلَا بُعْدًا لِّعَادٍ قَوْمِ هُوْدٍ ࣖ

wa utbi‘ū fī hażihid-dun-yā la‘nataw wa yaumal-qiyāmah(ti), alā inna ‘ādan kafarū rabbahum, alā bu‘dal li‘ādin qaumi hūd(in).

තවද මෙලොවදී සහ (එලෙසම) විනිශ්චය දිනයේදී ශාප ඔවුන් පසුපස නිතරම පැමිණේ. මතක තබා ගන්න, 'ආද්' ජනයා ඔවුන්ගේ දෙවියන්ව ප්‍රතික්ෂේප කළහ. නියත වශයෙන්ම, 'ආද්' ජනයා, 'හූද්' ජනයා විනාශ වනු ඇත.

۞ وَاِلٰى ثَمُوْدَ اَخَاهُمْ صٰلِحًا ۘ قَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗ ۗهُوَ اَنْشَاَكُمْ مِّنَ الْاَرْضِ وَاسْتَعْمَرَكُمْ فِيْهَا فَاسْتَغْفِرُوْهُ ثُمَّ تُوْبُوْٓا اِلَيْهِ ۗاِنَّ رَبِّيْ قَرِيْبٌ مُّجِيْبٌ

wa ilā ṡamūda akhāhum ṣālihā(n), qāla yā qaumi‘budullāḥa mā lakum min ilāhin gairuh(ū), huwa ansya'akum minal-arḍi wasta‘marakum fīhā fastagfirūhu ṡumma tūbū ilaih(i), inna rabbī qarībum mujīb(un).

සමූද් (සමූද්) වරුන් වෙත ඔවුන්ගේ සහෝදර සාලිහ් (යැව්වෙමු) ඔහු මෙසේ පැවසීය: “මගේ ජනයිනි! අල්ලාහ්ට නමස්කාර කරන්න. ඔහු හැර ඔබට වෙනත් දෙවියෙකු නැත. ඔහු ඔබව පොළොවෙන් (භූමියෙන්) නිර්මාණය කර ඔබට සමෘද්ධිය ලබා දුන්නේය. එබැවින් ඔහුගෙන් සමාව අයැද, පසුව ඔහු වෙත පසුතැවිලි වන්න. නියත වශයෙන්ම මගේ දෙවියන් (ඔහුගේ කරුණාව) ඉතා සමීපව සිටින අතර (ඔහුගේ සේවකයන්ගේ යාච්ඤා පිළිගන්නේය).

قَالُوْا يٰصٰلِحُ قَدْ كُنْتَ فِيْنَا مَرْجُوًّا قَبْلَ هٰذَآ اَتَنْهٰىنَآ اَنْ نَّعْبُدَ مَا يَعْبُدُ اٰبَاۤؤُنَا وَاِنَّنَا لَفِيْ شَكٍّ مِّمَّا تَدْعُوْنَآ اِلَيْهِ مُرِيْبٍ

qālū yā ṣāliḥu qad kunta fīnā marjuwwan qabla hāżā atanhānā an na‘buda mā ya‘budu ābā'unā wa innanā lafī syakkim mimmā tad‘ūnā ilaihi murīb(in).

“ඕ සාලිහ්! ඔබ අප අතරට පැමිණීමට පෙර ඔබ අපේක්ෂා කළ පුද්ගලයෙකු විය. අපගේ මුතුන් මිත්තන් නමස්කාර කළ දේට නමස්කාර කිරීමෙන් ඔබ අපව වළක්වන්නේ ඇයි? ඇත්ත වශයෙන්ම, ඔබ අප වෙත කැඳවන දේ ගැන අපි සැබවින්ම සැකයෙන් හා කනස්සල්ලෙන් සිටිමු” යැයි ඔවුහු (සමුද්) පැවසූහ.

قَالَ يٰقَوْمِ اَرَءَيْتُمْ اِنْ كُنْتُ عَلٰى بَيِّنَةٍ مِّنْ رَّبِّيْۗ وَاٰتٰىنِيْ مِنْهُ رَحْمَةً فَمَنْ يَّنْصُرُنِيْ مِنَ اللّٰهِ اِنْ عَصَيْتُهٗ ۗفَمَا تَزِيْدُوْنَنِيْ غَيْرَ تَخْسِيْرٍ

qāla yā qaumi ara'aitum in kuntu ‘alā bayyinatim mir rabbī, wa ātānī minhu raḥmatan famay yanṣurunī minallāhi in ‘aṣaituh(ū), famā tazīdūnanī gaira takhsīr(in).

ඔහු (සාලේ) මෙසේ කීවේය: “මගේ ජනතාවෙනි! මාගේ දෙවියන්ගෙන් මට පැහැදිලි සාක්ෂියක් තිබේ නම් සහ ඔහු මට ඔහුගෙන් (අනාවැකියක්) ලබා දී තිබේ නම්, මම අල්ලාහ්ට අකීකරු වුවහොත් (ඔහුගේ දඬුවමෙන්) මට උදව් කරන්නේ කවුද? එවිට ඔබ මගේ පාඩු වැඩි කරයි.

وَيٰقَوْمِ هٰذِهٖ نَاقَةُ اللّٰهِ لَكُمْ اٰيَةً فَذَرُوْهَا تَأْكُلْ فِيْٓ اَرْضِ اللّٰهِ وَلَا تَمَسُّوْهَا بِسُوْۤءٍ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابٌ قَرِيْبٌ

wa yā qaumi hāżihī nāqatullāhi lakum āyatan fa żarūhā ta'kul fī arḍillāhi wa lā tamassūhā bisū'in fa ya'khużakum ‘ażābun qarīb(un).

තවද මාගේ ජනයිනි! මෙය අල්ලාහ්ගෙන් ලැබුණු ඔටුවෙකි, ඔබට ප්‍රාතිහාර්යයක් ලෙස, එබැවින් එය අල්ලාහ්ගේ පොළොවෙන් පෝෂණය කිරීමට ඉඩ දෙන්න, තවද ඔබට වහාම (දඬුවම්) ලැබීමට හේතු වන කිසිදු කරදරයකින් එයට බාධා නොකරන්න.

فَعَقَرُوْهَا فَقَالَ تَمَتَّعُوْا فِيْ دَارِكُمْ ثَلٰثَةَ اَيَّامٍ ۗذٰلِكَ وَعْدٌ غَيْرُ مَكْذُوْبٍ

fa ‘aqarūhā fa qāla tamatta‘ū fī dārikum ṡalāṡata ayyām(in), żālika wa‘dun gairu makżūb(in).

ඉන්පසු ඔවුන් ඔටුවාව මරා දැමූහ. පසුව ඔහු (සාලේ) මෙසේ පැවසීය: “ඔබ සියලු දෙනාම ඔබේ නිවෙස්වල දින තුනක් ප්‍රීති වන්න. එය ප්‍රතික්ෂේප කළ නොහැකි පොරොන්දුවකි.”

