Q.S අන්-නාම්ල් (اَلنَّمْل) - 93 පද ගණන

طٰسۤ ۚ تِلْكَ اٰيٰتُ الْقُرْاٰنِ وَكِتَابٍ مُّبِيْنٍ ۙ

Ṭā sīn, tilka āyātul-qur'āni wa kitābim mubīn(in).

තාසින්. මේවා කුර්ආනයේ සහ පැහැදිලි ග්‍රන්ථයේ වාක්‍යයන් වේ.

هُدًى وَّبُشْرٰى لِلْمُؤْمِنِيْنَ ۙ

hudaw wa busyrā lil-mu'minīn(a).

විශ්වාස කරන්නන්ට මඟ පෙන්වීම සහ ශුභාරංචිය,

الَّذِيْنَ يُقِيْمُوْنَ الصَّلٰوةَ وَيُؤْتُوْنَ الزَّكٰوةَ وَهُمْ بِالْاٰخِرَةِ هُمْ يُوْقِنُوْنَ

allażīna yuqīmūnaṣ-ṣalāta wa yu'tūnaz-zakāta wa hum bil-ākhirati hum yūqinūn(a).

(එනම්) සලාතය ඉටු කර සකාත් ගෙවන අය වන අතර පරලොව විශ්වාස කරන්නෝ වෙති.

اِنَّ الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِ زَيَّنَّا لَهُمْ اَعْمَالَهُمْ فَهُمْ يَعْمَهُوْنَ ۗ

innal-lażīna lā yu'minūna bil-ākhirati zayyannā lahum a‘mālahum fahum ya‘mahūn(a).

නියත වශයෙන්ම මරණින් මතු ජීවිතය විශ්වාස නොකරන අයට, අපි ඔවුන්ගේ (නරක) ක්‍රියාවන් අලංකාර ලෙස පෙනෙන්ට සැලැස්සුවෙමු, එබැවින් ඔවුන් මාර්ගයෙන් ඉවතට ඇද වැටෙති.

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ لَهُمْ سُوْۤءُ الْعَذَابِ وَهُمْ فِى الْاٰخِرَةِ هُمُ الْاَخْسَرُوْنَ

ulā'ikal-lażīna lahum sū'ul-‘ażābi wa hum fil-ākhirati humul-akhsarūn(a).

(මෙලොවදී) නරක වධ වේදනා විඳින්නේ ඔවුන් වන අතර, මරණින් මතු ජීවිතයේ වැඩිම පාඩුවක් විඳින්නේ ඔවුන්මය.

وَاِنَّكَ لَتُلَقَّى الْقُرْاٰنَ مِنْ لَّدُنْ حَكِيْمٍ عَلِيْمٍ

wa innaka latulaqqal-qur'āna mil ladun ḥakīmin ‘alīm(in).

තවද නියත වශයෙන්ම (මුහම්මද්) ඔබට අල්-කුර්ආනය ප්‍රඥාවන්ත, සියල්ල දන්නා (අල්ලාහ්) වෙතින් පිරිනමනු ලැබීය.

اِذْ قَالَ مُوْسٰى لِاَهْلِهٖٓ اِنِّيْٓ اٰنَسْتُ نَارًاۗ سَاٰتِيْكُمْ مِّنْهَا بِخَبَرٍ اَوْ اٰتِيْكُمْ بِشِهَابٍ قَبَسٍ لَّعَلَّكُمْ تَصْطَلُوْنَ

iż qāla mūsā li'ahlihī innī ānastu nārā(n), sa'ātīkum minhā bikhabarin au ātīkum bisyihābin qabasil la‘allakum taṣṭalūn(a).

මූසා තම පවුලේ අයට, “නියත වශයෙන්ම මම ගින්නක් දුටුවෙමි. ඒ පිළිබඳ පුවත මම ඔබට ගෙන එන්නෙමි, නැතහොත් ඔබ උණුසුම් විය හැකි වන පරිදි (ගිනි උදුන අසල ඔබේ ශරීරය උණුසුම් කර ගැනීමට) මම ඔබට ගිනි පන්දමක් (පන්දමක්) ගෙන එන්නෙමි” යැයි පැවසූ අවස්ථාව (මතක තබා ගන්න).

فَلَمَّا جَاۤءَهَا نُوْدِيَ اَنْۢ بُوْرِكَ مَنْ فِى النَّارِ وَمَنْ حَوْلَهَاۗ وَسُبْحٰنَ اللّٰهِ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ

falammā jā'ahā nūdiya am būrika man fin-nāri wa man ḥaulahā, wa subḥānallāhi rabbil-‘ālamīn(a).

ඔහු (ගිනි නිවන ස්ථානයට) පැමිණි විට, “ගිනි නිවන ස්ථානයට ආසන්නයේ සිටින අය සහ ඒ වටා සිටින අය භාග්‍යවන්තයෝය. සියලු ලෝකවල ස්වාමියා වන අල්ලාහ්ට සුවිශුද්ධ වේවා”යි ඔහුට කියනු ලැබීය.

يٰمُوْسٰٓى اِنَّهٗٓ اَنَا اللّٰهُ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ ۙ

yā mūsā innahū anallāhul-‘azīzul-ḥakīm(u).

(අල්ලාහ්) මෙසේ කීවේය: “ඕ මූසා! නියත වශයෙන්ම මම අල්ලාහ් වෙමි. ඔහු අති බලසම්පන්නය. ඉතාමත් ප්‍රඥාවන්තය.

وَاَلْقِ عَصَاكَ ۗفَلَمَّا رَاٰهَا تَهْتَزُّ كَاَنَّهَا جَاۤنٌّ وَّلّٰى مُدْبِرًا وَّلَمْ يُعَقِّبْۗ يٰمُوْسٰى لَا تَخَفْۗ اِنِّيْ لَا يَخَافُ لَدَيَّ الْمُرْسَلُوْنَ ۖ

wa alqi ‘aṣāk(a), falammā ra'āhā tahtazzu ka'annahā jānnuw wallā mudbiraw wa lam yu‘aqqib, yā mūsā lā takhaf, innī lā yakhāfu ladayyal-mursalūn(a).

"ඔබේ සැරයටිය බිම දමන්න!" එවිට (එය සර්පයෙකු බවට පත් වූ විට) මූසා එය වේගයෙන් ගමන් කරන සර්පයෙකු මෙන් දුටු විට, ඔහු දිව ගොස් ආපසු හැරී බැලුවේ නැත. බිය නොවන්න! නියත වශයෙන්ම, මා ඉදිරියේ, දූතයින්ට බිය වීමට කිසිවක් නැත.

اِلَّا مَنْ ظَلَمَ ثُمَّ بَدَّلَ حُسْنًاۢ بَعْدَ سُوْۤءٍ فَاِنِّيْ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

illā man ẓalama ṡumma baddala ḥusnam ba‘da sū'in fa innī gafūrur raḥīm(un).

අයහපත් ක්‍රියා කළ අය හැර, පසුව අයහපතට පසු යහපත බවට පත් වූ අය හැර, නියත වශයෙන්ම මම අති ක්ෂමාශීලී, අසමසම කරුණාවන්ත වෙමි.

وَاَدْخِلْ يَدَكَ فِيْ جَيْبِكَ تَخْرُجْ بَيْضَاۤءَ مِنْ غَيْرِ سُوْۤءٍۙ فِيْ تِسْعِ اٰيٰتٍ اِلٰى فِرْعَوْنَ وَقَوْمِهٖۚ اِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمًا فٰسِقِيْنَ

wa adkhil yadaka fī jaibika takhruj baiḍā'a min gairi sū'(in), fī tis‘i āyātin ilā fir‘auna wa qaumih(ī), innahum kānū qauman fāsiqīn(a).

තවද ඔබගේ කමිසයේ ගෙලට ඔබගේ අත දමන්න, එය කිසිදු අඩුපාඩුවකින් තොරව සුදු පැහැයෙන් (දිලිසෙන) පිටතට එනු ඇත. (මෙම ප්‍රාතිහාර්යයන් දෙකෙහි) ෆිර්අවුන් සහ ඔහුගේ ජනතාවට (පැහැදිලි කරනු ලබන) ප්‍රාතිහාර්යයන් නවයක් ඇතුළත් වේ. ඔවුන් සැබවින්ම දුෂ්ට ජනතාවකි. ”

فَلَمَّا جَاۤءَتْهُمْ اٰيٰتُنَا مُبْصِرَةً قَالُوْا هٰذَا سِحْرٌ مُّبِيْنٌ ۚ

falammā jā'athum āyātunā mubṣiratan qālū hāżā siḥrum mubīn(un).

අපගේ පැහැදිලි ප්‍රාතිහාර්යයන් ඔවුන් වෙත පැමිණි විට, “මෙය සැබෑ හූනියමකි” යි ඔවුහු පැවසූහ.

