ඉස්ලාමයට එක්වන්න, මෙතැන ක්ලික් කරන්න
ඉස්ලාම් අල්-හක්: කුරානය සහ හදීස්
(සත්‍ය ඉස්ලාම්)

Q.S අන්-නීසා (اَلنِّسَاء) - 176 පද ගණන

(කාන්තාව)

Qari

Murottal Audio

1

يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوْا رَبَّكُمُ الَّذِيْ خَلَقَكُمْ مِّنْ نَّفْسٍ وَّاحِدَةٍ وَّخَلَقَ مِنْهَا زَوْجَهَا وَبَثَّ مِنْهُمَا رِجَالًا كَثِيْرًا وَّنِسَاۤءً ۚ وَاتَّقُوا اللّٰهَ الَّذِيْ تَسَاۤءَلُوْنَ بِهٖ وَالْاَرْحَامَ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلَيْكُمْ رَقِيْبًا

yā ayyuhan-nāsuttaqū rabbakumul-lażī khalaqakum min nafsiw wāḥidatiw wa khalaqa minhā zaujahā wa baṡṡa minhumā rijālan kaṡīraw wa nisā'ā(n), wattaqullāhal-lażī tasā'alūna bihī wal-arḥām(a), innallāha kāna ‘alaikum raqībā(n).

අහෝ ජනයිනි! ඔබලා එක් පුද්ගලයෙකුගෙන් (ආදම්) මැවූ ඔබේ ස්වාමියාට බිය වන්න, ඔහු (අල්ලාහ්) ඔහුගේ සහකරු (ඒව) (තමාගෙන්) මැව්වේය; ඔවුන් දෙදෙනාගෙන්ම අල්ලාහ් බොහෝ පිරිමින් සහ කාන්තාවන් බිහි කළේය. ඔබ එකිනෙකාගෙන් ඉල්ලා සිටින අල්ලාහ්ට බිය වන්න, තවද පවුල් සබඳතා (පවත්වා ගන්න) නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ් ඔබව සැමවිටම ආරක්ෂා කර බලා සිටී.


2

وَاٰتُوا الْيَتٰمٰىٓ اَمْوَالَهُمْ وَلَا تَتَبَدَّلُوا الْخَبِيْثَ بِالطَّيِّبِ ۖ وَلَا تَأْكُلُوْٓا اَمْوَالَهُمْ اِلٰٓى اَمْوَالِكُمْ ۗ اِنَّهٗ كَانَ حُوْبًا كَبِيْرًا

wa ātul-yatāmā amwālahum wa lā tatabaddalul-khabīṡa biṭ-ṭayyib(i), wa lā ta'kulū amwālahum ilā amwālikum, innahū kāna ḥūban kabīrā(n).

(වැඩිහිටියන් වූ) අනාථ දරුවන්ට ඔවුන්ගේ ධනය දෙන්න, හොඳ දේ නරක දේට හුවමාරු නොකරන්න, ඔවුන්ගේ ධනය ඔබේ දේ සමඟ අනුභව නොකරන්න. නියත වශයෙන්ම (හුවමාරු කර ආහාර ගැනීම) මහා පාපයකි.


3

وَاِنْ خِفْتُمْ اَلَّا تُقْسِطُوْا فِى الْيَتٰمٰى فَانْكِحُوْا مَا طَابَ لَكُمْ مِّنَ النِّسَاۤءِ مَثْنٰى وَثُلٰثَ وَرُبٰعَ ۚ فَاِنْ خِفْتُمْ اَلَّا تَعْدِلُوْا فَوَاحِدَةً اَوْ مَا مَلَكَتْ اَيْمَانُكُمْ ۗ ذٰلِكَ اَدْنٰٓى اَلَّا تَعُوْلُوْاۗ

wa in khiftum allā tuqsiṭū fil-yatāmā fankiḥū mā ṭāba lakum minan-nisā'i maṡnā wa ṡulāṡa wa rubā‘(a), fa in khiftum allā ta‘dilū fa wāḥidatan au mā malakat aimānukum, żālika adnā allā ta‘ūlū.

අනාථ දරුවන් සම්බන්ධයෙන් යුක්තිය ඉටු කිරීමට ඔබට නොහැකි වනු ඇතැයි ඔබ බිය වන්නේ නම්, ඔබ කැමති කාන්තාවන් දෙදෙනෙකු, තිදෙනෙකු හෝ සිව්දෙනෙකු විවාහ කරගන්න. නමුත් ඔබට යුක්තිය ඉටු කිරීමට නොහැකි වනු ඇතැයි ඔබ බිය වන්නේ නම්, එක් අයෙකු පමණක් හෝ ඔබ සතුව ඇති වහලුන් දෙදෙනෙකු පමණක් විවාහ කරගන්න. එය ඔබ වැරදි කිරීමෙන් වළක්වා ගැනීමට වඩාත් සමීප වේ.


4

وَاٰتُوا النِّسَاۤءَ صَدُقٰتِهِنَّ نِحْلَةً ۗ فَاِنْ طِبْنَ لَكُمْ عَنْ شَيْءٍ مِّنْهُ نَفْسًا فَكُلُوْهُ هَنِيْۤـًٔا مَّرِيْۤـًٔا

wa ātun-nisā'a ṣaduqātihinna niḥlah(tan), fa in ṭibna lakum ‘an syai'im minhu nafsan fa kulūhu hanī'am marī'ā(n).

(ඔබ විවාහ කරගන්නා) කාන්තාවන්ට කැමැත්තෙන් දෑවැද්දක් ලෙස දෙන්න. ඉන්පසු ඔවුන් එයින් කොටසක් ඔබට කැමැත්තෙන් ලබා දෙන්නේ නම්, එය පිළිගෙන සතුටින් භුක්ති විඳින්න.


5

وَلَا تُؤْتُوا السُّفَهَاۤءَ اَمْوَالَكُمُ الَّتِيْ جَعَلَ اللّٰهُ لَكُمْ قِيٰمًا وَّارْزُقُوْهُمْ فِيْهَا وَاكْسُوْهُمْ وَقُوْلُوْا لَهُمْ قَوْلًا مَّعْرُوْفًا

wa lā tu'tus-sufahā'a amwālakumul-latī ja‘alallāhu lakum qiyāmaw warzuqūhum fīhā waksūhum wa qūlū lahum qaulam ma‘rūfā(n).

අල්ලාහ් ජීවිතයේ පදනම ලෙස තබා ඇති ඔබේ ධනය (බලය දරන අයට) මනස තවමත් පරිපූර්ණ නොවූ අයට භාර නොදෙන්න. (ධනයෙන් ලැබෙන ආදායමෙන්) ඔවුන්ට සාප්පු සවාරි සහ ඇඳුම් පැළඳුම් ලබා දී ඔවුන්ට යහපත් වචන කියන්න.


6

وَابْتَلُوا الْيَتٰمٰى حَتّٰىٓ اِذَا بَلَغُوا النِّكَاحَۚ فَاِنْ اٰنَسْتُمْ مِّنْهُمْ رُشْدًا فَادْفَعُوْٓا اِلَيْهِمْ اَمْوَالَهُمْ ۚ وَلَا تَأْكُلُوْهَآ اِسْرَافًا وَّبِدَارًا اَنْ يَّكْبَرُوْا ۗ وَمَنْ كَانَ غَنِيًّا فَلْيَسْتَعْفِفْ ۚ وَمَنْ كَانَ فَقِيْرًا فَلْيَأْكُلْ بِالْمَعْرُوْفِ ۗ فَاِذَا دَفَعْتُمْ اِلَيْهِمْ اَمْوَالَهُمْ فَاَشْهِدُوْا عَلَيْهِمْ ۗ وَكَفٰى بِاللّٰهِ حَسِيْبًا

wabtalul-yatāmā ḥattā iżā balagun-nikāḥ(a), fa in ānastum minhum rusydan fadfa‘ū ilaihim amwālahum, wa lā ta'kulūhā isrāfaw wa bidāran ay yakbarū, wa man kāna ganiyyan falyasta‘fif, wa man kāna faqīran falya'kul bil-ma‘rūf(i), fa iżā dafa‘tum ilaihim amwālahum fa asyhidū ‘alaihim, wa kafā billāhi ḥasībā(n).

අනාථ දරුවන් විවාහ වීමට සුදුසු වයසට පැමිණෙන තෙක් ඔවුන්ව පරීක්ෂා කරන්න. ඉන්පසු, ඔබේ මතය අනුව ඔවුන් බුද්ධිමත් (ධනය රැකබලා ගැනීමට දක්ෂ) නම්, ඔවුන්ගේ ධනය ඔවුන්ට භාර දෙන්න. තවද (අනාථ දරුවන්ගේ දේපළ) සුදුසු සීමාව ඉක්මවා අනුභව නොකරන්න, ඔවුන් වැඩීමට පෙර (එය) ඉක්මන් නොකරන්න. (භාරකරුවන් අතර) හැකියාව ඇති ඕනෑම කෙනෙකුට, අනාථයාගේ දේපළ පරිභෝජනය කිරීමෙන් වැළකී සිටිය යුතුය. දුප්පත් කෙනෙකුට, එවිට ඔහුට සුදුසු ආකාරයෙන් දේපළ අනුභව කළ හැකිය. ඉන්පසු, ඔබ දේපළ ඔවුන්ට භාර දෙන විට, ඔබ සාක්ෂිකරුවන් ඉදිරිපත් කළ යුතුය. තවද අල්ලාහ් අධීක්ෂකයෙකු ලෙස ප්‍රමාණවත්ය.


7

لِلرِّجَالِ نَصِيْبٌ مِّمَّا تَرَكَ الْوَالِدٰنِ وَالْاَقْرَبُوْنَۖ وَلِلنِّسَاۤءِ نَصِيْبٌ مِّمَّا تَرَكَ الْوَالِدٰنِ وَالْاَقْرَبُوْنَ مِمَّا قَلَّ مِنْهُ اَوْ كَثُرَ ۗ نَصِيْبًا مَّفْرُوْضًا

lir-rijāli naṣībum mimmā tarakal-wālidāni wal-aqrabūn(a), wa lin-nisā'i naṣībum mimmā tarakal-wālidāni wal-aqrabūna mimmā qalla minhu au kaṡur(a), naṣībam mafrūḍā(n).

පිරිමින්ට තම දෙමාපියන්ගේ සහ ඥාතීන්ගේ උරුමයෙන් කොටසක් හිමිවන අතර, කාන්තාවන්ට තම දෙමාපියන්ගේ සහ ඥාතීන්ගේ උරුමයෙන් කොටසක් හිමිවේ, එය තීරණය කර ඇති කොටස අනුව ස්වල්පයක් හෝ වැඩි ප්‍රමාණයක් වුවද.


8

وَاِذَا حَضَرَ الْقِسْمَةَ اُولُوا الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنُ فَارْزُقُوْهُمْ مِّنْهُ وَقُوْلُوْا لَهُمْ قَوْلًا مَّعْرُوْفًا

wa iżā ḥaḍaral-qismata ulul-qurbā wal-yatāmā wal-masākīnu farzuqūhum minhu wa qūlū lahum qaulam ma‘rūfā(n).

තවද බෙදා දීමේ අවස්ථාවේදී ඥාතීන්, අනාථ දරුවන් සහ දුප්පතුන් සිටී නම්, දේපළෙන් ස්වල්පයක් පමණක් ඔවුන්ට ලබා දී ඔවුන්ට යහපත් වචන කියන්න.


9

وَلْيَخْشَ الَّذِيْنَ لَوْ تَرَكُوْا مِنْ خَلْفِهِمْ ذُرِّيَّةً ضِعٰفًا خَافُوْا عَلَيْهِمْۖ فَلْيَتَّقُوا اللّٰهَ وَلْيَقُوْلُوْا قَوْلًا سَدِيْدًا

walyakhsyal-lażīna lau tarakū min khalfihim żurriyyatan ḍi‘āfan khāfū ‘alaihim, falyattaqullāha walyaqūlū qaulan sadīdā(n).

තවද, (අල්ලාහ්ට) බිය වන, දුර්වල දරුවන් අතහැර යන අයට බිය වන්න. එබැවින් ඔවුන් අල්ලාහ්ට බිය වී නිවැරදි වචන කතා කළ යුතුය.


10

اِنَّ الَّذِيْنَ يَأْكُلُوْنَ اَمْوَالَ الْيَتٰمٰى ظُلْمًا اِنَّمَا يَأْكُلُوْنَ فِيْ بُطُوْنِهِمْ نَارًا ۗ وَسَيَصْلَوْنَ سَعِيْرًا ࣖ

innal-lażīna ya'kulūna amwālal-yatāmā ẓulman innamā ya'kulūna fī buṭūnihim nārā(n), wa sayaṣlauna sa‘īrā(n).

නියත වශයෙන්ම අනාථ දරුවන්ගේ ධනය අසාධාරණ ලෙස අනුභව කරන්නන්, ඇත්ත වශයෙන්ම ඔවුන් තම බඩවල් තුළ ගින්න ගිල දමති, එවිට ඔවුන් දැවෙන ගින්නට (නිරයට) පිවිසෙනු ඇත.


11

يُوْصِيْكُمُ اللّٰهُ فِيْٓ اَوْلَادِكُمْ لِلذَّكَرِ مِثْلُ حَظِّ الْاُنْثَيَيْنِ ۚ فَاِنْ كُنَّ نِسَاۤءً فَوْقَ اثْنَتَيْنِ فَلَهُنَّ ثُلُثَا مَا تَرَكَ ۚ وَاِنْ كَانَتْ وَاحِدَةً فَلَهَا النِّصْفُ ۗ وَلِاَبَوَيْهِ لِكُلِّ وَاحِدٍ مِّنْهُمَا السُّدُسُ مِمَّا تَرَكَ اِنْ كَانَ لَهٗ وَلَدٌ ۚ فَاِنْ لَّمْ يَكُنْ لَّهٗ وَلَدٌ وَّوَرِثَهٗٓ اَبَوٰهُ فَلِاُمِّهِ الثُّلُثُ ۚ فَاِنْ كَانَ لَهٗٓ اِخْوَةٌ فَلِاُمِّهِ السُّدُسُ مِنْۢ بَعْدِ وَصِيَّةٍ يُّوْصِيْ بِهَآ اَوْ دَيْنٍ ۗ اٰبَاۤؤُكُمْ وَاَبْنَاۤؤُكُمْۚ لَا تَدْرُوْنَ اَيُّهُمْ اَقْرَبُ لَكُمْ نَفْعًا ۗ فَرِيْضَةً مِّنَ اللّٰهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلِيْمًا حَكِيْمًا

yūṣīkumullāhu fī aulādikum liż-żakari miṡlu ḥaẓẓil-unṡayain(i), fa in kunna nisā'an fauqaṡnataini fa lahunna ṡuluṡā mā tarak(a), wa in kānat wāḥidatan fa lahan-niṣf(u), wa li abawaihi likulli wāḥidim minhumas-sudusu mimmā taraka in kāna lahū walad(un), fa illam yakul lahū waladuw wa wariṡahū abawāhu fa li'ummihiṡ-ṡuluṡ(u), fa in kāna lahū ikhwatun fa li'ummihis-sudusu mim ba‘di waṣiyyatiy yūṣī bihā au dain(in), ābā'ukum wa abnā'ukum, lā tadrūna ayyuhum aqrabu lakum naf‘ā(n), farīḍatam minallāh(i), innallāha kāna ‘alīman ḥakīmā(n).

අල්ලාහ් ඔබගේ දරුවන්ගේ උරුමය සම්බන්ධයෙන් ඔබට නියම කර ඇත: පුතෙකුගේ කොටස දියණියන් දෙදෙනෙකුගේ කොටසට සමාන වේ. ඔවුන් සියලු දෙනාම දියණියන් දෙදෙනෙකුට වඩා වැඩි නම්, ඔවුන්ගේ කොටස දේපළෙන් තුනෙන් දෙකක් වේ. එක් දියණියක් පමණක් සිටී නම්, ඇයට අඩක් ලැබේ. දෙමව්පියන් සඳහා, ඔවුන්ට දරුවන් සිටී නම්, ඔවුන් එක් එක් දේපළෙන් හයෙන් එකක් ලැබේ. ඔහුට දරුවන් නොමැති නම් සහ ඔහුගේ දෙමව්පියන්ට පමණක් උරුමක්කාරයා නම්, ඔහුගේ මවට තුනෙන් එකක් ලැබේ. ඔහුට සහෝදර සහෝදරියන් සිටී නම්, ඔහුගේ මවට හයෙන් එකක් ලැබේ. (මෙම බෙදීම්) ඔහුගේ කැමැත්ත (ඉටු කිරීමෙන්) හෝ (සහ ඔහුගේ ණය ගෙවීමෙන්) පසුවය. (ඔබගේ දෙමාපියන් සහ ඔබේ දරුවන් සම්බන්ධයෙන්), ඔවුන්ගෙන් ඔබට වඩාත්ම ප්‍රයෝජනවත් වන්නේ කවුරුන්දැයි ඔබ නොදනී. මෙය අල්ලාහ්ගේ නියෝගයයි. නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ් සියල්ල දන්නා, සියලු ප්‍රඥාවන්තය.


12

۞ وَلَكُمْ نِصْفُ مَا تَرَكَ اَزْوَاجُكُمْ اِنْ لَّمْ يَكُنْ لَّهُنَّ وَلَدٌ ۚ فَاِنْ كَانَ لَهُنَّ وَلَدٌ فَلَكُمُ الرُّبُعُ مِمَّا تَرَكْنَ مِنْۢ بَعْدِ وَصِيَّةٍ يُّوْصِيْنَ بِهَآ اَوْ دَيْنٍ ۗ وَلَهُنَّ الرُّبُعُ مِمَّا تَرَكْتُمْ اِنْ لَّمْ يَكُنْ لَّكُمْ وَلَدٌ ۚ فَاِنْ كَانَ لَكُمْ وَلَدٌ فَلَهُنَّ الثُّمُنُ مِمَّا تَرَكْتُمْ مِّنْۢ بَعْدِ وَصِيَّةٍ تُوْصُوْنَ بِهَآ اَوْ دَيْنٍ ۗ وَاِنْ كَانَ رَجُلٌ يُّوْرَثُ كَلٰلَةً اَوِ امْرَاَةٌ وَّلَهٗٓ اَخٌ اَوْ اُخْتٌ فَلِكُلِّ وَاحِدٍ مِّنْهُمَا السُّدُسُۚ فَاِنْ كَانُوْٓا اَكْثَرَ مِنْ ذٰلِكَ فَهُمْ شُرَكَاۤءُ فِى الثُّلُثِ مِنْۢ بَعْدِ وَصِيَّةٍ يُّوْصٰى بِهَآ اَوْ دَيْنٍۙ غَيْرَ مُضَاۤرٍّ ۚ وَصِيَّةً مِّنَ اللّٰهِ ۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ حَلِيْمٌۗ

wa lakum niṣfu mā taraka azwājukum illam yakul lahunna walad(un), fa in kāna lahunna waladun fa lakumur-rubu‘u mimmā tarakna mim ba‘di waṣiyyatiy yūṣīna bihā au dain(in), wa lahunnar-rubu‘u mimmā taraktum illam yakul lakum walad(un), fa in kāna lakum waladun fa lahunnaṡ-ṡumunu mimmā taraktum mim ba‘di waṣiyyatiy tūṣūna bihā au dain(in), wa in kāna rajuluy yūraṡu kalālatan awimra'atuw wa lahū akhun au ukhtun fa likulli wāḥidatim minhumas-sudus(u), fa in kānū akṡara min żālika fa hum syurakā'u fiṡ-ṡuluṡi mim ba‘di waṣiyyatiy yūṣā bihā au dain(in), gaira muḍārr(in), waṣiyyatam minallāh(i), wallāhu ‘alīmun ḥalīm(un).

තවද ඔබේ (සැමියන්ගේ) කොටස ඔබේ භාර්යාවන් විසින් දරුවන් නොමැති නම් ඔවුන් විසින් ඉතිරි කරන ලද දේපළෙන් අඩකි. ඔවුන්ට (ඔබේ භාර්යාවන්ට) දරුවන් සිටී නම්, ඔවුන් කළ කැමැත්ත ඉටු කිරීමෙන් පසු හෝ (සහ ඔවුන්ගේ ණය ගෙවීමෙන් පසු) ඔවුන් ඉතිරි කරන වත්කම්වලින් හතරෙන් එකක් ඔබට ලැබේ. ඔබට දරුවන් නොමැති නම්, ඔබ කළ කැමැත්ත ඉටු කිරීමෙන් පසු හෝ (සහ ඔබේ ණය ගෙවීමෙන් පසු) ඔබ ඉතිරි කරන දේපළෙන් හතරෙන් එකක් භාර්යාවන්ට ලැබේ. ඔබට දරුවන් සිටී නම්, ඔබ කළ කැමැත්ත ඉටු කිරීමෙන් පසු හෝ (සහ ඔබේ ණය ගෙවීමෙන් පසු) ඔබේ භාර්යාවන්ට ලැබේ. පියෙකු සහ දරුවන් නොමැතිව සිටි නමුත් සහෝදරයෙකු (සෙයිබු) හෝ සහෝදරියක් (සෙයිබු) සිටින පිරිමියෙකු හෝ කාන්තාවක් මිය ගියහොත්, සහෝදර සහෝදරියන් දෙවර්ගයෙන් එක් අයෙකුට දේපළෙන් හයෙන් එකක්. නමුත් අර්ධ සහෝදරයන් එකකට වඩා සිටී නම්, ඔවුන් තුන්වන කොටස එකට බෙදා ගනී, ඔහු විසින් කළ කැමැත්ත ඉටු කිරීමෙන් පසුව හෝ (සහ ණය ගෙවීමෙන් පසු) (උරුමක්කරුවන්ට) කිසිදු අපහසුතාවයකින් තොරව. එවැනි දෙවියන්ගේ විධිවිධාන වේ. අල්ලාහ් සියල්ල දන්නා, සමාව දෙන තැනැත්තාය.


13

تِلْكَ حُدُوْدُ اللّٰهِ ۗ وَمَنْ يُّطِعِ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ يُدْخِلْهُ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا ۗ وَذٰلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيْمُ

tilka ḥudūdullāh(i), wa may yuṭi‘illāha wa rasūlahū yudkhilhu jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā, wa żālikal-fauzul-‘aẓīm(u).

අල්ලාහ්ගේ සීමාවන් (නීතිය) මේවාය. අල්ලාහ්ට සහ ඔහුගේ දූතයාට කීකරු වන ඕනෑම අයෙකුට ඔහු ඔවුන්ට පහළින් ගංගා ගලා බසින උයන්වලට ඇතුළු කරනු ඇත. ඔවුන් එහි සදාකාලිකව පදිංචි වනු ඇත. තවද එයම ඉමහත් ජයග්‍රහණයකි.


14

وَمَنْ يَّعْصِ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ وَيَتَعَدَّ حُدُوْدَهٗ يُدْخِلْهُ نَارًا خَالِدًا فِيْهَاۖ وَلَهٗ عَذَابٌ مُّهِيْنٌ ࣖ

wa may ya‘ṣillāha wa rasūlahū wa yata‘adda ḥudūdahū yudkhilhu nāran khālidan fīhā, wa lahū ‘ażābum muhīn(un).

තවද කවරෙකු අල්ලාහ්ට සහ ඔහුගේ දූතයාට අකීකරු වී ඔහුගේ නීති සීමාවන් උල්ලංඝනය කරන්නේද, අල්ලාහ් නිසැකවම ඔහුව නිරයේ ගිල්වනු ඇත, ඔහු එහි සදහටම රැඳී සිටින අතර ඔහුට නින්දිත දඬුවමක් ලැබෙනු ඇත.


15

وَالّٰتِيْ يَأْتِيْنَ الْفَاحِشَةَ مِنْ نِّسَاۤىِٕكُمْ فَاسْتَشْهِدُوْا عَلَيْهِنَّ اَرْبَعَةً مِّنْكُمْ ۚ فَاِنْ شَهِدُوْا فَاَمْسِكُوْهُنَّ فِى الْبُيُوْتِ حَتّٰى يَتَوَفّٰىهُنَّ الْمَوْتُ اَوْ يَجْعَلَ اللّٰهُ لَهُنَّ سَبِيْلًا

wal-lātī ya'tīnal-fāḥisyata min nisā'ikum fastasyhidū ‘alaihinna arba‘atam minkum, fa in syahidū fa amsikūhunna fil-buyūti ḥattā yatawaffāhunnal-mautu au yaj‘alallāhu lahunna sabīlā(n).

ඔබේ කාන්තාවන් අතරින් පිළිකුල් සහගත ක්‍රියාවන් කරන කාන්තාවන්ට, ඔබ අතරින් සාක්ෂිකරුවන් හතර දෙනෙකු සිටිය යුතුය. ඔවුන් සාක්ෂි දී ඇත්නම්, ඔවුන් මිය යන තෙක් හෝ අල්ලාහ් ඔවුන්ට (වෙනත්) මාර්ගයක් සාදන තුරු ඔවුන් (කාන්තාවන්) නිවසේ සිර කර තබන්න.


16

وَالَّذٰنِ يَأْتِيٰنِهَا مِنْكُمْ فَاٰذُوْهُمَا ۚ فَاِنْ تَابَا وَاَصْلَحَا فَاَعْرِضُوْا عَنْهُمَا ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ تَوَّابًا رَّحِيْمًا

wal-lażāni ya'tiyānihā minkum fa āżūhumā, fa in tābā wa aṣlaḥā fa a‘riḍū ‘anhumā, innallāha kāna tawwābar raḥīmā(n).

ඔබ අතරින් පිළිකුල් සහගත ක්‍රියාවක් කරන දෙදෙනෙකුට එරෙහිව, ඔවුන් දෙදෙනාටම දඬුවම් කරන්න. ඔවුන් දෙදෙනාම පසුතැවිලි වී යහපත් වුවහොත්, ඔවුන් එසේ වේවා. නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ් පසුතැවිල්ල පිළිගන්නා, දයානුකම්පිතය.


17

اِنَّمَا التَّوْبَةُ عَلَى اللّٰهِ لِلَّذِيْنَ يَعْمَلُوْنَ السُّوْۤءَ بِجَهَالَةٍ ثُمَّ يَتُوْبُوْنَ مِنْ قَرِيْبٍ فَاُولٰۤىِٕكَ يَتُوْبُ اللّٰهُ عَلَيْهِمْ ۗ وَكَانَ اللّٰهُ عَلِيْمًا حَكِيْمًا

innamat-taubatu ‘alallāhi lil-lażīna ya‘malūnas-sū'a bijahālatin ṡumma yatūbūna min qarībin fa ulā'ika yatūbullāhu ‘alaihim, wa kānallāhu ‘alīman ḥakīmā(n).

ඇත්ත වශයෙන්ම, අල්ලාහ් වෙත පසුතැවිලි වීම යනු නොදැනුවත්කම නිසා පාප ක්‍රියාවන් සිදු කර වහාම පසුතැවිලි වන අයට පමණි. අල්ලාහ් පිළිගන්නේ ඔවුන්ගේ පසුතැවිල්ලයි. අල්ලාහ් සියල්ල දන්නා, සියලු ප්‍රඥාවන්තය.


18

وَلَيْسَتِ التَّوْبَةُ لِلَّذِيْنَ يَعْمَلُوْنَ السَّيِّاٰتِۚ حَتّٰىٓ اِذَا حَضَرَ اَحَدَهُمُ الْمَوْتُ قَالَ اِنِّيْ تُبْتُ الْـٰٔنَ وَلَا الَّذِيْنَ يَمُوْتُوْنَ وَهُمْ كُفَّارٌ ۗ اُولٰۤىِٕكَ اَعْتَدْنَا لَهُمْ عَذَابًا اَلِيْمًا

wa laisatit-taubatu lil-lażīna ya‘malūnas-sayyi'āt(i), ḥattā iżā ḥaḍara aḥadahumul-mautu qāla innī tubtul-āna wa lal-lażīna yamūtūna wa hum kuffār(un), ulā'ika a‘tadnā lahum ‘ażāban alīmā(n).