فَلَمَّا جَاۤءَ اَمْرُنَا نَجَّيْنَا صٰلِحًا وَّالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَهٗ بِرَحْمَةٍ مِّنَّا وَمِنْ خِزْيِ يَوْمِىِٕذٍ ۗاِنَّ رَبَّكَ هُوَ الْقَوِيُّ الْعَزِيْزُ

falammā jā'a amrunā najjainā ṣāliḥaw wal-lażīna āmanū ma‘ahū biraḥmatim minnā wa min khizyi yaumi'iż(in), inna rabbaka huwal-qawiyyul-‘ażīz(u).

එබැවින් අපගේ තීන්දුව පැමිණි විට, අපි සාලිහ් සහ ඔහු සමඟ විශ්වාස කළ අයව අපගේ දයාවෙන් බේරා ගත්තෙමු. තවද එදින ඔවුන්ව අවමානයෙන් බේරා ගත්තෙමු. නියත වශයෙන්ම ඔබගේ දෙවියන් වහන්සේ සර්වබලධාරී, සර්ව බලධාරී වේ.

وَاَخَذَ الَّذِيْنَ ظَلَمُوا الصَّيْحَةُ فَاَصْبَحُوْا فِيْ دِيَارِهِمْ جٰثِمِيْنَۙ

wa akhażal-lażīna ẓalamuṣ-ṣaiḥatu fa aṣbaḥū fī dārihim jāṡimīn(a).

එවිට අපරාධකාර ජනයා මත ගිගුරුම් සහිත හඬක් පහළ විය. එබැවින් ඔවුන් තම නිවෙස්වල වැතිරී මිය ගියහ.

كَاَنْ لَّمْ يَغْنَوْا فِيْهَا ۗ اَلَآ اِنَّ ثَمُوْدَا۟ كَفَرُوْا رَبَّهُمْ ۗ اَلَا بُعْدًا لِّثَمُوْدَ ࣖ

ka allam yagnau fīhā, alā inna ṡamūda kafarū rabbahum, alā bu‘dal liṡamūd(a).

ඔවුන් ඒ ස්ථානයේ කවදාවත් ජීවත් වුණේ නැහැ වගේ. මතක තියාගන්න, සමුද් ජනයා ඔවුන්ගේ දෙවියන්ව ප්‍රතික්ෂේප කළා. මතක තියාගන්න, සමුද් ජනයා විනාශ වෙනවා.

وَلَقَدْ جَاۤءَتْ رُسُلُنَآ اِبْرٰهِيْمَ بِالْبُشْرٰى قَالُوْا سَلٰمًا ۖقَالَ سَلٰمٌ فَمَا لَبِثَ اَنْ جَاۤءَ بِعِجْلٍ حَنِيْذٍ

wa laqad jā'at rusulunā ibrāhīma bil-busyrā qālū salāmā(n), qāla salāmun famā labiṡa an jā'a bi‘ijlin ḥanīż(in).

අපගේ දූතයින් (දේවදූතයින්) ශුභාරංචිය රැගෙන ඉබ්‍රාහිම් වෙත පැමිණ, "සුබ පැතුම්" යැයි පැවසූහ. ඔහු (ඉබ්‍රාහිම්) "(ඔබට) සුභ පැතුම්" යැයි පිළිතුරු දුන්නේය. එබැවින් වැඩි කල් නොගොස් ඉබ්‍රාහිම් බැදපු වසු මස් පිළිගැන්වීය.

فَلَمَّا رَآٰ اَيْدِيَهُمْ لَا تَصِلُ اِلَيْهِ نَكِرَهُمْ وَاَوْجَسَ مِنْهُمْ خِيْفَةً ۗقَالُوْا لَا تَخَفْ اِنَّآ اُرْسِلْنَآ اِلٰى قَوْمِ لُوْطٍۗ

falammā ra'ā aidiyahum lā taṣilu ilaihi nakirahum wa aujasa minhum khīfah(tan), qālū lā takhaf innā ursilnā ilā qaumi lūṭ(in).

ඔවුන්ගේ අත් තමාව ස්පර්ශ නොකරන බව දුටු විට, ඔහු (ඉබ්‍රාහීම්) ඔවුන් ගැන සැක කළේය, ඔවුන් ගැන බිය විය. ඔවුන් (දේවදූතයින්) “බිය නොවන්න, නියත වශයෙන්ම අපි ලූත්ගේ ජනතාව වෙත යවන ලද අය වෙමු” යැයි පැවසූහ.

وَامْرَاَتُهٗ قَاۤىِٕمَةٌ فَضَحِكَتْ فَبَشَّرْنٰهَا بِاِسْحٰقَۙ وَمِنْ وَّرَاۤءِ اِسْحٰقَ يَعْقُوْبَ

wamra'atuhū qā'imatun fa ḍaḥikat fa basysyarnāhā bi'isḥāq(a), wa miw warā'i isḥāqa ya‘qūb(a).

එවිට ඔහුගේ බිරිඳ නැගිට සිනාසුණාය. එවිට අපි ඇයට ඊසාක් ගැනත්, ඊසාක්ට පසුව යඃකූබ් ගැනත් ශුභාරංචිය පැවසුවෙමු.

قَالَتْ يٰوَيْلَتٰىٓ ءَاَلِدُ وَاَنَا۠ عَجُوْزٌ وَّهٰذَا بَعْلِيْ شَيْخًا ۗاِنَّ هٰذَا لَشَيْءٌ عَجِيْبٌ

qālat yā wailatā a'alidu wa ana ‘ajūzuw wa hāżā ba‘lī syaikhā(n), inna hāżā lasyai'un ‘ajīb(un).

ඇය (ඔහුගේ බිරිඳ) මෙසේ පැවසුවාය, "එය සැබවින්ම ආශ්චර්යමත් දෙයකි, මම දැනටමත් මහලු වී සිටින විට සහ මගේ සැමියා ඉතා මහලු වී සිටින විට මට දරුවෙකු බිහි කළ හැකිද? මෙය සැබවින්ම ආශ්චර්යමත් දෙයකි."

قَالُوْٓا اَتَعْجَبِيْنَ مِنْ اَمْرِ اللّٰهِ رَحْمَتُ اللّٰهِ وَبَرَكٰتُهٗ عَلَيْكُمْ اَهْلَ الْبَيْتِۗ اِنَّهٗ حَمِيْدٌ مَّجِيْدٌ

qālū ata‘jabīna min amrillāhi raḥmatullāhi wa barakātuh(ū), ‘alaikum ahlal-bait(i), innahū ḥamīdum majīd(un).

“අල්ලාහ්ගේ නියෝගය ගැන ඔබ පුදුම වන්නේ ඇයි? බයිත් වැසියන්නි, ඔබ කෙරෙහි වැගිරුණු අල්ලාහ්ගේ දයාව සහ ආශිර්වාදයන්ය! නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ් ප්‍රශංසනීය, අසමසම දයාවන්තයාය” යි ඔවුහු (දේවදූතයෝ) පැවසූහ.

فَلَمَّا ذَهَبَ عَنْ اِبْرٰهِيْمَ الرَّوْعُ وَجَاۤءَتْهُ الْبُشْرٰى يُجَادِلُنَا فِيْ قَوْمِ لُوْطٍ

falammā żahaba ‘an ibrāhīmar rau‘u wa jā'athul busyrā yujādilunā fī qaumi lūṭ(in).

