ඉස්ලාමයට එක්වන්න, මෙතැන ක්ලික් කරන්න
ඉස්ලාම් අල්-හක්: කුරානය සහ හදීස්
(සත්‍ය ඉස්ලාම්)

Q.S අල්-බකරා (اَلْبَقَرَة) - 286 පද ගණන

(එළදෙන)

Qari

Murottal Audio

1

الۤمّۤ ۚ

alif lām mīm.

අලිෆ් ලාම් මිම්


2

ذٰلِكَ الْكِتٰبُ لَا رَيْبَ ۛ فِيْهِ ۛ هُدًى لِّلْمُتَّقِيْنَۙ

Żālikal-kitābu lā raiba fīh(i), hudal lil-muttaqīn(a).

මේ ග්‍රන්ථය (අල් කුර්ආනය) ඒ පිළිබඳව කිසිදු සැකයක් නැත; භක්තිමත් අයට මඟ පෙන්වීමකි.


3

الَّذِيْنَ يُؤْمِنُوْنَ بِالْغَيْبِ وَيُقِيْمُوْنَ الصَّلٰوةَ وَمِمَّا رَزَقْنٰهُمْ يُنْفِقُوْنَ ۙ

al-lażīna yu'minūna bil-gaibi wa yuqīmūnaṣ-ṣalāta wa mimmā razaqnāhum yunfiqūn(a).

(එනම්) අදෘශ්‍යමාන දේ විශ්වාස කරන, සලාතයන් ඉටු කරන, අපි ඔවුන්ට ලබා දුන් දෙයින් කොටසක් වියදම් කරන අයයි.


4

وَالَّذِيْنَ يُؤْمِنُوْنَ بِمَآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ وَمَآ اُنْزِلَ مِنْ قَبْلِكَ ۚ وَبِالْاٰخِرَةِ هُمْ يُوْقِنُوْنَۗ

wal-lażīna yu'minūna bimā unzila ilaika wa mā unzila min qablik(a), wabil-ākhirati hum yūqinūn(a).

තවද (මුහම්මද්) ඔබට පහළ කරන ලද (කුර්ආනය) සහ ඔබට පෙර පහළ කරන ලද (ග්‍රන්ථ) විශ්වාස කරන සහ මරණින් මතු ජීවිතයේ පැවැත්ම විශ්වාස කරන අය.


5

اُولٰۤىِٕكَ عَلٰى هُدًى مِّنْ رَّبِّهِمْ ۙ وَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ

ulā'ika ‘alā hudam mir rabbihim wa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).

ඔවුන් තම ස්වාමියාගෙන් මඟ පෙන්වීම ලබන අය වන අතර, ඔවුන්ම භාග්‍යවන්තයින් වේ.


6

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا سَوَاۤءٌ عَلَيْهِمْ ءَاَنْذَرْتَهُمْ اَمْ لَمْ تُنْذِرْهُمْ لَا يُؤْمِنُوْنَ

innal-lażīna kafarū sawā'un ‘alaihim a'anżartahum am lam tunżirhum lā yu'minūn(a).

නියත වශයෙන්ම ප්‍රතික්ෂේප කළවුන්ට, ඔබ (මුහම්මද්) ඔබට අවවාද කළත් නැතත්, ඔවුන්ට අවවාද නොකළත්, ඔවුන් විශ්වාස නොකරන්නෝය.


7

خَتَمَ اللّٰهُ عَلٰى قُلُوْبِهِمْ وَعَلٰى سَمْعِهِمْ ۗ وَعَلٰٓى اَبْصَارِهِمْ غِشَاوَةٌ وَّلَهُمْ عَذَابٌ عَظِيْمٌ ࣖ

khatamallāhu ‘alā qulūbihim wa ‘alā sam‘ihim wa ‘alā abṣārihim gisyāwatuw wa lahum ‘ażābun ‘aẓīm(un).

අල්ලාහ් ඔවුන්ගේ හදවත් හා ශ්‍රවණය මුද්‍රා තබා ඇත, ඔවුන්ගේ දෘෂ්ටිය වසා දමා ඇත, තවද ඔවුන්ට දැඩි දඬුවමක් ලැබෙනු ඇත.


8

وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَّقُوْلُ اٰمَنَّا بِاللّٰهِ وَبِالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَمَا هُمْ بِمُؤْمِنِيْنَۘ

wa minan-nāsi may yaqūlu āmannā billāhi wa bil-yaumil-ākhiri wa mā hum bimu'minīn(a).

තවද මිනිසුන් අතර, "අපි අල්ලාහ් සහ අවසාන දිනය විශ්වාස කරමු" යැයි පවසන අය සිටිති, නමුත් ඇත්ත වශයෙන්ම ඔවුන් විශ්වාස කරන්නන් නොවේ.


9

يُخٰدِعُوْنَ اللّٰهَ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا ۚ وَمَا يَخْدَعُوْنَ اِلَّآ اَنْفُسَهُمْ وَمَا يَشْعُرُوْنَۗ

yukhādi‘ūnallāha wal-lażīna āmanū wa mā yakhda‘ūna illā anfusahum wa mā yasy‘urūn(a).

ඔවුන් අල්ලාහ් සහ විශ්වාසවන්තයින් රවටා ගනී, නමුත් ඔවුන් නොදැනුවත්වම තමන්වම රවටා ගනී.


10

فِيْ قُلُوْبِهِمْ مَّرَضٌۙ فَزَادَهُمُ اللّٰهُ مَرَضًاۚ وَلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ ۢ ەۙ بِمَا كَانُوْا يَكْذِبُوْنَ

fī qulūbihim maraḍun fa zādahumullāhu maraḍā(n), wa lahum ‘ażābun alīmum bimā kānū yakżibūn(a).

ඔවුන්ගේ සිත් තුළ රෝගයක් ඇත. එබැවින් අල්ලාහ් ඔවුන්ගේ රෝගය වැඩි කළේය. ඔවුන් බොරු කී නිසා ඔවුන්ට වේදනාකාරී දඬුවමක් ඇත.


11

وَاِذَا قِيْلَ لَهُمْ لَا تُفْسِدُوْا فِى الْاَرْضِۙ قَالُوْٓا اِنَّمَا نَحْنُ مُصْلِحُوْنَ

wa iżā qīla lahum lā tufsidū fil-arḍ(i), qālū innamā naḥnu muṣliḥūn(a).

“පොළොවේ කිසිදු හානියක් නොකරනු!” යැයි ඔවුන්ට කියනු ලැබූ විට, “ඇත්තෙන්ම අපි දියුණුව ඇති කරන්නන් වෙමු” යැයි ඔවුහු පිළිතුරු දුන්හ.


12

اَلَآ اِنَّهُمْ هُمُ الْمُفْسِدُوْنَ وَلٰكِنْ لَّا يَشْعُرُوْنَ

alā innahum humul-mufsidūna wa lākil lā yasy‘urūn(a).

මතක තබා ගන්න, අකටයුතුකම් කරන්නේ ඔවුන්ය, නමුත් ඔවුන්ට එය වැටහෙන්නේ නැත.


13

وَاِذَا قِيْلَ لَهُمْ اٰمِنُوْا كَمَآ اٰمَنَ النَّاسُ قَالُوْٓا اَنُؤْمِنُ كَمَآ اٰمَنَ السُّفَهَاۤءُ ۗ اَلَآ اِنَّهُمْ هُمُ السُّفَهَاۤءُ وَلٰكِنْ لَّا يَعْلَمُوْنَ

wa iżā qīla lahum āminū kamā āmanan nāsu qālū anu'minu kamā āmanas-sufahā'(u), alā innahum humus-sufahā'u wa lākil lā ya‘lamūn(a).

"අන් අය විශ්වාස කළ ආකාරයටම ඔබත් විශ්වාස කරන්න!" යැයි ඔවුන්ට කියන විට ඔවුන් පිළිතුරු දුන්නේ, "අවබෝධය නොමැති අය විශ්වාස කරන ආකාරයටම අපිත් විශ්වාස කරමුද?" මතක තබා ගන්න, ඇත්ත වශයෙන්ම ඔවුන් අවබෝධය නොමැති අය වන නමුත් ඔවුන් නොදනිති.


14

وَاِذَا لَقُوا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا قَالُوْٓا اٰمَنَّا ۚ وَاِذَا خَلَوْا اِلٰى شَيٰطِيْنِهِمْ ۙ قَالُوْٓا اِنَّا مَعَكُمْ ۙاِنَّمَا نَحْنُ مُسْتَهْزِءُوْنَ

wa iżā laqul-lażīna āmanū qālū āmannā, wa iżā khalau ilā syayāṭīnihim qālū innā ma‘akum, innamā naḥnu mustahzi'ūn(a).

තවද ඔවුන් විශ්වාස කරන ජනයා හමු වූ විට, "අපි විශ්වාස කළෙමු" යැයි පවසති. නමුත් ඔවුන් තම යක්ෂයින් (නායකයින්) වෙත ආපසු ගිය විට, "නියත වශයෙන්ම අපි ඔබ සමඟ සිටිමු, අපි විහිළුවක් පමණක් කරන්නෙමු" යැයි පැවසූහ.


15

اَللّٰهُ يَسْتَهْزِئُ بِهِمْ وَيَمُدُّهُمْ فِيْ طُغْيَانِهِمْ يَعْمَهُوْنَ

allāhu yastahzi'u bihim wa yamudduhum fī ṭugyānihim ya‘mahūn(a).

අල්ලාහ් ඔවුන්ට සමච්චල් කර ඔවුන්ව වැරදි මාර්ගයට ඇද දමනු ඇත.


16

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ اشْتَرَوُا الضَّلٰلَةَ بِالْهُدٰىۖ فَمَا رَبِحَتْ تِّجَارَتُهُمْ وَمَا كَانُوْا مُهْتَدِيْنَ

ulā'ikal-lażīnasytarawuḍ-ḍalālata bil-hudā, famā rabiḥat tijāratuhum wa mā kānū muhtadīn(a).

ඔවුන් තමයි මඟ පෙන්වීමෙන් වැරැද්ද මිලට ගත්තේ. ඒ නිසා ඔවුන්ගේ වෙළඳාම අවාසනාවන්ත වූ අතර ඔවුන්ට මඟ පෙන්වීමක් නොලැබුණි.


17

مَثَلُهُمْ كَمَثَلِ الَّذِى اسْتَوْقَدَ نَارًا ۚ فَلَمَّآ اَضَاۤءَتْ مَا حَوْلَهٗ ذَهَبَ اللّٰهُ بِنُوْرِهِمْ وَتَرَكَهُمْ فِيْ ظُلُمٰتٍ لَّا يُبْصِرُوْنَ

maṡaluhum kamaṡalil-lażistauqada nārā(n), falammā aḍā'at mā ḥaulahūū żahaballāhu binūrihim wa tarakahum fī ẓulumātil lā yubṣirūn(a).

ඔවුන්ගේ උදාහරණය ගින්නක් දල්වා, එය ඔවුන්ගේ වටපිටාව ආලෝකවත් කළ පසු, අල්ලාහ් ඔවුන්ගේ ආලෝකය ඉවත් කර, නොපෙනෙන ලෙස අන්ධකාරයේ හැර යන අය හා සමානය.


18

صُمٌّ ۢ بُكْمٌ عُمْيٌ فَهُمْ لَا يَرْجِعُوْنَۙ

Ṣummum bukmun ‘umyun fahum lā yarji‘ūn(a).

ඔවුන් බිහිරි, ගොළු සහ අන්ධයි, එබැවින් ඔවුන්ට ආපසු යා නොහැක.


19

اَوْ كَصَيِّبٍ مِّنَ السَّمَاۤءِ فِيْهِ ظُلُمٰتٌ وَّرَعْدٌ وَّبَرْقٌۚ يَجْعَلُوْنَ اَصَابِعَهُمْ فِيْٓ اٰذَانِهِمْ مِّنَ الصَّوَاعِقِ حَذَرَ الْمَوْتِۗ وَاللّٰهُ مُحِيْطٌۢ بِالْكٰفِرِيْنَ

au kaṣayyibim minas-samā'i fīhi ẓulumātuw wa ra‘duw wa barq(un), yaj‘alūna aṣābi‘ahum fī āżānihim minaṣ-ṣawā‘iqi ḥażaral-maut(i), wallāhu muḥīṭum bil- kāfirīn(a).

නැතහොත් අහසින් ඇද හැලෙන මහා වර්ෂාවක් මෙන්, අන්ධකාරයෙන්, ගිගුරුම්වලින් සහ විදුලි කෙටීම්වලින් යුක්තව. මරණයට බියෙන් ගිගුරුම් හඬට (දුරින් පලා යමින්) ඇඟිලිවලින් තම කන් වසා ගන්නා ඔවුහු. අල්ලාහ් ප්‍රතික්ෂේප කරන්නන්ව වට කර ගනී.


20

يَكَادُ الْبَرْقُ يَخْطَفُ اَبْصَارَهُمْ ۗ كُلَّمَآ اَضَاۤءَ لَهُمْ مَّشَوْا فِيْهِ ۙ وَاِذَآ اَظْلَمَ عَلَيْهِمْ قَامُوْا ۗوَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ لَذَهَبَ بِسَمْعِهِمْ وَاَبْصَارِهِمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ ࣖ

yakādul-barqu yakhṭafu abṣārahum, kullamā aḍā'a lahum masyau fīh(i), wa iżā aẓlama ‘alaihim qāmū, wa lau syā'allāhu lażahaba bisam‘ihim wa abṣārihim, innallāha ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

අකුණු සැර ඔවුන් දැකීමට ආසන්න විය. (අකුණු) බැබළෙන සෑම විටම ඔවුන් ඒ යට ඇවිදිති, අන්ධකාරය ඔවුන් මතට වැටුණු විට ඔවුන් නතර වේ. අල්ලාහ් අදහස් කළේ නම්, ඔහු ඔවුන්ගේ ශ්‍රවණය සහ පෙනීම ඉවත් කර ඇත. නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ් සියලු දේ කෙරෙහි සර්වබලධාරී ය.


21

يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اعْبُدُوْا رَبَّكُمُ الَّذِيْ خَلَقَكُمْ وَالَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُوْنَۙ

yā ayyuhan-nāsu‘budū rabbakumul-lażī khalaqakum wal-lażīna min qablikum la‘allakum tattaqūn(a).

අහෝ ජනයිනි!, ඔබලා භක්තිමත් විය හැකි වනු පිණිස, ඔබලාවද, ඔබට පෙර සිටි අයවද මැවූ ඔබේ ස්වාමියාටම නමස්කාර කරන්න.


22

الَّذِيْ جَعَلَ لَكُمُ الْاَرْضَ فِرَاشًا وَّالسَّمَاۤءَ بِنَاۤءً ۖوَّاَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَاَخْرَجَ بِهٖ مِنَ الثَّمَرٰتِ رِزْقًا لَّكُمْ ۚ فَلَا تَجْعَلُوْا لِلّٰهِ اَنْدَادًا وَّاَنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ

allażī ja‘ala lakumul-arḍa firāsyaw was-samā'a binā'ā(n), wa anzala minas-samā'i mā'an fa akhraja bihī minaṡ-ṡamarāti rizqal lakum, falā taj‘alū lillāhi andādaw wa antum ta‘lamūn(a).

(ඔහු) ඔබලාට පොළොව නවාතැන් ස්ථානයක් ලෙසත්, අහස වියනක් ලෙසත් නිර්මාණය කළ ඔහුය. තවද ඔහු අහසින් ජලය (වැසි) පහළ කර, එමගින් ඔබට පෝෂණය ලෙස පලතුරු නිපදවයි. එබැවින් ඔබලා දැන සිටියද අල්ලාහ්ට සමානයන් පත් නොකරන්න.


23

وَاِنْ كُنْتُمْ فِيْ رَيْبٍ مِّمَّا نَزَّلْنَا عَلٰى عَبْدِنَا فَأْتُوْا بِسُوْرَةٍ مِّنْ مِّثْلِهٖ ۖ وَادْعُوْا شُهَدَاۤءَكُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

wa in kuntum fī raibim mimmā nazzalnā ‘alā ‘abdinā fa'tū bisūratim mim miṡlih(ī), wad‘ū syuhadā'akum min dūnillāhi in kuntum ṣādiqīn(a).

අපි අපගේ ගැත්තාට (මුහම්මද් තුමාට) පහළ කළ බව (කුර්ආනය) ගැන ඔබ සැක කරන්නේ නම්, ඔබ සත්‍යවාදීන් නම්, ඒ හා සමාන සූරතයක් සාදා අල්ලාහ් හැර ඔබේ උදව්කරුව කැඳවන්න.


24

فَاِنْ لَّمْ تَفْعَلُوْا وَلَنْ تَفْعَلُوْا فَاتَّقُوا النَّارَ الَّتِيْ وَقُوْدُهَا النَّاسُ وَالْحِجَارَةُ ۖ اُعِدَّتْ لِلْكٰفِرِيْنَ

fa'illam taf‘alū wa lan taf‘alū fattaqun-nāral-latī waqūduhan-nāsu wal-ḥijārah(tu), u‘iddat lil-kāfirīn(a).

ඔබට එය සාක්ෂාත් කර ගැනීමට නොහැකි නම්, (එසේම) ඔබට එය සාක්ෂාත් කර ගැනීමට නොහැකි නම්, මිනිසුන් සහ ගල් ඉන්ධන ලෙස භාවිතා කරන නිරයේ ගින්නට බිය වන්න. එය ප්‍රතික්ෂේප කරන්නන් සඳහා සූදානම් කර ඇත.


25

وَبَشِّرِ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ اَنَّ لَهُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ ۗ كُلَّمَا رُزِقُوْا مِنْهَا مِنْ ثَمَرَةٍ رِّزْقًا ۙ قَالُوْا هٰذَا الَّذِيْ رُزِقْنَا مِنْ قَبْلُ وَاُتُوْا بِهٖ مُتَشَابِهًا ۗوَلَهُمْ فِيْهَآ اَزْوَاجٌ مُّطَهَّرَةٌ وَّهُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

wa basysyiril-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti anna lahum jannātin tajrī min taḥtihal- anhār(u), kullamā ruziqū minhā min ṡamaratir rizqā(n), qālū hāżal-lażī ruziqnā min qablu wa utū bihī mutasyābihā(n), wa lahum fīhā azwājum muṭahharatuw wa hum fīhā khālidūn(a).

විශ්වාස කර යහපත් ක්‍රියාවන් කරන අයට ශුභාරංචිය පවසන්න. ඔවුන්ට පහළින් ගංගා ගලා යන උයන් (ස්වර්ග) ලබා දෙන බව. ඔවුන්ට ආහාර ලෙස ස්වර්ගයෙන් පලතුරු ලබා දෙන සෑම විටම, "මෙය අපට පෙර ලබා දුන් දෙයයි" යැයි ඔවුහු පවසති. ඔවුන්ට සමාන (පලතුරු) ලබා දී ඇත. එහිදී ඔවුන්ට පිරිසිදු කලත්‍රයන් ලැබෙනු ඇත. ඔවුන් එහි රැඳී සිටිති.


26

۞ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَسْتَحْيٖٓ اَنْ يَّضْرِبَ مَثَلًا مَّا بَعُوْضَةً فَمَا فَوْقَهَا ۗ فَاَمَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا فَيَعْلَمُوْنَ اَنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّهِمْ ۚ وَاَمَّا الَّذِيْنَ كَفَرُوْا فَيَقُوْلُوْنَ مَاذَآ اَرَادَ اللّٰهُ بِهٰذَا مَثَلًا ۘ يُضِلُّ بِهٖ كَثِيْرًا وَّيَهْدِيْ بِهٖ كَثِيْرًا ۗ وَمَا يُضِلُّ بِهٖٓ اِلَّا الْفٰسِقِيْنَۙ

innallāha lā yastaḥyī ay yaḍriba maṡalam mā ba‘ūḍatan famā fauqahā, fa'ammal- lażīna āmanū faya‘lamūna annahul-ḥaqqu mir rabbihim, wa ammal-lażīna kafarū fayaqūlūna māżā arādallāhu bihāżā maṡalā(n), yuḍillu bihī kaṡīraw wa yahdī bihī kaṡīrā(n), wa mā yuḍillu bihī illal-fāsiqīn(a).

නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ් මදුරුවෙකු හෝ ඊට වඩා කුඩා දෙයකට උදාහරණයක් දීමට පසුබට නොවේ. විශ්වාස කරන්නන් සම්බන්ධයෙන් ගත් කල, මෙය දෙවියන් වහන්සේගෙන් පැමිණි සත්‍යය බව ඔවුහු දනිති. නමුත් අවිශ්වාස කරන්නන් මෙසේ පවසති: "අල්ලාහ් මෙම උපමාවෙන් අදහස් කළේ කුමක්ද?" එම (උපමාවෙන්) ඔහු බොහෝ දෙනෙකු නොමඟ යැව්වේය, තවද එම (උපමාවෙන්) බොහෝ දෙනෙකුට ඔහු මඟ පෙන්වීය. නමුත් ඔහු මෙම (උපමාවෙන්) දුෂ්ටයන් හැර අන් කිසිවෙකු නොමඟ නොයවන්නේ නැත.


27

الَّذِيْنَ يَنْقُضُوْنَ عَهْدَ اللّٰهِ مِنْۢ بَعْدِ مِيْثَاقِهٖۖ وَيَقْطَعُوْنَ مَآ اَمَرَ اللّٰهُ بِهٖٓ اَنْ يُّوْصَلَ وَيُفْسِدُوْنَ فِى الْاَرْضِۗ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْخٰسِرُوْنَ

allażīna yanquḍūna ‘ahdallāhi mim ba‘di mīṡāqih(ī), wa yaqṭa‘ūna mā amarallāhu bihī ay yūṣala wa yufsidūna fil-arḍ(i), ulā'ika humul-khāsirūn(a).

අල්ලාහ්ගේ ගිවිසුම ස්ථිර කළ පසු එය කඩ කරන්නන්, අල්ලාහ් එකතු කිරීමට අණ කළ දේ කපා දමන්නන්, පොළොවෙහි කලහකම් පැතිරවන්නන්, ඔවුන්ම පරාජිතයින්ය.


28

كَيْفَ تَكْفُرُوْنَ بِاللّٰهِ وَكُنْتُمْ اَمْوَاتًا فَاَحْيَاكُمْۚ ثُمَّ يُمِيْتُكُمْ ثُمَّ يُحْيِيْكُمْ ثُمَّ اِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ

kaifa takfurūna billāhi wa kuntum amwātan fa'aḥyākum, ṡumma yumītukum ṡumma yuḥyīkum ṡumma ilaihi turja‘ūn(a).

ඔබලා මිය ගොස් සිටියදී, පසුව ඔහු ඔබට ජීවය ලබා දී, පසුව ඔබව මරණයට පත් කර, පසුව ඔබව නැවත ජීවය ලබා දී, පසුව ඔහු වෙතම ඔබව නැවත ගෙන එනු ලබන විට, ඔබලා අල්ලාහ්ව ප්‍රතික්ෂේප කරන්නේ කෙසේද?


29

هُوَ الَّذِيْ خَلَقَ لَكُمْ مَّا فِى الْاَرْضِ جَمِيْعًا ثُمَّ اسْتَوٰٓى اِلَى السَّمَاۤءِ فَسَوّٰىهُنَّ سَبْعَ سَمٰوٰتٍ ۗ وَهُوَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ ࣖ

huwal-lażī khalaqa lakum mā fil-arḍi jamī‘ā(n), ṡummastawā ilas-samā'i fasawwāhunna sab‘a samāwāt(in), wa huwa bikulli syai'in ‘alīm(un).

ඔහු (අල්ලාහ්) ඔබ වෙනුවෙන් පොළොවෙහි ඇති සියල්ල නිර්මාණය කළේය, පසුව ඔහු අහසට ගියේය, පසුව ඒවා අහස හතක් බවට පත් කළේය. තවද ඔහු සියල්ල ගැන සර්වඥානීය.


30

وَاِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اِنِّيْ جَاعِلٌ فِى الْاَرْضِ خَلِيْفَةً ۗ قَالُوْٓا اَتَجْعَلُ فِيْهَا مَنْ يُّفْسِدُ فِيْهَا وَيَسْفِكُ الدِّمَاۤءَۚ وَنَحْنُ نُسَبِّحُ بِحَمْدِكَ وَنُقَدِّسُ لَكَ ۗ قَالَ اِنِّيْٓ اَعْلَمُ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ

wa iż qāla rabbuka lil-malā'ikati innī jā‘ilun fil-arḍi khalīfah(tan), qālū ataj‘alu fīhā may yufsidu fīhā wa yasfikud-dimā'(a), wa naḥnu nusabbiḥu biḥamdika wa nuqaddisu lak(a), qāla innī a‘lamu mā lā ta‘lamūn(a).

තවද, ඔබගේ ස්වාමියා දේවදූතයන්ට, "මම පොළොවෙහි කලීෆාවරයෙකු පත් කරන්නෙමි" යැයි පැවසූ අවස්ථාව (මතක තබා ගන්න). ඔවුන් මෙසේ ඇසූහ. "අපි ඔබට ප්‍රශංසා කර ඔබගේ නාමය විශුද්ධ කරන අතරතුර, ඔබ එහි දූෂණය කර ලේ වැගිරෙන කෙනෙකුව පත් කරනවාද?" ඔහු මෙසේ පැවසීය. "සැබවින්ම, ඔබ නොදන්නා දේ මම දනිමි."


31

وَعَلَّمَ اٰدَمَ الْاَسْمَاۤءَ كُلَّهَا ثُمَّ عَرَضَهُمْ عَلَى الْمَلٰۤىِٕكَةِ فَقَالَ اَنْۢبِـُٔوْنِيْ بِاَسْمَاۤءِ هٰٓؤُلَاۤءِ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

wa ‘allama ādamal-asmā'a kullahā ṡumma ‘araḍahum ‘alal-malā'ikati faqāla ambi'ūnī bi'asmā'i hā'ulā'i in kuntum ṣādiqīn(a).

තවද ඔහු ඒ සියල්ලෙහි නම් ආදම්ට ඉගැන්වූ අතර, පසුව ඒවා දේවදූතයන්ට පෙන්වමින්, “ඔබ සත්‍යවාදීන් නම්, මේ සියල්ලෙහි නම් මට කියන්න!” යැයි කීවේය.


32

قَالُوْا سُبْحٰنَكَ لَا عِلْمَ لَنَآ اِلَّا مَا عَلَّمْتَنَا ۗاِنَّكَ اَنْتَ الْعَلِيْمُ الْحَكِيْمُ

qālū subḥānaka lā ‘ilma lanā illā mā ‘allamtanā, innaka antal-‘alīmul-ḥakīm(u).

"ඔබට ගෞරව වේවා! ඔබ අපට ඉගැන්වූ දේ හැර අන් කිසිවක් අපි නොදනිමු. නියත වශයෙන්ම ඔබ සියල්ල දන්නා, සියලු ප්‍රඥාවන්තයාය" යනුවෙන් ඔවුහු පිළිතුරු දුන්හ.


33

قَالَ يٰٓاٰدَمُ اَنْۢبِئْهُمْ بِاَسْمَاۤىِٕهِمْ ۚ فَلَمَّآ اَنْۢبَاَهُمْ بِاَسْمَاۤىِٕهِمْۙ قَالَ اَلَمْ اَقُلْ لَّكُمْ اِنِّيْٓ اَعْلَمُ غَيْبَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۙ وَاَعْلَمُ مَا تُبْدُوْنَ وَمَا كُنْتُمْ تَكْتُمُوْنَ

qāla yā ādamu ambi'hum bi'asmā'ihim, falammā amba'ahum bi'asmā'ihim, qāla alam aqul lakum innī a‘lamu gaibas-samāwāti wal-arḍ(i), wa a‘lamu mā tubdūna wa mā kuntum taktumūn(a).

ඔහු (අල්ලාහ්) මෙසේ කීවේය: “ඕ ආදම්! ඔවුන්ට නම් කියන්න!” ඔහු (ආදම්) ඔහුගේ නම පැවසූ පසු, ඔහු මෙසේ පැවසීය: “අහස් හා පොළොවේ රහස් මම දනිමි, ඔබ හෙළි කරන දේ සහ ඔබ සඟවන දේ මම දනිමි යැයි මම ඔබට නොකියමිද?”


34

وَاِذْ قُلْنَا لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اسْجُدُوْا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوْٓا اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ اَبٰى وَاسْتَكْبَرَۖ وَكَانَ مِنَ الْكٰفِرِيْنَ

wa iż qulnā lil-malā'ikatisjudū li ādama fasajadū illā iblīs(a), abā wastakbara wa kāna minal-kāfirīn(a).

අපි දේවදූතයන්ට “ආදම්ට හිස නමන්න!” යැයි පැවසූ විට, ෂෙයිතාන් හැර ඔවුන් හිස නැමූහ. ඔහු ප්‍රතික්ෂේප කර පුරසාරම් දොඩයි, ඔහු ප්‍රතික්ෂේප කරන්නන්ගේ කණ්ඩායමට අයත්ය.


35

وَقُلْنَا يٰٓاٰدَمُ اسْكُنْ اَنْتَ وَزَوْجُكَ الْجَنَّةَ وَكُلَا مِنْهَا رَغَدًا حَيْثُ شِئْتُمَاۖ وَلَا تَقْرَبَا هٰذِهِ الشَّجَرَةَ فَتَكُوْنَا مِنَ الظّٰلِمِيْنَ

wa qulnā yā ādamuskun anta wa zaujukal-jannata wa kulā minhā ragadan ḥaiṡu syi'tumā, wa lā taqrabā hāżihisy-syajarata fa takūnā minaẓ-ẓālimīn(a).

තවද අපි, “ඕ ආදම්! ඔබ සහ ඔබගේ බිරිඳ ස්වර්ගයෙහි වාසය කර, ඔබ කැමති පරිදි එයින් අනුභව කරන්න. නමුත් මෙම ගසට ළං නොවන්න. එසේ වුවහොත් ඔබ අපරාධකරුවන් අතර වනු ඇත” යි කීවෙමු.


36

فَاَزَلَّهُمَا الشَّيْطٰنُ عَنْهَا فَاَخْرَجَهُمَا مِمَّا كَانَا فِيْهِ ۖ وَقُلْنَا اهْبِطُوْا بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ ۚ وَلَكُمْ فِى الْاَرْضِ مُسْتَقَرٌّ وَّمَتَاعٌ اِلٰى حِيْنٍ

fa'azallahumasy-syaiṭānu ‘anhā fa akhrajahumā mimmā kānā fīh(i), wa qulnahbiṭū ba‘ḍukum liba‘ḍin ‘aduww(un), wa lakum fil-arḍi mustaqarruw wa matā‘un ilā ḥīn(in).

පසුව ෂෙයිතාන් ඔවුන් දෙදෙනාවම ස්වර්ගයෙන් පිටතට ගෙන ගියේය. ඔවුන් එහි සිටියදී ඔවුන් එයින් පිටමං කරන ලදී. තවද අපි මෙසේ කීවෙමු: “පහළට යන්න! ඔබගෙන් සමහරු එකිනෙකාට සතුරන්ය. තවද පොළොවෙහි ඔබට යම් කාලයක් වාසස්ථානයක් සහ විනෝදයක් ලැබෙනු ඇත.”


37

فَتَلَقّٰٓى اٰدَمُ مِنْ رَّبِّهٖ كَلِمٰتٍ فَتَابَ عَلَيْهِ ۗ اِنَّهٗ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيْمُ

fatalaqqā ādamu mir rabbihī kalimātin fatāba ‘alaih(i), innahū huwat-tawwābur- raḥīm(u).

පසුව ආදම් තම ස්වාමියාගෙන් වචන ලබා ගත්තේය, ඔහු ඔහුගේ පසුතැවිල්ල පිළිගත්තේය. නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ් පසුතැවිල්ල පිළිගන්නා, අසමසම කරුණාවන්තයාය.


38

قُلْنَا اهْبِطُوْا مِنْهَا جَمِيْعًا ۚ فَاِمَّا يَأْتِيَنَّكُمْ مِّنِّيْ هُدًى فَمَنْ تَبِعَ هُدَايَ فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ

qulnahbiṭū minhā jamī‘ā(n), fa'immā ya'tiyannakum minnī hudan faman tabi‘a hudāya falā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).

අපි මෙසේ කීවෙමු: “ඔබ සැම ස්වර්ගයෙන් බැස එන්න! මාගේ මඟ පෙන්වීම සැබවින්ම ඔබ වෙත පැමිණියේ නම්, මාගේ මඟ පෙන්වීම අනුගමනය කරන අයට කිසිදු බියක් නැත. ඔවුන් ශෝක නොවනු ඇත.”


39

وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَكَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَآ اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ النَّارِ ۚ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ ࣖ

wal-lażīna kafarū wa każżabū bi'āyātinā ulā'ika aṣḥābun-nār(i), hum fīhā khālidūn(a).

ප්‍රතික්ෂේප කර අපගේ ආයාවන් ප්‍රතික්ෂේප කළ අය නිරයේ වැසියන්ය. ඔවුන් එහි රැඳී සිටිති.


40

يٰبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اذْكُرُوْا نِعْمَتِيَ الَّتِيْٓ اَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ وَاَوْفُوْا بِعَهْدِيْٓ اُوْفِ بِعَهْدِكُمْۚ وَاِيَّايَ فَارْهَبُوْنِ

yā banī isrā'īlażkurū ni‘matiyal-latī an‘amtu ‘alaikum wa aufū bi‘ahdī ūfi bi‘ahdikum, wa iyyāya farhabūn(i).

ඉස්රායීල් දරුවනි! මා ඔබට ලබා දුන් මාගේ ආශිර්වාදයන් සිහිපත් කරන්න. තවද ඔබ මට දුන් පොරොන්දුව ඉටු කරන්න. මම ඔබට දුන් පොරොන්දුව ඉටු කරන්නෙමි. තවද මට පමණක් බිය වන්න.


41

وَاٰمِنُوْا بِمَآ اَنْزَلْتُ مُصَدِّقًا لِّمَا مَعَكُمْ وَلَا تَكُوْنُوْٓا اَوَّلَ كَافِرٍۢ بِهٖ ۖ وَلَا تَشْتَرُوْا بِاٰيٰتِيْ ثَمَنًا قَلِيْلًا ۖوَّاِيَّايَ فَاتَّقُوْنِ

wa āminū bimā anzaltu muṣaddiqal limā ma‘akum wa lā takūnū awwala kāfirim bih(ī), wa lā tasytarū bi'āyātī ṡamanan qalīlā(n), wa iyyāya fattaqūn(i).

මා පහළ කළ (තව්රාත්) ඔබ ළඟ ඇති දේ සනාථ කරන දේ (කුර්ආනය) විශ්වාස කරන්න. එය ප්‍රතික්ෂේප කළ පළමුවැන්නා ඔබ නොවනු ඇත. මගේ වැකි ලාභයට විකුණන්න එපා, මට පමණක් බිය වන්න.


42

وَلَا تَلْبِسُوا الْحَقَّ بِالْبَاطِلِ وَتَكْتُمُوا الْحَقَّ وَاَنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ

wa lā talbisul-ḥaqqa bil-bāṭili wa taktumul-ḥaqqa wa antum ta‘lamūn(a).

තවද, සත්‍යය අසත්‍යය සමඟ මිශ්‍ර නොකරන්න. ඔබලා දන්නා අතරතුර සත්‍යය සඟවන්න එපා.


43

وَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَ وَارْكَعُوْا مَعَ الرّٰكِعِيْنَ

wa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāta warka‘ū ma‘ar-rāki‘īn(a).

තවද සලාතය ඉටු කරන්න, සකාත් ගෙවන්න, හිස නමන්නන් සමඟ හිස නමන්න.


44

۞ اَتَأْمُرُوْنَ النَّاسَ بِالْبِرِّ وَتَنْسَوْنَ اَنْفُسَكُمْ وَاَنْتُمْ تَتْلُوْنَ الْكِتٰبَ ۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ

ata'murūnan-nāsa bil-birri wa tansauna anfusakum wa antum tatlūnal-kitāb(a), afalā ta‘qilūn(a).

ඔබලා (තව්රාතය) පුස්තකය කියවමින් සිටියදීත්, ඔබලා ඔබවම අමතක කර, අන් අයට දැහැමි දේ අණ කරන්නේ මන්ද? ඔබලාට වැටහෙන්නේ නැද්ද?


45

وَاسْتَعِيْنُوْا بِالصَّبْرِ وَالصَّلٰوةِ ۗ وَاِنَّهَا لَكَبِيْرَةٌ اِلَّا عَلَى الْخٰشِعِيْنَۙ

wasta‘īnū biṣ-ṣabri waṣ-ṣalāh(ti), wa innahā lakabīratun illā ‘alal-khāsyi‘īn(a).

තවද ඉවසීමෙන් හා සලාතය මගින් (අල්ලාහ්ගෙන්) උදව් පතන්න. තවද (සලාතය) සැබවින්ම දුෂ්කරය, භක්තිමත් අයට හැර.


46

الَّذِيْنَ يَظُنُّوْنَ اَنَّهُمْ مُّلٰقُوْا رَبِّهِمْ وَاَنَّهُمْ اِلَيْهِ رٰجِعُوْنَ ࣖ

allażīna yaẓunnūna annahum mulāqū rabbihim wa annahum ilaihi rāji‘ūn(a).

(එනම්) තම ස්වාමියා හමුවනු ඇති බවත් ඔහු වෙත නැවත පැමිණෙන බවත් විශ්වාස කරන අයයි.


47

يٰبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اذْكُرُوْا نِعْمَتِيَ الَّتِيْٓ اَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ وَاَنِّيْ فَضَّلْتُكُمْ عَلَى الْعٰلَمِيْنَ

yā banī isrā'īlażkurū ni‘matiyal-latī an‘amtu ‘alaikum wa annī faḍḍaltukum ‘alal- ‘ālamīn(a).

ඉස්රායීල් දරුවනි! මා ඔබට ලබා දුන් මාගේ ආශිර්වාදයන් සිහිපත් කරන්න. තවද (එකල) මෙලොව සිටින අනෙකුත් සියලු ජනයාට වඩා මම ඔබව උසස් කළෙමි.


48

وَاتَّقُوْا يَوْمًا لَّا تَجْزِيْ نَفْسٌ عَنْ نَّفْسٍ شَيْـًٔا وَّلَا يُقْبَلُ مِنْهَا شَفَاعَةٌ وَّلَا يُؤْخَذُ مِنْهَا عَدْلٌ وَّلَا هُمْ يُنْصَرُوْنَ

wattaqū yaumal lā tajzī nafsun ‘an nafsin syai'aw wa lā yuqbalu minhā syafā‘atuw wa lā yu'khażu minhā ‘adluw wa lā hum yunṣarūn(a).

තවද, කිසිදු ආත්මයකට තවත් ආත්මයකට කිසිදු උදව්වක් කිරීමට නොහැකි වන, කිසිදු මැදිහත් වීමක් හෝ වන්දියක් පිළිගනු නොලබන, ඔවුන්ට උදව් කරනු නොලබන දිනයකට බිය වන්න.


49

وَاِذْ نَجَّيْنٰكُمْ مِّنْ اٰلِ فِرْعَوْنَ يَسُوْمُوْنَكُمْ سُوْۤءَ الْعَذَابِ يُذَبِّحُوْنَ اَبْنَاۤءَكُمْ وَيَسْتَحْيُوْنَ نِسَاۤءَكُمْ ۗ وَفِيْ ذٰلِكُمْ بَلَاۤءٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ عَظِيْمٌ

wa iż najjainākum min āli fir‘auna yasūmūnakum sū'al-‘ażābi yużabbiḥūna abnā'akum wa yastaḥyūna nisā'akum, wa fī żālikum balā'um mir rabbikum ‘aẓīm(un).

තවද (ෆිර්අවුන් සහ) ෆිර්අවුන්ගේ අනුගාමිකයන්ගෙන් අපි ඔබව බේරා ගත් අවස්ථාව (සිහිපත් කරන්න!) ඔවුන් ඔබට දරුණු වධ හිංසා පමුණුවා, ඔබේ පුතුන් ඝාතනය කර, ඔබේ දියණියන්ව ජීවත් කරවූ අවස්ථාව. එවිට එය ඔබේ ස්වාමියාගෙන් වූ මහත් පරීක්ෂණයකි.


