Q.S ජෝසප් (يُوسُف) - 111 පද ගණන

الۤرٰ ۗ تِلْكَ اٰيٰتُ الْكِتٰبِ الْمُبِيْنِۗ

alif lām rā, tilka āyātul-kitābil-mubīn(i).

අලිෆ් ලාම් රා. මේවා ශුද්ධ වූ කුර්ආනයේ පැහැදිලි ආයාත් වේ.

اِنَّآ اَنْزَلْنٰهُ قُرْاٰنًا عَرَبِيًّا لَّعَلَّكُمْ تَعْقِلُوْنَ

innā anzalnāhu qur'ānan ‘arabiyyal la‘allakum ta‘qilūn(a).

ඔබලා තේරුම් ගැනීම පිණිස නියත වශයෙන්ම අපි එය අරාබි භාෂාවෙන් ඇති කුර්ආනයක් ලෙස පහළ කළෙමු.

نَحْنُ نَقُصُّ عَلَيْكَ اَحْسَنَ الْقَصَصِ بِمَآ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ هٰذَا الْقُرْاٰنَۖ وَاِنْ كُنْتَ مِنْ قَبْلِهٖ لَمِنَ الْغٰفِلِيْنَ

naḥnu naquṣṣu ‘alaika aḥsanal-qaṣaṣi bimā auḥainā ilaika hāżal-qur'ān(a), wa in kunta min qablihī laminal-gāfilīn(a).

මෙම කුර්ආනය ඔබට පහළ කිරීමෙන් අපි (මුහම්මද්) ඔබට හොඳම කතාව පැවසුවෙමු. නියත වශයෙන්ම ඔබ ඊට පෙර නොදැන සිටි අයගෙන් කෙනෙකු විය.

اِذْ قَالَ يُوْسُفُ لِاَبِيْهِ يٰٓاَبَتِ اِنِّيْ رَاَيْتُ اَحَدَ عَشَرَ كَوْكَبًا وَّالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ رَاَيْتُهُمْ لِيْ سٰجِدِيْنَ

iż qāla yūsufu li'abīhi yā abati innī ra'aitu aḥada ‘asyara kaukabaw wasy-syamsa wal-qamara ra'aituhum lī sājidīn(a).

(මතක තබා ගන්න) යූසුෆ් තම පියාට, “මගේ පියාණෙනි! නියත වශයෙන්ම මම තරු එකොළහක්, හිරු සහ චන්ද්‍රයා (සිහිනෙන්) දුටුවෙමි. ඒ සියල්ල මට හිස නමා ආචාර කරනු මම දුටුවෙමි” යි පැවසූ අවස්ථාව.

قَالَ يٰبُنَيَّ لَا تَقْصُصْ رُءْيَاكَ عَلٰٓى اِخْوَتِكَ فَيَكِيْدُوْا لَكَ كَيْدًا ۗاِنَّ الشَّيْطٰنَ لِلْاِنْسَانِ عَدُوٌّ مُّبِيْنٌ

qāla yā bunayya lā taqṣuṣ ru'yāka ‘alā ikhwatika fa yakīdū laka kaidā(n), innasy-syaiṭāna lil-insāni ‘aduwwum mubīn(un).

ඔහු (ඔහුගේ පියා) මෙසේ පැවසීය: “මගේ පුතේ! ඔබේ සිහින ඔබේ සහෝදරයන්ට නොකියන්න. ඔවුන් ඔබව (විනාශ කිරීමට) කුමන්ත්‍රණය කරනු ඇත. නියත වශයෙන්ම ෂෙයිතාන් මිනිසුන්ට පැහැදිලි සතුරෙකි.”

وَكَذٰلِكَ يَجْتَبِيْكَ رَبُّكَ وَيُعَلِّمُكَ مِنْ تَأْوِيْلِ الْاَحَادِيْثِ وَيُتِمُّ نِعْمَتَهٗ عَلَيْكَ وَعَلٰٓى اٰلِ يَعْقُوْبَ كَمَآ اَتَمَّهَا عَلٰٓى اَبَوَيْكَ مِنْ قَبْلُ اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْحٰقَۗ اِنَّ رَبَّكَ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ ࣖ

wa każālika yajtabīka rabbuka wa yu‘allimuka min ta'wīlil-aḥādīṡi wa yutimmu ni‘matahū ‘alaika wa ‘alā āli ya‘qūba kamā atammahā ‘alā abawaika min qablu ibrāhīma wa isḥāq(a), inna rabbaka ‘alīmun ḥakīm(un).

එබැවින් අල්ලාහ් ඔබව (නබිවරයෙකු ලෙස) තෝරාගෙන, සිහින අර්ථකථන කිහිපයක් ඔබට ඉගැන්වූ අතර, මීට පෙර ඔබේ මුත්තණුවන් දෙදෙනා වන (එනම්) ආබ්‍රහම් සහ ඊසාක් කෙරෙහි ඔහුගේ අනුග්‍රහය ඔහු සම්පූර්ණ කළාක් මෙන්, ඔබ කෙරෙහි සහ යාකොබ්ගේ පවුල කෙරෙහි (ඔහුගේ අනුග්‍රහය) ඔහු සම්පූර්ණ කළේය. නියත වශයෙන්ම ඔබේ දෙවියන් සියල්ල දන්නා, සියලු ප්‍රඥාවන්තය.

۞ لَقَدْ كَانَ فِيْ يُوْسُفَ وَاِخْوَتِهٖٓ اٰيٰتٌ لِّلسَّاۤىِٕلِيْنَ

laqad kāna fī yūsufa wa ikhwatihī āyātul lis-sā'ilīn(a).

නියත වශයෙන්ම යූසුෆ් සහ ඔහුගේ සහෝදරයන් පිළිබඳ (කතාවේ) ඉල්ලන්නන්ට (අල්ලාහ්ගේ බලය පිළිබඳ) සංඥා ඇත.

اِذْ قَالُوْا لَيُوْسُفُ وَاَخُوْهُ اَحَبُّ اِلٰٓى اَبِيْنَا مِنَّا وَنَحْنُ عُصْبَةٌ ۗاِنَّ اَبَانَا لَفِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍۙ

iż qālū layūsufu wa akhūhu aḥabbu ilā abīnā minnā wa naḥnu ‘uṣbah(tun), inna abānā lafī ḍalālim mubīn(in).

“නියත වශයෙන්ම, අපි එකම (ශක්තිමත්) කණ්ඩායමක් වුවද, යූසුෆ් සහ ඔහුගේ සහෝදරයා (බුන්යමින්) ඔවුන්ගේ පියා අපට වඩා ආදරයෙන් සලකනු ලැබීය. නියත වශයෙන්ම, අපගේ පියා සැබෑ වැරැද්දක සිටියේය” යැයි ඔවුන් පැවසූ විට.

ۨاقْتُلُوْا يُوْسُفَ اَوِ اطْرَحُوْهُ اَرْضًا يَّخْلُ لَكُمْ وَجْهُ اَبِيْكُمْ وَتَكُوْنُوْا مِنْۢ بَعْدِهٖ قَوْمًا صٰلِحِيْنَ

uqtulū yūsufa awiṭraḥūhu arḍay yakhlu lakum wajhu abīkum wa takūnū mim ba‘dihī qauman ṣāliḥīn(a).

යූසුෆ්ව මරන්න නැත්නම් කොහේ හරි විසි කරන්න, එතකොට ඔයාගේ තාත්තාගේ අවධානය ඔයා දිහාට යොමු වෙයි, ඊට පස්සේ ඔයා හොඳ කෙනෙක් වෙයි."

قَالَ قَاۤىِٕلٌ مِّنْهُمْ لَا تَقْتُلُوْا يُوْسُفَ وَاَلْقُوْهُ فِيْ غَيٰبَتِ الْجُبِّ يَلْتَقِطْهُ بَعْضُ السَّيَّارَةِ اِنْ كُنْتُمْ فٰعِلِيْنَ

qāla qā'ilum minhum lā taqtulū yūsufa wa alqūhu fī gayābatil-jubbi yaltaqiṭhu ba‘ḍus-sayyārati in kuntum fā‘ilīn(a).

ඔවුන්ගෙන් එක් අයෙක්, “යූසුෆ්ව මරන්න එපා, නමුත් ඔබ කැමති නම්, සංචාරකයින්ගෙන් සමහරෙකුට ඔහුව රැගෙන යා හැකි වන පරිදි ඔහුව ළිඳේ පතුලට විසි කරන්න” යැයි පැවසීය.

قَالُوْا يٰٓاَبَانَا مَا لَكَ لَا تَأْمَنَّ۫ا عَلٰى يُوْسُفَ وَاِنَّا لَهٗ لَنٰصِحُوْنَ

qālū yā abānā mā laka lā ta'mannā ‘alā yūsufa wa innā lahū lanāṣiḥūn(a).

ඔවුන් මෙසේ කීහ: “අපේ පියාණෙනි! අපි සියල්ලෝම ඔහුට යහපතක් ප්‍රාර්ථනා කරමින් සිටියදී, ඔබ අපව විශ්වාස නොකරන්නේ මන්ද?”

اَرْسِلْهُ مَعَنَا غَدًا يَّرْتَعْ وَيَلْعَبْ وَاِنَّا لَهٗ لَحٰفِظُوْنَ

arsilhu ma‘anā gaday yarta‘ wa yal‘ab wa innā lahū laḥāfiẓūn(a).

හෙට උදේට එයාට අපිත් එක්ක යන්න දෙන්න, එතකොට එයාට විනෝද වෙන්න, අපි එයාව බලාගන්නම්."

قَالَ اِنِّيْ لَيَحْزُنُنِيْٓ اَنْ تَذْهَبُوْا بِهٖ وَاَخَافُ اَنْ يَّأْكُلَهُ الذِّئْبُ وَاَنْتُمْ عَنْهُ غٰفِلُوْنَ

qāla innī layaḥzununī an tażhabū bihī wa akhāfu ay ya'kulahuż-żi'bu wa antum ‘anhu gāfilūn(a).

ඔහු (යාකොබ්) මෙසේ පැවසීය, “ඇත්ත වශයෙන්ම, ඔබ ඔහු (ජෝසුෆ්) සමඟ යාම මට ඉතා කණගාටුදායකයි, ඔබ ඔහු ගැන නොසැලකිලිමත් වන අතරතුර වෘකයන් විසින් ඔහුව අනුභව කරනු ඇතැයි මම බිය වෙමි.”

قَالُوْا لَىِٕنْ اَكَلَهُ الذِّئْبُ وَنَحْنُ عُصْبَةٌ اِنَّآ اِذًا لَّخٰسِرُوْنَ

qālū la'in akalahuż-żi'bu wa naḥnu ‘uṣbatun innā iżal lakhāsirūn(a).

නියත වශයෙන්ම ඔවුන් මෙසේ පැවසූහ, “අපි (ශක්තිමත්) කණ්ඩායමට අයත් වුවද, ඔහුව වෘකයෙකු විසින් අනුභව කරනු ලැබුවහොත්, නියත වශයෙන්ම අපි පාඩු ලබන්නන් වෙමු.”

فَلَمَّا ذَهَبُوْا بِهٖ وَاَجْمَعُوْٓا اَنْ يَّجْعَلُوْهُ فِيْ غَيٰبَتِ الْجُبِّۚ وَاَوْحَيْنَآ اِلَيْهِ لَتُنَبِّئَنَّهُمْ بِاَمْرِهِمْ هٰذَا وَهُمْ لَا يَشْعُرُوْنَ

falammā żahabū bihī wa ajma‘ū ay yaj‘alūhu fī gayābatil-jubb(i), wa auḥainā ilaihi latunabbi'annahum bi'amrihim hāżā wa hum lā yasy‘urūn(a).

එබැවින් ඔවුන් ඔහුව රැගෙන ගොස් ළිඳේ පතුලේ දැමීමට එකඟ වූ විට, “ඔවුන් නොදැන සිටියත් ඔබ මේ ක්‍රියාව ගැන ඔවුන්ට නිසැකවම පවසනු ඇත” යනුවෙන් අපි ඔහුට දැනුම් දුන්නෙමු.

وَجَاۤءُوْٓ اَبَاهُمْ عِشَاۤءً يَّبْكُوْنَۗ

wa jā'ū abāhum ‘isyā'ay yabkūn(a).

පසුව ඔවුහු සවස් කාලයේ අඬමින් තම පියා වෙත පැමිණියහ.

قَالُوْا يٰٓاَبَانَآ اِنَّا ذَهَبْنَا نَسْتَبِقُ وَتَرَكْنَا يُوْسُفَ عِنْدَ مَتَاعِنَا فَاَكَلَهُ الذِّئْبُۚ وَمَآ اَنْتَ بِمُؤْمِنٍ لَّنَا وَلَوْ كُنَّا صٰدِقِيْنَ

qālū yā abānā innā żahabnā nastabiqu wa taraknā yūsufa ‘inda matā‘inā fa akalahuż-żi'b(u), wa mā anta bimu'minil lanā wa lau kunnā ṣādiqīn(a).

“අපගේ පියාණෙනි! නියත වශයෙන්ම අපි ධාවන තරඟවල යෙදුනෙමු. යූසුෆ්ව අපගේ භාණ්ඩ අසලම හැර ගියෙමු. පසුව ඔහු වෘකයන් විසින් අනුභව කරන ලදී. අපි සත්‍යය පැවසුවද ඔබ අපව විශ්වාස නොකරනු ඇත” යි ඔවුහු පැවසූහ.