وَجَحَدُوْا بِهَا وَاسْتَيْقَنَتْهَآ اَنْفُسُهُمْ ظُلْمًا وَّعُلُوًّاۗ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِيْنَ ࣖ

wa jaḥadū bihā wastaiqanathā anfusuhum ẓulmaw wa ‘uluwwā(n), fanẓur kaifa kāna ‘āqibatul-mufsidīn(a).

ඔවුන්ගේ සිත් එය (සත්‍යය) විශ්වාස කළද, ඔවුන්ගේ අසාධාරණය සහ අහංකාරය නිසා ඔවුන් එය ප්‍රතික්ෂේප කරති. එබැවින් හානි කරන අයට කුමක් සිදුවේදැයි අවධානය යොමු කරන්න.

وَلَقَدْ اٰتَيْنَا دَاوٗدَ وَسُلَيْمٰنَ عِلْمًاۗ وَقَالَا الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْ فَضَّلَنَا عَلٰى كَثِيْرٍ مِّنْ عِبَادِهِ الْمُؤْمِنِيْنَ

wa laqad ātainā dāwūda wa sulaimāna ‘ilmā(n), wa qālal-ḥamdu lillāhil-lażī faḍḍalanā ‘alā kaṡīrim min ‘ibādihil-mu'minīn(a).

තවද නියත වශයෙන්ම අපි දාවූද් සහ සුලෙයිමාන් යන දෙදෙනාටම දැනුම ලබා දුන්නෙමු. තවද ඔවුන් දෙදෙනාම, “තම විශ්වාසවන්ත වහලුන් බොහෝ දෙනෙකුට වඩා අපව උසස් කළ අල්ලාහ්ටම ප්‍රශංසා වේවා” යි පැවසූහ.

وَوَرِثَ سُلَيْمٰنُ دَاوٗدَ وَقَالَ يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ عُلِّمْنَا مَنْطِقَ الطَّيْرِ وَاُوْتِيْنَا مِنْ كُلِّ شَيْءٍۗ اِنَّ هٰذَا لَهُوَ الْفَضْلُ الْمُبِيْنُ

wa wariṡa sulaimānu dāwūda wa qāla yā ayyuhan-nāsu ‘ullimnā manṭiqaṭ-ṭairi wa ūtīnā min kulli syai'(in), inna hāżā lahuwal-faḍlul-mubīn(u).

සුලෙයිමාන් දාවූද්ට උරුමකම් කීවේය. ඔහු (සුලෙයිමාන්) මෙසේ පැවසීය. “අහෝ ජනයිනි! අපට පක්ෂීන්ගේ භාෂාව උගන්වා ඇත. තවද අපට සෑම දෙයක්ම ලබා දී ඇත. නියත වශයෙන්ම මෙය සැබවින්ම සැබෑ ත්‍යාගයකි.”

وَحُشِرَ لِسُلَيْمٰنَ جُنُوْدُهٗ مِنَ الْجِنِّ وَالْاِنْسِ وَالطَّيْرِ فَهُمْ يُوْزَعُوْنَ

wa ḥusyira lisulaimāna junūduhū minal-jinni wal-insi waṭ-ṭairi fahum yūza‘ūn(a).

තවද සුලෙයිමාන් ජින්වරුන්ගෙන්, මිනිසුන්ගෙන් සහ පක්ෂීන්ගෙන් සමන්විත තම සේනාව රැස් කළේය, ඔවුන් පිළිවෙලට පෙළ ගැසුණි.

حَتّٰىٓ اِذَآ اَتَوْا عَلٰى وَادِ النَّمْلِۙ قَالَتْ نَمْلَةٌ يّٰٓاَيُّهَا النَّمْلُ ادْخُلُوْا مَسٰكِنَكُمْۚ لَا يَحْطِمَنَّكُمْ سُلَيْمٰنُ وَجُنُوْدُهٗۙ وَهُمْ لَا يَشْعُرُوْنَ

Ḥattā iżā atau ‘alā wādin-naml(i), qālat namlatuy yā ayyuhan-namludkhulū masākinakum, lā yaḥṭimannakum sulaimānu wa junūduhū wa hum lā yasy‘urūn(a).

ඔවුන් කුහුඹුවන්ගේ නිම්නය වෙත ළඟා වූ විට, කුහුඹුවෙක් මෙසේ කීවේය: “අහෝ කුහුඹුවනි! සුලෙයිමාන් සහ ඔහුගේ හමුදාව නොදැනුවත්වම ඔබ මතට පා නොතබන පිණිස, ඔබේ කූඩුවලට ඇතුළු වන්න.”

فَتَبَسَّمَ ضَاحِكًا مِّنْ قَوْلِهَا وَقَالَ رَبِّ اَوْزِعْنِيْٓ اَنْ اَشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّتِيْٓ اَنْعَمْتَ عَلَيَّ وَعَلٰى وَالِدَيَّ وَاَنْ اَعْمَلَ صَالِحًا تَرْضٰىهُ وَاَدْخِلْنِيْ بِرَحْمَتِكَ فِيْ عِبَادِكَ الصّٰلِحِيْنَ

fatabassama ḍāḥikam min qaulihā wa qāla rabbi auzi‘nī an asykura ni‘matakal-latī an‘amta ‘alayya wa ‘alā wālidayya wa an a‘mala ṣāliḥan tarḍāhu wa adkhilnī biraḥmatika fī ‘ibādikaṣ-ṣāliḥīn(a).

ඉතින් ඔහු (සුලෙයිමාන්) කුහුඹුවාගේ වචන (ඇසූ) නිසා සිනාසුණේය. තවද ඔහු මෙසේ යාච්ඤා කළේය: "මගේ ස්වාමීනි, ඔබ මට සහ මගේ දෙමාපියන්ට ලබා දී ඇති ඔබේ ආශිර්වාදවලට කෘතඥ වීමටත්, ඔබ අනුමත කරන යහපත් ක්‍රියා කිරීමටත් මට ආශ්වාදයක් ලබා දෙන්න; ඔබේ කරුණාවෙන් මාව ඔබේ දැහැමි සේවකයන් අතරට ඇතුළත් කරන්න."

وَتَفَقَّدَ الطَّيْرَ فَقَالَ مَا لِيَ لَآ اَرَى الْهُدْهُدَۖ اَمْ كَانَ مِنَ الْغَاۤىِٕبِيْنَ

wa tafaqqadaṭ-ṭaira fa qāla mā liya lā aral-hudhud(a), am kāna minal-gā'ibīn(a).

ඔහු කුරුල්ලන් පරීක්ෂා කර, “මට හූපෝව නොපෙනෙන්නේ ඇයි, ඔහු නැති අය අතර සිටීද?” යැයි ඇසීය.

لَاُعَذِّبَنَّهٗ عَذَابًا شَدِيْدًا اَوْ لَاَا۟ذْبَحَنَّهٗٓ اَوْ لَيَأْتِيَنِّيْ بِسُلْطٰنٍ مُّبِيْنٍ

la'u‘ażżibannahū ‘ażāban syadīdan au la'ażbaḥannahū au laya'tiyannī bisulṭānim mubīn(in).

පැහැදිලි හේතුවක් නිසා ඔහු මා වෙත නොපැමිණියේ නම්, මම ඔහුට දැඩි දඬුවමකින් දඬුවම් කරන්නෙමි, නැතහොත් ඔහුව ඝාතනය කරන්නෙමි.”

فَمَكَثَ غَيْرَ بَعِيْدٍ فَقَالَ اَحَطْتُّ بِمَا لَمْ تُحِطْ بِهٖ وَجِئْتُكَ مِنْ سَبَاٍ ۢبِنَبَاٍ يَّقِيْنٍ

famakaṡa gaira ba‘īdin faqāla aḥaṭtu bimā lam tuḥiṭ bihī wa ji'tuka min saba'im binaba'iy yaqīn(in).

ඉතින් වැඩි කල් නොගොස් (හුද් හුද් පැමිණියේය), පසුව ඔහු මෙසේ පැවසීය, “ඔබ තවමත් නොදන්නා දෙයක් මම සොයාගත්තා. මම සබා දේශයේ සිට ඔබ වෙත පැමිණියේ ඒත්තු ගැන්වෙන ආරංචියක් රැගෙනයි.

اِنِّيْ وَجَدْتُّ امْرَاَةً تَمْلِكُهُمْ وَاُوْتِيَتْ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ وَّلَهَا عَرْشٌ عَظِيْمٌ

innī wajattumra'atan tamlikuhum wa ūtiyat min kulli syai'iw wa lahā ‘arsyun ‘aẓīm(un).

නියත වශයෙන්ම මම ඔවුන් කෙරෙහි පාලනය කරන කාන්තාවක් දුටුවෙමි, ඇයට සියල්ල ලබා දී ඇති අතර ඇයට විශාල සිංහාසනයක් තිබුණි.