50

وَاِذْ فَرَقْنَا بِكُمُ الْبَحْرَ فَاَنْجَيْنٰكُمْ وَاَغْرَقْنَآ اٰلَ فِرْعَوْنَ وَاَنْتُمْ تَنْظُرُوْنَ

wa iż faraqnā bikumul-baḥra fa'anjainākum wa agraqnā āla fir‘auna wa antum tanẓurūn(a).

තවද, අපි ඔබව බේරා ගැනීම සඳහා ඔබ වෙනුවෙන් මුහුද දෙබෑ කළ අවස්ථාවේදී, ඔබ බලා සිටියදීම (ෆිර්අවුන් සහ) ෆිර්අවුන්ගේ අනුගාමිකයින්ව ගිල්වූ අවස්ථාවේදී (සිහිපත් වන්න).


51

وَاِذْ وٰعَدْنَا مُوْسٰىٓ اَرْبَعِيْنَ لَيْلَةً ثُمَّ اتَّخَذْتُمُ الْعِجْلَ مِنْۢ بَعْدِهٖ وَاَنْتُمْ ظٰلِمُوْنَ

wa iż wā‘adnā mūsā arba‘īna lailatan ṡummattakhażtumul-‘ijla mim ba‘dihī wa antum ẓālimūn(a).

අපි මූසාට රාත්‍රී හතළිහක් පොරොන්දු වූ අවස්ථාවේදී (මතක තබා ගන්න). ඔහු (නික්ම ගිය) පසු ඔබ (ඉශ්‍රායෙල් දරුවන්) වසු පැටවෙකු (පූජාවක් ලෙස) සෑදූ අතර, ඔබ අපරාධකරුවන් බවට පත් විය.


52

ثُمَّ عَفَوْنَا عَنْكُمْ مِّنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ

Ṡumma ‘afaunā ‘ankum mim ba‘di żālika la‘allakum tasykurūn(a).

ඉන්පසුව ඔබ කෘතඥ වනු පිණිස, අපි ඔබට සමාව දුන්නෙමු.


53

وَاِذْ اٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ وَالْفُرْقَانَ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُوْنَ

wa iż ātainā mūsal-kitāba wal-furqāna la‘allakum tahtadūn(a).

තවද, ඔබලා යහ මඟ ලැබීම පිණිස, අපි මූසාට ග්‍රන්ථය හා ෆුර්කාන් පිරිනැමූ අවස්ථාව (මතක තබා ගන්න).


54

وَاِذْ قَالَ مُوْسٰى لِقَوْمِهٖ يٰقَوْمِ اِنَّكُمْ ظَلَمْتُمْ اَنْفُسَكُمْ بِاتِّخَاذِكُمُ الْعِجْلَ فَتُوْبُوْٓا اِلٰى بَارِىِٕكُمْ فَاقْتُلُوْٓا اَنْفُسَكُمْۗ ذٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ عِنْدَ بَارِىِٕكُمْۗ فَتَابَ عَلَيْكُمْ ۗ اِنَّهٗ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيْمُ

wa iż qāla mūsā liqaumihī yā qaumi innakum ẓalamtum anfusakum bittikhāżikumul- ‘ijla fatūbū ilā bāri'ikum faqtulū anfusakum, żālikum khairul lakum ‘inda bāri'ikum, fatāba ‘alaikum, innahū huwat-tawwābur-raḥīm(u).

තවද මූසා තම ජනතාවට මෙසේ පැවසූ අවස්ථාව (මතක තබා ගන්න) “මගේ ජනයිනි! (පූජාවක් ලෙස) වසු පැටවෙකුගේ රූපයක් සාදා ගැනීමෙන් ඔබ ඔබටම අපරාධ කර ගත්තහුය. එබැවින් ඔබ ඔබේ මැවුම්කරු වෙත පසුතැවිලි වී ඔබම මරා ගන්න. එය ඔබේ මැවුම්කරු ඉදිරියේ ඔබට වඩා හොඳය. ඔහු ඔබේ පසුතැවිල්ල පිළිගන්නේය. නියත වශයෙන්ම ඔහු පසුතැවිල්ල වඩාත් පිළිගන්නා, දයානුකම්පිතය.


55

وَاِذْ قُلْتُمْ يٰمُوْسٰى لَنْ نُّؤْمِنَ لَكَ حَتّٰى نَرَى اللّٰهَ جَهْرَةً فَاَخَذَتْكُمُ الصّٰعِقَةُ وَاَنْتُمْ تَنْظُرُوْنَ

wa iż qultum yā mūsā lan nu'mina laka ḥattā narallāha jahratan fa'akhażatkumuṣ-ṣā‘iqatu wa antum tanẓurūn(a).

“අහෝ මූසා! අපි අල්ලාහ්ව පැහැදිලිව දකින තුරු අපි ඔබව විශ්වාස නොකරන්නෙමු” යි ඔබ පැවසූ විට (සිහිපත් වන්න) ඔබ බලා සිටියදී ඔබට අකුණු සැර වැදුණි.


56

ثُمَّ بَعَثْنٰكُمْ مِّنْۢ بَعْدِ مَوْتِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ

Ṡumma ba‘aṡnākum mim ba‘di mautikum la‘allakum tasykurūn(a).

පසුව, ඔබ කෘතඥ වනු පිණිස, ඔබගේ මරණයෙන් පසු අපි ඔබව නැගිට්ටෙව්වෙමු.


57

وَظَلَّلْنَا عَلَيْكُمُ الْغَمَامَ وَاَنْزَلْنَا عَلَيْكُمُ الْمَنَّ وَالسَّلْوٰى ۗ كُلُوْا مِنْ طَيِّبٰتِ مَا رَزَقْنٰكُمْ ۗ وَمَا ظَلَمُوْنَا وَلٰكِنْ كَانُوْٓا اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَ

wa ẓallalnā ‘alaikumul-gamāma wa anzalnā ‘alaikumul-manna was-salwā, kulū min ṭayyibāti mā razaqnākum, wa mā ẓalamūnā wa lākin kānū anfusahum yaẓlimūn(a).

තවද අපි ඔබට වලාකුළුවලින් සෙවන ලබා දුන්නෙමු. තවද අපි ඔබට මාන් සහ සල්වා පහළ කළෙමු. අපි ඔබට ලබා දුන් ආහාරයෙන් හොඳ (ආහාර) අනුභව කරන්න. ඔවුන් අපට වරදක් කළේ නැත, නමුත් ඔවුන් තමන්ටම හානියක් කර ගත්හ.


58

وَاِذْ قُلْنَا ادْخُلُوْا هٰذِهِ الْقَرْيَةَ فَكُلُوْا مِنْهَا حَيْثُ شِئْتُمْ رَغَدًا وَّادْخُلُوا الْبَابَ سُجَّدًا وَّقُوْلُوْا حِطَّةٌ نَّغْفِرْ لَكُمْ خَطٰيٰكُمْ ۗ وَسَنَزِيْدُ الْمُحْسِنِيْنَ

wa iż qulnadkhulū hāżihil-qaryata fakulū minhā ḥaiṡu syi'tum ragadaw wadkhulul- bāba sujjadaw wa qūlū ḥiṭṭatun nagfir lakum khaṭāyākum, wa sanazīdul-muḥsinīn(a).

තවද, අපි මෙසේ පැවසූ විට (සිහිපත් වන්න) “මෙම දේශයට (බයිතුල්මක්දිස්) ඇතුළු වී, එහි ඇති (විවිධ ආහාර) ඔබ කැමති පරිදි රසවත් ලෙස අනුභව කරන්න. එහි දොරටුවට ඇතුළු වී, හිස නමා, “අපගේ පාපයන්ගෙන් අපව ගලවා ගන්න” යැයි පවසන්න. නියත වශයෙන්ම අපි ඔබේ වැරදි වලට සමාව දෙන්නෙමු. තවද යහපත කරන්නන්ට (ත්‍යාග) වැඩි කරන්නෙමු.”


59

فَبَدَّلَ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا قَوْلًا غَيْرَ الَّذِيْ قِيْلَ لَهُمْ فَاَنْزَلْنَا عَلَى الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا رِجْزًا مِّنَ السَّمَاۤءِ بِمَا كَانُوْا يَفْسُقُوْنَ ࣖ

fabaddalal-lażīna ẓalamū qaulan gairal-lażī qīla lahum fa anzalnā ‘alal-lażīna ẓalamū rijzam minas-samā'i bimā kānū yafsuqūn(a).

පසුව අපරාධකාර ජනයා තමන්ට අණ නොකළ නියෝගයක් (වෙනත් නියෝගයක්) මගින් ප්‍රතිස්ථාපනය කළහ. එබැවින් ඔවුන් (සෑම විටම) නපුරු දේවල් කරමින් සිටි බැවින්, අපි එම අපරාධකාර ජනයා කෙරෙහි අහසින් විපත පහළ කළෙමු.


60

۞ وَاِذِ اسْتَسْقٰى مُوْسٰى لِقَوْمِهٖ فَقُلْنَا اضْرِبْ بِّعَصَاكَ الْحَجَرَۗ فَانْفَجَرَتْ مِنْهُ اثْنَتَا عَشْرَةَ عَيْنًا ۗ قَدْ عَلِمَ كُلُّ اُنَاسٍ مَّشْرَبَهُمْ ۗ كُلُوْا وَاشْرَبُوْا مِنْ رِّزْقِ اللّٰهِ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ

wa iżistasqā mūsā liqaumihī faqulnaḍrib bi‘aṣākal-ḥajar(a), fanfajarat minhuṡnatā ‘asyrata ‘ainā(n), qad ‘alima kullu unāsim masyrabahum, kulū wasyrabū mir rizqillāhi wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).

මූසා තම ජනයා වෙනුවෙන් ජලය ඉල්ලා සිටි විට, අපි මෙසේ කීවෙමු: “ඔබේ සැරයටිය ගෙන පර්වතයට පහර දෙන්න!” එවිට එයින් උල්පත් දොළහක් ගලා ආවේය. සෑම ගෝත්‍රයක්ම තමන්ගේ (ඒ ඒ) පානීය ස්ථානය දනී. අල්ලාහ්ගේ (ලබා දුන්) ආහාරයෙන් අනුභව කරන්න, පොළොවෙහි නපුරක් නොකරන්න.


61

وَاِذْ قُلْتُمْ يٰمُوْسٰى لَنْ نَّصْبِرَ عَلٰى طَعَامٍ وَّاحِدٍ فَادْعُ لَنَا رَبَّكَ يُخْرِجْ لَنَا مِمَّا تُنْۢبِتُ الْاَرْضُ مِنْۢ بَقْلِهَا وَقِثَّاۤىِٕهَا وَفُوْمِهَا وَعَدَسِهَا وَبَصَلِهَا ۗ قَالَ اَتَسْتَبْدِلُوْنَ الَّذِيْ هُوَ اَدْنٰى بِالَّذِيْ هُوَ خَيْرٌ ۗ اِهْبِطُوْا مِصْرًا فَاِنَّ لَكُمْ مَّا سَاَلْتُمْ ۗ وَضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الذِّلَّةُ وَالْمَسْكَنَةُ وَبَاۤءُوْ بِغَضَبٍ مِّنَ اللّٰهِ ۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ كَانُوْا يَكْفُرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَيَقْتُلُوْنَ النَّبِيّٖنَ بِغَيْرِ الْحَقِّ ۗ ذٰلِكَ بِمَا عَصَوْا وَّكَانُوْا يَعْتَدُوْنَ ࣖ

wa iż qultum yā mūsā lan naṣbira ‘alā ṭa‘āmiw wāḥidin fad‘u lanā rabbaka yukhrij lanā mimmā tumbitul-arḍu mim baqlihā wa qiṡṡā'ihā wa fūmihā wa ‘adasihā wa baṣalihā, qāla atastabdilūnal-lażī huwa adnā bil-lażī huwa khair(un), ihbiṭū miṣran fa inna lakum mā sa'altum, wa ḍuribat ‘alaihimuż-żillatu wal-maskanatu wa bā'ū bigaḍabim minallāh(i), żālika bi'annahum kānū yakfurūna bi'āyātillāhi wa yaqtulūnan- nabiyyīna bi gairil-ḥaqq(i), żālika bimā ‘aṣaw wa kānū ya‘tadūn(a).

“ඕ මූසා! අපට එක ආහාර වර්ගයක් පමණක් ඉවසිය නොහැක. එබැවින් පොළොවේ වැඩෙන දේ වන පැළෑටි, පිපිඤ්ඤා, සුදුළූණු, පරිප්පු සහ ළූණු අපට ලබා දෙන ලෙස ඔබගේ ස්වාමියාගෙන් ඉල්ලා සිටින්න” යැයි ඔබ පැවසූ විට (මතක තබා ගන්න). ඔහු (මෝසෙස්) මෙසේ පැවසීය, “ඔබ හොඳ දෙයක් වෙනුවට නරක දෙයක් ඉල්ලනවාද? නගරයකට යන්න; ඔබ ඉල්ලන දේ ඔබට නිසැකවම ලැබෙනු ඇත.” එවිට ඔවුන් නින්දාවට හා දුප්පත්කමට ගොදුරු වූ අතර, ඔවුන් (නැවතත්) අල්ලාහ්ගේ කෝපයට පත් විය. එය සිදු වූයේ ඔවුන් අල්ලාහ්ගේ සංඥා ප්‍රතික්ෂේප කළ නිසාත්, යුක්තියකින් තොරව අනාගතවක්තෘවරුන් මරා දැමූ නිසාත් ය. එයට හේතුව ඔවුන් අකීකරු වූ අතර අපරාධ කළ බැවිනි.


62

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَالَّذِيْنَ هَادُوْا وَالنَّصٰرٰى وَالصَّابِــِٕيْنَ مَنْ اٰمَنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَعَمِلَ صَالِحًا فَلَهُمْ اَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْۚ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ

innal-lażīna āmanū wal-lażīna hādū wan-naṣārā waṣ-ṣābi'īna man āmana billāhi wal- yaumil-ākhiri wa ‘amila ṣāliḥan fa lahum ajruhum ‘inda rabbihim, wa lā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).

නියත වශයෙන්ම විශ්වාස කළ අය, යුදෙව්වන්, ක්‍රිස්තියානි ජාතිකයන් සහ සාබියන්වරුන්, (ඔවුන් අතරින්) අල්ලාහ් සහ අවසාන දිනය විශ්වාස කර, යහපත් ක්‍රියාවන් කරන්නේ නම්, ඔවුන්ට ඔවුන්ගේ ස්වාමියාගෙන් ඵලවිපාක ලැබෙනු ඇත, ඔවුන් කෙරෙහි කිසිදු බියක් නැත, ඔවුන් ශෝක වන්නේද නැත.


63

وَاِذْ اَخَذْنَا مِيْثَاقَكُمْ وَرَفَعْنَا فَوْقَكُمُ الطُّوْرَۗ خُذُوْا مَآ اٰتَيْنٰكُمْ بِقُوَّةٍ وَّاذْكُرُوْا مَا فِيْهِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُوْنَ

wa iż akhażnā mīṡāqakum wa rafa‘nā fauqakumuṭ-ṭūr(a), khużū mā ātainākum biquwwatiw ważkurū mā fīhi la‘allakum tattaqūn(a).

තවද, අපි ඔබලාට පොරොන්දුවක් ලබා දී, ඔබට ඉහළින් කන්ද (සීනායි) ඔසවා, “ඔබලාට අපි ලබා දුන් දේ තදින් අල්ලාගෙන, එහි ඇති දේ මතක තබා ගන්න. එවිට ඔබලා භක්තිමත් විය හැකිය” යනුවෙන් පැවසූ අවස්ථාව (මතක තබා ගන්න).


64

ثُمَّ تَوَلَّيْتُمْ مِّنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَ فَلَوْلَا فَضْلُ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهٗ لَكُنْتُمْ مِّنَ الْخٰسِرِيْنَ

Ṡumma tawallaitum mim ba‘di żālika falau lā faḍlullāhi ‘alaikum wa raḥmatuhū lakuntum minal-khāsirīn(a).

ඉන්පසුව ඔබ පිටුපෑවහුය. එබැවින් අල්ලාහ්ගේ දයාව හා ඔහුගේ කරුණාව ඔබ කෙරෙහි නොතිබුනේ නම්, ඔබ නියත වශයෙන්ම පරාජිතයින්ගෙන් කෙනෙකු වනු ඇත.


65

وَلَقَدْ عَلِمْتُمُ الَّذِيْنَ اعْتَدَوْا مِنْكُمْ فِى السَّبْتِ فَقُلْنَا لَهُمْ كُوْنُوْا قِرَدَةً خٰسِـِٕيْنَ

wa laqad ‘alimtumul-lażīna‘tadau minkum fis-sabti faqulnā lahum kūnū qiradatan khāsi'īn(a).

තවද, සබත් දිනයේදී ඔබ අතර අපරාධ කළ අය ගැන ඔබ දැන සිටියෙහිය. එබැවින් අපි ඔවුන්ට “ඔබ නින්දිත වඳුරන් වනු” යැයි පැවසුවෙමු.


66

فَجَعَلْنٰهَا نَكَالًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهَا وَمَا خَلْفَهَا وَمَوْعِظَةً لِّلْمُتَّقِيْنَ

faja‘alnāhā nakālal limā baina yadaihā wa mā khalfahā wa mau‘iẓatal lil-muttaqīn(a).

එබැවින් අපි (මෙය) එකල සිටි අයටත්, පසුකාලීන අයටත් අනතුරු ඇඟවීමක් ලෙසත්, බිය බැතිමතුන්ට පාඩමක් ලෙසත් කළෙමු.


67

وَاِذْ قَالَ مُوْسٰى لِقَوْمِهٖٓ اِنَّ اللّٰهَ يَأْمُرُكُمْ اَنْ تَذْبَحُوْا بَقَرَةً ۗ قَالُوْٓا اَتَتَّخِذُنَا هُزُوًا ۗ قَالَ اَعُوْذُ بِاللّٰهِ اَنْ اَكُوْنَ مِنَ الْجٰهِلِيْنَ

wa iż qāla mūsā liqaumihī innallāha ya'murukum an tażbaḥū baqarah(tan), qālū atattakhiżunā huzuwā(n), qāla a‘ūżu billāhi an akūna minal-jāhilīn(a).

“අල්ලාහ් ඔබට වැස්සියක මරා දැමීමට අණ කරයි” යැයි මූසා තම ජනතාවට පැවසූ අවස්ථාව (මතක තබා ගන්න). ඔවුන් “ඔබ අපට සමච්චල් කරන්නද?” යනුවෙන් විමසූහ. ඔහු (මූසා) “මම අඥානයින් අතර නොවීමට අල්ලාහ්ගෙන් ආරක්ෂාව පතමි” යනුවෙන් පිළිතුරු දුන්නේය.


68

قَالُوا ادْعُ لَنَا رَبَّكَ يُبَيِّنْ لَّنَا مَا هِيَ ۗ قَالَ اِنَّهٗ يَقُوْلُ اِنَّهَا بَقَرَةٌ لَّا فَارِضٌ وَّلَا بِكْرٌۗ عَوَانٌۢ بَيْنَ ذٰلِكَ ۗ فَافْعَلُوْا مَا تُؤْمَرُوْنَ

qālud‘u lanā rabbaka yubayyil lanā mā hiy(a), qāla innahū yaqūlu innahā baqaratul lā fāriḍuw wa lā bikr(un), ‘awānum baina żālik(a), faf‘alū mā tu'marūn(a).

"ඒ (ගැහැණු එළදෙන) ගැන අපට පැහැදිලි කරන ලෙස ඔබේ දෙවියන්ගෙන් ඉල්ලා සිටින්න" යැයි ඔවුහු පැවසූහ. ඔහු (මෝසෙස්) පිළිතුරු දුන්නේය. "එම එළදෙන මහලු හෝ තරුණ නොවන අතර (ඒ අතර) බව ඔහු (අල්ලාහ්) පැවසීය. එබැවින් ඔබට අණ කරන ලද දේ කරන්න."


69

قَالُوا ادْعُ لَنَا رَبَّكَ يُبَيِّنْ لَّنَا مَا لَوْنُهَا ۗ قَالَ اِنَّهٗ يَقُوْلُ اِنَّهَا بَقَرَةٌ صَفْرَاۤءُ فَاقِعٌ لَّوْنُهَا تَسُرُّ النّٰظِرِيْنَ

qālud‘u lanā rabbaka yubayyil lanā mā launuhā, qāla innahū yaqūlu innahā baqaratun ṣafrā'u fāqi‘ul launuhā tasurrun-nāẓirīn(a).