තවද, පාප කර්මවල නියැලෙන්නන්ගෙන් (අල්ලාහ්) කිසිවෙක් මරණයට පත් වූ විට, “මම දැන් සැබවින්ම පසුතැවිලි වෙමි” යැයි පවසන තුරු, ඔවුන්ගෙන් කිසිවෙකුට පසුතැවිලි වීම (අල්ලාහ් විසින්) පිළිගනු නොලැබේ. ප්‍රතික්ෂේප කරන්නන් ලෙස මරණයට පත් වූවන්ගෙන් ද (පසුතැවිලි වීම) පිළිගනු නොලැබේ. එවැනි අයට අපි වේදනාකාරී දඬුවමක් සූදානම් කර ඇත්තෙමු.


19

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا يَحِلُّ لَكُمْ اَنْ تَرِثُوا النِّسَاۤءَ كَرْهًا ۗ وَلَا تَعْضُلُوْهُنَّ لِتَذْهَبُوْا بِبَعْضِ مَآ اٰتَيْتُمُوْهُنَّ اِلَّآ اَنْ يَّأْتِيْنَ بِفَاحِشَةٍ مُّبَيِّنَةٍ ۚ وَعَاشِرُوْهُنَّ بِالْمَعْرُوْفِ ۚ فَاِنْ كَرِهْتُمُوْهُنَّ فَعَسٰٓى اَنْ تَكْرَهُوْا شَيْـًٔا وَّيَجْعَلَ اللّٰهُ فِيْهِ خَيْرًا كَثِيْرًا

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā yaḥillu lakum an tariṡun-nisā'a karhā(n), wa lā ta‘ḍulūhunna litażhabū biba‘ḍi mā ātaitumūhunna illā ay ya'tīna bifāḥisyatim mubayyinah(tin), wa ‘āsyirūhunna bil-ma‘rūf(i), fa in karihtumūhunna fa ‘asā an takrahū syai'aw wa yaj‘alallāhu fīhi khairan kaṡīrā(n).

විශ්වාසවන්තයිනි! කාන්තාවන් බලහත්කාරයෙන් උරුම කර ගැනීම ඔබට අනුමත කළ නොහැකි අතර, ඔබ ඔවුන්ට ලබා දුන් දෙයින් කොටසක් ආපසු ලබා ගැනීමට ඔවුන් කැමති නිසා ඔවුන්ට කරදර නොකරන්න, ඔවුන් සැබවින්ම දරුණු ක්‍රියාවක් කළහොත් මිස. ඔවුන් සමඟ සුදුසු ආකාරයෙන් ඇසුරු කරන්න. ඔබ ඔවුන්ට අකමැති නම්, (ඉවසිලිවන්ත වන්න) මන්ද අල්ලාහ් එය බොහෝ යහපත් දෙයක් ලෙස කළද, ඔබ යමක් අකමැති විය හැකිය.


20

وَاِنْ اَرَدْتُّمُ اسْتِبْدَالَ زَوْجٍ مَّكَانَ زَوْجٍۙ وَّاٰتَيْتُمْ اِحْدٰىهُنَّ قِنْطَارًا فَلَا تَأْخُذُوْا مِنْهُ شَيْـًٔا ۗ اَتَأْخُذُوْنَهٗ بُهْتَانًا وَّاِثْمًا مُّبِيْنًا

wa in arattumustibdāla zaujim makāna zauj(in), wa ātaitum iḥdāhunna qinṭāran falā ta'khużū minhu syai'ā(n), ata'khużūnahū buhtānaw wa iṡmam mubīnā(n).

ඔබ ඔබේ භාර්යාවන් දෙදෙනාගෙන් එක් අයෙකු වෙනුවට තවත් බිරිඳක් ආදේශ කිරීමට අදහස් කළත්, ඔබ ඔවුන්ගෙන් එක් අයෙකුට විශාල ධනයක් ලබා දී ඇත්නම්, එයින් කිසිවක් ආපසු නොගන්න. බොරු චෝදනාවක් මගින් සහ පැහැදිලි පාපයක් (දරමින්) ඔබ එය ආපසු ලබා ගන්නවාද?


21

وَكَيْفَ تَأْخُذُوْنَهٗ وَقَدْ اَفْضٰى بَعْضُكُمْ اِلٰى بَعْضٍ وَّاَخَذْنَ مِنْكُمْ مِّيْثَاقًا غَلِيْظًا

wa kaifa ta'khużūnahū wa qad afḍā ba‘ḍukum ilā ba‘ḍiw wa akhażna minkum mīṡāqan galīẓā(n).

ඔබ (ස්වාමිපුරුෂයා සහ භාර්යාව ලෙස) එකිනෙකා සමඟ සමීපව කටයුතු කර, ඔවුන් (ඔබේ භාර්යාවන්) ඔබෙන් ශක්තිමත් ගිවිසුමක් (විවාහ බැඳීමක්) ලබාගෙන ඇති විට, ඔබ එය ආපසු ගන්නේ කෙසේද?


22

وَلَا تَنْكِحُوْا مَا نَكَحَ اٰبَاۤؤُكُمْ مِّنَ النِّسَاۤءِ اِلَّا مَا قَدْ سَلَفَ ۗ اِنَّهٗ كَانَ فَاحِشَةً وَّمَقْتًاۗ وَسَاۤءَ سَبِيْلًا ࣖ

wa lā tankiḥū mā nakaḥa ābā'ukum minan-nisā'i illā mā qad salaf(a), innahū kāna fāḥisyataw wa maqtā(n), wa sā'a sabīlā(n).

තවද, ඔබගේ පියා විවාහ කරගත් කාන්තාවක්, පෙර අවස්ථාවකදී මිස, විවාහ කර නොගන්න. නියත වශයෙන්ම මෙම ක්‍රියාව ඉතා නීච එකක් වන අතර (අල්ලාහ් විසින්) පිළිකුල් කරන ලද්දකි. තවද (අල්ලාහ් විසින්) ගෙන ඇති ඉතා නරකම මාර්ගයකි.


23

حُرِّمَتْ عَلَيْكُمْ اُمَّهٰتُكُمْ وَبَنٰتُكُمْ وَاَخَوٰتُكُمْ وَعَمّٰتُكُمْ وَخٰلٰتُكُمْ وَبَنٰتُ الْاَخِ وَبَنٰتُ الْاُخْتِ وَاُمَّهٰتُكُمُ الّٰتِيْٓ اَرْضَعْنَكُمْ وَاَخَوٰتُكُمْ مِّنَ الرَّضَاعَةِ وَاُمَّهٰتُ نِسَاۤىِٕكُمْ وَرَبَاۤىِٕبُكُمُ الّٰتِيْ فِيْ حُجُوْرِكُمْ مِّنْ نِّسَاۤىِٕكُمُ الّٰتِيْ دَخَلْتُمْ بِهِنَّۖ فَاِنْ لَّمْ تَكُوْنُوْا دَخَلْتُمْ بِهِنَّ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ ۖ وَحَلَاۤىِٕلُ اَبْنَاۤىِٕكُمُ الَّذِيْنَ مِنْ اَصْلَابِكُمْۙ وَاَنْ تَجْمَعُوْا بَيْنَ الْاُخْتَيْنِ اِلَّا مَا قَدْ سَلَفَ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا ۔

Ḥurrimat ‘alaikum ummahātukum wa banātukum wa akhawātukum wa ‘ammātukum wa khālātukum wa banātul-akhi wa banātul-ukhti wa ummahātukumul-lātī arḍa‘nakum wa akhawātukum minar-raḍā‘ati wa ummahātu nisā'ikum wa rabā'ibukumul-lātī fī ḥujūrikum min nisā'ikumul-lātī dakhaltum bihinn(a), fa illam takūnū dakhaltum bihinna falā junāḥa ‘alaikum, wa ḥalā'ilu abnā'ikumul-lażīna min aṣlābikum, wa an tajma‘ū bainal-ukhtaini illā mā qad salaf(a), innallāha kāna gafūrar raḥīmā(n).

ඔබේ මව්වරුන්, ඔබේ දියණියන්, ඔබේ සහෝදරියන්, ඔබේ පියාගේ සහෝදරියන්, ඔබේ මවගේ සහෝදරියන්, ඔබේ සහෝදරයන්ගේ දියණියන්, ඔබේ සහෝදරියන්ගේ දියණියන්, ඔබට කිරි දුන් ඔබේ මව්වරුන්, කිරි දෙන අතරතුර ඔබේ සහෝදරියන්, ඔබේ භාර්යාවන්ගේ මව්වරුන් (නැන්දම්මා), ඔබ විවාහ වූ භාර්යාවන් විසින් ඔබේ රැකවරණය යටතේ සිටින ඔබේ භාර්යාවන්ගේ දියණියන් (සුළු දරුවන්) ඔබට (විවාහ වීමට) තහනම් කර ඇත. නමුත් ඔබ ඔවුන් සමඟ විවාහ වී නොමැති නම් (ඔවුන් දික්කසාද කර ඇත්නම්), එවිට ඔබ (ඔවුන් විවාහ කර ගැනීමෙන්) කිසිදු වරදක් නැත. (ඔබට තහනම් කර ඇත) ඔබේම පුතුන්ගේ (ලේලියන්ගේ) භාර්යාවන් වන අතර, සහෝදරියන් දෙදෙනෙකු (විවාහ වීමට) (තහනම්) වේ, පෙර සිදු වූ දේ හැර. නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ් සමාව දෙන, දයානුකම්පිත ය.


24

۞ وَالْمُحْصَنٰتُ مِنَ النِّسَاۤءِ اِلَّا مَا مَلَكَتْ اَيْمَانُكُمْ ۚ كِتٰبَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ ۚ وَاُحِلَّ لَكُمْ مَّا وَرَاۤءَ ذٰلِكُمْ اَنْ تَبْتَغُوْا بِاَمْوَالِكُمْ مُّحْصِنِيْنَ غَيْرَ مُسٰفِحِيْنَ ۗ فَمَا اسْتَمْتَعْتُمْ بِهٖ مِنْهُنَّ فَاٰتُوْهُنَّ اُجُوْرَهُنَّ فَرِيْضَةً ۗوَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ فِيْمَا تَرَاضَيْتُمْ بِهٖ مِنْۢ بَعْدِ الْفَرِيْضَةِۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلِيْمًا حَكِيْمًا

wal-muḥṣanātu minan-nisā'i illā mā malakat aimānukum, kitāballāhi ‘alaikum, wa uḥilla lakum mā warā'a żālikum an tabtagū bi'amwālikum muḥṣinīna gaira musāfiḥīn(a), famastamta‘tum bihī minhunna fa ātūhunna ujūrahunna farīḍah(tan), wa lā junāḥa ‘alaikum fīmā tarāḍaitum bihī mim ba‘dil-farīḍah(ti), innallāha kāna ‘alīman ḥakīmā(n).

තවද (ඔබට විවාහ වීමද තහනම්ය) විවාහක කාන්තාවක්, අල්ලාහ් ඔබට නියම කර ඇති පරිදි ඔබ සතුව ඇති කාන්තා සේවිකාවන් (යුද සිරකරුවන්) හැර. තවද (කාන්තාවන්) හැර වෙනත් අය සඳහා ඔබ ඔබේ ධනයෙන් ඔවුන් සමඟ විවාහ වීමට උත්සාහ කළහොත් සහ කාමමිථ්‍යාචාරය නොකිරීමට ඔබට අවසර ඇත. එබැවින් ඔබ ඔවුන්ගෙන් ලබා ගත් සතුට නිසා, ඔබේ දෑවැද්ද ඔවුන්ට වගකීමක් ලෙස දෙන්න. නමුත් එය තීරණය කිරීමෙන් පසු ඔබ දෙදෙනාම එකිනෙකා අතහැර දමා ඇති බව පෙනී ගියත් එය වැදගත් නොවේ. නියත වශයෙන්ම, අල්ලාහ් සියල්ල දන්නා, සියලු ප්‍රඥාවන්තය.


25

وَمَنْ لَّمْ يَسْتَطِعْ مِنْكُمْ طَوْلًا اَنْ يَّنْكِحَ الْمُحْصَنٰتِ الْمُؤْمِنٰتِ فَمِنْ مَّا مَلَكَتْ اَيْمَانُكُمْ مِّنْ فَتَيٰتِكُمُ الْمُؤْمِنٰتِۗ وَاللّٰهُ اَعْلَمُ بِاِيْمَانِكُمْ ۗ بَعْضُكُمْ مِّنْۢ بَعْضٍۚ فَانْكِحُوْهُنَّ بِاِذْنِ اَهْلِهِنَّ وَاٰتُوْهُنَّ اُجُوْرَهُنَّ بِالْمَعْرُوْفِ مُحْصَنٰتٍ غَيْرَ مُسٰفِحٰتٍ وَّلَا مُتَّخِذٰتِ اَخْدَانٍ ۚ فَاِذَآ اُحْصِنَّ فَاِنْ اَتَيْنَ بِفَاحِشَةٍ فَعَلَيْهِنَّ نِصْفُ مَا عَلَى الْمُحْصَنٰتِ مِنَ الْعَذَابِۗ ذٰلِكَ لِمَنْ خَشِيَ الْعَنَتَ مِنْكُمْ ۗ وَاَنْ تَصْبِرُوْا خَيْرٌ لَّكُمْ ۗ وَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ ࣖ

wa mal lam yastaṭi‘ minkum ṭaulan ay yankiḥal-muḥṣanātil-mu'mināti fa mim mā malakat aimānukum min fatayātikumul-mu'mināt(i), wallāhu a‘lamu bi'īmānikum, ba‘ḍukum mim ba‘ḍ(in), fankiḥūhunna bi'iżni ahlihinna wa ātūhunna ujūrahunna bil-ma‘rūfi muḥṣanātin gaira musāfiḥātiw wa lā muttakhiżāti akhdān(in), fa iżā uḥṣinna fa in ataina bifāḥisyatin fa ‘alaihinna niṣfu mā ‘alal-muḥṣanāti minal-‘ażāb(i), żālika limay khasyial-‘anata minkum, wa an taṣbirū khairul lakum, wallāhu gafūrur raḥīm(un).

ඔබ අතරින් කවරෙකුට හෝ විශ්වාසවන්ත නිදහස් කාන්තාවක් විවාහ කර ගැනීමට නොහැකි නම්, (ඔහු ඔබේ වහලුන් අතරින් විශ්වාසවන්ත කාන්තාවක් විවාහ කර ගැනීම නීත්‍යානුකූලයි. අල්ලාහ් ඔබේ විශ්වාසය දනී. ඔබගෙන් සමහරෙක් (ආදම් සහ ඒවගේ පරම්පරාවෙන් පැවත එන්නන්) වෙති. එබැවින් ඔවුන්ගේ ස්වාමිවරුන්ගේ අවසරය ඇතිව ඔවුන් විවාහ කර ගන්න. ඔවුන්ට සුදුසු දෑවැද්දක් දෙන්න. මන්ද ඔවුන් තමන්ව ආරක්ෂා කර ගන්නා කාන්තාවන් වන අතර කාමමිථ්‍යාචාරය කරන්නන් නොවේ. ඔවුන් (සැමියන් සමඟ) විවාහ වී අශෝභන ක්‍රියාවක් (කාමමිථ්‍යාචාරය) කරන්නේ නම්, ඔවුන්ට (දඬුවම) නිදහස් කාන්තාවන්ගෙන් අඩක් වේ. (වහලුන් විවාහ කර ගැනීමට අවසරය) තමන්ව (කාමමිථ්‍යාචාරයෙන්) ආරක්ෂා කර ගැනීමේදී දුෂ්කරතාවන්ට බිය වන අයට ය. නමුත් ඔබ ඉවසිලිවන්ත නම්, එය ඔබට වඩා හොඳය. අල්ලාහ් අති ක්ෂමාශීලී, දයානුකම්පිත ය.


26

يُرِيْدُ اللّٰهُ لِيُبَيِّنَ لَكُمْ وَيَهْدِيَكُمْ سُنَنَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَيَتُوْبَ عَلَيْكُمْ ۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ

yurīdullāhu liyubayyina lakum wa yahdiyakum sunanal-lażīna min qablikum wa yatūba ‘alaikum, wallāhu ‘alīmun ḥakīm(un).

අල්ලාහ් ඔබට (ඔහුගේ නීතිය) පැහැදිලි කිරීමටත්, ඔබට පෙර සිටි අයගේ (අනාගතවක්තෘවරුන් සහ භක්තිමත් පුද්ගලයින්ගේ) (ජීවන මාර්ග) ඔබට පෙන්වීමටත්, ඔහු ඔබේ පසුතැවිල්ල පිළිගන්නා පිණිසත් අදහස් කරයි. අල්ලාහ් සියල්ල දන්නා, සියලු ප්‍රඥාවන්තය.


27

وَاللّٰهُ يُرِيْدُ اَنْ يَّتُوْبَ عَلَيْكُمْ ۗ وَيُرِيْدُ الَّذِيْنَ يَتَّبِعُوْنَ الشَّهَوٰتِ اَنْ تَمِيْلُوْا مَيْلًا عَظِيْمًا

wallāhu yurīdu ay yatūba ‘alaikum, wa yurīdul-lażīna yattabi‘ūnasy-syahawāti an tamīlū mailan ‘aẓīmā(n).

අල්ලාහ් ඔබගේ පශ්චාත්තාපය පිළිගැනීමට කැමති වන අතර, තම ආශාවන් අනුගමනය කරන්නන් ඔබ (සත්‍යයෙන්) හැකිතාක් ඈත් වනු ඇතැයි අපේක්ෂා කරති.


28

يُرِيْدُ اللّٰهُ اَنْ يُّخَفِّفَ عَنْكُمْ ۚ وَخُلِقَ الْاِنْسَانُ ضَعِيْفًا

yurīdullāhu ay yukhaffifa ‘ankum, wa khuliqal-insānu ḍa‘īfā(n).

අල්ලාහ් ඔබට සහනයක් ලබා දීමට කැමති වන්නේ, මන්ද මිනිසුන් දුර්වල ලෙස මවා ඇති බැවිනි.


29

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَأْكُلُوْٓا اَمْوَالَكُمْ بَيْنَكُمْ بِالْبَاطِلِ اِلَّآ اَنْ تَكُوْنَ تِجَارَةً عَنْ تَرَاضٍ مِّنْكُمْ ۗ وَلَا تَقْتُلُوْٓا اَنْفُسَكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِكُمْ رَحِيْمًا

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā ta'kulū amwālakum bainakum bil-bāṭili illā an takūna tijāratan ‘an tarāḍim minkum, wa lā taqtulū anfusakum, innallāha kāna bikum raḥīmā(n).

විශ්වාස කළවුනි! ඔබ අතර අන්‍යෝන්‍ය එකඟතාවය මත සිදුවන වෙළඳාමකින් මිස, ඔබ එකිනෙකාගේ ධනය වැරදි ලෙස පරිභෝජනය නොකරන්න. ඔබ ඔබවම මරා නොගන්න. නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ් ඔබට ඉතාමත් දයාවන්තය.


30

وَمَنْ يَّفْعَلْ ذٰلِكَ عُدْوَانًا وَّظُلْمًا فَسَوْفَ نُصْلِيْهِ نَارًا ۗوَكَانَ ذٰلِكَ عَلَى اللّٰهِ يَسِيْرًا

wa may yaf‘al żālika ‘udwānaw wa ẓulman fa saufa nuṣlīhi nārā(n), wa kāna żālika ‘alallāhi yasīrā(n).

තවද කවරෙකු මෙය නීතිය උල්ලංඝනය කරමින් අසාධාරණ ලෙස කරන්නේද, අපි ඔහුව නිරයට ඇතුළු කරන්නෙමු. එය අල්ලාහ්ට පහසු දෙයකි.


31

اِنْ تَجْتَنِبُوْا كَبَاۤىِٕرَ مَا تُنْهَوْنَ عَنْهُ نُكَفِّرْ عَنْكُمْ سَيِّاٰتِكُمْ وَنُدْخِلْكُمْ مُّدْخَلًا كَرِيْمًا

in tajtanibū kabā'ira mā tunhauna ‘anhu nukaffir ‘ankum sayyi'ātikum wa nudkhilkum mudkhalan karīmā(n).

ඔබට තහනම් කර ඇති ප්‍රධාන පාපයන්ගෙන් ඔබ වැළකී සිටින්නේ නම්, අපි ඔබේ පාපයන් ඔබෙන් ඉවත් කර, ගෞරවනීය ස්ථානයකට (ස්වර්ගයට) ඔබව ඇතුළත් කරන්නෙමු.


32

وَلَا تَتَمَنَّوْا مَا فَضَّلَ اللّٰهُ بِهٖ بَعْضَكُمْ عَلٰى بَعْضٍ ۗ لِلرِّجَالِ نَصِيْبٌ مِّمَّا اكْتَسَبُوْا ۗ وَلِلنِّسَاۤءِ نَصِيْبٌ مِّمَّا اكْتَسَبْنَ ۗوَسْـَٔلُوا اللّٰهَ مِنْ فَضْلِهٖ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمًا

wa lā tatamannau mā faḍḍalallāhu bihī ba‘ḍakum ‘alā ba‘ḍ(in), lir-rijāli naṣībum mimmaktasabū, wa lin-nisā'i naṣībum mimmaktasabn(a), was'alullāha min faḍlih(ī), innallāha kāna bikulli syai'in ‘alīmā(n).

අල්ලාහ් ඔබලාගෙන් සමහරෙකුට අනෙක් අයට වඩා ලබා දී ඇති දායාදයට ආශා නොකරන්න. මක්නිසාද පිරිමින්ට ඔවුන් උපයා ගත් දෙයින් කොටසක් ඇත, කාන්තාවන්ට ඔවුන් උපයා ගත් දෙයින් කොටසක් ඇත. අල්ලාහ්ගෙන් ඔහුගේ දායාදයෙන් කොටසක් ඉල්ලන්න. නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ් සියල්ල ගැන සර්වඥානීය.


33

وَلِكُلٍّ جَعَلْنَا مَوَالِيَ مِمَّا تَرَكَ الْوَالِدٰنِ وَالْاَقْرَبُوْنَ ۗ وَالَّذِيْنَ عَقَدَتْ اَيْمَانُكُمْ فَاٰتُوْهُمْ نَصِيْبَهُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيْدًا ࣖ

wa likullin ja‘alnā mawāliya mimmā tarakal-wālidāni wal-aqrabūn(a), wal-lażīna ‘aqadat aimānukum fa ātūhum naṣībahum, innallāha kāna ‘alā kulli syai'in syahīdā(n).

තවද (පිරිමියෙකු හා ස්ත්‍රියක් යන දෙපිරිසටම) ඔහුගේ දෙමව්පියන් හා ඥාතීන් ඉතිරි කර ගිය දේට උරුමක්කාරයන් අපි පත් කර ඇත්තෙමු. තවද ඔබ භාරකාරත්වය දිවුරුම් දුන් අයට ඔවුන්ගේ කොටස ලබා දෙන්න. නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ් සියලු දේ කෙරෙහි සාක්ෂිකරුය.


34

اَلرِّجَالُ قَوَّامُوْنَ عَلَى النِّسَاۤءِ بِمَا فَضَّلَ اللّٰهُ بَعْضَهُمْ عَلٰى بَعْضٍ وَّبِمَآ اَنْفَقُوْا مِنْ اَمْوَالِهِمْ ۗ فَالصّٰلِحٰتُ قٰنِتٰتٌ حٰفِظٰتٌ لِّلْغَيْبِ بِمَا حَفِظَ اللّٰهُ ۗوَالّٰتِيْ تَخَافُوْنَ نُشُوْزَهُنَّ فَعِظُوْهُنَّ وَاهْجُرُوْهُنَّ فِى الْمَضَاجِعِ وَاضْرِبُوْهُنَّ ۚ فَاِنْ اَطَعْنَكُمْ فَلَا تَبْغُوْا عَلَيْهِنَّ سَبِيْلًا ۗاِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلِيًّا كَبِيْرًا

ar-rijālu qawwāmūna ‘alan-nisā'i bimā faḍḍalallāhu ba‘ḍahum ‘alā ba‘ḍiw wa bimā anfaqū min amwālihim, faṣ-ṣāliḥātu qānitātun ḥāfiẓātul lil-gaibi bimā ḥafiẓallāh(u), wal-lātī takhāfūna nusyūzahunna fa ‘iẓūhunna wahjurūhunna fil-maḍāji‘i waḍribūhunn(a), fa in aṭa‘nakum falā tabgū ‘alaihinna sabīlā(n), innallāha kāna ‘aliyyan kabīrā(n).

පිරිමින් (සැමියන්) කාන්තාවන්ගේ (භාර්යාවන්ගේ) ආරක්ෂකයින් වේ, මන්ද අල්ලාහ් ඔවුන්ගෙන් සමහරෙකුට (පිරිමින්ට) අනෙක් අයට (කාන්තාවන්ට) වඩා ප්‍රමුඛත්වය දී ඇති නිසාත්, ඔවුන් (පිරිමින්) ඔවුන්ගේ ධනයෙන් සහයෝගය ලබා දී ඇති නිසාත් ය. එබැවින් භක්තිමත් කාන්තාවන් යනු (තම ස්වාමිපුරුෂයන්) අවට නොමැති විට (අල්ලාහ්ට) කීකරු වන අතර තමන් ගැන සැලකිලිමත් වන අයයි, මන්ද අල්ලාහ් (ඔවුන් ගැන) සැලකිලිමත් වී ඇත. ඔබ නුස්යුස් ගැන කනස්සල්ලට පත්ව සිටින කාන්තාවන්ට, ඔබ ඔවුන්ට උපදෙස් දිය යුතුය, ඔවුන් ඇඳේ (වෙනම ඇඳන්) තැබිය යුතුය, සහ (අවශ්‍ය නම්) ඔවුන්ට පහර දිය යුතුය. නමුත් ඔවුන් ඔබට කීකරු වන්නේ නම්, ඔවුන්ට කරදර කිරීමට හේතු සොයන්න එපා. ඇත්ත වශයෙන්ම, අල්ලාහ් අතිමහත්ය, අතිමහත්ය.


35

وَاِنْ خِفْتُمْ شِقَاقَ بَيْنِهِمَا فَابْعَثُوْا حَكَمًا مِّنْ اَهْلِهٖ وَحَكَمًا مِّنْ اَهْلِهَا ۚ اِنْ يُّرِيْدَآ اِصْلَاحًا يُّوَفِّقِ اللّٰهُ بَيْنَهُمَا ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلِيْمًا خَبِيْرًا

wa in khiftum syiqāqa bainihimā fab‘aṡū ḥakamam min ahlihī wa ḥakamam min ahlihā, iy yurīdā iṣlāḥay yuwaffiqillāhu bainahumā, innallāha kāna ‘alīman khabīrā(n).

ඔබ ඔවුන් අතර ආරවුලක් ඇති වේ යැයි බිය වන්නේ නම්, එම පුරුෂයාගේ පවුලෙන් සාමය ඇති කරන්නෙකු සහ කාන්තාවගේ පවුලෙන් සාමය ඇති කරන්නෙකු යවන්න. ඔවුන් දෙදෙනාම සමගි වීමට අදහස් කරන්නේ නම්, අල්ලාහ් නිසැකවම ඔවුන්ට සාර්ථකත්වය ලබා දෙනු ඇත. නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ් සියල්ල දන්නා, සියල්ල දන්නා ය.


36

۞ وَاعْبُدُوا اللّٰهَ وَلَا تُشْرِكُوْا بِهٖ شَيْـًٔا وَّبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسَانًا وَّبِذِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنِ وَالْجَارِ ذِى الْقُرْبٰى وَالْجَارِ الْجُنُبِ وَالصَّاحِبِ بِالْجَنْۢبِ وَابْنِ السَّبِيْلِۙ وَمَا مَلَكَتْ اَيْمَانُكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ مَنْ كَانَ مُخْتَالًا فَخُوْرًاۙ

wa‘budullāha wa lā tusyrikū bihī syai'aw wa bil-wālidaini iḥsānaw wa biżil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīni wal-jāri żil-qurbā wal-jāril-junubi waṣ-ṣāḥibi bil-jambi wabnis-sabīl(i), wa mā malakat aimānukum, innallāha lā yuḥibbu man kāna mukhtālan fakhūrā(n).