وَجَدْتُّهَا وَقَوْمَهَا يَسْجُدُوْنَ لِلشَّمْسِ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَزَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطٰنُ اَعْمَالَهُمْ فَصَدَّهُمْ عَنِ السَّبِيْلِ فَهُمْ لَا يَهْتَدُوْنَۙ

wajattuhā wa qaumahā yasjudūna lisy-syamsi min dūnillāhi wa zayyana lahumusy-syaiṭānu a‘mālahum fa ṣaddahum ‘anis-sabīli fahum lā yahtadūn(a).

මම (හූද් කුරුල්ලා) ඔහු සහ ඔහුගේ ජනතාව අල්ලාහ්ට නොව සූර්යයාට නමස්කාර කරනු දුටුවෙමි. තවද ෂෙයිතාන් ඔවුන්ගේ (නරක) ක්‍රියාවන් ඔවුන්ට අලංකාර ලෙස පෙනෙන්ට සැලැස්වූ අතර, එමඟින් ඔවුන් (අල්ලාහ්ගේ) මාර්ගයෙන් වළක්වා ඇත, එබැවින් ඔවුන් මඟ පෙන්වනු නොලැබේ.

اَلَّا يَسْجُدُوْا لِلّٰهِ الَّذِيْ يُخْرِجُ الْخَبْءَ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَيَعْلَمُ مَا تُخْفُوْنَ وَمَا تُعْلِنُوْنَ

allā yasjudū lillāhil-lażī yukhrijul-khab'a fis-samāwāti wal-arḍi wa ya‘lamu mā tukhfūna wa mā tu‘linūn(a).

ඔවුන් (තවද) අහස්හි හා පොළොවෙහි සැඟවුණු දේ එළිදරව් කරන, ඔබ සඟවන දේ සහ ඔබ හෙළි කරන දේ දන්නා අල්ලාහ්ට නමස්කාර නොකරති.

اَللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۙ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيْمِ ۩

allāhu lā ilāha illā huwa rabbul-‘arsyil-‘aẓīm(i).

අල්ලාහ්, ඔහු හැර වෙනත් දෙවියෙකු නැත, ඔහු ශ්‍රේෂ්ඨ සිංහාසනය ඇති ස්වාමියාය.”

۞ قَالَ سَنَنْظُرُ اَصَدَقْتَ اَمْ كُنْتَ مِنَ الْكٰذِبِيْنَ

qāla sananẓuru aṣadaqta am kunta minal-kāżibīn(a).

ඔහු (සුලෙයිමාන්) මෙසේ පැවසීය: “ඔබ සත්‍යවාදීද නැතහොත් ඔබ බොරු කියන්නන්ගෙන් කෙනෙකුද යන්න අපි බලමු.

اِذْهَبْ بِّكِتٰبِيْ هٰذَا فَاَلْقِهْ اِلَيْهِمْ ثُمَّ تَوَلَّ عَنْهُمْ فَانْظُرْ مَاذَا يَرْجِعُوْنَ

iżhab bikitābī hāżā fa alqih ilaihim ṡumma tawalla ‘anhum fanẓur māżā yarji‘ūn(a).

මගේ මේ ලිපිය (රැගෙන) යන්න, පසුව එය ඔවුන් මත තබන්න, පසුව ඔවුන්ගෙන් ඈත් වී ඔවුන් පවසන දේට අවධානය යොමු කරන්න.

قَالَتْ يٰٓاَيُّهَا الْمَلَؤُا اِنِّيْٓ اُلْقِيَ اِلَيَّ كِتٰبٌ كَرِيْمٌ

qālat yā ayyuhal-mala'u innī ulqiya ilayya kitābun karīm(un).

ඔහු (බල්කයිස්) මෙසේ පැවසීය, “අහෝ ගරුතරතුමනි! නියත වශයෙන්ම මට උතුම් ලිපියක් එවා ඇත.”

اِنَّهٗ مِنْ سُلَيْمٰنَ وَاِنَّهٗ بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيْمِ ۙ

innahū min sulaimāna wa innahū bismillāhir-raḥmānir-raḥīm(i).

නියත වශයෙන්ම (එම ලිපිය) සුලෙයිමාන් තුමාගෙන් ලැබුණු අතර එහි මෙසේ සඳහන් විය. "අති කරුණාවන්ත, අසමසම දයාබර අල්ලාහ්ගේ නාමයෙන්,

اَلَّا تَعْلُوْا عَلَيَّ وَأْتُوْنِيْ مُسْلِمِيْنَ ࣖ

allā ta‘lū ‘alayya wa'tūnī muslimīn(a).

මා කෙරෙහි අහංකාර ලෙස ක්‍රියා නොකරන්න, යටත් වූවන් ලෙස මා වෙත එන්න."

قَالَتْ يٰٓاَيُّهَا الْمَلَؤُا اَفْتُوْنِيْ فِيْٓ اَمْرِيْۚ مَا كُنْتُ قَاطِعَةً اَمْرًا حَتّٰى تَشْهَدُوْنِ

qālat yā ayyuhal-mala'u aftūnī fī amrī, mā kuntu qāṭi‘atan amran ḥattā tasyhadūn(i).

ඔහු (බල්කයිස්) මෙසේ පැවසීය, “අහෝ ගරුතරතුමනි! (මෙම) කාරණයේදී මට සලකා බලන්න. ඔබ (මගේ) සභාවට පැමිණීමට පෙර මම කිසි විටෙකත් කාරණයක් තීරණය නොකරමි.”

قَالُوْا نَحْنُ اُولُوْا قُوَّةٍ وَّاُولُوْا بَأْسٍ شَدِيْدٍ ەۙ وَّالْاَمْرُ اِلَيْكِ فَانْظُرِيْ مَاذَا تَأْمُرِيْنَ

qālū naḥnu ulū quwwatiw wa ulū ba'sin syadīd(in), wal-amru ilaiki fanẓurī māżā ta'murīn(a).

ඔවුන් පිළිතුරු දුන්නේ, “(සටන් කිරීමට) අපට විශාල ශක්තියක් සහ ධෛර්යයක් ඇත, නමුත් තීරණය ඔබ සතුය; එබැවින් ඔබ අණ කරන දේ සලකා බලන්න.”

قَالَتْ اِنَّ الْمُلُوْكَ اِذَا دَخَلُوْا قَرْيَةً اَفْسَدُوْهَا وَجَعَلُوْٓا اَعِزَّةَ اَهْلِهَآ اَذِلَّةً ۚوَكَذٰلِكَ يَفْعَلُوْنَ

qālat innal-mulūka iżā dakhalū qaryatan afsadūhā wa ja‘alū a‘izzata ahlihā ażillah(tan), wa każālika yaf‘alūn(a).

ඔහු (බල්කිස්) මෙසේ පැවසීය, “ඇත්ත වශයෙන්ම, රජවරුන් රටක් යටත් කරගත් විට, ඔවුන් නිසැකවම එය විනාශ කර, එහි උතුම් වැසියන් නින්දාවට පත් කරනු ඇත; ඔවුන් කරන්නේ එයයි.

وَاِنِّيْ مُرْسِلَةٌ اِلَيْهِمْ بِهَدِيَّةٍ فَنٰظِرَةٌ ۢبِمَ يَرْجِعُ الْمُرْسَلُوْنَ

wa innī mursilatun ilaihim bihadiyyatin fanāẓiratun bima yarji‘ul-mursalūn(a).

තවද, නියත වශයෙන්ම මම ඔවුන් වෙත තෑගි (ගෙන එන) පණිවිඩකරුවන් යවන්නෙමි, තවද පණිවිඩකරුවන් ආපසු ගෙන එන දේ (මම) බලා සිටිමි.

فَلَمَّا جَاۤءَ سُلَيْمٰنَ قَالَ اَتُمِدُّوْنَنِ بِمَالٍ فَمَآ اٰتٰىنِ َۧ اللّٰهُ خَيْرٌ مِّمَّآ اٰتٰىكُمْۚ بَلْ اَنْتُمْ بِهَدِيَّتِكُمْ تَفْرَحُوْنَ

falammā jā'a sulaimāna qāla atumiddūnani bimālin famā ātāniyallāhu khairum mimmā ātākum, bal antum bihadiyyatikum tafraḥūn(a).

(දූතයින්) සුලෙයිමාන් වෙත පැමිණි විට, ඔහු (සුලෙයිමාන්) මෙසේ කීවේය: “ඔබ මට ධනය ලබා දෙනවාද? අල්ලාහ් මට ලබා දුන් දේ අල්ලාහ් ඔබට ලබා දුන් දේට වඩා හොඳය. නමුත් ඔබ ඔබේ දීමනාව ගැන ආඩම්බර වෙනවා.

اِرْجِعْ اِلَيْهِمْ فَلَنَأْتِيَنَّهُمْ بِجُنُوْدٍ لَّا قِبَلَ لَهُمْ بِهَا وَلَنُخْرِجَنَّهُمْ مِّنْهَآ اَذِلَّةً وَّهُمْ صٰغِرُوْنَ

irji‘ ilaihim falana'tiyannahum bijunūdil lā qibala lahum bihā wa lanukhrijannahum minhā ażillataw wa hum ṣāgirūn(a).

