اِقْتَرَبَ لِلنَّاسِ حِسَابُهُمْ وَهُمْ فِيْ غَفْلَةٍ مُّعْرِضُوْنَ ۚ

iqtaraba lin-nāsi ḥisābuhum wa hum fī gaflatim mu‘riḍūn(a).

මිනිසුන් තම ක්‍රියාවන් ගණනය කිරීමට සමීප වී ඇති අතර, ඔවුන් (මෙලොව) නොසලකා හරිමින්, (පරලොවෙන්) ඉවත් වෙමින් සිටිති.

مَا يَأْتِيْهِمْ مِّنْ ذِكْرٍ مِّنْ رَّبِّهِمْ مُّحْدَثٍ اِلَّا اسْتَمَعُوْهُ وَهُمْ يَلْعَبُوْنَ ۙ

mā ya'tīhim min żikrim mir rabbihim muḥdaṡin illastama‘ūhu wa hum yal‘abūn(a).

දෙවියන් වහන්සේගෙන් ඔවුන්ට නව වාක්‍යයක් පහළ කරන සෑම අවස්ථාවකම, ඔවුන් සෙල්ලම් කරමින් එයට සවන් දෙති.

لَاهِيَةً قُلُوْبُهُمْۗ وَاَسَرُّوا النَّجْوَىۖ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْاۖ هَلْ هٰذَآ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُكُمْۚ اَفَتَأْتُوْنَ السِّحْرَ وَاَنْتُمْ تُبْصِرُوْنَ

lāhiyatan qulūbuhum, wa asarrun-najwal-lażīna ẓalamū, hal hāżā illā basyarum miṡlukum, afa ta'tūnas-siḥra wa antum tubṣirūn(a).

ඔවුන්ගේ හදවත් නොසැලකිලිමත් තත්ත්වයක පවතී. තවද අපරාධකරුවෝ තම කතාබහ සඟවා ගනිමින් මෙසේ පවසති. "(මුහම්මද්) මොහු ඔබ වැනි මිනිසෙකි. ඔබ එය දුටු විට ඔබ සූනියම පිළිගත්තාද?"

قٰلَ رَبِّيْ يَعْلَمُ الْقَوْلَ فِى السَّمَاۤءِ وَالْاَرْضِۖ وَهُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ

qāla rabbī ya‘lamul-qaula fis-samā'i wal-arḍ(i), wa huwas-samī‘ul-‘alīm(u).

ඔහු (මුහම්මද්) මෙසේ පැවසීය, “මාගේ ස්වාමියා අහස්වල සහ පොළොවේ ඇති (සියලු) වචන දනී, තවද ඔහු සියල්ල අසන්නා, සියල්ල දන්නාය!”

بَلْ قَالُوْٓا اَضْغَاثُ اَحْلَامٍۢ بَلِ افْتَرٰىهُ بَلْ هُوَ شَاعِرٌۚ فَلْيَأْتِنَا بِاٰيَةٍ كَمَآ اُرْسِلَ الْاَوَّلُوْنَ

bal qālū aḍgāṡu aḥlāmim baliftarāhu bal huwa syā‘ir(un), falya'tinā bi'āyatin kamā ursilal-awwalūn(a).

“(අල් කුර්ආනය) ව්‍යාකූල සිහිනවල ඵලයකි, නැතහොත් ඔහුගේ (මුහම්මද් තුමාගේ) ගොතන ලද කෘතිවල ප්‍රතිඵලයකි, නැතහොත් ඔහු කවියෙකු පමණක් වුවද, පෙර යවන ලද අපොස්තුළුවරුන් මෙන් අපටත් ලකුණක් (සාක්ෂි) ගෙන එනු ලැබේවා” යනුවෙන් ඔවුහු පැවසූහ.

مَآ اٰمَنَتْ قَبْلَهُمْ مِّنْ قَرْيَةٍ اَهْلَكْنٰهَاۚ اَفَهُمْ يُؤْمِنُوْنَ

mā āmanat qablahum min qaryatin ahlaknāhā, afahum yu'minūn(a).

අපි විනාශ කළ දේශයක වැසියන්, (අපි සාක්ෂි යවා තිබුණත්) ඔවුන් විශ්වාස කළේ නැත. ඔවුන් විශ්වාස කරයිද?

وَمَآ اَرْسَلْنَا قَبْلَكَ اِلَّا رِجَالًا نُّوْحِيْٓ اِلَيْهِمْ فَسْـَٔلُوْٓا اَهْلَ الذِّكْرِ اِنْ كُنْتُمْ لَا تَعْلَمُوْنَ

wa mā arsalnā qablaka illā rijālan nūḥī ilaihim fas'alū ahlaż-żikri in kuntum lā ta‘lamūn(a).

ඔබට පෙර අපි (දූතයින්) කිහිප දෙනෙකුව යැව්වේ නැත, නමුත් අපි ඔවුන්ට හෙළිදරව් කිරීම් ලබා දුන්නෙමු. එබැවින් ඔබ නොදන්නේ නම් දැනුම ඇති කෙනෙකුගෙන් විමසන්න.

وَمَا جَعَلْنٰهُمْ جَسَدًا لَّا يَأْكُلُوْنَ الطَّعَامَ وَمَا كَانُوْا خٰلِدِيْنَ

wa mā ja‘alnāhum jasadal lā ya'kulūnaṭ-ṭa‘āma wa mā kānū khālidīn(a).

තවද අපි ඔවුන් (දූතයින්) ආහාර නොගන්නා ශරීරයක් ලෙස නිර්මාණය නොකළෙමු. තවද ඔවුන් සදාකාලිකව ජීවත් නොවේ.

ثُمَّ صَدَقْنٰهُمُ الْوَعْدَ فَاَنْجَيْنٰهُمْ وَمَنْ نَّشَاۤءُ وَاَهْلَكْنَا الْمُسْرِفِيْنَ

Ṡumma ṣadaqnāhumul-wa‘da fa anjaināhum wa man nasyā'u wa ahlaknal-musrifīn(a).

පසුව අපි ඔවුන්ට පොරොන්දු වූ දෙය ඉටු කළෙමු. එබැවින් අපි ඔවුන්වද අප කැමති අයවද බේරා ගත්තෙමු. තවද, සීමාව ඉක්මවා ගිය අයව විනාශ කළෙමු.

لَقَدْ اَنْزَلْنَآ اِلَيْكُمْ كِتٰبًا فِيْهِ ذِكْرُكُمْۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ ࣖ

laqad anzalnā ilaikum kitāban fīhi żikrukum, afalā ta‘qilūn(a).

නියත වශයෙන්ම අපි ඔබට අවවාදයක් ඇති ග්‍රන්ථයක් (අල් කුර්ආනය) පහළ කර ඇත්තෙමු. එබැවින් ඔබ තේරුම් නොගන්නෙහිද?

وَكَمْ قَصَمْنَا مِنْ قَرْيَةٍ كَانَتْ ظَالِمَةً وَّاَنْشَأْنَا بَعْدَهَا قَوْمًا اٰخَرِيْنَ

wa kam qaṣamnā min qaryatin kānat ẓālimataw wa ansya'nā ba‘dahā qauman ākharīn(a).

අපි කොපමණ අපරාධකාරී රටවල් විනාශ කර ඇත්තෙමුද, ඔවුන්ගෙන් පසු තවත් පරම්පරාවක් (ඔවුන් වෙනුවට) නිර්මාණය කළෙමුද?

فَلَمَّآ اَحَسُّوْا بَأْسَنَآ اِذَا هُمْ مِّنْهَا يَرْكُضُوْنَ ۗ

falammā aḥassū ba'sanā iżā hum minhā yarkuḍūn(a).

එබැවින් ඔවුන්ට අපගේ දඬුවම දැනුණු විට, ඔවුන් හදිසියේම එයින් පලා ගියහ.

لَا تَرْكُضُوْا وَارْجِعُوْٓا اِلٰى مَآ اُتْرِفْتُمْ فِيْهِ وَمَسٰكِنِكُمْ لَعَلَّكُمْ تُسْـَٔلُوْنَ

lā tarkuḍū warji‘ū ilā mā utriftum fīhi wa masākinikum la‘allakum tus'alūn(a).

කඩිමුඩියේ දුවන්න එපා; ඔබේ ජීවිතයේ සැප සම්පත් වෙත සහ ඔබේ (යහපත්) වාසස්ථාන වෙත ආපසු යන්න, එවිට ඔබ ප්‍රශ්න කරනු ලැබිය හැකිය.

قَالُوْا يٰوَيْلَنَآ اِنَّا كُنَّا ظٰلِمِيْنَ

qālū yā wailanā innā kunnā ẓālimīn(a).

“අපි කොතරම් අවාසනාවන්තයෝද! නියත වශයෙන්ම අපි අපරාධකරුවන් වෙමු” යි ඔවුහු පැවසූහ.

فَمَا زَالَتْ تِّلْكَ دَعْوٰىهُمْ حَتّٰى جَعَلْنٰهُمْ حَصِيْدًا خٰمِدِيْنَ

famā zālat tilka da‘wāhum ḥattā ja‘alnāhum ḥaṣīdan khāmidīn(a).

එබැවින් අපි ඔවුන්ව නැවත ජීවත් විය නොහැකි අස්වැන්නක් මෙන් කරන තෙක් ඔවුන්ගේ මැසිවිලි නැඟීම දිගටම පැවතුනි.

وَمَا خَلَقْنَا السَّمَاۤءَ وَالْاَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا لٰعِبِيْنَ

wa mā khalaqnas-samā'a wal-arḍa wa mā bainahumā lā‘ibīn(a).

තවද අපි අහස්, පොළොව සහ ඒ දෙක අතර ඇති සියල්ල සෙල්ලමකට නිර්මාණය කළේ නැත.

لَوْ اَرَدْنَآ اَنْ نَّتَّخِذَ لَهْوًا لَّاتَّخَذْنٰهُ مِنْ لَّدُنَّآ ۖاِنْ كُنَّا فٰعِلِيْنَ

lau aradnā an nattakhiża lahwal lattakhażnāhum mil ladunnā, in kunnā fā‘ilīn(a).

(භාර්යාවන් සහ දරුවන්) ඇති ක්‍රීඩාවක් නිර්මාණය කිරීමට අපි අදහස් කළේ නම්, අපි එය අපෙන්ම නිර්මාණය කරන්නෙමු, අපි එය සැබවින්ම අදහස් කළේ නම්.

بَلْ نَقْذِفُ بِالْحَقِّ عَلَى الْبَاطِلِ فَيَدْمَغُهٗ فَاِذَا هُوَ زَاهِقٌۗ وَلَكُمُ الْوَيْلُ مِمَّا تَصِفُوْنَ

bal naqżifu bil-ḥaqqi ‘alal-bāṭili fa yadmaguhū fa iżā huwa zāhiq(un), wa lakumul-wailu mimmā taṣifūn(a).

ඇත්ත වශයෙන්ම අපි නිවැරදි දේ (සත්‍යය) අසත්‍යයට (සත්‍ය නොවන) විසි කළෙමු, පසුව සත්‍යය එය විනාශ කළෙමු, පසුව එය (අසත්‍යය) වහාම අතුරුදහන් විය. තවද ඔබ (අල්ලාහ්ට) නුසුදුසු ගුණාංග ආරෝපණය කිරීම නිසා ඔබට විනාශය අත්වේ.

وَلَهٗ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَمَنْ عِنْدَهٗ لَا يَسْتَكْبِرُوْنَ عَنْ عِبَادَتِهٖ وَلَا يَسْتَحْسِرُوْنَ ۚ

wa lahū man fis-samāwāti wal-arḍ(i), wa man ‘indahū lā yastakbirūna ‘an ‘ibādatihī wa lā yastaḥsirūn(a).

අහස්හි සහ පොළොවෙහි සිටින අය ඔහුටම අයත්ය. ඔහු අසල සිටින (මලායිකාවන්) ඔහුට නමස්කාර කිරීමට අහංකාර නොවෙති. ඔවුන් වෙහෙසට පත් නොවේ.

يُسَبِّحُوْنَ الَّيْلَ وَالنَّهَارَ لَا يَفْتُرُوْنَ

yusabbiḥūnal-laila wan-nahāra wa lā yafturūn(a).

ඔවුන් (දේවදූතයින්) දිවා රෑ නොනවත්වා ප්‍රශංසා කරති.

اَمِ اتَّخَذُوْٓا اٰلِهَةً مِّنَ الْاَرْضِ هُمْ يُنْشِرُوْنَ

amittakhażū ālihatam minal-arḍi hum yunsyirūn(a).

(මළවුන්) නැඟිටුවිය හැකි දෙවිවරුන්ව ඔවුන් පොළොවෙන් ගත්තාද?

لَوْ كَانَ فِيْهِمَآ اٰلِهَةٌ اِلَّا اللّٰهُ لَفَسَدَتَاۚ فَسُبْحٰنَ اللّٰهِ رَبِّ الْعَرْشِ عَمَّا يَصِفُوْنَ

lau kāna fīhimā ālihatun illallāhu lafasadatā, fa subḥānallāhi rabbil-‘arsyi ‘ammā yaṣifūn(a).

(ස්වර්ගයෙහි සහ පොළොවෙහි) ඔවුන් දෙදෙනාටම අල්ලාහ් හැර වෙනත් දෙවිවරුන් සිටියේ නම්, ඔවුන් දෙදෙනාම විනාශ වී යන්නට තිබුණි. ඔවුන් වර්ණනා කරන දෙයින් අර්ෂ් හිමි අල්ලාහ්ට සුවිශුද්ධ වේවා!

لَا يُسْـَٔلُ عَمَّا يَفْعَلُ وَهُمْ يُسْـَٔلُوْنَ

lā yus'alu ‘ammā yaf‘alu wa hum yus'alūn(a).

ඔහු (අල්ලාහ්) කරන දේ ගැන ඔහුගෙන් ප්‍රශ්න කරනු නොලැබේ, නමුත් ප්‍රශ්න කරනු ලබන්නේ ඔවුන්මය.

اَمِ اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِهٖٓ اٰلِهَةً ۗقُلْ هَاتُوْا بُرْهَانَكُمْۚ هٰذَا ذِكْرُ مَنْ مَّعِيَ وَذِكْرُ مَنْ قَبْلِيْۗ بَلْ اَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَۙ الْحَقَّ فَهُمْ مُّعْرِضُوْنَ

amittakhażū min dūnihī ālihah(tan), qul hātū burhānakum, hāżā żikru mam ma‘iya wa żikru man qablī, bal akṡaruhum lā ya‘lamūnal-ḥaqqa fahum mu‘riḍūn(a).

නැතහොත් ඔවුන් ඔහු හැර වෙනත් දෙවිවරුන් ගන්නවාද? (මුහම්මද්) තුමාණෙනි, "ඔබගේ හේතු පවසන්න! මෙය (කුර්ආනය) මා සමඟ සිටින අයට අනතුරු ඇඟවීමකි, මට පෙර සිටි අයට අනතුරු ඇඟවීමකි." නමුත් ඔවුන්ගෙන් බොහෝ දෙනෙක් සත්‍යය (සත්‍යය) නොදනිති, එබැවින් ඔවුහු ප්‍රතික්ෂේප කරති.

وَمَآ اَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رَّسُوْلٍ اِلَّا نُوْحِيْٓ اِلَيْهِ اَنَّهٗ لَآ اِلٰهَ اِلَّآ اَنَا۠ فَاعْبُدُوْنِ

wa mā arsalnā min qablika mir rasūlin illā nūḥī ilaihi annahū lā ilāha illā ana fa‘budūn(i).

ඔබට පෙර අපි (මුහම්මද් තුමාණන්) කිසිදු දූතයෙකු නොඑව්වෙමු. මා හැර වෙනත් දෙවියෙකු නොමැති බව අපි ඔහුට දැනුම් දුන්නෙමු. එබැවින් ඔබ මටම නමස්කාර කරන්න.

وَقَالُوا اتَّخَذَ الرَّحْمٰنُ وَلَدًا سُبْحٰنَهٗ ۗبَلْ عِبَادٌ مُّكْرَمُوْنَ ۙ

wa qāluttakhażar-raḥmānu waladan subḥānah(ū), bal ‘ibādum mukramūn(a).

තවද ඔවුහු, “අති දයාවන්ත දෙවියන් (දේවදූතයා) පුතෙකු බවට පත් කළේය” යි පැවසූහ. ඔහුට මහිමය වේවා. සැබවින්ම ඔවුන් (දේවදූතයන්) මහිමයට පත් වහලුන්ය.

لَا يَسْبِقُوْنَهٗ بِالْقَوْلِ وَهُمْ بِاَمْرِهٖ يَعْمَلُوْنَ

lā yasbiqūnahū bil-qauli wa hum bi'amrihī ya‘malūn(a).

ඔවුන් උන්වහන්සේ ඉදිරියෙහි කතා නොකරන අතර උන්වහන්සේගේ ආඥා ක්‍රියාත්මක කරති.

يَعْلَمُ مَا بَيْنَ اَيْدِيْهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَلَا يَشْفَعُوْنَۙ اِلَّا لِمَنِ ارْتَضٰى وَهُمْ مِّنْ خَشْيَتِهٖ مُشْفِقُوْنَ

ya‘lamū mā baina aidīhim wa mā khalfahum wa lā yasyfa‘ūna illā limanirtaḍā wa hum min khasy-yatihī musyfiqūn(a).

ඔවුන් ඉදිරියේ ඇති (දේවදූතයින්) සහ ඔවුන් පිටුපස ඇති සියල්ල ඔහු (අල්ලාහ්) දනී. ඔවුන් (අල්ලාහ්) කැමති අය හැර අන් කිසිවෙකුට මැදිහත් නොවේ. ඔවුන් ඔහුට බිය වන බැවින් ඔවුන් සැමවිටම ප්‍රවේශම් වෙති.

۞ وَمَنْ يَّقُلْ مِنْهُمْ اِنِّيْٓ اِلٰهٌ مِّنْ دُوْنِهٖ فَذٰلِكَ نَجْزِيْهِ جَهَنَّمَۗ كَذٰلِكَ نَجْزِى الظّٰلِمِيْنَ ࣖ

wa may yaqul minhum innī ilāhun min dūnihī fa żālika najzīhi jahannam(a), każālika najziẓ-ẓālimīn(a).

ඔවුන්ගෙන් කවරෙකු “නියත වශයෙන්ම මම අල්ලාහ් හැර දෙවියෙකි” යැයි පවසන්නේද, එවිට අපි ඔහුට නිරය විපාක දෙන්නෙමු. එලෙසම අපි අපරාධකරුවන්ට විපාක දෙන්නෙමු.