අල්ලාහ්ට නමස්කාර කරන්න, ඔහුට කිසිවක් සමාන නොකරන්න. දෙමාපියන්ට, සමීප ඥාතීන්ට, අනාථ දරුවන්ට, දුප්පතුන්ට, සමීප සහ දුර අසල්වැසියන්ට, සගයන්ට, ඉබ්නු සබීල්ට සහ ඔබට සිටින ඕනෑම සේවකයෙකුට කරුණාව දක්වන්න. නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ් තමන් ගැනම අහංකාර සහ ආඩම්බර වන අයව ප්‍රිය නොකරයි.


37

ۨالَّذِيْنَ يَبْخَلُوْنَ وَيَأْمُرُوْنَ النَّاسَ بِالْبُخْلِ وَيَكْتُمُوْنَ مَآ اٰتٰىهُمُ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖۗ وَاَعْتَدْنَا لِلْكٰفِرِيْنَ عَذَابًا مُّهِيْنًاۚ

al-lażīna yabkhalūna wa ya'murūnan-nāsa bil-bukhli wa yaktumūna mā ātāhumullāhu min faḍlih(ī), wa a‘tadnā lil-kāfirīna ‘ażābam muhīnā(n).

(එනම්) මසුරුකම දක්වන්නන් වන අතර, අන් අයට මසුරුකම අණ කරන්නන් වන අතර, අල්ලාහ් තමන්ට ලබා දුන් දායාදය සඟවන්නන් වන ඔවුන්ය. අපි ප්‍රතික්ෂේප කරන්නන්ට නින්දිත දඬුවමක් සූදානම් කර ඇත්තෙමු.


38

وَالَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ اَمْوَالَهُمْ رِئَاۤءَ النَّاسِ وَلَا يُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَلَا بِالْيَوْمِ الْاٰخِرِ ۗ وَمَنْ يَّكُنِ الشَّيْطٰنُ لَهٗ قَرِيْنًا فَسَاۤءَ قَرِيْنًا

wal-lażīna yunfiqūna amwālahum ri'ā'an-nasi wa lā yu'minūna billāhi wa lā bil-yaumil ākhir(i), wa may yakunisy-syaiṭānu lahū qarīnan fasā'a qarīnā(n).

තවද (තවද) විනෝදය සඳහා සහ අන් අය වෙනුවෙන් තම ධනය වියදම් කරන අය (පෙනී සිටීමට හා ප්‍රශංසා කිරීමට කැමති) සහ අල්ලාහ් සහ අවසාන දිනය විශ්වාස නොකරන අය. යමෙක් යක්ෂයා තම මිතුරා කර ගන්නේ නම්, ඔහු (යක්ෂයා) ඉතා නපුරු මිතුරෙකි (දැනගන්න).


39

وَمَاذَا عَلَيْهِمْ لَوْ اٰمَنُوْا بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَاَنْفَقُوْا مِمَّا رَزَقَهُمُ اللّٰهُ ۗوَكَانَ اللّٰهُ بِهِمْ عَلِيْمًا

wa māżā ‘alaihim lau āmanū billāhi wal-yaumil-ākhiri wa anfaqū mimmā razaqahumullāh(u), wa kānallāhu bihim ‘alīmā(n).

අල්ලාහ් සහ අවසාන දිනය විශ්වාස කර, අල්ලාහ් ඔවුන්ට ලබා දී ඇති දෙයින් කොටසක් වියදම් කළහොත් ඔවුන්ට (එයට) ඇති විරුද්ධත්වය කුමක්ද? අල්ලාහ් ඔවුන්ගේ තත්වය හොඳින් දනී.


40

اِنَّ اللّٰهَ لَا يَظْلِمُ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ ۚوَاِنْ تَكُ حَسَنَةً يُّضٰعِفْهَا وَيُؤْتِ مِنْ لَّدُنْهُ اَجْرًا عَظِيْمًا

innallāha lā yaẓlimu miṡqāla żarrah(tin), wa in taku ḥasanatay yuḍā‘ifhā wa yu'ti mil ladunhu ajran ‘aẓīmā(n).

ඇත්ත වශයෙන්ම, අල්ලාහ් dzarrah තරම් විශාල කෙනෙකුට පවා වරදක් නොකරන අතර, (dzarrah තරම් කුඩා) ගුණධර්ම තිබේ නම්, නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ් එය වැඩි කර ඔහුගේ පැත්තෙන් විශාල විපාක ලබා දෙනු ඇත.


41

فَكَيْفَ اِذَا جِئْنَا مِنْ كُلِّ اُمَّةٍۢ بِشَهِيْدٍ وَّجِئْنَا بِكَ عَلٰى هٰٓؤُلَاۤءِ شَهِيْدًاۗ

fa kaifa iżā ji'nā min kulli ummatim bisyahīdiw wa ji'nā bika ‘alā hā'ulā'i syahīdā(n).

අපි සෑම ජාතියකින්ම සාක්ෂිකරුවෙකු (රසූල්) ගෙනැවිත්, ඔවුන් කෙරෙහි සාක්ෂිකරුවෙකු ලෙස ඔබව (මුහම්මද්) ගෙන ආ විට (ප්‍රතික්ෂේප කරන්නන්ගේ තත්වය කුමක් වේද?)


42

يَوْمَىِٕذٍ يَّوَدُّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَعَصَوُا الرَّسُوْلَ لَوْ تُسَوّٰى بِهِمُ الْاَرْضُۗ وَلَا يَكْتُمُوْنَ اللّٰهَ حَدِيْثًا ࣖ

yauma'iżiy yawaddul-lażīna kafarū wa ‘aṣawur-rasūla lau tusawwā bihimul-arḍ(u), wa lā yaktumūnallāha ḥadīṡā(n).

එදිනදී, ප්‍රතික්ෂේප කරන්නන් සහ රසූල් (මුහම්මද්) තුමාට අකීකරු වන්නන්, අල්ලාහ්ගෙන් කිසිදු සිදුවීමක් සැඟවිය නොහැකි වුවද, ඔවුන් බිම හෙළනු ලැබීමට (භූමියට දමනු ලැබීමට හෝ පොඩි කරනු ලැබීමට) බලාපොරොත්තු වෙති.


43

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَقْرَبُوا الصَّلٰوةَ وَاَنْتُمْ سُكٰرٰى حَتّٰى تَعْلَمُوْا مَا تَقُوْلُوْنَ وَلَا جُنُبًا اِلَّا عَابِرِيْ سَبِيْلٍ حَتّٰى تَغْتَسِلُوْا ۗوَاِنْ كُنْتُمْ مَّرْضٰٓى اَوْ عَلٰى سَفَرٍ اَوْ جَاۤءَ اَحَدٌ مِّنْكُمْ مِّنَ الْغَاۤىِٕطِ اَوْ لٰمَسْتُمُ النِّسَاۤءَ فَلَمْ تَجِدُوْا مَاۤءً فَتَيَمَّمُوْا صَعِيْدًا طَيِّبًا فَامْسَحُوْا بِوُجُوْهِكُمْ وَاَيْدِيْكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَفُوًّا غَفُوْرًا

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā taqrabuṣ-ṣalāta wa antum sukārā ḥattā ta‘lamū mā taqūlūna wa lā junuban illā ‘ābirī sabīlin ḥattā tagtasilū, wa in kuntum marḍā au ‘alā safarin au jā'a aḥadum minkum minal-gā'iṭi au lāmastumun-nisā'a falam tajidū mā'an fa tayammamū ṣa‘īdan ṭayyiban famsaḥū biwujūhikum wa aidīkum, innnallāha kāna ‘afuwwan gafūrā(n).

විශ්වාසවන්තයිනි! ඔබ බීමතින් සිටින විට, ඔබ පවසන දේ ඔබට වැටහෙන තුරු, සලාතයට ළඟා නොවන්න. ඔබ ස්නානය කිරීමට පෙර (බාත් ජුනුබ්) මාර්ගයෙන් ගමන් කිරීම හැර (ඔබ සිටින විට මස්ජිදය වෙත ළඟා නොවන්න). ඔබ අසනීප වුවහොත් හෝ ගමනක යෙදී සිටියහොත් හෝ මළපහ කිරීමෙන් පසු හෝ ඔබ කාන්තාවක් ස්පර්ශ කළ විට ඔබට ජලය නොමැති නම්, හොඳ (පිරිසිදු) දූවිලි වලින් තයම්මුම් කරන්න; එයින් ඔබේ මුහුණ සහ අත් පිස දමන්න. නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ් ඉතාමත් සමාව දෙන, ඉතාමත් සමාව දෙන.


44

اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ اُوْتُوْا نَصِيْبًا مِّنَ الْكِتٰبِ يَشْتَرُوْنَ الضَّلٰلَةَ وَيُرِيْدُوْنَ اَنْ تَضِلُّوا السَّبِيْلَۗ

alam tara ilal-lażīna ūtū naṣībam minal-kitābi yasytarūnaḍ-ḍalālata wa yurīdūna an taḍillus-sabīl(a).

(තව්රාත්) ග්‍රන්ථයෙන් කොටසක් දෙනු ලැබූවන් ගැන ඔබ අවධානය යොමු කළේ නැද්ද? ඔවුන් වැරදි මාර්ගය මිලට ගෙන, ඔබ මාර්ගයෙන් ඉවත් වීමට කැමති වෙති.


45

وَاللّٰهُ اَعْلَمُ بِاَعْدَاۤىِٕكُمْ ۗوَكَفٰى بِاللّٰهِ وَلِيًّا ۙوَّكَفٰى بِاللّٰهِ نَصِيْرًا

wallāhu a‘lamu bi'a‘dā'ikum, wa kafā billāhi waliyyaw wa kafā billāhi naṣīrā(n).

තවද අල්ලාහ් ඔබගේ සතුරන් ගැන හොඳින් දනී. අල්ලාහ් ඔබට ආරක්ෂකයෙකු වීමට ප්‍රමාණවත්ය, උදව්කරුවෙකු වීමටද අල්ලාහ් ප්‍රමාණවත්ය.


46

مِنَ الَّذِيْنَ هَادُوْا يُحَرِّفُوْنَ الْكَلِمَ عَنْ مَّوَاضِعِهٖ وَيَقُوْلُوْنَ سَمِعْنَا وَعَصَيْنَا وَاسْمَعْ غَيْرَ مُسْمَعٍ وَّرَاعِنَا لَيًّاۢ بِاَلْسِنَتِهِمْ وَطَعْنًا فِى الدِّيْنِۗ وَلَوْ اَنَّهُمْ قَالُوْا سَمِعْنَا وَاَطَعْنَا وَاسْمَعْ وَانْظُرْنَا لَكَانَ خَيْرًا لَّهُمْ وَاَقْوَمَۙ وَلٰكِنْ لَّعَنَهُمُ اللّٰهُ بِكُفْرِهِمْ فَلَا يُؤْمِنُوْنَ اِلَّا قَلِيْلًا

minal-lażīna hādū yuḥarrifūnal-kalima ‘am mawāḍi‘ihī wa yaqūlūna sami‘nā wa ‘aṣainā wasma‘ gaira musmi‘iw wa rā‘inā layyam bi'alsinatihim wa ṭa‘nan fid-dīn(i), wa lau annahum qālū sami‘nā wa aṭa‘nā wasma‘ wanẓurnā lakāna khairal lahum wa aqwam(a), wa lākil la‘anahumullāhu bikufrihim falā yu'minūna illā qalīlā(n).

(එනම්) යුදෙව්වන් අතර, වචන ඔවුන්ගේ ස්ථානයෙන් වෙනස් කරන අයයි. ඔවුන් මෙසේ පැවසූහ: “අපි ඇසුවෙමු, නමුත් අපි කීකරු නොවෙමු.” තවද (ඔවුන් මෙසේද පැවසූහ: “සවන් දෙන්න” (ඔබ මුහම්මද්) කිසිවක් නොඇසුවේය. තවද (ඔවුන් මෙසේද පැවසූහ:) “රායිනා” ඇගේ දිව ඇඹරී ආගම හෙළා දකී. “අපි සවන් දෙමු, කීකරු වෙමු, සවන් දෙමු, අපට අවධානය යොමු කරමු” යනුවෙන් ඔවුන් පවසා තිබුනේ නම් එය ඔවුන්ට වඩා හොඳ සහ වඩාත් නිවැරදි වනු ඇත, නමුත් අල්ලාහ් ඔවුන්ගේ අවිශ්වාසය නිසා ඔවුන්ට ශාප කළේය. ඔවුන් ඉතා සුළු පිරිසක් හැර විශ්වාස නොකරති.


47

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ اٰمِنُوْا بِمَا نَزَّلْنَا مُصَدِّقًا لِّمَا مَعَكُمْ مِّنْ قَبْلِ اَنْ نَّطْمِسَ وُجُوْهًا فَنَرُدَّهَا عَلٰٓى اَدْبَارِهَآ اَوْ نَلْعَنَهُمْ كَمَا لَعَنَّآ اَصْحٰبَ السَّبْتِ ۗ وَكَانَ اَمْرُ اللّٰهِ مَفْعُوْلًا

yā ayyuhal-lażīna ūtul-kitāba āminū bimā nazzalnā muṣaddiqal limā ma‘akum min qabli an naṭmisa wujūhan fa naruddahā ‘alā adbārihā au nal‘anahum kamā la‘annā aṣḥābas-sabt(i), wa kāna amrullāhi maf‘ūlā(n).

අහෝ ධර්ම ග්‍රන්ථය දෙනු ලැබූ ජනයිනි! අපි (ඔබගේ) මුහුණු වෙනස් කිරීමට පෙර, පසුව අපි ඔවුන්ව ආපසු හරවා යැවීමට හෝ සබත් (සෙනසුරාදා) දින (අනාචාරයේ යෙදෙන්නන්ට) ශාප කරන ආකාරයටම ඔවුන්ට ශාප කිරීමට පෙර, ඔබ සමඟ ඇති ධර්ම ග්‍රන්ථය සනාථ කරන අප පහළ කළ (කුර්ආනය) විශ්වාස කරන්න. තවද දෙවියන් වහන්සේගේ නියෝගය නියත වශයෙන්ම ක්‍රියාත්මක වනු ඇත.


48

اِنَّ اللّٰهَ لَا يَغْفِرُ اَنْ يُّشْرَكَ بِهٖ وَيَغْفِرُ مَا دُوْنَ ذٰلِكَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ ۚ وَمَنْ يُّشْرِكْ بِاللّٰهِ فَقَدِ افْتَرٰٓى اِثْمًا عَظِيْمًا

innallāha lā yagfiru ay yusyraka bihī wa yagfiru mā dūna żālika limay yasyā'(u), wa may yusyrik billāhi fa qadiftarā iṡman ‘aẓīmā(n).

නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ් තමාට (ෂිර්ක්) සමානයන් තැබීමේ (පාපයට) සමාව නොදෙයි, තවද ඔහු (ෂිර්ක්) හැර වෙනත් (පාප) ඔහු කැමති අයට සමාව දෙයි. අල්ලාහ්ට (ෂිර්ක්) සමානයන් තබන තැනැත්තා සැබවින්ම විශාල පාපයක් කළේය.


49

اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ يُزَكُّوْنَ اَنْفُسَهُمْ ۗ بَلِ اللّٰهُ يُزَكِّيْ مَنْ يَّشَاۤءُ وَلَا يُظْلَمُوْنَ فَتِيْلًا

alam tara ilal-lażīna yuzakkūna anfusahum, balillāhu yuzakkī may yasyā'u wa lā yuẓlamūna fatīlā(n).

(යුදෙව්වන් සහ ක්‍රිස්තියානිවරුන්) තමන් පිරිසිදු යැයි කියා ගන්නා අයව ඔබ දුටුවේ නැද්ද? නමුත් අල්ලාහ් තමා කැමති අයව පිරිසිදු කරයි. ඔවුන්ට කිසිසේත් අසාධාරණයක් සිදු නොවේ.


50

اُنْظُرْ كَيْفَ يَفْتَرُوْنَ عَلَى اللّٰهِ الْكَذِبَۗ وَكَفٰى بِهٖٓ اِثْمًا مُّبِيْنًا ࣖ

unẓur kaifa yaftarūna ‘alallāhil-każib(a), wa kafā bihī iṡmam mubīnā(n).

බලන්න, ඔවුන් අල්ලාහ්ට එරෙහිව බොරු ගොතන්නේ කෙසේද! (ඔවුන්ට) එම ක්‍රියාව සැබෑ පාපයක් වීමට එය ප්‍රමාණවත්ය.


51

اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ اُوْتُوْا نَصِيْبًا مِّنَ الْكِتٰبِ يُؤْمِنُوْنَ بِالْجِبْتِ وَالطَّاغُوْتِ وَيَقُوْلُوْنَ لِلَّذِيْنَ كَفَرُوْا هٰٓؤُلَاۤءِ اَهْدٰى مِنَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا سَبِيْلًا

alam tara ilal-lażīna ūtū naṣībam minal-kitābi yu'minūna bil-jibti waṭ-ṭāgūti wa yaqūlūna lil-lażīna kafarū hā'ulā'i ahdā minal-lażīna āmanū sabīlā(n).

(තව්රාත්) ග්‍රන්ථයෙන් කොටසක් දෙනු ලැබූ අය ගැන ඔබ අවධානය යොමු කළේ නැද්ද? ඔවුන් ජිබ්ත් සහ තාගුත් විශ්වාස කරන අතර, (මක්කාවේ බහු දේවවාදීන්ට) “ඔවුන් විශ්වාසවන්තයින්ට වඩා ඔවුන්ගේ මාර්ගයෙහි වඩාත් නිවැරදි අය” යැයි පවසති.


52

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ لَعَنَهُمُ اللّٰهُ ۗوَمَنْ يَّلْعَنِ اللّٰهُ فَلَنْ تَجِدَ لَهٗ نَصِيْرًا

ulā'ikal-lażīna la‘anahumullāh(u), wa may yal‘anillāhu falan tajida lahū naṣīrā(n).

අල්ලාහ් ශාප කළ අය මොවුන්ය. තවද අල්ලාහ් ශාප කළ අයට නියත වශයෙන්ම ඔබට උදව් කරන්නෙකු නොමැත.


53

اَمْ لَهُمْ نَصِيْبٌ مِّنَ الْمُلْكِ فَاِذًا لَّا يُؤْتُوْنَ النَّاسَ نَقِيْرًاۙ

am lahum naṣībum minal-mulki fa iżal lā yu'tūnan-nāsa naqīrā(n).

නැතහොත් ඔවුන්ට රාජ්‍යයෙන් (බලයේ) කොටසක් තිබේද, නමුත් ඔවුන් මිනිසුන්ට අවම වශයෙන් (යහපතක්) ලබා නොදෙන්නේද?


54

اَمْ يَحْسُدُوْنَ النَّاسَ عَلٰى مَآ اٰتٰىهُمُ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖۚ فَقَدْ اٰتَيْنَآ اٰلَ اِبْرٰهِيْمَ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَ وَاٰتَيْنٰهُمْ مُّلْكًا عَظِيْمًا

am yaḥsudūnan-nāsa ‘alā mā ātāhumullāhu min faḍlih(ī), faqad ātainā āla ibrāhīmal-kitāba wal-ḥikmata wa ātaināhum mulkan ‘aẓīmā(n).

නැතහොත් අල්ලාහ් මිනිසාට (මුහම්මද්ට) ලබා දුන් දීමනාව ගැන ඔවුහු ඊර්ෂ්‍යා කරතිද? නියත වශයෙන්ම අපි ඉබ්‍රාහීම්ගේ පරම්පරාවට ග්‍රන්ථය හා ප්‍රඥාව ලබා දී ඇත්තෙමු. තවද අපි ඔවුන්ට විශාල රාජ්‍යයක් (බලයක්) ලබා දුන්නෙමු.


55

فَمِنْهُمْ مَّنْ اٰمَنَ بِهٖ وَمِنْهُمْ مَّنْ صَدَّ عَنْهُ ۗ وَكَفٰى بِجَهَنَّمَ سَعِيْرًا

fa minhum man āmana bihī wa minhum man ṣadda ‘anh(u), wa kafā bijahannama sa‘īrā(n).

එබැවින් (ඊර්ෂ්‍යා කරන) අය අතර ඔහු විශ්වාස කරන අයද සිටිති. තවද (ඔහුව විශ්වාස කිරීමෙන් වළක්වන අයද සිටිති.) (ඔවුන්ට) දැවෙන ගිනිදැල් නිරය ප්‍රමාණවත්ය.


56

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِاٰيٰتِنَا سَوْفَ نُصْلِيْهِمْ نَارًاۗ كُلَّمَا نَضِجَتْ جُلُوْدُهُمْ بَدَّلْنٰهُمْ جُلُوْدًا غَيْرَهَا لِيَذُوْقُوا الْعَذَابَۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَزِيْزًا حَكِيْمًا

innal-lażīna kafarū bi'āyātinā sanuṣlīhim nārā(n), kullamā naḍijat julūduhum baddalnāhum julūdan gairahā liyażūqul-‘ażāb(a), innallāha kāna ‘azīzan ḥakīmā(n).

නියත වශයෙන්ම අපගේ වැකි ප්‍රතික්ෂේප කරන්නන් අපි නිරයට දමන්නෙමු. ඔවුන්ගේ සම පිළිස්සෙන සෑම අවස්ථාවකම, ඔවුන් දඬුවම භුක්ති විඳින පිණිස අපි ඒ වෙනුවට වෙනත් සමක් ආදේශ කරන්නෙමු. නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ් සර්ව බලධාරී, සර්ව ප්‍රඥාවන්තය.


57

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ سَنُدْخِلُهُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اَبَدًاۗ لَهُمْ فِيْهَآ اَزْوَاجٌ مُّطَهَّرَةٌ ۙ وَّنُدْخِلُهُمْ ظِلًّا ظَلِيْلًا

wal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti sanudkhiluhum jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā abadā(n), lahum fīhā azwājum muṭahharah(tun), wa nudkhiluhum ẓillan ẓalīlā(n).

විශ්වාස කර දැහැමි ක්‍රියාවන් කළ අය වන ඔවුන්ව, අපි ඒවාට පහළින් ගංගාවන් ගලා බසින ස්වර්ග උයන්වලට ඇතුළු කරන්නෙමු. ඔවුන් එහි සදහටම රැඳී සිටිනු ඇත. ඔවුන්ට එහි පිරිසිදු සහකරුවන් සිටියහ. තවද අපි ඔවුන්ව සෙවන සහිත සහ සුවපහසු ස්ථානයක තැබුවෙමු.


58

۞ اِنَّ اللّٰهَ يَأْمُرُكُمْ اَنْ تُؤَدُّوا الْاَمٰنٰتِ اِلٰٓى اَهْلِهَاۙ وَاِذَا حَكَمْتُمْ بَيْنَ النَّاسِ اَنْ تَحْكُمُوْا بِالْعَدْلِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ نِعِمَّا يَعِظُكُمْ بِهٖ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ سَمِيْعًاۢ بَصِيْرًا

innallāha ya'murukum an tu'addul-amānāti ilā ahlihā, wa iżā ḥakamtum bainan-nāsi an taḥkumū bil-‘adl(i), innallāha ni‘immā ya‘iẓukum bih(ī), innallāha kāna samī‘am baṣīrā(n).

නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ් ඔබට පණිවිඩයක් ලැබීමට සුදුසුකම් ඇති අයට එය දැනුම් දෙන ලෙස අණ කරයි, ඔබ මිනිසුන් අතර නීතියක් ස්ථාපිත කරන විට, ඔබ එය සාධාරණ ලෙස ස්ථාපිත කළ යුතුය. නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ් ඔබට උගන්වන හොඳම තැනැත්තාය. නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ් සියල්ල අසන, සියල්ල දකින.


59

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَطِيْعُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوا الرَّسُوْلَ وَاُولِى الْاَمْرِ مِنْكُمْۚ فَاِنْ تَنَازَعْتُمْ فِيْ شَيْءٍ فَرُدُّوْهُ اِلَى اللّٰهِ وَالرَّسُوْلِ اِنْ كُنْتُمْ تُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِۗ ذٰلِكَ خَيْرٌ وَّاَحْسَنُ تَأْوِيْلًا ࣖ

yā ayyuhal-lażīna āmanū aṭī‘ullāha wa aṭī‘ur-rasūla wa ulil-amri minkum, fa in tanāza‘tum fī syai'in fa rudd­hu ilallāhi war-rasūli in kuntum tu'minūna billāhi wal-yaumil-ākhir(i), żālika khairuw wa aḥsanu ta'wīlā(n).

විශ්වාස කළවුනි! අල්ලාහ්ට කීකරු වන්න, රසූල්වරයාට (මුහම්මද්ට) සහ ඔබ අතර සිටින උලිල් අම්රි (බලධාරියාට) කීකරු වන්න. එවිට, ඔබ යම් දෙයක් සම්බන්ධයෙන් මතභේදයට ලක් වුවහොත්, ඔබ අල්ලාහ් සහ අවසාන දිනය විශ්වාස කරන්නේ නම්, එය අල්ලාහ් (කුර්ආනය) සහ රසූල් (ඔහුගේ සුන්නාහ්) වෙත ආපසු එවන්න. එය (ඔබට) වඩා වැදගත් වන අතර එහි ප්‍රතිවිපාක වඩා හොඳය.


60

اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ يَزْعُمُوْنَ اَنَّهُمْ اٰمَنُوْا بِمَآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ وَمَآ اُنْزِلَ مِنْ قَبْلِكَ يُرِيْدُوْنَ اَنْ يَّتَحَاكَمُوْٓا اِلَى الطَّاغُوْتِ وَقَدْ اُمِرُوْٓا اَنْ يَّكْفُرُوْا بِهٖ ۗوَيُرِيْدُ الشَّيْطٰنُ اَنْ يُّضِلَّهُمْ ضَلٰلًا ۢ بَعِيْدًا

alam tara ilal-lażīna yaz‘umūna annahum āmanū bimā unzila ilaika wa mā unzila min qablika yurīdūna ay yataḥākamū ilaṭ-ṭāgūti wa qad umirū ay yakfurū bih(ī), wa yurīdusy-syaiṭānu ay yuḍillahum ḍalālam ba‘īdā(n).

(මුහම්මද්,) ඔබ වෙත පහළ කරන ලද දේ සහ ඔබට පෙර පහළ කරන ලද දේ විශ්වාස කළ බව පවසන අය කෙරෙහි ඔබ අවධානය යොමු කළේ නැද්ද? නමුත් ඔවුන් තාගුත් ප්‍රතික්ෂේප කරන ලෙස අණ කර තිබියදීත්, තාගුත් සඳහා නීති ප්‍රතිපාදන සොයමින් සිටිති. තවද සාතන් හැකි තරම් දුරස් කර ඔවුන් නොමඟ යැවීමට අදහස් කරයි.


61

وَاِذَا قِيْلَ لَهُمْ تَعَالَوْا اِلٰى مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ وَاِلَى الرَّسُوْلِ رَاَيْتَ الْمُنٰفِقِيْنَ يَصُدُّوْنَ عَنْكَ صُدُوْدًاۚ

wa iżā qīla lahum ta‘ālau ilā mā anzalallāhu wa ilar-rasūli ra'aital-munāfiqīna yaṣuddūna ‘anka ṣudūdā(n).

“අල්ලාහ් පහළ කළ දෙයට (කීකරු වන්න) සහ රසූල්වරයාට (කීකරු වන්න)” යැයි ඔවුන්ට කියනු ලැබූ විට, (නිසැකවම) කුහකයින් ඔබව දැඩි ලෙස අවහිර කරනු ඔබ (මුහම්මද්) දකිනු ඇත.