ඔවුන් වෙත ආපසු එන්න! නියත වශයෙන්ම අපි ඔවුන්ට විරුද්ධ විය නොහැකි හමුදාවක් සමඟ ඔවුන් වෙත පැමිණ, නින්දාවට පත් වූවන් ලෙස අපි ඔවුන්ව එම භූමියෙන් (සබා) පලවා හරින්නෙමු. එවිට ඔවුන් නින්දාවට පත් වූවන් ලෙස (වහලුන්) වනු ඇත.

قَالَ يٰٓاَيُّهَا الْمَلَؤُا اَيُّكُمْ يَأْتِيْنِيْ بِعَرْشِهَا قَبْلَ اَنْ يَّأْتُوْنِيْ مُسْلِمِيْنَ

qāla yā ayyuhal-mala'u ayyukum ya'tīnī bi‘arsyihā qabla ay ya'tūnī muslimīn(a).

ඔහු (සුලෙයිමාන්) මෙසේ කීවේය. “අහෝ කුමාරවරුනි! ඔවුන් මා වෙත පැමිණ යටත් වීමට පෙර තම සිංහාසනය මා වෙත ගෙන ඒමට ඔබ අතරින් කවරෙකුට හැකියාව තිබේද?”

قَالَ عِفْرِيْتٌ مِّنَ الْجِنِّ اَنَا۠ اٰتِيْكَ بِهٖ قَبْلَ اَنْ تَقُوْمَ مِنْ مَّقَامِكَۚ وَاِنِّيْ عَلَيْهِ لَقَوِيٌّ اَمِيْنٌ

qāla ‘ifrītum minal-jinni ana atīka bihī qabla an taqūma mim maqāmik(a), wa innī ‘alaihi laqawiyyun amīn(un).

ජින්වරුන්ගේ ඉෆ්රිත් මෙසේ පැවසීය, "ඔබ ඔබේ අසුනෙන් නැගිටීමට පෙර මම එය ඔබට ගෙන එන්නෙමි; ඇත්ත වශයෙන්ම, මම එය කිරීමට තරම් ශක්තිමත් සහ විශ්වාස කළ හැකි ය."

قَالَ الَّذِيْ عِنْدَهٗ عِلْمٌ مِّنَ الْكِتٰبِ اَنَا۠ اٰتِيْكَ بِهٖ قَبْلَ اَنْ يَّرْتَدَّ اِلَيْكَ طَرْفُكَۗ فَلَمَّا رَاٰهُ مُسْتَقِرًّا عِنْدَهٗ قَالَ هٰذَا مِنْ فَضْلِ رَبِّيْۗ لِيَبْلُوَنِيْٓ ءَاَشْكُرُ اَمْ اَكْفُرُۗ وَمَنْ شَكَرَ فَاِنَّمَا يَشْكُرُ لِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ كَفَرَ فَاِنَّ رَبِّيْ غَنِيٌّ كَرِيْمٌ

qālal-lażī ‘indahū ‘ilmum minal-kitābi ana ātīka bihī qabla ay yartadda ilaika ṭarfuk(a), falammā ra'āhu mustaqirran ‘indahū qāla hāżā min faḍli rabbī, liyabluwanī a'asykuru am akfur(u), wa man syakara fa'innamā yasykuru linafsih(ī), wa man kafara fa'inna rabbī ganiyyun karīm(un).

"ඔබේ ඇස් ඇසිපිය හෙළීමට පෙර මම ඔබට සිංහාසනය ගෙන එන්නෙමි" යනුවෙන් ග්‍රන්ථයෙන් දැනුමක් තිබූ අයෙක් පැවසීය. ඔහු (සුලෙයිමාන්) තමා ඉදිරිපිට සිංහාසනය දුටු විට, "මෙය මගේ දෙවියන්ගේ කරුණාවෙන් එකකි, මම ඔහුට කෘතඥ වෙනවාද නැතහොත් ප්‍රතික්ෂේප කරනවාද යන්න පරීක්ෂා කිරීමට. කවුරුන් කෘතඥ වෙනවාද, ඔහු සැබවින්ම ඔහුගේම (යහපතට) කෘතඥ වෙනවා. කවුරුන් ප්‍රතික්ෂේප කරනවාද, නියත වශයෙන්ම මගේ දෙවියන් ඉතාමත් ධනවත්, කීර්තිමත්."

قَالَ نَكِّرُوْا لَهَا عَرْشَهَا نَنْظُرْ اَتَهْتَدِيْٓ اَمْ تَكُوْنُ مِنَ الَّذِيْنَ لَا يَهْتَدُوْنَ

qāla nakkirū lahā ‘arsyahā nanẓur atahtadī am takūnu minal-lażīna lā yahtadūn(a).

ඔහු (සුලෙයිමාන්) මෙසේ පැවසීය, “ඇගේ සිංහාසනය ඇයට වෙනස් කරන්න; ඇය (බල්කිස්) එය හඳුනා ගන්නේද නැතහොත් තවදුරටත් හඳුනා නොගන්නේදැයි අපි බලමු.”

فَلَمَّا جَاۤءَتْ قِيْلَ اَهٰكَذَا عَرْشُكِۗ قَالَتْ كَاَنَّهٗ هُوَۚ وَاُوْتِيْنَا الْعِلْمَ مِنْ قَبْلِهَا وَكُنَّا مُسْلِمِيْنَ

falammā jā'at qīla ahakażā ‘arsyuk(i), qālat ka'annahū huw(a), wa ūtīnal-‘ilma min qablihā wa kunnā muslimīn(a).

ඔහු (බල්කයිස්) පැමිණි විට, "මෙය ඔබගේ සිංහාසනය වැනිද?" යනුවෙන් විමසන ලදී. ඔහු (බල්කයිස්) පිළිතුරු දුන්නේය. "ඒ ඔහු මෙන්ය." (තවද ඔහු බල්කයිස් පැවසුවේ, "අපට පෙර දැනුම ලබා දී ඇත, අපි (අල්ලාහ්ට) යටත් වන්නන් වෙමු" යනුවෙනි.

وَصَدَّهَا مَا كَانَتْ تَّعْبُدُ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗاِنَّهَا كَانَتْ مِنْ قَوْمٍ كٰفِرِيْنَ

wa ṣaddahā mā kānat ta‘budu min dūnillāh(i), innahā kānat min qaumin kāfirīn(a).

අල්ලාහ් හැර වෙනත් අයට නමස්කාර කිරීමේ ඔහුගේ පුරුද්ද ඔහුට (ඉස්ලාමය බිහි කිරීමෙන්) වැළැක්වීය. ඇත්ත වශයෙන්ම ඔහු (බල්කිස්) කලින් ප්‍රතික්ෂේප කරන්නන්ගෙන් කෙනෙකි.

قِيْلَ لَهَا ادْخُلِى الصَّرْحَۚ فَلَمَّا رَاَتْهُ حَسِبَتْهُ لُجَّةً وَّكَشَفَتْ عَنْ سَاقَيْهَاۗ قَالَ اِنَّهٗ صَرْحٌ مُّمَرَّدٌ مِّنْ قَوَارِيْرَ ەۗ قَالَتْ رَبِّ اِنِّيْ ظَلَمْتُ نَفْسِيْ وَاَسْلَمْتُ مَعَ سُلَيْمٰنَ لِلّٰهِ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ࣖ

qīla lahadkhuliṣ-ṣarḥ(a), falammā ra'athu ḥasibathu lujjataw wa kasyafat ‘an sāqaihā, qāla innahū ṣarḥum mumarradum min qawārīr(a), qālat rabbi innī ẓalamtu nafsī wa aslamtu ma‘a sulaimāna lillāhi rabbil-‘ālamīn(a).

"මාලිගාවට ඇතුළු වන්න" යනුවෙන් ඔහුට (බල්කයිස්) කියනු ලැබීය. එබැවින් ඔහු (මාලිගාවේ බිම) දුටු විට, එය විශාල ජල පොකුණක් යැයි සිතා, ඔහුගේ පැටවුන් දෙදෙනාගේ හිස් ආවරණය කළේය. ඔහු (සුලෙයිමාන්) මෙසේ පැවසීය, "නියත වශයෙන්ම මෙය වීදුරුවලින් ආවරණය වූ මාලිගාවේ බිම පමණි." ඔහු (බල්කයිස්) මෙසේ පැවසීය, "මගේ ස්වාමීනි, නියත වශයෙන්ම මම මටම අපරාධ කර ගත්තෙමි. මම සලමොන් සමඟ සියලු ලෝකවල ස්වාමියා වන අල්ලාහ්ට යටත් වෙමි."