“ඔබේ දෙවියන්ගෙන් එහි වර්ණය කුමක්දැයි අපට පැහැදිලි කරන ලෙස ඉල්ලන්න” යැයි ඔවුහු පැවසූහ. ඔහු (මෝසෙස්) පිළිතුරු දුන්නේය. “(එළදෙන) තද කහ පැහැයෙන් යුත් ගැහැණු එළදෙනක් බව ඔහු (අල්ලාහ්) පැවසීය. එය (ඇය දෙස බලන අයට) ප්‍රියජනකයි.”


70

قَالُوا ادْعُ لَنَا رَبَّكَ يُبَيِّنْ لَّنَا مَا هِيَۙ اِنَّ الْبَقَرَ تَشٰبَهَ عَلَيْنَاۗ وَاِنَّآ اِنْ شَاۤءَ اللّٰهُ لَمُهْتَدُوْنَ

qālud‘u lanā rabbaka yubayyil lanā mā hiy(a), innal-baqara tasyābaha ‘alainā, wa innā in syā'allāhu lamuhtadūn(a).

“ඒ (ගැහැණු එළදෙන) ගැන අපට පැහැදිලි කරන ලෙස ඔබගේ ස්වාමියාගෙන් ඉල්ලා සිටින්න. (මක්නිසාද) ඇත්ත වශයෙන්ම එළදෙන තවමත් අපට පැහැදිලි නැත. අල්ලාහ් කැමති නම්, අපි නියත වශයෙන්ම මඟ පෙන්වීම ලබා ගන්නෙමු” යි ඔවුහු පැවසූහ.


71

قَالَ اِنَّهٗ يَقُوْلُ اِنَّهَا بَقَرَةٌ لَّا ذَلُوْلٌ تُثِيْرُ الْاَرْضَ وَلَا تَسْقِى الْحَرْثَۚ مُسَلَّمَةٌ لَّاشِيَةَ فِيْهَا ۗ قَالُوا الْـٰٔنَ جِئْتَ بِالْحَقِّ فَذَبَحُوْهَا وَمَا كَادُوْا يَفْعَلُوْنَ ࣖ

qāla innahū yaqūlu innahā baqaratul lā żalūlun tuṡīrul-arḍa wa lā tasqil-ḥarṡ(a), musallamatul lā syiyata fīhā, qālul-'āna ji'ta bil-ḥaqqi fażabaḥūhā wa mā kādū yaf‘alūn(a).

ඔහු (මෝසෙස්) පිළිතුරු දුන්නේය, "(එළදෙන) කිසිදා ඉඩම සීසෑමට හෝ බෝග වලට ජලය සැපයීමට භාවිතා නොකළ, නිරෝගී සහ පැල්ලම් රහිත ගැහැණු එළදෙනක් බව ඔහු (අල්ලාහ්) පැවසීය." ඔවුන් මෙසේ පැවසූහ, "දැන් ඔබ සත්‍යය (දේවල්) පැහැදිලි කරන්න." ඉන්පසු ඔවුන් ඔහුව ඝාතනය කළ අතර, ඔවුන් (නියෝගය) යන්තම් ඉටු කළහ.


72

وَاِذْ قَتَلْتُمْ نَفْسًا فَادّٰرَءْتُمْ فِيْهَا ۗ وَاللّٰهُ مُخْرِجٌ مَّا كُنْتُمْ تَكْتُمُوْنَ ۚ

wa iż qultum nafsan faddāra'tum fīhā, wallāhu mukhrijum mā kuntum taktumūn(a).

තවද (සිහිපත් කරන්න) ඔබ මිනිසෙකු ඝාතනය කර, ඒ පිළිබඳව එකිනෙකාට චෝදනා කළ විට, ඔබ සඟවාගෙන සිටි දේ අල්ලාහ් හෙළි කළේය.


73

فَقُلْنَا اضْرِبُوْهُ بِبَعْضِهَاۗ كَذٰلِكَ يُحْيِ اللّٰهُ الْمَوْتٰى وَيُرِيْكُمْ اٰيٰتِهٖ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُوْنَ

faqulnaḍribūhu biba‘ḍihā, każālika yuḥyillāhul-mautā wa yurīkum āyātihī la‘allakum ta‘qilūn(a).

එවිට අපි, “(ගවයාගේ) කොටසකින් (මළ සිරුරට) පහර දෙන්න!” මෙසේ අල්ලාහ් මළවුන්ට ජීවය ලබා දෙන අතර, ඔබ තේරුම් ගන්නා පිණිස ඔහු ඔබට (ඔහුගේ බලයේ) සංඥා පෙන්වයි.


74

ثُمَّ قَسَتْ قُلُوْبُكُمْ مِّنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَ فَهِيَ كَالْحِجَارَةِ اَوْ اَشَدُّ قَسْوَةً ۗ وَاِنَّ مِنَ الْحِجَارَةِ لَمَا يَتَفَجَّرُ مِنْهُ الْاَنْهٰرُ ۗ وَاِنَّ مِنْهَا لَمَا يَشَّقَّقُ فَيَخْرُجُ مِنْهُ الْمَاۤءُ ۗوَاِنَّ مِنْهَا لَمَا يَهْبِطُ مِنْ خَشْيَةِ اللّٰهِ ۗوَمَا اللّٰهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُوْنَ

Ṡumma qasat qulūbukum mim ba‘di żālika fahiya kal-ḥijārati au asyaddu qaswah(tan), wa inna minal-ḥijārati lamā yatafajjaru minhul-anhār(u), wa inna minhā lamā yasysyaqqaqu fayakhruju minhul-mā'(u), wa inna minhā lamā yahbiṭu min khasy-yatillāh(i), wa mallāhu bigāfilin ‘ammā ta‘malūn(a).

ඉන්පසු ඔබේ සිත දැඩි විය, එබැවින් (ඔබේ සිත) ගලක් මෙන් ඊටත් වඩා දැඩි විය. ඇත්ත වශයෙන්ම, මෙම ගල් වලින් ගංගා (ජලය) ගලා එනු ඇත. ඒවායින් බෙදී ගොස් උල්පත් ගලා එනු ඇත. අල්ලාහ්ට බිය වී පහළට ලිස්සා යන අයද සිටිති. අල්ලාහ් ඔබ කරන දේ ගැන නොදැන සිටින්නේ නැත.


75

۞ اَفَتَطْمَعُوْنَ اَنْ يُّؤْمِنُوْا لَكُمْ وَقَدْ كَانَ فَرِيْقٌ مِّنْهُمْ يَسْمَعُوْنَ كَلَامَ اللّٰهِ ثُمَّ يُحَرِّفُوْنَهٗ مِنْۢ بَعْدِ مَا عَقَلُوْهُ وَهُمْ يَعْلَمُوْنَ

afa taṭma‘ūna ay yu'minū lakum wa qad kāna farīqum minhum yasma‘ūna kalāmallāhi ṡumma yuḥarrifūnahū mim ba‘di mā ‘aqalūhu wa hum ya‘lamūn(a).

ඉතින් (මුස්ලිම්වරුනි) ඔවුන්ගෙන් එක් පිරිසක් අල්ලාහ්ගේ වචනය අසා, එය තේරුම් ගත් පසු, එය දැනගෙනම වෙනස් කළ විට, ඔවුන් ඔබව විශ්වාස කරනු ඇතැයි ඔබ සැබවින්ම අපේක්ෂා කරනවාද?


76

وَاِذَا لَقُوا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا قَالُوْٓا اٰمَنَّاۚ وَاِذَا خَلَا بَعْضُهُمْ اِلٰى بَعْضٍ قَالُوْٓا اَتُحَدِّثُوْنَهُمْ بِمَا فَتَحَ اللّٰهُ عَلَيْكُمْ لِيُحَاۤجُّوْكُمْ بِهٖ عِنْدَ رَبِّكُمْ ۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ

wa iżā laqul-lażīna āmanū qālū āmannā, wa iżā khalā ba‘ḍuhum ilā ba‘ḍin qālū atuḥaddiṡūnahum bimā fataḥallāhu ‘alaikum liyuḥājjūkum bihī ‘inda rabbikum, afalā ta‘qilūn(a).

තවද ඔවුන් විශ්වාස කළ අයව මුණගැසෙන විට, "අපි විශ්වාස කළෙමු" යැයි පවසති. නමුත් ඔවුන් එකිනෙකා වෙත ආපසු ගිය විට, "ඔබලා අල්ලාහ් ඔබට පැහැදිලි කළ දේ ඔවුන්ට පවසන්නෙහිද? එවිට ඔවුන් ඔබේ දෙවියන් ඉදිරියේ ඔබව ප්‍රතික්ෂේප කරනු ඇත? ඔබලාට තේරෙන්නේ නැද්ද?" යනුවෙන් විමසූහ.


77

اَوَلَا يَعْلَمُوْنَ اَنَّ اللّٰهَ يَعْلَمُ مَا يُسِرُّوْنَ وَمَا يُعْلِنُوْنَ

awalā ya‘lamūna annallāha ya‘lamu mā yusirrūna wa mā yu‘linūn(a).

ඔවුන් සඟවන දේ සහ හෙළි කරන දේ අල්ලාහ් දන්නා බව ඔවුන් නොදන්නේද?


78

وَمِنْهُمْ اُمِّيُّوْنَ لَا يَعْلَمُوْنَ الْكِتٰبَ اِلَّآ اَمَانِيَّ وَاِنْ هُمْ اِلَّا يَظُنُّوْنَ

wa minhum umiyyūna lā ya‘lamūnal-kitāba illā amāniyya wa in hum illā yaẓunnūn(a).

තවද ඔවුන් අතර අකුරු නොදන්නා අයද සිටිති. ඔවුන් සිතන්නේ අනුමාන කරන්නේ පමණි. ඔවුන් (තව්රාත්) පොත තේරුම් නොගනිති.


79

فَوَيْلٌ لِّلَّذِيْنَ يَكْتُبُوْنَ الْكِتٰبَ بِاَيْدِيْهِمْ ثُمَّ يَقُوْلُوْنَ هٰذَا مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ لِيَشْتَرُوْا بِهٖ ثَمَنًا قَلِيْلًا ۗفَوَيْلٌ لَّهُمْ مِّمَّا كَتَبَتْ اَيْدِيْهِمْ وَوَيْلٌ لَّهُمْ مِّمَّا يَكْسِبُوْنَ

fawailul lil-lażīna yaktubūnal-kitāba bi'aidīhim ṡumma yaqūlūna hāżā min ‘indillāhi liyasytarū bihī ṡamanan qalīlā(n), fawailul lahum mimmā katabat aidīhim wa wailul lahum mimmā yaksibūn(a).

එබැවින් තමන්ගේම දෑතින් ශුද්ධ ලියවිල්ල ලියා, පසුව එය ලාභයට විකිණීම සඳහා "මෙය අල්ලාහ්ගෙන් ලැබුණු දෙයක්" යැයි පවසන අයට විනාශය අත්වේ. එබැවින් ඔවුන්ගේ අත් ලියා ඇති දේ නිසාත්, ඔවුන් උපයන දේ නිසාත් ඔවුන්ට විනාශය අත්වේ.


80

وَقَالُوْا لَنْ تَمَسَّنَا النَّارُ اِلَّآ اَيَّامًا مَّعْدُوْدَةً ۗ قُلْ اَتَّخَذْتُمْ عِنْدَ اللّٰهِ عَهْدًا فَلَنْ يُّخْلِفَ اللّٰهُ عَهْدَهٗٓ اَمْ تَقُوْلُوْنَ عَلَى اللّٰهِ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ

wa qālū lan tamassanan-nāru illā ayyāmam ma‘dūdah (tan), qul attakhażtum ‘indallāhi ‘ahdan falay yukhlifallāhu ‘ahdahū am taqūlūna ‘alallāhi mā lā ta‘lamūn(a).

“කිහිප දිනක් හැර නිරය අපව ස්පර්ශ නොකරනු ඇත” යි ඔවුහු පැවසූහ. “ඔබ අල්ලාහ්ගෙන් පොරොන්දුවක් ලබාගෙන තිබේද, එවිට අල්ලාහ් ඔහුගේ පොරොන්දුව කඩ නොකරනු ඇත, නැතහොත් ඔබ නොදන්නා දේ අල්ලාහ් ගැන පවසනවාද?” යි පවසන්න.


81

بَلٰى مَنْ كَسَبَ سَيِّئَةً وَّاَحَاطَتْ بِهٖ خَطِيْۤـَٔتُهٗ فَاُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ النَّارِ ۚ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

balā man kasaba sayyi'ataw wa aḥāṭat bihī khaṭī'atuhū fa ulā'ika aṣḥābun-nār(i), hum fīhā khālidūn(a).

ඒක එහෙම නෙවෙයි! කවුරුහරි නරක දේවල් කරලා එයාගේ පව් එයාව ගිලෙනවා නම්, ඒ අය තමයි නිරයේ වැසියන්. එයාලා ඒකෙම ඉන්නවා.


82

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ الْجَنَّةِ ۚ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ ࣖ

wal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti ulā'ika aṣḥābul-jannah(ti), hum fīhā khālidūn(a).

තවද විශ්වාස කර යහපත් ක්‍රියාවන් කරන අය ස්වර්ගයේ වැසියන්ය. ඔවුන් එහි රැඳී සිටිති.


83

وَاِذْ اَخَذْنَا مِيْثَاقَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ لَا تَعْبُدُوْنَ اِلَّا اللّٰهَ وَبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسَانًا وَّذِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنِ وَقُوْلُوْا لِلنَّاسِ حُسْنًا وَّاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَۗ ثُمَّ تَوَلَّيْتُمْ اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْكُمْ وَاَنْتُمْ مُّعْرِضُوْنَ

wa iż akhażnā mīṡāqa banī isrā'īla lā ta‘budūna illallāha wa bil-wālidaini iḥsānaw wa żil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīni wa qūlū lin-nāsi ḥusnaw wa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāh(ta), ṡumma tawallaitum illā qalīlam minkum wa antum mu‘riḍūn(a).

තවද, අපි ඉස්රායිල් දරුවන්ගෙන් "අල්ලාහ් හැර අන් කිසිවෙකුට නමස්කාර නොකරන්න. දෙමාපියන්ට, ඥාතීන්ට, අනාථ දරුවන්ට සහ දුප්පතුන්ට යහපත කරන්න. මිනිසුන්ට යහපත් වචන කියන්න. සලාත් ඉටු කරන්න. සකාත් ගෙවන්න" යන පොරොන්දුව ලබා දුන් අවස්ථාවේදී (මතක තබා ගන්න). නමුත් ඔබගෙන් සුළු කොටසක් හැර (අන් අය) ඔබ (ප්‍රතික්ෂේප කළ) අතර, ඔබ (තවමත්) විරුද්ධවාදීන් ලෙස සිටියහ.


84

وَاِذْ اَخَذْنَا مِيْثَاقَكُمْ لَا تَسْفِكُوْنَ دِمَاۤءَكُمْ وَلَا تُخْرِجُوْنَ اَنْفُسَكُمْ مِّنْ دِيَارِكُمْ ۖ ثُمَّ اَقْرَرْتُمْ وَاَنْتُمْ تَشْهَدُوْنَ

wa iż akhażnā mīṡāqakum lā tasfikūna dimā'akum wa lā tukhrijūna anfusakum min diyārikum ṡumma aqrartum wa antum tasyhadūn(a).

තවද, අපි ඔබෙන් “ඔබේ රුධිරය (කිසිවෙකු මරා නොදමන්න)” සහ (ඔබේ රටවැසියන්) ඔබේ නිවෙස්වලින් පිටුවහල් නොකරනු” යනුවෙන් ප්‍රතිඥාවක් ගත් අවස්ථාවේදී (සිහිපත් වන්න). ඉන්පසු ඔබ දිවුරුම් දී සාක්ෂි දුන්හ.


85

ثُمَّ اَنْتُمْ هٰٓؤُلَاۤءِ تَقْتُلُوْنَ اَنْفُسَكُمْ وَتُخْرِجُوْنَ فَرِيْقًا مِّنْكُمْ مِّنْ دِيَارِهِمْۖ تَظٰهَرُوْنَ عَلَيْهِمْ بِالْاِثْمِ وَالْعُدْوَانِۗ وَاِنْ يَّأْتُوْكُمْ اُسٰرٰى تُفٰدُوْهُمْ وَهُوَ مُحَرَّمٌ عَلَيْكُمْ اِخْرَاجُهُمْ ۗ اَفَتُؤْمِنُوْنَ بِبَعْضِ الْكِتٰبِ وَتَكْفُرُوْنَ بِبَعْضٍۚ فَمَا جَزَاۤءُ مَنْ يَّفْعَلُ ذٰلِكَ مِنْكُمْ اِلَّا خِزْيٌ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۚوَيَوْمَ الْقِيٰمَةِ يُرَدُّوْنَ اِلٰٓى اَشَدِّ الْعَذَابِۗ وَمَا اللّٰهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُوْنَ

Ṡumma antum hā'ulā'i taqtulūna anfusakum wa tukhrijūna farīqam minkum min diyārihim taẓāharūna ‘alaihim bil-iṡmi wal-‘udwān(i), wa iy ya'tūkum usārā tufādūhum wa huwa muḥarramun ‘alaikum ikhrājuhum, afa tu'minūna biba‘ḍil-kitābi wa takfurūna bi ba‘ḍ(in), famā jazā'u may yaf‘alu żālika minkum illā khizyun fil-ḥayātid-dun-yā, wa yaumal-qiyāmati yuraddūna ilā asyaddil-‘ażāb(i), wa mallāhu bigāfilin ‘ammā ta‘malūn(a).

පසුව ඔබ (ඉශ්‍රායෙල් දරුවන්) ඔබවම මරාගෙන, ඔබගෙන් පිරිසක් ඔවුන්ගේ නිවෙස්වලින් නෙරපා හැරියා. ඔබ නපුරෙන් හා සතුරුකමෙන් එකිනෙකාට උදව් කළහුය. ඔවුන් ඔබ වෙත වහලුන් ලෙස පැමිණියහොත්, ඔවුන් නෙරපා හැරීම ඔබට තහනම් කර තිබියදීත්, ඔබ ඔවුන්ව වන්දි ගෙව්වා. ඔබ ග්‍රන්ථයේ (තව්රාත්) කොටසක් විශ්වාස කර, කොටසක් ප්‍රතික්ෂේප කරනවාද? එසේ නම්, මෙලොව ජීවිතයේ නින්දාව හැර, ඔබ අතරින් එසේ කරන අයට වෙනත් කිසිදු විපාකයක් නොමැත. නැවත නැඟිටීමේ දිනයේදී ඔවුන් දරුණුතම දඬුවම වෙත ආපසු ගෙන යනු ලැබේ. අල්ලාහ් ඔබ කරන දේ ගැන නොදැනුවත්වම නොවේ.


86

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ اشْتَرَوُا الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا بِالْاٰخِرَةِ ۖ فَلَا يُخَفَّفُ عَنْهُمُ الْعَذَابُ وَلَا هُمْ يُنْصَرُوْنَ ࣖ

ulā'ikal-lażīnasytarawul-ḥayātad-dun-yā bil-ākhirah(ti), falā yukhaffafu ‘anhumul-‘ażābu wa lā hum yunṣarūn(a).

මොවුන් පරලොව ජීවිතය වෙනුවට මෙලොව ජීවිතය මිලට ගත් අයයි. එවිට ඔවුන්ගේ දඬුවම ලිහිල් කරනු නොලැබේ. ඔවුන්ට උදව් කරනු නොලැබේ.


87

وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ وَقَفَّيْنَا مِنْۢ بَعْدِهٖ بِالرُّسُلِ ۖ وَاٰتَيْنَا عِيْسَى ابْنَ مَرْيَمَ الْبَيِّنٰتِ وَاَيَّدْنٰهُ بِرُوْحِ الْقُدُسِۗ اَفَكُلَّمَا جَاۤءَكُمْ رَسُوْلٌۢ بِمَا لَا تَهْوٰىٓ اَنْفُسُكُمُ اسْتَكْبَرْتُمْ ۚ فَفَرِيْقًا كَذَّبْتُمْ وَفَرِيْقًا تَقْتُلُوْنَ

wa laqad ātainā mūsal-kitāba wa qaffainā mim ba‘dihī bir-rusul(i), wa ātainā ‘īsabna maryamal-bayyināti wa ayyadnāhu birūḥil-qudus(i), afakullamā jā'akum rasūlum bimā lā tahwā anfusukumustakbartum, fafarīqan każżabtum wa farīqan taqtulūn(a).