وَجَاۤءُوْ عَلٰى قَمِيْصِهٖ بِدَمٍ كَذِبٍۗ قَالَ بَلْ سَوَّلَتْ لَكُمْ اَنْفُسُكُمْ اَمْرًاۗ فَصَبْرٌ جَمِيْلٌ ۗوَاللّٰهُ الْمُسْتَعَانُ عَلٰى مَا تَصِفُوْنَ

wa jā'ū ‘alā qamīṣihī bidamin każib(in), qāla bal sawwalat lakum anfusukum amrā(n), fa ṣabrun jamīl(un), wallāhul musta‘ānu ‘alā mā taṣifūn(a).

ඔවුන් ව්‍යාජ ලේ වලින් තැවරුණු ඔහුගේ සළුව රැගෙන පැමිණියහ. ඔහු (යාකොබ්) මෙසේ පැවසීය, “නියත වශයෙන්ම, ඔබේ කටයුතුවල අයහපත හොඳ ලෙස ඔබ පමණක් දකී. එබැවින් (මට) ඉවසීම පමණක් හොඳය. ඔබ විස්තර කළ දෙයට එරෙහිව අල්ලාහ්ගෙන් පමණක් උදව් පතන්න.”

وَجَاۤءَتْ سَيَّارَةٌ فَاَرْسَلُوْا وَارِدَهُمْ فَاَدْلٰى دَلْوَهٗ ۗقَالَ يٰبُشْرٰى هٰذَا غُلٰمٌ ۗوَاَسَرُّوْهُ بِضَاعَةً ۗوَاللّٰهُ عَلِيْمٌ ۢبِمَا يَعْمَلُوْنَ

wa jā'at sayyāratun fa arsalū wāridahum fa adlā dalwah(ū), qāla yā busyrā hāżā gulām(un), wa asarrūhu biḍā‘ah(tan), wallāhu ‘alīmum bimā ya‘malūn(a).

සංචාරකයින් පිරිසක් පැමිණ වතුර ගෙන එන්නෙකු ගෙන්වා ගත්හ. ඉන්පසු ඔහු බාල්දිය පහත් කළේය. ඔහු මෙසේ කීවේය: “අහෝ, මොනතරම් සතුටක්ද, මෙන්න තරුණයෙක්!” ඉන්පසු ඔවුන් එය වෙළඳ භාණ්ඩයක් ලෙස සඟවයි. අල්ලාහ් ඔවුන් කරන දේ ගැන සියල්ල දනී.

وَشَرَوْهُ بِثَمَنٍۢ بَخْسٍ دَرَاهِمَ مَعْدُوْدَةٍ ۚوَكَانُوْا فِيْهِ مِنَ الزّٰهِدِيْنَ ࣖ

wa syarauhu biṡamanim bakhsin darāhima ma‘dūdah(tin), wa kānū fīhi minaz-zāhidīn(a).

ඔවුන් (ජෝසුෆ්) ගැන උනන්දුවක් නොදැක්වූ නිසා, ඔවුන් ඔහුව (ඩිරාම් කිහිපයකට) අඩු මිලකට විකුණුවා.

وَقَالَ الَّذِى اشْتَرٰىهُ مِنْ مِّصْرَ لِامْرَاَتِهٖٓ اَكْرِمِيْ مَثْوٰىهُ عَسٰىٓ اَنْ يَّنْفَعَنَآ اَوْ نَتَّخِذَهٗ وَلَدًا ۗوَكَذٰلِكَ مَكَّنَّا لِيُوْسُفَ فِى الْاَرْضِۖ وَلِنُعَلِّمَهٗ مِنْ تَأْوِيْلِ الْاَحَادِيْثِۗ وَاللّٰهُ غَالِبٌ عَلٰٓى اَمْرِهٖ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُوْنَ

wa qālal-lażisytarāhu mim miṣra limra'atihī akrimī maṡwāhu ‘asā ay yanfa‘anā au nattakhiżahū waladā(n), wa każālika makkannā liyūsufa fil-arḍ(i), wa linu‘allimahū min ta'wīlil-aḥādīṡ(i), wallāhu gālibun ‘alā amrihī wa lākinna akṡaran-nāsi lā ya‘lamūn(a).

ඔහුව මිලදී ගත් ඊජිප්තු ජාතිකයා තම බිරිඳට මෙසේ කීවේය: “ඔහුට හොඳ ස්ථානයක් (සහ සේවයක්) දෙන්න, සමහරවිට ඔහු අපට ප්‍රයෝජනවත් විය හැකිය, නැතහොත් අපි ඔහුව පුතෙකු ලෙස හදා වඩා ගනිමු.” මෙසේ අපි යූසුෆ්ට (මිසරයේ) දේශයේ හොඳ ස්ථානයක් ලබා දුන්නෙමු, තවද සිහින වල අර්ථ නිරූපණය ඔහුට උගන්වනු ඇත. අල්ලාහ් ඔහුගේ කටයුතු කෙරෙහි සර්වබලධාරී ය, නමුත් බොහෝ දෙනෙක් එය තේරුම් නොගනිති.

وَلَمَّا بَلَغَ اَشُدَّهٗٓ اٰتَيْنٰهُ حُكْمًا وَّعِلْمًا ۗوَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ

wa lammā balaga asyuddahū ātaināhu ḥukmaw wa ‘ilmā(n), wa każālika najzil-muḥsinīn(a).

ඔහු නිසි වයසට පැමිණි විට, අපි ඔහුට ශක්තිය හා දැනුම ලබා දුන්නෙමු. මේ ආකාරයෙන් අපි හොඳ අයට ප්‍රතිඵල දෙන්නෙමු.

وَرَاوَدَتْهُ الَّتِيْ هُوَ فِيْ بَيْتِهَا عَنْ نَّفْسِهٖ وَغَلَّقَتِ الْاَبْوَابَ وَقَالَتْ هَيْتَ لَكَ ۗقَالَ مَعَاذَ اللّٰهِ اِنَّهٗ رَبِّيْٓ اَحْسَنَ مَثْوَايَۗ اِنَّهٗ لَا يُفْلِحُ الظّٰلِمُوْنَ

wa rāwadathul-latī huwa fī baitihā ‘an nafsihī wa gallaqatil-abwāba wa qālat haita lak(a), qāla ma‘āżallāhi innahū rabbī aḥsana maṡwāy(a), innahū lā yuflihuẓ-ẓālimūn(a).

ඔහු (යූසුෆ්) ඔහුගේ නිවසේ ජීවත් වූ කාන්තාව ඔහුව රවටා ගත්තාය. ඔහු දොරවල් වසා, "මා වෙතට එන්න" යැයි කීවේය. යූසුෆ් මෙසේ පැවසීය, "මම අල්ලාහ්ගෙන් ආරක්ෂාව පතමි, නියත වශයෙන්ම මගේ ස්වාමියා මට හොඳින් සැලකුවා." නියත වශයෙන්ම, අසාධාරණ පුද්ගලයා වාසනාවන්ත නොවනු ඇත.

وَلَقَدْ هَمَّتْ بِهٖۙ وَهَمَّ بِهَا ۚ لَوْلَآ اَنْ رَّاٰ بُرْهَانَ رَبِّهٖۗ كَذٰلِكَ لِنَصْرِفَ عَنْهُ السُّوْۤءَ وَالْفَحْشَاۤءَۗ اِنَّهٗ مِنْ عِبَادِنَا الْمُخْلَصِيْنَ

wa laqad hammat bihī wa hamma bihā lau lā ar ra'ā burhāna rabbih(ī), każālika linaṣrifa ‘anhus-sū'a wal-faḥsyā'(a), innahū min ‘ibādinal-mukhlaṣīn(a).

තවද, කාන්තාව ඔහුට (යූසුෆ්ට) කැමැත්තක් දැක්වූවාය. තවද, යූසුෆ් ද ඔහු කෙරෙහි ආශාවක් දැක්වීය. ඔහු තම ස්වාමියාගෙන් කිසිදු ලකුණක් නොදුටුවේ නම්. එබැවින්, අපි ඔහුගෙන් නපුර සහ පිළිකුල් සහගත දේ ඉවත් කළෙමු. නියත වශයෙන්ම ඔහු (යූසුෆ්) අපගේ තෝරාගත් වහලුන් අතර වේ.

وَاسْتَبَقَا الْبَابَ وَقَدَّتْ قَمِيْصَهٗ مِنْ دُبُرٍ وَّاَلْفَيَا سَيِّدَهَا لَدَا الْبَابِۗ قَالَتْ مَا جَزَاۤءُ مَنْ اَرَادَ بِاَهْلِكَ سُوْۤءًا اِلَّآ اَنْ يُّسْجَنَ اَوْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

wastabaqal-bāba wa qaddat qamīṣahū min duburiw wa alfayā sayyidahā ladal-bāb(i), qālat mā jazā'u man arāda bi'ahlika sū'an illā ay yusjana au ‘ażābun alīm(un).

ඔවුන් දෙදෙනාම දොර දෙසට දිව ගිය අතර, කාන්තාව ඔහුගේ (යූසුෆ්ගේ) සළුව පිටුපසින් ඇද, එය ඉරී යන තෙක් එය ඉරා දැමුවාය. එවිට ඔවුන් දෙදෙනාම ඇගේ සැමියා දොරකඩ සිටිනු දුටුවේය. ඔහු (කාන්තාව) “ඔබේ බිරිඳට නපුරක් කිරීමට අදහස් කරන තැනැත්තාට සිරගත කිරීම හෝ වේදනාකාරී වධ හිංසාවක් හැර වෙනත් විපාකයක් කුමක්ද?” යි ඇසීය.

قَالَ هِيَ رَاوَدَتْنِيْ عَنْ نَّفْسِيْ وَشَهِدَ شَاهِدٌ مِّنْ اَهْلِهَاۚ اِنْ كَانَ قَمِيْصُهٗ قُدَّ مِنْ قُبُلٍ فَصَدَقَتْ وَهُوَ مِنَ الْكٰذِبِيْنَ

qāla hiya rāwadatnī ‘an nafsī wa syahida syāhidum min ahlihā, in kāna qamīṣuhū qudda min qubulin fa ṣadaqat wa huwa minal-kāżibīn(a).

ඔහු (යූසුෆ්) මෙසේ පැවසීය, “ඇය මාව පොළඹවා මාව පොළඹවා ගත්තාය.” කාන්තාවගේ පවුලේ සාක්ෂිකරුවෙක් සාක්ෂි දෙමින්, “ඇගේ සළුව ඉදිරිපසින් ඉරී ඇත්නම්, එම කාන්තාව සත්‍යය පවසන අතර ඔහු (යූසුෆ්) බොරුකාරයන්ගෙන් කෙනෙකි.

وَاِنْ كَانَ قَمِيْصُهٗ قُدَّ مِنْ دُبُرٍ فَكَذَبَتْ وَهُوَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ

wa in kāna qamīṣuhū qudda min duburin fa każabat wa huwa minaṣ-ṣādiqīn(a).

ඔහුගේ සළුව පිටුපසින් ඉරී ඇත්නම්, බොරු කියන්නේ කාන්තාවයි, ඔහු (යූසුෆ්) සත්‍යවාදීන්ගෙන් කෙනෙකි.

فَلَمَّا رَاٰ قَمِيْصَهٗ قُدَّ مِنْ دُبُرٍ قَالَ اِنَّهٗ مِنْ كَيْدِكُنَّ ۗاِنَّ كَيْدَكُنَّ عَظِيْمٌ

falammā ra'ā qamīṣahū qudda min duburin qāla innahū min kaidikunn(a), inna kaidakunna ‘aẓīm(un).

එබැවින් ඔහු (කාන්තාවගේ ස්වාමිපුරුෂයා) ඔහුගේ (යූසුෆ්ගේ) සළුව පිටුපසින් ඉරී ඇති බව දුටු විට, “නියත වශයෙන්ම මෙය ඔබේ උපක්‍රමයයි. ඔබේ උපක්‍රමය සැබවින්ම විශිෂ්ටයි” යැයි පැවසීය.

يُوْسُفُ اَعْرِضْ عَنْ هٰذَا وَاسْتَغْفِرِيْ لِذَنْۢبِكِۖ اِنَّكِ كُنْتِ مِنَ الْخٰطِـِٕيْنَ ࣖ

yūsufu a‘riḍ ‘an hāżā wastagfirī liżambik(i), innaki kunti minal-khāṭi'īn(a).

ඕ යූසුෆ්! "මෙය අමතක කර, (මගේ බිරිඳ) ඔබේ පාපයන්ට සමාව අයැද සිටින්න. මන්ද, ඔබ වැරදිකරුවන්ගෙන් කෙනෙකි."

۞ وَقَالَ نِسْوَةٌ فِى الْمَدِيْنَةِ امْرَاَتُ الْعَزِيْزِ تُرَاوِدُ فَتٰىهَا عَنْ نَّفْسِهٖۚ قَدْ شَغَفَهَا حُبًّاۗ اِنَّا لَنَرٰىهَا فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

wa qāla niswatun fil-madīnatimra'atul-‘azīzi turāwidu fatāhā ‘an nafsih(ī), qad syagafahā ḥubbā(n), innā lanarāhā fī ḍalālim mubīn(in).

“අල්-අසීස්ගේ බිරිඳ තම සේවකයාව පොළඹවා ඇයව යටත් කර ගැනීමට පොළඹවයි. ඇගේ සේවකයා සැබවින්ම ඇයව ආදරයෙන් මත් කරයි. අපි නියත වශයෙන්ම ඇය පැහැදිලි වැරැද්දක සිටින බව දකිමු” යැයි නගරයේ කාන්තාවන් පැවසූහ.