ඉබ්‍රාහීම්ගෙන් බිය පහව ගොස්, ඔහුට ශුභාරංචිය පැමිණි විට, ඔහු ලූත්ගේ ජනතාව පිළිබඳව අපෙන් (දේවදූතයින්ගෙන්) ප්‍රශ්න කළේය.

اِنَّ اِبْرٰهِيْمَ لَحَلِيْمٌ اَوَّاهٌ مُّنِيْبٌ

inna ibrāhīma laḥalīmun awwāhum munīb(un).

ඉබ්‍රාහිම් සැබවින්ම කරුණාවන්ත, මෘදු සහ (අල්ලාහ් වෙත ආපසු යාමට) ප්‍රිය කළේය.

يٰٓاِبْرٰهِيْمُ اَعْرِضْ عَنْ هٰذَا ۚاِنَّهٗ قَدْ جَاۤءَ اَمْرُ رَبِّكَۚ وَاِنَّهُمْ اٰتِيْهِمْ عَذَابٌ غَيْرُ مَرْدُوْدٍ

yā ibrāhīmu a‘riḍ ‘an hāżā, innahū qad jā'a amru rabbik(a), wa innahum ātīhim ‘ażābun gairu mardūd(in).

ඉබ්‍රාහිම්! (මෙය) අත්හැර දමනු. නියත වශයෙන්ම ඔබගේ දෙවියන්ගේ නියෝගය පැමිණ ඇත. තවද ඔවුන්ට ප්‍රතික්ෂේප කළ නොහැකි දඬුවමක් ලැබෙනු ඇත.

وَلَمَّا جَاۤءَتْ رُسُلُنَا لُوْطًا سِيْۤءَ بِهِمْ وَضَاقَ بِهِمْ ذَرْعًا وَّقَالَ هٰذَا يَوْمٌ عَصِيْبٌ

wa lammā jā'at rusulunā lūṭan sī'a bihim wa ḍāqa bihim żar‘aw wa qāla hāżā yaumun ‘aṣīb(un).

අපගේ දූතයින් (දේවදූතයින්) ලූත් වෙත පැමිණි විට, ඔහු සැකයෙන් පෙළුණු අතර ඔවුන් නිසා ඔහුගේ පපුව තද විය. ඔහු (ලූත්) “මෙය ඉතා දුෂ්කර දිනයකි” යැයි පැවසීය.

وَجَاۤءَهٗ قَوْمُهٗ يُهْرَعُوْنَ اِلَيْهِۗ وَمِنْ قَبْلُ كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ السَّيِّاٰتِۗ قَالَ يٰقَوْمِ هٰٓؤُلَاۤءِ بَنَاتِيْ هُنَّ اَطْهَرُ لَكُمْ فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَلَا تُخْزُوْنِ فِيْ ضَيْفِيْۗ اَلَيْسَ مِنْكُمْ رَجُلٌ رَّشِيْدٌ

wa jā'ahū qaumuhū yuhra‘ūna ilaih(i), wa min qablu kānū ya‘malūnas-sayyi'āt(i), qāla yā qaumi hā'ulā'i banātī hunna aṭharu lakum fattaqullāha wa lā tukhzūni fī ḍaifī, alaisa minkum rajulur rasyīd(un).

ඔහුගේ ජනතාව වහාම ඔහු වෙත පැමිණියහ. පුරාණ කාලයේ සිටම ඔවුන් සැමවිටම පිළිකුල් සහගත ක්‍රියාවන් කර ඇත. ලූත් මෙසේ පැවසීය, "අහෝ මාගේ ජනතාවෙනි! මොවුන් මගේ (දේශයේ) දියණියන්ය, ඔවුන් ඔබට වඩාත් ශුද්ධය, එබැවින් අල්ලාහ්ට බිය වී මාගේ ආගන්තුකයාට විරුද්ධව මාගේ (නම) අගෞරව නොකරන්න. ඔබ අතර බුද්ධිමත් කිසිවෙක් නැද්ද?"

قَالُوْا لَقَدْ عَلِمْتَ مَا لَنَا فِيْ بَنٰتِكَ مِنْ حَقٍّۚ وَاِنَّكَ لَتَعْلَمُ مَا نُرِيْدُ

qālū laqad ‘alimta mā lanā fī banātika min ḥaqq(in), wa innaka lata‘lamu mā nurīd(u).

ඔවුන් පිළිතුරු දෙමින්, “සැබවින්ම, ඔබගේ දියණියන් කෙරෙහි අපට කිසිදු ආශාවක් (රාගයක්) නොමැති බව ඔබ දන්නා අතර, අපට (ඇත්තටම) අවශ්‍ය දේ ඔබ නිසැකවම දනී.”

قَالَ لَوْ اَنَّ لِيْ بِكُمْ قُوَّةً اَوْ اٰوِيْٓ اِلٰى رُكْنٍ شَدِيْدٍ

qāla lau anna lī bikum quwwatan au āwī ilā ruknin syadīd(in).

“(ඔබව ප්‍රතික්ෂේප කිරීමට) මට ශක්තියක් තිබුණා නම් හෝ ශක්තිමත් පවුලක රැකවරණය ලබා ගත හැකි නම් (ඇත්තෙන්ම මම එසේ කරමි)” යැයි ඔහු (ලූත්) පැවසීය.

قَالُوْا يٰلُوْطُ اِنَّا رُسُلُ رَبِّكَ لَنْ يَّصِلُوْٓا اِلَيْكَ فَاَسْرِ بِاَهْلِكَ بِقِطْعٍ مِّنَ الَّيْلِ وَلَا يَلْتَفِتْ مِنْكُمْ اَحَدٌ اِلَّا امْرَاَتَكَۗ اِنَّهٗ مُصِيْبُهَا مَآ اَصَابَهُمْ ۗاِنَّ مَوْعِدَهُمُ الصُّبْحُ ۗ اَلَيْسَ الصُّبْحُ بِقَرِيْبٍ

qālū yā lūṭu innā rusulu rabbika lay yaṣilū ilaika fa asri bi'ahlika biqiṭ‘im minal-laili wa lā yaltafit minkum aḥadun illamra'atak(a), innahū muṣībuhā mā aṣābahum, inna mau‘idahumuṣ-ṣubḥ(u), alaisaṣ-ṣubḥu biqarīb(in).

ඔවුන් (දේවදූතයෝ) මෙසේ පැවසූහ: “ඕ ලූත්! අපි ඔබේ දෙවියන්ගේ දූතයෝ වෙමු. ඔවුන් ඔබට හානියක් නොකරනු ඇත. එබැවින් රාත්‍රියේ අවසානයේ ඔබේ පවුලේ අය සමඟ පිටතට යන්න. ඔබේ බිරිඳ හැර ඔබෙන් කිසිවෙකු ආපසු හැරී නොබලන්න. ඔවුන්ට සිදු වූ වධයෙන් ඇය නිසැකවම පීඩාවට පත් වනු ඇත. ඔවුන්ගේ වධහිංසා කාලය අලුයම වේ. අලුයම ආසන්න නොවේද?”