62

فَكَيْفَ اِذَآ اَصَابَتْهُمْ مُّصِيْبَةٌ ۢبِمَا قَدَّمَتْ اَيْدِيْهِمْ ثُمَّ جَاۤءُوْكَ يَحْلِفُوْنَ بِاللّٰهِ ۖاِنْ اَرَدْنَآ اِلَّآ اِحْسَانًا وَّتَوْفِيْقًا

fa kaifa iżā aṣābathum muṣībatum bimā qaddamat aidīhim ṡumma jā'ūka yaḥlifūna billāh(i), in aradnā illā iḥsānaw wa taufīqā(n).

ඉතින් (අනාගතයේදී) තමන්ගේම අත්වල ක්‍රියාවන් නිසා ඔවුන්ට (කුහකයින්ට) විපතක් සිදුවුවහොත්, ඔවුන් ඔබ (මුහම්මද්) වෙත පැමිණ, "අල්ලාහ් මත දිවුරමින්, අපි කිසි විටෙකත් යහපත හා සාමය හැර වෙනත් කිසිවක් අපේක්ෂා නොකරමු" යනුවෙන් දිවුරුම් දුන්නොත් කුමක් සිදුවේද?


63

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ يَعْلَمُ اللّٰهُ مَا فِيْ قُلُوْبِهِمْ فَاَعْرِضْ عَنْهُمْ وَعِظْهُمْ وَقُلْ لَّهُمْ فِيْٓ اَنْفُسِهِمْ قَوْلًا ۢ بَلِيْغًا

ulā'ikal-lażīna ya‘lamullāhu mā fī qulūbihim fa a‘riḍ ‘anhum wa ‘iẓhum wa qul lahum fī anfusihim qaulam balīgā(n).

ඔවුන් (සැබවින්ම) ඔවුන්ගේ සිත් තුළ ඇති දේ අල්ලාහ් දන්නා පිරිසකි. එබැවින් ඔබ ඔවුන්ට පිටුපා ඔවුන්ට උපදෙස් දී ඔවුන්ගේ සිත් මවිත කරවන වචන ඔවුන්ට පවසන්න.


64

وَمَآ اَرْسَلْنَا مِنْ رَّسُوْلٍ اِلَّا لِيُطَاعَ بِاِذْنِ اللّٰهِ ۗوَلَوْ اَنَّهُمْ اِذْ ظَّلَمُوْٓا اَنْفُسَهُمْ جَاۤءُوْكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللّٰهَ وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُوْلُ لَوَجَدُوا اللّٰهَ تَوَّابًا رَّحِيْمًا

wa mā arsalnā mir rasūlin illā liyuṭā‘a bi'iżnillāh(i), wa lau annahum iẓ ẓalamū anfusahum jā'ūka fastagfarullāha wastagfara lahumur-rasūlu lawajadullāha tawwābar raḥīmā(n).

අල්ලාහ්ගේ අවසරය ඇතිව කීකරු වීම සඳහා මිස අපි කිසිදු දූතයෙකු නොඑව්වෙමු. තවද, ඔවුන් තමන්ටම අපරාධ කර ගැනීමෙන් පසු ඔබ (මුහම්මද්) වෙත පැමිණ අල්ලාහ්ගෙන් සමාව අයැද සිටියේ නම්, තවද දූතයාද ඔවුන් වෙනුවෙන් සමාව අයැද සිටියේ නම්, නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ් පශ්චාත්තාපය පිළිගන්නා, අසමසම කරුණාවන්තයෙකු ලෙස ඔවුන් දකිනු ඇත.


65

فَلَا وَرَبِّكَ لَا يُؤْمِنُوْنَ حَتّٰى يُحَكِّمُوْكَ فِيْمَا شَجَرَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ لَا يَجِدُوْا فِيْٓ اَنْفُسِهِمْ حَرَجًا مِّمَّا قَضَيْتَ وَيُسَلِّمُوْا تَسْلِيْمًا

falā wa rabbika lā yu'minūna ḥattā yuḥakkimūka fīmā syajara bainahum ṡumma lā yajidū fī anfusihim ḥarajam mimmā qaḍaita wa yusallimū taslīmā(n).

එබැවින්, ඔබගේ දෙවියන් මත දිවුරමින්, ඔවුන් මතභේදයට ලක්වන කාරණයේදී ඔබව (මුහම්මද්) විනිශ්චයකරු ලෙස පත් කරන තෙක් ඔවුන් විශ්වාස නොකරනු ඇත, (එවිට) ඔබ දෙන තීරණයට ඔවුන්ගේ හදවත් තුළ කිසිදු විරෝධයක් ඇති නොවන අතර ඔවුන් එය සම්පූර්ණයෙන්ම පිළිගනු ඇත.


66

وَلَوْ اَنَّا كَتَبْنَا عَلَيْهِمْ اَنِ اقْتُلُوْٓا اَنْفُسَكُمْ اَوِ اخْرُجُوْا مِنْ دِيَارِكُمْ مَّا فَعَلُوْهُ اِلَّا قَلِيْلٌ مِّنْهُمْ ۗوَلَوْ اَنَّهُمْ فَعَلُوْا مَا يُوْعَظُوْنَ بِهٖ لَكَانَ خَيْرًا لَّهُمْ وَاَشَدَّ تَثْبِيْتًاۙ

wa lau annā katabnā ‘alaihim aniqtulū anfusakum awikhrujū min diyārikum mā fa‘alūhu illā qalīlum minhum, wa lau annahum fa‘alū mā yū‘aẓūna bihī lakāna khairal lahum wa asyadda taṡbītā(n).

අපි ඔවුන්ට "ඔබවම මරා ගන්න හෝ ඔබගේ නිවෙස්වලින් පිටව යන්න" යැයි අණ කළද, ඔවුන්ගෙන් ස්වල්ප දෙනෙකු හැර අන් කිසිවෙකු එසේ නොකරනු ඇත. ඔවුන් ඔවුන්ගේ නියෝගය ඉටු කළේ නම්, එය ඔවුන්ට වඩා හොඳ වනු ඇති අතර ඔවුන්ගේ විශ්වාසය ශක්තිමත් වනු ඇත.


67

وَّاِذًا لَّاٰتَيْنٰهُمْ مِّنْ لَّدُنَّآ اَجْرًا عَظِيْمًاۙ

wa iżal la'ātaināhum mil ladunnā ajran ‘aẓīmā(n).

තවද, අපි නියත වශයෙන්ම ඔවුන්ට අපෙන් ඉමහත් ප්‍රතිඵල ලබා දෙන්නෙමු.


68

وَّلَهَدَيْنٰهُمْ صِرَاطًا مُّسْتَقِيْمًا

wa lahadaināhum ṣirāṭam mustaqīmā(n).

තවද අපි නියත වශයෙන්ම ඔවුන්ට සෘජු මාර්ගය පෙන්වන්නෙමු.


69

وَمَنْ يُّطِعِ اللّٰهَ وَالرَّسُوْلَ فَاُولٰۤىِٕكَ مَعَ الَّذِيْنَ اَنْعَمَ اللّٰهُ عَلَيْهِمْ مِّنَ النَّبِيّٖنَ وَالصِّدِّيْقِيْنَ وَالشُّهَدَاۤءِ وَالصّٰلِحِيْنَ ۚ وَحَسُنَ اُولٰۤىِٕكَ رَفِيْقًا

wa may yuṭi‘illāha war-rasūla fa ulā'ika ma‘al-lażīna an‘amallāhu ‘alaihim minan-nabiyyīna waṣ-ṣiddīqīna wasy-syuhadā'i waṣ-ṣāliḥīn(a), wa ḥasuna ulā'ika rafīqā(n).

අල්ලාහ්ට සහ රසූල්වරයාට (මුහම්මද් තුමාට) කීකරු වන ඕනෑම අයෙකු අල්ලාහ් අනුග්‍රහය දැක්වූ අය සමඟ සිටිනු ඇත, එනම් (එනම්) අනාගතවක්තෘවරුන්, සත්‍යයට ඇලුම් කරන්නන්, ෂහීඩ්වරුන් සහ භක්තිමත් අය සමඟය. ඔවුන් හොඳම මිතුරන් වේ.


70

ذٰلِكَ الْفَضْلُ مِنَ اللّٰهِ ۗوَكَفٰى بِاللّٰهِ عَلِيْمًا ࣖ

Żālikal-faḍlu minallāh(i), wa kafā billāhi ‘alīmā(n).

මෙය අල්ලාහ්ගෙන් ලද දායාදයකි, සියල්ල දන්නා අල්ලාහ් ප්‍රමාණවත්ය.


71

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا خُذُوْا حِذْرَكُمْ فَانْفِرُوْا ثُبَاتٍ اَوِ انْفِرُوْا جَمِيْعًا

yā ayyuhal-lażīna āmanū khużū ḥiżrakum fanfirū ṡubātin awinfirū jamī‘ā(n).

විශ්වාස කළවුනි! (යුධ පිටියට) සූදානම් වී කණ්ඩායම් වශයෙන් ඉදිරියට යන්න, නැතහොත් (එකවර) එක්ව ඉදිරියට යන්න.


72

وَاِنَّ مِنْكُمْ لَمَنْ لَّيُبَطِّئَنَّۚ فَاِنْ اَصَابَتْكُمْ مُّصِيْبَةٌ قَالَ قَدْ اَنْعَمَ اللّٰهُ عَلَيَّ اِذْ لَمْ اَكُنْ مَّعَهُمْ شَهِيْدًا

wa inna minkum lamal layubaṭṭi'ann(a), fa in aṣābatkum muṣībatun qāla qad an‘amallāhu ‘alayya iż lam akum ma‘ahum syahīdā(n).

තවද නියත වශයෙන්ම ඔබ අතර (යුධ පිටියට යාමට) ඉතා මැලිකමක් දක්වන කෙනෙකු සිටී. එවිට ඔබට යම් විපතක් සිදුවුවහොත්, ඔහු පවසන්නේ, "නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ් ඔවුන් සමඟ සටන් නොකිරීමෙන් මා කෙරෙහි කරුණාවක් පහළ කර ඇත" යනුවෙනි.


73

وَلَىِٕنْ اَصَابَكُمْ فَضْلٌ مِّنَ اللّٰهِ لَيَقُوْلَنَّ كَاَنْ لَّمْ تَكُنْۢ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهٗ مَوَدَّةٌ يّٰلَيْتَنِيْ كُنْتُ مَعَهُمْ فَاَفُوْزَ فَوْزًا عَظِيْمًا

wa la'in aṣābakum faḍlum minallāhi layaqūlanna ka'allam takum bainakum wa bainahū mawaddattuy yā laitanī kuntu ma‘ahum fa afūza fauzan ‘aẓīmā(n).

තවද නියත වශයෙන්ම ඔබට අල්ලාහ්ගෙන් කරුණාව (ජයග්‍රහණය) ලැබුණේ නම්, නියත වශයෙන්ම ඔහු ඔබ සහ ඔහු අතර කිසිදා ප්‍රේම සම්බන්ධතාවයක් නොතිබුණාක් මෙන් මෙසේ කියනු ඇත, "අහෝ, මම ඔවුන් සමඟ සිටියා නම්, මම නිසැකවම (එසේම) විශාල ජයග්‍රහණයක් ලබා ගන්නෙමි."


74

۞ فَلْيُقَاتِلْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ الَّذِيْنَ يَشْرُوْنَ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا بِالْاٰخِرَةِ ۗ وَمَنْ يُّقَاتِلْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ فَيُقْتَلْ اَوْ يَغْلِبْ فَسَوْفَ نُؤْتِيْهِ اَجْرًا عَظِيْمًا

falyuqātil fī sabīlillāhil-lażīna yasytarūnal-ḥayātad-dun-yā bil-ākhirah(ti), wa may yuqātil fī sabīlillāhi fa yuqtal au yaglib fa saufa nu'tīhi ajran ‘aẓīmā(n).

එබැවින්, පරලොව ජීවිතය සඳහා තම ලෞකික ජීවිතය විකුණන අය අල්ලාහ්ගේ මාර්ගයේ සටන් කළ යුතුය. තවද, අල්ලාහ්ගේ මාර්ගයේ සටන් කර පරාජයට පත් වූ හෝ ජයග්‍රහණය කළ තැනැත්තාට අපි ඔහුට ඉමහත් ප්‍රතිඵල ලබා දෙන්නෙමු.


75

وَمَا لَكُمْ لَا تُقَاتِلُوْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَالْمُسْتَضْعَفِيْنَ مِنَ الرِّجَالِ وَالنِّسَاۤءِ وَالْوِلْدَانِ الَّذِيْنَ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَآ اَخْرِجْنَا مِنْ هٰذِهِ الْقَرْيَةِ الظَّالِمِ اَهْلُهَاۚ وَاجْعَلْ لَّنَا مِنْ لَّدُنْكَ وَلِيًّاۚ وَاجْعَلْ لَّنَا مِنْ لَّدُنْكَ نَصِيْرًا

wa mā lakum lā tuqātilūna fī sabīlillāhi wal-mustaḍ‘afīna minar-rijāli wan-nisā'i wal-wildānil-lażīna yaqūlūna rabbanā akhrijnā min hāżihil-qaryatiẓ-ẓālimi ahluhā, waj‘al lanā mil ladunka waliyyā(n), waj‘al lanā mil ladunka naṣīrā(n).

අල්ලාහ්ගේ මාර්ගයේ සටන් කිරීමට සහ දුර්වලයන් (ආරක්ෂා කිරීමට) ඔබ කැමති නොවන්නේ ඇයි? ඔවුන් පිරිමින්, කාන්තාවන් හෝ ළමයින් වේවා, "අපගේ ස්වාමීනි, අසාධාරණ ලෙස ජීවත් වන මෙම භූමියෙන් (මක්කාවෙන්) අපව ඉවත් කරන්න. ඔබේ පැත්තෙන් අපට ආරක්ෂකයෙකු ලබා දෙන්න, ඔබේ පැත්තෙන් අපට උදව්කරුවෙකු ලබා දෙන්න."


76

اَلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا يُقَاتِلُوْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۚ وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا يُقَاتِلُوْنَ فِيْ سَبِيْلِ الطَّاغُوْتِ فَقَاتِلُوْٓا اَوْلِيَاۤءَ الشَّيْطٰنِ ۚ اِنَّ كَيْدَ الشَّيْطٰنِ كَانَ ضَعِيْفًا ۚ ࣖ

al-lażīna āmanū yuqātilūna fī sabīlillāh(i), wal-lażīna kafarū yuqātilūna fī sabīliṭ-ṭāgūti fa qātilū auliyā'asy-syaiṭān(i), inna kaidasy-syaiṭāni kāna ḍa‘īfā(n).

විශ්වාස කළ අය අල්ලාහ්ගේ මාර්ගයේ සටන් කරති, ප්‍රතික්ෂේප කළ අය තාගුත්ගේ මාර්ගයේ සටන් කරති. එබැවින් ෂෙයිතාන්ගේ මිතුරන් සමඟ සටන් කරන්න. මන්ද නියත වශයෙන්ම ෂෙයිතාන්ගේ උපායන් දුර්වලය.


77

اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ قِيْلَ لَهُمْ كُفُّوْٓا اَيْدِيَكُمْ وَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَۚ فَلَمَّا كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقِتَالُ اِذَا فَرِيْقٌ مِّنْهُمْ يَخْشَوْنَ النَّاسَ كَخَشْيَةِ اللّٰهِ اَوْ اَشَدَّ خَشْيَةً ۚ وَقَالُوْا رَبَّنَا لِمَ كَتَبْتَ عَلَيْنَا الْقِتَالَۚ لَوْلَآ اَخَّرْتَنَآ اِلٰٓى اَجَلٍ قَرِيْبٍۗ قُلْ مَتَاعُ الدُّنْيَا قَلِيْلٌۚ وَالْاٰخِرَةُ خَيْرٌ لِّمَنِ اتَّقٰىۗ وَلَا تُظْلَمُوْنَ فَتِيْلًا

alam tara ilal-lażīna qīla lahum kuffū aidiyakum wa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāt(a), fa lammā kutiba ‘alaihimul-qitālu iżā farīqum minhum yakhsyaunan-nāsa kakhasy-yatillāhi au asyadda khasy-yah(tan), wa qālū rabbanā lima katabta ‘alainal-qitāl(a), lau lā akhkhartanā ilā ajalin qarīb(in), qul matā‘ud-dun-yā qalīl(un), wal-ākhiratu khairul limanittaqā, wa lā tuẓlamūna fatīlā(n).

“(සටන් කිරීමෙන්) ඔබේ දෑත් වළක්වා ගන්න, සලාතය ඉටු කරන්න සහ සකාත් ගෙවන්න” යැයි පවසනු ලබන අයට ඔබ අවධානය යොමු නොකරන්නේද? ඔවුන් සටන් කිරීමට බැඳී සිටින විට, හදිසියේම ඔවුන්ගෙන් සමහරක් (කුහකයින්) අල්ලාහ්ට බිය වූවාක් මෙන් මිනිසුන්ට (සතුරන්ට) බිය වූහ. ඔවුන් මෙසේ පැවසූහ: “අපගේ ස්වාමීනි, ඔබ අපට සටන් කිරීමට බල කළේ ඇයි? ඔබ අපට යම් කාලයක් ප්‍රමාද නොකළේ ඇයි?” “මෙලොව සැප සම්පත් ස්වල්පයක් ඇති අතර (සටන් කිරීම සඳහා විපාක ලබා ගන්නා) භක්තිමත් අයට මරණින් මතු ජීවිතය වඩා හොඳය, ඔබට සුළු වශයෙන්වත් අසාධාරණයක් සිදු නොවේ.”


78

اَيْنَ مَا تَكُوْنُوْا يُدْرِكْكُّمُ الْمَوْتُ وَلَوْ كُنْتُمْ فِيْ بُرُوْجٍ مُّشَيَّدَةٍ ۗ وَاِنْ تُصِبْهُمْ حَسَنَةٌ يَّقُوْلُوْا هٰذِهٖ مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۚ وَاِنْ تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ يَّقُوْلُوْا هٰذِهٖ مِنْ عِنْدِكَ ۗ قُلْ كُلٌّ مِّنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۗ فَمَالِ هٰٓؤُلَاۤءِ الْقَوْمِ لَا يَكَادُوْنَ يَفْقَهُوْنَ حَدِيْثًا

aina mā takūnū yudrikkumul-mautu wa lau kuntum fī burūjim musyayyadah(tin), wa in tuṣibhum ḥasanatuy yaqūlū hāżihī min ‘indillāh(i), wa in tuṣibhum sayyi'atuy yaqūlū hāżihī min ‘indik(a), qul kullum min ‘indillāh(i), famā lihā'ulā'il-qaumi lā yakādūna yafqahūna ḥadīṡā(n).

ඔබ කොතැනක සිටියත්, ඔබ ශක්තිමත් හා උස බලකොටුවල සිටියත්, මරණය ඔබව අල්ලා ගනු ඇත. ඔවුන්ට යහපතක් සිදුවුවහොත්, "මෙය අල්ලාහ්ගෙන්" යැයි ඔවුහු පවසති. ඔවුන්ට අයහපතක් සිදුවුවහොත්, "මෙය ඔබෙන් (මුහම්මද්) තුමාගෙන්" යැයි ඔවුහු පවසති. "සියල්ල (ඇත්තෙන්ම) අල්ලාහ්ගෙන්" යැයි පවසන්න. එසේනම් මේ ජනයා (කුහකයින්) (කිසිවක්) තේරුම් නොගන්නේ මන්ද?"


79

مَآ اَصَابَكَ مِنْ حَسَنَةٍ فَمِنَ اللّٰهِ ۖ وَمَآ اَصَابَكَ مِنْ سَيِّئَةٍ فَمِنْ نَّفْسِكَ ۗ وَاَرْسَلْنٰكَ لِلنَّاسِ رَسُوْلًا ۗ وَكَفٰى بِاللّٰهِ شَهِيْدًا

mā aṣābaka min ḥasanatin fa minallāh(i), wa mā aṣābaka min sayyi'atin fa min nafsik(a), wa arsalnāka lin-nāsi rasūlā(n), wa kafā billāhi syahīdā(n).

ඔබට ලැබෙන ඕනෑම යහපතක් අල්ලාහ්ගෙන් වන අතර, ඔබට සිදුවන ඕනෑම නපුරක් ඔබේම (වරදෙන්) වේ. අපි ඔබව (මුහම්මද්) මුළු මිනිස් සංහතියටම දූතයෙකු ලෙස යැව්වෙමු. තවද සාක්ෂිකරුවෙකු ලෙස අල්ලාහ් ප්‍රමාණවත්ය.


80

مَنْ يُّطِعِ الرَّسُوْلَ فَقَدْ اَطَاعَ اللّٰهَ ۚ وَمَنْ تَوَلّٰى فَمَآ اَرْسَلْنٰكَ عَلَيْهِمْ حَفِيْظًا ۗ

may yuṭi‘ir-rasūla faqad aṭā‘allāh(a), wa man tawallā famā arsalnāka ‘alaihim ḥafīẓā(n).

කවරෙක් (මුහම්මද්) තුමාට කීකරු වන්නේද, ඔහු නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ්ට කීකරු විය. තවද කවරෙක් (එම කීකරුකමෙන්) ඉවත් වන්නේද, එවිට අපි ඔබව (මුහම්මද්) ඔවුන්ගේ භාරකරු ලෙස එවා නැතැයි (දැනගන්න).


81

وَيَقُوْلُوْنَ طَاعَةٌ ۖ فَاِذَا بَرَزُوْا مِنْ عِنْدِكَ بَيَّتَ طَاۤىِٕفَةٌ مِّنْهُمْ غَيْرَ الَّذِيْ تَقُوْلُ ۗ وَاللّٰهُ يَكْتُبُ مَا يُبَيِّتُوْنَ ۚ فَاَعْرِضْ عَنْهُمْ وَتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ ۗ وَكَفٰى بِاللّٰهِ وَكِيْلًا

wa yaqūlūna ṭā‘ah(tun), fa iżā barazū min ‘indika bayyata ṭā'ifatum minhum gairal-lażī taqūl(u), wallāhu yaktubu mā yubayyitūn(a), fa a‘riḍ ‘anhum wa tawakkal ‘alallāh(i), wa kafā billāhi wakīlā(n).

තවද ඔවුන් (කුහකයින්) පවසන්නේ, "(අපගේ යුතුකම) කීකරු වීම පමණි." කෙසේ වෙතත්, ඔවුන් (මුහම්මද්) ඔබෙන් ඉවත් වූ විට, ඔවුන්ගෙන් සමහරක් රාත්‍රියේ ඔවුන් කලින් පැවසූ දේට වඩා වෙනස් උපාය මාර්ග සැලසුම් කළහ (තීරණ ගත්හ). අල්ලාහ් ඔවුන් එදින රාත්‍රියේ සකස් කළ උපාය මාර්ග වාර්තා කරයි, එබැවින් ඔවුන්ගෙන් ඉවත් වී අල්ලාහ් කෙරෙහි විශ්වාසය තබන්න. ආරක්ෂකයා ලෙස අල්ලාහ් ප්‍රමාණවත්ය.


82

اَفَلَا يَتَدَبَّرُوْنَ الْقُرْاٰنَ ۗ وَلَوْ كَانَ مِنْ عِنْدِ غَيْرِ اللّٰهِ لَوَجَدُوْا فِيْهِ اخْتِلَافًا كَثِيْرًا

afalā yatadabbarūnal-qur'ān(a), wa lau kāna min ‘indi gairillāhi lawajadū fīhikhtilāfan kaṡīrā(n).

ඉතින් ඔවුන් කුරානය අගය කරන්නේ නැද්ද (අධ්‍යයනය කරන්නේ)? (කුර්ආනය) අල්ලාහ්ගෙන් නොවේ නම්, ඔවුන් නිසැකවම එහි බොහෝ පරස්පර විරෝධී දේවල් සොයා ගනු ඇත.


83

وَاِذَا جَاۤءَهُمْ اَمْرٌ مِّنَ الْاَمْنِ اَوِ الْخَوْفِ اَذَاعُوْا بِهٖ ۗ وَلَوْ رَدُّوْهُ اِلَى الرَّسُوْلِ وَاِلٰٓى اُولِى الْاَمْرِ مِنْهُمْ لَعَلِمَهُ الَّذِيْنَ يَسْتَنْۢبِطُوْنَهٗ مِنْهُمْ ۗ وَلَوْلَا فَضْلُ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهٗ لَاتَّبَعْتُمُ الشَّيْطٰنَ اِلَّا قَلِيْلًا

wa iżā jā'ahum amrum minal-amni awil-khaufi ażā‘ū bih(ī), wa lau ruddūhu ilar-rasūli wa ilā ulil-amri minhum la‘alimahul-lażīna yastambiṭūnahū minhum, wa lau lā faḍlullāhi ‘alaikum wa raḥmatuhū lattaba‘tumusy-syaiṭāna illā qalīlā(n).

ආරක්ෂාව හෝ බිය පිළිබඳ ආරංචියක් ඔවුන්ට ලැබුනහොත්, ඔවුන් (වහාම) එය විකාශනය කරති. (ඇත්ත වශයෙන්ම) ඔවුන් අතර සිටින රසූල් සහ උලිල් අම්රි වෙත එය භාර දුන්නොත්, සත්‍යය දැන ගැනීමට කැමති අයට (රසූල් සහ උලිල් අම්රි) ඔවුන්ගෙන් (නිල වශයෙන්) දැන ගැනීමට හැකි වනු ඇත. අල්ලාහ්ගේ කරුණාව සහ කරුණාව ඔබ කෙරෙහි නොතිබුනේ නම්, ඔබ (ඔබ අතර සිටින) සුළු පිරිසක් හැර, ඔබ සාතන් අනුගමනය කරනු ඇත.


84

فَقَاتِلْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۚ لَا تُكَلَّفُ اِلَّا نَفْسَكَ وَحَرِّضِ الْمُؤْمِنِيْنَ ۚ عَسَى اللّٰهُ اَنْ يَّكُفَّ بَأْسَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا ۗوَاللّٰهُ اَشَدُّ بَأْسًا وَّاَشَدُّ تَنْكِيْلًا

faqātil fī sabīlillāh(i), lā tukallafu illā nafsaka wa ḥarriḍil-mu'minīn(a), ‘asallāhu ay yakuffa ba'sal lażīna kafarū, wallāhu asyaddu ba'saw wa asyaddu tankīlā(n).

එබැවින් අල්ලාහ්ගේ මාර්ගයේ ඔබ (මුහම්මද්) තුමාණන්ට සටන් කරන්න. ඔබ බරක් නොව ඔබ මතම බර වී ඇත. (සටන් කිරීමට) විශ්වාසවන්තයින්ගේ ආත්මය පුබුදුවන්න. අල්ලාහ් ප්‍රතික්ෂේප කරන්නන්ගේ ප්‍රහාර ප්‍රතික්ෂේප කරනු ඇතැයි අපි බලාපොරොත්තු වෙමු. අල්ලාහ් (ඔහුගේ) බලය ඉතා විශාල වන අතර (ඔහුගේ) දඬුවම ඉතා දරුණුය.


85

مَنْ يَّشْفَعْ شَفَاعَةً حَسَنَةً يَّكُنْ لَّهٗ نَصِيْبٌ مِّنْهَا ۚ وَمَنْ يَّشْفَعْ شَفَاعَةً سَيِّئَةً يَّكُنْ لَّهٗ كِفْلٌ مِّنْهَا ۗ وَكَانَ اللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ مُّقِيْتًا

may yasyfa‘ syafā‘atan ḥasanatay yakul lahū naṣībum minhā, wa may yasyfa‘ syafā‘atan sayyi'atay yakul lahū kiflum minhā, wa kānallāhu ‘alā kulli syai'im muqītā(n).