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَآ اِلٰى ثَمُوْدَ اَخَاهُمْ صٰلِحًا اَنِ اعْبُدُوا اللّٰهَ فَاِذَا هُمْ فَرِيْقٰنِ يَخْتَصِمُوْنَ

wa laqad arsalnā ilā ṡamūda akhāhum ṣāliḥan ani‘budullāha fa'iżā hum farīqāni yakhtaṣimūn(a).

තවද, නියත වශයෙන්ම අපි සමූද් ජනයා වෙත ඔවුන්ගේ සහෝදර සාලිහ්ව (එව්වෙමු) (ඔහු) “අල්ලාහ්ට නමස්කාර කරන්න!” කියා කෑ ගැසුවේය. නමුත් හදිසියේම ඔවුන් සතුරු කණ්ඩායම් දෙකක් බවට පත් විය.

قَالَ يٰقَوْمِ لِمَ تَسْتَعْجِلُوْنَ بِالسَّيِّئَةِ قَبْلَ الْحَسَنَةِۚ لَوْلَا تَسْتَغْفِرُوْنَ اللّٰهَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَ

qāla yā qaumi lima tasta‘jilūna bis-sayyi'ati qablal-ḥasanah(ti), lau lā tastagfirūnallāha la‘allakum turḥamūn(a).

ඔහු (සාලේ) මෙසේ කීවේය, “මගේ ජනයිනි! යහපත ඉල්ලා සිටීමට පෙර නපුර ඉක්මන් කරන ලෙස ඔබ ඉල්ලා සිටින්නේ ඇයි? ඔබට කරුණාව ලැබෙන පරිදි ඔබ අල්ලාහ්ගෙන් සමාව අයදින්නේ නැත්තේ ඇයි?”

قَالُوا اطَّيَّرْنَا بِكَ وَبِمَنْ مَّعَكَۗ قَالَ طٰۤىِٕرُكُمْ عِنْدَ اللّٰهِ بَلْ اَنْتُمْ قَوْمٌ تُفْتَنُوْنَ

qāluṭ ṭayyarnā bika wa bimam ma‘ak(a), qāla ṭā'irukum ‘indallāhi bal antum qaumun tuftanūn(a).

"ඔබ සහ ඔබ සමඟ සිටින ජනතාව නිසා අපට නරක ඉරණමක් අත්විය." ඔවුන් පිළිතුරු දුන්හ. ඔහු (සාලේ) මෙසේ පැවසීය. "ඔබේ ඉරණම අල්ලාහ් සමඟයි (අපි හේතුව නොවේ), නමුත් ඔබ පරීක්ෂාවට ලක්වන ජනතාවකි."

وَكَانَ فِى الْمَدِيْنَةِ تِسْعَةُ رَهْطٍ يُّفْسِدُوْنَ فِى الْاَرْضِ وَلَا يُصْلِحُوْنَ

wa kāna fil-madīnati tis‘atu rahṭiy yufsidūna fil-arḍi wa lā yuṣliḥūn(a).

තවද එම නගරයේ භූමියෙහි කලහකම් කළ මිනිසුන් නව දෙනෙක් සිටියහ, නමුත් ඔවුන් වන්දි නොගෙවූහ.

قَالُوْا تَقَاسَمُوْا بِاللّٰهِ لَنُبَيِّتَنَّهٗ وَاَهْلَهٗ ثُمَّ لَنَقُوْلَنَّ لِوَلِيِّهٖ مَا شَهِدْنَا مَهْلِكَ اَهْلِهٖ وَاِنَّا لَصٰدِقُوْنَ

qālū taqāsamū billāhi lanubayyitannahū wa ahlahū ṡumma lanaqūlanna liwaliyyihī mā syahidnā mahlika ahlihī wa innā laṣādiqūn(a).

“අපි ඔහුට සහ ඔහුගේ පවුලේ අයට රාත්‍රියේදී පහර දෙන බවට අල්ලාහ් මත දිවුරන්න, ඉන්පසු ඔහුගේ පවුලේ විනාශය අපි දුටුවේ නැති බවත්, අපි සත්‍යවාදීන් බවත් ඔහුගේ උරුමක්කාරයින්ට කියන්නෙමු” යැයි ඔවුහු පැවසූහ.

وَمَكَرُوْا مَكْرًا وَّمَكَرْنَا مَكْرًا وَّهُمْ لَا يَشْعُرُوْنَ

wa makarū makraw wa makarnā makraw wa hum lā yasy‘urūn(a).

තවද ඔවුන් කුමන්ත්‍රණයක් සැලසුම් කළෝය, ඔවුන් නොදැන සිටියද අපි කුමන්ත්‍රණයක් සැලසුම් කළෙමු.

فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ مَكْرِهِمْ اَنَّا دَمَّرْنٰهُمْ وَقَوْمَهُمْ اَجْمَعِيْنَ

fanẓur kaifa kāna ‘āqibatu makrihim annā dammarnāhum wa qaumahum ajma‘īn(a).

එබැවින් ඔවුන්ගේ කුමන්ත්‍රණයේ ප්‍රතිඵලය කුමක් වීදැයි බලන්න. අපි ඔවුන් සහ ඔවුන්ගේ ජනතාව සියල්ලන්ම විනාශ කළෙමු.

فَتِلْكَ بُيُوْتُهُمْ خَاوِيَةً ۢبِمَا ظَلَمُوْاۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لِّقَوْمٍ يَّعْلَمُوْنَ

fatilka buyūtuhum khāwiyatam bimā ẓalamū, inna fī żālika la'āyatal liqaumiy ya‘lamūn(a).

එබැවින් ඔවුන්ගේ අපරාධ හේතුවෙන් ඔවුන්ගේ නිවාස කඩා වැටුණි. නියත වශයෙන්ම එහි දැනුමැති ජනතාවට ලකුණක් ඇත.

وَاَنْجَيْنَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَكَانُوْا يَتَّقُوْنَ

wa anjainal-lażīna āmanū wa kānū yattaqūn(a).

තවද විශ්වාස කර, ඔවුන් සැමවිටම භක්තිමත්ව සිටින අයව අපි බේරා ගනිමු.

وَلُوْطًا اِذْ قَالَ لِقَوْمِهٖٓ اَتَأْتُوْنَ الْفَاحِشَةَ وَاَنْتُمْ تُبْصِرُوْنَ

wa lūṭan iż qāla liqaumihī ata'tūnal-fāḥisyata wa antum tubṣirūn(a).

තවද (ලූත්ගේ කතාව මතක තබා ගන්න) ඔහු තම ජනතාවට, “(අනාචාර ක්‍රියාවන්හි පිළිකුල් සහගත බව) ඔබ දුටුවද, ඔබලා ෆාහිසියා (පිළිකුල් සහගත) ක්‍රියාවන් කරන්නේ ඇයි?” යි පැවසූ විට.

اَىِٕنَّكُمْ لَتَأْتُوْنَ الرِّجَالَ شَهْوَةً مِّنْ دُوْنِ النِّسَاۤءِ ۗبَلْ اَنْتُمْ قَوْمٌ تَجْهَلُوْنَ

a'innakum lata'tūnar-rijāla syahwatam min dūnin-nisā'(i), bal antum qaumun tajhalūn(a).

ඔබ කාන්තාවන් වෙත නොගොස්, ඔබේ ආශාවන් ඉටු කර ගැනීම සඳහා පිරිමින් වෙත ළඟා වන්නේ ඇයි? නියත වශයෙන්ම ඔබ (ඔබේ ක්‍රියාවන්ගේ ප්‍රතිවිපාක) නොදන්නා ජනතාවකි.

۞ فَمَا كَانَ جَوَابَ قَوْمِهٖٓ اِلَّآ اَنْ قَالُوْٓا اَخْرِجُوْٓا اٰلَ لُوْطٍ مِّنْ قَرْيَتِكُمْۙ اِنَّهُمْ اُنَاسٌ يَّتَطَهَّرُوْنَ

famā kāna jawāba qaumihī illā an qālū akhrijū āla lūṭim min qaryatikum, innahum unāsuy yataṭahharūn(a).

ඔහුගේ ජනයාගේ පිළිතුර වූයේ, “ලූත් සහ ඔහුගේ පවුලේ අයව ඔබගේ දේශයෙන් පිටුවහල් කරනු. නියත වශයෙන්ම ඔවුන් (තමන්) ශුද්ධ වූ ජනතාවයි” යන්නයි.

فَاَنْجَيْنٰهُ وَاَهْلَهٗٓ اِلَّا امْرَاَتَهٗ قَدَّرْنٰهَا مِنَ الْغٰبِرِيْنَ

fa'anjaināhu wa ahlahū illamra'atahū qaddarnāhā minal-gābirīn(a).

එබැවින් අපි ඔහු හා ඔහුගේ පවුලේ අය බේරා ගත්තෙමු. ඔහුගේ බිරිඳ හැර. ඔහු (විනාශ වූවන් අතර) සිටින බව අපි තීරණය කර ඇත්තෙමු.