فَلَمَّا جَاۤءَ اَمْرُنَا جَعَلْنَا عَالِيَهَا سَافِلَهَا وَاَمْطَرْنَا عَلَيْهَا حِجَارَةً مِّنْ سِجِّيْلٍ مَّنْضُوْدٍ

falammā jā'a amrunā ja‘alnā ‘āliyahā sāfilahā wa amṭarnā ‘alaihā ḥijāratam min sijjīlim manḍūd(in).

එබැවින් අපගේ තීන්දුව පැමිණි විට, අපි ලූත්ගේ ජනයාගේ දේශය පෙරළා දැමුවෙමු, තවද අපි ඔවුන් මත දැවෙන පොළොවෙන් ගල් වර්ෂාවක් වැස්සෙමු.

مُسَوَّمَةً عِنْدَ رَبِّكَۗ وَمَا هِيَ مِنَ الظّٰلِمِيْنَ بِبَعِيْدٍ ࣖ

musawwamatan ‘inda rabbik(a) wa mā hiya minaẓ-ẓālimīna biba‘īd(in).

එය ඔබගේ දෙවියන්ගෙන් සංඥාවක් ලෙස දෙනු ලැබීය. තවද දඬුවම අපරාධකරුගෙන් බොහෝ දුරස් නොවේ.

۞ وَاِلٰى مَدْيَنَ اَخَاهُمْ شُعَيْبًا ۗقَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗ ۗوَلَا تَنْقُصُوا الْمِكْيَالَ وَالْمِيْزَانَ اِنِّيْٓ اَرٰىكُمْ بِخَيْرٍ وَّاِنِّيْٓ اَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ مُّحِيْطٍ

wa ilā madyana akhāhum syu‘aibā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), wa lā tanquṣul-mikyāla wal-mīzāna innī arākum bikhairiw wa innī akhāfu ‘alaikum ‘ażāba yaumim muḥīṭ(in).

මද්යන් වැසියන් වෙත ඔවුන්ගේ සහෝදර ෂුඅයිබ් ව ද (අපි යැව්වෙමු). ඔහු මෙසේ පැවසීය: “මගේ ජනතාවෙනි! අල්ලාහ්ට නමස්කාර කරන්න. ඔහු හැර ඔබට වෙනත් දෙවියෙකු නැත. මිනුම සහ තරාදිය අඩු නොකරන්න. නියත වශයෙන්ම මම ඔබව යහපත් තත්ත්වයෙන් (සමෘද්ධිමත්ව) දකිමි. තවද (විනාශයේ) දිනයේදී ඔබට දඬුවම් පැමිණේ යැයි මම බිය වෙමි.

وَيٰقَوْمِ اَوْفُوا الْمِكْيَالَ وَالْمِيْزَانَ بِالْقِسْطِ وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ اَشْيَاۤءَهُمْ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ

wa yā qaumi auful-mikyāla wal-mīzāna bil-qisṭi wa lā tabkhasun-nāsa asy-yā'ahum wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).

තවද මාගේ ජනයිනි! මිනුම සහ තරාදිය සාධාරණ ලෙස ඉටු කරන්න. මිනිසුන්ට ඔවුන්ගේ අයිතිවාසිකම්වලින් හානි නොකරන්න. විනාශ කිරීමෙන් පොළොවෙහි නපුරක් ඇති නොකරන්න.

بَقِيَّتُ اللّٰهِ خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ ەۚ وَمَآ اَنَا۠ عَلَيْكُمْ بِحَفِيْظٍ

baqiyyatullāhi khairul lakum in kuntum mu'minīn(a), wa mā ana ‘alaikum biḥafīẓ(in).

ඔබ විශ්වාසවන්තයින් නම් අල්ලාහ්ගෙන් (අනුමත) ඉතිරිව ඇති දේ ඔබට වඩා හොඳය. මම ඔබ කෙරෙහි භාරකරුවෙකු නොවෙමි.

قَالُوْا يٰشُعَيْبُ اَصَلٰوتُكَ تَأْمُرُكَ اَنْ نَّتْرُكَ مَا يَعْبُدُ اٰبَاۤؤُنَآ اَوْ اَنْ نَّفْعَلَ فِيْٓ اَمْوَالِنَا مَا نَشٰۤؤُا ۗاِنَّكَ لَاَنْتَ الْحَلِيْمُ الرَّشِيْدُ

qālū yā syu‘aibu aṣalātuka ta'muruka an natruka mā ya‘budu ābā'unā au an naf‘ala fī amwālinā mā nasyā'(u), innaka la'antal-ḥalīmur-rasyīd(u).

“අහෝ ෂුඅයිබ්! අපගේ මුතුන් මිත්තන් වන්දනාමාන කළ දේ අත්හැරීමට ඔබට පවසන ඔබේ ආගමද නැතහොත් අපගේ දේපළ අපට අවශ්‍ය ආකාරයට කළමනාකරණය කිරීම තහනම් කරන්නේද? ඇත්ත වශයෙන්ම, ඔබ සැබවින්ම ඉතා කරුණාවන්ත හා බුද්ධිමත් පුද්ගලයෙකි” යැයි ඔවුහු පැවසූහ.

قَالَ يٰقَوْمِ اَرَءَيْتُمْ اِنْ كُنْتُ عَلٰى بَيِّنَةٍ مِّنْ رَّبِّيْ وَرَزَقَنِيْ مِنْهُ رِزْقًا حَسَنًا وَّمَآ اُرِيْدُ اَنْ اُخَالِفَكُمْ اِلٰى مَآ اَنْهٰىكُمْ عَنْهُ ۗاِنْ اُرِيْدُ اِلَّا الْاِصْلَاحَ مَا اسْتَطَعْتُۗ وَمَا تَوْفِيْقِيْٓ اِلَّا بِاللّٰهِ ۗعَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَاِلَيْهِ اُنِيْبُ

qāla yā qaumi ara'aitum in kuntu ‘alā bayyinatim mir rabbī wa razaqanī minhu rizqan ḥasanaw wa mā urīdu an ukhālifakum ila mā anhākum ‘anh(u), in urīdu illal-iṣlāḥa mastaṭa‘t(u), wa mā taufīqī illā billāh(i), ‘alaihi tawakkaltu wa ilaihi unīb(u).

ඔහු (ෂුඅයිබ්) මෙසේ කීවේය: “මගේ ජනයිනි! මට මගේ ස්වාමියාගෙන් පැහැදිලි සාක්ෂි තිබේ නම් සහ ඔහු මට වාසනාව ලබා දී තිබේද (ඔහුගේ නියෝග කඩ කිරීම සුදුසුද)? මම ඔබට තහනම් කළ දෙයින් ඔබට බාධා කිරීමට මම අදහස් නොකරමි. මට තවමත් හැකි තාක් කල් (දියුණු කිරීමට) මම අදහස් කරමි. තවද මම අනුගමනය කරන මඟ පෙන්වීම අල්ලාහ්ගෙන් පමණි. මම ඔහු කෙරෙහි විශ්වාසය තබමි, ඔහු වෙතම මම නැවත යමි.