අන් අයට යහපත් උපකාරයෙන් උදව් කරන තැනැත්තාට එහි විපාකයෙන් කොටසක් නිසැකවම ලැබෙනු ඇත, තවද අයහපත් උපකාරයෙන් අන් අයට උදව් කරන තැනැත්තාගේ පාපයෙන් කොටසක් නිසැකවම දරනු ලැබේ. අල්ලාහ් සියලු දේ කෙරෙහි බලසම්පන්නය.


86

وَاِذَا حُيِّيْتُمْ بِتَحِيَّةٍ فَحَيُّوْا بِاَحْسَنَ مِنْهَآ اَوْ رُدُّوْهَا ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ حَسِيْبًا

wa iżā ḥuyyītum bitaḥiyyatin fa ḥayyū bi'aḥsana minhā au ruddūhā, innallāha kāna ‘alā kulli syai'in ḥasībā(n).

ඔබට (ආචාර) ගෞරවයක් හිමි වුවහොත්, ඊට වඩා හොඳ ගෞරවයක් ලබා දෙන්න, නැතහොත් එයට සමාන ගෞරවයක් ලබා දෙන්න. නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ් සියල්ල සැලකිල්ලට ගනී.


87

اَللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۗ لَيَجْمَعَنَّكُمْ اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِ لَا رَيْبَ فِيْهِ ۗ وَمَنْ اَصْدَقُ مِنَ اللّٰهِ حَدِيْثًا ࣖ

allāhu lā ilāha illā huw(a), layajma‘annakum ilā yaumil-qiyāmati lā raiba fīh(i), wa man aṣdaqu minallāhi ḥadīṡā(n).

අල්ලාහ්, ඔහු හැර වෙනත් දෙවියෙකු නැත. ඔහු නිසැකවම විනිශ්චය දිනයේදී ඔබව එක්රැස් කරනු ඇත, ඒ ගැන කිසිදු සැකයක් නැත. අල්ලාහ්ට වඩා ඔහුගේ වචනවල සත්‍යවාදී කවුද?


88

۞ فَمَا لَكُمْ فِى الْمُنٰفِقِيْنَ فِئَتَيْنِ وَاللّٰهُ اَرْكَسَهُمْ بِمَا كَسَبُوْا ۗ اَتُرِيْدُوْنَ اَنْ تَهْدُوْا مَنْ اَضَلَّ اللّٰهُ ۗوَمَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَلَنْ تَجِدَ لَهٗ سَبِيْلًا

famā lakum fil-munāfiqīna fi'ataini wallāhu arkasahum bimā kasabū, aturīdūna an tahdū man aḍallallāh(u), wa may yuḍlilillāhu falan tajida lahū sabīlā(n).

අල්ලාහ් ඔවුන්ව (විශ්වාසයට) යොමු කර තිබියදීත්, ඔවුන්ගේම උත්සාහයන් නිසා ඔබ කුහකයින් අතර කණ්ඩායම් දෙකකට බෙදී සිටින්නේ ඇයි? අල්ලාහ් මාර්ගයෙන් ඉවත් කිරීමට ඉඩ දුන් අයට ඔබ මඟ පෙන්වීමට අදහස් කරනවාද? අල්ලාහ් මාර්ගයෙන් ඉවත් කළ අයට (ඔහුට) මඟ පෙන්වීමට ඔබට මාර්ගයක් සොයාගත නොහැක.


89

وَدُّوْا لَوْ تَكْفُرُوْنَ كَمَا كَفَرُوْا فَتَكُوْنُوْنَ سَوَاۤءً فَلَا تَتَّخِذُوْا مِنْهُمْ اَوْلِيَاۤءَ حَتّٰى يُهَاجِرُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗ فَاِنْ تَوَلَّوْا فَخُذُوْهُمْ وَاقْتُلُوْهُمْ حَيْثُ وَجَدْتُّمُوْهُمْ ۖ وَلَا تَتَّخِذُوْا مِنْهُمْ وَلِيًّا وَّلَا نَصِيْرًاۙ

waddū lau takfurūna kamā kafarū fa takūnūna sawā'an falā tattakhiżū minhum auliyā'a ḥattā yuhājirū fī sabīlillāh(i), fa in tawallau fa khużūhum waqtulūhum ḥaiṡu wajattumūhum, wa lā tattakhiżū minhum waliyyaw wa lā naṣīrā(n).

ඔවුන් ප්‍රතික්ෂේප කරන්නන් බවට පත් වූවාක් මෙන් ඔබත් ප්‍රතික්ෂේප කරන්නන් බවට පත්වීමට ඔවුන් කැමති වන අතර, එවිට ඔබත් (ඔවුන් හා සමාන වනු ඇත). ඔවුන් අල්ලාහ්ගේ මාර්ගයට හැරෙන තුරු ඔවුන්ගෙන් කිසිවෙකු ඔබේ මිතුරන් ලෙස නොසලකන්න. ඔවුන් ප්‍රතික්ෂේප කළහොත්, ඔවුන් සිරකරුවෙකු ලෙස ගෙන ඔබ ඔවුන්ව සොයා ගන්නා ඕනෑම තැනක මරා දමන්න. ඔවුන්ගෙන් කිසිවෙකු විශ්වාසවන්ත මිතුරෙකු හෝ උදව්කරුවෙකු බවට පත් නොකරන්න.


90

اِلَّا الَّذِيْنَ يَصِلُوْنَ اِلٰى قَوْمٍۢ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ مِّيْثَاقٌ اَوْ جَاۤءُوْكُمْ حَصِرَتْ صُدُوْرُهُمْ اَنْ يُّقَاتِلُوْكُمْ اَوْ يُقَاتِلُوْا قَوْمَهُمْ ۗ وَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ لَسَلَّطَهُمْ عَلَيْكُمْ فَلَقَاتَلُوْكُمْ ۚ فَاِنِ اعْتَزَلُوْكُمْ فَلَمْ يُقَاتِلُوْكُمْ وَاَلْقَوْا اِلَيْكُمُ السَّلَمَ ۙ فَمَا جَعَلَ اللّٰهُ لَكُمْ عَلَيْهِمْ سَبِيْلًا

illal lażīna yaṣilūna ilā qaumim bainakum wa bainahum mīṡāqun au jā'ūkum ḥaṣirat ṣudūruhum ay yuqātilūkum au yuqātilū qaumahum, wa lau syā'allāhu lasallaṭahum ‘alaikum fa laqātalūkum, fa ini‘tazalūkum falam yuqātilūkum wa alqau ilaikumus-salam(a), famā ja‘alallāhu lakum ‘alaihim sabīlā(n).

ඔබ සහ එම ජනතාව අතර ගිවිසුමක් ඇති කරගත් ජනතාවගෙන් ආරක්ෂාව ඉල්ලා සිටින අය හෝ ඔබ වෙත පැමිණෙන අය සහ ඔවුන්ගේ හදවත් ඔබ සමඟ සටන් කිරීමට හෝ ඔවුන්ගේ ජනතාව සමඟ සටන් කිරීමට අකමැති අය හැර. අල්ලාහ් කැමති නම්, ඔහු ඔවුන්ට ඔබට මුහුණ දීමට බලය ලබා දෙනු ඇත, එබැවින් ඔවුන් ඔබ සමඟ සටන් කරනු ඇත. නමුත් ඔවුන් ඔබව තනි කර, ඔබ සමඟ සටන් නොකර, ඔබට සාමය (යටත් වීම) ඉදිරිපත් කරන්නේ නම්, අල්ලාහ් ඔවුන්ව (අල්ලා ගැනීමට සහ මරා දැමීමට) ඔබට ඉඩ දී නැත.


91

سَتَجِدُوْنَ اٰخَرِيْنَ يُرِيْدُوْنَ اَنْ يَّأْمَنُوْكُمْ وَيَأْمَنُوْا قَوْمَهُمْ ۗ كُلَّ مَا رُدُّوْٓا اِلَى الْفِتْنَةِ اُرْكِسُوْا فِيْهَا ۚ فَاِنْ لَّمْ يَعْتَزِلُوْكُمْ وَيُلْقُوْٓا اِلَيْكُمُ السَّلَمَ وَيَكُفُّوْٓا اَيْدِيَهُمْ فَخُذُوْهُمْ وَاقْتُلُوْهُمْ حَيْثُ ثَقِفْتُمُوْهُمْ ۗ وَاُولٰۤىِٕكُمْ جَعَلْنَا لَكُمْ عَلَيْهِمْ سُلْطٰنًا مُّبِيْنًا ࣖ

satajidūna akharīna yurīdūna ay ya'manūkum wa ya'manū qaumahum, kullamā ruddū ilal-fitnati urkisū fīhā, fa illam ya‘tazilūkum wa yulqū ilaikumus-salama wa yakuffū aidiyahum fa khużūhum waqtulūhum ḥaiṡu ṡaqiftumūhum, wa ulā'ikum ja‘alnā lakum ‘alaihim sulṭānam mubīnā(n).

ඔබ සමඟ ආරක්ෂිතව සහ තමන්ගේම ජනතාව සමඟ ආරක්ෂිතව ජීවත් වීමට කැමති තවත් අය ඉක්මනින් ඔබට හමුවනු ඇත. ඔවුන් පරීක්ෂාවට (ෂිර්ක්) නැවත කැඳවනු ලබන සෑම අවස්ථාවකම ඔවුන් එයට වැටේ. එබැවින් ඔවුන් ඔබව තනි නොකරන්නේ නම් සහ ඔබට සාමය ඉදිරිපත් නොකරන්නේ නම් සහ ඔබ සමඟ සටන් කිරීමෙන් වැළකී නොසිටින්නේ නම්, ඔවුන්ව වහල්භාවයට ගෙන ගොස් ඔබ ඔවුන්ව සොයා ගන්නා ඕනෑම තැනක මරා දමන්න. ඔවුන් පිළිබඳව අපි ඔබට පැහැදිලි හේතුවක් ලබා දී ඇත්තෙමු (සටන් කිරීමට, අල්ලා ගැනීමට සහ මරා දැමීමට).


92

وَمَا كَانَ لِمُؤْمِنٍ اَنْ يَّقْتُلَ مُؤْمِنًا اِلَّا خَطَـًٔا ۚ وَمَنْ قَتَلَ مُؤْمِنًا خَطَـًٔا فَتَحْرِيْرُ رَقَبَةٍ مُّؤْمِنَةٍ وَّدِيَةٌ مُّسَلَّمَةٌ اِلٰٓى اَهْلِهٖٓ اِلَّآ اَنْ يَّصَّدَّقُوْا ۗ فَاِنْ كَانَ مِنْ قَوْمٍ عَدُوٍّ لَّكُمْ وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَتَحْرِيْرُ رَقَبَةٍ مُّؤْمِنَةٍ ۗوَاِنْ كَانَ مِنْ قَوْمٍۢ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ مِّيْثَاقٌ فَدِيَةٌ مُّسَلَّمَةٌ اِلٰٓى اَهْلِهٖ وَتَحْرِيْرُ رَقَبَةٍ مُّؤْمِنَةٍ ۚ فَمَنْ لَّمْ يَجِدْ فَصِيَامُ شَهْرَيْنِ مُتَتَابِعَيْنِۖ تَوْبَةً مِّنَ اللّٰهِ ۗوَكَانَ اللّٰهُ عَلِيْمًا حَكِيْمًا

wa mā kāna limu'minin ay yaqtula mu'minan illā khaṭa'ā(n), wa man qatala mu'minan khaṭa'an fa taḥrīru raqabatim mu'minatiw wa diyatum musallamatun ilā ahlihī illā ay yaṣṣaddaqū, fa in kāna min qaumim bainakum wa bainahum mīṡāqun fa diyatum musallamatun ilā ahlihī wa taḥrīru raqabatim mu'minah(tin), famal lam yajid fa ṣiyāmu syahraini mutatābi‘aini taubatam minallāh(i), wa kānallāhu ‘alīman ḥakīmā(n).

තවද, (අහම්බෙන්) වැරදිකරුවෙකු වීම නිසා මිස, විශ්වාසවන්තයෙකු (තවත්) මරා දැමීම විශ්වාසවන්තයෙකුට සුදුසු නොවේ. විශ්වාසවන්තයෙකු වරදකරුවෙකු වීම නිසා යමෙකු ඔහුව ඝාතනය කරන්නේ නම්, ඔහු විශ්වාස කරන වහලෙකු නිදහස් කර ඔහුගේ (මරා දැමූ පුද්ගලයාගේ) පවුලේ අයට ලබා දුන් වන්දිය (ගෙවිය යුතුය), ඔවුන් (මරා දැමූ පුද්ගලයාගේ) පවුල ගෙවීම ප්‍රතික්ෂේප කරන්නේ නම් මිස. ඔහු (මරා දැමූ පුද්ගලයා) ඔබට සතුරු ජනතාවකින් නම්, ඔහු විශ්වාසවන්තයෙකු වුවද, (මරා දැමූ පුද්ගලයා) ඔහුගේ විශ්වාසවන්ත සේවකයින් නිදහස් කළ යුතුය. ඔහු (මරා දැමූ පුද්ගලයා) ඔවුන් සහ ඔබ අතර (සාමයේ) ගිවිසුමක් ඇති ජනතාවකින් නම්, (මරා දැමූ පුද්ගලයා) ඔහුගේ (මරා දැමූ) පවුලට භාර දුන් වන්දිය ගෙවා ඔහුගේ විශ්වාසවන්ත සේවකයින් නිදහස් කළ යුතුය. (තම වහලෙකු) සොයා නොගත් තැනැත්තා, අල්ලාහ් වෙත පසුතැවිලි වීම සඳහා අඛණ්ඩව මාස දෙකක් උපවාස කළ යුතුය. අල්ලාහ් සියල්ල දන්නා, සියල්ල ප්‍රඥාවන්තය.


93

وَمَنْ يَّقْتُلْ مُؤْمِنًا مُّتَعَمِّدًا فَجَزَاۤؤُهٗ جَهَنَّمُ خَالِدًا فِيْهَا وَغَضِبَ اللّٰهُ عَلَيْهِ وَلَعَنَهٗ وَاَعَدَّ لَهٗ عَذَابًا عَظِيْمًا

wa may yaqtul mu'minam muta‘ammidan fa jazā'uhū jahannamu khālidan fīhā wa gaḍiballāhu ‘alaihi wa la‘anahū wa a‘adda lahū ‘ażāban ‘aẓīmā(n).

තවද යමෙක් හිතාමතාම විශ්වාසවන්තයෙකු ඝාතනය කරන්නේද, ඔහුට හිමි විපාකය නිරයයි, ඔහු එහි සදාකාලිකව රැඳී සිටිනු ඇත. අල්ලාහ් ඔහු කෙරෙහි කෝප වී ඔහුට ශාප කර ඔහුට විශාල දඬුවමක් සූදානම් කළේය.


94

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا ضَرَبْتُمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ فَتَبَيَّنُوْا وَلَا تَقُوْلُوْا لِمَنْ اَلْقٰىٓ اِلَيْكُمُ السَّلٰمَ لَسْتَ مُؤْمِنًاۚ تَبْتَغُوْنَ عَرَضَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۖفَعِنْدَ اللّٰهِ مَغَانِمُ كَثِيْرَةٌ ۗ كَذٰلِكَ كُنْتُمْ مِّنْ قَبْلُ فَمَنَّ اللّٰهُ عَلَيْكُمْ فَتَبَيَّنُوْاۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرًا

yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā ḍarabtum fī sabīlillāhi fa tabayyanū wa lā taqūlū liman alqā ilaikumus-salāma lasta mu'minā(n), tabtagūna ‘araḍal-ḥayātid-dun-yā, fa ‘indallāhi magānimu kaṡīrah(tun), każālika kuntum min qablu fa mannallāhu ‘alaikum fa tabayyanū, innallāha kāna bimā ta‘malūna khabīrā(n).

විශ්වාස කළවුනි! ඔබ අල්ලාහ්ගේ මාර්ගයේ (සටන් කරන විට) ප්‍රවේශම් වන්න (තොරතුරු සොයන්න) තවද ඔබට "සුබ පැතුම්" පවසන පුද්ගලයාට "ඔබ විශ්වාස කරන්නෙකු නොවේ" යැයි නොකියන්න (පසුව ඔබ ඔහුව මරා දමන්න), අල්ලාහ් සමඟ බොහෝ නිධානයන් තිබුණද, ලෞකික ජීවිතයේ ධනය සොයන අදහසින්. ඔබ මීට පෙර මෙසේ විය, පසුව අල්ලාහ් ඔබට ඔහුගේ ආශිර්වාද ලබා දුන්නේය, එබැවින් ප්‍රවේශම් වන්න. නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ් ඔබ කරන දේ ගැන ඉතා සැලකිලිමත් වේ.


95

لَا يَسْتَوِى الْقٰعِدُوْنَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ غَيْرُ اُولِى الضَّرَرِ وَالْمُجٰهِدُوْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْۗ فَضَّلَ اللّٰهُ الْمُجٰهِدِيْنَ بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْ عَلَى الْقٰعِدِيْنَ دَرَجَةً ۗ وَكُلًّا وَّعَدَ اللّٰهُ الْحُسْنٰىۗ وَفَضَّلَ اللّٰهُ الْمُجٰهِدِيْنَ عَلَى الْقٰعِدِيْنَ اَجْرًا عَظِيْمًاۙ

lā yastawil-qā‘idūna minal-mu'minīna gairu uliḍ-ḍarari wal-mujāhidūna fī sabīlillāhi bi'amwālihim wa anfusihim, faḍḍalallāhul-mujāhidīna bi amwālihim wa anfusihim ‘alal-qā‘idīna darajah(tan), wa kullaw wa‘adallāhul-ḥusnā, wa faḍḍalallāhul-mujāhidīna ‘alal-qā‘idīna ajran ‘aẓīmā(n).

කිසිදු නිදහසට කරුණක් (බාධාවක්) නොමැතිව වාඩි වී සිටින (සටන්වලට සහභාගී නොවන) ඇදහිලිවන්තයෙකු සහ අල්ලාහ්ගේ මාර්ගයේ තම ධනයෙන් හා ජීවිතයෙන් ජිහාද් සඳහා වෙහෙසෙන පුද්ගලයෙකු අතර එය සමාන නොවේ. වාඩි වී සිටින අයට (බාධාවකින් තොරව සටන් කිරීමට එක් නොවන) වඩා තම ධනයෙන් හා ආත්මයෙන් ජිහාද් සඳහා වෙහෙසෙන අයගේ තත්ත්වය අල්ලාහ් උසස් කර ඇත. සෑම කෙනෙකුටම, අල්ලාහ් යහපත් (විපාකයක්) (ස්වර්ගයක්) පොරොන්දු වන අතර, වාඩි වී සිටින අයට වඩා ජිහාද් සඳහා වෙහෙසෙන අයට අල්ලාහ් අනුග්‍රහය දක්වා ඇත.


96

دَرَجٰتٍ مِّنْهُ وَمَغْفِرَةً وَّرَحْمَةً ۗوَكَانَ اللّٰهُ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا ࣖ

darajātim minhu wa magfirataw wa raḥmah(tan), wa kānallāhu gafūrar raḥīmā(n).

(එනම්) ඔහුට වඩා බොහෝ මට්ටම් ඉහළින්, සමාව හා දයාවද ඇත. අල්ලාහ් සමාව දෙන, දයාවන්තය.


97

اِنَّ الَّذِيْنَ تَوَفّٰىهُمُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ ظَالِمِيْٓ اَنْفُسِهِمْ قَالُوْا فِيْمَ كُنْتُمْ ۗ قَالُوْا كُنَّا مُسْتَضْعَفِيْنَ فِى الْاَرْضِۗ قَالُوْٓا اَلَمْ تَكُنْ اَرْضُ اللّٰهِ وَاسِعَةً فَتُهَاجِرُوْا فِيْهَا ۗ فَاُولٰۤىِٕكَ مَأْوٰىهُمْ جَهَنَّمُ ۗ وَسَاۤءَتْ مَصِيْرًاۙ

innal-lażīna tawaffāhumul-malā'ikatu ẓālimī anfusihim qālū fīma kuntum, qālū kunnā mustaḍ‘afīna fil-arḍ(i), qālū alam takun arḍullāhi wāsi‘atan fa tuhājirū fīhā, fa ulā'ika ma'wāhum jahannam(u), wa sā'at maṣīrā(n).

ඇත්ත වශයෙන්ම, දේවදූතයන් විසින් තමන්ටම විරුද්ධව කෲර ලෙස කටයුතු කළ අයගෙන්, ඔවුන් (දේවදූතයන්) “ඔබට කොහොමද?” කියා ඇසූහ. ඔවුන් පිළිතුරු දුන්හ. “අපි (මක්කාව) පොළොවේ පීඩිත ජනතාවයි.” ඔවුන් (දේවදූතයන්) ඇසුවේ, “ඔබට එහි සංක්‍රමණය වීමට (සැරිසැරීමට) අල්ලාහ්ගේ පොළොව පුළුල් නොවේද?” එබැවින් ඒ මිනිසුන් නිරයේ සිටින අතර, එය (ජහනම්) නැවත පැමිණීමට ඇති නරකම ස්ථානයයි.


98

اِلَّا الْمُسْتَضْعَفِيْنَ مِنَ الرِّجَالِ وَالنِّسَاۤءِ وَالْوِلْدَانِ لَا يَسْتَطِيْعُوْنَ حِيْلَةً وَّلَا يَهْتَدُوْنَ سَبِيْلًاۙ

illal-mustaḍ‘afīna minar-rijāli wan-nisā'i wal-wildāni lā yastaṭī‘ūna ḥīlataw wa lā yahtadūna sabīlā(n).

(හිජ්රත් කිරීමට) මාර්ගය නොදන්නා අසරණ වූ පිරිමින් හෝ කාන්තාවන් හෝ දරුවන් වේවා, පීඩිත වූවන් හැර,


99

فَاُولٰۤىِٕكَ عَسَى اللّٰهُ اَنْ يَّعْفُوَ عَنْهُمْ ۗ وَكَانَ اللّٰهُ عَفُوًّا غَفُوْرًا

fa ulā'ika ‘asallāhu ay ya‘fuwa ‘anhum, wa kānallāhu ‘afuwwan gafūrā(n).

එවිට ඔවුන්, අල්ලාහ් ඔවුන්ට සමාව දෙනු ඇතැයි අපේක්ෂා කරමු. අල්ලාහ් සමාව දෙන, අධිකව සමාව දෙන.


100

۞ وَمَنْ يُّهَاجِرْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ يَجِدْ فِى الْاَرْضِ مُرٰغَمًا كَثِيْرًا وَّسَعَةً ۗوَمَنْ يَّخْرُجْ مِنْۢ بَيْتِهٖ مُهَاجِرًا اِلَى اللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ ثُمَّ يُدْرِكْهُ الْمَوْتُ فَقَدْ وَقَعَ اَجْرُهٗ عَلَى اللّٰهِ ۗوَكَانَ اللّٰهُ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا ࣖ

wa may yuhājir fī sabīlillāhi yajid fil-arḍi murāgaman kaṡīraw wa sa‘ah(tan), wa may yakhruj mim baitihī muhājiran ilallāhi wa rasūlihī ṡumma yudrik-hul-mautu faqad waqa‘a ajruhū ‘alallāh(i), wa kānallāhu gafūrar raḥīmā(n).

අල්ලාහ්ගේ මාර්ගයේ කවුරුන් හෝ සංක්‍රමණය වුවහොත්, ඔවුන් නිසැකවම මේ පොළොවෙහි සංක්‍රමණය සඳහා පුළුල් ස්ථානයක් සහ (ආහාර) රාශියක් සොයා ගනු ඇත. අල්ලාහ් සහ ඔහුගේ දූතයා වෙනුවෙන් සංක්‍රමණය වීමේ අදහසින් තම නිවසින් පිටව යන ඕනෑම අයෙකුට (ඔහුගේ ගමනාන්තයට ළඟා වීමට පෙර) මරණය සිදු වේ, එවිට නියත වශයෙන්ම ඔහුගේ විපාකය අල්ලාහ් වෙත ස්ථිර කර ඇත. තවද අල්ලාහ් සමාව දෙන, දයානුකම්පිත ය.


101

وَاِذَا ضَرَبْتُمْ فِى الْاَرْضِ فَلَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ اَنْ تَقْصُرُوْا مِنَ الصَّلٰوةِ ۖ اِنْ خِفْتُمْ اَنْ يَّفْتِنَكُمُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْاۗ اِنَّ الْكٰفِرِيْنَ كَانُوْا لَكُمْ عَدُوًّا مُّبِيْنًا

wa iżā ḍarabtum fil-arḍi fa laisa ‘alaikum junāḥun an taqṣurū minaṣ-ṣalāh(ti), in khiftum ay yaftinakumul-lażīna kafarū, innal-kāfirīna kānū lakum ‘aduwwam mubīnā(n).

තවද ඔබ පොළොවේ ගමන් කරන විට, කාෆිර්වරුන්ගේ ප්‍රහාරයට ඔබ බිය වන්නේ නම්, කසර් සලාතය ඉටු කිරීම ඔබට පාපයක් නොවේ. ඇත්ත වශයෙන්ම, කාෆිර්වරු ඔබේ සැබෑ සතුරන් ය.


102

وَاِذَا كُنْتَ فِيْهِمْ فَاَقَمْتَ لَهُمُ الصَّلٰوةَ فَلْتَقُمْ طَاۤىِٕفَةٌ مِّنْهُمْ مَّعَكَ وَلْيَأْخُذُوْٓا اَسْلِحَتَهُمْ ۗ فَاِذَا سَجَدُوْا فَلْيَكُوْنُوْا مِنْ وَّرَاۤىِٕكُمْۖ وَلْتَأْتِ طَاۤىِٕفَةٌ اُخْرٰى لَمْ يُصَلُّوْا فَلْيُصَلُّوْا مَعَكَ وَلْيَأْخُذُوْا حِذْرَهُمْ وَاَسْلِحَتَهُمْ ۚ وَدَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَوْ تَغْفُلُوْنَ عَنْ اَسْلِحَتِكُمْ وَاَمْتِعَتِكُمْ فَيَمِيْلُوْنَ عَلَيْكُمْ مَّيْلَةً وَّاحِدَةً ۗوَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ اِنْ كَانَ بِكُمْ اَذًى مِّنْ مَّطَرٍ اَوْ كُنْتُمْ مَّرْضٰٓى اَنْ تَضَعُوْٓا اَسْلِحَتَكُمْ وَخُذُوْا حِذْرَكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ اَعَدَّ لِلْكٰفِرِيْنَ عَذَابًا مُّهِيْنًا

wa iżā kunta fīhim fa aqamta lahumuṣ-ṣalāta faltaqum ṭā'ifatum minhum ma‘aka walya'khużū asliḥatahum, fa iżā sajadū falyakūnū miw warā'ikum, walta'ti ṭā'ifatun ukhrā lam yuṣallū falyuṣallū ma‘aka walya'khużū ḥiżrahum wa asliḥatahum, waddal-lażīna kafarū lau tagfulūna ‘an asliḥatakum wa amti‘atikum, fa yamīlūna ‘alaikum mailataw wāḥidah(tan), wa lā junāḥa ‘alaikum in kāna bikum ażam mim maṭarin au kuntum marḍā an taḍa‘ū asliḥatakum wa khużū ḥiżrakum, innallāha a‘adda lil-kāfirīna ‘ażābam muhīnā(n).