وَاَمْطَرْنَا عَلَيْهِمْ مَّطَرًاۚ فَسَاۤءَ مَطَرُ الْمُنْذَرِيْنَ ࣖ

wa amṭarnā ‘alaihim maṭarā(n), fasā'a maṭarul-munżarīn(a).

තවද අපි ඔවුන් මත (ගල්) වැසි වැස්සුවෙමු. එබැවින් (එය නොසලකා හැර) අවවාද කරනු ලැබූ අය මත (එය) ඇද හැළුණු වර්ෂාව ඉතා නපුරු විය.

قُلِ الْحَمْدُ لِلّٰهِ وَسَلٰمٌ عَلٰى عِبَادِهِ الَّذِيْنَ اصْطَفٰىۗ ءٰۤاللّٰهُ خَيْرٌ اَمَّا يُشْرِكُوْنَ ۔

qulil-ḥamdu lillāhi wa salāmun ‘alā ‘ibādihil-lażīnaṣṭafā, āllāhu khairun ammā yusyrikūn(a).

(මුහම්මද් තුමාණෙනි,) ඔබ මෙසේ පවසනු: “අල්ලාහ්ට ප්‍රශංසා වේවා! ඔහු තෝරා ගත් ඔහුගේ වහලුන්ට සාමය වේවා! අල්ලාහ් වඩා හොඳද නැතහොත් ඔවුන් (ඔහුට) සමාන කරන දේද?”

اَمَّنْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَاَنْزَلَ لَكُمْ مِّنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَاَنْۢبَتْنَا بِهٖ حَدَاۤىِٕقَ ذَاتَ بَهْجَةٍۚ مَا كَانَ لَكُمْ اَنْ تُنْۢبِتُوْا شَجَرَهَاۗ ءَاِلٰهٌ مَّعَ اللّٰهِ ۗبَلْ هُمْ قَوْمٌ يَّعْدِلُوْنَ ۗ

am man khalaqas-samāwāti wal-arḍa wa anzala minas-samā'i mā'an fa ambatnā bihī ḥadā'iqa żāta bahjah(tin), mā kāna lakum an tumbitū syajarahā, a'ilāhum ma‘allāh(i), bal hum qaumuy ya‘dilūn(a).

ඔහු (අල්ලාහ්) අහස් හා පොළොව නිර්මාණය කර ඔබ වෙනුවෙන් අහසින් ජලය පහළ කළේ නැද්ද? එමගින් අපි අලංකාර අලංකාර උද්‍යාන වගා කළෙමුද? ඔබට එහි ගස් වගා කළ නොහැක. අල්ලාහ් හැර වෙනත් දෙවියෙකු සිටීද? එසේ නොව, ඔවුන් (සත්‍යයෙන්) බැහැර වූවන්ය.

اَمَّنْ جَعَلَ الْاَرْضَ قَرَارًا وَّجَعَلَ خِلٰلَهَآ اَنْهٰرًا وَّجَعَلَ لَهَا رَوَاسِيَ وَجَعَلَ بَيْنَ الْبَحْرَيْنِ حَاجِزًاۗ ءَاِلٰهٌ مَّعَ اللّٰهِ ۗبَلْ اَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ ۗ

am man ja‘alal-arḍa qarāraw wa ja‘ala khilālahā anhāraw wa ja‘ala lahā rawāsiya wa ja‘ala bainal-baḥraini ḥājizā(n), a'ilāhum ma‘allāh(i), bal akṡaruhum lā ya‘lamūn(a).

ඔහු (අල්ලාහ්) නොවේද, පොළොව වාසස්ථානයක් ලෙස නිර්මාණය කළේද, ඒ මැද ගංගා ඇති කළේද, එය ශක්තිමත් කිරීම සඳහා කඳු ඇති කළේද, මුහුදු දෙක අතර වෙන් කිරීමක් ඇති කළේද? අල්ලාහ් හැර වෙනත් දෙවියෙකු සිටීද? ඔවුන්ගෙන් බොහෝ දෙනෙක් එය නොදනිති.

اَمَّنْ يُّجِيْبُ الْمُضْطَرَّ اِذَا دَعَاهُ وَيَكْشِفُ السُّوْۤءَ وَيَجْعَلُكُمْ خُلَفَاۤءَ الْاَرْضِۗ ءَاِلٰهٌ مَّعَ اللّٰهِ ۗقَلِيْلًا مَّا تَذَكَّرُوْنَۗ

am may yujībul-muḍṭarra iżā da‘āhu wa yaksyifus-sū'a wa yaj‘alukum khulafā'a fil-arḍ(i), a'ilāhum ma‘allāh(i), qalīlam mā tażakkarūn(a).

කරදරයට පත් වූවන් තමන් වෙත යාච්ඤා කරන විට (ඔවුන්ගේ යාච්ඤාව) පිළිගන්නේ ඔහු නොවේද? (ඔහු) දුක ඉවත් කර ඔබව පොළොවේ කලීෆ්වරුන් (නායකයින්) කරන්නේද? අල්ලාහ් හැර (වෙනත්) දෙවියෙකු සිටීද? ඔබ (අල්ලාහ්ගේ) කරුණාවන් ඉතා ස්වල්පයක් පමණක් සිහිපත් කරන්නෙහිය.

اَمَّنْ يَّهْدِيْكُمْ فِيْ ظُلُمٰتِ الْبَرِّ وَالْبَحْرِ وَمَنْ يُّرْسِلُ الرِّيٰحَ بُشْرًاۢ بَيْنَ يَدَيْ رَحْمَتِهٖۗ ءَاِلٰهٌ مَّعَ اللّٰهِ ۗتَعٰلَى اللّٰهُ عَمَّا يُشْرِكُوْنَ

am may yahdīkum fī ẓulumātil-barri wal-baḥri wa may yursilur-riyāḥa busyram baina yadai raḥmatih(ī), a'ilāhum ma‘allāh(i), ta‘ālallāhu ‘ammā yusyrikūn(a).

ගොඩබිම සහ මුහුදේ අන්ධකාරයන්හි ඔබට මඟ පෙන්වන්නේ ඔහු නොවේද? ඔහුගේ කරුණාව (පැමිණීමට) පෙර ශුභාරංචියක් ලෙස සුළඟ යවන්නේ ඔහු නොවේද? අල්ලාහ් හැර (වෙනත්) දෙවියෙකු සිටීද? ඔවුන් එකිනෙකා සමඟ ආදේශ කරන දේ නිසා අල්ලාහ් උසස් වේ.

اَمَّنْ يَّبْدَؤُا الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيْدُهٗ وَمَنْ يَّرْزُقُكُمْ مِّنَ السَّمَاۤءِ وَالْاَرْضِۗ ءَاِلٰهٌ مَّعَ اللّٰهِ ۗقُلْ هَاتُوْا بُرْهَانَكُمْ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

am may yabda'ul-khalqa ṡumma yu‘īduhū wa may yarzuqukum minas-samā'i wal-arḍ(i), a'ilāhum ma‘allāh(i), qul hātū burhānakum in kuntum ṣādiqīn(a).

ඔහු (අල්ලාහ්) මුල සිටම (සත්ත්ව) නිර්මාණය කර, පසුව එය නැවත නැවතත් (නැවතත්) ඔබට අහසින් හා පොළොවෙන් පෝෂණය ලබා දෙන්නේ නැද්ද? අල්ලාහ් හැර (වෙනත්) දෙවියෙකු සිටීද? “ඔබ සත්‍යවාදී නම්, ඔබේ සත්‍යය පිළිබඳ සාක්ෂි ඉදිරිපත් කරන්න” යැයි පවසන්න.

قُلْ لَّا يَعْلَمُ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ الْغَيْبَ اِلَّا اللّٰهُ ۗوَمَا يَشْعُرُوْنَ اَيَّانَ يُبْعَثُوْنَ

qul lā ya‘lamu man fis-samāwāti wal-arḍil gaiba illallāh(u), wa mā yasy‘urūna ayyāna yub‘aṡūn(a).

(ඕ මුහම්මද්) මෙසේ පවසනු: “අල්ලාහ් හැර අහස්හි හෝ පොළොවෙහි කිසිවෙකු ගුප්ත දේ දන්නේ නැත. ඔවුන් කවදා නැවත නැඟිටුවනු ලබන්නේ දැයි ඔවුහු නොදනිති.”

بَلِ ادّٰرَكَ عِلْمُهُمْ فِى الْاٰخِرَةِۗ بَلْ هُمْ فِيْ شَكٍّ مِّنْهَاۗ بَلْ هُمْ مِّنْهَا عَمُوْنَ ࣖ

balid dāraka ‘ilmuhum fil-ākhirah(ti), bal hum fī syakkim minhā, bal hum minhā ‘amūn(a).

පරලොව පිළිබඳ ඔවුන්ගේ දැනුම පවා (එතැනට) ළඟා නොවේ. ඇත්ත වශයෙන්ම, ඔවුන් ඒ ගැන සැකයෙන් සිටිති. ඇත්ත වශයෙන්ම, ඔවුන් ඒ ගැන අන්ධයි.

وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا ءَاِذَا كُنَّا تُرٰبًا وَّاٰبَاۤؤُنَآ اَىِٕنَّا لَمُخْرَجُوْنَ

wa qālal-lażīna kafarū a'iżā kunnā turābaw wa ābā'unā a'innā lamukhrajūn(a).

තවද ප්‍රතික්ෂේප කරන්නෝ මෙසේ පවසති: “අපි පොළොව බවට පත් වූ පසු සහ අපගේ මුතුන් මිත්තන් වූ පසු, අපි (සොහොන් වලින්) පිටතට ගෙන එනු ලබන බව සත්‍යයක්ද?”

لَقَدْ وُعِدْنَا هٰذَا نَحْنُ وَاٰبَاۤؤُنَا مِنْ قَبْلُۙ اِنْ هٰذَآ اِلَّآ اَسَاطِيْرُ الْاَوَّلِيْنَ

laqad wu‘idnā hāżā naḥnu wa ābā'unā min qabl(u), in hāżā illā asāṭīrul-awwalīn(a).

පුරාණ කාලයේ සිටම අපට සහ අපගේ මුතුන් මිත්තන්ට මෙම (නැවත නැඟිටීමේ දිනය) පිළිබඳ තර්ජනය එල්ල වී ඇත. ඇත්ත වශයෙන්ම, මෙය පුරාණ ජනයාගෙන් පැමිණි සුරංගනා කතාවක් පමණි.

قُلْ سِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ فَانْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُجْرِمِيْنَ

qul sīrū fil-arḍi fanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-mujrimīn(a).

(මුහම්මද් තුමාණෙනි,) ඔබ මෙසේ පවසන්න: “පොළොවේ ඇවිදින්න, පසුව පව්කාරයන්ගේ අවසානය කුමක්දැයි බලන්න.

وَلَا تَحْزَنْ عَلَيْهِمْ وَلَا تَكُنْ فِيْ ضَيْقٍ مِّمَّا يَمْكُرُوْنَ

wa lā taḥzan ‘alaihim wa lā takun fī ḍaiqim mimmā yamkurūn(a).

ඔවුන් ගැන දුක් නොවන්න, ඔවුන්ගේ රැවටිලිකාර උත්සාහයන් නිසා (ඔබේ පපුව) පටු නොවනු ඇත.

وَيَقُوْلُوْنَ مَتٰى هٰذَا الْوَعْدُ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

wa yaqūlūna matā hāżal-wa‘du in kuntum ṣādiqīn(a).

තවද ඔවුහු (ප්‍රතික්ෂේප කරන්නන්) “ඔබ සත්‍යවාදීන් නම්, (දඬුවම්) පොරොන්දුව කවදා පැමිණේදැයි” විමසති.

قُلْ عَسٰٓى اَنْ يَّكُوْنَ رَدِفَ لَكُمْ بَعْضُ الَّذِيْ تَسْتَعْجِلُوْنَ

qul ‘asā ay yakūna radifa lakum ba‘ḍul-lażī tasta‘jilūn(a).

“ඔබ ඉක්මන් කළ දෙයින් සමහරක් ඔබ වෙත පැමිණෙන්නට ආසන්නයි” (මුහම්මද්) ඔබ පවසනු.

وَاِنَّ رَبَّكَ لَذُوْ فَضْلٍ عَلَى النَّاسِ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَشْكُرُوْنَ

wa inna rabbaka lażū faḍlin ‘alan-nāsi wa lākinna akṡarahum lā yasykurūn(a).

තවද නියත වශයෙන්ම ඔබගේ ස්වාමියා මිනිසුන්ට (ඔහු ලබා දුන්) දීමනා ඇත. නමුත් ඔවුන්ගෙන් බොහෝ දෙනෙක් (ඔහුට) කෘතඥ නොවෙති.

وَاِنَّ رَبَّكَ لَيَعْلَمُ مَا تُكِنُّ صُدُوْرُهُمْ وَمَا يُعْلِنُوْنَ

wa inna rabbaka laya‘lamu mā tukinnu ṣudūruhum wa mā yu‘linūn(a).

තවද නියත වශයෙන්ම ඔබගේ ස්වාමියා ඔවුන්ගේ හෘදයන්හි සැඟවී ඇති දේද ඔවුන් හෙළි කරන දේද දන්නේය.

وَمَا مِنْ غَاۤىِٕبَةٍ فِى السَّمَاۤءِ وَالْاَرْضِ اِلَّا فِيْ كِتٰبٍ مُّبِيْنٍ

wa mā min gā'ibatin fis-samā'i wal-arḍi illā fī kitābim mubīn(in).

තවද අහස්වල සහ පොළොවෙහි සැඟවුණු කිසිවක් පැහැදිලි ග්‍රන්ථයක (ලාවු මහ්ෆුෂ්) සටහන් කර ඇත.

اِنَّ هٰذَا الْقُرْاٰنَ يَقُصُّ عَلٰى بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اَكْثَرَ الَّذِيْ هُمْ فِيْهِ يَخْتَلِفُوْنَ

inna hāżal-qur'āna yaquṣṣu ‘alā banī isrā'īla akṡaral-lażī hum fīhi yakhtalifūn(a).

නියත වශයෙන්ම මෙම කුර්ආනය ඉස්රායිල් දරුවන්ට ඔවුන් මතභේදයට ලක් වූ බොහෝ දේ (විස්තර කරයි).

وَاِنَّهٗ لَهُدًى وَّرَحْمَةٌ لِّلْمُؤْمِنِيْنَ

wa innahū lahudaw wa raḥmatul lil-mu'minīn(a).

තවද නියත වශයෙන්ම (අල් කුර්ආනය) විශ්වාස කළ අයට මඟ පෙන්වීමක් හා කරුණාවක් වේ.

اِنَّ رَبَّكَ يَقْضِيْ بَيْنَهُمْ بِحُكْمِهٖۚ وَهُوَ الْعَزِيْزُ الْعَلِيْمُۚ

inna rabbaka yaqḍī bainahum biḥukmih(ī), wa huwal-‘azīzul-‘alīm(u).

නියත වශයෙන්ම ඔබගේ ස්වාමියා තම නීතිය මගින් ඔවුන් අතර (ප්‍රශ්න) විසඳනු ඇත, තවද ඔහු සර්වබලධාරී, සර්ව ඥානීය.

فَتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ ۗاِنَّكَ عَلَى الْحَقِّ الْمُبِيْنِ

fatawakkal ‘alallāh(i), innaka ‘alal-ḥaqqil mubīn(i).

එබැවින් අල්ලාහ් කෙරෙහි විශ්වාසය තබන්න, සැබවින්ම ඔබ (මුහම්මද්) සැබෑ සත්‍යයට වඩා ඉහළින් සිටී.

اِنَّكَ لَا تُسْمِعُ الْمَوْتٰى وَلَا تُسْمِعُ الصُّمَّ الدُّعَاۤءَ اِذَا وَلَّوْا مُدْبِرِيْنَ

innaka lā tusmi‘ul-mautā wa lā tusmi‘uṣ-ṣummad-du‘ā'a iżā wallau mudbirīn(a).

නියත වශයෙන්ම මළවුන්ට සවන් දීමට ඔබට නොහැකිය, බිහිරන් පිටුපා ගියහොත් ඔවුන්ට කෑගැසීම ඇසීමට ඔබට නොහැකිය.

وَمَآ اَنْتَ بِهٰدِى الْعُمْيِ عَنْ ضَلٰلَتِهِمْۗ اِنْ تُسْمِعُ اِلَّا مَنْ يُّؤْمِنُ بِاٰيٰتِنَا فَهُمْ مُّسْلِمُوْنَ

wa mā anta bihādil-‘umyi ‘an ḍalālatihim, in tusmi‘u illā may yu'minu bi'āyātinā fahum muslimūn(a).

අන්ධයන්ව ඔවුන්ගේ වැරදි මාර්ගයෙන් මඟ පෙන්වීමට ඔබට නොහැකි වනු ඇත. අපගේ වැකි විශ්වාස කර පසුව යටත් වන අයට හැර (කිසිවෙකුට) සවන් දීමට ඔබට නොහැකිය.

۞ وَاِذَا وَقَعَ الْقَوْلُ عَلَيْهِمْ اَخْرَجْنَا لَهُمْ دَاۤبَّةً مِّنَ الْاَرْضِ تُكَلِّمُهُمْ اَنَّ النَّاسَ كَانُوْا بِاٰيٰتِنَا لَا يُوْقِنُوْنَ ࣖ

wa iżā waqa‘al-qaulu ‘alaihim akhrajnā lahum dābbatam minal-arḍi tukallimuhum annan-nāsa kānū bi'āyātinā lā yūqinūn(a).