فَلَمَّا سَمِعَتْ بِمَكْرِهِنَّ اَرْسَلَتْ اِلَيْهِنَّ وَاَعْتَدَتْ لَهُنَّ مُتَّكَـاً وَّاٰتَتْ كُلَّ وَاحِدَةٍ مِّنْهُنَّ سِكِّيْنًا وَّقَالَتِ اخْرُجْ عَلَيْهِنَّ ۚ فَلَمَّا رَاَيْنَهٗٓ اَكْبَرْنَهٗ وَقَطَّعْنَ اَيْدِيَهُنَّۖ وَقُلْنَ حَاشَ لِلّٰهِ مَا هٰذَا بَشَرًاۗ اِنْ هٰذَآ اِلَّا مَلَكٌ كَرِيْمٌ

falammā sami‘at bimakrihinna arsalat ilaihinna wa a‘tadat lahunna muttaka'aw wa ātat kulla wāḥidim minhunna sikkīnaw wa qālatikhruj ‘alaihinn(a), falammā ra'ainahū akbarnahū wa qaṭṭa‘na aidiyahunn(a), wa qulna ḥāsya lillāhi mā hāżā illā basyarā(n), in hāżā illā malakun karīm(un).

ඉතින් ඒ කාන්තාව ඔවුන්ගේ අපහාස ඇසූ විට, ඇය කාන්තාවන් කැඳවා ඔවුන් සඳහා ආසනයක් සූදානම් කළාය, ඔවුන් එක් එක්කෙනා (කෑම කපන්න) පිහියක් දුන්නාය, පසුව ඇය (යූසුෆ්ට) මෙසේ පැවසුවාය, "ඔවුන්ට එළියට එන්න (පෙන්වන්න)." කාන්තාවන් ඔහුව දුටු විට, (ඔහුගේ අලංකාරය) ගැන ඔවුන් මවිතයට පත් වූ අතර, (නොදැනුවත්වම) තමන්ගේම අත්වලට තුවාල කර ගත්හ. "අති පරිපූර්ණ අල්ලාහ්, මේ මිනිසෙක් නොවේ. මේ සැබවින්ම උතුම් දේවදූතයෙක්" යැයි පවසමින්.

قَالَتْ فَذٰلِكُنَّ الَّذِيْ لُمْتُنَّنِيْ فِيْهِ ۗوَلَقَدْ رَاوَدْتُّهٗ عَنْ نَّفْسِهٖ فَاسْتَعْصَمَ ۗوَلَىِٕنْ لَّمْ يَفْعَلْ مَآ اٰمُرُهٗ لَيُسْجَنَنَّ وَلَيَكُوْنًا مِّنَ الصّٰغِرِيْنَ

qālat fa żālikunnal-lażī lumtunnanī fīh(i), wa laqad rāwattuhū ‘an nafsihī fasta‘ṣam(a), wa la'il lam yaf‘al mā āmuruhū layusjananna wa layakūnam minaṣ-ṣāgirīn(a).

ඇය (අල්-අසීස්ගේ බිරිඳ) මෙසේ පැවසුවාය, "(මම ඔහුට ආකර්ෂණය වූ නිසා) ඔබ මට නින්දා කිරීමට හේතු වූ පුද්ගලයා ඔහුය, ඇත්ත වශයෙන්ම, මම ඔහුව යටත් කර ගැනීමට පෙළඹවූ නමුත් ඔහු එය ප්‍රතික්ෂේප කළේය. මා ඔහුට අණ කළ දේ නොකළහොත්, ඔහු නිසැකවම සිරගත කරනු ලැබේ, ඔහු නින්දිත පුද්ගලයෙකු බවට පත්වනු ඇත."

قَالَ رَبِّ السِّجْنُ اَحَبُّ اِلَيَّ مِمَّا يَدْعُوْنَنِيْٓ اِلَيْهِ ۚوَاِلَّا تَصْرِفْ عَنِّيْ كَيْدَهُنَّ اَصْبُ اِلَيْهِنَّ وَاَكُنْ مِّنَ الْجٰهِلِيْنَ

qāla rabbis-sijnu aḥabbu ilayya mimmā yad‘ūnanī ilaih(i), wa illā taṣrif ‘annī kaidahunna aṣbu ilaihinna wa akum minal-jāhilīn(a).

“මගේ දෙවියනේ! ඔවුන්ගේ ආරාධනාව ඉටු කිරීමට වඩා මම සිරගෙදරට කැමතියි. ඔබ ඔවුන්ගේ රැවටීමෙන් මාව ආරක්ෂා නොකළේ නම්, මම (ඔවුන්ගේ අභිමතයන් ඉටු කිරීමට) නැඹුරු වන්නෙමි, නියත වශයෙන්ම මම මෝඩයන්ගෙන් කෙනෙකු වන්නෙමි” යැයි යූසුෆ් පැවසීය.

فَاسْتَجَابَ لَهٗ رَبُّهٗ فَصَرَفَ عَنْهُ كَيْدَهُنَّ ۗاِنَّهٗ هُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ

fastajāba lahū rabbuhū fa ṣarafa ‘anhu kaidahunn(a), innahū huwas-samī‘ul-‘alīm(u).

එබැවින් දෙවියන් වහන්සේ ජෝසප්ගේ යාච්ඤාව පිළිගෙන, ඔවුන්ගේ රැවටීමෙන් ජෝසප්ව බේරා ගත් සේක. ඔහු සියල්ල අසන, සියල්ල දන්නා තැනැත්තාය.

ثُمَّ بَدَا لَهُمْ مِّنْۢ بَعْدِ مَا رَاَوُا الْاٰيٰتِ لَيَسْجُنُنَّهٗ حَتّٰى حِيْنٍ ࣖ

Ṡumma badā lahum mim ba‘di mā ra'awul-āyāti layasjununnahū ḥattā ḥīn(in).

(යූසුෆ්ගේ සත්‍යවාදීභාවයේ) සංඥා දුටු පසු, ඔවුන් ඔහුව නිශ්චිත කාලයක් සඳහා සිරගත කළ යුතු යැයි සිතුවේය.

وَدَخَلَ مَعَهُ السِّجْنَ فَتَيٰنِ ۗقَالَ اَحَدُهُمَآ اِنِّيْٓ اَرٰىنِيْٓ اَعْصِرُ خَمْرًا ۚوَقَالَ الْاٰخَرُ اِنِّيْٓ اَرٰىنِيْٓ اَحْمِلُ فَوْقَ رَأْسِيْ خُبْزًا تَأْكُلُ الطَّيْرُ مِنْهُ ۗنَبِّئْنَا بِتَأْوِيْلِهٖ ۚاِنَّا نَرٰىكَ مِنَ الْمُحْسِنِيْنَ

wa dakhala ma‘ahus-sijna fatayān(i), qāla aḥaduhumā innī arānī a‘ṣiru khamrā(n), wa qālal-ākharu innī arānī aḥmilu fauqa ra'sī khubzan ta'kuluṭ-ṭairu minh(u), nabbi'nā bita'wīlih(ī), innā narāka minal-muḥsinīn(a).

ඔහු සමඟ තරුණයන් දෙදෙනෙක් සිරගෙට ගියහ. ඔවුන්ගෙන් එක් අයෙක්, "නියත වශයෙන්ම මම මිදි මිරිකා ගන්නා බව සිහිනෙන් දුටුවෙමි" යනුවෙන් පැවසූ අතර තවත් අයෙක්, "මම මගේ හිස මත පාන් උසුලාගෙන යන බව සිහිනෙන් දුටුවෙමි, එයින් සමහරක් කුරුල්ලන් විසින් අනුභව කරන ලදී" යනුවෙන් පැවසීය. අපට තක්විල් දෙන්න. ඇත්ත වශයෙන්ම, අපි ඔබව යහපත් අය අතර සිටින බව සලකමු.

قَالَ لَا يَأْتِيْكُمَا طَعَامٌ تُرْزَقٰنِهٖٓ اِلَّا نَبَّأْتُكُمَا بِتَأْوِيْلِهٖ قَبْلَ اَنْ يَّأْتِيَكُمَا ۗذٰلِكُمَا مِمَّا عَلَّمَنِيْ رَبِّيْۗ اِنِّيْ تَرَكْتُ مِلَّةَ قَوْمٍ لَّا يُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَهُمْ بِالْاٰخِرَةِ هُمْ كٰفِرُوْنَۙ

qāla lā ya'tīkumā ṭa‘āmun turzaqānihī illā nabba'tukumā bita'wīlihī qabla ay ya'tiyakumā, żālikumā mimmā ‘allamanī rabbī, innī taraktu millata qaumil lā yu'minūna billāhi wa hum bil-ākhirati hum kāfirūn(a).

ඔහු (යූසුෆ්) මෙසේ පැවසීය, “ඔබ දෙදෙනාට ලබා දෙන ඕනෑම ආහාරයක්, (ආහාරය) ඔබ වෙත ළඟා වීමට පෙර මම තක්විල් පැහැදිලි කර ඇත්තෙමි. එය දෙවියන් වහන්සේ මට ඉගැන්වූ දෙයින් කොටසකි. ඇත්ත වශයෙන්ම, අල්ලාහ්ව විශ්වාස නොකරන අයගේ ආගම මම අතහැර දැමුවෙමි, ඇත්ත වශයෙන්ම ඔවුන් පරලොව විශ්වාස නොකරයි.

وَاتَّبَعْتُ مِلَّةَ اٰبَاۤءِيْٓ اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَۗ مَا كَانَ لَنَآ اَنْ نُّشْرِكَ بِاللّٰهِ مِنْ شَيْءٍۗ ذٰلِكَ مِنْ فَضْلِ اللّٰهِ عَلَيْنَا وَعَلَى النَّاسِ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَشْكُرُوْنَ

wattaba‘tu millata ābā'ī ibrāhīma wa isḥāqa wa ya‘qūb(a), mā kāna lanā an nusyrika billāhi min syai'(in), żālika min faḍlillāhi ‘alainā wa ‘alan-nāsi wa lākinna akṡaran-nāsi lā yasykurūn(a).

තවද මම මගේ මුතුන් මිත්තන්ගේ ආගම අනුගමනය කරමි: ආබ්‍රහම්, ඊසාක් සහ යාකොබ්. අල්ලාහ් සමඟ කිසිවක් සම කිරීම අපට (නබිවරුන්ට) සුදුසු නොවේ. එය අල්ලාහ් අපට සහ මිනිසුන්ට (සියල්ලන්ටම) ලබා දුන් කරුණාවෙන් ය; නමුත් බොහෝ දෙනෙක් කෘතඥ නොවෙති.

يٰصَاحِبَيِ السِّجْنِ ءَاَرْبَابٌ مُّتَفَرِّقُوْنَ خَيْرٌ اَمِ اللّٰهُ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُۗ

yā ṣāḥibayis-sijni a'arbābum mutafarriqūna khairun amillāhul-wāḥidul-qahhār(u).

අහෝ බන්ධනාගාර සිරකරුවන් දෙදෙනෙක්! හොඳ කවුද, විවිධ දෙවිවරුන් හෝ සර්වබලධාරී, සර්වබලධාරී දෙවියන්?

مَا تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِهٖٓ اِلَّآ اَسْمَاۤءً سَمَّيْتُمُوْهَآ اَنْتُمْ وَاٰبَاۤؤُكُمْ مَّآ اَنْزَلَ اللّٰهُ بِهَا مِنْ سُلْطٰنٍۗ اِنِ الْحُكْمُ اِلَّا لِلّٰهِ ۗاَمَرَ اَلَّا تَعْبُدُوْٓا اِلَّآ اِيَّاهُ ۗذٰلِكَ الدِّيْنُ الْقَيِّمُ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُوْنَ

mā ta‘budūna min dūnihī illā asmā'an sammaitumūhā antum wa ābā'ukum mā anzalallāhu bihā min sulṭān(in), inil-ḥukmu illā lillāh(i), amara allā ta‘budū illā iyyāh(u), żālikad-dīnul-qayyimu wa lākinna akṡaran-nāsi lā ya‘lamūn(a).

ඔහු හැර ඔබ නමස්කාර කරන්නේ ඔබ සහ ඔබේ මුතුන් මිත්තන් විසින් නිර්මාණය කරන ලද නම් පමණි. අල්ලාහ් ඒ සම්බන්ධයෙන් කිසිදු බලයක් පහළ කර නැත. විනිශ්චය අල්ලාහ්ට පමණි. ඔහු අණ කර ඇත්තේ ඔබ ඔහුට හැර වෙන කිසිවෙකුට නමස්කාර නොකරන ලෙසයි. එය නිවැරදි ආගමයි, නමුත් බොහෝ දෙනෙක් එය නොදනිති.

يٰصَاحِبَيِ السِّجْنِ اَمَّآ اَحَدُكُمَا فَيَسْقِيْ رَبَّهٗ خَمْرًا ۗوَاَمَّا الْاٰخَرُ فَيُصْلَبُ فَتَأْكُلُ الطَّيْرُ مِنْ رَّأْسِهٖ ۗ قُضِيَ الْاَمْرُ الَّذِيْ فِيْهِ تَسْتَفْتِيٰنِۗ

yā ṣāḥibayis-sijni ammā aḥadukumā fa yasqī rabbahū khamrā(n), wa ammal-ākharu fa yuṣlabu fa ta'kuluṭ-ṭairu mir ra'sih(ī), quḍiyal-amrul-lażī fīhi tastaftiyān(i).

අහෝ සිරගෙදර සිරකරුවන් දෙදෙනෙක්, "ඔබගෙන් එක් අයෙකු තම ස්වාමියාට මත්පැන් සැපයීම භාරව සිටිනු ඇත. අනෙකා සම්බන්ධයෙන්, ඔහු කුරුසියේ ඇණ ගසනු ලැබේ, කුරුල්ලන් ඔහුගේ හිසෙන් කොටසක් අනුභව කරනු ඇත. ඔබ මගෙන් ඇසූ කාරණයට පිළිතුරු ලැබී ඇත."