اَوَلَمْ يَرَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اَنَّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ كَانَتَا رَتْقًا فَفَتَقْنٰهُمَاۗ وَجَعَلْنَا مِنَ الْمَاۤءِ كُلَّ شَيْءٍ حَيٍّۗ اَفَلَا يُؤْمِنُوْنَ

awalam yaral-lażīna kafarū annas-samāwāti wal-arḍa kānatā ratqan fa fataqnāhumā, wa ja‘alnā minal-mā'i kulla syai'in ḥayy(in), afalā yu'minūn(a).

අහස් සහ පොළොව එක කැබැල්ලකින් පැවති බවත්, පසුව අපි ඒවා වෙන් කළ බවත්, සෑම ජීවියෙකුම ජලයෙන් නිර්මාණය කළ බවත් ප්‍රතික්ෂේප කරන්නන් නොදන්නේද? එවිට ඔවුන් විශ්වාස නොකරන්නේද?

وَجَعَلْنَا فِى الْاَرْضِ رَوَاسِيَ اَنْ تَمِيْدَ بِهِمْۖ وَجَعَلْنَا فِيْهَا فِجَاجًا سُبُلًا لَّعَلَّهُمْ يَهْتَدُوْنَ

wa ja‘alnā fil-arḍi rawāsiya an tamīda bihim, wa ja‘anā fīhā fijājan subulal la‘allahum yahtadūn(a).

තවද, ඔවුන් සමඟ එය නොසෙල්වෙන පරිදි අපි පොළොව මත ස්ථිර කඳු ඇති කළෙමු. තවද ඔවුන් මඟ පෙන්වීම සඳහා පුළුල් මාර්ග එහි ඇති කළෙමු.

وَجَعَلْنَا السَّمَاۤءَ سَقْفًا مَّحْفُوْظًاۚ وَهُمْ عَنْ اٰيٰتِهَا مُعْرِضُوْنَ

wa ja‘alnas-samā'a saqfam maḥfūẓā(n), wa hum ‘an āyātihā mu‘riḍūn(a).

අපි අහස ආරක්ෂිත වහලක් බවට පත් කළෙමු. නමුත් ඔවුන් (අල්ලාහ්ගේ ශ්‍රේෂ්ඨත්වයේ) සංඥා (හිරු, සඳු, සුළඟ, වලාකුළු ආදිය) ප්‍රතික්ෂේප කරති.

وَهُوَ الَّذِيْ خَلَقَ الَّيْلَ وَالنَّهَارَ وَالشَّمْسَ وَالْقَمَرَۗ كُلٌّ فِيْ فَلَكٍ يَّسْبَحُوْنَ

wa huwal-lażī khalaqal-laila wan-nahāra wasy-syamsa wal-qamar(a), kullun fī falakiy yasbaḥūn(a).

තවද ඔහුම රාත්‍රිය සහ දහවලද, සූර්යයා සහ චන්ද්‍රයාද නිර්මාණය කළේය. ඒ සෑම එකක්ම තමන්ගේ කක්ෂයේ ගමන් කරයි.

وَمَا جَعَلْنَا لِبَشَرٍ مِّنْ قَبْلِكَ الْخُلْدَۗ اَفَا۟ىِٕنْ مِّتَّ فَهُمُ الْخٰلِدُوْنَ

wa mā ja‘alnā libasyarim min qablikal-khuld(a), afa'im mitta fahumul-khālidūn(a).

තවද (මුහම්මද් තුමාණන්ට) පෙර අපි කිසිදු මිනිසෙකුට සදාකාලික ජීවිතයක් නිර්මාණය නොකළෙමු; එබැවින් ඔබ මිය ගියහොත් ඔවුන් ජීවත් වේද?

كُلُّ نَفْسٍ ذَاۤىِٕقَةُ الْمَوْتِۗ وَنَبْلُوْكُمْ بِالشَّرِّ وَالْخَيْرِ فِتْنَةً ۗوَاِلَيْنَا تُرْجَعُوْنَ

kullu nafsin żā'iqatul-maut(i), wa nablūkum bisy-syarri wal-khairi fitnah(tan), wa ilainā turja‘ūn(a).

සෑම ජීවමාන ආත්මයක්ම මරණය රස විඳින්නේය. අපි ඔබව පරීක්ෂාවක් ලෙස නපුරෙන් හා යහපතෙන් පරීක්ෂා කරන්නෙමු. තවද ඔබ අප වෙතම නැවත ගෙන එනු ලැබේ.

وَاِذَا رَاٰكَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِنْ يَّتَّخِذُوْنَكَ اِلَّا هُزُوًاۗ اَهٰذَا الَّذِيْ يَذْكُرُ اٰلِهَتَكُمْۚ وَهُمْ بِذِكْرِ الرَّحْمٰنِ هُمْ كٰفِرُوْنَ

wa iżā ra'ākal-lażīna kafarū iy yattakhiżūnaka illā huzuwā(n), ahāżal-lażī yażkuru ālihatakum, wa hum biżikrir-raḥmāni hum kāfirūn(a).

(මුහම්මද් නබි) තුමාණන් ඔබව දුටු විට, ඔවුන් ඔබව සමච්චලයට ලක් කරන්නෙකු ලෙස සලකති. (ඔවුන් මෙසේ කීහ: “ඔබේ දෙවිවරුන්ව ප්‍රතික්ෂේප කළ තැනැත්තා මොහුද?” ඔවුන් මහා කරුණාවන්ත අල්ලාහ්ව සිහිපත් කිරීම ප්‍රතික්ෂේප කරන ජනතාවක් වුවද.

خُلِقَ الْاِنْسَانُ مِنْ عَجَلٍۗ سَاُورِيْكُمْ اٰيٰتِيْ فَلَا تَسْتَعْجِلُوْنِ

khuliqal-insānu min ‘ajal(in), sa'urīkum āyātī falā tasta‘jilūn(i).

මිනිසුන් කඩිමුඩියේ නිර්මාණය කරන ලදී. පසුව මම ඔබට මගේ සංඥා (බලය) පෙන්වන්නම්. එබැවින් එය ඉක්මන් කරන ලෙස මගෙන් ඉල්ලා නොසිටින්න.

وَيَقُوْلُوْنَ مَتٰى هٰذَا الْوَعْدُ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

wa yaqūlūna matā hāżal-wa‘du in kuntum ṣādiqīn(a).

තවද, “ඔබ සත්‍යවාදීන් නම්, පොරොන්දුව කවදා (පැමිණේදැයි) ඔවුහු විමසති.

لَوْ يَعْلَمُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا حِيْنَ لَا يَكُفُّوْنَ عَنْ وُّجُوْهِهِمُ النَّارَ وَلَا عَنْ ظُهُوْرِهِمْ وَلَا هُمْ يُنْصَرُوْنَ

lau ya‘lamul-lażīna kafarū ḥīna lā yakuffūna ‘aw wujūhihimun nāra wa lā ‘an ẓuhūrihim wa lā hum yunṣarūn(a).

ඔවුන්ගේ මුහුණුවලින් සහ පිටුපසින් නිරයේ ගින්න වළක්වා ගැනීමට නොහැකි වූ විට, ප්‍රතික්ෂේප කරන්නන් දැන සිටියේ නම්, ඔවුන්ට උදව් නොලැබුණි (ඇත්ත වශයෙන්ම ඔවුන් එය ඉක්මන් කරන ලෙස ඉල්ලා සිටියේ නැත).

بَلْ تَأْتِيْهِمْ بَغْتَةً فَتَبْهَتُهُمْ فَلَا يَسْتَطِيْعُوْنَ رَدَّهَا وَلَا هُمْ يُنْظَرُوْنَ

bal ta'tīhim bagtatan fa tabhatuhum falā yastaṭī‘ūna raddahā wa lā hum yunẓarūn(a).

ඇත්ත වශයෙන්ම (විනිශ්චය දිනය) එය ඔවුන් වෙත හදිසියේම පැමිණෙනු ඇත, එවිට ඔවුන් භීතියට පත් වනු ඇත; එවිට ඔවුන්ට එය ප්‍රතික්ෂේප කිරීමට නොහැකි වන අතර (කාලයක්) ප්‍රමාද කරනු නොලැබේ.

وَلَقَدِ اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِّنْ قَبْلِكَ فَحَاقَ بِالَّذِيْنَ سَخِرُوْا مِنْهُمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ ࣖ

wa laqadistuhzi'a birusulim min qablika fa ḥāqa bil-lażīna sakhirū minhum mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

තවද නියත වශයෙන්ම ඔබට පෙර සිටි දූතයින් (මුහම්මද්) තුමාණන් ද සමච්චල් කරන ලදී. එබැවින් ඔවුන් (දූතයින්) සමච්චල් කළ දේ සමච්චල් කළ අයට (වධහිංසා) පහළ විය.

قُلْ مَنْ يَّكْلَؤُكُمْ بِالَّيْلِ وَالنَّهَارِ مِنَ الرَّحْمٰنِۗ بَلْ هُمْ عَنْ ذِكْرِ رَبِّهِمْ مُّعْرِضُوْنَ

qul may yakla'ukum bil-laili wan-nahāri minar-raḥmān(i), bal hum ‘an żikrihim mu‘riḍūn(a).

“අති දයාවන්ත අල්ලාහ්ගේ (වධනයෙන්) රාත්‍රියේ සහ දිවා කාලයේ ඔබව ආරක්ෂා කරන්නේ කවුද?” කියා ඔබ අසන්න, නමුත් ඔවුන් තම ස්වාමියා සිහි කිරීමට මැලි වෙති.

اَمْ لَهُمْ اٰلِهَةٌ تَمْنَعُهُمْ مِّنْ دُوْنِنَاۗ لَا يَسْتَطِيْعُوْنَ نَصْرَ اَنْفُسِهِمْ وَلَا هُمْ مِّنَّا يُصْحَبُوْنَ

am lahum ālihatun tamna‘uhum min dūninā, lā yastaṭī‘ūna naṣra anfusihim wa lā hum minnā yuṣḥabūn(a).

නැතහොත් අපෙන් ඔවුන්ව ආරක්ෂා කළ හැකි දෙවිවරුන් ඔවුන්ට සිටීද? ඔවුන්ගේ දෙවිවරුන්ට තමන්ටම උදව් කර ගැනීමට හැකියාවක් නැත, තවද ඔවුන් අපගේ දඬුවමෙන්ද ආරක්ෂා නොවේ.

بَلْ مَتَّعْنَا هٰٓؤُلَاۤءِ وَاٰبَاۤءَهُمْ حَتّٰى طَالَ عَلَيْهِمُ الْعُمُرُۗ اَفَلَا يَرَوْنَ اَنَّا نَأْتِى الْاَرْضَ نَنْقُصُهَا مِنْ اَطْرَافِهَاۗ اَفَهُمُ الْغٰلِبُوْنَ

bal matta‘nā hā'ulā'i wa ābā'ahum ḥattā ṭāla ‘alaihimul-‘umur(u), afalā yarauna annā na'til-arḍa nanquṣuhā min aṭrāfihā, afahumul-gālibūn(a).

නියත වශයෙන්ම අපි ඔවුන්ට සහ ඔවුන්ගේ මුතුන් මිත්තන්ට ඔවුන්ගේ ආයු කාලය දීර්ඝ වන තුරු (මෙලොවෙහි) සැප සම්පත් ලබා දුන්නෙමු. අපි (ප්‍රතික්ෂේප කරන්නන්ගේ පාලනය යටතේ) යම් දේශයකට පැමිණ එහි කෙළවරින් එහි ප්‍රමාණය අඩු කරන බව ඔවුන් නොදකින්නේද? ඔවුන් ජයග්‍රාහකයින්ද?

قُلْ اِنَّمَآ اُنْذِرُكُمْ بِالْوَحْيِۖ وَلَا يَسْمَعُ الصُّمُّ الدُّعَاۤءَ اِذَا مَا يُنْذَرُوْنَ

qul innamā unżirukum bil-waḥy(i), wa lā yasma‘uṣ-ṣummud-du‘ā'a iżā mā yunżarūn(a).

(මුහම්මද් තුමාණෙනි,) ඔබ මෙසේ පවසන්න: “නියත වශයෙන්ම මම ඔබට වහී මගින් අනතුරු ඇඟවීමක් පමණක් කරමි.” නමුත් බිහිරි අයට අනතුරු අඟවනු ලබන විට ඔවුන් එම ඇමතුමට සවන් නොදෙති.

وَلَىِٕنْ مَّسَّتْهُمْ نَفْحَةٌ مِّنْ عَذَابِ رَبِّكَ لَيَقُوْلُنَّ يٰوَيْلَنَآ اِنَّا كُنَّا ظٰلِمِيْنَ

wa la'im massathum nafḥatum min ‘ażābi rabbika layaqūlunna yā wailanā innā kunnā ẓālimīn(a).

ඔබගේ ස්වාමියාගෙන් ඔවුන්ට සුළු දඬුවමක් එල්ල වුවහොත්, ඔවුන් නිසැකවම “අපට විනාශයයි! නියත වශයෙන්ම අපි (අපටම) අපරාධ කරන්නන් අතර වෙමු” යැයි පවසනු ඇත.

وَنَضَعُ الْمَوَازِيْنَ الْقِسْطَ لِيَوْمِ الْقِيٰمَةِ فَلَا تُظْلَمُ نَفْسٌ شَيْـًٔاۗ وَاِنْ كَانَ مِثْقَالَ حَبَّةٍ مِّنْ خَرْدَلٍ اَتَيْنَا بِهَاۗ وَكَفٰى بِنَا حٰسِبِيْنَ

wa naḍa‘ul-mawāzīnal-qisṭa liyaumil-qiyāmati falā tuẓlamu nafsun syai'ā(n), wa in kāna miṡqāla ḥabbatim min khardalin atainā bihā, wa kafā binā ḥāsibīn(a).

තවද මළවුන් කෙරෙන් නැගිටුවනු ලබන දිනයේදී අපි යුක්තියේ තරාදි පිහිටුවන්නෙමු. එවිට කිසිදු ආත්මයකට සුළු වශයෙන්වත් අසාධාරණයක් සිදු නොවනු ඇත. එය අබ ඇටයක බරක් වුවද, අපි එය (ඵලවිපාක) ගෙන එන්නෙමු. තවද ගණන් බැලීමට අපි ප්‍රමාණවත්ය.

وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسٰى وَهٰرُوْنَ الْفُرْقَانَ وَضِيَاۤءً وَّذِكْرًا لِّلْمُتَّقِيْنَ ۙ

wa laqad ātainā mūsā wa hārūnal-furqāna wa ḍiyā'aw wa żikral lil-muttaqīn(a).

තවද නියත වශයෙන්ම අපි මූසා සහ හාරූන් යන දෙදෙනාටම ෆුර්කාන් (තව්රාත් ග්‍රන්ථය) ද, බිය බැතිමතුන්ට ඥානය හා උපදෙස ද ලබා දුන්නෙමු.

الَّذِيْنَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَيْبِ وَهُمْ مِّنَ السَّاعَةِ مُشْفِقُوْنَ

allażīna yakhsyauna rabbahum bil-gaibi wa hum minas-sā‘ati musyfiqūn(a).

(එනම්) ඔවුන් තම ස්වාමියාගේ දඬුවමට බිය වන නමුත් ඔහුව නොපෙනේ, තවද ඔවුන් මළවුන් කෙරෙන් නැගිටුවනු ලබන දිනය ගැන බිය වෙති.

وَهٰذَا ذِكْرٌ مُّبٰرَكٌ اَنْزَلْنٰهُۗ اَفَاَنْتُمْ لَهٗ مُنْكِرُوْنَ ࣖ

wa hāżā żikrum mubārakun anzalnāh(u), afa antum lahū munkirūn(a).

තවද මෙය (අල් කුර්ආනය) අපි පහළ කළ ආශිර්වාද අඩංගු අනතුරු ඇඟවීමකි. එබැවින් ඔබ එය ප්‍රතික්ෂේප කරනවාද?

۞ وَلَقَدْ اٰتَيْنَآ اِبْرٰهِيْمَ رُشْدَهٗ مِنْ قَبْلُ وَكُنَّا بِهٖ عٰلِمِيْنَ

wa laqad ātainā ibrāhīma rusydahū min qablu wa kunnā bihī ‘ālimīn(a).

තවද නියත වශයෙන්ම ඔහුට පෙර (මූසා සහ හාරූන්) අපි ආබ්‍රහම්ට මඟ පෙන්වූවෙමු, තවද අපි ඔහුව හොඳින් දැන සිටියෙමු.

اِذْ قَالَ لِاَبِيْهِ وَقَوْمِهٖ مَا هٰذِهِ التَّمَاثِيْلُ الَّتِيْٓ اَنْتُمْ لَهَا عٰكِفُوْنَ

iż qāla li'abīhi wa qaumihī mā hāżihit-tamāṡīlul-latī antum lahā ‘ākifūn(a).

(මතක තබා ගන්න), ඔහු (ඉබ්‍රාහීම්) තම පියාට සහ තම ජනතාවට, “ඔබ ඉතා උනන්දුවෙන් නමස්කාර කරන මෙම පිළිමය කුමක්ද?” යි ඇසූ අවස්ථාව.

قَالُوْا وَجَدْنَآ اٰبَاۤءَنَا لَهَا عٰبِدِيْنَ

qālū wajadnā ābā'anā lahā ‘ābidīn(a).

“අපේ මුතුන් මිත්තන් ඔහුට නමස්කාර කරනවා අපි දැක්කා” කියා ඔවුහු පිළිතුරු දුන්හ.

قَالَ لَقَدْ كُنْتُمْ اَنْتُمْ وَاٰبَاۤؤُكُمْ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

qāla laqad kuntum antum wa ābā'ukum fī ḍalālim mubīn(in).

ඔහු (ඉබ්‍රාහීම්) “නියත වශයෙන්ම ඔබ සහ ඔබගේ මුතුන් මිත්තන් පැහැදිලි මුළාවෙහි සිටිති” යි කීවේය.

قَالُوْٓا اَجِئْتَنَا بِالْحَقِّ اَمْ اَنْتَ مِنَ اللّٰعِبِيْنَ

qālū aji'tanā bil-ḥaqqi am anta minal-lā‘ibīn(a).

“ඔබ සත්‍යය අප වෙත ගෙන ආවාද නැතහොත් සෙල්ලම් කරනවාද?” යි ඔවුහු පැවසූහ.

قَالَ بَلْ رَّبُّكُمْ رَبُّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ الَّذِيْ فَطَرَهُنَّۖ وَاَنَا۠ عَلٰى ذٰلِكُمْ مِّنَ الشّٰهِدِيْنَ

qāla bar rabbukum rabbus-samāwāti wal-arḍil-lażī faṭarahunn(a), wa ana ‘alā żālikum minasy-syāhidīn(a).

ඔහු (ඉබ්‍රාහිම්) පිළිතුරු දුන්නේය, “නියත වශයෙන්ම ඔබගේ ස්වාමියා අහස් හා පොළොවෙහි ස්වාමියාය. (ඔහු) ඒවා මැවූ තැනැත්තාය. ඒ සඳහා සාක්ෂි දරන අයගෙන් මමද කෙනෙකි.”