وَيٰقَوْمِ لَا يَجْرِمَنَّكُمْ شِقَاقِيْٓ اَنْ يُّصِيْبَكُمْ مِّثْلُ مَآ اَصَابَ قَوْمَ نُوْحٍ اَوْ قَوْمَ هُوْدٍ اَوْ قَوْمَ صٰلِحٍ ۗوَمَا قَوْمُ لُوْطٍ مِّنْكُمْ بِبَعِيْدٍ

wa yā qaumi lā yajrimannakum syiqāqī ay yuṣībakum miṡlu mā aṣāba qauma nūḥin au qauma hūdin au qauma ṣāliḥ(in), wa mā qaumu lūṭim minkum biba‘īd(in).

තවද මාගේ ජනයිනි! (ඔබ සහ මා අතර ඇති වූ ගැටුම) ඔබලාට පාපයක් කිරීමට හේතු නොවිය යුතුය. එවිට නූහ්ගේ ජනයාට, හූද්ගේ ජනයාට හෝ සාලිහ්ගේ ජනයාට සිදු වූ පරිදි ඔබලාට ද වධ හිංසා කරනු ලැබේ. ලූත්ගේ ජනයා ඔබලාගෙන් බොහෝ දුරස් නොවූහ.

وَاسْتَغْفِرُوْا رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوْبُوْٓا اِلَيْهِ ۗاِنَّ رَبِّيْ رَحِيْمٌ وَّدُوْدٌ

wastagfirū rabbakum ṡumma tūbū ilaih(i), inna rabbī raḥīmuw wadūd(un).

තවද නුඹලාගේ ස්වාමියාගෙන් සමාව අයැද, පසුව ඔහු වෙත පසුතැවිලි වන්න. නියත වශයෙන්ම මාගේ ස්වාමියා ඉතාමත් දයාවන්තය, ඉතාමත් දයාවන්තය.”

قَالُوْا يٰشُعَيْبُ مَا نَفْقَهُ كَثِيْرًا مِّمَّا تَقُوْلُ وَاِنَّا لَنَرٰىكَ فِيْنَا ضَعِيْفًا ۗوَلَوْلَا رَهْطُكَ لَرَجَمْنٰكَ ۖوَمَآ اَنْتَ عَلَيْنَا بِعَزِيْزٍ

qālū yā syu‘aibu mā nafqahu kaṡīram mimmā taqūlu wa innā lanarāka fīnā ḍa‘īfā(n), wa lau lā rahṭuka larajamnāk(a), wa anta ‘alainā bi‘azīz(in).

"ඕ සුයිබ්! ඔබ කියන දේ අපට එතරම් තේරෙන්නේ නැහැ, නමුත් ඇත්ත වශයෙන්ම අපි ඔබව අප අතරින් දුර්වලම පුද්ගලයා ලෙස දකිනවා. ඔබේ පවුලේ අය නොසිටියා නම්, ඔබ අපගේ කවයේ බලගතු පුද්ගලයෙකු නොවුනත්, අපි ඔබට ගල් ගසන්න තිබුණා." ඔවුන් පැවසුවා.

قَالَ يٰقَوْمِ اَرَهْطِيْٓ اَعَزُّ عَلَيْكُمْ مِّنَ اللّٰهِ ۗوَاتَّخَذْتُمُوْهُ وَرَاۤءَكُمْ ظِهْرِيًّا ۗاِنَّ رَبِّيْ بِمَا تَعْمَلُوْنَ مُحِيْطٌ

qāla yā qaumi arahṭī a‘azzu ‘alaikum minallāh(i), wattakhażtumūhu warā'akum ẓihriyyā(n), inna rabbī bimā ta‘malūna muḥīṭ(un).

ඔහු (ෂුඅයිබ්) මෙසේ පිළිතුරු දුන්නේය. “මගේ ජනතාවෙනි! ඔබ අල්ලාහ්ව (නොසලකා හැර) අත්හැරියද, ඔබ සිතන පරිදි මගේ පවුල අල්ලාහ්ට වඩා ගෞරවනීයද? මාගේ ස්වාමියාගේ දැනුමට ඔබ කරන දේ ඇතුළත් බව ඔබ දැන ගනු.

وَيٰقَوْمِ اعْمَلُوْا عَلٰى مَكَانَتِكُمْ اِنِّيْ عَامِلٌ ۗسَوْفَ تَعْلَمُوْنَۙ مَنْ يَّأْتِيْهِ عَذَابٌ يُّخْزِيْهِ وَمَنْ هُوَ كَاذِبٌۗ وَارْتَقِبُوْٓا اِنِّيْ مَعَكُمْ رَقِيْبٌ

wa yā qaumi‘malū ‘alā makānatikum innī ‘āmil(un), saufa ta‘lamūn(a), may ya'tīhi ‘ażābuy yukhzīhi wa man huwa kāżib(un), wartaqibū innī ma‘akum raqīb(un).

මාගේ ජනයිනි! ඔබේ හැකියාව අනුව ඔබ කරන්න. නියත වශයෙන්ම මමත් එසේ කරමි. නින්දිත දඬුවමට ලක්වන්නේ කවුද සහ බොරු කියන්නේ කවුද යන්න පසුව ඔබ දැන ගනු ඇත. තවද රැඳී සිටින්න! නියත වශයෙන්ම මම ඔබ සමඟ බලා සිටින්නෙමි.

وَلَمَّا جَاۤءَ اَمْرُنَا نَجَّيْنَا شُعَيْبًا وَّالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَهٗ بِرَحْمَةٍ مِّنَّاۚ وَاَخَذَتِ الَّذِيْنَ ظَلَمُوا الصَّيْحَةُ فَاَصْبَحُوْا فِيْ دِيَارِهِمْ جٰثِمِيْنَۙ

wa lammā jā'a amrunā najjainā syu‘aibaw wal-lażīna amanū ma‘ahū biraḥmatim minnā, wa akhażatil-lażīna ẓalamuṣ-ṣaiḥatu fa aṣbaḥū fī diyārihim jāṡimīn(a).

අපගේ තීන්දුව පැමිණි විට, ෂුඅයිබ් සහ ඔහු සමඟ විශ්වාස කළ අයව අපගේ දයාවෙන් බේරා ගත්තෙමු. අපරාධ කළ ජනයා ගිගුරුම් හඬින් විනාශ වී, ඔවුන්ගේ නිවෙස්වලම වැතිරී මිය යන අතරතුර,

كَاَنْ لَّمْ يَغْنَوْا فِيْهَا ۗ اَلَا بُعْدًا لِّمَدْيَنَ كَمَا بَعِدَتْ ثَمُوْدُ ࣖ

ka allam yagnau fīhā, alā bu‘dal limadyana kamā ba‘idat ṡamūd(u).

ඔවුන් කිසිදා එම ස්ථානයේ ජීවත් නොවූවාක් මෙන්. මතක තබා ගන්න, සමුද් වැසියන් විනාශ වූ ආකාරයටම මද්යන් වැසියන්ද විනාශ වනු ඇත.

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا مُوْسٰى بِاٰيٰتِنَا وَسُلْطٰنٍ مُّبِيْنٍۙ

wa laqad arsalnā mūsā bi'āyātinā wa sulṭānim mubīn(in).