وَقَالَ لِلَّذِيْ ظَنَّ اَنَّهٗ نَاجٍ مِّنْهُمَا اذْكُرْنِيْ عِنْدَ رَبِّكَۖ فَاَنْسٰىهُ الشَّيْطٰنُ ذِكْرَ رَبِّهٖ فَلَبِثَ فِى السِّجْنِ بِضْعَ سِنِيْنَ ࣖ

wa qāla lil-lażī ẓanna annahū nājim minhumażkurnī ‘inda rabbik(a), fa ansāhusy-syaiṭānu żikra rabbihī fa labiṡa fis-sijni biḍ‘a sinīn(a).

ඔහු (යූසුෆ්) ඔවුන් දෙදෙනා අතර ආරක්ෂිත යැයි තමා දන්නා පුද්ගලයාට මෙසේ කීවේය: "මගේ තත්වය ඔබේ ස්වාමියාට පැහැදිලි කරන්න." එබැවින් සාතන් ඔහුට (යූසුෆ්ගේ තත්වය) ඔහුගේ ස්වාමියාට පැහැදිලි කිරීමට අමතක කළේය. මේ නිසා ඔහු (යූසුෆ්) වසර ගණනාවක් සිරගෙදර සිටියේය.

وَقَالَ الْمَلِكُ اِنِّيْٓ اَرٰى سَبْعَ بَقَرٰتٍ سِمَانٍ يَّأْكُلُهُنَّ سَبْعٌ عِجَافٌ وَّسَبْعَ سُنْۢبُلٰتٍ خُضْرٍ وَّاُخَرَ يٰبِسٰتٍۗ يٰٓاَيُّهَا الْمَلَاُ اَفْتُوْنِيْ فِيْ رُءْيَايَ اِنْ كُنْتُمْ لِلرُّءْيَا تَعْبُرُوْنَ

wa qālal-maliku innī arā sab‘a baqarātin simāniy ya'kuluhunna sab‘un ‘ijāfuw wa sab‘a sumbulātin khuḍriw wa ukhara yābisāt(in), yā ayyuhal-mala'u aftūnī fī ru'yāya in kuntum lir-ru'yā ta‘burūn(a).

“නියත වශයෙන්ම, සිහින් එළදෙනුන් හත් දෙනෙකු විසින් මහත එළදෙනුන් හත් දෙනෙකු අනුභව කරනු මම සිහිනෙන් දුටුවෙමි. කොළ පැහැති තිරිඟු දඬු හතක් සහ වියළි අනෙක් (දඬු හත) දඬු. අහෝ ප්‍රමුඛ ජනයෙනි! ඔබට සිහින අර්ථ නිරූපණය කළ හැකි නම්, මගේ සිහිනයේ අර්ථ නිරූපණය ගැන මට පැහැදිලි කරන්න” යැයි රජතුමා (තම ජනතාවගේ ප්‍රධානීන්ට) පැවසීය.

قَالُوْٓا اَضْغَاثُ اَحْلَامٍ ۚوَمَا نَحْنُ بِتَأْوِيْلِ الْاَحْلَامِ بِعٰلِمِيْنَ

qālū aḍgāṡu aḥlām(in), wa mā naḥnu bita'wīlil-aḥlāmi bi‘ālimīn(a).

ඔවුන් පිළිතුරු දුන්නේ, “(ඒවා) හිස් සිහින වන අතර අපට ඒවා අර්ථ නිරූපණය කළ නොහැක.”

وَقَالَ الَّذِيْ نَجَا مِنْهُمَا وَادَّكَرَ بَعْدَ اُمَّةٍ اَنَا۠ اُنَبِّئُكُمْ بِتَأْوِيْلِهٖ فَاَرْسِلُوْنِ

wa qālal-lażī najā minhumā waddakara ba‘da ummatin ana unabbi'ukum bita'wīlihī fa arsilūn(i).

ඔවුන් දෙදෙනා අතර දිවි ගලවා ගත් තැනැත්තා ටික කලකට පසු (යූසුෆ්ට) මතක් කර දුන්නේ, "(සිහින අර්ථ නිරූපණය කිරීමට දක්ෂ) පුද්ගලයෙකු ගැන මම ඔබට කියන්නම්, එබැවින් මාව (ඔහු වෙත) එවන්න" යනුවෙනි.

يُوْسُفُ اَيُّهَا الصِّدِّيْقُ اَفْتِنَا فِيْ سَبْعِ بَقَرٰتٍ سِمَانٍ يَّأْكُلُهُنَّ سَبْعٌ عِجَافٌ وَّسَبْعِ سُنْۢبُلٰتٍ خُضْرٍ وَّاُخَرَ يٰبِسٰتٍۙ لَّعَلِّيْٓ اَرْجِعُ اِلَى النَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَعْلَمُوْنَ

yūsufu ayyuhaṣ-ṣiddīqu aftinā fī sab‘i baqarātin simāniy ya'kuluhunna sab‘un ‘ijāfuw wa sab‘i sumbulātin khuḍriw wa ukhara yābisāt(in), la‘allī arji‘u ilan-nāsi la‘allahum ya‘lamūn(a).

"යූසුෆ්, ඉතා විශ්වාසවන්ත මිනිසා! සිහින් (ගැහැණු එළදෙනුන්) හත් දෙනා විසින් අනුභව කරන ලද මහත එළදෙනුන් හත් දෙනා, (තිරිඟු) කොළ පැහැති දඬු හතක් සහ අනෙක් වියළි (දඬු හත) ගැන අපට (සිහිනයේ අර්ථ නිරූපණය) පැහැදිලි කරන්න, එවිට මට ඒ ජනයා වෙත ආපසු යා හැකිය, එවිට ඔවුන් දැන ගනු ඇත."

قَالَ تَزْرَعُوْنَ سَبْعَ سِنِيْنَ دَاَبًاۚ فَمَا حَصَدْتُّمْ فَذَرُوْهُ فِيْ سُنْۢبُلِهٖٓ اِلَّا قَلِيْلًا مِّمَّا تَأْكُلُوْنَ

qāla tazra‘ūna sab‘a sinīna da'abā(n), famā ḥaṣattum fa żarūhu fī sumbulihī illā qalīlam mimmā ta'kulūn(a).

ඔහු (ජෝසුෆ්) මෙසේ පැවසීය, “ඔබ සුපුරුදු පරිදි (අනුක්‍රමිකව) අවුරුදු හතක් වගා කළ යුතුය; ඉන්පසු ඔබ නෙළා ගන්නා ඕනෑම දෙයක් එහි කඳේ ඔබට කෑමට ස්වල්පයක් හැර ඉතිරි කළ යුතුය.

ثُمَّ يَأْتِيْ مِنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَ سَبْعٌ شِدَادٌ يَّأْكُلْنَ مَا قَدَّمْتُمْ لَهُنَّ اِلَّا قَلِيْلًا مِّمَّا تُحْصِنُوْنَ

Ṡumma ya'tī mim ba‘di żālika sab‘un syidāduy ya'kulna mā qaddamtum lahunna illā qalīlam mimmā tuḥṣinūn(a).

ඉන්පසුව (අවුරුදු හතක්) මහත් දුෂ්කර කාලයක් පැමිණෙනු ඇත, එය ඔබ ඔවුන් වෙනුවෙන් ඉතිරි කර ඇති දේ පරිභෝජනය කරනු ඇත, ඔබ ඉතිරි කර ඇති දේවලින් ස්වල්පයක් හැර.

ثُمَّ يَأْتِيْ مِنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَ عَامٌ فِيْهِ يُغَاثُ النَّاسُ وَفِيْهِ يَعْصِرُوْنَ ࣖ

Ṡumma ya'tī mim ba‘di żālika ‘āmun fīhi yugāṡun-nāsu wa fīhi ya‘ṣirūn(a).

ඊට පස්සේ අවුරුද්දක් එනවා, ඒ කාලේ මිනිස්සුන්ට (ප්‍රමාණවත් ප්‍රමාණයකින්) වැසි ලැබෙයි, ඒ කාලේ එයාලා (මිදි) මිදි කපයි.”

وَقَالَ الْمَلِكُ ائْتُوْنِيْ بِهٖ ۚفَلَمَّا جَاۤءَهُ الرَّسُوْلُ قَالَ ارْجِعْ اِلٰى رَبِّكَ فَسْـَٔلْهُ مَا بَالُ النِّسْوَةِ الّٰتِيْ قَطَّعْنَ اَيْدِيَهُنَّ ۗاِنَّ رَبِّيْ بِكَيْدِهِنَّ عَلِيْمٌ

wa qālal-maliku'tūnī bih(ī), falammā jā'ahur-rasūlu qālarji‘ ilā rabbika fas'alhu mā bālun-niswatil-lātī qaṭṭa‘na aidiyahunn(a), inna rabbī bikaidihinna ‘alīm(un).

“ඔහුව මා වෙත ගෙන එන්න” යැයි රජතුමා කීවේය. දූතයා ඔහු වෙත පැමිණි විට, ඔහු (යූසුෆ්) “ඔබේ ස්වාමියා වෙත ආපසු ගොස් ඔහුගේ අත්වලට තුවාල කළ කාන්තාවන්ට කුමක් සිදු වූවාද කියා විමසන්න. නියත වශයෙන්ම මගේ ස්වාමියා ඔවුන්ගේ වංචාව හොඳින් දනී” යැයි පැවසීය.

قَالَ مَا خَطْبُكُنَّ اِذْ رَاوَدْتُّنَّ يُوْسُفَ عَنْ نَّفْسِهٖۗ قُلْنَ حَاشَ لِلّٰهِ مَا عَلِمْنَا عَلَيْهِ مِنْ سُوْۤءٍ ۗقَالَتِ امْرَاَتُ الْعَزِيْزِ الْـٰٔنَ حَصْحَصَ الْحَقُّۖ اَنَا۠ رَاوَدْتُّهٗ عَنْ نَّفْسِهٖ وَاِنَّهٗ لَمِنَ الصّٰدِقِيْنَ

qāla mā khaṭbukunna iż rāwattunna yūsufa ‘an nafsih(ī), qulna ḥāsya lillāhi mā ‘alimnā ‘alaihi min sū'(in), qālatimra'atul-‘azīzil-āna ḥaṣḥaṣal-ḥaqq(u), ana rāwattuhū ‘an nafsihī wa innahū laminaṣ-ṣādiqīn(a).

ඔහු (රජ) (කාන්තාවන්ට) මෙසේ කීවේය: “ඔබ යූසුෆ්ව ඔහුට යටත් වීමට පෙළඹවූ විට ඔබ සිටියේ කෙසේද?” ඔවුන් මෙසේ පැවසූහ: “අල්ලාහ් පරිපූර්ණයි, අපි ඔහු ගැන නරක දෙයක් දැන සිටියේ නැත.” අල්-අසීස්ගේ බිරිඳ මෙසේ පැවසුවාය: “දැන් සත්‍යය පැහැදිලියි, මම ඔහුව පෙළඹවූයේ සහ රැවටුවේ මමයි, ඇත්තෙන්ම ඔහු සත්‍යවාදීන්ගෙන් කෙනෙකි.”

ذٰلِكَ لِيَعْلَمَ اَنِّيْ لَمْ اَخُنْهُ بِالْغَيْبِ وَاَنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِيْ كَيْدَ الْخَاۤىِٕنِيْنَ ۔

Żālika liya‘lama annī lam akhunhu bil-gaibi wa annallāha lā yahdī kaidal-khā'inīn(a).

(යූසුෆ් මෙසේ පැවසීය), “එසේ කළේ ඔහු (අල්-අසීස්) දැන ගැනීම සඳහා ය, ඔහු (නිවසේ) නොසිටි විට මම ඔහුට ඇත්තටම ද්‍රෝහි නොවූ බවත්, අල්ලාහ් ද්‍රෝහිකම් කරන්නන්ගේ වංචාව අනුමත නොකරන බවත්.

۞ وَمَآ اُبَرِّئُ نَفْسِيْۚ اِنَّ النَّفْسَ لَاَمَّارَةٌ ۢ بِالسُّوْۤءِ اِلَّا مَا رَحِمَ رَبِّيْۗ اِنَّ رَبِّيْ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

wa mā ubarri'u nafsī, innan-nafsa la'ammāratum bis-sū'i illā mā raḥima rabbī, inna rabbī gafūrur raḥīm(un).

තවද මම (වැරදි වලින්) නිදහස් බව ප්‍රකාශ නොකරමි, මන්ද ඇත්ත වශයෙන්ම රාගය සැමවිටම නපුරට මඟ පාදයි, (රාගය) මගේ ස්වාමියා දයාව දැක්වූ දේ හැර. නියත වශයෙන්ම, මගේ ස්වාමියා සමාව දෙන, දයානුකම්පිත ය.

وَقَالَ الْمَلِكُ ائْتُوْنِيْ بِهٖٓ اَسْتَخْلِصْهُ لِنَفْسِيْۚ فَلَمَّا كَلَّمَهٗ قَالَ اِنَّكَ الْيَوْمَ لَدَيْنَا مَكِيْنٌ اَمِيْنٌ

wa qālal-maliku'tūnī bihī astakhliṣhu linafsī, falammā kallamahū qāla innakal-yauma ladainā makīnun amīn(un).