(ස්වභාවික විනාශයේ කාලයේ විධිවිධාන) ඔවුන් කෙරෙහි එම වචන ක්‍රියාත්මක වූ විට, අපි පොළොවෙන් ජීවමාන, චලනය වන ජීවීන් යවමු. ඔවුන් ඔවුන්ට පවසන්නේ මීට පෙර මිනිසුන් අපගේ සංඥා විශ්වාස නොකළ බවයි.

وَيَوْمَ نَحْشُرُ مِنْ كُلِّ اُمَّةٍ فَوْجًا مِّمَّنْ يُّكَذِّبُ بِاٰيٰتِنَا فَهُمْ يُوْزَعُوْنَ

wa yauma naḥsyuru min kulli ummatin faujam mimmay yukażżibu bi'āyātinā fahum yūza‘ūn(a).

තවද, සෑම ජාතියකින්ම අපගේ ආයාත් බොරු කළ පිරිසකට අපි එක්රැස් කරන දිනයේදී, ඔවුන් (කණ්ඩායම් වශයෙන්) බෙදී යනු ඇත.

حَتّٰٓى اِذَا جَاۤءُوْ قَالَ اَكَذَّبْتُمْ بِاٰيٰتِيْ وَلَمْ تُحِيْطُوْا بِهَا عِلْمًا اَمَّاذَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

Ḥattā iżā jā'ū qāla akażżabtum bi'āyātī wa lam tuḥīṭū bihā ‘ilman ammāżā kuntum ta‘malūn(a).

ඔවුන් පැමිණි විට, ඔහු (අල්ලාහ්) “ඔබ මගේ ආයාවන් ගැන හෝ ඔබ කළ දේ ගැන හෝ කිසිවක් නොදන්නා විට, ඔබ ඒවා ප්‍රතික්ෂේප කළේ මන්ද?” යි ඇසුවේය.

وَوَقَعَ الْقَوْلُ عَلَيْهِمْ بِمَا ظَلَمُوْا فَهُمْ لَا يَنْطِقُوْنَ

wa waqa‘al-qaulu ‘alaihim bimā ẓalamū fahum lā yanṭiqūn(a).

ඔවුන්ගේ අපරාධ හේතුවෙන් (දඬුවම් පොරොන්දුව) ඔවුන් කෙරෙහි ඇති වූ වචන නිසා ඔවුන්ට කතා කිරීමට නොහැකි විය.

اَلَمْ يَرَوْا اَنَّا جَعَلْنَا الَّيْلَ لِيَسْكُنُوْا فِيْهِ وَالنَّهَارَ مُبْصِرًاۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ

alam yarau annā ja‘alnal-laila liyaskunū fīhi wan-nahāra mubṣirā(n), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yu'minūn(a).

අපි ඔවුන්ට විවේක ගැනීමට රාත්‍රියද, දහවල ආලෝකයද කළ බව ඔවුන් නොබලන්නේද? නියත වශයෙන්ම එහි විශ්වාස කරන ජනතාවට සංඥා ඇත.

وَيَوْمَ يُنْفَخُ فِى الصُّوْرِ فَفَزِعَ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَمَنْ فِى الْاَرْضِ اِلَّا مَنْ شَاۤءَ اللّٰهُ ۗوَكُلٌّ اَتَوْهُ دٰخِرِيْنَ

wa yauma yunfakhu fiṣ-ṣūri fa fazi‘a man fis-samāwāti wa man fil-arḍi illā man syā'allāh(u), wa kullun atauhu dākhirīn(a).

තවද (සිහිපත් කරනු ලබන) හොරණෑව පිඹින දිනයේදී, අහස්හි ඇති දේද, පොළොවෙහි ඇති දේද, අල්ලාහ් අභිමත කළ අය හැර, පුදුමයට පත් වනු ඇත. ඔවුන් සියල්ලෝම ඔහු ඉදිරියට යටහත් පහත් ලෙස පැමිණියහ.

وَتَرَى الْجِبَالَ تَحْسَبُهَا جَامِدَةً وَّهِيَ تَمُرُّ مَرَّ السَّحَابِۗ صُنْعَ اللّٰهِ الَّذِيْٓ اَتْقَنَ كُلَّ شَيْءٍۗ اِنَّهٗ خَبِيْرٌۢ بِمَا تَفْعَلُوْنَ

wa taral-jibāla taḥsabuhā jāmidataw wa hiya tamurru marras saḥāb(i), ṣun‘allāhil-lażī atqana kulla syai'(in), innahū khabīrum bimā taf‘alūn(a).

තවද ඔබ කඳු දකිනු ඇත, ඒවා ඒවායේ ස්ථානවල ස්ථිරව තබා ඇති බව ඔබ සිතුවද, ඒවා චලනය වන වලාකුළු මෙන් ගමන් කරයි. (එය) සෑම දෙයක්ම පරිපූර්ණ ලෙස නිර්මාණය කළ අල්ලාහ්ගේ මැවීමයි. නියත වශයෙන්ම ඔහු ඔබ කරන දේ ගැන ඉතා සැලකිලිමත් වේ.

مَنْ جَاۤءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهٗ خَيْرٌ مِّنْهَاۚ وَهُمْ مِّنْ فَزَعٍ يَّوْمَىِٕذٍ اٰمِنُوْنَ

man jā'a bil-ḥasanati falahū khairum minhā, wa hum min faza‘iy yauma'iżin āminūn(a).

යමෙක් යහපත ගෙන එන්නේ නම්, ඔහුට ඊට වඩා හොඳ (ඵලවිපාකයක්) ලැබෙනු ඇත. එදින ඔවුන් (බිහිසුණු) විස්මයන්ගෙන් ආරක්ෂිතව සිටිනු ඇත.

وَمَنْ جَاۤءَ بِالسَّيِّئَةِ فَكُبَّتْ وُجُوْهُهُمْ فِى النَّارِۗ هَلْ تُجْزَوْنَ اِلَّا مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

wa man jā'a bis-sayyi'ati fakubbat wujūhuhum fin-nār(i), hal tujzauna illā mā kuntum ta‘malūn(a).

තවද, කවරෙකු නපුරක් ගෙන එන්නේ ද, ඔහුගේ මුහුණ නිරයට හෙළනු ලැබේ. ඔබ කළ දේට සමානුපාතිකව මිස, ඔබට විපාක නොලැබෙනු ඇත.

اِنَّمَآ اُمِرْتُ اَنْ اَعْبُدَ رَبَّ هٰذِهِ الْبَلْدَةِ الَّذِيْ حَرَّمَهَا وَلَهٗ كُلُّ شَيْءٍ وَّاُمِرْتُ اَنْ اَكُوْنَ مِنَ الْمُسْلِمِيْنَ ۙ

innamā umirtu an a‘buda rabba hāżihil-baldatil-lażī ḥarramahā wa lahū kullu syai'iw wa umirtu an akūna minal-muslimīn(a).

මට (මුහම්මද්ට) අණ කර ඇත්තේ මෙම නගරයේ (මක්කාවේ) ස්වාමියාට පමණක් නමස්කාර කිරීමටය, ඔහු එහි ශුද්ධ කර ඇති අතර සියලු දේ ඔහුට අයත් වේ. තවද මට මුස්ලිම්වරුන්ගෙන් කෙනෙකු වීමට අණ කර ඇත.

وَاَنْ اَتْلُوَا الْقُرْاٰنَ ۚفَمَنِ اهْتَدٰى فَاِنَّمَا يَهْتَدِيْ لِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ ضَلَّ فَقُلْ اِنَّمَآ اَنَا۠ مِنَ الْمُنْذِرِيْنَ

wa an atluwal-qur'ān(a), famanihtadā fa'innamā yahtadī linafsih(ī), wa man ḍalla faqul innamā ana minal-munżirīn(a).

තවද මම කුර්ආනය (ජනතාවට) කියවා පෙන්වන ලෙසද (මම) කියමි. එබැවින් කවරෙකු මඟ පෙන්වනු ලැබුවහොත් ඔහු තමාටම මඟ පෙන්වනු ඇත. තවද කවරෙකු නොමඟ යන්නේද, එවිට “නියත වශයෙන්ම මම අනතුරු අඟවන්නන්ගෙන් කෙනෙකු මිස අන් කිසිවක් නොවේ” යැයි පවසන්න.

وَقُلِ الْحَمْدُ لِلّٰهِ سَيُرِيْكُمْ اٰيٰتِهٖ فَتَعْرِفُوْنَهَاۗ وَمَا رَبُّكَ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُوْنَ ࣖ

wa qulil-ḥamdu lillāhi sayurīkum āyātihī fata‘rifūnahā, wa mā rabbuka bigāfilin ‘ammā ta‘malūn(a).

“අල්ලාහ්ට ප්‍රශංසා වේවා! ඔහු තම සංඥා ඔබට පෙන්වනු ඇත. එවිට ඔබ දැන ගනු ඇත. තවද ඔබ කරන දේ ගැන ඔබේ ස්වාමියා නොදැන සිටින්නේ නැත” (මුහම්මද්) තුමාණන් පවසනු.