තවද නියත වශයෙන්ම අපි මූසාව අපගේ සංඥා (බලය) හා පැහැදිලි සාධක සමඟ යැව්වෙමු.

اِلٰى فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهٖ فَاتَّبَعُوْٓا اَمْرَ فِرْعَوْنَ ۚوَمَآ اَمْرُ فِرْعَوْنَ بِرَشِيْدٍ

ilā fir‘auna wa mala'ihī fattaba‘ū amra fir‘aun(a), wa mā amru fir‘auna birasyīd(in).

ෆිර්අවුන් සහ ඔහුගේ ජනතාවගේ ප්‍රධානීන් වෙත, නමුත් ෆිර්අවුන්ගේ නියෝග නිවැරදි නොවූවත්, ඔවුහු ෆිර්අවුන්ගේ නියෝග අනුගමනය කළහ.

يَقْدُمُ قَوْمَهٗ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ فَاَوْرَدَهُمُ النَّارَ ۗوَبِئْسَ الْوِرْدُ الْمَوْرُوْدُ

yaqdumu qaumahū yaumal-qiyāmati fa auradahumun-nār(a), wa bi'sal-wirdul-maurūd(u).

ඔහු (ෆිර්අවුන්) මළවුන් කෙරෙන් නැගිටුවනු ලබන දිනයේදී තම ජනතාවට ඉදිරියෙන් ගමන් කර, පසුව ඔවුන් නිරයට ගෙන ගියේය. නිරය යනු ඇතුළු වීමට ඉතාමත් නරක ස්ථානයයි.

وَاُتْبِعُوْا فِيْ هٰذِهٖ لَعْنَةً وَّيَوْمَ الْقِيٰمَةِۗ بِئْسَ الرِّفْدُ الْمَرْفُوْدُ

wa utbi‘ū fī hāżihī la‘nataw wa yaumal-qiyāmah(ti), bi'sar-rifdul-marfūd(u).

තවද (ලෝකයේ) සහ (ඒ ආකාරයෙන්ම) නැවත නැඟිටීමේ දිනයේදී ශාපයන් ඔවුන් පසුපස එනු ලැබේ. (අනාතෙම) යනු ලබා දී ඇති නරකම ත්‍යාගයයි.

ذٰلِكَ مِنْ اَنْۢبَاۤءِ الْقُرٰى نَقُصُّهٗ عَلَيْكَ مِنْهَا قَاۤىِٕمٌ وَّحَصِيْدٌ

Żālika min ambā'il-qurā naquṣṣuhū ‘alaika minhā qā'imuw wa ḥaṣīd(un).

(නබි මුහම්මද්!) අපි ඔබට පැවසූ (විනාශ වූ) නගර පිළිබඳ පුවත් මේවාය. ඒවායින් සමහරක් තවමත් ඒවායේ සලකුණු ඇති අතර, සමහරක් විනාශ වී ඇත.

وَمَا ظَلَمْنٰهُمْ وَلٰكِنْ ظَلَمُوْٓا اَنْفُسَهُمْ فَمَآ اَغْنَتْ عَنْهُمْ اٰلِهَتُهُمُ الَّتِيْ يَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ مِنْ شَيْءٍ لَّمَّا جَاۤءَ اَمْرُ رَبِّكَۗ وَمَا زَادُوْهُمْ غَيْرَ تَتْبِيْبٍ

wa mā ẓalamnāhum wa lākin ẓalamū anfusahum famā agnat ‘anhum ālihatuhumul-latī yad‘ūna min dūnillāhi min syai'il lammā jā'a amru rabbik(a), wa mā zādūhum gaira tatbīb(in).

අපි ඔවුන්ට වරදක් කළේ නැත, නමුත් ඔවුන් තමන්ටම වරදක් කර ගත්හ. එබැවින් ඔබගේ දෙවියන්ගේ දඬුවම පැමිණි විට, අල්ලාහ් හැර ඔවුන් නැමදූ දේ ඔවුන්ට කිසිඳු ඵලක් නොවීය. එය ඔවුන්ගේ විනාශය වැඩි කළේය.

وَكَذٰلِكَ اَخْذُ رَبِّكَ اِذَآ اَخَذَ الْقُرٰى وَهِيَ ظَالِمَةٌ ۗاِنَّ اَخْذَهٗٓ اَلِيْمٌ شَدِيْدٌ

wa każālika akhżu rabbika iżā akhażal-qurā wa hiya ẓālimah(tun), inna akhżahū alīmun syadīd(un).

තවද, ඔබගේ දෙවියන්ගේ දඬුවම එයයි, ඔහු අසාධාරණකම් කරන රටවල ජනතාවට දඬුවම් කරන විට. නියත වශයෙන්ම ඔහුගේ දඬුවම ඉතා වේදනාකාරී, ඉතා දරුණුය.

اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لِّمَنْ خَافَ عَذَابَ الْاٰخِرَةِ ۗذٰلِكَ يَوْمٌ مَّجْمُوْعٌۙ لَّهُ النَّاسُ وَذٰلِكَ يَوْمٌ مَّشْهُوْدٌ

inna fī żālika la'āyatal liman khāfa ‘ażābal-ākhirah(ti), żālika yaumum majmū‘(un), lahun-nāsu wa żālika yaumum masyhūd(un).

නියත වශයෙන්ම මෙහි මරණින් මතු ජීවිතයේ දඬුවමට බිය වන අයට පාඩමක් තිබිය යුතුය. එය සියලු මිනිසුන් (ගණන් කිරීම සඳහා) එක්රැස් කරන දිනය වන අතර එය (සියලු ජීවීන් විසින් සාක්ෂි දරන දිනය) වේ.

وَمَا نُؤَخِّرُهٗٓ اِلَّا لِاَجَلٍ مَّعْدُوْدٍۗ

wa mā nu'akhkhiruhū illā li'ajalim ma‘dūd(in).

තවද අපි නියමිත කාලයක් එනතුරු ප්‍රමාද නොකරන්නෙමු.

يَوْمَ يَأْتِ لَا تَكَلَّمُ نَفْسٌ اِلَّا بِاِذْنِهٖۚ فَمِنْهُمْ شَقِيٌّ وَّسَعِيْدٌ

yauma ya'ti lā takallamu nafsun illā bi'iżnih(ī), fa minhum syaqiyyuw wa sa‘īd(un).

ඒ දවස පැමිණි විට, ඔහුගේ අවසරයෙන් මිස කිසිවෙකු කතා නොකරනු ඇත; එබැවින් ඔවුන්ගෙන් සමහරක් දුක්ඛිත වන අතර තවත් සමහරු සතුටු වනු ඇත.

فَاَمَّا الَّذِيْنَ شَقُوْا فَفِى النَّارِ لَهُمْ فِيْهَا زَفِيْرٌ وَّشَهِيْقٌۙ

fa ammal-lażīna syaqū fa fin-nāri lahum fīhā zafīruw wa syahīq(un).

එබැවින් දුක්ඛිත වූවන් (ඔවුන්ගේ ස්ථානය) නිරයේ ය, එහිදී ඔවුන් කෙඳිරිගාමින් හුස්ම හෙළති, හුස්ම හෙළති.