රජතුමා, “(යූසුෆ්) මා වෙත ගෙන එන්න, එවිට මම ඔහුව (මට සමීප කෙනෙකු ලෙස) තෝරා ගනිමි.” ඔහු (රජ) ඔහු සමඟ කතා කළ විට, ඔහු (රජ) “ඇත්තෙන්ම ඔබ අද සිට අපගේ කවයේ ඉහළ තනතුරක් දරන සහ විශ්වාසවන්ත පුද්ගලයෙකු බවට පත්ව ඇත” යනුවෙන් පැවසීය.

قَالَ اجْعَلْنِيْ عَلٰى خَزَاۤىِٕنِ الْاَرْضِۚ اِنِّيْ حَفِيْظٌ عَلِيْمٌ

qālaj‘alnī ‘alā khazā'inil-arḍ(i), innī ḥafīẓun ‘alīm(un).

ඔහු (ජෝසුෆ්) මෙසේ කීවේය: “(ඊජිප්තු) දේශයේ භාණ්ඩාගාරික ලෙස මා පත් කරන්න; මක්නිසාද මම සැබවින්ම දැනුමෙන් හා කුසලතාවයෙන් යුත් මිනිසෙකි.”

وَكَذٰلِكَ مَكَّنَّا لِيُوْسُفَ فِى الْاَرْضِ يَتَبَوَّاُ مِنْهَا حَيْثُ يَشَاۤءُۗ نُصِيْبُ بِرَحْمَتِنَا مَنْ نَّشَاۤءُ وَلَا نُضِيْعُ اَجْرَ الْمُحْسِنِيْنَ

wa każālika makkannā liyūsufa fil-arḍi yatabawwa'u minhā ḥaiṡu yasyā'(u), nuṣību biraḥmatinā man nasyā'u wa lā nuḍī‘u ajral-muḥsinīn(a).

තවද, මේ ආකාරයට අපි යූසුෆ්ට මෙම දේශයේ (ඊජිප්තුවෙහි) ඔහු කැමති ඕනෑම තැනක ජීවත් වීමට ස්ථානයක් ලබා දුන්නෙමු. අපි කැමති අයට අපි කරුණාව දක්වන්නෙමු. තවද අපි දැහැමියන්ගේ විපාක අපතේ නොයවන්නෙමු.

وَلَاَجْرُ الْاٰخِرَةِ خَيْرٌ لِّلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَكَانُوْا يَتَّقُوْنَ ࣖ

wa la'ajrul-ākhirati khairul lil-lażīna āmanū wa kānū yattaqūn(a).

තවද, නියත වශයෙන්ම මරණින් මතු ජීවිතයේ විපාකය විශ්වාස කර සැමවිටම භක්තිමත් අයට වඩා හොඳය.

وَجَاۤءَ اِخْوَةُ يُوْسُفَ فَدَخَلُوْا عَلَيْهِ فَعَرَفَهُمْ وَهُمْ لَهٗ مُنْكِرُوْنَ

wa jā'a ikhwatu yūsufa fa dakhalū ‘alaihi fa ‘arafahum wa hum lahū munkirūn(a).

යූසුෆ්ගේ සහෝදරයෝ (ඊජිප්තුවට) පැමිණියහ. ඔවුන් (ඔහුගේ ස්ථානයට) ඇතුළු වූහ. එබැවින් ඔහු (යූසුෆ්) ඔවුන් හඳුනා ගත්තේය, නමුත් ඔවුන් ඔහුව හඳුනා ගත්තේ නැත.

وَلَمَّا جَهَّزَهُمْ بِجَهَازِهِمْ قَالَ ائْتُوْنِيْ بِاَخٍ لَّكُمْ مِّنْ اَبِيْكُمْ ۚ اَلَا تَرَوْنَ اَنِّيْٓ اُوْفِى الْكَيْلَ وَاَنَا۠ خَيْرُ الْمُنْزِلِيْنَ

wa lammā jahhazahum bijahāzihim qāla'tūnī bi'akhil lakum min abīkum, alā tarauna annī ūfil-kaila wa ana khairul-munzilīn(a).

ඔහු (ජෝසුෆ්) ඔවුන්ට ආහාර පිළියෙළ කළ විට, “ඔබේ (බෙන්ජමින්ගේ) පියා වන ඔබේ සහෝදරයා මා වෙත ගෙන එන්න. මම ප්‍රමාණය සම්පූර්ණ කරන බවත්, සත්කාරකයන්ගෙන් හොඳම තැනැත්තා බවත් ඔබ නොදකින්නේද?

فَاِنْ لَّمْ تَأْتُوْنِيْ بِهٖ فَلَا كَيْلَ لَكُمْ عِنْدِيْ وَلَا تَقْرَبُوْنِ

fa illam ta'tūnī bihī falā kaila lakum ‘indī wa lā taqrabūn(i).

ඉතින් ඔබ එය මට ගෙනාවේ නැත්නම්, ඔබට මගෙන් තවත් (ධාන්‍ය) ලැබෙන්නේ නැහැ, මා ළඟටවත් එන්න එපා.”

قَالُوْا سَنُرَاوِدُ عَنْهُ اَبَاهُ وَاِنَّا لَفٰعِلُوْنَ

qālū sanurāwidu ‘anhu abāhu wa innā lafā‘ilūn(a).

ඔවුන් මෙසේ පැවසූහ, “අපි ඔහුගේ පියාට (ඔහුව රැගෙන යාමට) ඒත්තු ගන්වන්නෙමු, අපි එය නියත වශයෙන්ම කරන්නෙමු.”

وَقَالَ لِفِتْيٰنِهِ اجْعَلُوْا بِضَاعَتَهُمْ فِيْ رِحَالِهِمْ لَعَلَّهُمْ يَعْرِفُوْنَهَآ اِذَا انْقَلَبُوْٓا اِلٰٓى اَهْلِهِمْ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَ

wa qāla lifityānihij‘alū biḍā‘atahum fī riḥālihim la‘allahum ya‘rifūnahā iżanqalabū ilā ahlihim la‘allahum yarji‘ūn(a).

ඔහු (යූසුෆ්) තම සේවකයන්ට, “ඔවුන්ගේ (හුවමාරු) භාණ්ඩ ඔවුන්ගේ ගෝනිවල දමන්න. එවිට ඔවුන් තම පවුල් වෙත ආපසු ගිය පසු, ඔවුන් නැවත පැමිණෙනු ඇතැයි ඔවුන් දැන ගනු ඇත” යැයි පැවසීය.

فَلَمَّا رَجَعُوْٓا اِلٰٓى اَبِيْهِمْ قَالُوْا يٰٓاَبَانَا مُنِعَ مِنَّا الْكَيْلُ فَاَرْسِلْ مَعَنَآ اَخَانَا نَكْتَلْ وَاِنَّا لَهٗ لَحٰفِظُوْنَ

falammā raja‘ū ilā abīhim qālū yā abānā muni‘a minnal-kailu fa arsil ma‘anā akhānā naktal wa innā lahū laḥāfiẓūn(a).

ඔවුන් තම පියා (යාකොබ්) වෙත ආපසු පැමිණි විට, “අපගේ පියාණෙනි! (අපගේ සහෝදරයා අප සමඟ රැගෙන ගියහොත් මිස) අපට තවත් (ධාන්‍ය) ලැබෙන්නේ නැත. එබැවින් අපගේ සහෝදරයා අප සමඟ යාමට ඉඩ දෙන්න. එවිට අපට යමක් ලබා ගත හැකිය. අපි ඔහුව ආරක්ෂා කරන්නෙමු” යැයි පැවසූහ.

قَالَ هَلْ اٰمَنُكُمْ عَلَيْهِ اِلَّا كَمَآ اَمِنْتُكُمْ عَلٰٓى اَخِيْهِ مِنْ قَبْلُۗ فَاللّٰهُ خَيْرٌ حٰفِظًا وَّهُوَ اَرْحَمُ الرّٰحِمِيْنَ

qāla hal āmanukum ‘alaihi illā kamā amintukum ‘alā akhīhi min qabl(u), fallāhu khairun ḥāfiẓaw wa huwa arḥamur-rāḥimīn(a).

ඔහු (යාකොබ්) මෙසේ කීවේය, "මම මීට පෙර ඔහුගේ සහෝදරයා (යූසුෆ්) ඔබට භාර දුන්නාක් මෙන්, මම ඔහුව (බුන්යමින්) ඔබට භාර දෙන්නේ කෙසේද?" එබැවින් අල්ලාහ් හොඳම භාරකරු වන අතර ඔහු කරුණාවන්තයින් අතර ඉතාමත් කරුණාවන්තයාය.

وَلَمَّا فَتَحُوْا مَتَاعَهُمْ وَجَدُوْا بِضَاعَتَهُمْ رُدَّتْ اِلَيْهِمْۗ قَالُوْا يٰٓاَبَانَا مَا نَبْغِيْۗ هٰذِهٖ بِضَاعَتُنَا رُدَّتْ اِلَيْنَا وَنَمِيْرُ اَهْلَنَا وَنَحْفَظُ اَخَانَا وَنَزْدَادُ كَيْلَ بَعِيْرٍۗ ذٰلِكَ كَيْلٌ يَّسِيْرٌ

wa lammā fataḥū matā‘ahum wajadū biḍā‘atahum ruddat ilaihim, qālū yā abānā mā nabgī, hāżihī biḍā‘atunā ruddat ilainā wa namīru ahlanā wa naḥfaẓu akhānā wa nazdādu kaila ba‘īr(in), żālika kailuy yasīr(un).

ඔවුන් තම භාණ්ඩ විවෘත කළ විට, ඔවුන්ගේ භාණ්ඩ (හුවමාරුව) ඔවුන් වෙත ආපසු ලබා දෙන ලදී. ඔවුන් මෙසේ පැවසූහ, "අහෝ අපගේ පියාණෙනි! අපට තවත් කුමක් අවශ්‍යද? මේවා අපට ආපසු ලබා දුන් අපගේ භාණ්ඩ, අපගේ පවුල් පෝෂණය කිරීමට අපට හැකි වනු ඇත, තවද අපි අපගේ ඥාතීන් රැකබලා ගන්නෙමු, තවද ඔටුවෙකුගේ බර තරම් බර (ධාන්‍ය) අමතර සලාකයක් අපට ලැබෙනු ඇත. එය (ඊජිප්තු රජුට) පහසු දෙයකි."

قَالَ لَنْ اُرْسِلَهٗ مَعَكُمْ حَتّٰى تُؤْتُوْنِ مَوْثِقًا مِّنَ اللّٰهِ لَتَأْتُنَّنِيْ بِهٖٓ اِلَّآ اَنْ يُّحَاطَ بِكُمْۚ فَلَمَّآ اٰتَوْهُ مَوْثِقَهُمْ قَالَ اللّٰهُ عَلٰى مَا نَقُوْلُ وَكِيْلٌ

qāla lan ursilahū ma‘akum ḥattā tu'tūni mauṡiqam minallāhi lata'tunnanī bihī illā ayyuḥāṭa bikum, falammā ātauhu mauṡiqahum qālallāhu ‘alā mā naqūlu wakīl(un).

ඔහු (යාකොබ්) මෙසේ පැවසීය: “ඔබ වට කරනු ලැබුවහොත් මිස, ඔබ ඔහුව මා වෙත ආපසු ගෙන එන බවට අල්ලාහ් මත දිවුරුම් දෙන තුරු මම ඔහුව ඔබ සමඟ නොයවන්නෙමි.” ඔවුන් දිවුරුම් දුන් විට, ඔහු (යාකොබ්) “අප පවසන දේට අල්ලාහ් සාක්ෂිකරුවෙකි” යි පැවසීය.

وَقَالَ يٰبَنِيَّ لَا تَدْخُلُوْا مِنْۢ بَابٍ وَّاحِدٍ وَّادْخُلُوْا مِنْ اَبْوَابٍ مُّتَفَرِّقَةٍۗ وَمَآ اُغْنِيْ عَنْكُمْ مِّنَ اللّٰهِ مِنْ شَيْءٍۗ اِنِ الْحُكْمُ اِلَّا لِلّٰهِ ۗعَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَعَلَيْهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُتَوَكِّلُوْنَ

wa qāla yā baniyya lā tadkhulū mim bābiw wāḥidiw wadkhulū min abwābim mutafarriqah(tin), wa mā ugnī ‘ankum minallāhi min syai'(in), inil-ḥukmu illā lillāh(i), ‘alaihi tawakkaltu wa ‘alaihi falyatawakkalil-mutawakkilūn(a).

ඔහු (යාකොබ්) මෙසේ පැවසීය, “මගේ දරුවනි! එක දොරටුවකින් ඇතුළු නොවන්න, විවිධ දොරටුවලින් ඇතුළු වන්න. කෙසේ වෙතත්, අල්ලාහ්ගේ (ඉරණමෙන්) ඔබව සුළු වශයෙන්වත් ආරක්ෂා කිරීමට මට නොහැකිය. එම තීරණය අල්ලාහ්ටම පමණි. මම ඔහු කෙරෙහි විශ්වාසය තබමි, විශ්වාසය තබන්නන් ඔහු කෙරෙහිම භාර කරමි.”

وَلَمَّا دَخَلُوْا مِنْ حَيْثُ اَمَرَهُمْ اَبُوْهُمْۗ مَا كَانَ يُغْنِيْ عَنْهُمْ مِّنَ اللّٰهِ مِنْ شَيْءٍ اِلَّا حَاجَةً فِيْ نَفْسِ يَعْقُوْبَ قَضٰىهَاۗ وَاِنَّهٗ لَذُوْ عِلْمٍ لِّمَا عَلَّمْنٰهُ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُوْنَ ࣖ

wa lammā dakhalū min ḥaiṡu amarahum abūhum, mā kāna yugnī ‘anhum minallāhi min syai'in illā ḥājatan fī nafsi ya‘qūba qaḍāhā, wa innahū lażū ‘ilmil limā ‘allamnāhu wa lākinna akṡaran-nāsi lā ya‘lamūn(a).