وَتَاللّٰهِ لَاَكِيْدَنَّ اَصْنَامَكُمْ بَعْدَ اَنْ تُوَلُّوْا مُدْبِرِيْنَ

wa tallāhi la'akīdanna aṣnāmakum ba‘da an tuwallū mudbirīn(a).

අල්ලාහ් මත දිවුරමින්, ඔබ ඔබේ පිළිම අත්හැර ගිය පසු, මම ඒවා රවටන්නෙමි.

فَجَعَلَهُمْ جُذٰذًا اِلَّا كَبِيْرًا لَّهُمْ لَعَلَّهُمْ اِلَيْهِ يَرْجِعُوْنَ

fa ja‘alahum jużāżan illā kabīral lahum la‘allahum ilaihi yarji‘ūn(a).

එබැවින් ඔහු (ඉබ්‍රාහිම්) (පියා) විශාලම තැනැත්තා හැර (පිළිම) කැබලිවලට කඩා දැමුවේය; එවිට ඔවුන් ඔහුගෙන් (ඉල්ලා) ආපසු පැමිණියහ.

قَالُوْا مَنْ فَعَلَ هٰذَا بِاٰلِهَتِنَآ اِنَّهٗ لَمِنَ الظّٰلِمِيْنَ

qālū man fa‘ala hāżā bi'ālihatinā innahū laminaẓ-ẓālimīn(a).

“අපගේ දෙවිවරුන්ට මෙය කළේ කවුද? නියත වශයෙන්ම ඔහු අපරාධකරුවන්ගෙන් කෙනෙකි” යි ඔවුහු පැවසූහ.

قَالُوْا سَمِعْنَا فَتًى يَّذْكُرُهُمْ يُقَالُ لَهٗٓ اِبْرٰهِيْمُ ۗ

qālū sami‘nā fatay yażkuruhum yuqālu lahū ibrāhīm(u).

ඔවුන් (අනෙක් අය) මෙසේ පැවසූහ, “(මෙම පිළිම) හෙළා දුටු තරුණයෙක් සිටින බව අපට ආරංචි විය. ඔහුගේ නම ඉබ්‍රාහිම්.”

قَالُوْا فَأْتُوْا بِهٖ عَلٰٓى اَعْيُنِ النَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَشْهَدُوْنَ

qālū fa'tū bihī ‘alā a‘yunin-nāsi la‘allahum yasyhadūn(a).

“(එසේ නම්) ඔහුව පිටතට ගෙනැවිත් ජනතාවට පෙන්වන්න, එවිට ඔවුන්ට පෙනෙනු ඇත” යි ඔවුහු පැවසූහ.

قَالُوْٓا ءَاَنْتَ فَعَلْتَ هٰذَا بِاٰلِهَتِنَا يٰٓاِبْرٰهِيْمُ ۗ

qālū a'anta fa‘alta hāżā bi'ālihatinā yā ibrāhīm(u).

“අපේ දෙවියන්ට විරුද්ධව මේ (ක්‍රියාව) කළේ ඔබද ආබ්‍රහම්?” කියා ඔවුන් ඇසුවා.

قَالَ بَلْ فَعَلَهٗ كَبِيْرُهُمْ هٰذَا فَسْـَٔلُوْهُمْ اِنْ كَانُوْا يَنْطِقُوْنَ

qāla bal fa‘alahū kabīruhum hāżā fas'alūhum in kānū yanṭiqūn(a).

ඔහු (ඊබ්‍රාහිම්) පිළිතුරු දුන්නේය, "ඇත්තටම එය කළේ විශාල (ප්‍රතිමාව) නිසා, ඔවුන්ට කතා කළ හැකිදැයි ඔවුන්ගෙන් විමසන්න."

فَرَجَعُوْٓا اِلٰٓى اَنْفُسِهِمْ فَقَالُوْٓا اِنَّكُمْ اَنْتُمُ الظّٰلِمُوْنَ ۙ

fa raja‘ū ilā anfusihim fa qālū innakum antumuẓ-ẓālimūn(a).

එවිට ඔවුන් සිහිකල්පනාවට පැමිණ, “නියත වශයෙන්ම ඔබලා (තමන්ටම) අපරාධ කර ගත් අයයි” යැයි පැවසූහ.

ثُمَّ نُكِسُوْا عَلٰى رُءُوْسِهِمْۚ لَقَدْ عَلِمْتَ مَا هٰٓؤُلَاۤءِ يَنْطِقُوْنَ

Ṡumma nukisū ‘alā ru'ūsihim, laqad ‘alimta mā hā'ulā'i yanṭiqūn(a).

එවිට ඔවුහු හිස නමා, “(පිළිමවලට) කතා කළ නොහැකි බව ඔබ (ආබ්‍රහම්) නිසැකවම දනී” යි පැවසූහ.

قَالَ اَفَتَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ مَا لَا يَنْفَعُكُمْ شَيْـًٔا وَّلَا يَضُرُّكُمْ ۗ

qāla afata‘budūna min dūnillāhi mā lā yanfa‘ukum syai'aw wa lā yaḍurrukum.

ඔහු (ඉබ්‍රාහිම්) මෙසේ කීවේය: “ඔබ අල්ලාහ් හැර වෙනත් කෙනෙකුට නමස්කාර කරන්නේ ඇයි? එය ඔබට සුළු ප්‍රයෝජනයක්වත් ලබා නොදෙන අතර ඔබට හානියක්ද නොකරයි.

اُفٍّ لَّكُمْ وَلِمَا تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗاَفَلَا تَعْقِلُوْنَ

uffil lakum wa limā ta‘budūna min dūnillāh(i), afalā ta‘qilūn(a).

ඔබටත් අල්ලාහ් හැර ඔබ නමදින දේටත් විනාශය වේවා! ඔබ තේරුම් නොගන්නෙහිද?”

قَالُوْا حَرِّقُوْهُ وَانْصُرُوْٓا اٰلِهَتَكُمْ اِنْ كُنْتُمْ فٰعِلِيْنَ

qālū ḥarriqūhu wanṣurū ālihatakum in kuntum fā‘ilīn(a).

“ඔබ සැබවින්ම කැමති නම්, ඔහුව පුළුස්සා ඔබේ දෙවිවරුන්ට උදව් කරන්න” යැයි ඔවුහු පැවසූහ.

قُلْنَا يٰنَارُ كُوْنِيْ بَرْدًا وَّسَلٰمًا عَلٰٓى اِبْرٰهِيْمَ ۙ

qulnā yā nāru kūnī bardaw wa salāman ‘alā ibrāhīm(a).

අපි (අල්ලාහ්) මෙසේ කීවෙමු: “අහෝ ගින්න! සීතල වන්න, ඉබ්‍රාහිම්ට ආරක්ෂකයා වන්න!”

وَاَرَادُوْا بِهٖ كَيْدًا فَجَعَلْنٰهُمُ الْاَخْسَرِيْنَ ۚ

wa arādū bihī kaidan fa ja‘alnāhumul-akhsarīn(a).

තවද ඔවුහු ඉබ්‍රාහීම්ට නපුරක් කිරීමට අදහස් කළහ. එබැවින් අපි ඔවුන්ව ඉබ්‍රාහීම්ට දරුණුතම පාඩු ලැබූවන් බවට පත් කළෙමු.

وَنَجَّيْنٰهُ وَلُوْطًا اِلَى الْاَرْضِ الَّتِيْ بٰرَكْناَ فِيْهَا لِلْعٰلَمِيْنَ

wa najjaināhu wa lūṭan ilal-arḍil-latī bāraknā fīhā lil-‘ālamīn(a).

තවද අපි ඔහු (ඉබ්‍රාහීම්) සහ ලූත්ව මුලු ලොවටම ආශිර්වාද කළ දේශයකට බේරා ගත්තෙමු.

وَوَهَبْنَا لَهٗٓ اِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ نَافِلَةً ۗوَكُلًّا جَعَلْنَا صٰلِحِيْنَ

wa wahabnā lahū isḥāqa wa ya‘qūba nāfilah(tan), wa kullan ja‘alnā ṣāliḥīn(a).

තවද අපි ඔහුට (ඉබ්‍රාහීම්ට) ඊසාක් සහ යාකොබ් යන දෙදෙනාවම දායාද කර, ඔවුන් සෑම කෙනෙකුවම දැහැමි පුද්ගලයෙකු බවට පත් කළෙමු.

وَجَعَلْنٰهُمْ اَىِٕمَّةً يَّهْدُوْنَ بِاَمْرِنَا وَاَوْحَيْنَآ اِلَيْهِمْ فِعْلَ الْخَيْرٰتِ وَاِقَامَ الصَّلٰوةِ وَاِيْتَاۤءَ الزَّكٰوةِۚ وَكَانُوْا لَنَا عٰبِدِيْنَ ۙ

wa ja‘alnāhum a'immatay yahdūna bi'amrinā wa auḥainā ilaihim fi‘lal-khairāti wa iqāmaṣ-ṣalāti wa ītā'az-zakāh(ti), wa kānū lanā ‘ābidīn(a).

තවද අපගේ නියෝග මගින් අපට මඟ පෙන්වන නායකයින් ලෙස අපි ඔවුන්ව පත් කළෙමු. තවද ඔවුන් යහපත කළ යුතු බවත්, සලාතය ඉටු කළ යුතු බවත්, සකාත් ගෙවිය යුතු බවත්, අපි පමණක් ඔවුන්ට නමස්කාර කළ යුතු බවත් අපි ඔවුන්ට දැනුම් දුන්නෙමු.

وَلُوْطًا اٰتَيْنٰهُ حُكْمًا وَّعِلْمًا وَّنَجَّيْنٰهُ مِنَ الْقَرْيَةِ الَّتِيْ كَانَتْ تَّعْمَلُ الْخَبٰۤىِٕثَ ۗاِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمَ سَوْءٍ فٰسِقِيْنَۙ

wa lūṭan ātaināhu ḥumkaw wa ‘ilmaw wa najjaināhu minal-qaryatil-latī kānat ta‘malul-khabā'iṡ(a), innahum kānū qauma sau'in fāsiqīn(a).

ලූත්ට අපි ප්‍රඥාව සහ දැනුම ලබා දී, පිළිකුල් සහගත ක්‍රියාවන් කළ නගරයකින් (එහි වැසියන්ට එල්ල වූ දඬුවමින්) ඔහුව බේරා ගත්තෙමු. නියත වශයෙන්ම ඔවුන් නපුරු හා දුෂ්ට ජනතාවකි.

وَاَدْخَلْنٰهُ فِيْ رَحْمَتِنَاۗ اِنَّهٗ مِنَ الصّٰلِحِيْنَ ࣖ

wa adkhalnāhu fī raḥmatinā, innahū minaṣ-ṣāliḥīn(a).

තවද අපි ඔහුව අපගේ කරුණාවෙහි ඇතුළත් කළෙමු. නියත වශයෙන්ම ඔහු බිය භක්තිමත් ජනතාවගෙන් කෙනෙකි.

وَنُوْحًا اِذْ نَادٰى مِنْ قَبْلُ فَاسْتَجَبْنَا لَهٗ فَنَجَّيْنٰهُ وَاَهْلَهٗ مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيْمِ ۚ

wa nūḥan iż nādā min qablu fastajabnā lahū fa najjaināhu wa ahlahū minal-karbil-‘aẓīm(i).

තවද (මීට පෙර නූහ්ගේ කතාව සිහිපත් කරන්න) ඔහු යාච්ඤා කළ විට, අපි ඔහුගේ (යාච්ඤාව) පිළිගත් අතර, පසුව අපි ඔහු සහ ඔහුගේ අනුගාමිකයන් මහා විපතකින් බේරා ගත්තෙමු.

وَنَصَرْنٰهُ مِنَ الْقَوْمِ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَاۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمَ سَوْءٍ فَاَغْرَقْنٰهُمْ اَجْمَعِيْنَ

wa naṣarnāhu minal-qaumil-lażīna każżabū bi'āyātinā, innahum kānū qauma sau'in fa agraqnāhum ajma‘īn(a).

තවද, අපගේ ආයාවන් බොරු කළ අයගෙන් අපි ඔහුට උදව් කළෙමු. නියත වශයෙන්ම ඔවුන් නපුරු ජනතාවක් වූහ. එබැවින් අපි ඔවුන් සියල්ලන්ම ගිල්වා දැමුවෙමු.

وَدَاوٗدَ وَسُلَيْمٰنَ اِذْ يَحْكُمٰنِ فِى الْحَرْثِ اِذْ نَفَشَتْ فِيْهِ غَنَمُ الْقَوْمِۚ وَكُنَّا لِحُكْمِهِمْ شٰهِدِيْنَ ۖ

wa dāwūda wa sulaimāna iż yaḥkumāni fil-ḥarṡi iż nafasyat fīhi ganamul-qaum(i), wa kunnā liḥukmihim syāhidīn(a).

තවද (දාවූද් සහ සුලෙයිමාන්ගේ කතාව මතක තබා ගන්න) ඔවුන්ගේ ජනතාවට අයත් එළුවන් විසින් (කෙතට) හානි කරන ලද බැවින්, ඔවුන් දෙදෙනාම කෙත සම්බන්ධයෙන් තීරණයක් ගත් විට. තවද ඔවුන් (දුන්) තීරණය අපි දුටුවෙමු.

فَفَهَّمْنٰهَا سُلَيْمٰنَۚ وَكُلًّا اٰتَيْنَا حُكْمًا وَّعِلْمًاۖ وَّسَخَّرْنَا مَعَ دَاوٗدَ الْجِبَالَ يُسَبِّحْنَ وَالطَّيْرَۗ وَكُنَّا فٰعِلِيْنَ

fa fahhamnāhā sulaimān(a), wa kullan ātainā ḥukmaw wa ‘ilmā(n), wa sakhkharnā ma‘a dāwūdal-jibāla yusabbiḥna waṭ-ṭair(a), wa kunnā fā‘ilīn(a).

තවද අපි සුලෙයිමාන්ට (වඩාත් නිවැරදි නීතිය පිළිබඳ අවබෝධය ලබා දුන්නෙමු); තවද අපි එක් එක් අයට ප්‍රඥාව හා දැනුම ලබා දුන්නෙමු, තවද අපි කඳු සහ පක්ෂීන් යටත් කර ගත්තෙමු, සියල්ල දාවූද් විසින් මහිමයට පත් කරන ලදී. තවද අපි එය කරන්නෙමු.

وَعَلَّمْنٰهُ صَنْعَةَ لَبُوْسٍ لَّكُمْ لِتُحْصِنَكُمْ مِّنْۢ بَأْسِكُمْۚ فَهَلْ اَنْتُمْ شٰكِرُوْنَ

wa ‘allamnāhu ṣan‘ata labūsil lakum lituḥṣinakum mim ba'sikum, fahal antum syākirūn(a).

තවද, අපි දාවූද්ට, ඔබට යුද්ධයේදී ආරක්ෂාව සැලසීමට ඔබට සන්නාහයක් සාදා ගන්නා ආකාරය ඉගැන්නුවෙමු. ඔබ (අල්ලාහ්ට) කෘතඥ වෙනවාද?

وَلِسُلَيْمٰنَ الرِّيْحَ عَاصِفَةً تَجْرِيْ بِاَمْرِهٖٓ اِلَى الْاَرْضِ الَّتِيْ بٰرَكْنَا فِيْهَاۗ وَكُنَّا بِكُلِّ شَيْءٍ عٰلِمِيْنَ

wa lisulaimānar-rīḥa ‘āṣifatan tajrī bi'amrihī ilal-arḍil-latī bāraknā fīhā, wa kunnā bikulli syai'in ‘ālimīn(a).

තවද, සුලෙයිමාන්ට ඉතා තද සුළඟක් (අපි යටත් කළෙමු) එය ඔහුගේ අණ පරිදි, අපි ඔහුට ආශිර්වාද කළ දේශයට හමා ගියේය. තවද අපි සියල්ල ගැනම සර්වඥානී වෙමු.

وَمِنَ الشَّيٰطِيْنِ مَنْ يَّغُوْصُوْنَ لَهٗ وَيَعْمَلُوْنَ عَمَلًا دُوْنَ ذٰلِكَۚ وَكُنَّا لَهُمْ حٰفِظِيْنَ ۙ

wa minasy-syayāṭīna may yagūṣūna lahū wa ya‘malūna ‘amalan dūna żālik(a), wa kunnā lahum ḥāfiẓīn(a).

තවද (අපි සුලෙයිමාන්ට) ෂෙයිතාන් කණ්ඩායමක් යටත් කළෙමු. ඔවුන් ඔහු වෙනුවෙන් (මුහුදට) කිමිදුණු අතර, ඔවුන් එය හැර වෙනත් කාර්යයන් කළහ. තවද අපි ඔවුන් රැකබලා ගන්නන් වෙමු.

۞ وَاَيُّوْبَ اِذْ نَادٰى رَبَّهٗٓ اَنِّيْ مَسَّنِيَ الضُّرُّ وَاَنْتَ اَرْحَمُ الرّٰحِمِيْنَ ۚ

wa ayyūba iż nādā rabbahū annī massaniyaḍ-ḍurru wa anta arḥamur-rāḥimīn(a).

තවද (ජෝබ්ගේ කතාව සිහිපත් කරන්න), ඔහු තම ස්වාමියාට, "(අහෝ මාගේ ස්වාමීනි), ඔබ සියලු කරුණාවන්තයන්ට වඩා කරුණාවන්ත ස්වාමියා වුවද, මම අසනීපයෙන් පෙළුනෙමි" යනුවෙන් යාච්ඤා කළ විට.

فَاسْتَجَبْنَا لَهٗ فَكَشَفْنَا مَا بِهٖ مِنْ ضُرٍّ وَّاٰتَيْنٰهُ اَهْلَهٗ وَمِثْلَهُمْ مَّعَهُمْ رَحْمَةً مِّنْ عِنْدِنَا وَذِكْرٰى لِلْعٰبِدِيْنَ ۚ

fastajabnā lahū fa kasyafnā mā bihī min ḍurriw wa ātaināhu ahlahū wa miṡlahum ma‘ahum raḥmatam min ‘indinā wa żikrā lil-‘ābidīn(a).

එවිට අපි (ඔහුගේ යාච්ඤාවට පිළිතුරු දුන්නෙමු), පසුව ඔහුට වැළඳී තිබූ රෝගය ඉවත් කළෙමු, ඔහුගේ පවුල ඔහු වෙත ආපසු ලබා දුන්නෙමු, තවද (ඔවුන්ගේ සංඛ්‍යාව වැඩි කළෙමු) අපගේ දයාවක් ලෙසත්, අපට නමස්කාර කරන සියල්ලන්ට අනතුරු ඇඟවීමක් ලෙසත් ය.

وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِدْرِيْسَ وَذَا الْكِفْلِۗ كُلٌّ مِّنَ الصّٰبِرِيْنَ ۙ

wa ismā‘īla wa idrīsa wa żal-kifl(i), kullum minaṣ-ṣābirīn(a).

සහ (කතාව මතක තබා ගන්න) ඉස්මයිල්, ඉඩ්‍රිස් සහ සුල්කිෆ්ලි. ඔවුන් සියල්ලෝම ඉවසිලිවන්ත මිනිසුන්.

وَاَدْخَلْنٰهُمْ فِيْ رَحْمَتِنَاۗ اِنَّهُمْ مِّنَ الصّٰلِحِيْنَ

wa adkhalnāhum fī raḥmatinā, innahum minaṣ-ṣāliḥīn(a).

තවද අපි ඔවුන්ව අපගේ කරුණාවෙහි ඇතුළත් කළෙමු. නියත වශයෙන්ම ඔවුන් බිය භක්තිමත් ජනතාව අතර වෙති.

وَذَا النُّوْنِ اِذْ ذَّهَبَ مُغَاضِبًا فَظَنَّ اَنْ لَّنْ نَّقْدِرَ عَلَيْهِ فَنَادٰى فِى الظُّلُمٰتِ اَنْ لَّآ اِلٰهَ اِلَّآ اَنْتَ سُبْحٰنَكَ اِنِّيْ كُنْتُ مِنَ الظّٰلِمِيْنَ ۚ

wa żan-nūni iż żahaba mugāḍiban fa ẓanna allan naqdira ‘alaihi fa nādā fiẓ-ẓulumāti allā ilāha illā anta subḥānaka innī kuntu minaẓ-ẓālimīn(a).

තවද (ජුනාගේ කතාව මතක තබා ගන්න), ඔහු කෝපයෙන් ඉවත්ව ගිය විට, අපි ඔහුට අපහසුවක් ඇති නොකරනු ඇතැයි ඔහු සිතුවේය, එබැවින් ඔහු ඉතා අඳුරු තත්වයකදී, "ඔබ හැර වෙනත් දෙවියෙකු නැත, ඔබට ගෞරවනීය වේවා. නියත වශයෙන්ම මම වැරදිකරුවන්ගෙන් කෙනෙකි."

فَاسْتَجَبْنَا لَهٗۙ وَنَجَّيْنٰهُ مِنَ الْغَمِّۗ وَكَذٰلِكَ نُـْۨجِى الْمُؤْمِنِيْنَ

fastajabnā lahū wa najjaināhu minal-gamm(i), wa każālika nunjil-mu'minīn(a).

එබැවින් අපි ඔහුගේ (ප්‍රාර්ථනාවට) පිළිතුරු දී, ඔහුව දුකෙන් බේරා ගත්තෙමු. තවද, එලෙසම අපි විශ්වාසවන්තයින්ව බේරා ගත්තෙමු.

وَزَكَرِيَّآ اِذْ نَادٰى رَبَّهٗ رَبِّ لَا تَذَرْنِيْ فَرْدًا وَّاَنْتَ خَيْرُ الْوٰرِثِيْنَ ۚ

wa zakariyyā iż nādā rabbahū rabbi lā tażarnī fardaw wa anta khairul-wāriṡīn(a).

තවද (සකාරියාගේ කතාව මතක තබා ගන්න), ඔහු තම දෙවියන්ට යාච්ඤා කළ විට, "අනේ දෙවියනේ, (දරුවන් නොමැතිව) මට තනිව ජීවත් වීමට ඉඩ නොදෙන්න, ඔබ හොඳම උරුමක්කාරයාය."

فَاسْتَجَبْنَا لَهٗ ۖوَوَهَبْنَا لَهٗ يَحْيٰى وَاَصْلَحْنَا لَهٗ زَوْجَهٗۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا يُسٰرِعُوْنَ فِى الْخَيْرٰتِ وَيَدْعُوْنَنَا رَغَبًا وَّرَهَبًاۗ وَكَانُوْا لَنَا خٰشِعِيْنَ

fastajabnā lah(ū), wa wahabnā lahū yaḥyā wa aṣlaḥnā lahū zaujah(ū), innahum kānū yusāri‘ūna fil-khairāti wa yad‘ūnanā ragabaw wa rahabā(n), wa kānū lanā khāsyi‘īn(a).

එබැවින් අපි ඔහුගේ යාච්ඤාවට පිළිතුරු දුන්නෙමු, ඔහුට යහ්යාව ලබා දුන්නෙමු, ඔහුගේ බිරිඳ (ගර්භණී වීමට) හැකි කළෙමු. නියත වශයෙන්ම ඔවුන් යහපත කිරීමට ඉක්මන් වූ අතර, ඔවුන් බලාපොරොත්තුවෙන් හා බියෙන් අප වෙත යාච්ඤා කළහ. තවද ඔවුන් අප ඉදිරියේ නිහතමානී වූහ.

وَالَّتِيْٓ اَحْصَنَتْ فَرْجَهَا فَنَفَخْنَا فِيْهَا مِنْ رُّوْحِنَا وَجَعَلْنٰهَا وَابْنَهَآ اٰيَةً لِّلْعٰلَمِيْنَ

wal-latī aḥṣanat farjahā fa nafakhnā fīhā mir rūḥinā wa ja‘alnāhā wabnahā āyatal lil-‘ālamīn(a).

තවද (මර්යම්ගේ කතාව සිහිපත් කරන්න) ඇය තම ගෞරවය රැක ගත්තාය, පසුව අපි ඇය තුළට අපෙන් (ඇගේ ආත්මය) පිම්බුවෙමු. අපි ඔහුව සහ ඔහුගේ දරුවන්ව සියලු ලෝකවාසීන්ට (අල්ලාහ්ගේ ශ්‍රේෂ්ඨත්වයේ) ලකුණක් බවට පත් කළෙමු.

اِنَّ هٰذِهٖٓ اُمَّتُكُمْ اُمَّةً وَّاحِدَةًۖ وَّاَنَا۠ رَبُّكُمْ فَاعْبُدُوْنِ

inna hāżihī ummatukum ummataw wāḥidah(tan), wa ana rabbukum fa‘budūn(i).

නියත වශයෙන්ම මෙය (තව්හීද් ආගම) ඔබගේ ආගමයි, එකම ආගමයි, මම ඔබගේ දෙවියන් වෙමි, එබැවින් ඔබ මට නමස්කාර කරන්න.

وَتَقَطَّعُوْٓا اَمْرَهُمْ بَيْنَهُمْۗ كُلٌّ اِلَيْنَا رٰجِعُوْنَ ࣖ

wa taqaṭṭa‘ū amrahum bainahum, kullun ilainā rāji‘ūn(a).

නමුත් ඔවුන් තම (ආගමික) කාරණාවලදී එකිනෙකා අතරේ බෙදී සිටියහ. ඔවුන් (සියලු කණ්ඩායම්) අප වෙත නැවත පැමිණෙනු ඇත.

فَمَنْ يَّعْمَلْ مِنَ الصّٰلِحٰتِ وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَلَا كُفْرَانَ لِسَعْيِهٖۚ وَاِنَّا لَهٗ كٰتِبُوْنَ

famay ya‘mal minaṣ-ṣāliḥāti wa huwa mu'minun falā kufrāna lisa‘yih(ī), wa innā lahū kātibūn(a).

කවරෙකු විශ්වාස කර යහපත් ක්‍රියාවන් කරන්නේද, ඔහුගේ උත්සාහයන් ප්‍රතික්ෂේප කරනු නොලැබේ. නියත වශයෙන්ම අපි එය ඔහු වෙනුවෙන් සටහන් කරන්නෙමු.

وَحَرٰمٌ عَلٰى قَرْيَةٍ اَهْلَكْنٰهَآ اَنَّهُمْ لَا يَرْجِعُوْنَ

wa ḥarāmun ‘alā qaryatin ahlaknāhā, innahum lā yarji‘ūn(a).

අපි විනාශ කළ දේශයක් (එහි වැසියන්ට) නැවත (අප වෙත) නොඑනු ඇත.

حَتّٰىٓ اِذَا فُتِحَتْ يَأْجُوْجُ وَمَأْجُوْجُ وَهُمْ مِّنْ كُلِّ حَدَبٍ يَّنْسِلُوْنَ

Ḥattā iżā futiḥat ya'jūju wa ma'jūju wa hum min kulli ḥadabiy yansilūn(a).

යක්ජුජ් සහ මක්ජුජ් (බිත්ති) විවෘත වන තුරු සහ ඔවුන් සියලු උස් ස්ථානවලින් ඉක්මනින් බැස යන තුරු.

وَاقْتَرَبَ الْوَعْدُ الْحَقُّ فَاِذَا هِيَ شَاخِصَةٌ اَبْصَارُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْاۗ يٰوَيْلَنَا قَدْ كُنَّا فِيْ غَفْلَةٍ مِّنْ هٰذَا بَلْ كُنَّا ظٰلِمِيْنَ

waqtarabal-wa‘dul-ḥaqqu fa iżā hiya syākhiṣatun abṣārul-lażīna kafarū, yā wailanā qad kunnā fī gaflatim min hāżā bal kunnā ẓālimīn(a).

සැබෑ පොරොන්දුව (නැවත නැඟිටීමේ දිනය) ළඟා වූ විට, හදිසියේම ප්‍රතික්ෂේප කළ අයගේ ඇස් විශාල වනු ඇත. (ඔවුන් මෙසේ පැවසූහ:) "අපි කොතරම් අවාසනාවන්තද! අපි මේ ගැන සම්පූර්ණයෙන්ම නොසැලකිලිමත් වෙමු, ඇත්ත වශයෙන්ම අපි සැබවින්ම අසාධාරණ ජනතාවකි."

اِنَّكُمْ وَمَا تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ حَصَبُ جَهَنَّمَۗ اَنْتُمْ لَهَا وٰرِدُوْنَ

innakum wa mā ta‘budūna min dūnillāhi ḥaṣabu jahannam(a), antum lahā wāridūn(a).

නියත වශයෙන්ම ඔබලා (ප්‍රතික්ෂේප කරන්නන්) සහ අල්ලාහ් හැර ඔබ නමදින දේ නිරයට ඉන්ධන වේ. (නිසැකවම) ඔබලා එහි ඇතුළු වන්නහුය.

لَوْ كَانَ هٰٓؤُلَاۤءِ اٰلِهَةً مَّا وَرَدُوْهَاۗ وَكُلٌّ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

lau kāna hā'ulā'i ālihatam mā waradūhā, wa kullun fīhā khālidūn(a).

(පිළිම) දෙවිවරුන් නම්, නියත වශයෙන්ම ඔවුන් එයට (නිරයට) ඇතුළු නොවනු ඇත. නමුත් සියල්ල එහි සදහටම පවතිනු ඇත.

لَهُمْ فِيْهَا زَفِيْرٌ وَّهُمْ فِيْهَا لَا يَسْمَعُوْنَ

lahum fīhā zafīruw wa hum fīhā lā yasma‘ūn(a).

ඔවුන් එහි (නිරයේ) කෙඳිරිගාමින් කෑ ගසති, එහි සිටින අයට ඇසෙන්නේ නැත.

اِنَّ الَّذِيْنَ سَبَقَتْ لَهُمْ مِّنَّا الْحُسْنٰىٓۙ اُولٰۤىِٕكَ عَنْهَا مُبْعَدُوْنَ ۙ

innal-lażīna sabaqat lahum minnal-ḥusnā, ulā'ika ‘anhā mub‘adūn(a).

නියත වශයෙන්ම පෙර සිටම අපගෙන් යහපතක් (අධිෂ්ඨානයක්) ලැබූ අය (නිරයෙන්) ඈත් කරනු ලැබ සිටියහ.

لَا يَسْمَعُوْنَ حَسِيْسَهَاۚ وَهُمْ فِيْ مَا اشْتَهَتْ اَنْفُسُهُمْ خٰلِدُوْنَ ۚ

lā yasma‘ūna ḥasīsahā, wa hum fīmasytahat anfusuhum khālidūn(a).

ඔවුන්ට (නිරයේ) හිස්සිං ශබ්දය ඇසෙන්නේ නැත, ඔවුන් කැමති සෑම දෙයකම (භුක්ති විඳිමින්) සදාකාලිකව රැඳී සිටිති.

لَا يَحْزُنُهُمُ الْفَزَعُ الْاَكْبَرُ وَتَتَلَقّٰىهُمُ الْمَلٰۤىِٕكَةُۗ هٰذَا يَوْمُكُمُ الَّذِيْ كُنْتُمْ تُوْعَدُوْنَ

lā yaḥzunuhumul-faza‘ul-akbaru wa tatalaqqāhumul-malā'ikah(tu), hāżā yaumukumul-lażī kuntum tū‘adūn(a).

මෙම භයානක පුදුමය ඔවුන්ට දුකක් ඇති නොකරන අතර, "ඔබට පොරොන්දු වූ ඔබගේ දිනය මෙයයි" යන වචන සමඟ දේවදූතයන් ඔවුන්ව පිළිගනු ඇත.

يَوْمَ نَطْوِى السَّمَاۤءَ كَطَيِّ السِّجِلِّ لِلْكُتُبِۗ كَمَا بَدَأْنَآ اَوَّلَ خَلْقٍ نُّعِيْدُهٗۗ وَعْدًا عَلَيْنَاۗ اِنَّا كُنَّا فٰعِلِيْنَ

yauma naṭwis-samā'a kaṭayyis-sijilli lil-kutib(i), kamā bada'nā awwala khalqin nu‘īduh(ū), wa‘dan ‘alainā, innā kunnā fā‘ilīn(a).

අපි අහස අකුළන ලියවිල්ලක් අකුළන්නාක් මෙන් අකුළන දිනය (සිහිපත් කරන්න). අපි පළමු මැවීම ආරම්භ කළ ආකාරයටම, අපි එය නැවත කරන්නෙමු. (අ) අපි පොරොන්දුව නිසැකවම ඉටු කරන්නෙමු; නියත වශයෙන්ම අපි එය ඉටු කරන්නෙමු.

وَلَقَدْ كَتَبْنَا فِى الزَّبُوْرِ مِنْۢ بَعْدِ الذِّكْرِ اَنَّ الْاَرْضَ يَرِثُهَا عِبَادِيَ الصّٰلِحُوْنَ

wa laqad katabnā fiz-zabūri mim ba‘diż-żikri annal-arḍa yariṡuhā ‘ibādiyaṣ-ṣāliḥūn(a).

තවද ඇත්ත වශයෙන්ම, අපි සබුර්හි අස්-සික්ර් (ලාහ් මහෆුෂ්) හි ලියා ඇති පරිදි, මෙම පොළොව මගේ දැහැමි සේවකයන් විසින් උරුම කර ගනු ලැබේ.

اِنَّ فِيْ هٰذَا لَبَلٰغًا لِّقَوْمٍ عٰبِدِيْنَ ۗ

inna fī hāżā labalāgal liqaumin ‘ābidīn(a).

නියත වශයෙන්ම මෙහි (අල්-කුර්ආනයේ) සඳහන් කර ඇති දෙය, (අල්ලාහ්ට) නමස්කාර කරන්නන්ට සැබවින්ම (සම්පූර්ණ) මඟ පෙන්වීමකි.

وَمَآ اَرْسَلْنٰكَ اِلَّا رَحْمَةً لِّلْعٰلَمِيْنَ

wa mā arsalnāka illā raḥmatal lil-‘ālamīn(a).

තවද අපි ඔබව (මුහම්මද්) සියලු ලෝකවාසීන්ට දයාවක් වීමට මිස නොයැව්වෙමු.

قُلْ اِنَّمَا يُوْحٰىٓ اِلَيَّ اَنَّمَآ اِلٰهُكُمْ اِلٰهٌ وَّاحِدٌۚ فَهَلْ اَنْتُمْ مُّسْلِمُوْنَ

qul innamā yūḥā ilayya annamā ilāhukum ilāhuw wāḥid(un), fahal antum muslimūn(a).

(මුහම්මද්,) ඔබ මෙසේ පවසනු: “නියත වශයෙන්ම මට පහළ කරන ලද දෙය නම්, ඔබගේ දෙවියන් එකම දෙවියෙකි. එබැවින් ඔබ (ඔහුට) යටත් වූවාද?”

فَاِنْ تَوَلَّوْا فَقُلْ اٰذَنْتُكُمْ عَلٰى سَوَاۤءٍۗ وَاِنْ اَدْرِيْٓ اَقَرِيْبٌ اَمْ بَعِيْدٌ مَّا تُوْعَدُوْنَ

fa in tawallau fa qul āżantukum ‘alā sawā'(in), wa in adrī aqarībun am ba‘īdum mā tū‘adūn(a).

එබැවින් ඔවුන් පිටුපෑවහොත් (මුහම්මද් තුමාණෙනි,) “(අප අතර) මා ඔබටත් එයම (ඉගැන්වූ) බව පවසන්නෙමි. ඔබට එරෙහිව තර්ජනය කරනු ලබන දෙය ආසන්නයේ තිබේද නැතහොත් දුරින් තිබේද යන්න මම නොදනිමි” යැයි පවසන්න.

اِنَّهٗ يَعْلَمُ الْجَهْرَ مِنَ الْقَوْلِ وَيَعْلَمُ مَا تَكْتُمُوْنَ

innahū ya‘lamul-jahra minal-qauli wa ya‘lamu mā taktumūn(a).

නියත වශයෙන්ම ඔහු (අල්ලාහ්) ඔබ විවෘතව පවසන දේ දනී, ඔබ සඟවන දේ දනී.

وَاِنْ اَدْرِيْ لَعَلَّهٗ فِتْنَةٌ لَّكُمْ وَمَتَاعٌ اِلٰى حِيْنٍ

wa in adrī la‘allahū fitnatul lakum wa matā‘un ilā ḥīn(in).

ඒ වගේම මම දන්නේ නැහැ, නියමිත කාලය එනකම් ඒක ඔයාට අත්හදා බැලීමක් සහ සතුටක් වෙන්න පුළුවන්.

قٰلَ رَبِّ احْكُمْ بِالْحَقِّۗ وَرَبُّنَا الرَّحْمٰنُ الْمُسْتَعَانُ عَلٰى مَا تَصِفُوْنَ ࣖ

qāla rabbiḥkum bil-ḥaqq(i), wa rabbunar-raḥmānul-musta‘ānu ‘alā mā taṣifūn(a).

ඔහු (මුහම්මද්) මෙසේ පැවසීය, “මාගේ ස්වාමීනි, සාධාරණ ලෙස තීන්දු දෙනු මැනව. තවද අපගේ ස්වාමියා ඉතාමත් දයානුකම්පිතය, ඔබ පවසන සෑම දෙයකටම අපි ඔහුගෙන් උදව් අයදිමු.”