තවද, නියත වශයෙන්ම අපි මූසාට ග්‍රන්ථය (තව්රාතය) ලබා දුන්නෙමු, ඔහු පසුපස අපි දූතයින් සමඟ ගියෙමු, තවද මරියම්ගේ පුත් ජේසුස් වහන්සේට සත්‍යයේ සාක්ෂි ලබා දුන්නෙමු, තවද ශුද්ධාත්මයාණන් (ජිබ්රිල්) මගින් ඔහුව ශක්තිමත් කළෙමු. ඔබ අකමැති දෙයක් (පාඩමක්) (ගෙන එන) පණිවිඩකරුවෙකු ඔබ වෙත පැමිණෙන සෑම අවස්ථාවකම, ඔබ ඒ ගැන පුරසාරම් දොඩන්නේ ඇයි, පසුව එයින් සමහරක් ගැන බොරු කියමින් එයින් සමහරක් මරා දමන්නේ ඇයි?


88

وَقَالُوْا قُلُوْبُنَا غُلْفٌ ۗ بَلْ لَّعَنَهُمُ اللّٰهُ بِكُفْرِهِمْ فَقَلِيْلًا مَّا يُؤْمِنُوْنَ

wa qālū qulūbunā gulf(un), bal la‘anahumullāhu bikufrihim faqalīlam mā yu'minūn(a).

තවද ඔවුහු, “අපගේ හදවත් වසා දමා ඇත” යි පැවසූහ. නැත! ඔවුන්ගේ අකීකරුකම හේතුවෙන් අල්ලාහ් ඔවුන්ට ශාප කර ඇත, නමුත් ඔවුන්ගෙන් ඉතා ස්වල්ප දෙනෙක් විශ්වාස කරති.


89

وَلَمَّا جَاۤءَهُمْ كِتٰبٌ مِّنْ عِنْدِ اللّٰهِ مُصَدِّقٌ لِّمَا مَعَهُمْۙ وَكَانُوْا مِنْ قَبْلُ يَسْتَفْتِحُوْنَ عَلَى الَّذِيْنَ كَفَرُوْاۚ فَلَمَّا جَاۤءَهُمْ مَّا عَرَفُوْا كَفَرُوْا بِهٖ ۖ فَلَعْنَةُ اللّٰهِ عَلَى الْكٰفِرِيْنَ

wa lammā jā'akum kitābum min ‘indillāhi muṣaddiqul limā ma‘ahum, wa kānū min qablu yastaftiḥūna ‘alal-lażīna kafarū, falammā jā'ahum mā ‘arafū kafarū bih(ī), fala‘natullāhi ‘alal-kāfirīn(a).

ඔවුන් සතුව තිබූ දේ තහවුරු කරන අල්ලාහ්ගෙන් ඔවුන් වෙත ග්‍රන්ථය (අල්-කුර්ආනය) පැමිණි පසු, ඔවුන් කලින් ප්‍රතික්ෂේප කරන්නන්ට එරෙහිව ජයග්‍රහණය ඉල්ලා සිටියද, ඔවුන් දැන සිටි දේ ඔවුන් වෙත පැමිණි විට ඔවුන් එය ප්‍රතික්ෂේප කළ බව පෙනී ගියේය. එබැවින් ප්‍රතික්ෂේප කරන්නන් කෙරෙහි අල්ලාහ්ගේ ශාපය ඇත.


90

بِئْسَمَا اشْتَرَوْا بِهٖٓ اَنْفُسَهُمْ اَنْ يَّكْفُرُوْا بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ بَغْيًا اَنْ يُّنَزِّلَ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖ عَلٰى مَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖ ۚ فَبَاۤءُوْ بِغَضَبٍ عَلٰى غَضَبٍۗ وَلِلْكٰفِرِيْنَ عَذَابٌ مُّهِيْنٌ

bi'samasytarau bihī anfusahum ay yakfurū bimā anzalallāhu bagyan ay yunazzilallāhu min faḍlihī ‘alā may yasyā'u min ‘ibādih(ī), fabā'ū bigaḍabin ‘alā gaḍab(in), wa lil-kāfirīna ‘ażābum muhīn(un).

අල්ලාහ් තම ගැත්තන් අතුරින් තමා කැමති ඕනෑම කෙනෙකුට තම දායාදය පහළ කරනු ඇතැයි ඊර්ෂ්‍යාවෙන් අල්ලාහ් පහළ කළ දේ ප්‍රතික්ෂේප කරමින් තමන්වම විකුණා දැමූ ඔවුන් කොතරම් භයානක දෙයක්ද! එබැවින් ඔවුන් කෝපය මත කෝපයට පත්වේ. තවද ප්‍රතික්ෂේප කරන්නන් කෙරෙහි නින්දිත දඬුවමක් ඇත.


91

وَاِذَا قِيْلَ لَهُمْ اٰمِنُوْا بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ قَالُوْا نُؤْمِنُ بِمَآ اُنْزِلَ عَلَيْنَا وَيَكْفُرُوْنَ بِمَا وَرَاۤءَهٗ وَهُوَ الْحَقُّ مُصَدِّقًا لِّمَا مَعَهُمْ ۗ قُلْ فَلِمَ تَقْتُلُوْنَ اَنْۢبِيَاۤءَ اللّٰهِ مِنْ قَبْلُ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

wa iżā qīla lahum āminū bimā anzalallāhu qālū nu'minu bimā unzila ‘alainā wa yakfurūna bimā warā'ah(ū), wa huwal-ḥaqqu muṣaddiqal limā ma‘ahum, qul falima taqtulūna ambiyā'allāhi min qablu in kuntum mu'minīn(a).

"අල්ලාහ් පහළ කළ දේ (අල් කුර්ආනය) විශ්වාස කරන්න" යැයි ඔවුන්ට කියනු ලැබූ විට, ඔවුන් මෙසේ පිළිතුරු දෙයි: "අපට පහළ කළ දේ අපි විශ්වාස කරමු." තවද ඔවුන් සමඟ ඇති දේ සාධාරණීකරණය කරන සත්‍යය (අල් කුර්ආනය) වුවද, පසුව ඇති දේ ඔවුන් ප්‍රතික්ෂේප කරති. (මුහම්මද්) මෙසේ අසන්න: "ඔබ විශ්වාසවන්තයින් නම්, ඔබ මීට පෙර අල්ලාහ්ගේ අනාගතවක්තෘවරුන් මරා දැමුවේ ඇයි?"


92

۞ وَلَقَدْ جَاۤءَكُمْ مُّوْسٰى بِالْبَيِّنٰتِ ثُمَّ اتَّخَذْتُمُ الْعِجْلَ مِنْۢ بَعْدِهٖ وَاَنْتُمْ ظٰلِمُوْنَ

wa laqad jā'akum mūsā bil-bayyināti ṡummattakhażtumul-‘ijla mim ba‘dihī wa antum ẓālimūn(a).

තවද, නියත වශයෙන්ම මූසා සත්‍යයේ සාධක සමඟ ඔබ වෙත පැමිණියේය. ඔහු (නික්ම ගිය) පසු ඔබ වසු පැටවා (පූජාවක් ලෙස) ගත්තහුය. එවිට ඔබ අපරාධකරුවන් බවට පත් විය.


93

وَاِذْ اَخَذْنَا مِيْثَاقَكُمْ وَرَفَعْنَا فَوْقَكُمُ الطُّوْرَۗ خُذُوْا مَآ اٰتَيْنٰكُمْ بِقُوَّةٍ وَّاسْمَعُوْا ۗ قَالُوْا سَمِعْنَا وَعَصَيْنَا وَاُشْرِبُوْا فِيْ قُلُوْبِهِمُ الْعِجْلَ بِكُفْرِهِمْ ۗ قُلْ بِئْسَمَا يَأْمُرُكُمْ بِهٖٓ اِيْمَانُكُمْ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

wa iż akhażnā mīṡāqakum wa rafa‘nā fauqakumuṭ-ṭūr(a), khużū mā ātainākum biquwwatiw wasma‘ū, qālū sami‘nā wa ‘aṣainā, wa usyribū fī qulūbihimul-‘ijla bikufrihim, qul bi'samā ya'murukum bihī īmānukum in kuntum mu'minīn(a).

තවද, අපි ඔබට පොරොන්දුවක් ලබා දී, "අපි ඔබට ලබා දුන් දේ තදින් අල්ලාගෙන සවන් දෙන්න!" යනුවෙන් ඔබට ඉහළින් කන්ද (සීනායි) ඔසවා තැබූ අවස්ථාව (මතක තබා ගන්න). ඔවුන් පිළිතුරු දුන්නේ, "අපි සවන් දුන්නෙමු, නමුත් අපි කීකරු නොවෙමු" යනුවෙනි. ඔවුන්ගේ අවිශ්වාසය හේතුවෙන් වසු පැටවා ඔවුන්ගේ හදවත් තුළට (පිළිම වන්දනා කිරීමේ ආදරය) ඇතුළු විය. "ඔබ විශ්වාසවන්තයින් නම්, ඔබේ විශ්වාසය ඔබට අණ කරන දේ ඉතා නරකයි!" යැයි පවසන්න.


94

قُلْ اِنْ كَانَتْ لَكُمُ الدَّارُ الْاٰخِرَةُ عِنْدَ اللّٰهِ خَالِصَةً مِّنْ دُوْنِ النَّاسِ فَتَمَنَّوُا الْمَوْتَ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

qul in kānat lakumud-dārul-ākhiratu ‘indallāhi khāliṣatam min dūnin-nāsi fatamannawul-mauta in kuntum ṣādiqīn(a).

(මුහම්මද් තුමාණෙනි,) ඔබ මෙසේ පවසන්න: “අල්ලාහ් ඉදිරියේ පරලොව වාසස්ථානය ඔබට පමණක් නම්, වෙන කිසිවෙකුට නොවේ නම්, ඔබ සත්‍යවාදීන් නම් මරණය සොයන්න.”


95

وَلَنْ يَّتَمَنَّوْهُ اَبَدًاۢ بِمَا قَدَّمَتْ اَيْدِيْهِمْ ۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ ۢ بِالظّٰلِمِيْنَ

wa lay yatamannauhu abadam bima qaddamat aidīhim, wallāhu ‘alīmum biẓ-ẓālimīn(a).

නමුත් ඔවුන්ගේ අත්වලින් සිදු වූ පාපයන් හේතුවෙන් ඔවුන් කිසිසේත්ම මරණයට කැමති නොවනු ඇත. තවද අල්ලාහ් අපරාධකරුවන් පිළිබඳව සර්ව ඥානීය.


96

وَلَتَجِدَنَّهُمْ اَحْرَصَ النَّاسِ عَلٰى حَيٰوةٍ ۛوَمِنَ الَّذِيْنَ اَشْرَكُوْا ۛيَوَدُّ اَحَدُهُمْ لَوْ يُعَمَّرُ اَلْفَ سَنَةٍۚ وَمَا هُوَ بِمُزَحْزِحِهٖ مِنَ الْعَذَابِ اَنْ يُّعَمَّرَۗ وَاللّٰهُ بَصِيْرٌۢ بِمَا يَعْمَلُوْنَ ࣖ

wa latajidannahum aḥraṣan-nāsi ‘alā ḥayāh(tin), wa minal-lażīna asyrakū, yawaddu aḥaduhum lau yu‘ammaru alfa sanah(tin), wa mā huwa bi muzaḥziḥihī minal-‘ażābi ay yu‘ammar(a), wallāhu baṣīrum bimā ya‘malūn(a).

තවද නියත වශයෙන්ම (මුහම්මද්) ඔවුන් (යුදෙව්වන්) ජීවිතයට වඩාත්ම කෑදර, බහු දේවවාදීන්ට වඩා (වඩා කෑදර) මිනිසුන් ලෙස ඔබ සොයා ගනු ඇත. ඔවුන් සෑම කෙනෙකුම අවුරුදු දහසක් ආයු කාලයක් ලබා දීමට කැමති වුවද, එම දීර්ඝ ආයුෂය ඔවුන්ව විනාශයෙන් වළක්වා නොගනී. අල්ලාහ් ඔවුන් කරන දේ සියල්ල දකී.


97

قُلْ مَنْ كَانَ عَدُوًّا لِّجِبْرِيْلَ فَاِنَّهٗ نَزَّلَهٗ عَلٰى قَلْبِكَ بِاِذْنِ اللّٰهِ مُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ وَهُدًى وَّبُشْرٰى لِلْمُؤْمِنِيْنَ

qul man kāna ‘aduwwal lijibrīla fa'innahū nazzalahū ‘alā qalbika bi iżnillāhi muṣaddiqal limā baina yadaihi wa hudaw wa busyrā lil-mu'minīn(a).

(මුහම්මද් නබිතුමාණෙනි) මෙසේ පවසන්න: “කවුරුන් ජිබ්රීල්ට සතුරෙකු වන්නේද, ඔහුම බව දැනගන්න. ඔහු ඔබලාගේ හදවත් තුළට අල්ලාහ්ගේ අවසරයෙන් පහළ කළ, පෙර තිබූ (ග්‍රන්ථ) සත්‍ය කරන, විශ්වාසවන්තයින්ට මඟ පෙන්වීමක් සහ ශුභාරංචියක් වන, (කුර්ආනය) පහළ කළ තැනැත්තාය.”


98

مَنْ كَانَ عَدُوًّا لِّلّٰهِ وَمَلٰۤىِٕكَتِهٖ وَرُسُلِهٖ وَجِبْرِيْلَ وَمِيْكٰىلَ فَاِنَّ اللّٰهَ عَدُوٌّ لِّلْكٰفِرِيْنَ

man kāna ‘aduwwal lillāhi wa malā'ikatihī wa rusulihī wa jibrīla wa mīkāla fa innallāha ‘aduwwul lil-kāfirīn(a).

අල්ලාහ්ට, ඔහුගේ දූතයින්ට, ඔහුගේ දූතයින්ට, ජිබ්‍රියෙල්ට සහ මිකායෙල්ට කවුරුන් හෝ සතුරා වන්නේ නම්, නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ් ප්‍රතික්ෂේප කරන්නන්ට සතුරා වේ.


99

وَلَقَدْ اَنْزَلْنَآ اِلَيْكَ اٰيٰتٍۢ بَيِّنٰتٍۚ وَمَا يَكْفُرُ بِهَآ اِلَّا الْفٰسِقُوْنَ

wa laqad anzalnā ilaika āyātim bayyināt(in), wa mā yakfuru bihā illal-fāsiqūn(a).

තවද නියත වශයෙන්ම අපි (මුහම්මද් නබි) ඔබට පැහැදිලි ආයාවන් පහළ කර ඇත්තෙමු. තවද දුෂ්ටයින් හැර අන් කිසිවෙකු ඒවා ප්‍රතික්ෂේප නොකරයි.


100

اَوَكُلَّمَا عٰهَدُوْا عَهْدًا نَّبَذَهٗ فَرِيْقٌ مِّنْهُمْ ۗ بَلْ اَكْثَرُهُمْ لَا يُؤْمِنُوْنَ

awa kullamā ‘āhadū ‘ahdan nabażahū farīqum minhum, bal akṡaruhum lā yu'minūn(a).

ඔවුන් පොරොන්දු වූ සෑම අවස්ථාවකම ඔවුන්ගෙන් පිරිසක් එය කඩ කරන්නේ ඇයි? (ඔවුන්ගෙන් බොහෝ දෙනෙක්) විශ්වාසවන්තයින් නොවෙති.


101

وَلَمَّا جَاۤءَهُمْ رَسُوْلٌ مِّنْ عِنْدِ اللّٰهِ مُصَدِّقٌ لِّمَا مَعَهُمْ نَبَذَ فَرِيْقٌ مِّنَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَۙ كِتٰبَ اللّٰهِ وَرَاۤءَ ظُهُوْرِهِمْ كَاَنَّهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَۖ

wa lammā jā'ahum rasūlum min ‘indillāhi muṣaddiqul limā ma‘ahum nabaża farīqum minal-lażīna ūtul-kitāb(a), kitāballāhi warā'a ẓuhūrihim ka'annahum lā ya‘lamūn(a).

ඔවුන් වෙත ඇති දේ තහවුරු කරන අල්ලාහ්ගෙන් පැමිණි දූතයෙකු (මුහම්මද්) ඔවුන් වෙත පැමිණි විට, ග්‍රන්ථය (තව්රාත්) දෙනු ලැබූවන්ගෙන් පිරිසක් අල්ලාහ්ගේ ග්‍රන්ථය නොදන්නා අය මෙන් ඔවුන්ගේ පිටුපසට විසි කළහ.


102

وَاتَّبَعُوْا مَا تَتْلُوا الشَّيٰطِيْنُ عَلٰى مُلْكِ سُلَيْمٰنَ ۚ وَمَا كَفَرَ سُلَيْمٰنُ وَلٰكِنَّ الشَّيٰطِيْنَ كَفَرُوْا يُعَلِّمُوْنَ النَّاسَ السِّحْرَ وَمَآ اُنْزِلَ عَلَى الْمَلَكَيْنِ بِبَابِلَ هَارُوْتَ وَمَارُوْتَ ۗ وَمَا يُعَلِّمٰنِ مِنْ اَحَدٍ حَتّٰى يَقُوْلَآ اِنَّمَا نَحْنُ فِتْنَةٌ فَلَا تَكْفُرْ ۗ فَيَتَعَلَّمُوْنَ مِنْهُمَا مَا يُفَرِّقُوْنَ بِهٖ بَيْنَ الْمَرْءِ وَزَوْجِهٖ ۗ وَمَا هُمْ بِضَاۤرِّيْنَ بِهٖ مِنْ اَحَدٍ اِلَّا بِاِذْنِ اللّٰهِ ۗ وَيَتَعَلَّمُوْنَ مَا يَضُرُّهُمْ وَلَا يَنْفَعُهُمْ ۗ وَلَقَدْ عَلِمُوْا لَمَنِ اشْتَرٰىهُ مَا لَهٗ فِى الْاٰخِرَةِ مِنْ خَلَاقٍ ۗ وَلَبِئْسَ مَاشَرَوْا بِهٖٓ اَنْفُسَهُمْ ۗ لَوْ كَانُوْا يَعْلَمُوْنَ

wattaba‘ū mā tatlusy-syayāṭīnu ‘alā mulki sulaimān(a), wa mā kafara sulaimānu wa lākinnnasy-syayāṭīna kafarū yu‘allimūnan-nāsas siḥr(a), wa mā unzila ‘alal-malakaini bibābila hārūta wa mārūt(a), wa mā yu‘allimāni min aḥadin ḥattā yaqūlā innamā naḥnu fitnatun falā takfur, fayata‘allamūna minhumā mā yufarriqūna bihī bainal-mar'i wa zaujih(ī), wa mā hum biḍarrīna bihī min aḥadin illā bi'iżnillāh(i), wa yata‘allamūna mā yaḍurruhum wa lā yanfa‘uhum, wa laqad ‘alimū lamanisytarāhu mā lahū fil-ākhirati min khalāq(in), wa labi'sa mā syarau bihī anfusahum, lau kānū ya‘lamūn(a).

තවද ඔවුන් සලමොන්ගේ පාලන සමයේදී යක්ෂයන් කියවූ දේ අනුගමනය කළහ. සලමොන් අවිශ්වාස කරන්නෙකු නොවූ නමුත් යක්ෂයින් අවිශ්වාස කරන්නන් විය, ඔවුන් මිනිසුන්ට මැජික් ඉගැන්වූ අතර බැබිලෝනියේ දේවදූතයන් දෙදෙනෙකු වන හාරුත් සහ මරුත්ට හෙළි කරන ලද දේ ඉගැන්වූහ. "ඇත්ත වශයෙන්ම, අපි (ඔබට) පරීක්ෂණයක් පමණි, එබැවින් අවිශ්වාස නොකරන්න" යනුවෙන් පැවසීමට පෙර ඔවුන්ගෙන් කිසිවෙකු කිසිවෙකුට කිසිවක් ඉගැන්වූයේ නැත. එබැවින් (සැමියෙකු) ඔහුගේ බිරිඳගෙන් වෙන් කළ හැකි දේ ඔවුන් දෙදෙනාගෙන් ඉගෙන ගත්හ. අල්ලාහ්ගේ අවසරය ඇතිව මිස ඔවුන්ගේ මැජික් වලින් කිසිවෙකුට හානියක් කළ නොහැක. ඔවුන්ට හානියක් කරන සහ ඔවුන්ට ප්‍රයෝජනයක් නොවන දෙයක් ඔවුන් ඉගෙන ගනී. ඇත්ත වශයෙන්ම, (මැජික් භාවිතා කරන) ඕනෑම අයෙකු මරණින් මතු ජීවිතයේ කිසිදු ලාභයක් නොලබන බව ඔවුන් දැනටමත් දනී. ඇත්ත වශයෙන්ම, මැජික් මගින් තමන්ව විකුණන අයගේ ක්‍රියාවන් ඉතා නරක ය, ඔවුන් දැන සිටියේ නම් පමණි.