ඔවුන් තම පියාගේ අණ පරිදි ඇතුළු වූ විට, (ඔවුන්ගේ ඇතුල්වීම) අල්ලාහ්ගේ නියෝගයට කිසිසේත් විරුද්ධ වීමට නොහැකි විය, (නමුත් එය) ඔහු යාකොබ් තුළ තීරණය කළ ආශාවක් පමණි. තවද අපි ඔහුට ඉගැන්වූ බැවින් ඇත්ත වශයෙන්ම ඔහුට දැනුම තිබුණි. නමුත් බොහෝ දෙනෙක් එය නොදනිති.

وَلَمَّا دَخَلُوْا عَلٰى يُوْسُفَ اٰوٰٓى اِلَيْهِ اَخَاهُ قَالَ اِنِّيْٓ اَنَا۠ اَخُوْكَ فَلَا تَبْتَىِٕسْ بِمَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

wa lammā dakhalū ‘alā yūsufa āwā ilaihi akhāhu qāla innī akhūka falā tabta'is bimā kānū ya‘malūn(a).

ඔවුන් (යූසුෆ්) ඇතුළු වූ විට, ඔහු තම සහෝදරයා (බුන්යමින්) ඔහුගේ ස්ථානයේ තැබුවේය. ඔහු (යූසුෆ්) “නියත වශයෙන්ම මම ඔබේ සහෝදරයාය. ඔවුන් කළ දේ ගැන දුක් නොවන්න” යැයි පැවසීය.

فَلَمَّا جَهَّزَهُمْ بِجَهَازِهِمْ جَعَلَ السِّقَايَةَ فِيْ رَحْلِ اَخِيْهِ ثُمَّ اَذَّنَ مُؤَذِّنٌ اَيَّتُهَا الْعِيْرُ اِنَّكُمْ لَسٰرِقُوْنَ

falammā jahhazahum bijahāzihim ja‘las-siqāyata fī raḥli akhīhi ṡumma ażżana mu'ażżinun ayyatuhal-‘īru innakum lasāriqūn(a).

ඔවුන් සඳහා ආහාර පිළියෙළ කර තිබියදී, ඔහු (යූසුෆ්) කුසලානය තම සහෝදරයාගේ මල්ලට දැමුවේය. එවිට එක් අයෙක් “ඕ තවලම්! නියත වශයෙන්ම ඔබ සොරුන්ය” යි කෑ ගැසුවේය.

قَالُوْا وَاَقْبَلُوْا عَلَيْهِمْ مَّاذَا تَفْقِدُوْنَ

qālū wa aqbalū ‘alaihim māżā tafqidūn(a).

ඔවුන් (චෝදනා කරමින් සිටි) ඔවුන්ට මුහුණ දෙමින්, “ඔබට අහිමි වූයේ කුමක්ද?” යි ඇසූහ.

قَالُوْا نَفْقِدُ صُوَاعَ الْمَلِكِ وَلِمَنْ جَاۤءَ بِهٖ حِمْلُ بَعِيْرٍ وَّاَنَا۠ بِهٖ زَعِيْمٌ

qālū nafqidu ṣuwā‘al-maliki wa liman jā'a bihī ḥimlu ba‘īriw wa ana bihī za‘īm(un).

ඔවුන් පිළිතුරු දෙමින්, "අපි රජුගේ කුසලානය නැති කර ගත්තෙමු, එය ආපසු ලබා දිය හැකි ඕනෑම කෙනෙකුට ඔටුවෙකුගේ බර තරම් (ආහාර ද්‍රව්‍ය) ලැබෙනු ඇත, මම එය සහතික කරමි."

قَالُوْا تَاللّٰهِ لَقَدْ عَلِمْتُمْ مَّا جِئْنَا لِنُفْسِدَ فِى الْاَرْضِ وَمَا كُنَّا سٰرِقِيْنَ

qālū tallāhi laqad ‘alimtum mā ji'tanā linufsida fil-arḍi wa mā kunnā sāriqīn(a).

ඔවුන් (යූසුෆ්ගේ සහෝදරයන්) පිළිතුරු දෙමින්, “අල්ලාහ් මත දිවුරමින්, අපි මේ භූමියේ කලහ ඇති කිරීමට නොපැමිණි බවත්, අපි සොරුන් නොවන බවත් ඔබ සැබවින්ම දන්නාහුය.”

قَالُوْا فَمَا جَزَاۤؤُهٗٓ اِنْ كُنْتُمْ كٰذِبِيْنَ

qālū famā jazā'uhū in kuntum kāżibīn(a).

"නමුත් ඔබ බොරු කිව්වොත් දඬුවම කුමක්ද?" ඔවුන් ඇසුවා.

قَالُوْا جَزَاۤؤُهٗ مَنْ وُّجِدَ فِيْ رَحْلِهٖ فَهُوَ جَزَاۤؤُهٗ ۗ كَذٰلِكَ نَجْزِى الظّٰلِمِيْنَ

qālū jazā'uhū maw wujida fī raḥlihī fa huwa jazā'uh(ū), każālika najziẓ-ẓālimīn(a).

"තම ගෝනියේ නැතිවූ භාණ්ඩය සොයා ගන්නා ඕනෑම කෙනෙකුට දඬුවම නියම වේ. එබැවින් ඔහුටම දඬුවම ලැබෙනු ඇත. මේ ආකාරයෙන් අපි වැරදිකරුවන්ට දඬුවම් කරන්නෙමු" යනුවෙන් ඔවුන් පිළිතුරු දුන්හ.

فَبَدَاَ بِاَوْعِيَتِهِمْ قَبْلَ وِعَاۤءِ اَخِيْهِ ثُمَّ اسْتَخْرَجَهَا مِنْ وِّعَاۤءِ اَخِيْهِۗ كَذٰلِكَ كِدْنَا لِيُوْسُفَۗ مَا كَانَ لِيَأْخُذَ اَخَاهُ فِيْ دِيْنِ الْمَلِكِ اِلَّآ اَنْ يَّشَاۤءَ اللّٰهُ ۗنَرْفَعُ دَرَجٰتٍ مَّنْ نَّشَاۤءُۗ وَفَوْقَ كُلِّ ذِيْ عِلْمٍ عَلِيْمٌ

fa bada'a bi'au‘iyatihim qabla wi‘ā'i akhīhi ṡummastakhrajahā miw wi‘ā'i akhīh(i), każālika kidnā liyūsuf(a), mā kāna liya'khuża akhāhu fī dīnil-maliki illā ay yasyā'allāh(u), narfa‘u darajātim man nasyā'(u), wa fauqa kulli żī ‘ilmin ‘alīm(un).

එබැවින් ඔහු තම සහෝදරයාගේ ගෝනිවලට පෙර ඔවුන්ගේ ගෝනි පරීක්ෂා කිරීමට පටන් ගත්තේය. පසුව ඔහු තම සහෝදරයාගේ ගෝනියෙන් රජුගේ කුසලානය එළියට ගත්තේය. මෙසේ අපි යූසුෆ් සඳහා කටයුතු කළෙමු. අල්ලාහ් කැමති නම් මිස රජුගේ නීතියට අනුව ඔහුගේ සහෝදරයාට දඬුවම් කිරීමට ඔහුට නොහැකි විය. අපි කැමති අයට අපි තරාතිරම උසස් කරමු. තවද දැනුම ඇති සෑම මිනිසෙකුටම වඩා හොඳින් දන්නා කෙනෙක් සිටී.

۞ قَالُوْٓا اِنْ يَّسْرِقْ فَقَدْ سَرَقَ اَخٌ لَّهٗ مِنْ قَبْلُۚ فَاَسَرَّهَا يُوْسُفُ فِيْ نَفْسِهٖ وَلَمْ يُبْدِهَا لَهُمْۚ قَالَ اَنْتُمْ شَرٌّ مَّكَانًا ۚوَاللّٰهُ اَعْلَمُ بِمَا تَصِفُوْنَ

qālū iy yasriq faqad saraqa akhul lahū min qabl(u), fa asarrahā yūsufu fī nafsihī wa lam yubdihā lahum, qāla antum syarrum makānā(n), wallāhu a‘lamu bimā taṣifūn(a).

"ඔහු සොරකම් කරන්නේ නම්, ඊට පෙර ඔහුගේ සහෝදරයාද සොරකම් කළේය." එබැවින් යූසුෆ් තම සිතේ (කෝපය) සඟවා ගත් අතර එය ඔවුන්ට නොපෙන්වීය. ඔහු (තම සිතින්) මෙසේ පැවසීය: "ඔබේ තත්ත්වය ඇත්තෙන්ම නරකයි. ඔබ පැහැදිලි කරන දේ අල්ලාහ් හොඳින් දනී."

قَالُوْا يٰٓاَيُّهَا الْعَزِيْزُ اِنَّ لَهٗٓ اَبًا شَيْخًا كَبِيْرًا فَخُذْ اَحَدَنَا مَكَانَهٗ ۚاِنَّا نَرٰىكَ مِنَ الْمُحْسِنِيْنَ

qālū yā ayyuhal-‘azīzu inna lahū aban syaikhan kabīran fa khuż aḥadanā makānah(ū), innā narāka minal-muḥsinīn(a).

ඔවුන් මෙසේ පැවසූහ, “ඕ අල්-අසීස්! ඔහුට මහලු පියෙක් සිටී, එබැවින් අපෙන් කෙනෙකුව තෝරා ගන්න. නියත වශයෙන්ම අපි ඔබව හොඳ අයගෙන් කෙනෙකු ලෙස දකිමු.

قَالَ مَعَاذَ اللّٰهِ اَنْ نَّأْخُذَ اِلَّا مَنْ وَّجَدْنَا مَتَاعَنَا عِنْدَهٗٓ ۙاِنَّآ اِذًا لَّظٰلِمُوْنَ ࣖ

qāla ma‘āżallāhi an na'khuża illā maw wajadnā matā‘anā ‘indah(ū), innā iżal laẓālimūn(a).

"අපගේ දේපළ අපට හමු වූ පුද්ගලයා හැර, (වෙන කිසිවෙකු) රඳවා තබා ගැනීමෙන් මම අල්ලාහ්ගෙන් ආරක්ෂාව අයදිමි. අපි එසේ කළහොත්, එයින් අදහස් වන්නේ අපි වැරදිකරුවන් බවයි" ඔහු (යූසුෆ්) පැවසීය.

فَلَمَّا اسْتَيْـَٔسُوْا مِنْهُ خَلَصُوْا نَجِيًّاۗ قَالَ كَبِيْرُهُمْ اَلَمْ تَعْلَمُوْٓا اَنَّ اَبَاكُمْ قَدْ اَخَذَ عَلَيْكُمْ مَّوْثِقًا مِّنَ اللّٰهِ وَمِنْ قَبْلُ مَا فَرَّطْتُّمْ فِيْ يُوْسُفَ فَلَنْ اَبْرَحَ الْاَرْضَ حَتّٰى يَأْذَنَ لِيْٓ اَبِيْٓ اَوْ يَحْكُمَ اللّٰهُ لِيْۚ وَهُوَ خَيْرُ الْحٰكِمِيْنَ

falammastai'asū minhu khalaṣū najiyyā(n), qāla kabīruhum alam ta‘lamū anna abākum qad akhaża ‘alaikum mauṡiqam minallāhi wa min qablu mā farrattum fī yūsufa falan abraḥal-arḍa ḥattā ya'żana lī abī au yaḥkumallāhu lī, wa huwa khairul-ḥākimīn(a).

එබැවින් (යූසුෆ්ගේ තීරණය) ගැන ඔවුන් බලාපොරොත්තු සුන් වූ විට, ඔවුන් රහසිගත සංවාදයකට ගොස් එකිනෙකා අතර රහසින් කතා කළහ. ඔවුන්ගෙන් වැඩිමහල් තැනැත්තා මෙසේ පැවසීය: “ඔබේ පියා අල්ලාහ්ගේ නාමයෙන් ඔබෙන් ගිවිසුමක් ගත් බවත්, ඊට පෙර ඔබ යූසුෆ් නොසලකා හැර ඇති බවත් ඔබ නොදන්නේද? එබැවින්, මගේ පියා මට (නැවත පැමිණීමට) අවසර දෙන තුරු හෝ අල්ලාහ් මට තීරණයක් දෙන තුරු මම මේ දේශයෙන් (ඊජිප්තුවෙන්) ඉවත් නොවෙමි. තවද ඔහු විනිශ්චයකරුවන්ගෙන් ශ්‍රේෂ්ඨතමයාය.”

اِرْجِعُوْٓا اِلٰٓى اَبِيْكُمْ فَقُوْلُوْا يٰٓاَبَانَآ اِنَّ ابْنَكَ سَرَقَۚ وَمَا شَهِدْنَآ اِلَّا بِمَا عَلِمْنَا وَمَا كُنَّا لِلْغَيْبِ حٰفِظِيْنَ

irji‘ū ilā abīkum fa qūlū yā abānā innabnaka saraq(a), wa mā syahidnā illā bimā ‘alimnā wa mā kunnā lil-gaibi ḥāfiẓīn(a).

ඔබේ පියා වෙත ආපසු ගොස් මෙසේ කියන්න, “අහෝ අපගේ පියාණෙනි! නියත වශයෙන්ම ඔබේ පුතා සොරකම් කර ඇත, අපි දන්නා දේ පමණක් දුටුවෙමු, එහි පිටුපස ඇති දේ අපි නොදනිමු.