خٰلِدِيْنَ فِيْهَا مَا دَامَتِ السَّمٰوٰتُ وَالْاَرْضُ اِلَّا مَا شَاۤءَ رَبُّكَۗ اِنَّ رَبَّكَ فَعَّالٌ لِّمَا يُرِيْدُ

khālidīna fīhā mā dāmatis-samāwātu wal-arḍu illā mā syā'a rabbuk(a), inna rabbaka fa‘‘ālul limā yurīd(u).

ඔබගේ ස්වාමියා (වෙනත් ආකාරයකින්) අදහස් නොකළහොත්, අහස සහ පොළොව ඇති තාක් කල් ඔවුන් එහි රැඳී සිටිනු ඇත. නියත වශයෙන්ම ඔබගේ ස්වාමියා තමා කැමති දේ ක්‍රියාත්මක කරන්නා වේ.

۞ وَاَمَّا الَّذِيْنَ سُعِدُوْا فَفِى الْجَنَّةِ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا مَا دَامَتِ السَّمٰوٰتُ وَالْاَرْضُ اِلَّا مَا شَاۤءَ رَبُّكَۗ عَطَاۤءً غَيْرَ مَجْذُوْذٍ

wa ammal-lażīna su‘idū fa fil-jannati khālidīna fīhā mā dāmatis-samāwātu wal-arḍu illā mā syā'a rabbuk(a), ‘aṭā'an gaira majżūż(in).

තවද සතුටු වන්නන් සම්බන්ධයෙන් ගත් කල, (ඔවුන්ගේ ස්ථානය) ස්වර්ගයෙහිය; ඔබගේ ස්වාමියා (වෙනත් ආකාරයකින්) අදහස් නොකළහොත්, අහස සහ පොළොව ඇති තාක් කල් ඔවුන් එහි රැඳී සිටිනු ඇත; කිසිදා නිම නොවන තෑග්ගක් ලෙස.

فَلَا تَكُ فِيْ مِرْيَةٍ مِّمَّا يَعْبُدُ هٰٓؤُلَاۤءِ ۗمَا يَعْبُدُوْنَ اِلَّا كَمَا يَعْبُدُ اٰبَاۤؤُهُمْ مِّنْ قَبْلُ ۗوَاِنَّا لَمُوَفُّوْهُمْ نَصِيْبَهُمْ غَيْرَ مَنْقُوْصٍ ࣖ

falā taku fī miryatim mimmā ya‘budu hā'ulā'(i), mā ya‘budūna illā kamā ya‘budu ābā'uhum min qabl(u), wa innā lamuwaffūhum naṣībahum gaira manqūṣ(in).

එබැවින් (මුහම්මද්) ඔවුන් නමදින දේ ගැන ඔබ සැක නොකළ යුතුය. ඔවුන්ගේ මුතුන් මිත්තන් නමස්කාර කළ ආකාරයටම ඔවුන්ද නමස්කාර කරති. අපි ඔවුන්ට එරෙහිව අපගේ පළිගැනීම් (අඩු කිරීමකින් තොරව) නියත වශයෙන්ම සම්පූර්ණ කරන්නෙමු.

وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ فَاخْتُلِفَ فِيْهِ ۗوَلَوْلَا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِنْ رَّبِّكَ لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ ۗوَاِنَّهُمْ لَفِيْ شَكٍّ مِّنْهُ مُرِيْبٍ

wa laqad ātainā mūsal-kitāba fakhtulifa fīh(i), wa lau lā kalimatun sabaqat mir rabbika laquḍiya bainahum, wa innahum lafī syakkim minhu murīb(in).

තවද, නියත වශයෙන්ම අපි මූසාට ග්‍රන්ථය (තව්රාතය) පිරිනැමුවෙමු, ඔහු ඒ පිළිබඳව තර්ක කළේය. තවද ඔබගේ ස්වාමියාගෙන් පෙර නියෝගයක් නොතිබුනේ නම්, ඔවුන් අතර දඬුවම ක්‍රියාත්මක වන්නට තිබුණි. නියත වශයෙන්ම, ඔවුන් (මක්කාවේ අවිශ්වාසකයින්) ඒ පිළිබඳව සැබවින්ම සැකයෙන් හා සැකයෙන් සිටිති (කුර්ආනය).

وَاِنَّ كُلًّا لَّمَّا لَيُوَفِّيَنَّهُمْ رَبُّكَ اَعْمَالَهُمْ ۗاِنَّهٗ بِمَا يَعْمَلُوْنَ خَبِيْرٌ

wa inna kullan lammā layuwaffiyannahum rabbuka a‘mālahum, innahū bimā ya‘malūna khabīr(un).

තවද නියත වශයෙන්ම (විවාද ඇති) සෑම කෙනෙකුටම ඔබගේ ස්වාමියා ඔවුන්ගේ ක්‍රියාවන්ට අනුව ඔවුන්ට පූර්ණ ඵලවිපාක ලබා දෙනු ඇත. නියත වශයෙන්ම ඔහු ඔවුන් කරන දේ ගැන ඉතා සැලකිලිමත්ය.

فَاسْتَقِمْ كَمَآ اُمِرْتَ وَمَنْ تَابَ مَعَكَ وَلَا تَطْغَوْاۗ اِنَّهٗ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ

fastaqim kamā umirta wa man tāba ma‘aka wa lā taṭgau, innahū bimā ta‘malūna baṣīr(un).

එබැවින් ඔබ (මුහම්මද්) තුමාණන්ටත්, ඔබ සමඟ පසුතැවිලි වී සීමාවන් ඉක්මවා නොයන අයටත් අණ කර ඇති පරිදි (යහපත් මාර්ගයේ) රැඳී සිටින්න. නියත වශයෙන්ම ඔහු ඔබ කරන දේ සර්වබලධාරී ය.

وَلَا تَرْكَنُوْٓا اِلَى الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا فَتَمَسَّكُمُ النَّارُۙ وَمَا لَكُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ مِنْ اَوْلِيَاۤءَ ثُمَّ لَا تُنْصَرُوْنَ

wa lā tarkanū ilal-lażīna ẓalamū fa tamassakumun-nār(u), wa mā lakum min dūnillāhi min auliyā'a ṡumma lā tunṣarūn(a).

අල්ලාහ් හැර ඔබට උදව් කරන්නෙකු නොමැති වුවද, ඔබව නිරයේ ගින්නෙන් ස්පර්ශ කරන අය කෙරෙහි ඔබ නැඹුරු නොවනු ඇත. එවිට ඔබට උදව් කරනු නොලැබේ.

وَاَقِمِ الصَّلٰوةَ طَرَفَيِ النَّهَارِ وَزُلَفًا مِّنَ الَّيْلِ ۗاِنَّ الْحَسَنٰتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّاٰتِۗ ذٰلِكَ ذِكْرٰى لِلذّٰكِرِيْنَ

wa aqimiṣ-ṣalāta ṭarafayin-nahāri wa zulafam minal-lail(i), innal-ḥasanāti yużhibnas-sayyi'āt(i), żālika żikrā liż-żākirīn(a).