ඔබ (මුහම්මද්) ඔවුන් අතර (ඔබේ මිතුරන්) සිටින අතර ඔබ ඔවුන් සමඟ යාච්ඤා කිරීමට කැමති නම්, ඔවුන්ගෙන් පිරිසක් ඔබ සමඟ සිටගෙන ඔවුන්ගේ ආයුධ රැගෙන යා යුතුය. ඔවුන් (ඔබ සමඟ යාච්ඤා කරන අය) සුජූද් කළ විට (එක් රකඅතක් සම්පූර්ණ කළ විට), ඔවුන් ඔබේ පිටුපසින් (සතුරාට මුහුණ දීමට) ඉඩ දෙන්න. ඔවුන් යාච්ඤා නොකළ තවත් කණ්ඩායමක් පැමිණ, ඔවුන් ඔබ සමඟ යාච්ඤා කර සූදානම් වීමට ඉඩ දෙන්න. අවදියෙන් හා ඔවුන්ගේ ආයුධ තබා ගන්න. අවිශ්වාසවන්තයින් ඔබේ ආයුධ සහ ඔබේ දේපළ ගැන ඔබ නොසැලකිලිමත් වන ලෙසට කැමති වූ නිසා, ඔවුන් එකවරම ඔබට පහර දුන්හ. වර්ෂාව නිසා හෝ ඔබ අසනීප වූ නිසා කරදරයක සිටී නම්, ඔබේ ආයුධ බිම තැබීමට ඔබට අයිතියක් ඇත, සූදානම් වන්න. ඇත්ත වශයෙන්ම, අල්ලාහ් ප්‍රතික්ෂේප කරන්නන්ට නින්දිත දඬුවමක් සූදානම් කර ඇත.


103

فَاِذَا قَضَيْتُمُ الصَّلٰوةَ فَاذْكُرُوا اللّٰهَ قِيَامًا وَّقُعُوْدًا وَّعَلٰى جُنُوْبِكُمْ ۚ فَاِذَا اطْمَأْنَنْتُمْ فَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ ۚ اِنَّ الصَّلٰوةَ كَانَتْ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ كِتٰبًا مَّوْقُوْتًا

fa iżā qaḍaitumuṣ-ṣalāta fażkurullāha qiyāmaw wa qu‘ūdaw wa ‘alā junūbikum, fa iżaṭma'nantum fa aqīmuṣ-ṣalāh(ta), innaṣ-ṣalāta kānat ‘alal-mu'minīna kitābam mauqūtā(n).

තවද, ඔබ (ඔබගේ) සලාතය අවසන් කළ පසු, ඔබ සිටගෙන සිටින විට, ඔබ වාඩි වී සිටින විට සහ ඔබ නිදා සිටින විට අල්ලාහ් සිහිපත් කරන්න. පසුව, ඔබට ආරක්ෂිත බවක් දැනුණු විට, සලාතය (සුපුරුදු පරිදි) ඉටු කරන්න. ඇත්ත වශයෙන්ම, සලාතය යනු විශ්වාසවන්තයින් සඳහා කාලය විසින් නියම කරන ලද වගකීමකි.


104

وَلَا تَهِنُوْا فِى ابْتِغَاۤءِ الْقَوْمِ ۗ اِنْ تَكُوْنُوْا تَأْلَمُوْنَ فَاِنَّهُمْ يَأْلَمُوْنَ كَمَا تَأْلَمُوْنَ ۚوَتَرْجُوْنَ مِنَ اللّٰهِ مَا لَا يَرْجُوْنَ ۗوَكَانَ اللّٰهُ عَلِيْمًا حَكِيْمًا ࣖ

wa lā tahinū fibtigā'il-qaum(i), in takūnū ta'lamūna fa innahum ya'lamūna kamā ta'lamūn(a), wa tarjūna minallāhi mā lā yarjūn(a), wa kānallāhu ‘alīman ḥakīmā(n).

(ඔබේ සතුරන්) ලුහුබැඳීමේදී ඔබ දුර්වල හදවතක් ඇති කර නොගන්න. ඔබ වේදනාවෙන් පෙළෙන්නේ නම්, ඔබ මෙන් ඔවුන් ද වේදනාවෙන් පෙළෙන බව දැන ගන්න, ඔවුන්ට අපේක්ෂා කළ නොහැකි දේ අල්ලාහ්ගෙන් ඔබට අපේක්ෂා කළ හැකිය. අල්ලාහ් සියල්ල දන්නා, සියලු ප්‍රඥාවන්තය.


105

اِنَّآ اَنْزَلْنَآ اِلَيْكَ الْكِتٰبَ بِالْحَقِّ لِتَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ بِمَآ اَرٰىكَ اللّٰهُ ۗوَلَا تَكُنْ لِّلْخَاۤىِٕنِيْنَ خَصِيْمًا ۙ

innā anzalnā ilaikal-kitāba bil-ḥaqqi litaḥkuma bainan-nāsi bimā arākallāh(u), wa lā takun lil-khā'inīna khaṣīmā(n).

අල්ලාහ් ඔබට ඉගැන්වූ පරිදි මිනිසුන් අතර විනිශ්චය කිරීමටත්, (නිර්දෝෂී පුද්ගලයෙකුට) විරුද්ධ නොවන්නටත්, සත්‍යය ගෙන එන මෙම ග්‍රන්ථය (අල් කුර්ආනය) අපි ඔබ වෙත පහළ කළෙමු. මන්ද, ද්‍රෝහියෙකු (රජය කිරීම) නිසාය.


106

وَّاسْتَغْفِرِ اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ كَانَ غَفُوْرًا رَّحِيْمًاۚ

wastagfirillāh(a), innallāha kāna gafūrar raḥīmā(n).

තවද අල්ලාහ්ගෙන් සමාව අයදින්න. නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ් සමාව දෙන්නෙකි, අසමසම දයාවන්තයෙකි.


107

وَلَا تُجَادِلْ عَنِ الَّذِيْنَ يَخْتَانُوْنَ اَنْفُسَهُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ مَنْ كَانَ خَوَّانًا اَثِيْمًاۙ

wa lā tujādil ‘anil-lażīna yakhtānūna anfusahum, innallāha lā yuḥibbu man kāna khawwānan aṡīmā(n).

තමන්වම පාවා දෙන්නන් වෙනුවෙන් තර්ක නොකරන්න. නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ් සැමවිටම පාපයේ නියැලී සිටින සහ ද්‍රෝහීන් වන අයව ප්‍රිය නොකරයි.


108

يَّسْتَخْفُوْنَ مِنَ النَّاسِ وَلَا يَسْتَخْفُوْنَ مِنَ اللّٰهِ وَهُوَ مَعَهُمْ اِذْ يُبَيِّتُوْنَ مَا لَا يَرْضٰى مِنَ الْقَوْلِ ۗ وَكَانَ اللّٰهُ بِمَا يَعْمَلُوْنَ مُحِيْطًا

yastakhfūna minan-nāsi wa lā yastakhfūna minallāhi wa huwa ma‘ahum iż yubayyitūna mā lā yarḍā minal-qaul(i), wa kānallāhu bimā ya‘malūna muḥīṭā(n).

ඔවුන්ට මිනිසුන්ගෙන් සැඟවිය හැක, නමුත් ඔවුන්ට අල්ලාහ්ගෙන් සැඟවිය නොහැක, මන්ද ඔවුන් එක් රාත්‍රියක රහසිගත තීරණයක් ගත් විට අල්ලාහ් ඔවුන් සමඟ සිටියේය, එය ඔහු අනුමත නොකළේය. තවද සර්වබලධාරී අල්ලාහ් ඔවුන් කරන දේ ආවරණය කරයි.


109

هٰٓاَنْتُمْ هٰٓؤُلَاۤءِ جَادَلْتُمْ عَنْهُمْ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۗ فَمَنْ يُّجَادِلُ اللّٰهَ عَنْهُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ اَمْ مَّنْ يَّكُوْنُ عَلَيْهِمْ وَكِيْلًا

hā'antum hā'ulā'i jādaltum ‘anhum fil-ḥayātid-dun-yā, famay yujādilullāha ‘anhum yaumal-qiyāmati am may yakūnu ‘alaihim wakīlā(n).

ඒ ඔබයි! මේ ලෞකික ජීවිතයේදී ඔවුන් ආරක්ෂා කිරීමට ඔබ තර්ක කරනවා, නමුත් නැවත නැඟිටීමේ දිනයේදී අල්ලාහ් ඔවුන් ආරක්ෂා කිරීමට විරුද්ධ වන්නේ කවුද? නැතහොත් (අල්ලාහ්ගේ දඬුවමට එරෙහිව) ඔවුන්ගේ ආරක්ෂකයා කවුද?


110

وَمَنْ يَّعْمَلْ سُوْۤءًا اَوْ يَظْلِمْ نَفْسَهٗ ثُمَّ يَسْتَغْفِرِ اللّٰهَ يَجِدِ اللّٰهَ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا

wa may ya‘mal sū'an au yaẓlim nafsahū ṡumma yastagfirillāha yajidillāha gafūrar raḥīmā(n).

තවද කවරෙකු වරදක් කර, තමාටම අපරාධ කර, පසුව අල්ලාහ්ගෙන් සමාව අයැද සිටින්නේද, නියත වශයෙන්ම ඔහු අල්ලාහ්ව අති ක්ෂමාශීලී, අසමසම කරුණාවන්තයෙකු ලෙස දකිනු ඇත.


111

وَمَنْ يَّكْسِبْ اِثْمًا فَاِنَّمَا يَكْسِبُهٗ عَلٰى نَفْسِهٖ ۗ وَكَانَ اللّٰهُ عَلِيْمًا حَكِيْمًا

wa may yaksib iṡman fa innamā yaksibuhū ‘alā nafsih(ī),wa kānallāhu ‘alīman ḥakīmā(n).

තවද කවරෙකු පාපයක් කරන්නේද, ඔහු එය කරන්නේ තමාගේම (දුෂ්කරතාවයට) ය. තවද අල්ලාහ් සියල්ල දන්නා, සියලු ප්‍රඥාවන්තය.


112

وَمَنْ يَّكْسِبْ خَطِيْۤـَٔةً اَوْ اِثْمًا ثُمَّ يَرْمِ بِهٖ بَرِيْۤـًٔا فَقَدِ احْتَمَلَ بُهْتَانًا وَّاِثْمًا مُّبِيْنًا ࣖ

wa may yaksib khaṭī'atan au iṡman ṡumma yarmi bihī barī'an fa qadiḥtamala buhtānaw wa iṡmam mubīnā(n).

තවද කවරෙකු වරදක් හෝ පාපයක් කර, පසුව නිර්දෝෂී කෙනෙකුට චෝදනා කරන්නේද, එවිට නියත වශයෙන්ම ඔහු බොරුවක් සහ පැහැදිලි පාපයක් උසුලාගෙන ඇත.


113

وَلَوْلَا فَضْلُ اللّٰهِ عَلَيْكَ وَرَحْمَتُهٗ لَهَمَّتْ طَّاۤىِٕفَةٌ مِّنْهُمْ اَنْ يُّضِلُّوْكَۗ وَمَا يُضِلُّوْنَ اِلَّآ اَنْفُسَهُمْ وَمَا يَضُرُّوْنَكَ مِنْ شَيْءٍ ۗ وَاَنْزَلَ اللّٰهُ عَلَيْكَ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَ وَعَلَّمَكَ مَا لَمْ تَكُنْ تَعْلَمُۗ وَكَانَ فَضْلُ اللّٰهِ عَلَيْكَ عَظِيْمًا

wa lau lā faḍlullāhi ‘alaika wa raḥmatuhū lahammaṭ-ṭā'ifatum minhum ay yuḍillūk(a), wa mā yuḍillūna illā anfusahum wa mā yaḍurrūnaka min syai'(in), wa anzalallāhu ‘alaikal-kitāba wal-ḥikmata wa ‘allamaka mā lam takun ta‘lam(u), wa kāna faḍlullāhi ‘alaika ‘aẓīmā(n).

අල්ලාහ්ගේ කරුණාව සහ ඔබ (මුහම්මද්) කෙරෙහි ඔහුගේ කරුණාව නොතිබුනේ නම්, ඔවුන්ගෙන් පිරිසක් ඔබව නොමඟ යැවීමට දැඩි ලෙස අධිෂ්ඨාන කරගෙන සිටිනු ඇත. නමුත් ඔවුන් තමන්වම නොමඟ යවන අතර ඔබට සුළු හානියක් නොකරයි. තවද (එසේම) අල්ලාහ් ඔබට ග්‍රන්ථය (අල්-කුර්ආනය) සහ ප්‍රඥාව (සුන්නාව) පහළ කර ඇති අතර ඔබ නොදැන සිටි දේ ඔබට ඉගැන්වූ බැවිනි. ඔබ කෙරෙහි ලබා දී ඇති දෙවියන් වහන්සේගේ කරුණාව අතිමහත්ය.


114

۞ لَا خَيْرَ فِيْ كَثِيْرٍ مِّنْ نَّجْوٰىهُمْ اِلَّا مَنْ اَمَرَ بِصَدَقَةٍ اَوْ مَعْرُوْفٍ اَوْ اِصْلَاحٍۢ بَيْنَ النَّاسِۗ وَمَنْ يَّفْعَلْ ذٰلِكَ ابْتِغَاۤءَ مَرْضَاتِ اللّٰهِ فَسَوْفَ نُؤْتِيْهِ اَجْرًا عَظِيْمًا

lā khaira fī kaṡīrim min najwāhum illā man amara biṣadaqatin au ma‘rūfin au iṣlāḥim bainan-nās(i), wa may yaf‘al żālikabtigā'a marḍātillāhi fa saufa nu'tīhi ajran ‘aẓīmā(n).

ඔවුන්ගේ රහස් සාකච්ඡා බොහොමයක කිසිදු යහපතක් නැත. දානයන් හෝ යහපත් ක්‍රියාවන් හෝ මිනිසුන් අතර සාමය ඇති කිරීමට අණ කරන්නන්ගේ රහස් සාකච්ඡා හැර. අල්ලාහ්ගේ තෘප්තිය අපේක්ෂාවෙන් එය කරන ඕනෑම කෙනෙකුට අපි ඉක්මනින්ම ඉමහත් ප්‍රතිඵල ලබා දෙන්නෙමු.


115

وَمَنْ يُّشَاقِقِ الرَّسُوْلَ مِنْۢ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُ الْهُدٰى وَيَتَّبِعْ غَيْرَ سَبِيْلِ الْمُؤْمِنِيْنَ نُوَلِّهٖ مَا تَوَلّٰى وَنُصْلِهٖ جَهَنَّمَۗ وَسَاۤءَتْ مَصِيْرًا ࣖ

wa may yusyāqiqir-rasūla mim ba‘di mā tabayyana lahul-hudā wa yattabi‘ gaira sabīlil-mu'minīna nuwallihī mā tawallā wa nuṣlihī jahannam(a), wa sā'at maṣīrā(n).

සත්‍යය පැහැදිලි වූ පසු, රසූල්වරයාට විරුද්ධ වී, විශ්වාසවන්තයින්ගේ මාර්ගය නොවන මාර්ගයක් අනුගමනය කරන්නා වූ තැනැත්තා, අපි ඔහුව ඔහු කළ වැරැද්දෙහිම අත්හැර දමමු. තවද අපි ඔහුව නිරයට යවන්නෙමු. එය නැවත පැමිණීමට ඇති නරකම ස්ථානයයි.


116

اِنَّ اللّٰهَ لَا يَغْفِرُ اَنْ يُّشْرَكَ بِهٖ وَيَغْفِرُ مَا دُوْنَ ذٰلِكَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ ۗ وَمَنْ يُّشْرِكْ بِاللّٰهِ فَقَدْ ضَلَّ ضَلٰلًا ۢ بَعِيْدًا

innallāha lā yagfiru ay yusyraka bihī wa yagfiru mā dūna żālika limay yasyā'(u), wa may yusyrik billāhi faqad ḍalla ḍalālam ba‘īdā(n).

අල්ලාහ් ෂිර්ක් (අල්ලාහ්ට කිසිවක් ආදේශ කිරීම) යන පාපයට සමාව නොදෙයි, තවද ඔහු කැමති අයට එය හැර වෙනත් පාපවලට සමාව දෙයි. තවද අල්ලාහ්ට (යමක්) ආදේශ කරන්නා සැබවින්ම ඔහු බොහෝ දුරස් මාර්ගයකට ගොස් ඇත.


117

اِنْ يَّدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِهٖٓ اِلَّآ اِنٰثًاۚ وَاِنْ يَّدْعُوْنَ اِلَّا شَيْطٰنًا مَّرِيْدًاۙ

iy yad‘ūna min dūnihī illā ināṡā(n), wa iy yad‘ūna illā syaiṭānam marīdā(n).

අල්ලාහ් හැර ඔවුන් නැමදුම් කරන්නේ (පිළිම) මිස වෙන කිසිවක් නොවේ, ඔවුන් නැමදුම් කරන්නේ අකීකරු ෂෙයිතාන්ට පමණි.


118

لَّعَنَهُ اللّٰهُ ۘ وَقَالَ لَاَتَّخِذَنَّ مِنْ عِبَادِكَ نَصِيْبًا مَّفْرُوْضًاۙ

la‘anahullāh(u), wa qāla la'attakhiżanna min ‘ibādika naṣībam mafrūḍā(n).

අල්ලාහ් එය ශාප කළ අතර (යක්ෂයා) මෙසේ පැවසීය: “මම ඔබේ වහලූන්ගෙන් යම් කොටසක් ගන්නෙමි.


119

وَّلَاُضِلَّنَّهُمْ وَلَاُمَنِّيَنَّهُمْ وَلَاٰمُرَنَّهُمْ فَلَيُبَتِّكُنَّ اٰذَانَ الْاَنْعَامِ وَلَاٰمُرَنَّهُمْ فَلَيُغَيِّرُنَّ خَلْقَ اللّٰهِ ۗوَمَنْ يَّتَّخِذِ الشَّيْطٰنَ وَلِيًّا مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ فَقَدْ خَسِرَ خُسْرَانًا مُّبِيْنًا

wa la'uḍillannahum wa la'umanniyannahum wa la'āmurannahum fa layubattikunna āżānal-an‘āmi wa la'āmurannahum fa layugayyirunna khalqallāh(i), wa may yattakhiżisy-syaiṭāna waliyyam min dūnillāhi faqad khasira khusrānam mubīnā(n).

මම ඔවුන්ව නොමඟ යවන්නෙමි. ඔවුන් තුළ හිස් සිහින ඇති කරන්නෙමි. සතුන්ගේ කන් කපා දැමීමට මම ඔවුන්ට අණ කරමි. (පසුව ඔවුන් ඒවා කපා දමනු ඇත.) තවද අල්ලාහ්ගේ මැවීම වෙනස් කිරීමට මම ඔවුන්ට අණ කරමි. (පසුව ඔවුන් එය සැබවින්ම වෙනස් කරයි). අල්ලාහ් හැර වෙනත් කෙනෙකුගේ ආරක්ෂකයෙකු ලෙස සාතන්ව ගන්නා ඕනෑම අයෙකුට සැබෑ පාඩුවක් සිදු වේ.


120

يَعِدُهُمْ وَيُمَنِّيْهِمْۗ وَمَا يَعِدُهُمُ الشَّيْطٰنُ اِلَّا غُرُوْرًا

ya‘iduhum wa yumannīhim, wa mā ya‘iduhumusy-syaiṭānu illā gurūrā(n).

(යක්ෂයා) ඔවුන්ට පොරොන්දු දී ඔවුන් තුළ හිස් සිහින ඇති කළේය, නමුත් යක්ෂයා ඔවුන්ට බොරු පමණක් පොරොන්දු විය.


121

اُولٰۤىِٕكَ مَأْوٰىهُمْ جَهَنَّمُۖ وَلَا يَجِدُوْنَ عَنْهَا مَحِيْصًا

ulā'ika ma'wāhum jahannam(u), wa lā yajidūna ‘anhā maḥīṣā(n).

(මුළා වූවන්) නිරයට අයත් වන අතර එයින් ගැලවීමට ඔවුන්ට වෙනත් ස්ථානයක් නොමැත.


122

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ سَنُدْخِلُهُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اَبَدًاۗ وَعْدَ اللّٰهِ حَقًّا ۗوَمَنْ اَصْدَقُ مِنَ اللّٰهِ قِيْلًا

wal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti sanudkhiluhum jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā abadā(n), wa‘dallāhi ḥaqqā(n), wa man aṣdaqu minallāhi qīlā(n).

විශ්වාස කර යහපත් ක්‍රියාවන් කළ අයට අපි ගංගාවන් ගලා බසින ස්වර්ගයට ඇතුළු වන්නෙමු. ඔවුන් එහි සදහටම රැඳී සිටිනු ඇත. අල්ලාහ්ගේ පොරොන්දුව සත්‍යයකි. අල්ලාහ්ට වඩා ඔහුගේ වචනවලින් සත්‍යවාදී කවුද?


123

لَيْسَ بِاَمَانِيِّكُمْ وَلَآ اَمَانِيِّ اَهْلِ الْكِتٰبِ ۗ مَنْ يَّعْمَلْ سُوْۤءًا يُّجْزَ بِهٖۙ وَلَا يَجِدْ لَهٗ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَلِيًّا وَّلَا نَصِيْرًا

laisa bi'amāniyyikum wa lā amāniyyi ahlil-kitāb(i), may ya‘mal sū'ay yujza bih(ī), wa lā yajid lahū min dūnillāhi waliyyaw wa lā naṣīrā(n).

(අල්ලාහ්ගෙන් ලැබෙන විපාකය) ඔබගේ ප්‍රාර්ථනා සිතුවිල්ල නොවේ, එය ධර්ම ග්‍රන්ථය ලත් අයගේ ප්‍රාර්ථනා සිතුවිල්ල නොවේ. යමෙක් නපුරක් කරන්නේද, ඔහුට එම නපුරට අනුව විපාක ලැබෙනු ඇත, තවද අල්ලාහ් හැර ඔහුට ආරක්ෂකයෙකු හෝ උදව්කරුවෙකු නොමැත.


124

وَمَنْ يَّعْمَلْ مِنَ الصّٰلِحٰتِ مِنْ ذَكَرٍ اَوْ اُنْثٰى وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَاُولٰۤىِٕكَ يَدْخُلُوْنَ الْجَنَّةَ وَلَا يُظْلَمُوْنَ نَقِيْرًا

wa may ya‘mal minaṣ-ṣāliḥāti min żakarin au unṡā wa huwa mu'minun fa ulā'ika yadkhulūnal-jannata wa lā yuẓlamūna naqīrā(n).

පුරුෂයෙකු වේවා ස්ත්‍රියක් වේවා, විශ්වාසවන්තයෙකු ලෙස යහපත් ක්‍රියාවන් කරන ඕනෑම අයෙකු ස්වර්ගයට පිවිසෙනු ඇත. ඔහුට කිසිදු අසාධාරණයක් සිදු නොවනු ඇත.


125

وَمَنْ اَحْسَنُ دِيْنًا مِّمَّنْ اَسْلَمَ وَجْهَهٗ لِلّٰهِ وَهُوَ مُحْسِنٌ وَّاتَّبَعَ مِلَّةَ اِبْرٰهِيْمَ حَنِيْفًا ۗوَاتَّخَذَ اللّٰهُ اِبْرٰهِيْمَ خَلِيْلًا

wa man aḥsanu dīnam mimman aslama wajhahū lillāhi wa huwa muḥsinuw wattaba‘a millata ibrāhīma ḥanīfā(n), wattakhażallāhu ibrāhīma khalīlā(n).

අල්ලාහ්ට අවංකව යටත් වී, යහපත් ක්‍රියාවන් කරමින්, ඉබ්‍රාහීම්ගේ සෘජු දහම අනුගමනය කරන්නාට වඩා යහපත් දහමක් ඇත්තේ කාටද? අල්ලාහ් ඉබ්‍රාහීම්ව (තම) ආදරණීයයා ලෙස තෝරාගෙන ඇත.


126

وَلِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ وَكَانَ اللّٰهُ بِكُلِّ شَيْءٍ مُّحِيْطًا ࣖ

wa lillāhi mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa kānallāhu bikulli syai'im muḥīṭā(n).

අහස්හි ඇති දේද, පොළොවෙහි ඇති දේද අල්ලාහ් සතුය. අල්ලාහ්ගේ දැනුම සියල්ල ඇතුළත්ය.


127

وَيَسْتَفْتُوْنَكَ فِى النِّسَاۤءِۗ قُلِ اللّٰهُ يُفْتِيْكُمْ فِيْهِنَّ ۙوَمَا يُتْلٰى عَلَيْكُمْ فِى الْكِتٰبِ فِيْ يَتٰمَى النِّسَاۤءِ الّٰتِيْ لَا تُؤْتُوْنَهُنَّ مَا كُتِبَ لَهُنَّ وَتَرْغَبُوْنَ اَنْ تَنْكِحُوْهُنَّ وَالْمُسْتَضْعَفِيْنَ مِنَ الْوِلْدَانِۙ وَاَنْ تَقُوْمُوْا لِلْيَتٰمٰى بِالْقِسْطِ ۗوَمَا تَفْعَلُوْا مِنْ خَيْرٍ فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِهٖ عَلِيْمًا

wa yastaftūnaka fin-nisā'(i), qulillāhu yuftīkum fīhinn(a), wa mā yutlā ‘alaikum fil-kitābi fī yatāman-nisā'il-lātī lā tu'tūnahunna mā kutiba lahunna wa targabūna an tankiḥūhunna wal-mustaḍ‘afīna minal-wildān(i), wa an taqūmū lil-yatāmā bil-qisṭ(i), wa mā taf‘alū min khairin fa innallāha kāna bihī ‘alīmā(n).

තවද ඔවුන් කාන්තාවන් සම්බන්ධයෙන් ඔබෙන් ෆත්වාවක් ඉල්ලා සිටිති. ඔබ මෙසේ පවසනු: “අල්ලාහ් ඔවුන් සම්බන්ධයෙන් ඔබට ෆත්වාවක් ලබා දුන්නේය. තවද, අනාථ කාන්තාවන් සම්බන්ධයෙන් අල්-කුර්ආනයේ ඔබට කියවා ඇති දේ (එසේම ෆත්වාවක්) ඔබ ඔවුන්ට නියම කර ඇති පරිදි (දෑවැද්ද) ලබා නොදුන් අතර, ඔබ ඔවුන් හා තවමත් දුර්වල යැයි සලකනු ලබන දරුවන් විවාහ කර ගැනීමට කැමති විය. තවද (අල්ලාහ් ඔබට අණ කළේය) අනාථ දරුවන් සාධාරණ ලෙස රැකබලා ගන්නා ලෙසයි. ඔබ කුමක් යහපත් දෙයක් කළත්, නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ් සියල්ල දන්නාය.”


128

وَاِنِ امْرَاَةٌ خَافَتْ مِنْۢ بَعْلِهَا نُشُوْزًا اَوْ اِعْرَاضًا فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَآ اَنْ يُّصْلِحَا بَيْنَهُمَا صُلْحًا ۗوَالصُّلْحُ خَيْرٌ ۗوَاُحْضِرَتِ الْاَنْفُسُ الشُّحَّۗ وَاِنْ تُحْسِنُوْا وَتَتَّقُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرًا

wa inimra'atun khāfat mim ba‘lihā nusyūzan au i‘rāḍan falā junāḥa ‘alaihimā ay yuṣliḥā bainahumā ṣulḥā(n), waṣ-ṣulḥu khair(un), wa uḥḍiratil-anfususy-syuḥḥ(a), wa in tuḥsinū wa tattaqū fa innallāha kāna bimā ta‘malūna khabīrā(n).

කාන්තාවක් තම ස්වාමිපුරුෂයා දඟකාර හෝ උදාසීන වේ යැයි කනස්සල්ලට පත්ව සිටී නම්, ඔවුන් දෙදෙනාට සැබෑ සාමයක් ඇති කර ගත හැකි අතර, පුරුෂයා ස්වභාවයෙන්ම මසුරු වුවත්, එම සාමය (ඔවුන්ට) වඩා හොඳය. ඔබ (ඔබේ බිරිඳ සමඟ ඇති සම්බන්ධතාවය) වැඩිදියුණු කර (නුස්යුස් සහ උදාසීනත්වයෙන්) ඔබව ආරක්ෂා කර ගන්නේ නම්, ඇත්ත වශයෙන්ම, අල්ලාහ් ඔබ කරන දේ ගැන ප්‍රවේශම් වේ.