وَسْـَٔلِ الْقَرْيَةَ الَّتِيْ كُنَّا فِيْهَا وَالْعِيْرَ الَّتِيْٓ اَقْبَلْنَا فِيْهَاۗ وَاِنَّا لَصٰدِقُوْنَ

was'alil-qaryatal-latī kunnā fīhā wal-‘īral-latī aqbalnā fīhā, wa innā laṣādiqūn(a).

අපි සිටින දේශය ගැනත්, අප සමඟ පැමිණි තවලම්කරුවන් ගැනත් (වාසීන්ගෙන්) විමසන්න. අපි නිවැරදි අයයි.”

قَالَ بَلْ سَوَّلَتْ لَكُمْ اَنْفُسُكُمْ اَمْرًاۗ فَصَبْرٌ جَمِيْلٌ ۗعَسَى اللّٰهُ اَنْ يَّأْتِيَنِيْ بِهِمْ جَمِيْعًاۗ اِنَّهٗ هُوَ الْعَلِيْمُ الْحَكِيْمُ

qāla bal sawwalat lakum anfusukum amrā(n), fa ṣabrun jamīl(un), ‘asallāhu ay ya'tiyanī bihim jamī‘ā(n), innahū huwal-‘alīmul-ḥakīm(u).

ඔහු (යාකොබ්) මෙසේ පැවසීය, “ඇත්ත වශයෙන්ම, ඔබ හොඳ (නරක) දේවල් දකින්නේ ඔබ පමණයි. එබැවින් (මගේ ඉවසීම) හොඳ ඉවසීමයි. අල්ලාහ් ඒ සියල්ල මා වෙත ගෙන එනු ඇතැයි මම බලාපොරොත්තු වෙමි. නියත වශයෙන්ම ඔහු සියල්ල දන්නා, ප්‍රඥාවන්තය.”

وَتَوَلّٰى عَنْهُمْ وَقَالَ يٰٓاَسَفٰى عَلٰى يُوْسُفَ وَابْيَضَّتْ عَيْنٰهُ مِنَ الْحُزْنِ فَهُوَ كَظِيْمٌ

wa tawallā ‘anhum wa qāla yā asafā ‘alā yūsufa wabyaḍḍat ‘aināhu minal-ḥuzni fa huwa kaẓīm(un).

ඔහු (යාකොබ්) ඔවුන්ගෙන් (තම දරුවන්ගෙන්) ඈත් වී, “අහෝ! යූසුෆ් ගැන මාගේ දුක!” යැයි කීවේය. එවිට ඔහුගේ දෑස් ශෝකයෙන් සුදුමැලි විය. ඔහු (තම දරුවන් කෙරෙහි) කෝපය පාලනය කරගෙන නිහඬව සිටියේය.

قَالُوْا تَاللّٰهِ تَفْتَؤُا تَذْكُرُ يُوْسُفَ حَتّٰى تَكُوْنَ حَرَضًا اَوْ تَكُوْنَ مِنَ الْهٰلِكِيْنَ

qālū tallāhi tafta'u tażkuru yūsufa ḥattā takūna ḥaraḍan au takūna minal-hālikīn(a).

“අල්ලාහ් මත දිවුරමින්, ඔබට දරුණු රෝගයක් වැළඳෙන තුරු හෝ ඔබ විනාශ වන අය අතර වන තුරු ඔබ යූසුෆ් සිහිපත් කිරීම නවත්වන්නේ නැත” යනුවෙන් ඔවුහු පැවසූහ.

قَالَ اِنَّمَآ اَشْكُوْا بَثِّيْ وَحُزْنِيْٓ اِلَى اللّٰهِ وَاَعْلَمُ مِنَ اللّٰهِ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ

qāla innamā asykū baṡṡī wa ḥuznī ilallāhi wa a‘lamu minallāhi mā lā ta‘lamūn(a).

ඔහු (යාකොබ්) මෙසේ පැවසීය: “මගේ කරදර සහ දුක ගැන මම අල්ලාහ්ට පමණක් පැමිණිලි කරමි, ඔබ නොදන්නා දේ අල්ලාහ්ගෙන් මම දනිමි.

يٰبَنِيَّ اذْهَبُوْا فَتَحَسَّسُوْا مِنْ يُّوْسُفَ وَاَخِيْهِ وَلَا تَا۟يْـَٔسُوْا مِنْ رَّوْحِ اللّٰهِ ۗاِنَّهٗ لَا يَا۟يْـَٔسُ مِنْ رَّوْحِ اللّٰهِ اِلَّا الْقَوْمُ الْكٰفِرُوْنَ

yā baniyyażhabū fa taḥassasū miy yūsufa wa akhīhi wa lā tai'asū mir rauḥillāh(i), innahū lā yai'asu mir rauḥillāhi illal-qaumul-kāfirūn(a).

මාගේ දරුවනි! යන්න, යූසුෆ් සහ ඔහුගේ සහෝදරයන් ගැන (ප්‍රවෘත්ති) සොයන්න. අල්ලාහ්ගේ කරුණාව ගැන බලාපොරොත්තු සුන් නොකරන්න. නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ්ගේ කරුණාව ගැන බලාපොරොත්තු සුන් වන්නේ ප්‍රතික්ෂේප කරන්නන් පමණි.

فَلَمَّا دَخَلُوْا عَلَيْهِ قَالُوْا يٰٓاَيُّهَا الْعَزِيْزُ مَسَّنَا وَاَهْلَنَا الضُّرُّ وَجِئْنَا بِبِضَاعَةٍ مُّزْجٰىةٍ فَاَوْفِ لَنَا الْكَيْلَ وَتَصَدَّقْ عَلَيْنَاۗ اِنَّ اللّٰهَ يَجْزِى الْمُتَصَدِّقِيْنَ

falammā dakhalū ‘alaihi qālū yā ayyuhal-‘azīzu massanā wa ahlanaḍ-ḍurru wa ji'nā bibiḍā‘atim muzjātin fa aufi lanal-kaila wa taṣaddaq ‘alainā, innallāha yajzil-mutaṣaddiqīn(a).

ඔවුන් යූසුෆ්ගේ ස්ථානයට ඇතුළු වූ විට, “ඕ අල්-අසීස්! අපි සහ අපගේ පවුලේ අය දුෂ්කරතාවන්ට මුහුණ දුන්නෙමු. අපි නිෂ්ඵල දේ රැගෙන පැමිණියෙමු. එබැවින් අපගේ (ධාන්‍ය) කොටස පුරවා අපට දානය දෙන්න. නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ් දානය කරන්නන්ට විපාක දෙයි” යැයි පැවසූහ.

قَالَ هَلْ عَلِمْتُمْ مَّا فَعَلْتُمْ بِيُوْسُفَ وَاَخِيْهِ اِذْ اَنْتُمْ جٰهِلُوْنَ

qāla hal ‘alimtum mā fa‘altum biyūsufa wa akhīhi iż antum jāhilūn(a).

“ඔබගේ ක්‍රියාවන්හි ප්‍රතිවිපාක ඔබ නොදැන සිටි නිසා ඔබ යූසුෆ්ට සහ ඔහුගේ සහෝදරයාට කළ දේ ඔබ දන්නවාද?” ඔහු (යූසුෆ්) ඇසුවේය.

قَالُوْٓا ءَاِنَّكَ لَاَنْتَ يُوْسُفُۗ قَالَ اَنَا۠ يُوْسُفُ وَهٰذَآ اَخِيْ قَدْ مَنَّ اللّٰهُ عَلَيْنَاۗ اِنَّهٗ مَنْ يَّتَّقِ وَيَصْبِرْ فَاِنَّ اللّٰهَ لَا يُضِيْعُ اَجْرَ الْمُحْسِنِيْنَ

qālū a'innaka la'anta yūsuf(u), qāla ana yūsufu wa hāżā akhī qad mannallāhu ‘alainā, innahū may yataqqi wa yaṣbir fa innallāha lā yuḍī‘u ajral-muḥsinīn(a).

"ඔබ ඇත්තටම යූසුෆ් ද?" ඔහු (යූසුෆ්) පිළිතුරු දුන්නේය, "මම යූසුෆ්, මේ මගේ සහෝදරයා. නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ් අපට ඔහුගේ කරුණාව පිරිනමා ඇත. නියත වශයෙන්ම, කවුරුන් භක්තිමත් සහ ඉවසිලිවන්තද, එවිට නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ් යහපත් ක්‍රියා කරන්නන්ගේ විපාක නාස්ති නොකරයි."

قَالُوْا تَاللّٰهِ لَقَدْ اٰثَرَكَ اللّٰهُ عَلَيْنَا وَاِنْ كُنَّا لَخٰطِـِٕيْنَ

qālū tallāhi laqad āṡarakallāhu ‘alainā wa in kunnā lakhāṭi'īn(a).

“අල්ලාහ් මත දිවුරමින්, අල්ලාහ් අපට වඩා ඔබව සැබවින්ම උසස් කර ඇත. තවද නියත වශයෙන්ම අපි වැරදිකරුවන් වෙමු” යැයි ඔවුහු පැවසූහ.

قَالَ لَا تَثْرِيْبَ عَلَيْكُمُ الْيَوْمَۗ يَغْفِرُ اللّٰهُ لَكُمْ ۖوَهُوَ اَرْحَمُ الرّٰحِمِيْنَ

qāla lā taṡrība ‘alaikumul-yaum(a), wa yagfirullāhu lakum, wa huwa arḥamur-rāḥimīn(a).

ඔහු (යූසුෆ්) මෙසේ පැවසීය, “අද දින ඔබට විරුද්ධව කිසිදු අපහාසයක් නැත, අල්ලාහ් ඔබට සමාව දෙනු ඇත. තවද ඔහු කරුණාවන්තයින් අතර ඉතාමත් කරුණාවන්තයාය.

اِذْهَبُوْا بِقَمِيْصِيْ هٰذَا فَاَلْقُوْهُ عَلٰى وَجْهِ اَبِيْ يَأْتِ بَصِيْرًا ۚوَأْتُوْنِيْ بِاَهْلِكُمْ اَجْمَعِيْنَ ࣖ

iżhabū biqamīṣī hāżā fa alqūhu ‘alā wajhi abī ya'ti baṣīrā(n), wa'tūnī bi'ahlikum ajma‘īn(a).

ගිහින් මගේ මේ සළුව අරන් මගේ තාත්තාගේ මූණේ පිස දමන්න, එතකොට එයාට ආයෙත් පෙනීම ලැබෙයි; ඔයාගේ මුළු පවුලම මා ළඟට ගෙනෙන්න.”

وَلَمَّا فَصَلَتِ الْعِيْرُ قَالَ اَبُوْهُمْ اِنِّيْ لَاَجِدُ رِيْحَ يُوْسُفَ لَوْلَآ اَنْ تُفَنِّدُوْنِ

wa lammā faṣalatil-‘īru qāla abūhum innī la'ajidu rīḥa yūsufa lau lā an tufannidūn(i).

(ඊජිප්තු දේශයෙන්) තවලම් කණ්ඩායම පිටත්ව ගිය විට, ඔවුන්ගේ පියා, “ඔබ මා දුර්වල මනසක් ඇති අයෙකු ලෙස චෝදනා නොකළේ නම්, (සැබවින්ම ඔබ මාව සාධාරණීකරණය කරනු ඇත) නියත වශයෙන්ම මට යූසුෆ්ගේ සුවඳ ආඝ්‍රාණය කළෙමි” යි පැවසීය.

قَالُوْا تَاللّٰهِ اِنَّكَ لَفِيْ ضَلٰلِكَ الْقَدِيْمِ

qālū tallāhi innaka lafī ḍalālikal-qadīm(i).

අල්ලාහ් මත දිවුරමින්, ඔබ තවමත් ඔබගේ පෙර වැරදිවලම සිටී යැයි ඔවුහු (ඔහුගේ පවුලේ අය) පැවසූහ.

فَلَمَّآ اَنْ جَاۤءَ الْبَشِيْرُ اَلْقٰىهُ عَلٰى وَجْهِهٖ فَارْتَدَّ بَصِيْرًاۗ قَالَ اَلَمْ اَقُلْ لَّكُمْۙ اِنِّيْٓ اَعْلَمُ مِنَ اللّٰهِ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ

falammā an jā'al-basyīru alqāhu ‘alā wajihihī fartadda baṣīrā(n), qāla alam aqul lakum, innī a‘lamu minallāhi mā lā ta‘lamūn(a).

ශුභාරංචිය ගෙනා තැනැත්තා පැමිණි විට, ඔහු (යාකොබ්) ඔහුගේ මුහුණ මත (ඇඳුම) පිස දැමුවේය, එවිට ඔහුට පෙනීම ලැබුණි. ඔහු (යාකොබ්) “ඔබ නොදන්නා දේ අල්ලාහ්ගෙන් මම දනිමි යැයි මම ඔබට නොකියාද?” යි ඇසීය.

قَالُوْا يٰٓاَبَانَا اسْتَغْفِرْ لَنَا ذُنُوْبَنَآ اِنَّا كُنَّا خٰطِـِٕيْنَ

qālū yā abānastagfir lanā żunūbanā innā kunnā khāṭi'īn(a).

“අපගේ පියාණෙනි! අපගේ පාපයන්ට අප වෙනුවෙන් සමාව අයැදින්න. නියත වශයෙන්ම අපි වැරදිකරුවන් වෙමු” යි ඔවුහු පැවසූහ.

قَالَ سَوْفَ اَسْتَغْفِرُ لَكُمْ رَبِّيْ ۗاِنَّهٗ هُوَ الْغَفُوْرُ الرَّحِيْمُ

qāla saufa astagfiru lakum rabbī, innahū huwal-gafūrur-raḥīm(u).