اِقْتَرَبَ لِلنَّاسِ حِسَابُهُمْ وَهُمْ فِيْ غَفْلَةٍ مُّعْرِضُوْنَ ۚ

iqtaraba lin-nāsi ḥisābuhum wa hum fī gaflatim mu‘riḍūn(a).

මිනිසුන් තම ක්‍රියාවන් ගණනය කිරීමට සමීප වී ඇති අතර, ඔවුන් (මෙලොව) නොසලකා හරිමින්, (පරලොවෙන්) ඉවත් වෙමින් සිටිති.

مَا يَأْتِيْهِمْ مِّنْ ذِكْرٍ مِّنْ رَّبِّهِمْ مُّحْدَثٍ اِلَّا اسْتَمَعُوْهُ وَهُمْ يَلْعَبُوْنَ ۙ

mā ya'tīhim min żikrim mir rabbihim muḥdaṡin illastama‘ūhu wa hum yal‘abūn(a).

දෙවියන් වහන්සේගෙන් ඔවුන්ට නව වාක්‍යයක් පහළ කරන සෑම අවස්ථාවකම, ඔවුන් සෙල්ලම් කරමින් එයට සවන් දෙති.

لَاهِيَةً قُلُوْبُهُمْۗ وَاَسَرُّوا النَّجْوَىۖ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْاۖ هَلْ هٰذَآ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُكُمْۚ اَفَتَأْتُوْنَ السِّحْرَ وَاَنْتُمْ تُبْصِرُوْنَ

lāhiyatan qulūbuhum, wa asarrun-najwal-lażīna ẓalamū, hal hāżā illā basyarum miṡlukum, afa ta'tūnas-siḥra wa antum tubṣirūn(a).

ඔවුන්ගේ හදවත් නොසැලකිලිමත් තත්ත්වයක පවතී. තවද අපරාධකරුවෝ තම කතාබහ සඟවා ගනිමින් මෙසේ පවසති. "(මුහම්මද්) මොහු ඔබ වැනි මිනිසෙකි. ඔබ එය දුටු විට ඔබ සූනියම පිළිගත්තාද?"

قٰلَ رَبِّيْ يَعْلَمُ الْقَوْلَ فِى السَّمَاۤءِ وَالْاَرْضِۖ وَهُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ

qāla rabbī ya‘lamul-qaula fis-samā'i wal-arḍ(i), wa huwas-samī‘ul-‘alīm(u).

ඔහු (මුහම්මද්) මෙසේ පැවසීය, “මාගේ ස්වාමියා අහස්වල සහ පොළොවේ ඇති (සියලු) වචන දනී, තවද ඔහු සියල්ල අසන්නා, සියල්ල දන්නාය!”

بَلْ قَالُوْٓا اَضْغَاثُ اَحْلَامٍۢ بَلِ افْتَرٰىهُ بَلْ هُوَ شَاعِرٌۚ فَلْيَأْتِنَا بِاٰيَةٍ كَمَآ اُرْسِلَ الْاَوَّلُوْنَ

bal qālū aḍgāṡu aḥlāmim baliftarāhu bal huwa syā‘ir(un), falya'tinā bi'āyatin kamā ursilal-awwalūn(a).

“(අල් කුර්ආනය) ව්‍යාකූල සිහිනවල ඵලයකි, නැතහොත් ඔහුගේ (මුහම්මද් තුමාගේ) ගොතන ලද කෘතිවල ප්‍රතිඵලයකි, නැතහොත් ඔහු කවියෙකු පමණක් වුවද, පෙර යවන ලද අපොස්තුළුවරුන් මෙන් අපටත් ලකුණක් (සාක්ෂි) ගෙන එනු ලැබේවා” යනුවෙන් ඔවුහු පැවසූහ.

مَآ اٰمَنَتْ قَبْلَهُمْ مِّنْ قَرْيَةٍ اَهْلَكْنٰهَاۚ اَفَهُمْ يُؤْمِنُوْنَ

mā āmanat qablahum min qaryatin ahlaknāhā, afahum yu'minūn(a).

අපි විනාශ කළ දේශයක වැසියන්, (අපි සාක්ෂි යවා තිබුණත්) ඔවුන් විශ්වාස කළේ නැත. ඔවුන් විශ්වාස කරයිද?

وَمَآ اَرْسَلْنَا قَبْلَكَ اِلَّا رِجَالًا نُّوْحِيْٓ اِلَيْهِمْ فَسْـَٔلُوْٓا اَهْلَ الذِّكْرِ اِنْ كُنْتُمْ لَا تَعْلَمُوْنَ

wa mā arsalnā qablaka illā rijālan nūḥī ilaihim fas'alū ahlaż-żikri in kuntum lā ta‘lamūn(a).

ඔබට පෙර අපි (දූතයින්) කිහිප දෙනෙකුව යැව්වේ නැත, නමුත් අපි ඔවුන්ට හෙළිදරව් කිරීම් ලබා දුන්නෙමු. එබැවින් ඔබ නොදන්නේ නම් දැනුම ඇති කෙනෙකුගෙන් විමසන්න.

وَمَا جَعَلْنٰهُمْ جَسَدًا لَّا يَأْكُلُوْنَ الطَّعَامَ وَمَا كَانُوْا خٰلِدِيْنَ

wa mā ja‘alnāhum jasadal lā ya'kulūnaṭ-ṭa‘āma wa mā kānū khālidīn(a).

තවද අපි ඔවුන් (දූතයින්) ආහාර නොගන්නා ශරීරයක් ලෙස නිර්මාණය නොකළෙමු. තවද ඔවුන් සදාකාලිකව ජීවත් නොවේ.

ثُمَّ صَدَقْنٰهُمُ الْوَعْدَ فَاَنْجَيْنٰهُمْ وَمَنْ نَّشَاۤءُ وَاَهْلَكْنَا الْمُسْرِفِيْنَ

Ṡumma ṣadaqnāhumul-wa‘da fa anjaināhum wa man nasyā'u wa ahlaknal-musrifīn(a).

පසුව අපි ඔවුන්ට පොරොන්දු වූ දෙය ඉටු කළෙමු. එබැවින් අපි ඔවුන්වද අප කැමති අයවද බේරා ගත්තෙමු. තවද, සීමාව ඉක්මවා ගිය අයව විනාශ කළෙමු.

لَقَدْ اَنْزَلْنَآ اِلَيْكُمْ كِتٰبًا فِيْهِ ذِكْرُكُمْۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ ࣖ

laqad anzalnā ilaikum kitāban fīhi żikrukum, afalā ta‘qilūn(a).

නියත වශයෙන්ම අපි ඔබට අවවාදයක් ඇති ග්‍රන්ථයක් (අල් කුර්ආනය) පහළ කර ඇත්තෙමු. එබැවින් ඔබ තේරුම් නොගන්නෙහිද?

وَكَمْ قَصَمْنَا مِنْ قَرْيَةٍ كَانَتْ ظَالِمَةً وَّاَنْشَأْنَا بَعْدَهَا قَوْمًا اٰخَرِيْنَ

wa kam qaṣamnā min qaryatin kānat ẓālimataw wa ansya'nā ba‘dahā qauman ākharīn(a).

අපි කොපමණ අපරාධකාරී රටවල් විනාශ කර ඇත්තෙමුද, ඔවුන්ගෙන් පසු තවත් පරම්පරාවක් (ඔවුන් වෙනුවට) නිර්මාණය කළෙමුද?

فَلَمَّآ اَحَسُّوْا بَأْسَنَآ اِذَا هُمْ مِّنْهَا يَرْكُضُوْنَ ۗ

falammā aḥassū ba'sanā iżā hum minhā yarkuḍūn(a).

එබැවින් ඔවුන්ට අපගේ දඬුවම දැනුණු විට, ඔවුන් හදිසියේම එයින් පලා ගියහ.

لَا تَرْكُضُوْا وَارْجِعُوْٓا اِلٰى مَآ اُتْرِفْتُمْ فِيْهِ وَمَسٰكِنِكُمْ لَعَلَّكُمْ تُسْـَٔلُوْنَ

lā tarkuḍū warji‘ū ilā mā utriftum fīhi wa masākinikum la‘allakum tus'alūn(a).

කඩිමුඩියේ දුවන්න එපා; ඔබේ ජීවිතයේ සැප සම්පත් වෙත සහ ඔබේ (යහපත්) වාසස්ථාන වෙත ආපසු යන්න, එවිට ඔබ ප්‍රශ්න කරනු ලැබිය හැකිය.

قَالُوْا يٰوَيْلَنَآ اِنَّا كُنَّا ظٰلِمِيْنَ

qālū yā wailanā innā kunnā ẓālimīn(a).

“අපි කොතරම් අවාසනාවන්තයෝද! නියත වශයෙන්ම අපි අපරාධකරුවන් වෙමු” යි ඔවුහු පැවසූහ.

فَمَا زَالَتْ تِّلْكَ دَعْوٰىهُمْ حَتّٰى جَعَلْنٰهُمْ حَصِيْدًا خٰمِدِيْنَ

famā zālat tilka da‘wāhum ḥattā ja‘alnāhum ḥaṣīdan khāmidīn(a).

එබැවින් අපි ඔවුන්ව නැවත ජීවත් විය නොහැකි අස්වැන්නක් මෙන් කරන තෙක් ඔවුන්ගේ මැසිවිලි නැඟීම දිගටම පැවතුනි.

وَمَا خَلَقْنَا السَّمَاۤءَ وَالْاَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا لٰعِبِيْنَ

wa mā khalaqnas-samā'a wal-arḍa wa mā bainahumā lā‘ibīn(a).

තවද අපි අහස්, පොළොව සහ ඒ දෙක අතර ඇති සියල්ල සෙල්ලමකට නිර්මාණය කළේ නැත.

لَوْ اَرَدْنَآ اَنْ نَّتَّخِذَ لَهْوًا لَّاتَّخَذْنٰهُ مِنْ لَّدُنَّآ ۖاِنْ كُنَّا فٰعِلِيْنَ

lau aradnā an nattakhiża lahwal lattakhażnāhum mil ladunnā, in kunnā fā‘ilīn(a).

(භාර්යාවන් සහ දරුවන්) ඇති ක්‍රීඩාවක් නිර්මාණය කිරීමට අපි අදහස් කළේ නම්, අපි එය අපෙන්ම නිර්මාණය කරන්නෙමු, අපි එය සැබවින්ම අදහස් කළේ නම්.

بَلْ نَقْذِفُ بِالْحَقِّ عَلَى الْبَاطِلِ فَيَدْمَغُهٗ فَاِذَا هُوَ زَاهِقٌۗ وَلَكُمُ الْوَيْلُ مِمَّا تَصِفُوْنَ

bal naqżifu bil-ḥaqqi ‘alal-bāṭili fa yadmaguhū fa iżā huwa zāhiq(un), wa lakumul-wailu mimmā taṣifūn(a).

ඇත්ත වශයෙන්ම අපි නිවැරදි දේ (සත්‍යය) අසත්‍යයට (සත්‍ය නොවන) විසි කළෙමු, පසුව සත්‍යය එය විනාශ කළෙමු, පසුව එය (අසත්‍යය) වහාම අතුරුදහන් විය. තවද ඔබ (අල්ලාහ්ට) නුසුදුසු ගුණාංග ආරෝපණය කිරීම නිසා ඔබට විනාශය අත්වේ.

وَلَهٗ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَمَنْ عِنْدَهٗ لَا يَسْتَكْبِرُوْنَ عَنْ عِبَادَتِهٖ وَلَا يَسْتَحْسِرُوْنَ ۚ

wa lahū man fis-samāwāti wal-arḍ(i), wa man ‘indahū lā yastakbirūna ‘an ‘ibādatihī wa lā yastaḥsirūn(a).

අහස්හි සහ පොළොවෙහි සිටින අය ඔහුටම අයත්ය. ඔහු අසල සිටින (මලායිකාවන්) ඔහුට නමස්කාර කිරීමට අහංකාර නොවෙති. ඔවුන් වෙහෙසට පත් නොවේ.

يُسَبِّحُوْنَ الَّيْلَ وَالنَّهَارَ لَا يَفْتُرُوْنَ

yusabbiḥūnal-laila wan-nahāra wa lā yafturūn(a).

ඔවුන් (දේවදූතයින්) දිවා රෑ නොනවත්වා ප්‍රශංසා කරති.

اَمِ اتَّخَذُوْٓا اٰلِهَةً مِّنَ الْاَرْضِ هُمْ يُنْشِرُوْنَ

amittakhażū ālihatam minal-arḍi hum yunsyirūn(a).

(මළවුන්) නැඟිටුවිය හැකි දෙවිවරුන්ව ඔවුන් පොළොවෙන් ගත්තාද?

لَوْ كَانَ فِيْهِمَآ اٰلِهَةٌ اِلَّا اللّٰهُ لَفَسَدَتَاۚ فَسُبْحٰنَ اللّٰهِ رَبِّ الْعَرْشِ عَمَّا يَصِفُوْنَ

lau kāna fīhimā ālihatun illallāhu lafasadatā, fa subḥānallāhi rabbil-‘arsyi ‘ammā yaṣifūn(a).

(ස්වර්ගයෙහි සහ පොළොවෙහි) ඔවුන් දෙදෙනාටම අල්ලාහ් හැර වෙනත් දෙවිවරුන් සිටියේ නම්, ඔවුන් දෙදෙනාම විනාශ වී යන්නට තිබුණි. ඔවුන් වර්ණනා කරන දෙයින් අර්ෂ් හිමි අල්ලාහ්ට සුවිශුද්ධ වේවා!

لَا يُسْـَٔلُ عَمَّا يَفْعَلُ وَهُمْ يُسْـَٔلُوْنَ

lā yus'alu ‘ammā yaf‘alu wa hum yus'alūn(a).

ඔහු (අල්ලාහ්) කරන දේ ගැන ඔහුගෙන් ප්‍රශ්න කරනු නොලැබේ, නමුත් ප්‍රශ්න කරනු ලබන්නේ ඔවුන්මය.

اَمِ اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِهٖٓ اٰلِهَةً ۗقُلْ هَاتُوْا بُرْهَانَكُمْۚ هٰذَا ذِكْرُ مَنْ مَّعِيَ وَذِكْرُ مَنْ قَبْلِيْۗ بَلْ اَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَۙ الْحَقَّ فَهُمْ مُّعْرِضُوْنَ

amittakhażū min dūnihī ālihah(tan), qul hātū burhānakum, hāżā żikru mam ma‘iya wa żikru man qablī, bal akṡaruhum lā ya‘lamūnal-ḥaqqa fahum mu‘riḍūn(a).

නැතහොත් ඔවුන් ඔහු හැර වෙනත් දෙවිවරුන් ගන්නවාද? (මුහම්මද්) තුමාණෙනි, "ඔබගේ හේතු පවසන්න! මෙය (කුර්ආනය) මා සමඟ සිටින අයට අනතුරු ඇඟවීමකි, මට පෙර සිටි අයට අනතුරු ඇඟවීමකි." නමුත් ඔවුන්ගෙන් බොහෝ දෙනෙක් සත්‍යය (සත්‍යය) නොදනිති, එබැවින් ඔවුහු ප්‍රතික්ෂේප කරති.

وَمَآ اَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رَّسُوْلٍ اِلَّا نُوْحِيْٓ اِلَيْهِ اَنَّهٗ لَآ اِلٰهَ اِلَّآ اَنَا۠ فَاعْبُدُوْنِ

wa mā arsalnā min qablika mir rasūlin illā nūḥī ilaihi annahū lā ilāha illā ana fa‘budūn(i).

ඔබට පෙර අපි (මුහම්මද් තුමාණන්) කිසිදු දූතයෙකු නොඑව්වෙමු. මා හැර වෙනත් දෙවියෙකු නොමැති බව අපි ඔහුට දැනුම් දුන්නෙමු. එබැවින් ඔබ මටම නමස්කාර කරන්න.

وَقَالُوا اتَّخَذَ الرَّحْمٰنُ وَلَدًا سُبْحٰنَهٗ ۗبَلْ عِبَادٌ مُّكْرَمُوْنَ ۙ

wa qāluttakhażar-raḥmānu waladan subḥānah(ū), bal ‘ibādum mukramūn(a).

තවද ඔවුහු, “අති දයාවන්ත දෙවියන් (දේවදූතයා) පුතෙකු බවට පත් කළේය” යි පැවසූහ. ඔහුට මහිමය වේවා. සැබවින්ම ඔවුන් (දේවදූතයන්) මහිමයට පත් වහලුන්ය.

لَا يَسْبِقُوْنَهٗ بِالْقَوْلِ وَهُمْ بِاَمْرِهٖ يَعْمَلُوْنَ

lā yasbiqūnahū bil-qauli wa hum bi'amrihī ya‘malūn(a).

ඔවුන් උන්වහන්සේ ඉදිරියෙහි කතා නොකරන අතර උන්වහන්සේගේ ආඥා ක්‍රියාත්මක කරති.

يَعْلَمُ مَا بَيْنَ اَيْدِيْهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَلَا يَشْفَعُوْنَۙ اِلَّا لِمَنِ ارْتَضٰى وَهُمْ مِّنْ خَشْيَتِهٖ مُشْفِقُوْنَ

ya‘lamū mā baina aidīhim wa mā khalfahum wa lā yasyfa‘ūna illā limanirtaḍā wa hum min khasy-yatihī musyfiqūn(a).

ඔවුන් ඉදිරියේ ඇති (දේවදූතයින්) සහ ඔවුන් පිටුපස ඇති සියල්ල ඔහු (අල්ලාහ්) දනී. ඔවුන් (අල්ලාහ්) කැමති අය හැර අන් කිසිවෙකුට මැදිහත් නොවේ. ඔවුන් ඔහුට බිය වන බැවින් ඔවුන් සැමවිටම ප්‍රවේශම් වෙති.

۞ وَمَنْ يَّقُلْ مِنْهُمْ اِنِّيْٓ اِلٰهٌ مِّنْ دُوْنِهٖ فَذٰلِكَ نَجْزِيْهِ جَهَنَّمَۗ كَذٰلِكَ نَجْزِى الظّٰلِمِيْنَ ࣖ

wa may yaqul minhum innī ilāhun min dūnihī fa żālika najzīhi jahannam(a), każālika najziẓ-ẓālimīn(a).

ඔවුන්ගෙන් කවරෙකු “නියත වශයෙන්ම මම අල්ලාහ් හැර දෙවියෙකි” යැයි පවසන්නේද, එවිට අපි ඔහුට නිරය විපාක දෙන්නෙමු. එලෙසම අපි අපරාධකරුවන්ට විපාක දෙන්නෙමු.