103

وَلَوْ اَنَّهُمْ اٰمَنُوْا وَاتَّقَوْا لَمَثُوْبَةٌ مِّنْ عِنْدِ اللّٰهِ خَيْرٌ ۗ لَوْ كَانُوْا يَعْلَمُوْنَ ࣖ

wa lau annahum āmanū wattaqau lamaṡūbatum min ‘indillāhi khair(un), lau kānū ya‘lamūn(a).

ඔවුන් විශ්වාස කර, බිය භක්තිමත් වූයේ නම්, ඔවුන් දැන සිටියේ නම් අල්ලාහ්ගෙන් ලැබෙන ඵලවිපාක වඩාත් යහපත් වන්නට තිබුණි.


104

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَقُوْلُوْا رَاعِنَا وَقُوْلُوا انْظُرْنَا وَاسْمَعُوْا وَلِلْكٰفِرِيْنَ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā taqūlū rā‘inā wa qūlunẓurnā wasma‘ū wa lil-kāfirīna ‘ażābun alīm(un).

විශ්වාස කළවුනි! රායිනා නොකියා, “උන්සුර්නා” යැයි පවසන්න, සවන් දෙන්න. ප්‍රතික්ෂේප කළවුන්ට වේදනාකාරී දඬුවමක් ලැබෙනු ඇත.


105

مَا يَوَدُّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ وَلَا الْمُشْرِكِيْنَ اَنْ يُّنَزَّلَ عَلَيْكُمْ مِّنْ خَيْرٍ مِّنْ رَّبِّكُمْ ۗ وَاللّٰهُ يَخْتَصُّ بِرَحْمَتِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗ وَاللّٰهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيْمِ

mā yawaddul-lażīna kafarū min ahlil-kitābi wa lal-musyrikīna ay yunazzila ‘alaikum min khairim mir rabbikum, wallāhu yakhtaṣṣu biraḥmatihī may yasyā'(u), wallāhu żul faḍlil-‘aẓīm(i).

ධර්ම ග්‍රන්ථය ලත් අයගෙන් සහ බහු දේවවාදීන්ගෙන් ප්‍රතික්ෂේප කරන්නන් ඔබගේ දෙවියන්ගෙන් ඔබට කිසිදු යහපතක් පහළ වීම අපේක්ෂා නොකරයි. නමුත් අල්ලාහ් තමා කැමති අයට ඔහුගේ කරුණාව විශේෂයෙන් ලබා දෙයි. තවද අල්ලාහ් අතිමහත් කරුණාවේ හිමිකරුය.


106

۞ مَا نَنْسَخْ مِنْ اٰيَةٍ اَوْ نُنْسِهَا نَأْتِ بِخَيْرٍ مِّنْهَآ اَوْ مِثْلِهَا ۗ اَلَمْ تَعْلَمْ اَنَّ اللّٰهَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

mā nansakh min āyatin au nunsihā na'ti bi khairim minhā au miṡlihā, alam ta‘lam annallāha ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

අපි කුමන ආයතයක් අවලංගු කළත් හෝ මතකයෙන් ඉවත් කළත්, අපි එය වෙනුවට ඊට වඩා හොඳ හෝ ඒ හා සමාන දෙයක් ආදේශ කරන්නෙමු. අල්ලාහ් සියලු දේ කෙරෙහි බලසම්පන්න බව ඔබ නොදන්නේද?


107

اَلَمْ تَعْلَمْ اَنَّ اللّٰهَ لَهٗ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ ۗ وَمَا لَكُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ مِنْ وَّلِيٍّ وَّلَا نَصِيْرٍ

alam ta‘lam annallāha lahū mulkus-samāwāti wal arḍ(i), wa mā lakum min dūnillāhi miw waliyyiw wa lā naṣīr(in).

අහස් හා පොළොවෙහි රාජ්‍යය අල්ලාහ් සතු බව ඔබ නොදන්නේද? තවද අල්ලාහ් හැර ඔබට කිසිදු ආරක්ෂකයෙකු හෝ උදව්කරුවෙකු නොමැත.


108

اَمْ تُرِيْدُوْنَ اَنْ تَسْـَٔلُوْا رَسُوْلَكُمْ كَمَا سُىِٕلَ مُوْسٰى مِنْ قَبْلُ ۗوَمَنْ يَّتَبَدَّلِ الْكُفْرَ بِالْاِيْمَانِ فَقَدْ ضَلَّ سَوَاۤءَ السَّبِيْلِ

am turīdūna an tas'alū rasūlakum kamā su'ila mūsā min qabl(u), wa may yatabaddalil-kufra bil-īmāni faqad ḍalla sawā'as-sabīl(i).

නැතහොත් මීට පෙර මූසා (ඊශ්‍රායෙල් දරුවන්) ඇසූ පරිදි ඔබ ඔබේ දූතයා (මුහම්මද්) තුමාගෙන් විමසීමට කැමතිද? කවුරුන් විශ්වාසය වෙනුවට අවිශ්වාසය ආදේශ කරන්නේද, එවිට නියත වශයෙන්ම ඔහු සෘජු මාර්ගයෙන් ඉවත් විය.


109

وَدَّ كَثِيْرٌ مِّنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ لَوْ يَرُدُّوْنَكُمْ مِّنْۢ بَعْدِ اِيْمَانِكُمْ كُفَّارًاۚ حَسَدًا مِّنْ عِنْدِ اَنْفُسِهِمْ مِّنْۢ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمُ الْحَقُّ ۚ فَاعْفُوْا وَاصْفَحُوْا حَتّٰى يَأْتِيَ اللّٰهُ بِاَمْرِهٖ ۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

wadda kaṡīrum min ahlil-kitābi lau yaruddūnakum mim ba‘di īmānikum kuffārā(n), ḥasadam min ‘indi anfusihim mim ba‘di mā tabayyana lahumul-ḥaqq(u), fa‘fū waṣfaḥū ḥattā ya'tiyallāhu bi amrih(ī), innallāha ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

ඔබ විශ්වාස කළ පසු, ඔවුන් තුළ ඇති ඊර්ෂ්‍යාව නිසා, සත්‍යය ඔවුන්ට පැහැදිලි වූ පසු, ඔබව නැවත ප්‍රතික්ෂේප කරන්නන් බවට පත් කිරීමට ග්‍රන්ථය හිමි බොහෝ දෙනෙක් කැමතියි. එබැවින් අල්ලාහ් ඔහුගේ අණ දෙන තුරු සමාව දී ඉවසිලිවන්තව සිටින්න. නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ් සියලු දේ කෙරෙහි සර්වබලධාරී ය.


110

وَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَ ۗ وَمَا تُقَدِّمُوْا لِاَنْفُسِكُمْ مِّنْ خَيْرٍ تَجِدُوْهُ عِنْدَ اللّٰهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ

wa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāh(ta), wa mā tuqaddimū li'anfusikum min khairin tajidūhu ‘indallāh(i), innallāha bimā ta‘malūna baṣīr(un).

තවද සලාතය ඉටු කරන්න, සකාත් ගෙවන්න. තවද ඔබ ඔබටම කරන ඕනෑම යහපතක් අල්ලාහ්ගෙන් ඔබට ලැබෙනු ඇත. නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ් ඔබ කරන දේ සර්වබලධාරී ය.


111

وَقَالُوْا لَنْ يَّدْخُلَ الْجَنَّةَ اِلَّا مَنْ كَانَ هُوْدًا اَوْ نَصٰرٰى ۗ تِلْكَ اَمَانِيُّهُمْ ۗ قُلْ هَاتُوْا بُرْهَانَكُمْ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

wa qālū lay yadkhulal-jannata illā man kāna hūdan au naṣārā, tilka amāniyyuhum, qul hātū burhānakum in kuntum ṣādiqīn(a).

"යුදෙව්වන් හෝ ක්‍රිස්තියානීන් හැර අන් කිසිවෙකු ස්වර්ගයට ඇතුළු නොවනු ඇත" යනුවෙන් ඔවුන් (යුදෙව්වන් සහ ක්‍රිස්තියානීන්) පැවසූහ. එය ඔවුන්ගේ ප්‍රාර්ථනාවයි. "ඔබ සත්‍යවාදී නම්, ඔබේ සත්‍යය පිළිබඳ සාක්ෂි මට පෙන්වන්න" යැයි පවසන්න.


112

بَلٰى مَنْ اَسْلَمَ وَجْهَهٗ لِلّٰهِ وَهُوَ مُحْسِنٌ فَلَهٗٓ اَجْرُهٗ عِنْدَ رَبِّهٖۖ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ ࣖ

balā man aslama wajhahū lillāhi wa huwa muḥsinun falahū ajruhū ‘inda rabbih(i), wa lā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).

නැත! කවරෙකු අල්ලාහ්ට සම්පූර්ණයෙන්ම යටත් වී යහපත කරන්නේද, ඔහුට ඔහුගේ ඵලවිපාක ඔහුගේ ස්වාමියාගෙන් ලැබෙනු ඇත. ඔවුන් කෙරෙහි කිසිදු බියක් නැත. ඔවුන් ශෝක වන්නේද නැත.


113

وَقَالَتِ الْيَهُوْدُ لَيْسَتِ النَّصٰرٰى عَلٰى شَيْءٍۖ وَّقَالَتِ النَّصٰرٰى لَيْسَتِ الْيَهُوْدُ عَلٰى شَيْءٍۙ وَّهُمْ يَتْلُوْنَ الْكِتٰبَۗ كَذٰلِكَ قَالَ الَّذِيْنَ لَا يَعْلَمُوْنَ مِثْلَ قَوْلِهِمْ ۚ فَاللّٰهُ يَحْكُمُ بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ فِيْمَا كَانُوْا فِيْهِ يَخْتَلِفُوْنَ

wa qālatil-yahūdu laisatin-naṣārā ‘alā syai'(in), wa qālatin-naṣārā laisatil-yahūdu ‘alā syai'(in), wa hum yatlūnal-kitāb(a), każālika qālal-lażīna lā ya‘lamūna miṡla qaulihim, fallāhu yaḥkumu bainahum yaumal-qiyāmati fīmā kānū fīhi yakhtalifūn(a).

යුදෙව්වන් පවසන්නේ, "කිතුනුවන්ට කිසිවක් නැත" කියායි. කිතුනුවන් පවසන්නේ, ඔවුන් පොත කියෙව්වත්, "යුදෙව්වන්ට කිසිවක් නැත" කියායි. එසේම, දැනුමක් නොමැති අය තමන් පවසන දේ පවසති. එබැවින් ඔවුන් තර්ක කළ දේ සම්බන්ධයෙන් අල්ලාහ් නැවත නැඟිටීමේ දිනයේදී ඔවුන් විනිශ්චය කරනු ඇත.


114

وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ مَّنَعَ مَسٰجِدَ اللّٰهِ اَنْ يُّذْكَرَ فِيْهَا اسْمُهٗ وَسَعٰى فِيْ خَرَابِهَاۗ اُولٰۤىِٕكَ مَا كَانَ لَهُمْ اَنْ يَّدْخُلُوْهَآ اِلَّا خَاۤىِٕفِيْنَ ەۗ لَهُمْ فِى الدُّنْيَا خِزْيٌ وَّلَهُمْ فِى الْاٰخِرَةِ عَذَابٌ عَظِيْمٌ

wa man aẓlamu mim mam mana‘a masājidallāhi ay yużkara fīhasmuhū wa sa‘ā fī kharābihā, ulā'ika mā kāna lahum ay yadkhulūhā illā khā'ifīn(a), lahum fid-dun-yā khizyuw wa lahum fil-ākhirati ‘ażābun ‘aẓīm(un).

අල්ලාහ්ගේ මස්ජිදයන්හි ඔහුගේ නාමය සඳහන් කිරීම තහනම් කර ඒවා කඩා දැමීමට උත්සාහ කරන තැනැත්තාට වඩා අසාධාරණ කවුද? (අල්ලාහ් කෙරෙහි බියෙන් තොරව) ඔවුන් එයට ඇතුළු වීමට සුදුසු නැත. ඔවුන් මෙලොවදී නින්දාවට පත් වන අතර පරලොවදී දැඩි දඬුවම් ලබනු ඇත.


115

وَلِلّٰهِ الْمَشْرِقُ وَالْمَغْرِبُ فَاَيْنَمَا تُوَلُّوْا فَثَمَّ وَجْهُ اللّٰهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ وَاسِعٌ عَلِيْمٌ

wa lillāhil-masyriqu wal-magrib(u), fa'ainamā tuwallū faṡamma wajhullāh(i), innallāha wāsi‘un ‘alīm(un).

නැගෙනහිර සහ බටහිර අල්ලාහ්ටම අයත්ය. ඔබ කොතැනට හැරුනත් එහි අල්ලාහ්ගේ මුහුණ ඇත. නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ් සර්වබලධාරී, සර්වඥය.


116

وَقَالُوا اتَّخَذَ اللّٰهُ وَلَدًا ۙسُبْحٰنَهٗ ۗ بَلْ لَّهٗ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ كُلٌّ لَّهٗ قٰنِتُوْنَ

wa qāluttakhażallāhu waladan subḥānah(ū), bal lahū mā fis-samāwāti wal-arḍ(i), kullul lahū qānitūn(a).

තවද ඔවුහු, “අල්ලාහ්ට පුතෙක් ඇත” යි පැවසූහ. අල්ලාහ්ට සියලු ගෞරවය හිමි වේවා! අහස්හි හා පොළොවෙහි ඇති සියල්ල ඔහුටම අයත්ය. සියල්ල ඔහුටම යටත් වන්න.


117

بَدِيْعُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَاِذَا قَضٰٓى اَمْرًا فَاِنَّمَا يَقُوْلُ لَهٗ كُنْ فَيَكُوْنُ

badī‘us-samāwāti wal-arḍ(i), wa iżā qaḍā amran fa'innamā yaqūlu lahū kun fayakūn(u).

(අල්ලාහ්) අහසේ සහ පොළොවේ මැවුම්කරුය. ඔහුට යමක් නියම කිරීමට අවශ්‍ය වූ විට, ඔහු එයට මෙසේ කියයි, “වනු!” ඉතින් ඒක තමයි ඒක.


118

وَقَالَ الَّذِيْنَ لَا يَعْلَمُوْنَ لَوْلَا يُكَلِّمُنَا اللّٰهُ اَوْ تَأْتِيْنَآ اٰيَةٌ ۗ كَذٰلِكَ قَالَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ مِّثْلَ قَوْلِهِمْ ۗ تَشَابَهَتْ قُلُوْبُهُمْ ۗ قَدْ بَيَّنَّا الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يُّوْقِنُوْنَ

wa qālal-lażīna lā ya‘lamūna lau lā yukallimunallāhu au ta'tīnā āyah(tun), każālika qālal-lażīna min qablihim miṡla qaulihim, tasyābahat qulūbuhum, qad bayyannal-āyāti liqaumiy yūqinūn(a).

තවද නොදන්නා අය මෙසේ පවසති: "අල්ලාහ් අපට කතා නොකරන්නේ මන්ද නැතහොත් (ඔහුගේ බලයේ) සංඥා අපට පැමිණෙන්නේ නැත්තේ මන්ද?" එසේම ඔවුන්ට පෙර සිටි අයද ඔවුන් පැවසූ දේ පැවසූහ. ඔවුන්ගේ හදවත් ද එසේමය. නියත වශයෙන්ම අපි විශ්වාස කරන්නන්ට (අපගේ බලයේ) සංඥා පැහැදිලි කර ඇත්තෙමු.


119

اِنَّآ اَرْسَلْنٰكَ بِالْحَقِّ بَشِيْرًا وَّنَذِيْرًاۙ وَّلَا تُسْـَٔلُ عَنْ اَصْحٰبِ الْجَحِيْمِ

innā arsalnāka bil-ḥaqqi basyīraw wa nażīrā(n), wa lā tus'alu ‘an aṣḥābil-jaḥīm(i).

නියත වශයෙන්ම අපි ඔබව (මුහම්මද්) සත්‍යයෙන් යුතුව ශුභාරංචිය පවසන්නෙකු සහ අනතුරු අඟවන්නෙකු ලෙස එව්වෙමු. තවද නිරයේ වැසියන් සම්බන්ධයෙන් ඔබගෙන් (කිසිවක්) විමසනු නොලැබේ.


120

وَلَنْ تَرْضٰى عَنْكَ الْيَهُوْدُ وَلَا النَّصٰرٰى حَتّٰى تَتَّبِعَ مِلَّتَهُمْ ۗ قُلْ اِنَّ هُدَى اللّٰهِ هُوَ الْهُدٰى ۗ وَلَىِٕنِ اتَّبَعْتَ اَهْوَاۤءَهُمْ بَعْدَ الَّذِيْ جَاۤءَكَ مِنَ الْعِلْمِ ۙ مَا لَكَ مِنَ اللّٰهِ مِنْ وَّلِيٍّ وَّلَا نَصِيْرٍ

wa lan tarḍā ‘ankal-yahūdu wa lan-naṣārā ḥattā tattabi‘a millatahum, qul inna hudallāhi huwal-hudā, wa la'inittaba‘ta ahwā'ahum ba‘dal-lażī jā'aka minal-‘ilm(i), mā laka minallāhi miw waliyyiw wa lā naṣīr(in).

යුදෙව්වන් සහ කිතුනුවන් ඔවුන්ගේ ආගම අනුගමනය කරන තුරු ඔබව (මුහම්මද්) පිළිගන්නේ නැත. "නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ්ගේ මඟ පෙන්වීම (සැබෑ) මඟ පෙන්වීමයි" යනුවෙන් පවසන්න. දැනුම (සත්‍යය) ඔබ වෙත පැමිණි පසු ඔවුන්ගේ ආශාවන් ඔබ අනුගමනය කළහොත්, අල්ලාහ්ගෙන් ඔබට ආරක්ෂකයෙකු හෝ උදව්කරුවෙකු නොමැත.


121

اَلَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ يَتْلُوْنَهٗ حَقَّ تِلَاوَتِهٖۗ اُولٰۤىِٕكَ يُؤْمِنُوْنَ بِهٖ ۗ وَمَنْ يَّكْفُرْ بِهٖ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْخٰسِرُوْنَ ࣖ

allażīna ātaināhumul-kitāba yatlūnahū ḥaqqa tilāwatih(ī), ulā'ika yu'minūna bih(ī), wa may yakfur bihī fa ulā'ika humul-khāsirūn(a).

අපි කාට මෙම ධර්ම ග්‍රන්ථය ලබා දී ඇත්තෙමුද, ඔවුන් එය නිසි පරිදි කියවති, ඔවුන්ම එය විශ්වාස කරන්නෝ වෙති. තවද කවුරුන් ඔහුව ප්‍රතික්ෂේප කරන්නේද, ඔවුන්ම පාඩු ලැබූවන්ය.


122

يٰبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اذْكُرُوْا نِعْمَتِيَ الَّتِيْٓ اَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ وَاَنِّيْ فَضَّلْتُكُمْ عَلَى الْعٰلَمِيْنَ

yā banī isrā'īlażkurū ni‘matiyal-latī an‘amtu ‘alaikum wa annī faḍḍaltukum ‘alal-‘ālamīn(a).

ඉස්රායීල් දරුවනි! මම ඔබට ලබා දුන් මගේ ආශිර්වාදයන් සිහිපත් කරන්න, තවද (එකල) මෙලොව සිටින අනෙකුත් සියලුම ජනයාට වඩා මම ඔබව උසස් කළෙමි.