129

وَلَنْ تَسْتَطِيْعُوْٓا اَنْ تَعْدِلُوْا بَيْنَ النِّسَاۤءِ وَلَوْ حَرَصْتُمْ فَلَا تَمِيْلُوْا كُلَّ الْمَيْلِ فَتَذَرُوْهَا كَالْمُعَلَّقَةِ ۗوَاِنْ تُصْلِحُوْا وَتَتَّقُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا

wa lan tastaṭī‘ū an ta‘dilū bainan-nisā'i wa lau ḥaraṣtum falā tamīlū kullal-maili fa tażarūhā kal-mu‘allaqah(ti), wa in tuṣliḥū wa tattaqū fa innallāha kāna gafūrar raḥīmā(n).

ඔබ දැඩි ලෙස ආශා කළත්, ඔබගේ භාර්යාවන් අතර යුක්තිය ඉටු කිරීමට ඔබට නොහැකි වනු ඇත. එබැවින් (ඔබ ආදරය කරන තැනැත්තා කෙරෙහි) අනෙක් තැනැත්තා එල්ලා තැබීමට තරම් නැඹුරු නොවන්න. තවද ඔබ (අයුතුකම් වලින්) ඔබවම නිවැරදි කර ගන්නේ නම්, නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ් අති ක්ෂමාශීලී, දයාවන්තය.


130

وَاِنْ يَّتَفَرَّقَا يُغْنِ اللّٰهُ كُلًّا مِّنْ سَعَتِهٖۗ وَكَانَ اللّٰهُ وَاسِعًا حَكِيْمًا

wa iy yatafarraqā yugnillāhu kullam min sa‘atih(ī), wa kānallāhu wāsi‘an ḥakīmā(n).

තවද ඔවුන් දෙදෙනා දික්කසාද වුවහොත්, අල්ලාහ් ඔවුන් එක් එක් කෙනාට ඔහුගේ කරුණාවෙන් ප්‍රමාණවත් බවක් ලබා දෙනු ඇත. තවද අල්ලාහ් සර්වබලධාරී, ප්‍රඥාවන්තය.


131

وَلِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ وَلَقَدْ وَصَّيْنَا الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَاِيَّاكُمْ اَنِ اتَّقُوا اللّٰهَ ۗوَاِنْ تَكْفُرُوْا فَاِنَّ لِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ وَكَانَ اللّٰهُ غَنِيًّا حَمِيْدًا

wa lillāhi mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa laqad waṣṣainal-lażīna ūtul-kitāba min qablikum wa iyyākum anittaqullāh(a), wa in takfurū fa inna lillāhi mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa kānallāhu ganiyyan ḥamīdā(n).

තවද අහස්හි ඇති දේ හා පොළොවෙහි ඇති දේ අල්ලාහ් සතුය. තවද, ඔබට පෙර ශුද්ධ වූ ග්‍රන්ථය දෙනු ලැබූ අයට සහ ඔබලාට අල්ලාහ්ට බිය වන ලෙස අපි අණ කළෙමු. නමුත් ඔබලා ප්‍රතික්ෂේප කරන්නේ නම්, අහස්හි ඇති දේ හා පොළොවෙහි ඇති දේ අල්ලාහ් සතුය. තවද අල්ලාහ් ඉතාමත් ධනවත්, ප්‍රශංසනීයය.


132

وَلِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِ ۗوَكَفٰى بِاللّٰهِ وَكِيْلًا

wa lillāhi mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa kafā billāhi wakīlā(n).

අහස්හි ඇති දේද, පොළොවෙහි ඇති දේද අල්ලාහ්ටම අයත්ය. එහි භාරකරු ලෙස අල්ලාහ් ප්‍රමාණවත්ය.


133

اِنْ يَّشَأْ يُذْهِبْكُمْ اَيُّهَا النَّاسُ وَيَأْتِ بِاٰخَرِيْنَۗ وَكَانَ اللّٰهُ عَلٰى ذٰلِكَ قَدِيْرًا

iy yasya' yużhibkum ayyuhan-nāsu wa ya'ti bi'ākharīn(a), wa kānallāhu ‘alā żālika qadīrā(n).

අල්ලාහ් අදහස් කළේ නම්, ඔහු ඔබ සියල්ලන්ම විනාශ කර දමන්නට තිබුණි, පසුව ඔහු (ඔබ වෙනුවට) තවත් (ජනතාවක්) ගෙන ආවේය. සර්වබලධාරී අල්ලාහ් එසේ කළේය.


134

مَنْ كَانَ يُرِيْدُ ثَوَابَ الدُّنْيَا فَعِنْدَ اللّٰهِ ثَوَابُ الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ ۗوَكَانَ اللّٰهُ سَمِيْعًاۢ بَصِيْرًا ࣖ

man kāna yurīdu ṡawābad-dun-yā fa ‘indallāhi ṡawābud-dun-yā wal-ākhirah(ti), wa kānallāhu samī‘am baṣīrā(n).

මෙලොව විපාක අපේක්ෂා කරන ඕනෑම අයෙකු දැනගත යුතුය. අල්ලාහ් වෙත මෙලොව හා පරලොව විපාක ඇති බව ඔහු දැනගත යුතුය. අල්ලාහ් සියල්ල අසන්නා, සියල්ල දකින තැනැත්තාය.


135

۞ يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا كُوْنُوْا قَوَّامِيْنَ بِالْقِسْطِ شُهَدَاۤءَ لِلّٰهِ وَلَوْ عَلٰٓى اَنْفُسِكُمْ اَوِ الْوَالِدَيْنِ وَالْاَقْرَبِيْنَ ۚ اِنْ يَّكُنْ غَنِيًّا اَوْ فَقِيْرًا فَاللّٰهُ اَوْلٰى بِهِمَاۗ فَلَا تَتَّبِعُوا الْهَوٰٓى اَنْ تَعْدِلُوْا ۚ وَاِنْ تَلْوٗٓا اَوْ تُعْرِضُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرًا

yā ayyuhal-lażīna āmanū kūnū qawwāmīna bil-qisṭi syuhadā'a lillāhi wa lau ‘alā anfusikum awil-wālidaini wal-aqrabīn(a), iy yakun ganiyyan au faqīran fallāhu aulā bihimā, falā tattabi‘ul-hawā an ta‘dilū, wa in talwū au tu‘riḍū fa innallāha kāna bimā ta‘malūna khabīrā(n).

විශ්වාස කළවුනි! යුක්තිය පසිඳලන්නන් ලෙසත්, අල්ලාහ් වෙනුවෙන් සාක්ෂිකරුවන් ලෙසත් සිටින්න. එය ඔබට හෝ ඔබේ දෙමාපියන්ට සහ ඥාතීන්ට එරෙහිව වුවද. ඔහු (චූදිතයා) ධනවත් හෝ දුප්පත් වුවද, ඔහුට යහපතක් වන්නේ කුමක්දැයි අල්ලාහ් හොඳින් දනී. එබැවින් සත්‍යයෙන් බැහැර වීමට කැමතිව ඔබේම ආශාවන් අනුගමනය නොකරන්න. ඔබ (සාක්ෂි) විකෘති කරන්නේ නම් හෝ එය ලබා දීම ප්‍රතික්ෂේප කරන්නේ නම්, අල්ලාහ් ඔබ කරන දේ ගැන සර්වඥානී බව දැන ගන්න.


136

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اٰمِنُوْا بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ وَالْكِتٰبِ الَّذِيْ نَزَّلَ عَلٰى رَسُوْلِهٖ وَالْكِتٰبِ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ مِنْ قَبْلُ ۗوَمَنْ يَّكْفُرْ بِاللّٰهِ وَمَلٰۤىِٕكَتِهٖ وَكُتُبِهٖ وَرُسُلِهٖ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ فَقَدْ ضَلَّ ضَلٰلًا ۢ بَعِيْدًا

yā ayyuhal-lażīna āmanū āminū billāhi wa rasūlihī wal-kitābil-lażī nazzala ‘alā rasūlihī wal-kitābil-lażī anzala min qabl(u), wa may yakfur billāhi wa malā'ikatihī wa kutubihī wa rusulihī wal-yaumil-ākhiri faqad ḍalla ḍalālam ba‘īdā(n).

විශ්වාස කළවුනි! අල්ලාහ් සහ ඔහුගේ දූතයා (මුහම්මද්) කෙරෙහිත්, ඔහුගේ දූතයා කෙරෙහි පහළ කරන ලද ග්‍රන්ථය (අල්-කුර්ආනය) කෙරෙහිත්, ඊට පෙර පහළ කරන ලද ග්‍රන්ථ කෙරෙහිත් විශ්වාස කරන්න. අල්ලාහ්, ඔහුගේ දූතයන්, ඔහුගේ ග්‍රන්ථ, ඔහුගේ දූතයින් සහ අවසාන දිනය ප්‍රතික්ෂේප කරන තැනැත්තා සැබවින්ම බොහෝ දුරස්ව මාර්ගයෙන් ඉවත් වී ඇත.


137

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا ثُمَّ كَفَرُوْا ثُمَّ اٰمَنُوْا ثُمَّ كَفَرُوْا ثُمَّ ازْدَادُوْا كُفْرًا لَّمْ يَكُنِ اللّٰهُ لِيَغْفِرَ لَهُمْ وَلَا لِيَهْدِيَهُمْ سَبِيْلًاۗ

innal-lażīna āmanū ṡumma kafarū ṡumma āmanū ṡumma kafarū ṡummazdādū kufral lam yakunillāhu liyagfira lahum wa lā liyahdiyahum sabīlā(n).

නියත වශයෙන්ම, විශ්වාස කර පසුව ප්‍රතික්ෂේප කර, පසුව විශ්වාස කර, පසුව ප්‍රතික්ෂේප කර, පසුව ඔවුන්ගේ අවිශ්වාසය වැඩි කර ගත් අයට අල්ලාහ් ඔවුන්ට සමාව නොදෙන්නේය, නැතහොත් (සෘජු) මාර්ගය පෙන්වන්නේ නැත.


138

بَشِّرِ الْمُنٰفِقِيْنَ بِاَنَّ لَهُمْ عَذَابًا اَلِيْمًاۙ

basysyiril-munāfiqīna bi'anna lahum ‘ażāban alīmā(n).

කුහකයින්ට වේදනාකාරී වධ වේදනාවක් ඇති බව (නබි) ඔබ ඔවුන්ට ශුභාරංචිය පවසන්න.


139

ۨالَّذِيْنَ يَتَّخِذُوْنَ الْكٰفِرِيْنَ اَوْلِيَاۤءَ مِنْ دُوْنِ الْمُؤْمِنِيْنَ ۗ اَيَبْتَغُوْنَ عِنْدَهُمُ الْعِزَّةَ فَاِنَّ الْعِزَّةَ لِلّٰهِ جَمِيْعًاۗ

al-lażīna yattakhiżūnal-kāfirīna auliyā'a min dūnil-mu'minīn(a), ayabtagūna ‘indahumul-‘izzata fa innal-‘izzata lillāhi jamī‘ā(n).

(එනම්) විශ්වාස කරන්නන් අතහැර දමා, අවිශ්වාස කරන්නන් තම නායකයින් ලෙස ගන්නා අය. ඔවුන් අවිශ්වාස කරන්නන් සමඟ බලය සොයනවාද? සියලු බලය අල්ලාහ් සතු බව දැන ගන්න.


140

وَقَدْ نَزَّلَ عَلَيْكُمْ فِى الْكِتٰبِ اَنْ اِذَا سَمِعْتُمْ اٰيٰتِ اللّٰهِ يُكْفَرُ بِهَا وَيُسْتَهْزَاُ بِهَا فَلَا تَقْعُدُوْا مَعَهُمْ حَتّٰى يَخُوْضُوْا فِيْ حَدِيْثٍ غَيْرِهٖٓ ۖ اِنَّكُمْ اِذًا مِّثْلُهُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ جَامِعُ الْمُنٰفِقِيْنَ وَالْكٰفِرِيْنَ فِيْ جَهَنَّمَ جَمِيْعًاۙ

wa qad nazzala ‘alaikum fil-kitābi an iżā sami‘tum āyātillāhi yukfaru bihā wa yustahza'u bihā falā taq‘udū ma‘ahum ḥattā yakhūḍū fī ḥadīṡin gairih(ī), innakum iżam miṡlahum, innallāha jāmi‘ul-munāfiqīna wal-kāfirīna fī jahannama jamī‘ā(n).

තවද, නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ් ඔබට (අල් කුර්ආනයෙහි) (නීති) පහළ කර ඇත. අල්ලාහ්ගේ ආයාවන් ප්‍රතික්ෂේප කරනු ලැබීම සහ (ප්‍රතික්ෂේප කරන්නන් විසින්) සමච්චලයට ලක් කරනු ලැබීම ඔබ අසා ඇත්නම්, ඔවුන් වෙනත් සංවාදයකට එළඹෙන තුරු ඔවුන් සමඟ වාඩි නොවන්න. මන්ද (ඔබ ඔවුන් සමඟ දිගටම වාඩි වුවහොත්), ඇත්ත වශයෙන්ම ඔබත් ඔවුන් හා සමාන වනු ඇත. නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ් සියලු කුහකයින් සහ ප්‍රතික්ෂේප කරන්නන් නිරයට රැස් කරනු ඇත.


141

ۨالَّذِيْنَ يَتَرَبَّصُوْنَ بِكُمْۗ فَاِنْ كَانَ لَكُمْ فَتْحٌ مِّنَ اللّٰهِ قَالُوْٓا اَلَمْ نَكُنْ مَّعَكُمْ ۖ وَاِنْ كَانَ لِلْكٰفِرِيْنَ نَصِيْبٌ قَالُوْٓا اَلَمْ نَسْتَحْوِذْ عَلَيْكُمْ وَنَمْنَعْكُمْ مِّنَ الْمُؤْمِنِيْنَ ۗ فَاللّٰهُ يَحْكُمُ بَيْنَكُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗ وَلَنْ يَّجْعَلَ اللّٰهُ لِلْكٰفِرِيْنَ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ سَبِيْلًا ࣖ

al-lażīna yatarabbaṣūna bikum, fa in kāna lakum fatḥum minallāhi qālū alam nakum ma‘akum, wa in kāna lil-kāfirīna naṣībun qālū alam nastaḥwiż ‘alaikum wa namna‘kum minal-mu'minīn(a), fallāhu yaḥkumu bainakum yaumal-qiyāmah(ti), wa lay yaj‘alallāhu lil-kāfirīna ‘alal-mu'minīna sabīlā(n).

(එනම්) ඔබට සිදුවන (සිදුවීම්) බලාපොරොත්තුවෙන් සිටින අයයි. ඔබ අල්ලාහ්ගෙන් ජයග්‍රහණය ලබා ගත් විට, ඔවුන් මෙසේ කියයි: "අපි ඔබ සමඟ (සටනෙහි) නොසිටියාද?" තවද ප්‍රතික්ෂේප කරන්නන්ට කොටසක් තිබේ නම්, ඔවුන් මෙසේ කියයි: "අපි ඔබ සමඟ ජයග්‍රහණයේ නොසිටියාද? තවද අපි ඔබව විශ්වාසවන්තයින්ට එරෙහිව ආරක්ෂා කළේ නැද්ද?" එබැවින් අල්ලාහ් නැවත නැඟිටීමේ දිනයේදී ඔබ අතර විනිශ්චය කරනු ඇත. විශ්වාස කරන්නන් පරාජය කිරීමට අල්ලාහ් ප්‍රතික්ෂේප කරන්නන්ට මාර්ගයක් ලබා නොදේ.


142

اِنَّ الْمُنٰفِقِيْنَ يُخٰدِعُوْنَ اللّٰهَ وَهُوَ خَادِعُهُمْۚ وَاِذَا قَامُوْٓا اِلَى الصَّلٰوةِ قَامُوْا كُسَالٰىۙ يُرَاۤءُوْنَ النَّاسَ وَلَا يَذْكُرُوْنَ اللّٰهَ اِلَّا قَلِيْلًاۖ

innal-munāfiqīna yukhādi‘ūnallāha wa huwa khādi‘uhum, wa iżā qāmū ilaṣ-ṣalāti qāmū kusālā, yurā'ūnan-nāsa wa lā yażkurūnallāha illā qalīlā(n).

ඇත්ත වශයෙන්ම, කුහකයින් අල්ලාහ්ව රවටා ගැනීමට කැමතියි, නමුත් අල්ලාහ් ඔවුන්ව රවටා ගන්නේය. ඔවුන් යාච්ඤා කිරීමට නැගී සිටින විට, ඔවුන් එය කරන්නේ කම්මැලි ලෙසයි. ඔවුන් අදහස් කරන්නේ මිනිසුන් ඉදිරියේ සතුටු වීමට (ප්‍රශංසා කිරීමට කැමති) බවයි. තවද ඔවුන් අල්ලාහ්ව ස්වල්පයක් හැර සිහිපත් නොකරයි.


143

مُّذَبْذَبِيْنَ بَيْنَ ذٰلِكَۖ لَآ اِلٰى هٰٓؤُلَاۤءِ وَلَآ اِلٰى هٰٓؤُلَاۤءِ ۗ وَمَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَلَنْ تَجِدَ لَهٗ سَبِيْلًا

mużabżabīna baina żālik(a), lā ilā ha'ulā'i wa lā ilā ha'ulā'(i), wa may yuḍlilillāhu falan tajida lahū sabīlā(n).

ඔවුන් (විශ්වාසවන්තයින් හෝ අවිශ්වාසකයින්) අතර සැකයෙන් සිටිති, මෙම කණ්ඩායමට අයත් නොවන අතර එම කණ්ඩායමට අයත් නොවේ (හෝ) නොවේ. අල්ලාහ් කවරෙකු නොමඟ යැව්වද, ඔහුට (යහ මඟ පෙන්වීමට) ඔබට කිසිදු මාර්ගයක් සොයාගත නොහැක.


144

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَتَّخِذُوا الْكٰفِرِيْنَ اَوْلِيَاۤءَ مِنْ دُوْنِ الْمُؤْمِنِيْنَ ۚ اَتُرِيْدُوْنَ اَنْ تَجْعَلُوْا لِلّٰهِ عَلَيْكُمْ سُلْطٰنًا مُّبِيْنًا

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tattakhiżul-kāfirīna auliyā'a min dūnil-mu'minīn(a), aturīdūna an taj‘alū lillāhi ‘alaikum sulṭānam mubīnā(n).

විශ්වාස කළවුනි! විශ්වාස කළවුන් වෙනුවට ප්‍රතික්ෂේප කරන්නන් ඔබේ නායකයන් ලෙස නොගන්න. (ඔබට විරුද්ධව) අල්ලාහ්ට පැහැදිලි සාධකයක් ලබා දීමට ඔබ කැමතිද?


145

اِنَّ الْمُنٰفِقِيْنَ فِى الدَّرْكِ الْاَسْفَلِ مِنَ النَّارِۚ وَلَنْ تَجِدَ لَهُمْ نَصِيْرًاۙ

innal-munāfiqīna fid-darkil-asfali minan-nār(i), wa lan tajida lahum naṣīrā(n).

නියත වශයෙන්ම කුහකයින් නිරයේ පහළම මට්ටමේ සිටිති. තවද ඔවුන්ට කිසිදු උදව්කරුවෙකු ඔබ සොයා නොගනු ඇත.


146

اِلَّا الَّذِيْنَ تَابُوْا وَاَصْلَحُوْا وَاعْتَصَمُوْا بِاللّٰهِ وَاَخْلَصُوْا دِيْنَهُمْ لِلّٰهِ فَاُولٰۤىِٕكَ مَعَ الْمُؤْمِنِيْنَۗ وَسَوْفَ يُؤْتِ اللّٰهُ الْمُؤْمِنِيْنَ اَجْرًا عَظِيْمًا

illal-lażīna tābū wa aṣlaḥū wa‘taṣamū billāhi wa akhlaṣū dīnahum lillāhi fa ulā'ika ma‘al-mu'minīn(a), wa saufa yu'tillāhul mu'minīna ajran ‘aẓīmā(n).

පසුතැවිලි වී, තමන්වම නිවැරදි කරගෙන, අල්ලාහ්ව තදින් අල්ලාගෙන, තම දහම අවංකව අල්ලාහ් වෙනුවෙන් පිළිපදින අය හැර, ඔවුන් විශ්වාසවන්තයින් සමඟ සිටිනු ඇත. තවද අල්ලාහ් විශ්වාසවන්තයින්ට ඉමහත් ප්‍රතිඵල ලබා දෙනු ඇත.


147

مَا يَفْعَلُ اللّٰهُ بِعَذَابِكُمْ اِنْ شَكَرْتُمْ وَاٰمَنْتُمْۗ وَكَانَ اللّٰهُ شَاكِرًا عَلِيْمًا ۔

mā yaf‘alullāhu bi‘ażābikum in syakartum wa āmantum, wa kānallāhu syākiran ‘alīmā(n).

ඔබ කෘතඥ වන්නේ නම් සහ විශ්වාස කරන්නේ නම් අල්ලාහ් ඔබට වධ හිංසා කරන්නේ නැත. තවද අල්ලාහ් කෘතඥ වන්නා, සියල්ල දන්නාය.


148

۞ لَا يُحِبُّ اللّٰهُ الْجَهْرَ بِالسُّوْۤءِ مِنَ الْقَوْلِ اِلَّا مَنْ ظُلِمَ ۗ وَكَانَ اللّٰهُ سَمِيْعًا عَلِيْمًا

lā yuḥibbullāhul-jahra bis-sū'i minal-qauli illā man ẓulim(a), wa kānallāhu samī‘an ‘alīmā(n).

අල්ලාහ් නරක වචන ප්‍රසිද්ධියේ (කියන) ප්‍රිය නොකරයි. අසාධාරණයට ලක් වූ අය හැර. අල්ලාහ් සියල්ල අසන්නාය, සියල්ල දන්නාය.


149

اِنْ تُبْدُوْا خَيْرًا اَوْ تُخْفُوْهُ اَوْ تَعْفُوْا عَنْ سُوْۤءٍ فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَفُوًّا قَدِيْرًا

in tubdū khairan au tukhfūhu au ta‘fū ‘an sū'in fa innallāha kāna ‘afuwwan qadīrā(n).

ඔබ යම් ගුණධර්මයක් ප්‍රකාශ කළහොත්, එය සඟවන්නේ නම් හෝ (තවත් පුද්ගලයෙකුට) වැරැද්දකට සමාව දෙන්නේ නම්, නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ් සමාව දෙන්නෙකි, සර්වබලධාරී වේ.


150

اِنَّ الَّذِيْنَ يَكْفُرُوْنَ بِاللّٰهِ وَرُسُلِهٖ وَيُرِيْدُوْنَ اَنْ يُّفَرِّقُوْا بَيْنَ اللّٰهِ وَرُسُلِهٖ وَيَقُوْلُوْنَ نُؤْمِنُ بِبَعْضٍ وَّنَكْفُرُ بِبَعْضٍۙ وَّيُرِيْدُوْنَ اَنْ يَّتَّخِذُوْا بَيْنَ ذٰلِكَ سَبِيْلًاۙ

innal-lażīna yakfurūna billāhi wa rusulihī wa yurīdūna ay yufarriqū bainallāhi wa rusulihī wa yaqūlūna nu'minu biba‘ḍin wa nakfuru biba‘ḍ(in), wa yurīdūna ay yattakhiżū baina żālika sabīlā(n).

නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ් සහ ඔහුගේ දූතයින් ප්‍රතික්ෂේප කර, අල්ලාහ් සහ ඔහුගේ දූතයින් අතර වෙනස්කම් කිරීමට අදහස් කර, "අපි සමහරක් විශ්වාස කරමු, තවත් සමහරක් අපි ප්‍රතික්ෂේප කරමු" යනුවෙන් පවසා, මැද මාවතක් (විශ්වාසය හෝ අවිශ්වාසය) ගැනීමට අදහස් කරන අය,


151

اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْكٰفِرُوْنَ حَقًّا ۚوَاَعْتَدْنَا لِلْكٰفِرِيْنَ عَذَابًا مُّهِيْنًا

ulā'ika humul-kāfirūna ḥaqqā(n), wa a‘tadnā lil-kāfirīna ‘ażābam muhīnā(n).

ඔවුන්ම සැබෑ ප්‍රතික්ෂේප කරන්නන්ය. තවද අපි ප්‍රතික්ෂේප කරන්නන්ට නින්දිත දඬුවමක් සූදානම් කර ඇත්තෙමු.


152

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِاللّٰهِ وَرُسُلِهٖ وَلَمْ يُفَرِّقُوْا بَيْنَ اَحَدٍ مِّنْهُمْ اُولٰۤىِٕكَ سَوْفَ يُؤْتِيْهِمْ اُجُوْرَهُمْ ۗوَكَانَ اللّٰهُ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا ࣖ

wal-lażīna āmanū billāhi wa rusulihī wa lam yufarriqū baina aḥadim minhum ulā'ika saufa nu'tīhim ujūrahum, wa kānallāhu gafūrar raḥīmā(n).

අල්ලාහ් සහ ඔහුගේ දූතයින් විශ්වාස කර ඔවුන් (දූතයින්) අතර වෙනස්කම් නොකරන්නන්ට, අනාගතයේදී අල්ලාහ් ඔවුන්ට විපාක දෙනු ඇත. අල්ලාහ් සමාව දෙන, දයානුකම්පිත ය.


153

يَسْـَٔلُكَ اَهْلُ الْكِتٰبِ اَنْ تُنَزِّلَ عَلَيْهِمْ كِتٰبًا مِّنَ السَّمَاۤءِ فَقَدْ سَاَلُوْا مُوْسٰٓى اَكْبَرَ مِنْ ذٰلِكَ فَقَالُوْٓا اَرِنَا اللّٰهَ جَهْرَةً فَاَخَذَتْهُمُ الصَّاعِقَةُ بِظُلْمِهِمْۚ ثُمَّ اتَّخَذُوا الْعِجْلَ مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَتْهُمُ الْبَيِّنٰتُ فَعَفَوْنَا عَنْ ذٰلِكَ ۚ وَاٰتَيْنَا مُوْسٰى سُلْطٰنًا مُّبِيْنًا

yas'aluka ahlul-kitābi an tunazzila ‘alaihim kitābam minas-samā'i faqad sa'alū mūsā akbara min żālika fa qālū arinallāha jahratan fa akhażathumuṣ-ṣā‘iqatu bi ẓulmihim, ṡummattakhażul-‘ijla mim ba‘di mā jā'athumul-bayyinātu fa ‘afaunā ‘an żālik(a), wa ātainā mūsā sulṭānam mubīnā(n).

(මුහම්මද්,) ග්‍රන්ථය ලත් අය ඔබෙන් ඉල්ලා සිටින්නේ ඔවුන්ට අහසින් ග්‍රන්ථයක් පහළ කරන ලෙසයි. නියත වශයෙන්ම ඔවුන් මූසාගෙන් ඊට වඩා ශ්‍රේෂ්ඨ දෙයක් ඉල්ලා සිටියහ. ඔවුන් මෙසේ පැවසූහ: “සැබවින්ම අල්ලාහ් අපට පෙන්වනු මැනව.” එබැවින් ඔවුන්ගේ කෲරත්වය නිසා ඔවුන්ට අකුණු සැර වැදුණි. පසුව ඔවුන් පැහැදිලි සාධක දුටු පසු වසු පැටවාට නමස්කාර කළහ. කෙසේ වෙතත් අපි ඔවුන්ට සමාව දුන්නෙමු. තවද අපි මූසාට සැබෑ බලයක් ලබා දුන්නෙමු.


154

وَرَفَعْنَا فَوْقَهُمُ الطُّوْرَ بِمِيْثَاقِهِمْ وَقُلْنَا لَهُمُ ادْخُلُوا الْبَابَ سُجَّدًا وَّقُلْنَا لَهُمْ لَا تَعْدُوْا فِى السَّبْتِ وَاَخَذْنَا مِنْهُمْ مِّيْثَاقًا غَلِيْظًا

wa rafa‘nā fauqahumuṭ ṭūra bimīṡāqihim wa qulnā lahumudkhulul-bāba sujjadaw wa qulnā lahum lā ta‘dū fis-sabti wa akhażnā minhum mīṡāqan galīẓā(n).