දහවල් දෙකෙහිම (උදෑසන සහ සවස) සහ රාත්‍රියේ ආරම්භයේදී සලාත් ඉටු කරන්න. යහපත් ක්‍රියාවන් වැරදි මකා දමයි. (අල්ලාහ්ව) සැමවිටම සිහිපත් කරන අයට එය අනතුරු ඇඟවීමකි.

وَاصْبِرْ فَاِنَّ اللّٰهَ لَا يُضِيْعُ اَجْرَ الْمُحْسِنِيْنَ

waṣbir fa innallāha lā yaḍī‘u ajral-muḥsinīn(a).

තවද ඉවසිලිවන්තව සිටින්න. මක්නිසාද යත් නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ් යහපත් ක්‍රියා කරන්නන්ගේ විපාක නාස්ති නොකරන බැවිනි.

فَلَوْلَا كَانَ مِنَ الْقُرُوْنِ مِنْ قَبْلِكُمْ اُولُوْا بَقِيَّةٍ يَّنْهَوْنَ عَنِ الْفَسَادِ فِى الْاَرْضِ اِلَّا قَلِيْلًا مِّمَّنْ اَنْجَيْنَا مِنْهُمْ ۚوَاتَّبَعَ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مَآ اُتْرِفُوْا فِيْهِ وَكَانُوْا مُجْرِمِيْنَ

fa lau lā kāna minal-qurūni min qablikum ulū baqiyyatiy yanhauna ‘anil-fasādi fil-arḍi illā qalīlam mimman anjainā minhum, wattaba‘al-lażīna ẓalamū mā utrifū fīhi wa kānū mujrimīn(a).

ඉතින් අපි බේරාගත් අයගෙන් ස්වල්ප දෙනෙකු හැර, ඔබට පෙර සිටි මිනිසුන් අතර කිසිවෙකු පොළොවෙහි කලහකම් තහනම් කිරීමේ ගුණාංගය නොතිබුනේ ඇයි? තවද අසාධාරණ මිනිසුන් සැප සම්පත් සහ සුඛෝපභෝගීත්වය ගැන පමණක් සැලකිලිමත් වෙති. තවද ඔවුන් පව්කාරයෝය.

وَمَا كَانَ رَبُّكَ لِيُهْلِكَ الْقُرٰى بِظُلْمٍ وَّاَهْلُهَا مُصْلِحُوْنَ

wa mā kāna rabbuka liyuhlikal-qurā biẓulmiw wa ahluhā muṣliḥūn(a).

තවද, එහි වැසියන් යහපත් ජනතාවක් වන තාක් කල්, ඔබගේ ස්වාමියා රටවල් අසාධාරණ ලෙස විනාශ නොකරනු ඇත.

وَلَوْ شَاۤءَ رَبُّكَ لَجَعَلَ النَّاسَ اُمَّةً وَّاحِدَةً وَّلَا يَزَالُوْنَ مُخْتَلِفِيْنَۙ

wa lau syā'a rabbuka laja‘alan-nāsa ummataw wāḥidataw wa lā yazālūna mukhtalifīn(a).

ඔබගේ දෙවියන් අදහස් කළේ නම්, ඔහු මිනිසුන්ව එකම සමූහයක් බවට පත් කරන්න තිබුණි. නමුත් ඔවුන් සැමවිටම (මතයෙන්) වෙනස් වෙති.

اِلَّا مَنْ رَّحِمَ رَبُّكَ ۗوَلِذٰلِكَ خَلَقَهُمْ ۗوَتَمَّتْ كَلِمَةُ رَبِّكَ لَاَمْلَـَٔنَّ جَهَنَّمَ مِنَ الْجِنَّةِ وَالنَّاسِ اَجْمَعِيْنَ

illā mar raḥima rabbuk(a), wa liżālika khalaqahum, wa tammat kalimatu rabbika la'amla'anna jahannama minal-jinnati wan-nāsi ajma‘īn(a).

ඔබගේ ස්වාමියා කරුණාව දැක්වූ අය හැර. අල්ලාහ් ඔවුන්ව මැව්වේ ඒ සඳහාය. ඔබගේ ස්වාමියාගේ වාක්‍යය (තීරණය) එලෙසම පවතී, "මම නියත වශයෙන්ම සියලු ජින්වරුන්ගෙන් සහ මිනිසුන්ගෙන් (අකීකරු) නිරය පුරවන්නෙමි."

وَكُلًّا نَّقُصُّ عَلَيْكَ مِنْ اَنْۢبَاۤءِ الرُّسُلِ مَا نُثَبِّتُ بِهٖ فُؤَادَكَ وَجَاۤءَكَ فِيْ هٰذِهِ الْحَقُّ وَمَوْعِظَةٌ وَّذِكْرٰى لِلْمُؤْمِنِيْنَ

wa kullan naquṣṣu ‘alaika min ambā'ir-rusuli mā nuṡabbitu bihī fu'ādaka wa jā'aka fī hāżihil-ḥaqqu wa mau‘iẓatuw wa żikrā lil-mu'minīn(a).

තවද, (මුහම්මද් නබිතුමාණෙනි) අපෝස්තුළුවරුන්ගේ සියලු කථා, අපි ඔබට (ඔබට) පවසන්නෙමු, එවිට එම කථා මගින් අපි ඔබේ හදවත් ශක්තිමත් කරන්නෙමු; තවද එහි ඔබට (සියලු) සත්‍යය, උපදෙස සහ විශ්වාස කරන්නන්ට අනතුරු ඇඟවීම ලබා දී ඇත.

وَقُلْ لِّلَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ اعْمَلُوْا عَلٰى مَكَانَتِكُمْۗ اِنَّا عٰمِلُوْنَۙ

wa qul lil-lażīna lā yu'minūna‘malū ‘alā makānatikum, innā ‘āmilūn(a).

(මුහම්මද්) විශ්වාස නොකළ අයට මෙසේ පවසන්න: “ඔබ ඔබේ ස්ථාවරය අනුව කටයුතු කරන්න; අපිත් කරන්නෙමු.

وَانْتَظِرُوْاۚ اِنَّا مُنْتَظِرُوْنَ

wantaẓirū innā muntaẓirūn(a).

තවද බලා සිටිනු. නියත වශයෙන්ම අපිද බලා සිටින අය අතර වෙමු."

وَلِلّٰهِ غَيْبُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَاِلَيْهِ يُرْجَعُ الْاَمْرُ كُلُّهٗ فَاعْبُدْهُ وَتَوَكَّلْ عَلَيْهِۗ وَمَا رَبُّكَ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُوْنَ ࣖ

wa lillāhi gaibus-samāwāti wal-arḍi wa ilaihi yurja‘ul-amru kulluhū fa‘budhu wa tawakkal ‘alaih(i), wa mā rabbuka bigāfilin ‘ammā ta‘malūn(a).

අහස් හා පොළොවෙහි රහස් අල්ලාහ් සතුය. සියලු කටයුතු ඔහු වෙතම යොමු කරනු ලැබේ. එබැවින් ඔහුට නමස්කාර කර ඔහු කෙරෙහි විශ්වාසය තබන්න. තවද ඔබ කරන දේ ඔබේ ස්වාමියා නොදැන සිටින්නේ නැත.