123

وَاتَّقُوْا يَوْمًا لَّا تَجْزِيْ نَفْسٌ عَنْ نَّفْسٍ شَيْـًٔا وَّلَا يُقْبَلُ مِنْهَا عَدْلٌ وَّلَا تَنْفَعُهَا شَفَاعَةٌ وَّلَا هُمْ يُنْصَرُوْنَ

wattaqū yaumal lā tajzī nafsun ‘an nafsin syai'aw wa lā yuqbalu minhā ‘adluw wa lā tanfa‘uhā syafā‘atuw wa lā hum yunṣarūn(a).

තවද කිසිවෙකුට තවත් කෙනෙකුගේ ස්ථානය කිසිසේත් ලබා ගත නොහැකි, කිසිදු වන්දියක් පිළිගනු නොලබන, කිසිදු උපකාරයක් ඔහුට ප්‍රයෝජනවත් නොවන, ඔවුන්ට උදව් කරනු නොලබන දිනයකට බිය වන්න.


124

۞ وَاِذِ ابْتَلٰٓى اِبْرٰهٖمَ رَبُّهٗ بِكَلِمٰتٍ فَاَتَمَّهُنَّ ۗ قَالَ اِنِّيْ جَاعِلُكَ لِلنَّاسِ اِمَامًا ۗ قَالَ وَمِنْ ذُرِّيَّتِيْ ۗ قَالَ لَا يَنَالُ عَهْدِى الظّٰلِمِيْنَ

wa iżibtalā ibrāhīma rabbuhū bikalimātin fa atammahunn(a), qāla innī jā‘iluka lin-nāsi imāmā(n), qāla wa min żurriyyatī, qāla lā yanālu ‘ahdiẓ-ẓālimīn(a).

තවද, ආබ්‍රහම්ව ඔහුගේ ස්වාමියා විසින් වාක්‍ය කිහිපයකින් පරීක්ෂාවට ලක් කළ විට, ඔහු ඒවා පරිපූර්ණ ලෙස ඉටු කළේය. ඔහු (අල්ලාහ්) මෙසේ පැවසීය: "නියත වශයෙන්ම, මම ඔබව සියලු මිනිසුන්ගේ නායකයා කළෙමි." ඔහු (ඉබ්‍රාහිම්) මෙසේ පැවසීය: "තවද (මගේ දරුවන්ගෙන් සහ මුණුබුරන්ගෙන්ද?" අල්ලාහ් මෙසේ පවසයි: "(සත්‍ය, නමුත්) මගේ පොරොන්දුව වැරදිකරුවන්ට අදාළ නොවේ."


125

وَاِذْ جَعَلْنَا الْبَيْتَ مَثَابَةً لِّلنَّاسِ وَاَمْنًاۗ وَاتَّخِذُوْا مِنْ مَّقَامِ اِبْرٰهٖمَ مُصَلًّىۗ وَعَهِدْنَآ اِلٰٓى اِبْرٰهٖمَ وَاِسْمٰعِيْلَ اَنْ طَهِّرَا بَيْتِيَ لِلطَّاۤىِٕفِيْنَ وَالْعٰكِفِيْنَ وَالرُّكَّعِ السُّجُوْدِ

wa iż ja‘alnal-baita maṡābatal lin-nāsi wa amnā(n), wattakhiżū mim maqāmi ibrāhīma muṣallā(n), wa ‘ahidnā ilā ibrāhīma wa ismā‘īla an ṭahhirā baitiya liṭ-ṭā'ifīna wal-‘ākifīna war-rukka‘is-sujūd(i).

තවද (මතක තබා ගන්න), අපි නිවස (කබා) මිනිසුන් සඳහා එක්රැස් වන ස්ථානයක් සහ ආරක්ෂිත ස්ථානයක් බවට පත් කළෙමු. තවද ඉබ්‍රාහීම්ගේ මකාම් යාච්ඤා ස්ථානයක් බවට පත් කළෙමු. තවද අපි ආබ්‍රහම් සහ ඉස්මායිල්ට අණ කළෙමු, "තවාෆ් කරන්නන්, ඉක්තිකාෆ් කරන්නන්, හිස නමා ආචාර කරන්නන් සහ සුජූද් කරන්නන් සඳහා මගේ නිවස පිරිසිදු කරන්න!"


126

وَاِذْ قَالَ اِبْرٰهٖمُ رَبِّ اجْعَلْ هٰذَا بَلَدًا اٰمِنًا وَّارْزُقْ اَهْلَهٗ مِنَ الثَّمَرٰتِ مَنْ اٰمَنَ مِنْهُمْ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِۗ قَالَ وَمَنْ كَفَرَ فَاُمَتِّعُهٗ قَلِيْلًا ثُمَّ اَضْطَرُّهٗٓ اِلٰى عَذَابِ النَّارِ ۗ وَبِئْسَ الْمَصِيْرُ

wa iż qāla ibrāhīmu rabbij‘al hāżā baladan āminaw warzuq ahlahū minaṡ-ṡamarāti man āmana minhum billāhi wal-yaumil-ākhir(i), qāla wa man kafara fa umatti‘uhū qalīlan ṡumma aḍṭarruhū ilā ‘ażābin-nār(i), wa bi'sal-maṣīr(u).

තවද, “මගේ ස්වාමීනි, මෙය (මක්කා දේශය) ආරක්ෂිත දේශයක් බවට පත් කර, එහි වැසියන්ට, එනම් අල්ලාහ් සහ අවසාන දිනය විශ්වාස කරන අයට, පලතුරු ස්වරූපයෙන් පෝෂණය ලබා දෙන්න” යනුවෙන් ආබ්‍රහම් යාච්ඤා කළ විට, ඔහු (අල්ලාහ්) මෙසේ පැවසීය, “තවද මම ප්‍රතික්ෂේප කරන්නාට තාවකාලික සතුටක් ලබා දෙන්නෙමි, පසුව මම ඔහුව නිරයේ දඬුවමට තල්ලු කරන්නෙමි. එය නැවත පැමිණීමට ඇති නරකම ස්ථානයයි.”


127

وَاِذْ يَرْفَعُ اِبْرٰهٖمُ الْقَوَاعِدَ مِنَ الْبَيْتِ وَاِسْمٰعِيْلُۗ رَبَّنَا تَقَبَّلْ مِنَّا ۗ اِنَّكَ اَنْتَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ

wa iż yarfa‘u ibrāhīmul-qawā‘ida minal-baiti wa ismā‘īl(u), rabbanā taqabbal minnā, innaka antas-samī‘ul-‘alīm(u).

ඉබ්‍රාහීම් ඉස්මයිල් සමඟ දේවමාළිගාවේ අත්තිවාරම් ඔසවා තැබූ විට, (නැඟිටමින් සිටියදී) “අපගේ ස්වාමීනි, අපෙන් (දානයන්) පිළිගන්න. නියත වශයෙන්ම ඔබ සර්ව ශ්‍රාවක, සර්ව ඥානී.


128

رَبَّنَا وَاجْعَلْنَا مُسْلِمَيْنِ لَكَ وَمِنْ ذُرِّيَّتِنَآ اُمَّةً مُّسْلِمَةً لَّكَۖ وَاَرِنَا مَنَاسِكَنَا وَتُبْ عَلَيْنَا ۚ اِنَّكَ اَنْتَ التَّوَّابُ الرَّحِيْمُ

rabbanā waj‘alnā muslimaini laka wa min żurriyyatinā ummatam muslimatal lak(a), wa arinā manāsikanā wa tub ‘alainā, innaka antat-tawwābur-raḥīm(u).

අපගේ ස්වාමීනි, අපව ඔබට යටත් වන මිනිසුන් ලෙසත්, අපගේ දරුවන් සහ මුණුබුරන් (ද) ඔබට යටත් වන මිනිසුන් ලෙසත්, අපගේ නමස්කාරය (හජ්) ඉටු කරන ආකාරය අපට පෙන්වා දෙන ලෙසත්, අපගේ පසුතැවිල්ල පිළිගන්නා ලෙසත්, නියත වශයෙන්ම, ඔබ පසුතැවිල්ල පිළිගන්නා, දයානුකම්පිතය.


129

رَبَّنَا وَابْعَثْ فِيْهِمْ رَسُوْلًا مِّنْهُمْ يَتْلُوْا عَلَيْهِمْ اٰيٰتِكَ وَيُعَلِّمُهُمُ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَ وَيُزَكِّيْهِمْ ۗ اِنَّكَ اَنْتَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ ࣖ

rabbanā wab‘aṡ fīhim rasūlam minhum yatlū ‘alaihim āyātika wa yu‘allimuhumul-kitāba wal-ḥikmata wa yuzakkīhim, innaka antal-‘azīzul-ḥakīm(u).

අපගේ පරමාධිපතියාණෙනි, ඔවුන් අතරින්ම ඔවුන් අතරට ඔබගේ ආයාවන් ඔවුන්ට කියවා පෙන්වන, ඔවුන්ට ධර්ම ග්‍රන්ථය හා ප්‍රඥාව උගන්වන, ඔවුන් පිරිසිදු කරන දූතයෙකු ඔබ එවනු මැනව. නියත වශයෙන්ම ඔබ අති බලසම්පන්නය, අති ප්‍රඥාවන්තය.”


130

وَمَنْ يَّرْغَبُ عَنْ مِّلَّةِ اِبْرٰهٖمَ اِلَّا مَنْ سَفِهَ نَفْسَهٗ ۗوَلَقَدِ اصْطَفَيْنٰهُ فِى الدُّنْيَا ۚوَاِنَّهٗ فِى الْاٰخِرَةِ لَمِنَ الصّٰلِحِيْنَ

wa may yargabu ‘an millati ibrāhīma illā man safiha nafsah(ū), wa laqad-iṣṭafaināhu fid-dun-yā, wa innahū fil-ākhirati laminaṣ-ṣāliḥīn(a).

තවද ආබ්‍රහම්ගේ ආගමට වෛර කරන අය තමන්වම රවටා ගන්නා අය වෙති. තවද නියත වශයෙන්ම අපි ඔහුව (ඉබ්‍රාහිම්ව) මෙලොවදී තෝරා ගත්තෙමු. තවද නියත වශයෙන්ම මරණින් මතු ජීවිතයේදී ඔහු දැහැමි මිනිසුන් අතර වනු ඇත.


131

اِذْ قَالَ لَهٗ رَبُّهٗٓ اَسْلِمْۙ قَالَ اَسْلَمْتُ لِرَبِّ الْعٰلَمِيْنَ

iż qāla lahū rabbuhū aslim, qāla aslamtu lirabbil-‘ālamīn(a).

අල්ලාහ් ඔහුට (ඉබ්‍රාහිම්ට) “යටත් වන්න!” යැයි පැවසූ විට (මතක තබා ගන්න), “මම සියලු ලෝකවල ස්වාමියාට යටත් වෙමි” යනුවෙන් ඔහු පිළිතුරු දුන්නේය.


132

وَوَصّٰى بِهَآ اِبْرٰهٖمُ بَنِيْهِ وَيَعْقُوْبُۗ يٰبَنِيَّ اِنَّ اللّٰهَ اصْطَفٰى لَكُمُ الدِّيْنَ فَلَا تَمُوْتُنَّ اِلَّا وَاَنْتُمْ مُّسْلِمُوْنَ ۗ

wa waṣṣā bihā ibrāhīmu banīhi wa ya‘qūb(u), yā baniyya innallāhaṣṭafā lakumud-dīna falā tamūtunna illā wa antum muslimūn(a).

තවද ආබ්‍රහම් තම පුත්‍රයන්ට මෙම (වචනය) උරුම කර දුන්නේය. යාකොබ් ද මෙසේ පැවසීය. “මගේ දරුවනි! නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ් ඔබට මෙම ආගම තෝරා දී ඇත. එබැවින් ඔබ මුස්ලිම්වරයෙකු ලෙස මිස මිය නොයන්න.”


133

اَمْ كُنْتُمْ شُهَدَاۤءَ اِذْ حَضَرَ يَعْقُوْبَ الْمَوْتُۙ اِذْ قَالَ لِبَنِيْهِ مَا تَعْبُدُوْنَ مِنْۢ بَعْدِيْۗ قَالُوْا نَعْبُدُ اِلٰهَكَ وَاِلٰهَ اٰبَاۤىِٕكَ اِبْرٰهٖمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ اِلٰهًا وَّاحِدًاۚ وَنَحْنُ لَهٗ مُسْلِمُوْنَ

am kuntum syuhadā'a iż ḥaḍara ya‘qūbal-maut(u), iż qāla libanīhi mā ta‘budūna mim ba‘dī, qālū na‘budu ilāhaka wa ilāha ābā'ika ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa ilāhaw wāḥidā(n), wa naḥnu lahū muslimūn(a).

යාකොබ්ට මරණය පැමිණි විට, ඔහු තම පුතුන්ට, “මා මියගිය පසු ඔබ කුමක් නමදින්නේද?” යි පැවසූ විට, ඔබ සාක්ෂිකරුවන් වී සිටියාද? ඔවුන් පිළිතුරු දුන්නේ, “අපි ඔබේ දෙවියන්ට සහ ඔබේ මුතුන් මිත්තන්ගේ දෙවියන් වන ආබ්‍රහම්, ඉස්මායෙල් සහ ඊසාක්, (එනම්) සර්වබලධාරී දෙවියන්ට නමස්කාර කරන්නෙමු, අපි ඔහුට පමණක් යටත් වෙමු” යනුවෙනි.


134

تِلْكَ اُمَّةٌ قَدْ خَلَتْ ۚ لَهَا مَا كَسَبَتْ وَلَكُمْ مَّا كَسَبْتُمْ ۚ وَلَا تُسْـَٔلُوْنَ عَمَّا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

tilka ummatun qad khalat, lahā mā kasabat wa lakum mā kasabtum, wa lā tus'alūna ‘ammā kānū ya‘malūn(a).

මොවුන් මිය ගිය අයයි. ඔවුන් උපයා ගත් දේ ඔවුන්ටය, ඔබ උපයා ගත් දේ ඔබටය. ඔවුන් කළ දේ ගැන ඔබෙන් විමසනු නොලැබේ.


135

وَقَالُوْا كُوْنُوْا هُوْدًا اَوْ نَصٰرٰى تَهْتَدُوْا ۗ قُلْ بَلْ مِلَّةَ اِبْرٰهٖمَ حَنِيْفًا ۗوَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَ

wa qālū kūnū hūdan au naṣārā tahtadū, qul bal millata ibrāhīma ḥanīfā(n), wa mā kāna minal-musyrikīn(a).

“ඔබ යුදෙව්වන් හෝ ක්‍රිස්තියානිවරුන් වේවා, නියත වශයෙන්ම ඔබ මඟ පෙන්වනු ලබන්නේය” යි ඔවුහු පැවසූහ. “(නැත!) නමුත් (අපි අනුගමනය කරන්නේ) ආබ්‍රහම්ගේ සෘජු දහමයි. ඔහු දෙවියන් වහන්සේට සමානයන් තබන්නන් අතර නොවේ” යි පවසන්න.


136

قُوْلُوْٓا اٰمَنَّا بِاللّٰهِ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْنَا وَمَآ اُنْزِلَ اِلٰٓى اِبْرٰهٖمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَالْاَسْبَاطِ وَمَآ اُوْتِيَ مُوْسٰى وَعِيْسٰى وَمَآ اُوْتِيَ النَّبِيُّوْنَ مِنْ رَّبِّهِمْۚ لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ اَحَدٍ مِّنْهُمْۖ وَنَحْنُ لَهٗ مُسْلِمُوْنَ

qūlū āmannā billāhi wa mā unzila ilainā wa mā unzila ilā ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa wa ya‘qūba wal-asbāṭi wa mā ūtiya mūsā wa ‘īsā wa mā ūtiyan-nabiyyūna mir rabbihim, lā nufarriqu baina aḥadim minhum wa naḥnu lahū muslimūn(a).

“අපි අල්ලාහ් කෙරෙහිත්, අපට පහළ කරන ලද දේ කෙරෙහිත්, ආබ්‍රහම්, ඉස්මායිල්, ඊසාක්, යාකොබ් සහ ඔවුන්ගේ පරම්පරාවන්ට පහළ කරන ලද දේ කෙරෙහිත්, මෝසෙස් සහ ජේසුස් වෙත ලබා දුන් දේ කෙරෙහිත්, ඔවුන්ගේ ස්වාමියාගෙන් අනාගතවක්තෘවරුන්ට ලබා දුන් දේ කෙරෙහිත් විශ්වාස කරමු. අපි ඔවුන්ගෙන් කිසිවෙකු අතර කිසිදු වෙනසක් නොකර, ඔහුට යටත් වෙමු” යැයි පවසන්න.


137

فَاِنْ اٰمَنُوْا بِمِثْلِ مَآ اٰمَنْتُمْ بِهٖ فَقَدِ اهْتَدَوْا ۚوَاِنْ تَوَلَّوْا فَاِنَّمَا هُمْ فِيْ شِقَاقٍۚ فَسَيَكْفِيْكَهُمُ اللّٰهُ ۚوَهُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ ۗ

fa'in āmanū bimiṡli mā āmantum bihī faqadihtadau, wa in tawallau fa'innamā hum fī syiqāq(in), fasayakfīkahumullāh(u), wa huwas-samī‘ul-‘alīm(u).

එබැවින් ඔබ විශ්වාස කරන ආකාරයට ඔවුන්ද විශ්වාස කළේ නම්, නියත වශයෙන්ම ඔවුන්ද යහ මඟ ලබා ගනු ඇත. නමුත් ඔවුන් ප්‍රතික්ෂේප කළහොත්, නියත වශයෙන්ම ඔවුන් (ඔබට) සතුරුකම් කරන්නන් වේ. එවිට අල්ලාහ් (ඔහුගේ උපකාරයෙන්) ඔබට ප්‍රමාණවත් වනු ඇත. තවද ඔහු සියල්ල අසන්නා, සියල්ල දන්නාය.


138

صِبْغَةَ اللّٰهِ ۚ وَمَنْ اَحْسَنُ مِنَ اللّٰهِ صِبْغَةً ۖ وَّنَحْنُ لَهٗ عٰبِدُوْنَ

Ṣibgatallāh(i), wa man aḥsanu minallāhi ṣibgataw wa naḥnu lahū ‘ābidūn(a).

අල්ලාහ්ට වඩා හොඳ කවුද? අපි ඔහුට නමස්කාර කරමු.


139

قُلْ اَتُحَاۤجُّوْنَنَا فِى اللّٰهِ وَهُوَ رَبُّنَا وَرَبُّكُمْۚ وَلَنَآ اَعْمَالُنَا وَلَكُمْ اَعْمَالُكُمْۚ وَنَحْنُ لَهٗ مُخْلِصُوْنَ ۙ

qul atuḥājjūnanā fillāhi wa huwa rabbunā wa rabbukum, wa lanā a‘mālunā wa lakum a‘mālukum, wa naḥnu lahū mukhliṣūn(a).

(මුහම්මද් තුමාණෙනි,) ඔබ මෙසේ පවසනු: “අල්ලාහ් අපගේ ස්වාමියා සහ ඔබගේ ස්වාමියා වන විට, ඔබ අප සමඟ වාද කිරීමට කැමතිද? අපගේ ක්‍රියාවන් අපට, ඔබගේ ක්‍රියාවන් ඔබට, සහ අපි ඔහුට පමණක් අවංකව කැප වෙමු.


140

اَمْ تَقُوْلُوْنَ اِنَّ اِبْرٰهٖمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَالْاَسْبَاطَ كَانُوْا هُوْدًا اَوْ نَصٰرٰى ۗ قُلْ ءَاَنْتُمْ اَعْلَمُ اَمِ اللّٰهُ ۗ وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ كَتَمَ شَهَادَةً عِنْدَهٗ مِنَ اللّٰهِ ۗ وَمَا اللّٰهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُوْنَ

am taqūlūna inna ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa wa ya‘qūba wal-asbāṭa kānū hūdan au naṣārā, qul a'antum a‘lamu amillāh(u), wa man aẓlamu mimman katama syahādatan ‘indahū minallāh(i), wa mallāhu bigāfilin ‘ammā ta‘malūn(a).