اَوَلَمْ يَرَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اَنَّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ كَانَتَا رَتْقًا فَفَتَقْنٰهُمَاۗ وَجَعَلْنَا مِنَ الْمَاۤءِ كُلَّ شَيْءٍ حَيٍّۗ اَفَلَا يُؤْمِنُوْنَ

awalam yaral-lażīna kafarū annas-samāwāti wal-arḍa kānatā ratqan fa fataqnāhumā, wa ja‘alnā minal-mā'i kulla syai'in ḥayy(in), afalā yu'minūn(a).

අහස් සහ පොළොව එක කැබැල්ලකින් පැවති බවත්, පසුව අපි ඒවා වෙන් කළ බවත්, සෑම ජීවියෙකුම ජලයෙන් නිර්මාණය කළ බවත් ප්‍රතික්ෂේප කරන්නන් නොදන්නේද? එවිට ඔවුන් විශ්වාස නොකරන්නේද?

وَجَعَلْنَا فِى الْاَرْضِ رَوَاسِيَ اَنْ تَمِيْدَ بِهِمْۖ وَجَعَلْنَا فِيْهَا فِجَاجًا سُبُلًا لَّعَلَّهُمْ يَهْتَدُوْنَ

wa ja‘alnā fil-arḍi rawāsiya an tamīda bihim, wa ja‘anā fīhā fijājan subulal la‘allahum yahtadūn(a).

තවද, ඔවුන් සමඟ එය නොසෙල්වෙන පරිදි අපි පොළොව මත ස්ථිර කඳු ඇති කළෙමු. තවද ඔවුන් මඟ පෙන්වීම සඳහා පුළුල් මාර්ග එහි ඇති කළෙමු.

وَجَعَلْنَا السَّمَاۤءَ سَقْفًا مَّحْفُوْظًاۚ وَهُمْ عَنْ اٰيٰتِهَا مُعْرِضُوْنَ

wa ja‘alnas-samā'a saqfam maḥfūẓā(n), wa hum ‘an āyātihā mu‘riḍūn(a).

අපි අහස ආරක්ෂිත වහලක් බවට පත් කළෙමු. නමුත් ඔවුන් (අල්ලාහ්ගේ ශ්‍රේෂ්ඨත්වයේ) සංඥා (හිරු, සඳු, සුළඟ, වලාකුළු ආදිය) ප්‍රතික්ෂේප කරති.

وَهُوَ الَّذِيْ خَلَقَ الَّيْلَ وَالنَّهَارَ وَالشَّمْسَ وَالْقَمَرَۗ كُلٌّ فِيْ فَلَكٍ يَّسْبَحُوْنَ

wa huwal-lażī khalaqal-laila wan-nahāra wasy-syamsa wal-qamar(a), kullun fī falakiy yasbaḥūn(a).

තවද ඔහුම රාත්‍රිය සහ දහවලද, සූර්යයා සහ චන්ද්‍රයාද නිර්මාණය කළේය. ඒ සෑම එකක්ම තමන්ගේ කක්ෂයේ ගමන් කරයි.

وَمَا جَعَلْنَا لِبَشَرٍ مِّنْ قَبْلِكَ الْخُلْدَۗ اَفَا۟ىِٕنْ مِّتَّ فَهُمُ الْخٰلِدُوْنَ

wa mā ja‘alnā libasyarim min qablikal-khuld(a), afa'im mitta fahumul-khālidūn(a).

තවද (මුහම්මද් තුමාණන්ට) පෙර අපි කිසිදු මිනිසෙකුට සදාකාලික ජීවිතයක් නිර්මාණය නොකළෙමු; එබැවින් ඔබ මිය ගියහොත් ඔවුන් ජීවත් වේද?

كُلُّ نَفْسٍ ذَاۤىِٕقَةُ الْمَوْتِۗ وَنَبْلُوْكُمْ بِالشَّرِّ وَالْخَيْرِ فِتْنَةً ۗوَاِلَيْنَا تُرْجَعُوْنَ

kullu nafsin żā'iqatul-maut(i), wa nablūkum bisy-syarri wal-khairi fitnah(tan), wa ilainā turja‘ūn(a).

සෑම ජීවමාන ආත්මයක්ම මරණය රස විඳින්නේය. අපි ඔබව පරීක්ෂාවක් ලෙස නපුරෙන් හා යහපතෙන් පරීක්ෂා කරන්නෙමු. තවද ඔබ අප වෙතම නැවත ගෙන එනු ලැබේ.

وَاِذَا رَاٰكَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِنْ يَّتَّخِذُوْنَكَ اِلَّا هُزُوًاۗ اَهٰذَا الَّذِيْ يَذْكُرُ اٰلِهَتَكُمْۚ وَهُمْ بِذِكْرِ الرَّحْمٰنِ هُمْ كٰفِرُوْنَ

wa iżā ra'ākal-lażīna kafarū iy yattakhiżūnaka illā huzuwā(n), ahāżal-lażī yażkuru ālihatakum, wa hum biżikrir-raḥmāni hum kāfirūn(a).

(මුහම්මද් නබි) තුමාණන් ඔබව දුටු විට, ඔවුන් ඔබව සමච්චලයට ලක් කරන්නෙකු ලෙස සලකති. (ඔවුන් මෙසේ කීහ: “ඔබේ දෙවිවරුන්ව ප්‍රතික්ෂේප කළ තැනැත්තා මොහුද?” ඔවුන් මහා කරුණාවන්ත අල්ලාහ්ව සිහිපත් කිරීම ප්‍රතික්ෂේප කරන ජනතාවක් වුවද.

خُلِقَ الْاِنْسَانُ مِنْ عَجَلٍۗ سَاُورِيْكُمْ اٰيٰتِيْ فَلَا تَسْتَعْجِلُوْنِ

khuliqal-insānu min ‘ajal(in), sa'urīkum āyātī falā tasta‘jilūn(i).

මිනිසුන් කඩිමුඩියේ නිර්මාණය කරන ලදී. පසුව මම ඔබට මගේ සංඥා (බලය) පෙන්වන්නම්. එබැවින් එය ඉක්මන් කරන ලෙස මගෙන් ඉල්ලා නොසිටින්න.

وَيَقُوْلُوْنَ مَتٰى هٰذَا الْوَعْدُ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

wa yaqūlūna matā hāżal-wa‘du in kuntum ṣādiqīn(a).

තවද, “ඔබ සත්‍යවාදීන් නම්, පොරොන්දුව කවදා (පැමිණේදැයි) ඔවුහු විමසති.

لَوْ يَعْلَمُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا حِيْنَ لَا يَكُفُّوْنَ عَنْ وُّجُوْهِهِمُ النَّارَ وَلَا عَنْ ظُهُوْرِهِمْ وَلَا هُمْ يُنْصَرُوْنَ

lau ya‘lamul-lażīna kafarū ḥīna lā yakuffūna ‘aw wujūhihimun nāra wa lā ‘an ẓuhūrihim wa lā hum yunṣarūn(a).

ඔවුන්ගේ මුහුණුවලින් සහ පිටුපසින් නිරයේ ගින්න වළක්වා ගැනීමට නොහැකි වූ විට, ප්‍රතික්ෂේප කරන්නන් දැන සිටියේ නම්, ඔවුන්ට උදව් නොලැබුණි (ඇත්ත වශයෙන්ම ඔවුන් එය ඉක්මන් කරන ලෙස ඉල්ලා සිටියේ නැත).

بَلْ تَأْتِيْهِمْ بَغْتَةً فَتَبْهَتُهُمْ فَلَا يَسْتَطِيْعُوْنَ رَدَّهَا وَلَا هُمْ يُنْظَرُوْنَ

bal ta'tīhim bagtatan fa tabhatuhum falā yastaṭī‘ūna raddahā wa lā hum yunẓarūn(a).

ඇත්ත වශයෙන්ම (විනිශ්චය දිනය) එය ඔවුන් වෙත හදිසියේම පැමිණෙනු ඇත, එවිට ඔවුන් භීතියට පත් වනු ඇත; එවිට ඔවුන්ට එය ප්‍රතික්ෂේප කිරීමට නොහැකි වන අතර (කාලයක්) ප්‍රමාද කරනු නොලැබේ.

وَلَقَدِ اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِّنْ قَبْلِكَ فَحَاقَ بِالَّذِيْنَ سَخِرُوْا مِنْهُمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ ࣖ

wa laqadistuhzi'a birusulim min qablika fa ḥāqa bil-lażīna sakhirū minhum mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

තවද නියත වශයෙන්ම ඔබට පෙර සිටි දූතයින් (මුහම්මද්) තුමාණන් ද සමච්චල් කරන ලදී. එබැවින් ඔවුන් (දූතයින්) සමච්චල් කළ දේ සමච්චල් කළ අයට (වධහිංසා) පහළ විය.

قُلْ مَنْ يَّكْلَؤُكُمْ بِالَّيْلِ وَالنَّهَارِ مِنَ الرَّحْمٰنِۗ بَلْ هُمْ عَنْ ذِكْرِ رَبِّهِمْ مُّعْرِضُوْنَ

qul may yakla'ukum bil-laili wan-nahāri minar-raḥmān(i), bal hum ‘an żikrihim mu‘riḍūn(a).

“අති දයාවන්ත අල්ලාහ්ගේ (වධනයෙන්) රාත්‍රියේ සහ දිවා කාලයේ ඔබව ආරක්ෂා කරන්නේ කවුද?” කියා ඔබ අසන්න, නමුත් ඔවුන් තම ස්වාමියා සිහි කිරීමට මැලි වෙති.

اَمْ لَهُمْ اٰلِهَةٌ تَمْنَعُهُمْ مِّنْ دُوْنِنَاۗ لَا يَسْتَطِيْعُوْنَ نَصْرَ اَنْفُسِهِمْ وَلَا هُمْ مِّنَّا يُصْحَبُوْنَ

am lahum ālihatun tamna‘uhum min dūninā, lā yastaṭī‘ūna naṣra anfusihim wa lā hum minnā yuṣḥabūn(a).

නැතහොත් අපෙන් ඔවුන්ව ආරක්ෂා කළ හැකි දෙවිවරුන් ඔවුන්ට සිටීද? ඔවුන්ගේ දෙවිවරුන්ට තමන්ටම උදව් කර ගැනීමට හැකියාවක් නැත, තවද ඔවුන් අපගේ දඬුවමෙන්ද ආරක්ෂා නොවේ.

بَلْ مَتَّعْنَا هٰٓؤُلَاۤءِ وَاٰبَاۤءَهُمْ حَتّٰى طَالَ عَلَيْهِمُ الْعُمُرُۗ اَفَلَا يَرَوْنَ اَنَّا نَأْتِى الْاَرْضَ نَنْقُصُهَا مِنْ اَطْرَافِهَاۗ اَفَهُمُ الْغٰلِبُوْنَ

bal matta‘nā hā'ulā'i wa ābā'ahum ḥattā ṭāla ‘alaihimul-‘umur(u), afalā yarauna annā na'til-arḍa nanquṣuhā min aṭrāfihā, afahumul-gālibūn(a).

නියත වශයෙන්ම අපි ඔවුන්ට සහ ඔවුන්ගේ මුතුන් මිත්තන්ට ඔවුන්ගේ ආයු කාලය දීර්ඝ වන තුරු (මෙලොවෙහි) සැප සම්පත් ලබා දුන්නෙමු. අපි (ප්‍රතික්ෂේප කරන්නන්ගේ පාලනය යටතේ) යම් දේශයකට පැමිණ එහි කෙළවරින් එහි ප්‍රමාණය අඩු කරන බව ඔවුන් නොදකින්නේද? ඔවුන් ජයග්‍රාහකයින්ද?

قُلْ اِنَّمَآ اُنْذِرُكُمْ بِالْوَحْيِۖ وَلَا يَسْمَعُ الصُّمُّ الدُّعَاۤءَ اِذَا مَا يُنْذَرُوْنَ

qul innamā unżirukum bil-waḥy(i), wa lā yasma‘uṣ-ṣummud-du‘ā'a iżā mā yunżarūn(a).

(මුහම්මද් තුමාණෙනි,) ඔබ මෙසේ පවසන්න: “නියත වශයෙන්ම මම ඔබට වහී මගින් අනතුරු ඇඟවීමක් පමණක් කරමි.” නමුත් බිහිරි අයට අනතුරු අඟවනු ලබන විට ඔවුන් එම ඇමතුමට සවන් නොදෙති.

وَلَىِٕنْ مَّسَّتْهُمْ نَفْحَةٌ مِّنْ عَذَابِ رَبِّكَ لَيَقُوْلُنَّ يٰوَيْلَنَآ اِنَّا كُنَّا ظٰلِمِيْنَ

wa la'im massathum nafḥatum min ‘ażābi rabbika layaqūlunna yā wailanā innā kunnā ẓālimīn(a).

ඔබගේ ස්වාමියාගෙන් ඔවුන්ට සුළු දඬුවමක් එල්ල වුවහොත්, ඔවුන් නිසැකවම “අපට විනාශයයි! නියත වශයෙන්ම අපි (අපටම) අපරාධ කරන්නන් අතර වෙමු” යැයි පවසනු ඇත.

وَنَضَعُ الْمَوَازِيْنَ الْقِسْطَ لِيَوْمِ الْقِيٰمَةِ فَلَا تُظْلَمُ نَفْسٌ شَيْـًٔاۗ وَاِنْ كَانَ مِثْقَالَ حَبَّةٍ مِّنْ خَرْدَلٍ اَتَيْنَا بِهَاۗ وَكَفٰى بِنَا حٰسِبِيْنَ

wa naḍa‘ul-mawāzīnal-qisṭa liyaumil-qiyāmati falā tuẓlamu nafsun syai'ā(n), wa in kāna miṡqāla ḥabbatim min khardalin atainā bihā, wa kafā binā ḥāsibīn(a).

තවද මළවුන් කෙරෙන් නැගිටුවනු ලබන දිනයේදී අපි යුක්තියේ තරාදි පිහිටුවන්නෙමු. එවිට කිසිදු ආත්මයකට සුළු වශයෙන්වත් අසාධාරණයක් සිදු නොවනු ඇත. එය අබ ඇටයක බරක් වුවද, අපි එය (ඵලවිපාක) ගෙන එන්නෙමු. තවද ගණන් බැලීමට අපි ප්‍රමාණවත්ය.

وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسٰى وَهٰرُوْنَ الْفُرْقَانَ وَضِيَاۤءً وَّذِكْرًا لِّلْمُتَّقِيْنَ ۙ

wa laqad ātainā mūsā wa hārūnal-furqāna wa ḍiyā'aw wa żikral lil-muttaqīn(a).

තවද නියත වශයෙන්ම අපි මූසා සහ හාරූන් යන දෙදෙනාටම ෆුර්කාන් (තව්රාත් ග්‍රන්ථය) ද, බිය බැතිමතුන්ට ඥානය හා උපදෙස ද ලබා දුන්නෙමු.

الَّذِيْنَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَيْبِ وَهُمْ مِّنَ السَّاعَةِ مُشْفِقُوْنَ

allażīna yakhsyauna rabbahum bil-gaibi wa hum minas-sā‘ati musyfiqūn(a).

(එනම්) ඔවුන් තම ස්වාමියාගේ දඬුවමට බිය වන නමුත් ඔහුව නොපෙනේ, තවද ඔවුන් මළවුන් කෙරෙන් නැගිටුවනු ලබන දිනය ගැන බිය වෙති.

وَهٰذَا ذِكْرٌ مُّبٰرَكٌ اَنْزَلْنٰهُۗ اَفَاَنْتُمْ لَهٗ مُنْكِرُوْنَ ࣖ

wa hāżā żikrum mubārakun anzalnāh(u), afa antum lahū munkirūn(a).

තවද මෙය (අල් කුර්ආනය) අපි පහළ කළ ආශිර්වාද අඩංගු අනතුරු ඇඟවීමකි. එබැවින් ඔබ එය ප්‍රතික්ෂේප කරනවාද?

۞ وَلَقَدْ اٰتَيْنَآ اِبْرٰهِيْمَ رُشْدَهٗ مِنْ قَبْلُ وَكُنَّا بِهٖ عٰلِمِيْنَ

wa laqad ātainā ibrāhīma rusydahū min qablu wa kunnā bihī ‘ālimīn(a).

තවද නියත වශයෙන්ම ඔහුට පෙර (මූසා සහ හාරූන්) අපි ආබ්‍රහම්ට මඟ පෙන්වූවෙමු, තවද අපි ඔහුව හොඳින් දැන සිටියෙමු.

اِذْ قَالَ لِاَبِيْهِ وَقَوْمِهٖ مَا هٰذِهِ التَّمَاثِيْلُ الَّتِيْٓ اَنْتُمْ لَهَا عٰكِفُوْنَ

iż qāla li'abīhi wa qaumihī mā hāżihit-tamāṡīlul-latī antum lahā ‘ākifūn(a).

(මතක තබා ගන්න), ඔහු (ඉබ්‍රාහීම්) තම පියාට සහ තම ජනතාවට, “ඔබ ඉතා උනන්දුවෙන් නමස්කාර කරන මෙම පිළිමය කුමක්ද?” යි ඇසූ අවස්ථාව.

قَالُوْا وَجَدْنَآ اٰبَاۤءَنَا لَهَا عٰبِدِيْنَ

qālū wajadnā ābā'anā lahā ‘ābidīn(a).

“අපේ මුතුන් මිත්තන් ඔහුට නමස්කාර කරනවා අපි දැක්කා” කියා ඔවුහු පිළිතුරු දුන්හ.

قَالَ لَقَدْ كُنْتُمْ اَنْتُمْ وَاٰبَاۤؤُكُمْ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

qāla laqad kuntum antum wa ābā'ukum fī ḍalālim mubīn(in).

ඔහු (ඉබ්‍රාහීම්) “නියත වශයෙන්ම ඔබ සහ ඔබගේ මුතුන් මිත්තන් පැහැදිලි මුළාවෙහි සිටිති” යි කීවේය.

قَالُوْٓا اَجِئْتَنَا بِالْحَقِّ اَمْ اَنْتَ مِنَ اللّٰعِبِيْنَ

qālū aji'tanā bil-ḥaqqi am anta minal-lā‘ibīn(a).

“ඔබ සත්‍යය අප වෙත ගෙන ආවාද නැතහොත් සෙල්ලම් කරනවාද?” යි ඔවුහු පැවසූහ.

قَالَ بَلْ رَّبُّكُمْ رَبُّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ الَّذِيْ فَطَرَهُنَّۖ وَاَنَا۠ عَلٰى ذٰلِكُمْ مِّنَ الشّٰهِدِيْنَ

qāla bar rabbukum rabbus-samāwāti wal-arḍil-lażī faṭarahunn(a), wa ana ‘alā żālikum minasy-syāhidīn(a).

ඔහු (ඉබ්‍රාහිම්) පිළිතුරු දුන්නේය, “නියත වශයෙන්ම ඔබගේ ස්වාමියා අහස් හා පොළොවෙහි ස්වාමියාය. (ඔහු) ඒවා මැවූ තැනැත්තාය. ඒ සඳහා සාක්ෂි දරන අයගෙන් මමද කෙනෙකි.”