ඔවුන්ගේ ගිවිසුම (ශක්තිමත් කිරීම) සඳහා අපි ඔවුන්ට ඉහළින් කන්ද (සීනායි) ඔසවා තැබුවෙමු. තවද, "(බයිතුල්මක්දිස්) දොරටුවෙන් සුජූද් කරමින් ඇතුළු වන්න" යනුවෙන් අපි ඔවුන්ට අණ කළෙමු. තවද, "සබත් දිනයේදී නීති කඩ නොකරනු" යනුවෙන් අපි ඔවුන්ට අණ කළෙමු. තවද, අපි ඔවුන්ගෙන් ස්ථිර ගිවිසුමක් ලබා ගත්තෙමු.


155

فَبِمَا نَقْضِهِمْ مِّيْثَاقَهُمْ وَكُفْرِهِمْ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَقَتْلِهِمُ الْاَنْۢبِيَاۤءَ بِغَيْرِ حَقٍّ وَّقَوْلِهِمْ قُلُوْبُنَا غُلْفٌ ۗ بَلْ طَبَعَ اللّٰهُ عَلَيْهَا بِكُفْرِهِمْ فَلَا يُؤْمِنُوْنَ اِلَّا قَلِيْلًاۖ

fabimā naqḍihim mīṡāqahum wa kufrihim bi'āyātillāhi wa qatlihimul-ambiyā'a bigairi ḥaqqiw wa qaulihim qulūbunā gulf(un), bal ṭaba‘allāhu ‘alaihā bikufrihim falā yu'minūna illā qalīlā(n).

එබැවින් (අපි ඔවුන්ට දඬුවම් කළෙමු), මන්ද ඔවුන් ගිවිසුම කඩ කළ නිසාත්, අල්ලාහ්ගේ ආයාවන් ප්‍රතික්ෂේප කළ නිසාත්, යුක්ති සහගත හේතුවක් නොමැතිව අනාගතවක්තෘවරුන් ඝාතනය කළ නිසාත්, “අපගේ හදවත් මුද්‍රා තබා ඇත” යැයි ඔවුන් පැවසූ නිසාත් ය. ඇත්ත වශයෙන්ම අල්ලාහ් ඔවුන්ගේ අවිශ්වාසය හේතුවෙන් ඔවුන්ගේ හදවත් මුද්‍රා තබා ඇත, එබැවින් ඔවුන්ගෙන් ස්වල්ප දෙනෙක් පමණක් විශ්වාස කරති.


156

وَّبِكُفْرِهِمْ وَقَوْلِهِمْ عَلٰى مَرْيَمَ بُهْتَانًا عَظِيْمًاۙ

wa bikufrihim wa qaulihim ‘alā maryama buhtānan ‘aẓīmā(n).

තවද (යේසුස් වහන්සේ කෙරෙහි) ඔවුන්ගේ අවිශ්වාසය සහ මරියම්ට එරෙහිව ඔවුන් කළ ඉතා නින්දිත චෝදනා හේතුවෙන් (අපි ඔවුන්ට දඬුවම් කළෙමු).


157

وَّقَوْلِهِمْ اِنَّا قَتَلْنَا الْمَسِيْحَ عِيْسَى ابْنَ مَرْيَمَ رَسُوْلَ اللّٰهِۚ وَمَا قَتَلُوْهُ وَمَا صَلَبُوْهُ وَلٰكِنْ شُبِّهَ لَهُمْ ۗوَاِنَّ الَّذِيْنَ اخْتَلَفُوْا فِيْهِ لَفِيْ شَكٍّ مِّنْهُ ۗمَا لَهُمْ بِهٖ مِنْ عِلْمٍ اِلَّا اتِّبَاعَ الظَّنِّ وَمَا قَتَلُوْهُ يَقِيْنًاۢ ۙ

wa qaulihim innā qatalnal-masīḥa ‘īsabna maryama rasūlallāh(i), wa mā qatalūhu wa mā ṣalabūhu wa lākin syubbiha lahum, wa innal-lażīnakhtalafū fīhi lafī syakkim minh(u), mā lahum bihī min ‘ilmin illattibā‘aẓ-ẓanni wa mā qatalūhu yaqīnā(n).

තවද (අපි දඬුවම් කළෙමු) ඔවුන් "නියත වශයෙන්ම අපි අල්ලාහ්ගේ දූතයා වන මරියම්ගේ පුත් ජේසුස් වහන්සේව, මෙසියස්ව ඝාතනය කළෙමු" යැයි පැවසූ නිසා ඔවුන් ඔහුව මරා දැමුවේ නැත, නැතහොත් කුරුසියේ ඇණ ගැසුවේ නැත, නමුත් (ඔවුන් මරා දැමුවේ) ජේසුස් වහන්සේට සමාන පුද්ගලයෙකු විය. ඇත්ත වශයෙන්ම, ජේසුස් වහන්සේ (මරා දැමීම) සම්බන්ධයෙන් එකඟ නොවන අය, මරා දැමුවේ කවුරුන්ද යන්න පිළිබඳව සැමවිටම සැකයෙන් සිටිති. ඔවුන් සැබවින්ම දැන සිටියේ නැත (නිසැකවම කවුද මරා දැමුවේ), නමුත් හුදෙක් අනුමාන මත පදනම් වූ බැවින්, ඔවුන් ඔහුව මරා දැමූ බව ඔවුන්ට විශ්වාස නැත.


158

بَلْ رَّفَعَهُ اللّٰهُ اِلَيْهِ ۗوَكَانَ اللّٰهُ عَزِيْزًا حَكِيْمًا

bar rafa‘ahullāhu ilaih(i), wa kānallāhu ‘azīzan ḥakīmā(n).

නමුත් අල්ලාහ් ජේසුස් වහන්සේව ඔහුගේ අභිමුඛයට ඔසවා තැබුවේය. අල්ලාහ් සර්ව බලධාරී, සර්ව ප්‍රඥාවන්තය.


159

وَاِنْ مِّنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ اِلَّا لَيُؤْمِنَنَّ بِهٖ قَبْلَ مَوْتِهٖ ۚوَيَوْمَ الْقِيٰمَةِ يَكُوْنُ عَلَيْهِمْ شَهِيْدًاۚ

wa im min ahlil-kitābi illā layu'minanna bihī qabla mautih(ī), wa yaumal-qiyāmati yakūnu ‘alaihim syahīdā(n).

ධර්ම ග්‍රන්ථය ලැබූ අය අතරින් ඊසා (අල්ලාහ්) මරණයට පෙර ඔහුව විශ්වාස නොකළ කිසිවෙක් සිටියේ නැත. තවද ඔහු (ඊසා) නැවත නැඟිටීමේ දිනයේදී ඔවුන්ගේ සාක්ෂිකරුවෙකු වනු ඇත.


160

فَبِظُلْمٍ مِّنَ الَّذِيْنَ هَادُوْا حَرَّمْنَا عَلَيْهِمْ طَيِّبٰتٍ اُحِلَّتْ لَهُمْ وَبِصَدِّهِمْ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ كَثِيْرًاۙ

fa biẓulmim minal-lażīna hādū ḥarramnā ‘alaihim ṭayyibātin uḥillat lahum wa biṣaddihim ‘an sabīlillāhi kaṡīrā(n).

යුදෙව්වන්ගේ අසාධාරණකම් නිසාත්, (පෙර) අනුමත කර තිබූ යහපත් දේ අපි ඔවුන්ට තහනම් කළෙමු; ඔවුන් අල්ලාහ්ගේ මාර්ගයෙන් (අන් අයව) වළක්වමින් සිටි නිසාත්.


161

وَّاَخْذِهِمُ الرِّبٰوا وَقَدْ نُهُوْا عَنْهُ وَاَكْلِهِمْ اَمْوَالَ النَّاسِ بِالْبَاطِلِ ۗوَاَعْتَدْنَا لِلْكٰفِرِيْنَ مِنْهُمْ عَذَابًا اَلِيْمًا

wa akhżihimur-ribā wa qad nuhū ‘anhu wa aklihim amwālan-nāsi bil-bāṭil(i), wa a‘tadnā lil-kāfirīna minhum ‘ażāban alīmā(n).

තවද, ඔවුන්ට තහනම් කර තිබියදීත්, ඔවුන් පොලිය භාවිතා කරන නිසාත්, ඔවුන් මිනිසුන්ගේ ධනය නීති විරෝධී ලෙස පරිභෝජනය කරන නිසාත්, ඔවුන් අතර සිටින ප්‍රතික්ෂේප කරන්නන්ට වේදනාකාරී දඬුවමක් අපි සූදානම් කර ඇත්තෙමු.


162

لٰكِنِ الرّٰسِخُوْنَ فِى الْعِلْمِ مِنْهُمْ وَالْمُؤْمِنُوْنَ يُؤْمِنُوْنَ بِمَآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ وَمَآ اُنْزِلَ مِنْ قَبْلِكَ وَالْمُقِيْمِيْنَ الصَّلٰوةَ وَالْمُؤْتُوْنَ الزَّكٰوةَ وَالْمُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِۗ اُولٰۤىِٕكَ سَنُؤْتِيْهِمْ اَجْرًا عَظِيْمًا ࣖ

lākinir-rāsikhūna fil-‘ilmi minhum wal-mu'minūna yu'minūna bimā unzila ilaika wa mā unzila min qablika wal-muqīmīnaṣ-ṣalāta wal-mu'tūnaz-zakāta wal-mu'minūna billāhi wal-yaumil-ākhir(i), ulā'ika sanu'tīhim ajran ‘aẓīmā(n).

නමුත් ඔවුන් අතුරින් ගැඹුරු දැනුමක් ඇති අයද, විශ්වාස කරන්නන්ද, ඔබට (මුහම්මද් තුමාණන්ට) පහළ කරන ලද (කුර්ආනය) සහ ඔබට පෙර පහළ කරන ලද (ග්‍රන්ථ) විශ්වාස කරති. තවද, සලාතය ඉටු කර, සකාත් ගෙවා, අල්ලාහ් සහ අවසාන දිනය විශ්වාස කරන්නන් ද විශ්වාස කරති. අපි ඔවුන්ට ඉමහත් ප්‍රතිඵල ලබා දෙන්නෙමු.


163

۞ اِنَّآ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ كَمَآ اَوْحَيْنَآ اِلٰى نُوْحٍ وَّالنَّبِيّٖنَ مِنْۢ بَعْدِهٖۚ وَاَوْحَيْنَآ اِلٰٓى اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَالْاَسْبَاطِ وَعِيْسٰى وَاَيُّوْبَ وَيُوْنُسَ وَهٰرُوْنَ وَسُلَيْمٰنَ ۚوَاٰتَيْنَا دَاوٗدَ زَبُوْرًاۚ

innā auḥainā ilaika kamā auḥainā ilā nūḥiw wan-nabiyyīna mim ba‘dih(ī), wa auḥainā ilā ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa wa ya‘qūba wal-asbāṭi wa ‘īsā wa ayyūba wa yūnusa wa hārūna wa sulaimān(a), wa ātainā dāwūda zabūrā(n).

නියත වශයෙන්ම අපි එය නූහ්ට සහ ඔහුගෙන් පසු අනාගතවක්තෘවරුන්ට හෙළි කළාක් මෙන්, අපි එය ඔබටත් (මුහම්මද්) පහළ කළෙමු. අපි එය ආබ්‍රහම්, ඉස්මයිල්, ඊසාක්, යාකොබ් සහ ඔවුන්ගේ පරම්පරාවලට, යේසුස්, අයුබ්, ජෝනා, හාරුන් සහ සලමොන් වෙතද පහළ කළෙමු. තවද අපි දාවූද්ට ගීතාවලිය පොත ලබා දුන්නෙමු.


164

وَرُسُلًا قَدْ قَصَصْنٰهُمْ عَلَيْكَ مِنْ قَبْلُ وَرُسُلًا لَّمْ نَقْصُصْهُمْ عَلَيْكَ ۗوَكَلَّمَ اللّٰهُ مُوْسٰى تَكْلِيْمًاۚ

wa rusulan qad qaṣaṣnāhum ‘alaika wa rusulal lam naqṣuṣhum ‘alaik(a), wa kallamallāhu mūsā taklīmā(n).

තවද අපි ඔබට කලින් පවසා ඇති සමහර දූතයින් ඇත, තවද අපි ඔබට නොකියූ සමහර දූතයින් ඇත. තවද දෙවියන් වහන්සේ මූසාට කෙලින්ම කතා කළ සේක.


165

رُسُلًا مُّبَشِّرِيْنَ وَمُنْذِرِيْنَ لِئَلَّا يَكُوْنَ لِلنَّاسِ عَلَى اللّٰهِ حُجَّةٌ ۢ بَعْدَ الرُّسُلِ ۗوَكَانَ اللّٰهُ عَزِيْزًا حَكِيْمًا

rusulam mubasysyirīna wa munżirīna li'allā yakūna lin-nāsi ‘alallāhi ḥujjatum ba‘dar-rusul(i), wa kānallāhu ‘azīzan ḥakīmā(n).

දූතයින් ශුභාරංචිය ප්‍රකාශ කරන්නන් සහ අනතුරු ඇඟවීම් කරන්නන් ලෙස කටයුතු කළ අතර, දූතයින් යවන ලද පසු මිනිසුන්ට අල්ලාහ් සමඟ වාද කිරීමට කිසිදු හේතුවක් නොතිබුණි. අල්ලාහ් සර්ව බලධාරී, සර්ව ප්‍රඥාවන්තය.


166

لٰكِنِ اللّٰهُ يَشْهَدُ بِمَآ اَنْزَلَ اِلَيْكَ اَنْزَلَهٗ بِعِلْمِهٖ ۚوَالْمَلٰۤىِٕكَةُ يَشْهَدُوْنَ ۗوَكَفٰى بِاللّٰهِ شَهِيْدًاۗ

lākinillāhu yasyhadu bimā anzala ilaika anzalahū bi‘ilmih(ī), wal-malā'ikatu yasyhadūn(a), wa kafā billāhi syahīdā(n).

නමුත් අල්ලාහ් (මුහම්මද් තුමාණන්) ඔබට පහළ කළ (අල් කුර්ආනය) පිළිබඳ සාක්ෂිකරුවෙකි. ඔහු එය ඔහුගේ දැනුමෙන් පහළ කළේය. තවද දේවදූතයන් එයට සාක්ෂිකරුවන් විය. තවද අල්ලාහ් සාක්ෂිකරු ලෙස ප්‍රමාණවත්ය.


167

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَصَدُّوْا عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ قَدْ ضَلُّوْا ضَلٰلًا ۢ بَعِيْدًا

innal-lażīna kafarū wa ṣaddū ‘an sabīlillāhi qad ḍallū ḍalālam ba‘īdā(n).

නියත වශයෙන්ම ප්‍රතික්ෂේප කර අල්ලාහ්ගේ මාර්ගයෙන් (අන් අයව) වළක්වන අය සැබවින්ම බොහෝ දුරට මුළා වී ගියහ.


168

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَظَلَمُوْا لَمْ يَكُنِ اللّٰهُ لِيَغْفِرَ لَهُمْ وَلَا لِيَهْدِيَهُمْ طَرِيْقًاۙ

innal-lażīna kafarū wa ẓalamū lam yakunillāhu liyagfira lahum wa lā liyahdiyahum ṭarīqā(n).

නියත වශයෙන්ම ප්‍රතික්ෂේප කර අසාධාරණකම් කළ අයට අල්ලාහ් ඔවුන්ට සමාව නොදෙන්නේය, තවද (ඔවුන්ට) (යහපත්) මාර්ගය නොපෙන්වන්නේය.


169

اِلَّا طَرِيْقَ جَهَنَّمَ خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اَبَدًا ۗوَكَانَ ذٰلِكَ عَلَى اللّٰهِ يَسِيْرًا

illā ṭarīqa jahannama khālidīna fīhā abadā(n), wa kāna żālika ‘alallāhi yasīrā(n).

නිරයට යන මාර්ගය හැර (වෙන කිසිවක් නැත). ඔවුන් එහි සදහටම රැඳී සිටිනු ඇත. තවද එය අල්ලාහ්ට (ඉතා) පහසු දෙයකි.


170

يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاۤءَكُمُ الرَّسُوْلُ بِالْحَقِّ مِنْ رَّبِّكُمْ فَاٰمِنُوْا خَيْرًا لَّكُمْ ۗوَاِنْ تَكْفُرُوْا فَاِنَّ لِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَكَانَ اللّٰهُ عَلِيْمًا حَكِيْمًا

yā ayyuhan-nāsu qad jā'akumur-rasūlu bil-ḥaqqi mir rabbikum fa āminū khairal lakum, wa in takfurū fa inna lillāhi mā fis-samāwāti wal-arḍ(i), wa kānallāhu ‘alīman ḥakīmā(n).

ජනයිනි! නියත වශයෙන්ම රසූල් (මුහම්මද්) ඔබ වෙත පැමිණ ඇත්තේ ඔබගේ දෙවියන්ගෙන් සත්‍යය රැගෙනය. එබැවින් (ඔහුව විශ්වාස කරන්න), එය ඔබට වඩා හොඳය. ඔබ ප්‍රතික්ෂේප කළහොත් (එය අල්ලාහ්ට සුළු හානියක් නොකරයි) මන්ද අහස්වල සහ පොළොවේ ඇති සියල්ල සැබවින්ම අල්ලාහ් සතුය. අල්ලාහ් සියල්ල දන්නා, සියලු ප්‍රඥාවන්තය.


171

يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لَا تَغْلُوْا فِيْ دِيْنِكُمْ وَلَا تَقُوْلُوْا عَلَى اللّٰهِ اِلَّا الْحَقَّۗ اِنَّمَا الْمَسِيْحُ عِيْسَى ابْنُ مَرْيَمَ رَسُوْلُ اللّٰهِ وَكَلِمَتُهٗ ۚ اَلْقٰىهَآ اِلٰى مَرْيَمَ وَرُوْحٌ مِّنْهُ ۖفَاٰمِنُوْا بِاللّٰهِ وَرُسُلِهٖۗ وَلَا تَقُوْلُوْا ثَلٰثَةٌ ۗاِنْتَهُوْا خَيْرًا لَّكُمْ ۗ اِنَّمَا اللّٰهُ اِلٰهٌ وَّاحِدٌ ۗ سُبْحٰنَهٗٓ اَنْ يَّكُوْنَ لَهٗ وَلَدٌ ۘ لَهٗ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ وَكَفٰى بِاللّٰهِ وَكِيْلًا ࣖ

yā ahlal-kitābi lā taglū fī dīnikum wa lā taqūlū ‘alallāhi illal-ḥaqq(a), innamal-masīḥu ‘īsabnu maryama rasūlullāhi wa kalimatuh(ū), alqāhā ilā maryama wa rūḥum minh(u), fa āminū billāhi wa rusulih(ī), wa lā taqūlū ṡalāṡah(tun), inntahū khairal lakum innamallāhu ilāhuw wāḥid(un), subḥānahū ay yakūna lahū walad(un), lahū mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa kafā billāhi wakīlā(n).

ධර්ම ග්‍රන්ථය ලත් ජනයිනි! ඔබගේ ආගමේ සීමාවන් ඉක්මවා නොයන්න. අල්ලාහ් ගැන සත්‍යය හැර වෙනත් කිසිවක් නොකියන්න. නියත වශයෙන්ම, මර්යම්ගේ පුත් ඊසා මෙසියස් අල්ලාහ්ගේ දූතයා වූ අතර ඔහු මර්යම් වෙත ප්‍රකාශ කළ ඔහුගේ වචනවලින් සහ ඔහුගෙන් ලැබුණු ආත්මයකින් (මවනු ලැබීය). එබැවින් අල්ලාහ් සහ ඔහුගේ දූතයින් විශ්වාස කරන්න. "(දෙවියන්) තුන්දෙනෙක්" යැයි නොකියන්න. (එය පැවසීමෙන් වළකින්න). (එය) ඔබට වඩා හොඳය. නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ් සර්වබලධාරී දෙවියන්ය, දරුවන් ලැබීමෙන් ඔහු භාග්‍යවන්තයෙකි. අහස්වල සහ පොළොවේ ඇති සියල්ල ඔහුට අයත් වේ. තවද අල්ලාහ් ආරක්ෂකයා ලෙස ප්‍රමාණවත්ය.


172

لَنْ يَّسْتَنْكِفَ الْمَسِيْحُ اَنْ يَّكُوْنَ عَبْدًا لِّلّٰهِ وَلَا الْمَلٰۤىِٕكَةُ الْمُقَرَّبُوْنَۗ وَمَنْ يَّسْتَنْكِفْ عَنْ عِبَادَتِهٖ وَيَسْتَكْبِرْ فَسَيَحْشُرُهُمْ اِلَيْهِ جَمِيْعًا

lay yastankifal-masīḥu ay yakūna ‘abdal lillāhi wa lal-malā'ikatul-muqarrabūn(a), wa may yastankif ‘an ‘ibādatihī wa yastakbir fa sayaḥsyuruhum ilaihi jamī‘ā(n).

අල්ලාහ්ගේ සේවකයෙකු වීමට මෙසියස් කිසිසේත්ම පසුබට නොවූ අතර (අල්ලාහ්ට) සමීපතම දේවදූතයන් ද එසේ නොවීය. තවද ඔහුට නමස්කාර කිරීමට අකමැති සහ පුරසාරම් දොඩන ඕනෑම අයෙකු අල්ලාහ් ඔහු වෙත රැස් කරනු ඇත.


173

فَاَمَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ فَيُوَفِّيْهِمْ اُجُوْرَهُمْ وَيَزِيْدُهُمْ مِّنْ فَضْلِهٖۚ وَاَمَّا الَّذِيْنَ اسْتَنْكَفُوْا وَاسْتَكْبَرُوْا فَيُعَذِّبُهُمْ عَذَابًا اَلِيْمًاۙ وَّلَا يَجِدُوْنَ لَهُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَلِيًّا وَّلَا نَصِيْرًا

fa ammal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti fa yuwaffīhim ujūrahum wa yazīduhum min faḍlih(ī), wa ammal-lażīnastankafū wastakbarū fa yu‘ażżibuhum ‘ażāban alīmā(n), wa lā yajidūna lahum min dūnillāhi waliyyaw wa lā naṣīrā(n).

විශ්වාස කර යහපත් ක්‍රියාවන් කළ අයට අල්ලාහ් ඔවුන්ගේ ප්‍රතිඵල ඔවුන්ට සම්පූර්ණයෙන්ම ලබා දෙන අතර ඔහුගේ දායාදයෙන් ඔවුන්ට වැඩි කරයි. නමුත් (අල්ලාහ්ට නමස්කාර කිරීම) ප්‍රතික්ෂේප කර උඩඟු වූවන්ට අල්ලාහ් වේදනාකාරී දඬුවමකින් දඬුවම් කරයි. තවද ඔවුන්ට අල්ලාහ් හැර වෙනත් ආරක්ෂකයෙකු හෝ උදව්කරුවෙකු නොමැත.


174

يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاۤءَكُمْ بُرْهَانٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ وَاَنْزَلْنَآ اِلَيْكُمْ نُوْرًا مُّبِيْنًا

yā ayyuhan-nāsu qad jā'akum burhānum mir rabbikum wa anzalnā ilaikum nūram mubīnā(n).

අහෝ ජනයිනි! නියත වශයෙන්ම නුඹලාගේ පරමාධිපතිගෙන් (මුහම්මද් තුමාණන් විසින්) සත්‍යය පිළිබඳ සාක්ෂි නුඹලා වෙත පැමිණ ඇත. තවද අපි නුඹලා වෙත දීප්තිමත් ආලෝකයක් (අල් කුර්ආනය) පහළ කළෙමු.


175

فَاَمَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِاللّٰهِ وَاعْتَصَمُوْا بِهٖ فَسَيُدْخِلُهُمْ فِيْ رَحْمَةٍ مِّنْهُ وَفَضْلٍۙ وَّيَهْدِيْهِمْ اِلَيْهِ صِرَاطًا مُّسْتَقِيْمًاۗ

fa ammal-lażīna āmanū billāhi wa‘taṣamū bihī fa sayudkhiluhum fī raḥmatim minhu wa faḍl(in), wa yahdīhim ilaihi ṣirāṭam mustaqīmā(n).

අල්ලාහ්ව විශ්වාස කර ඔහුගේ (ආගම) පිළිපදින අය සම්බන්ධයෙන් නම්, අල්ලාහ් ඔවුන්ව ඔහුගේ (ස්වර්ගයේ) දයාවට හා භාග්‍යයට ඇතුළත් කර, ඔහු වෙතට යන සෘජු මාර්ගය ඔවුන්ට පෙන්වනු ඇත.


176

يَسْتَفْتُوْنَكَۗ قُلِ اللّٰهُ يُفْتِيْكُمْ فِى الْكَلٰلَةِ ۗاِنِ امْرُؤٌا هَلَكَ لَيْسَ لَهٗ وَلَدٌ وَّلَهٗٓ اُخْتٌ فَلَهَا نِصْفُ مَا تَرَكَۚ وَهُوَ يَرِثُهَآ اِنْ لَّمْ يَكُنْ لَّهَا وَلَدٌ ۚ فَاِنْ كَانَتَا اثْنَتَيْنِ فَلَهُمَا الثُّلُثٰنِ مِمَّا تَرَكَ ۗوَاِنْ كَانُوْٓا اِخْوَةً رِّجَالًا وَّنِسَاۤءً فَلِلذَّكَرِ مِثْلُ حَظِّ الْاُنْثَيَيْنِۗ يُبَيِّنُ اللّٰهُ لَكُمْ اَنْ تَضِلُّوْا ۗ وَاللّٰهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ ࣖ

yastaftūnak(a), qulillāhu yuftīkum fil-kalālah(ti), inimru'un halaka laisa lahū waladuw wa lahū ukhtun fa lahā niṣfu mā tarak(a), wa huwa yariṡuhā illam yakul lahā walad(un), fa in kānataṡnataini fa lahumaṡ-ṡuluṡāni mimmā tarak(a), wa in kānū ikhwatar rijālaw wa nisā'an fa liż-żakari miṡlu ḥaẓẓil-unṡayain(i), yubayyinullāhu lakum an taḍillū, wallāhu bikulli syai'in ‘alīm(un).

ඔවුන් ඔබෙන් (කලාලා සම්බන්ධයෙන්) ෆත්වාවක් ඉල්ලා සිටියි. මෙසේ පවසන්න, "අල්ලාහ් ඔබට කලාලා සම්බන්ධයෙන් ෆත්වාවක් ලබා දෙයි (එනම්), පුද්ගලයෙකු මිය ගිය විට ඔහුට දරුවන් නොමැති නමුත් සහෝදරියක් සිටී නම්, ඔහුගේ (ඔහුගේ සහෝදරියගේ) කොටස ඔහු හැර ගිය දේපළෙන් අඩක් වන අතර, ඔහුට දරුවන් නොමැති නම් ඔහුගේ සහෝදරයාට (ඔහුගේ සහෝදරියගේ මුළු දේපළම) උරුම වේ. නමුත් සහෝදරියන් දෙදෙනෙකු සිටී නම්, ඔවුන් දෙදෙනාටම ඉතිරි වූ දේපළෙන් තුනෙන් දෙකක්. ඔවුන් (උරුමක්කාරයන්) සහෝදර සහෝදරියන්ගෙන් සමන්විත නම්, සහෝදරයෙකුගේ කොටස සහෝදරියන් දෙදෙනෙකුගේ කොටසට සමාන වේ. ඔබ නොමඟ නොයන ලෙස අල්ලාහ් (මෙම නීතිය) ඔබට පැහැදිලි කරයි.