ඔහු (යාකොබ්) මෙසේ පැවසීය, “මම මගේ ස්වාමියාගෙන් ඔබ වෙනුවෙන් සමාව අයදිමි. නියත වශයෙන්ම ඔහු අති ක්ෂමාශීලී, අසමසම දයාවන්තයාය.”

فَلَمَّا دَخَلُوْا عَلٰى يُوْسُفَ اٰوٰٓى اِلَيْهِ اَبَوَيْهِ وَقَالَ ادْخُلُوْا مِصْرَ اِنْ شَاۤءَ اللّٰهُ اٰمِنِيْنَ ۗ

falammā dakhalū ‘alā yūsufa āwā ilaihi abawaihi wa qāladkhulū miṣra in syā'allāhu āminīn(a).

ඔවුන් යූසුෆ් (එතැනට) ඇතුළු වූ විට, ඔහු තම දෙමාපියන් වැළඳගෙන (ස්ථානයක් සූදානම් කර) “දෙවියන් කැමති නම්, ආරක්ෂිතව ඊජිප්තු දේශයට ඇතුළු වන්න” යැයි පැවසීය.

وَرَفَعَ اَبَوَيْهِ عَلَى الْعَرْشِ وَخَرُّوْا لَهٗ سُجَّدًاۚ وَقَالَ يٰٓاَبَتِ هٰذَا تَأْوِيْلُ رُءْيَايَ مِنْ قَبْلُ ۖقَدْ جَعَلَهَا رَبِّيْ حَقًّاۗ وَقَدْ اَحْسَنَ بِيْٓ اِذْ اَخْرَجَنِيْ مِنَ السِّجْنِ وَجَاۤءَ بِكُمْ مِّنَ الْبَدْوِ مِنْۢ بَعْدِ اَنْ نَّزَغَ الشَّيْطٰنُ بَيْنِيْ وَبَيْنَ اِخْوَتِيْۗ اِنَّ رَبِّيْ لَطِيْفٌ لِّمَا يَشَاۤءُ ۗاِنَّهٗ هُوَ الْعَلِيْمُ الْحَكِيْمُ

wa rafa‘a abawaihi ‘alal-‘arsyi wa kharrū lahū sujjadā(n), wa qāla yā abati hāżā ta'wīlu ru'yāya min qabl(u), qad ja‘alahā rabbī ḥaqqā(n), wa qad aḥsana bī iż akhrajanī minas-sijni wa jā'a bikum minal-badwi mim ba‘di an nazagasy-syaiṭānu bainī wa baina ikhwatī, inna rabbī laṭīful limā yasyā'(u), innahū huwal-‘alīmul-ḥakīm(u).

ඔහු තම දෙමාපියන් සිංහාසනයට ඔසවා තැබුවේය. ඔවුන් (සියල්ලන්ම) ඔහුට (යූසුෆ්ට) හිස නමා ආචාර කළහ. ඔහු (යූසුෆ්) මෙසේ පැවසීය: “අහෝ මාගේ පියාණෙනි! මෙය මාගේ පෙර සිහිනයේ අර්ථ නිරූපණයයි. තවද නියත වශයෙන්ම මාගේ ස්වාමියා එය සැබෑ කළේය. නියත වශයෙන්ම මාගේ ස්වාමියා මා සිරගෙයින් නිදහස් කළ විට සහ ඔහු ඔබව ගමෙන් ගෙන ආ විට, ෂෙයිතාන් මා සහ මගේ සහෝදරයන් අතර (සම්බන්ධතා) විනාශ කළ පසු, නියත වශයෙන්ම මාගේ ස්වාමියා මට යහපත කළේය. නියත වශයෙන්ම මාගේ ස්වාමියා තමා කැමති දේ කෙරෙහි මෘදුය. නියත වශයෙන්ම ඔහු සියල්ල දන්නා, සියලු ප්‍රඥාවන්තය.

۞ رَبِّ قَدْ اٰتَيْتَنِيْ مِنَ الْمُلْكِ وَعَلَّمْتَنِيْ مِنْ تَأْوِيْلِ الْاَحَادِيْثِۚ فَاطِرَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ اَنْتَ وَلِيّٖ فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِۚ تَوَفَّنِيْ مُسْلِمًا وَّاَلْحِقْنِيْ بِالصّٰلِحِيْنَ

rabbi qad ātaitanī minal-mulki wa ‘allamtanī min ta'wīlil-aḥādīṡ(i), fāṭiras-samāwāti wal-arḍ(i), anta waliyyī fid-dun-yā wal-ākhirah(ti), tawaffanī muslimaw wa alḥiqnī biṣ-ṣāliḥīn(a).

මාගේ ස්වාමීනි, ඔබ මට යම් බලයක් ලබා දී සිහින අර්ථකථන කිහිපයක් මට ඉගැන්නුවා. (ස්වාමීනි) අහස් හා පොළොවේ මැවුම්කරු, මෙලොව හා පරලොව ඔබ මාගේ ආරක්ෂකයාය, මාව මුස්ලිම්වරයෙකු ලෙස මරණයට පත් කර දැහැමියන් සමඟ එක් කරන්න.

ذٰلِكَ مِنْ اَنْۢبَاۤءِ الْغَيْبِ نُوْحِيْهِ اِلَيْكَۚ وَمَا كُنْتَ لَدَيْهِمْ اِذْ اَجْمَعُوْٓا اَمْرَهُمْ وَهُمْ يَمْكُرُوْنَ

Żālika min ambā'il-gaibi nūḥīhi ilaik(a), wa mā kunta ladaihim iż ajma‘ū amrahum wa hum yamkurūn(a).

(යූසුෆ්ව ළිඳට දැමීමට) ඔවුන් උපක්‍රමයක් යෙදීමට එකඟ වූ විට, ඔබ ඔවුන් අසල නොසිටියද, අපි ඔබට (මුහම්මද් තුමාණන්ට) හෙළි කළ අදෘශ්‍යමාන ආරංචිවලින් සමහරක් මේවාය.

وَمَآ اَكْثَرُ النَّاسِ وَلَوْ حَرَصْتَ بِمُؤْمِنِيْنَ

wa mā akṡarun-nāsi wa lau ḥaraṣta bimu'minīn(a).

ඔබට ඇත්තටම අවශ්‍ය වුවද, බොහෝ දෙනෙක් විශ්වාස නොකරනු ඇත.

وَمَا تَسْـَٔلُهُمْ عَلَيْهِ مِنْ اَجْرٍۗ اِنْ هُوَ اِلَّا ذِكْرٌ لِّلْعٰلَمِيْنَ ࣖ

wa mā tas'aluhum ‘alaihi min ajr(in), in huwa illā żikrul lil-‘ālamīn(a).

තවද (ඔබගේ ඇමතුම වෙනුවෙන්) ඔබ ඔවුන්ගෙන් කිසිවක් ආපසු ඉල්ලන්නේ නැත, මන්ද එය (ඇමතුම) මුළු ලෝකයටම ඉගැන්වීමකි.

وَكَاَيِّنْ مِّنْ اٰيَةٍ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ يَمُرُّوْنَ عَلَيْهَا وَهُمْ عَنْهَا مُعْرِضُوْنَ

wa ka'ayyim min āyatin fis-samāwāti wal-arḍi yamurrūna ‘alaihā wa hum ‘anhā mu‘rḍūn(a).

තවද ඔවුන් අහස්හි හා පොළොවෙහි කොපමණ (අල්ලාහ්ගේ ශ්‍රේෂ්ඨත්වයේ) සංඥාවන් පසුකර ගියත්, ඒවායින් ඈත් වී ගියහ.

وَمَا يُؤْمِنُ اَكْثَرُهُمْ بِاللّٰهِ اِلَّا وَهُمْ مُّشْرِكُوْنَ

wa mā yu'minu akṡaruhum billāhi illā wa hum musyrikūn(a).

තවද ඔවුන්ගෙන් බොහෝ දෙනෙක් අල්ලාහ්ව විශ්වාස නොකරති. ඇත්ත වශයෙන්ම ඔවුහු ඔහුට සමානයන් තබා ගනිති.

اَفَاَمِنُوْٓا اَنْ تَأْتِيَهُمْ غَاشِيَةٌ مِّنْ عَذَابِ اللّٰهِ اَوْ تَأْتِيَهُمُ السَّاعَةُ بَغْتَةً وَّهُمْ لَا يَشْعُرُوْنَ

afa aminū an ta'tiyahum gāsyiyatum min ‘ażābillāhi au ta'tiyahumus-sā‘atu bagtataw wa hum lā yasy‘urūn(a).

ඔවුන් වටකර ගන්නා අල්ලාහ්ගේ දඬුවම පැමිණීම ගැන හෝ ඔවුන් නොදැනුවත්වම ඔවුන් මතට හදිසියේ පැමිණෙන අවසාන පැය ගැන ඔවුන් ආරක්ෂිතද?

قُلْ هٰذِهٖ سَبِيْلِيْٓ اَدْعُوْٓا اِلَى اللّٰهِ ۗعَلٰى بَصِيْرَةٍ اَنَا۠ وَمَنِ اتَّبَعَنِيْ ۗوَسُبْحٰنَ اللّٰهِ وَمَآ اَنَا۠ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَ

qul hāżihī sabīlī ad‘ū ilallāh(i), ‘alā baṣīratin ana wa manittaba‘anī, wa subḥānallāhi wa mā ana minal-musyrikīn(a).

(නබි මුහම්මද්,) ඔබ මෙසේ පවසනු: "මෙය මාගේ මාර්ගයයි: මම අල්ලාහ් වෙත ආරාධනා කරමි, මම සහ මාව ස්ථිරව අනුගමනය කරන්නන්. අල්ලාහ්ට සියලු ගෞරවය හිමි වේවා, මම බහු දේවවාදීන්ගෙන් කෙනෙකු නොවෙමි."

وَمَآ اَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ اِلَّا رِجَالًا نُّوْحِيْٓ اِلَيْهِمْ مِّنْ اَهْلِ الْقُرٰىۗ اَفَلَمْ يَسِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ فَيَنْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْۗ وَلَدَارُ الْاٰخِرَةِ خَيْرٌ لِّلَّذِيْنَ اتَّقَوْاۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ

wa mā arsalnā min qablika illā rijālan nūḥī ilaihim min ahlil-qurā, afalam yasīrū fil-arḍi fa yanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-lażīna min qablihim, wa ladārul-ākhirati khairul lil-lażīnattaqau, afalā ta‘qilūn(a).

තවද අපි ඔබට පෙර (මුහම්මද් තුමාණන්) නොඑව්වෙමු, නමුත් අපි ඔහුට දේශයේ ජනයා අතර හෙළිදරව් කිරීම් ලබා දුන්නෙමු. ඔවුන් පොළොවේ සංචාරය කර (දූතයා බොරු කළ) ඔවුන්ට පෙර සිටි අයට සිදු වූ දේ බැලුවේ නැද්ද? තවද නියත වශයෙන්ම, මරණින් මතු ජීවිතය භක්තිමත් අයට වඩා හොඳය. ඔබට තේරෙන්නේ නැද්ද?

حَتّٰٓى اِذَا اسْتَيْـَٔسَ الرُّسُلُ وَظَنُّوْٓا اَنَّهُمْ قَدْ كُذِبُوْا جَاۤءَهُمْ نَصْرُنَاۙ فَنُجِّيَ مَنْ نَّشَاۤءُ ۗوَلَا يُرَدُّ بَأْسُنَا عَنِ الْقَوْمِ الْمُجْرِمِيْنَ

Ḥattā iżastai'asar-rusulu wa ẓannū annahum qad kużibū jā'ahum naṣrunā, fa nujjiya man nasyā'(u), wa lā yuraddu ba'sunā ‘anil-qaumil-mujrimīn(a).

එබැවින් (තම ජනතාවගේ විශ්වාසය පිළිබඳව) බලාපොරොත්තුවක් නොමැති වූ විට සහ ඔවුන් බොරු කර ඇති බව විශ්වාස කළ විට, ඔවුන් (අපොස්තුළුවරුන්) අපගේ උදව්වට පැමිණෙන විට, අපි කැමති අය විසින් ඔවුන් බේරා ගනු ලැබේ. තවද අපගේ දඬුවම පව්කාරයන්ගෙන් ප්‍රතික්ෂේප කළ නොහැක.

لَقَدْ كَانَ فِيْ قَصَصِهِمْ عِبْرَةٌ لِّاُولِى الْاَلْبَابِۗ مَا كَانَ حَدِيْثًا يُّفْتَرٰى وَلٰكِنْ تَصْدِيْقَ الَّذِيْ بَيْنَ يَدَيْهِ وَتَفْصِيْلَ كُلِّ شَيْءٍ وَّهُدًى وَّرَحْمَةً لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ ࣖ

laqad kāna fī qaṣaṣihim ‘ibratul li'ulil-albāb(i), mā kāna ḥadīṡay yuftarā wa lākin taṣdīqal-lażī baina yadaihi wa tafṣīla kulli syai'iw wa hudaw wa raḥmatal liqaumiy yu'minūn(a).

ඇත්ත වශයෙන්ම, ඔවුන්ගේ කථා වල බුද්ධිය ඇති ජනතාවට ඉගැන්වීමක් ඇත. (අල් කුර්ආනය) ගොතන ලද කතාවක් නොවේ, නමුත් පෙර (පොත්) සනාථ කරයි, සියල්ල පැහැදිලි කරයි, සහ විශ්වාස කරන්නන්ට මඟ පෙන්වීමක් සහ දයාවක් ලෙස (යනුවෙන්).