وَتَاللّٰهِ لَاَكِيْدَنَّ اَصْنَامَكُمْ بَعْدَ اَنْ تُوَلُّوْا مُدْبِرِيْنَ

wa tallāhi la'akīdanna aṣnāmakum ba‘da an tuwallū mudbirīn(a).

අල්ලාහ් මත දිවුරමින්, ඔබ ඔබේ පිළිම අත්හැර ගිය පසු, මම ඒවා රවටන්නෙමි.

فَجَعَلَهُمْ جُذٰذًا اِلَّا كَبِيْرًا لَّهُمْ لَعَلَّهُمْ اِلَيْهِ يَرْجِعُوْنَ

fa ja‘alahum jużāżan illā kabīral lahum la‘allahum ilaihi yarji‘ūn(a).

එබැවින් ඔහු (ඉබ්‍රාහිම්) (පියා) විශාලම තැනැත්තා හැර (පිළිම) කැබලිවලට කඩා දැමුවේය; එවිට ඔවුන් ඔහුගෙන් (ඉල්ලා) ආපසු පැමිණියහ.

قَالُوْا مَنْ فَعَلَ هٰذَا بِاٰلِهَتِنَآ اِنَّهٗ لَمِنَ الظّٰلِمِيْنَ

qālū man fa‘ala hāżā bi'ālihatinā innahū laminaẓ-ẓālimīn(a).

“අපගේ දෙවිවරුන්ට මෙය කළේ කවුද? නියත වශයෙන්ම ඔහු අපරාධකරුවන්ගෙන් කෙනෙකි” යි ඔවුහු පැවසූහ.

قَالُوْا سَمِعْنَا فَتًى يَّذْكُرُهُمْ يُقَالُ لَهٗٓ اِبْرٰهِيْمُ ۗ

qālū sami‘nā fatay yażkuruhum yuqālu lahū ibrāhīm(u).

ඔවුන් (අනෙක් අය) මෙසේ පැවසූහ, “(මෙම පිළිම) හෙළා දුටු තරුණයෙක් සිටින බව අපට ආරංචි විය. ඔහුගේ නම ඉබ්‍රාහිම්.”

قَالُوْا فَأْتُوْا بِهٖ عَلٰٓى اَعْيُنِ النَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَشْهَدُوْنَ

qālū fa'tū bihī ‘alā a‘yunin-nāsi la‘allahum yasyhadūn(a).

“(එසේ නම්) ඔහුව පිටතට ගෙනැවිත් ජනතාවට පෙන්වන්න, එවිට ඔවුන්ට පෙනෙනු ඇත” යි ඔවුහු පැවසූහ.

قَالُوْٓا ءَاَنْتَ فَعَلْتَ هٰذَا بِاٰلِهَتِنَا يٰٓاِبْرٰهِيْمُ ۗ

qālū a'anta fa‘alta hāżā bi'ālihatinā yā ibrāhīm(u).

“අපේ දෙවියන්ට විරුද්ධව මේ (ක්‍රියාව) කළේ ඔබද ආබ්‍රහම්?” කියා ඔවුන් ඇසුවා.

قَالَ بَلْ فَعَلَهٗ كَبِيْرُهُمْ هٰذَا فَسْـَٔلُوْهُمْ اِنْ كَانُوْا يَنْطِقُوْنَ

qāla bal fa‘alahū kabīruhum hāżā fas'alūhum in kānū yanṭiqūn(a).

ඔහු (ඊබ්‍රාහිම්) පිළිතුරු දුන්නේය, "ඇත්තටම එය කළේ විශාල (ප්‍රතිමාව) නිසා, ඔවුන්ට කතා කළ හැකිදැයි ඔවුන්ගෙන් විමසන්න."

فَرَجَعُوْٓا اِلٰٓى اَنْفُسِهِمْ فَقَالُوْٓا اِنَّكُمْ اَنْتُمُ الظّٰلِمُوْنَ ۙ

fa raja‘ū ilā anfusihim fa qālū innakum antumuẓ-ẓālimūn(a).

එවිට ඔවුන් සිහිකල්පනාවට පැමිණ, “නියත වශයෙන්ම ඔබලා (තමන්ටම) අපරාධ කර ගත් අයයි” යැයි පැවසූහ.

ثُمَّ نُكِسُوْا عَلٰى رُءُوْسِهِمْۚ لَقَدْ عَلِمْتَ مَا هٰٓؤُلَاۤءِ يَنْطِقُوْنَ

Ṡumma nukisū ‘alā ru'ūsihim, laqad ‘alimta mā hā'ulā'i yanṭiqūn(a).

එවිට ඔවුහු හිස නමා, “(පිළිමවලට) කතා කළ නොහැකි බව ඔබ (ආබ්‍රහම්) නිසැකවම දනී” යි පැවසූහ.

قَالَ اَفَتَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ مَا لَا يَنْفَعُكُمْ شَيْـًٔا وَّلَا يَضُرُّكُمْ ۗ

qāla afata‘budūna min dūnillāhi mā lā yanfa‘ukum syai'aw wa lā yaḍurrukum.

ඔහු (ඉබ්‍රාහිම්) මෙසේ කීවේය: “ඔබ අල්ලාහ් හැර වෙනත් කෙනෙකුට නමස්කාර කරන්නේ ඇයි? එය ඔබට සුළු ප්‍රයෝජනයක්වත් ලබා නොදෙන අතර ඔබට හානියක්ද නොකරයි.

اُفٍّ لَّكُمْ وَلِمَا تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗاَفَلَا تَعْقِلُوْنَ

uffil lakum wa limā ta‘budūna min dūnillāh(i), afalā ta‘qilūn(a).

ඔබටත් අල්ලාහ් හැර ඔබ නමදින දේටත් විනාශය වේවා! ඔබ තේරුම් නොගන්නෙහිද?”

قَالُوْا حَرِّقُوْهُ وَانْصُرُوْٓا اٰلِهَتَكُمْ اِنْ كُنْتُمْ فٰعِلِيْنَ

qālū ḥarriqūhu wanṣurū ālihatakum in kuntum fā‘ilīn(a).

“ඔබ සැබවින්ම කැමති නම්, ඔහුව පුළුස්සා ඔබේ දෙවිවරුන්ට උදව් කරන්න” යැයි ඔවුහු පැවසූහ.

قُلْنَا يٰنَارُ كُوْنِيْ بَرْدًا وَّسَلٰمًا عَلٰٓى اِبْرٰهِيْمَ ۙ

qulnā yā nāru kūnī bardaw wa salāman ‘alā ibrāhīm(a).

අපි (අල්ලාහ්) මෙසේ කීවෙමු: “අහෝ ගින්න! සීතල වන්න, ඉබ්‍රාහිම්ට ආරක්ෂකයා වන්න!”

وَاَرَادُوْا بِهٖ كَيْدًا فَجَعَلْنٰهُمُ الْاَخْسَرِيْنَ ۚ

wa arādū bihī kaidan fa ja‘alnāhumul-akhsarīn(a).

තවද ඔවුහු ඉබ්‍රාහීම්ට නපුරක් කිරීමට අදහස් කළහ. එබැවින් අපි ඔවුන්ව ඉබ්‍රාහීම්ට දරුණුතම පාඩු ලැබූවන් බවට පත් කළෙමු.

وَنَجَّيْنٰهُ وَلُوْطًا اِلَى الْاَرْضِ الَّتِيْ بٰرَكْناَ فِيْهَا لِلْعٰلَمِيْنَ

wa najjaināhu wa lūṭan ilal-arḍil-latī bāraknā fīhā lil-‘ālamīn(a).

තවද අපි ඔහු (ඉබ්‍රාහීම්) සහ ලූත්ව මුලු ලොවටම ආශිර්වාද කළ දේශයකට බේරා ගත්තෙමු.

وَوَهَبْنَا لَهٗٓ اِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ نَافِلَةً ۗوَكُلًّا جَعَلْنَا صٰلِحِيْنَ

wa wahabnā lahū isḥāqa wa ya‘qūba nāfilah(tan), wa kullan ja‘alnā ṣāliḥīn(a).

තවද අපි ඔහුට (ඉබ්‍රාහීම්ට) ඊසාක් සහ යාකොබ් යන දෙදෙනාවම දායාද කර, ඔවුන් සෑම කෙනෙකුවම දැහැමි පුද්ගලයෙකු බවට පත් කළෙමු.

وَجَعَلْنٰهُمْ اَىِٕمَّةً يَّهْدُوْنَ بِاَمْرِنَا وَاَوْحَيْنَآ اِلَيْهِمْ فِعْلَ الْخَيْرٰتِ وَاِقَامَ الصَّلٰوةِ وَاِيْتَاۤءَ الزَّكٰوةِۚ وَكَانُوْا لَنَا عٰبِدِيْنَ ۙ

wa ja‘alnāhum a'immatay yahdūna bi'amrinā wa auḥainā ilaihim fi‘lal-khairāti wa iqāmaṣ-ṣalāti wa ītā'az-zakāh(ti), wa kānū lanā ‘ābidīn(a).

තවද අපගේ නියෝග මගින් අපට මඟ පෙන්වන නායකයින් ලෙස අපි ඔවුන්ව පත් කළෙමු. තවද ඔවුන් යහපත කළ යුතු බවත්, සලාතය ඉටු කළ යුතු බවත්, සකාත් ගෙවිය යුතු බවත්, අපි පමණක් ඔවුන්ට නමස්කාර කළ යුතු බවත් අපි ඔවුන්ට දැනුම් දුන්නෙමු.

وَلُوْطًا اٰتَيْنٰهُ حُكْمًا وَّعِلْمًا وَّنَجَّيْنٰهُ مِنَ الْقَرْيَةِ الَّتِيْ كَانَتْ تَّعْمَلُ الْخَبٰۤىِٕثَ ۗاِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمَ سَوْءٍ فٰسِقِيْنَۙ

wa lūṭan ātaināhu ḥumkaw wa ‘ilmaw wa najjaināhu minal-qaryatil-latī kānat ta‘malul-khabā'iṡ(a), innahum kānū qauma sau'in fāsiqīn(a).

ලූත්ට අපි ප්‍රඥාව සහ දැනුම ලබා දී, පිළිකුල් සහගත ක්‍රියාවන් කළ නගරයකින් (එහි වැසියන්ට එල්ල වූ දඬුවමින්) ඔහුව බේරා ගත්තෙමු. නියත වශයෙන්ම ඔවුන් නපුරු හා දුෂ්ට ජනතාවකි.

وَاَدْخَلْنٰهُ فِيْ رَحْمَتِنَاۗ اِنَّهٗ مِنَ الصّٰلِحِيْنَ ࣖ

wa adkhalnāhu fī raḥmatinā, innahū minaṣ-ṣāliḥīn(a).

තවද අපි ඔහුව අපගේ කරුණාවෙහි ඇතුළත් කළෙමු. නියත වශයෙන්ම ඔහු බිය භක්තිමත් ජනතාවගෙන් කෙනෙකි.

وَنُوْحًا اِذْ نَادٰى مِنْ قَبْلُ فَاسْتَجَبْنَا لَهٗ فَنَجَّيْنٰهُ وَاَهْلَهٗ مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيْمِ ۚ

wa nūḥan iż nādā min qablu fastajabnā lahū fa najjaināhu wa ahlahū minal-karbil-‘aẓīm(i).

තවද (මීට පෙර නූහ්ගේ කතාව සිහිපත් කරන්න) ඔහු යාච්ඤා කළ විට, අපි ඔහුගේ (යාච්ඤාව) පිළිගත් අතර, පසුව අපි ඔහු සහ ඔහුගේ අනුගාමිකයන් මහා විපතකින් බේරා ගත්තෙමු.

وَنَصَرْنٰهُ مِنَ الْقَوْمِ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَاۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمَ سَوْءٍ فَاَغْرَقْنٰهُمْ اَجْمَعِيْنَ

wa naṣarnāhu minal-qaumil-lażīna każżabū bi'āyātinā, innahum kānū qauma sau'in fa agraqnāhum ajma‘īn(a).

තවද, අපගේ ආයාවන් බොරු කළ අයගෙන් අපි ඔහුට උදව් කළෙමු. නියත වශයෙන්ම ඔවුන් නපුරු ජනතාවක් වූහ. එබැවින් අපි ඔවුන් සියල්ලන්ම ගිල්වා දැමුවෙමු.

وَدَاوٗدَ وَسُلَيْمٰنَ اِذْ يَحْكُمٰنِ فِى الْحَرْثِ اِذْ نَفَشَتْ فِيْهِ غَنَمُ الْقَوْمِۚ وَكُنَّا لِحُكْمِهِمْ شٰهِدِيْنَ ۖ

wa dāwūda wa sulaimāna iż yaḥkumāni fil-ḥarṡi iż nafasyat fīhi ganamul-qaum(i), wa kunnā liḥukmihim syāhidīn(a).

තවද (දාවූද් සහ සුලෙයිමාන්ගේ කතාව මතක තබා ගන්න) ඔවුන්ගේ ජනතාවට අයත් එළුවන් විසින් (කෙතට) හානි කරන ලද බැවින්, ඔවුන් දෙදෙනාම කෙත සම්බන්ධයෙන් තීරණයක් ගත් විට. තවද ඔවුන් (දුන්) තීරණය අපි දුටුවෙමු.

فَفَهَّمْنٰهَا سُلَيْمٰنَۚ وَكُلًّا اٰتَيْنَا حُكْمًا وَّعِلْمًاۖ وَّسَخَّرْنَا مَعَ دَاوٗدَ الْجِبَالَ يُسَبِّحْنَ وَالطَّيْرَۗ وَكُنَّا فٰعِلِيْنَ

fa fahhamnāhā sulaimān(a), wa kullan ātainā ḥukmaw wa ‘ilmā(n), wa sakhkharnā ma‘a dāwūdal-jibāla yusabbiḥna waṭ-ṭair(a), wa kunnā fā‘ilīn(a).

තවද අපි සුලෙයිමාන්ට (වඩාත් නිවැරදි නීතිය පිළිබඳ අවබෝධය ලබා දුන්නෙමු); තවද අපි එක් එක් අයට ප්‍රඥාව හා දැනුම ලබා දුන්නෙමු, තවද අපි කඳු සහ පක්ෂීන් යටත් කර ගත්තෙමු, සියල්ල දාවූද් විසින් මහිමයට පත් කරන ලදී. තවද අපි එය කරන්නෙමු.

وَعَلَّمْنٰهُ صَنْعَةَ لَبُوْسٍ لَّكُمْ لِتُحْصِنَكُمْ مِّنْۢ بَأْسِكُمْۚ فَهَلْ اَنْتُمْ شٰكِرُوْنَ

wa ‘allamnāhu ṣan‘ata labūsil lakum lituḥṣinakum mim ba'sikum, fahal antum syākirūn(a).

තවද, අපි දාවූද්ට, ඔබට යුද්ධයේදී ආරක්ෂාව සැලසීමට ඔබට සන්නාහයක් සාදා ගන්නා ආකාරය ඉගැන්නුවෙමු. ඔබ (අල්ලාහ්ට) කෘතඥ වෙනවාද?

وَلِسُلَيْمٰنَ الرِّيْحَ عَاصِفَةً تَجْرِيْ بِاَمْرِهٖٓ اِلَى الْاَرْضِ الَّتِيْ بٰرَكْنَا فِيْهَاۗ وَكُنَّا بِكُلِّ شَيْءٍ عٰلِمِيْنَ

wa lisulaimānar-rīḥa ‘āṣifatan tajrī bi'amrihī ilal-arḍil-latī bāraknā fīhā, wa kunnā bikulli syai'in ‘ālimīn(a).

තවද, සුලෙයිමාන්ට ඉතා තද සුළඟක් (අපි යටත් කළෙමු) එය ඔහුගේ අණ පරිදි, අපි ඔහුට ආශිර්වාද කළ දේශයට හමා ගියේය. තවද අපි සියල්ල ගැනම සර්වඥානී වෙමු.

وَمِنَ الشَّيٰطِيْنِ مَنْ يَّغُوْصُوْنَ لَهٗ وَيَعْمَلُوْنَ عَمَلًا دُوْنَ ذٰلِكَۚ وَكُنَّا لَهُمْ حٰفِظِيْنَ ۙ

wa minasy-syayāṭīna may yagūṣūna lahū wa ya‘malūna ‘amalan dūna żālik(a), wa kunnā lahum ḥāfiẓīn(a).

තවද (අපි සුලෙයිමාන්ට) ෂෙයිතාන් කණ්ඩායමක් යටත් කළෙමු. ඔවුන් ඔහු වෙනුවෙන් (මුහුදට) කිමිදුණු අතර, ඔවුන් එය හැර වෙනත් කාර්යයන් කළහ. තවද අපි ඔවුන් රැකබලා ගන්නන් වෙමු.

۞ وَاَيُّوْبَ اِذْ نَادٰى رَبَّهٗٓ اَنِّيْ مَسَّنِيَ الضُّرُّ وَاَنْتَ اَرْحَمُ الرّٰحِمِيْنَ ۚ

wa ayyūba iż nādā rabbahū annī massaniyaḍ-ḍurru wa anta arḥamur-rāḥimīn(a).

තවද (ජෝබ්ගේ කතාව සිහිපත් කරන්න), ඔහු තම ස්වාමියාට, "(අහෝ මාගේ ස්වාමීනි), ඔබ සියලු කරුණාවන්තයන්ට වඩා කරුණාවන්ත ස්වාමියා වුවද, මම අසනීපයෙන් පෙළුනෙමි" යනුවෙන් යාච්ඤා කළ විට.

فَاسْتَجَبْنَا لَهٗ فَكَشَفْنَا مَا بِهٖ مِنْ ضُرٍّ وَّاٰتَيْنٰهُ اَهْلَهٗ وَمِثْلَهُمْ مَّعَهُمْ رَحْمَةً مِّنْ عِنْدِنَا وَذِكْرٰى لِلْعٰبِدِيْنَ ۚ

fastajabnā lahū fa kasyafnā mā bihī min ḍurriw wa ātaināhu ahlahū wa miṡlahum ma‘ahum raḥmatam min ‘indinā wa żikrā lil-‘ābidīn(a).

එවිට අපි (ඔහුගේ යාච්ඤාවට පිළිතුරු දුන්නෙමු), පසුව ඔහුට වැළඳී තිබූ රෝගය ඉවත් කළෙමු, ඔහුගේ පවුල ඔහු වෙත ආපසු ලබා දුන්නෙමු, තවද (ඔවුන්ගේ සංඛ්‍යාව වැඩි කළෙමු) අපගේ දයාවක් ලෙසත්, අපට නමස්කාර කරන සියල්ලන්ට අනතුරු ඇඟවීමක් ලෙසත් ය.

وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِدْرِيْسَ وَذَا الْكِفْلِۗ كُلٌّ مِّنَ الصّٰبِرِيْنَ ۙ

wa ismā‘īla wa idrīsa wa żal-kifl(i), kullum minaṣ-ṣābirīn(a).

සහ (කතාව මතක තබා ගන්න) ඉස්මයිල්, ඉඩ්‍රිස් සහ සුල්කිෆ්ලි. ඔවුන් සියල්ලෝම ඉවසිලිවන්ත මිනිසුන්.

وَاَدْخَلْنٰهُمْ فِيْ رَحْمَتِنَاۗ اِنَّهُمْ مِّنَ الصّٰلِحِيْنَ

wa adkhalnāhum fī raḥmatinā, innahum minaṣ-ṣāliḥīn(a).

තවද අපි ඔවුන්ව අපගේ කරුණාවෙහි ඇතුළත් කළෙමු. නියත වශයෙන්ම ඔවුන් බිය භක්තිමත් ජනතාව අතර වෙති.

وَذَا النُّوْنِ اِذْ ذَّهَبَ مُغَاضِبًا فَظَنَّ اَنْ لَّنْ نَّقْدِرَ عَلَيْهِ فَنَادٰى فِى الظُّلُمٰتِ اَنْ لَّآ اِلٰهَ اِلَّآ اَنْتَ سُبْحٰنَكَ اِنِّيْ كُنْتُ مِنَ الظّٰلِمِيْنَ ۚ

wa żan-nūni iż żahaba mugāḍiban fa ẓanna allan naqdira ‘alaihi fa nādā fiẓ-ẓulumāti allā ilāha illā anta subḥānaka innī kuntu minaẓ-ẓālimīn(a).

තවද (ජුනාගේ කතාව මතක තබා ගන්න), ඔහු කෝපයෙන් ඉවත්ව ගිය විට, අපි ඔහුට අපහසුවක් ඇති නොකරනු ඇතැයි ඔහු සිතුවේය, එබැවින් ඔහු ඉතා අඳුරු තත්වයකදී, "ඔබ හැර වෙනත් දෙවියෙකු නැත, ඔබට ගෞරවනීය වේවා. නියත වශයෙන්ම මම වැරදිකරුවන්ගෙන් කෙනෙකි."

فَاسْتَجَبْنَا لَهٗۙ وَنَجَّيْنٰهُ مِنَ الْغَمِّۗ وَكَذٰلِكَ نُـْۨجِى الْمُؤْمِنِيْنَ

fastajabnā lahū wa najjaināhu minal-gamm(i), wa każālika nunjil-mu'minīn(a).

එබැවින් අපි ඔහුගේ (ප්‍රාර්ථනාවට) පිළිතුරු දී, ඔහුව දුකෙන් බේරා ගත්තෙමු. තවද, එලෙසම අපි විශ්වාසවන්තයින්ව බේරා ගත්තෙමු.

وَزَكَرِيَّآ اِذْ نَادٰى رَبَّهٗ رَبِّ لَا تَذَرْنِيْ فَرْدًا وَّاَنْتَ خَيْرُ الْوٰرِثِيْنَ ۚ

wa zakariyyā iż nādā rabbahū rabbi lā tażarnī fardaw wa anta khairul-wāriṡīn(a).

තවද (සකාරියාගේ කතාව මතක තබා ගන්න), ඔහු තම දෙවියන්ට යාච්ඤා කළ විට, "අනේ දෙවියනේ, (දරුවන් නොමැතිව) මට තනිව ජීවත් වීමට ඉඩ නොදෙන්න, ඔබ හොඳම උරුමක්කාරයාය."

فَاسْتَجَبْنَا لَهٗ ۖوَوَهَبْنَا لَهٗ يَحْيٰى وَاَصْلَحْنَا لَهٗ زَوْجَهٗۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا يُسٰرِعُوْنَ فِى الْخَيْرٰتِ وَيَدْعُوْنَنَا رَغَبًا وَّرَهَبًاۗ وَكَانُوْا لَنَا خٰشِعِيْنَ

fastajabnā lah(ū), wa wahabnā lahū yaḥyā wa aṣlaḥnā lahū zaujah(ū), innahum kānū yusāri‘ūna fil-khairāti wa yad‘ūnanā ragabaw wa rahabā(n), wa kānū lanā khāsyi‘īn(a).

එබැවින් අපි ඔහුගේ යාච්ඤාවට පිළිතුරු දුන්නෙමු, ඔහුට යහ්යාව ලබා දුන්නෙමු, ඔහුගේ බිරිඳ (ගර්භණී වීමට) හැකි කළෙමු. නියත වශයෙන්ම ඔවුන් යහපත කිරීමට ඉක්මන් වූ අතර, ඔවුන් බලාපොරොත්තුවෙන් හා බියෙන් අප වෙත යාච්ඤා කළහ. තවද ඔවුන් අප ඉදිරියේ නිහතමානී වූහ.

وَالَّتِيْٓ اَحْصَنَتْ فَرْجَهَا فَنَفَخْنَا فِيْهَا مِنْ رُّوْحِنَا وَجَعَلْنٰهَا وَابْنَهَآ اٰيَةً لِّلْعٰلَمِيْنَ

wal-latī aḥṣanat farjahā fa nafakhnā fīhā mir rūḥinā wa ja‘alnāhā wabnahā āyatal lil-‘ālamīn(a).

තවද (මර්යම්ගේ කතාව සිහිපත් කරන්න) ඇය තම ගෞරවය රැක ගත්තාය, පසුව අපි ඇය තුළට අපෙන් (ඇගේ ආත්මය) පිම්බුවෙමු. අපි ඔහුව සහ ඔහුගේ දරුවන්ව සියලු ලෝකවාසීන්ට (අල්ලාහ්ගේ ශ්‍රේෂ්ඨත්වයේ) ලකුණක් බවට පත් කළෙමු.

اِنَّ هٰذِهٖٓ اُمَّتُكُمْ اُمَّةً وَّاحِدَةًۖ وَّاَنَا۠ رَبُّكُمْ فَاعْبُدُوْنِ

inna hāżihī ummatukum ummataw wāḥidah(tan), wa ana rabbukum fa‘budūn(i).

නියත වශයෙන්ම මෙය (තව්හීද් ආගම) ඔබගේ ආගමයි, එකම ආගමයි, මම ඔබගේ දෙවියන් වෙමි, එබැවින් ඔබ මට නමස්කාර කරන්න.

وَتَقَطَّعُوْٓا اَمْرَهُمْ بَيْنَهُمْۗ كُلٌّ اِلَيْنَا رٰجِعُوْنَ ࣖ

wa taqaṭṭa‘ū amrahum bainahum, kullun ilainā rāji‘ūn(a).

නමුත් ඔවුන් තම (ආගමික) කාරණාවලදී එකිනෙකා අතරේ බෙදී සිටියහ. ඔවුන් (සියලු කණ්ඩායම්) අප වෙත නැවත පැමිණෙනු ඇත.

فَمَنْ يَّعْمَلْ مِنَ الصّٰلِحٰتِ وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَلَا كُفْرَانَ لِسَعْيِهٖۚ وَاِنَّا لَهٗ كٰتِبُوْنَ

famay ya‘mal minaṣ-ṣāliḥāti wa huwa mu'minun falā kufrāna lisa‘yih(ī), wa innā lahū kātibūn(a).

කවරෙකු විශ්වාස කර යහපත් ක්‍රියාවන් කරන්නේද, ඔහුගේ උත්සාහයන් ප්‍රතික්ෂේප කරනු නොලැබේ. නියත වශයෙන්ම අපි එය ඔහු වෙනුවෙන් සටහන් කරන්නෙමු.

وَحَرٰمٌ عَلٰى قَرْيَةٍ اَهْلَكْنٰهَآ اَنَّهُمْ لَا يَرْجِعُوْنَ

wa ḥarāmun ‘alā qaryatin ahlaknāhā, innahum lā yarji‘ūn(a).

අපි විනාශ කළ දේශයක් (එහි වැසියන්ට) නැවත (අප වෙත) නොඑනු ඇත.

حَتّٰىٓ اِذَا فُتِحَتْ يَأْجُوْجُ وَمَأْجُوْجُ وَهُمْ مِّنْ كُلِّ حَدَبٍ يَّنْسِلُوْنَ

Ḥattā iżā futiḥat ya'jūju wa ma'jūju wa hum min kulli ḥadabiy yansilūn(a).

යක්ජුජ් සහ මක්ජුජ් (බිත්ති) විවෘත වන තුරු සහ ඔවුන් සියලු උස් ස්ථානවලින් ඉක්මනින් බැස යන තුරු.

وَاقْتَرَبَ الْوَعْدُ الْحَقُّ فَاِذَا هِيَ شَاخِصَةٌ اَبْصَارُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْاۗ يٰوَيْلَنَا قَدْ كُنَّا فِيْ غَفْلَةٍ مِّنْ هٰذَا بَلْ كُنَّا ظٰلِمِيْنَ

waqtarabal-wa‘dul-ḥaqqu fa iżā hiya syākhiṣatun abṣārul-lażīna kafarū, yā wailanā qad kunnā fī gaflatim min hāżā bal kunnā ẓālimīn(a).

සැබෑ පොරොන්දුව (නැවත නැඟිටීමේ දිනය) ළඟා වූ විට, හදිසියේම ප්‍රතික්ෂේප කළ අයගේ ඇස් විශාල වනු ඇත. (ඔවුන් මෙසේ පැවසූහ:) "අපි කොතරම් අවාසනාවන්තද! අපි මේ ගැන සම්පූර්ණයෙන්ම නොසැලකිලිමත් වෙමු, ඇත්ත වශයෙන්ම අපි සැබවින්ම අසාධාරණ ජනතාවකි."

اِنَّكُمْ وَمَا تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ حَصَبُ جَهَنَّمَۗ اَنْتُمْ لَهَا وٰرِدُوْنَ

innakum wa mā ta‘budūna min dūnillāhi ḥaṣabu jahannam(a), antum lahā wāridūn(a).

නියත වශයෙන්ම ඔබලා (ප්‍රතික්ෂේප කරන්නන්) සහ අල්ලාහ් හැර ඔබ නමදින දේ නිරයට ඉන්ධන වේ. (නිසැකවම) ඔබලා එහි ඇතුළු වන්නහුය.

لَوْ كَانَ هٰٓؤُلَاۤءِ اٰلِهَةً مَّا وَرَدُوْهَاۗ وَكُلٌّ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

lau kāna hā'ulā'i ālihatam mā waradūhā, wa kullun fīhā khālidūn(a).

(පිළිම) දෙවිවරුන් නම්, නියත වශයෙන්ම ඔවුන් එයට (නිරයට) ඇතුළු නොවනු ඇත. නමුත් සියල්ල එහි සදහටම පවතිනු ඇත.

لَهُمْ فِيْهَا زَفِيْرٌ وَّهُمْ فِيْهَا لَا يَسْمَعُوْنَ

lahum fīhā zafīruw wa hum fīhā lā yasma‘ūn(a).

ඔවුන් එහි (නිරයේ) කෙඳිරිගාමින් කෑ ගසති, එහි සිටින අයට ඇසෙන්නේ නැත.

اِنَّ الَّذِيْنَ سَبَقَتْ لَهُمْ مِّنَّا الْحُسْنٰىٓۙ اُولٰۤىِٕكَ عَنْهَا مُبْعَدُوْنَ ۙ

innal-lażīna sabaqat lahum minnal-ḥusnā, ulā'ika ‘anhā mub‘adūn(a).

නියත වශයෙන්ම පෙර සිටම අපගෙන් යහපතක් (අධිෂ්ඨානයක්) ලැබූ අය (නිරයෙන්) ඈත් කරනු ලැබ සිටියහ.

لَا يَسْمَعُوْنَ حَسِيْسَهَاۚ وَهُمْ فِيْ مَا اشْتَهَتْ اَنْفُسُهُمْ خٰلِدُوْنَ ۚ

lā yasma‘ūna ḥasīsahā, wa hum fīmasytahat anfusuhum khālidūn(a).

ඔවුන්ට (නිරයේ) හිස්සිං ශබ්දය ඇසෙන්නේ නැත, ඔවුන් කැමති සෑම දෙයකම (භුක්ති විඳිමින්) සදාකාලිකව රැඳී සිටිති.

لَا يَحْزُنُهُمُ الْفَزَعُ الْاَكْبَرُ وَتَتَلَقّٰىهُمُ الْمَلٰۤىِٕكَةُۗ هٰذَا يَوْمُكُمُ الَّذِيْ كُنْتُمْ تُوْعَدُوْنَ

lā yaḥzunuhumul-faza‘ul-akbaru wa tatalaqqāhumul-malā'ikah(tu), hāżā yaumukumul-lażī kuntum tū‘adūn(a).

මෙම භයානක පුදුමය ඔවුන්ට දුකක් ඇති නොකරන අතර, "ඔබට පොරොන්දු වූ ඔබගේ දිනය මෙයයි" යන වචන සමඟ දේවදූතයන් ඔවුන්ව පිළිගනු ඇත.

يَوْمَ نَطْوِى السَّمَاۤءَ كَطَيِّ السِّجِلِّ لِلْكُتُبِۗ كَمَا بَدَأْنَآ اَوَّلَ خَلْقٍ نُّعِيْدُهٗۗ وَعْدًا عَلَيْنَاۗ اِنَّا كُنَّا فٰعِلِيْنَ

yauma naṭwis-samā'a kaṭayyis-sijilli lil-kutib(i), kamā bada'nā awwala khalqin nu‘īduh(ū), wa‘dan ‘alainā, innā kunnā fā‘ilīn(a).

අපි අහස අකුළන ලියවිල්ලක් අකුළන්නාක් මෙන් අකුළන දිනය (සිහිපත් කරන්න). අපි පළමු මැවීම ආරම්භ කළ ආකාරයටම, අපි එය නැවත කරන්නෙමු. (අ) අපි පොරොන්දුව නිසැකවම ඉටු කරන්නෙමු; නියත වශයෙන්ම අපි එය ඉටු කරන්නෙමු.

وَلَقَدْ كَتَبْنَا فِى الزَّبُوْرِ مِنْۢ بَعْدِ الذِّكْرِ اَنَّ الْاَرْضَ يَرِثُهَا عِبَادِيَ الصّٰلِحُوْنَ

wa laqad katabnā fiz-zabūri mim ba‘diż-żikri annal-arḍa yariṡuhā ‘ibādiyaṣ-ṣāliḥūn(a).

තවද ඇත්ත වශයෙන්ම, අපි සබුර්හි අස්-සික්ර් (ලාහ් මහෆුෂ්) හි ලියා ඇති පරිදි, මෙම පොළොව මගේ දැහැමි සේවකයන් විසින් උරුම කර ගනු ලැබේ.

اِنَّ فِيْ هٰذَا لَبَلٰغًا لِّقَوْمٍ عٰبِدِيْنَ ۗ

inna fī hāżā labalāgal liqaumin ‘ābidīn(a).

නියත වශයෙන්ම මෙහි (අල්-කුර්ආනයේ) සඳහන් කර ඇති දෙය, (අල්ලාහ්ට) නමස්කාර කරන්නන්ට සැබවින්ම (සම්පූර්ණ) මඟ පෙන්වීමකි.

وَمَآ اَرْسَلْنٰكَ اِلَّا رَحْمَةً لِّلْعٰلَمِيْنَ

wa mā arsalnāka illā raḥmatal lil-‘ālamīn(a).

තවද අපි ඔබව (මුහම්මද්) සියලු ලෝකවාසීන්ට දයාවක් වීමට මිස නොයැව්වෙමු.

قُلْ اِنَّمَا يُوْحٰىٓ اِلَيَّ اَنَّمَآ اِلٰهُكُمْ اِلٰهٌ وَّاحِدٌۚ فَهَلْ اَنْتُمْ مُّسْلِمُوْنَ

qul innamā yūḥā ilayya annamā ilāhukum ilāhuw wāḥid(un), fahal antum muslimūn(a).

(මුහම්මද්,) ඔබ මෙසේ පවසනු: “නියත වශයෙන්ම මට පහළ කරන ලද දෙය නම්, ඔබගේ දෙවියන් එකම දෙවියෙකි. එබැවින් ඔබ (ඔහුට) යටත් වූවාද?”

فَاِنْ تَوَلَّوْا فَقُلْ اٰذَنْتُكُمْ عَلٰى سَوَاۤءٍۗ وَاِنْ اَدْرِيْٓ اَقَرِيْبٌ اَمْ بَعِيْدٌ مَّا تُوْعَدُوْنَ

fa in tawallau fa qul āżantukum ‘alā sawā'(in), wa in adrī aqarībun am ba‘īdum mā tū‘adūn(a).

එබැවින් ඔවුන් පිටුපෑවහොත් (මුහම්මද් තුමාණෙනි,) “(අප අතර) මා ඔබටත් එයම (ඉගැන්වූ) බව පවසන්නෙමි. ඔබට එරෙහිව තර්ජනය කරනු ලබන දෙය ආසන්නයේ තිබේද නැතහොත් දුරින් තිබේද යන්න මම නොදනිමි” යැයි පවසන්න.

اِنَّهٗ يَعْلَمُ الْجَهْرَ مِنَ الْقَوْلِ وَيَعْلَمُ مَا تَكْتُمُوْنَ

innahū ya‘lamul-jahra minal-qauli wa ya‘lamu mā taktumūn(a).

නියත වශයෙන්ම ඔහු (අල්ලාහ්) ඔබ විවෘතව පවසන දේ දනී, ඔබ සඟවන දේ දනී.

وَاِنْ اَدْرِيْ لَعَلَّهٗ فِتْنَةٌ لَّكُمْ وَمَتَاعٌ اِلٰى حِيْنٍ

wa in adrī la‘allahū fitnatul lakum wa matā‘un ilā ḥīn(in).

ඒ වගේම මම දන්නේ නැහැ, නියමිත කාලය එනකම් ඒක ඔයාට අත්හදා බැලීමක් සහ සතුටක් වෙන්න පුළුවන්.

قٰلَ رَبِّ احْكُمْ بِالْحَقِّۗ وَرَبُّنَا الرَّحْمٰنُ الْمُسْتَعَانُ عَلٰى مَا تَصِفُوْنَ ࣖ

qāla rabbiḥkum bil-ḥaqq(i), wa rabbunar-raḥmānul-musta‘ānu ‘alā mā taṣifūn(a).

ඔහු (මුහම්මද්) මෙසේ පැවසීය, “මාගේ ස්වාමීනි, සාධාරණ ලෙස තීන්දු දෙනු මැනව. තවද අපගේ ස්වාමියා ඉතාමත් දයානුකම්පිතය, ඔබ පවසන සෑම දෙයකටම අපි ඔහුගෙන් උදව් අයදිමු.”