නැතහොත් ඔබ (යුදෙව්වන් සහ ක්‍රිස්තියානිවරුන්) ආබ්‍රහම්, ඉස්මායිල්, ඊසාක්, යාකොබ් සහ ඔවුන්ගේ පරම්පරාව යුදෙව්වන් හෝ ක්‍රිස්තියානිවරුන් යැයි පවසනවාද? "ඔබ හොඳින් දන්නවාද නැත්නම් අල්ලාහ්ද, අල්ලාහ්ගෙන් ලැබුණු සාක්ෂිය සඟවන තැනැත්තාට වඩා අසාධාරණ කවුද?" ඔබ කරන දේ අල්ලාහ් නොදැන සිටින්නේ නැත.


141

تِلْكَ اُمَّةٌ قَدْ خَلَتْ ۚ لَهَا مَا كَسَبَتْ وَلَكُمْ مَّا كَسَبْتُمْ ۚ وَلَا تُسْـَٔلُوْنَ عَمَّا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ ࣖ ۔

tilka ummatun qad khalat, lahā mā kasabat wa lakum mā kasabtum, wa lā tus'alūna ‘ammā kānū ya‘malūn(a).

මොවුන් මිය ගිය අයයි. ඔවුන් උපයා ගත් දේ ඔවුන්ටය, ඔබ උපයා ගත් දේ ඔබටය. ඔවුන් කළ දේ ගැන ඔබෙන් විමසනු නොලැබේ.


142

۞ سَيَقُوْلُ السُّفَهَاۤءُ مِنَ النَّاسِ مَا وَلّٰىهُمْ عَنْ قِبْلَتِهِمُ الَّتِيْ كَانُوْا عَلَيْهَا ۗ قُلْ لِّلّٰهِ الْمَشْرِقُ وَالْمَغْرِبُۗ يَهْدِيْ مَنْ يَّشَاۤءُ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ

sayāqūlus-sufahā'u minan-nāsi mā wallāhum ‘an qiblatihimul-latī kānū ‘alaihā, qul lillāhil-masyriqu wal-magrib(u), yahdī may yasyā'u ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).

මිනිසුන් අතරින් අවබෝධයක් නොමැති අය මෙසේ අසනු ඇත: “ඔවුන් (මුස්ලිම්වරුන්) කලින් (ඔවුන් යොමු කළ) කිබ්ලාවෙන් ඈත් කළේ කුමක් නිසාද?” (මුහම්මද්) පවසන්න: “නැගෙනහිර සහ බටහිර අල්ලාහ්ටම අයත්ය. ඔහු තමා කැමති අයට සෘජු මාර්ගයට මඟ පෙන්වයි.”


143

وَكَذٰلِكَ جَعَلْنٰكُمْ اُمَّةً وَّسَطًا لِّتَكُوْنُوْا شُهَدَاۤءَ عَلَى النَّاسِ وَيَكُوْنَ الرَّسُوْلُ عَلَيْكُمْ شَهِيْدًا ۗ وَمَا جَعَلْنَا الْقِبْلَةَ الَّتِيْ كُنْتَ عَلَيْهَآ اِلَّا لِنَعْلَمَ مَنْ يَّتَّبِعُ الرَّسُوْلَ مِمَّنْ يَّنْقَلِبُ عَلٰى عَقِبَيْهِۗ وَاِنْ كَانَتْ لَكَبِيْرَةً اِلَّا عَلَى الَّذِيْنَ هَدَى اللّٰهُ ۗوَمَا كَانَ اللّٰهُ لِيُضِيْعَ اِيْمَانَكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ بِالنَّاسِ لَرَءُوْفٌ رَّحِيْمٌ

wa każālika ja‘alnākum ummataw wasaṭal litakūnū syuhadā'a ‘alan-nāsi wa yakūnar-rasūlu ‘alaikum syahīdā(n), wa mā ja‘alnal-qiblatal-latī kunta ‘alaihā illā lina‘lama may yattabi‘ur-rasūla mimmay yanqalibu ‘alā ‘aqibaih(i), wa in kānat lakabīratan illā ‘alal-lażīna hadallāh(u), wa mā kānallāhu liyuḍī‘a īmānakum, innallāha bin-nāsi lara'ūfur raḥīm(un).

තවද එලෙසම, අපි ඔබව (මුස්ලිම්වරුන්) "මැදිහත්කරුවන්" ලෙස පත් කළෙමු, එවිට ඔබ මිනිසුන්ගේ (ක්‍රියාවන්) සාක්ෂිකරුවන් විය හැකි අතර, රසූල් (මුහම්මද්) ඔබගේ (ක්‍රියාවන්) සාක්ෂිකරුවෙකු විය හැකිය. අපි එය ඔබ (පෙර) යොමු කළ කිබ්ලාව බවට පත් නොකළෙමු, නමුත් රසූල්වරයා අනුගමනය කරන්නේ කවුද සහ ආපසු හැරෙන්නේ කවුද යන්න අපට දැන ගැනීමටය. ඇත්ත වශයෙන්ම, (කිබ්ලා චලනය කිරීම) අල්ලාහ් විසින් මඟ පෙන්වනු ලැබූ අයට හැර, ඉතා දුෂ්කරය. අල්ලාහ් ඔබගේ විශ්වාසය නාස්ති නොකරනු ඇත. නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ් මිනිසුන්ට අති කරුණාවන්ත, දයාවන්තය.


144

قَدْ نَرٰى تَقَلُّبَ وَجْهِكَ فِى السَّمَاۤءِۚ فَلَنُوَلِّيَنَّكَ قِبْلَةً تَرْضٰىهَا ۖ فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ ۗ وَحَيْثُ مَا كُنْتُمْ فَوَلُّوْا وُجُوْهَكُمْ شَطْرَهٗ ۗ وَاِنَّ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ لَيَعْلَمُوْنَ اَنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّهِمْ ۗ وَمَا اللّٰهُ بِغَافِلٍ عَمَّا يَعْمَلُوْنَ

qad narā taqallubaka wajhika fis-samā'(i), fa lanuwalliyannaka qiblatan tarḍāhā, fawalli wajhaka syaṭral-masjidil-ḥarām(i), wa ḥaiṡumā kuntum fawallū wujūhakum syaṭrah(ū), wa innal-lażīna ūtul-kitāba laya‘lamūna annahul-ḥaqqu mir rabbihim, wa mallāhu bigāfilin ‘ammā ya‘malūn(a).

අපි ඔබගේ මුහුණ (මුහම්මද්) තුමාණන් බොහෝ විට අහස දෙස බලා සිටිනු දකිමු, එබැවින් ඔබ කැමති කිබ්ලා දෙසට අපි ඔබව හරවන්නෙමු. එබැවින් ඔබගේ මුහුණ මහා මස්ජිදය දෙසට හරවන්න. ඔබ කොතැනක සිටියත්, ඔබගේ මුහුණ ඒ දෙසට හරවන්න. තවද (තව්රාත් සහ සුවිශේෂය) ග්‍රන්ථය ලබා දුන් අය (කිබ්ලා මාරු කිරීම) ඔවුන්ගේ ස්වාමියාගෙන් ලැබුණු සත්‍යය බව දනිති. තවද අල්ලාහ් ඔවුන් කරන දේ නොදැන සිටින්නේ නැත.


145

وَلَىِٕنْ اَتَيْتَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ بِكُلِّ اٰيَةٍ مَّا تَبِعُوْا قِبْلَتَكَ ۚ وَمَآ اَنْتَ بِتَابِعٍ قِبْلَتَهُمْ ۚ وَمَا بَعْضُهُمْ بِتَابِعٍ قِبْلَةَ بَعْضٍۗ وَلَىِٕنِ اتَّبَعْتَ اَهْوَاۤءَهُمْ مِّنْۢ بَعْدِ مَاجَاۤءَكَ مِنَ الْعِلْمِ ۙ اِنَّكَ اِذًا لَّمِنَ الظّٰلِمِيْنَ ۘ

wa la'in ataital-lażīna ūtul-kitāba bikulli āyatim mā tabi‘ū qiblatak(a), wa mā anta bitābi‘in qiblatahum, wa mā ba‘ḍuhum bitābi‘in qiblata ba‘ḍ(in), wa la'inittaba‘ta ahwā'ahum mim ba‘di mā jā'aka minal-‘ilm(i), innaka iżal laminaẓ-ẓālimīn(a).

තවද (මුහම්මද්) ඔබ ග්‍රන්ථය දෙනු ලැබූ අයට සියලු ආයාත් (තොරතුරු) ලබා දුන්නද, ඔවුන් ඔබේ කිබ්ලාව අනුගමනය නොකරනු ඇත, ඔබ ඔවුන්ගේ කිබ්ලාව අනුගමනය නොකරනු ඇත. ඔවුන්ගෙන් සමහරක් අනෙක් අයගේ කිබ්ලාව අනුගමනය නොකරනු ඇත. තවද ඔබට දැනුම ලැබුණු පසු ඔබ ඔවුන්ගේ කැමැත්ත අනුගමනය කළහොත්, ඔබ නියත වශයෙන්ම වැරදිකරුවන්ගෙන් කෙනෙකු වනු ඇත.


146

اَلَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ يَعْرِفُوْنَهٗ كَمَا يَعْرِفُوْنَ اَبْنَاۤءَهُمْ ۗ وَاِنَّ فَرِيْقًا مِّنْهُمْ لَيَكْتُمُوْنَ الْحَقَّ وَهُمْ يَعْلَمُوْنَ

allażīna ātaināhumul-kitāba ya‘rifūnahū kamā ya‘rifūna abnā'ahum, wa inna farīqam minhum layaktumūnal-ḥaqqa wa hum ya‘lamūn(a).

අපි කාට ශුද්ධ ලියවිල්ල (තව්රාත් සහ ඉන්ජිල්) ලබා දුන්නෙමුද, ඔවුන් තමන්ගේම දරුවන් හඳුනා ගන්නා ආකාරයටම ඔහුව (මුහම්මද්) හඳුනා ගනී. ඇත්ත වශයෙන්ම ඔවුන්ගෙන් සමහරු සත්‍යය දැන සිටියත් එය සඟවති.


147

اَلْحَقُّ مِنْ رَّبِّكَ فَلَا تَكُوْنَنَّ مِنَ الْمُمْتَرِيْنَ ࣖ

al-ḥaqqu mir rabbika falā takūnanna minal-mumtarīn(a).

සත්‍යය ඔබගේ දෙවියන්ගෙන්ය. එබැවින් ඔබ (මුහම්මද්) කිසි විටෙකත් සැක කරන්නන්ගෙන් කෙනෙකු නොවිය යුතුය.


148

وَلِكُلٍّ وِّجْهَةٌ هُوَ مُوَلِّيْهَا فَاسْتَبِقُوا الْخَيْرٰتِۗ اَيْنَ مَا تَكُوْنُوْا يَأْتِ بِكُمُ اللّٰهُ جَمِيْعًا ۗاِنَّ اللّٰهَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

wa likulliw wijhatun huwa muwallīhā fastabiqul-khairāt(i), aina mā takūnū ya'ti bikumullāhu jamī‘ā(n), innallāha ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

තවද සෑම උම්මාවකටම ඔවුන් මුහුණ දෙන කිබ්ලාවක් ඇත. එබැවින් යහපත්කමේ තරඟ කරන්න. ඔබ කොතැනක සිටියත්, අල්ලාහ් නිසැකවම ඔබ සියල්ලන්ම රැස් කරනු ඇත. නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ් සියලු දේ කෙරෙහි සර්වබලධාරී වේ.


149

وَمِنْ حَيْثُ خَرَجْتَ فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ ۗ وَاِنَّهٗ لَلْحَقُّ مِنْ رَّبِّكَ ۗ وَمَا اللّٰهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُوْنَ

wa min ḥaiṡu kharajta fawalli wajhaka syaṭral-masjidil-ḥarām(i), wa innahū lal-ḥaqqu mir rabbik(a), wa mallāhu bigāfilin ‘ammā ta‘malūn(a).

ඔබ (මුහම්මද්) කොතැනින් පිටත්ව ගියත්, ඔබේ මුහුණ මහා මස්ජිදය දෙසට හරවන්න. නියත වශයෙන්ම එය ඔබගේ දෙවියන්ගේ නියෝගයයි. අල්ලාහ් ඔබ කරන දේ ගැන නොදැන සිටින්නේ නැත.


150

وَمِنْ حَيْثُ خَرَجْتَ فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ ۗ وَحَيْثُ مَا كُنْتُمْ فَوَلُّوْا وُجُوْهَكُمْ شَطْرَهٗ ۙ لِئَلَّا يَكُوْنَ لِلنَّاسِ عَلَيْكُمْ حُجَّةٌ اِلَّا الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مِنْهُمْ فَلَا تَخْشَوْهُمْ وَاخْشَوْنِيْ وَلِاُتِمَّ نِعْمَتِيْ عَلَيْكُمْ وَلَعَلَّكُمْ تَهْتَدُوْنَۙ

wa min ḥaiṡu kharajta fa walli wajhaka syaṭral-masjidil-ḥarām(i), wa ḥaiṡumā kuntum fawallū wujūhakum syaṭrah(ū), li'allā yakūna lin-nāsi ‘alaikum ḥujjatun illal-lażīna ẓalamū minhum, falā takhsyauhum wakhsyaunī, wa li'utimma ni‘matī ‘alaikum wa la‘allakum tahtadūn(a).

ඔබ (මුහම්මද්) කොතැනින් පිටතට පැමිණියත්, ඔබේ මුහුණ මහා මස්ජිදය දෙසට හරවන්න. ඔබ කොතැනක සිටියත්, ඔබේ මුහුණ ඒ දෙසට හරවන්න. එවිට ඔවුන් අතර සිටින වැරදිකරුවන් හැර (ඔබට විරුද්ධ වීමට) මිනිසුන්ට කිසිදු හේතුවක් නොමැත. ඔවුන්ට බිය නොවන්න, නමුත් මට බිය වන්න. එවිට මම ඔබට මගේ ආශිර්වාදයන් සම්පූර්ණ කර, ඔබ මඟ පෙන්වනු ඇත.


151

كَمَآ اَرْسَلْنَا فِيْكُمْ رَسُوْلًا مِّنْكُمْ يَتْلُوْا عَلَيْكُمْ اٰيٰتِنَا وَيُزَكِّيْكُمْ وَيُعَلِّمُكُمُ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَ وَيُعَلِّمُكُمْ مَّا لَمْ تَكُوْنُوْا تَعْلَمُوْنَۗ

kamā arsalnā fīkum rasūlam minkum yatlū ‘alaikum āyātinā wa yuzakkīkum wa yu‘allimukumul-kitāba wal-ḥikmata wa yu‘allimukum mā lam takūnū ta‘lamūn(a).

අපගේ ආයාවන් කියවා, ඔබව පිරිසිදු කර, ඔබට පුස්තකය (අල්-කුර්ආනය) සහ ප්‍රඥාව (සුන්නාව) උගන්වන, ඔබ නොදන්නා දේ ඔබට උගන්වන දූතයෙකු (මුහම්මද්) ඔබ අතරින් අපි ඔබ වෙත එව්වාක් මෙන්.


152

فَاذْكُرُوْنِيْٓ اَذْكُرْكُمْ وَاشْكُرُوْا لِيْ وَلَا تَكْفُرُوْنِ ࣖ

fażkurūnī ażkurkum wasykurū lī wa lā takfurūn(i).

එබැවින් මා සිහි කරන්න, මම ද නුඹලා සිහි කරන්නෙමි. මට කෘතඥ වන්න, මා කෙරෙහි අවිශ්වාස නොකරන්න.


153

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اسْتَعِيْنُوْا بِالصَّبْرِ وَالصَّلٰوةِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ مَعَ الصّٰبِرِيْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanusta‘īnū biṣ-ṣabri waṣ-ṣalāh(ti), innallāha ma‘aṣ-ṣābirīn(a).

විශ්වාසවන්තයිනි! ඉවසීමෙන් හා සලාතයෙන් (අල්ලාහ්ගෙන්) උදව් පතන්න. නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ් ඉවසිලිවන්තයින් සමඟය.


154

وَلَا تَقُوْلُوْا لِمَنْ يُّقْتَلُ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ اَمْوَاتٌ ۗ بَلْ اَحْيَاۤءٌ وَّلٰكِنْ لَّا تَشْعُرُوْنَ

wa lā taqūlū limay yuqtalu fī sabīlillāhi amwāt(un), bal aḥyā'uw wa lākil lā tasy‘urūn(a).

අල්ලාහ්ගේ මාර්ගයේ ඝාතනය කරන ලද අයව මළවුන් යැයි නොකියන්න. ඇත්ත වශයෙන්ම ඔවුන් ජීවමානයි, නමුත් ඔබ එය නොදකිති.


155

وَلَنَبْلُوَنَّكُمْ بِشَيْءٍ مِّنَ الْخَوْفِ وَالْجُوْعِ وَنَقْصٍ مِّنَ الْاَمْوَالِ وَالْاَنْفُسِ وَالثَّمَرٰتِۗ وَبَشِّرِ الصّٰبِرِيْنَ

wa lanabluwannakum bisyai'im minal-khaufi wal-jū‘i wa naqaṣim minal-amwāli wal-anfusi waṡ-ṡamarāt(i), wa basysyiriṣ-ṣābirīn(a).

තවද, අපි ඔබව යම් බියකින්, කුසගින්නෙන්, ධනයෙන්, ආත්මයන්ගෙන් හා පලතුරුවලින් තොර වීමෙන් නියත වශයෙන්ම පරීක්ෂා කරන්නෙමු. තවද ඉවසිලිවන්තයින්ට ශුභාරංචිය දන්වන්නෙමු.


156

اَلَّذِيْنَ اِذَآ اَصَابَتْهُمْ مُّصِيْبَةٌ ۗ قَالُوْٓا اِنَّا لِلّٰهِ وَاِنَّآ اِلَيْهِ رٰجِعُوْنَۗ

allażīna iżā aṣābathum muṣībah(tun), qālū innā lillāhi wa innā ilaihi rāji‘ūn(a).

(එනම්) විපතක් සිදු වූ විට, "ඉන්නා ලිල්ලාහි ව ඉන්නා ඉලයිහි රාජිඋන්" (ඇත්තෙන්ම අපි අල්ලාහ්ට අයත් වන අතර අපි ඔහු වෙතම ආපසු යන්නෙමු) යැයි පවසන අයයි.


157

اُولٰۤىِٕكَ عَلَيْهِمْ صَلَوٰتٌ مِّنْ رَّبِّهِمْ وَرَحْمَةٌ ۗوَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُهْتَدُوْنَ

ulā'ika ‘alaihim ṣalawātum mir rabbihim wa raḥmah(tun), wa ulā'ika humul-muhtadūn(a).

ඔවුන්ගේ ස්වාමියාගෙන් සමාව සහ දයාව ලබන්නේ ඔවුන්ය, තවද මඟ පෙන්වීම ලබන්නේ ඔවුන්ය.


158

۞ اِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَاۤىِٕرِ اللّٰهِ ۚ فَمَنْ حَجَّ الْبَيْتَ اَوِ اعْتَمَرَ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِ اَنْ يَّطَّوَّفَ بِهِمَا ۗ وَمَنْ تَطَوَّعَ خَيْرًاۙ فَاِنَّ اللّٰهَ شَاكِرٌ عَلِيْمٌ

innaṣ-ṣafā wal-marwata min sya‘ā'irillāh(i), faman ḥajjal-baita awi‘tamara falā junāḥa ‘alaihi ay yaṭṭawwafa bihimā, wa man taṭawwa‘a khairan fa innallāha syākirun ‘alīm(un).

නියත වශයෙන්ම සෆා සහ මර්වා අල්ලාහ්ගේ ආගමේ සංකේත අතර වේ. එබැවින්, එම නිවසට හෝ උම්රාවට හජ් ඉටු කරන ඕනෑම අයෙකු, ඒ අතර සායි ඉටු කළහොත් ඔහු කෙරෙහි කිසිදු පාපයක් නොමැත. තවද, කැමැත්තෙන් යහපත් ක්‍රියා කරන ඕනෑම අයෙකුට අල්ලාහ් කෘතඥ වන අතර සියල්ල දන්නා වේ.


159

اِنَّ الَّذِيْنَ يَكْتُمُوْنَ مَآ اَنْزَلْنَا مِنَ الْبَيِّنٰتِ وَالْهُدٰى مِنْۢ بَعْدِ مَا بَيَّنّٰهُ لِلنَّاسِ فِى الْكِتٰبِۙ اُولٰۤىِٕكَ يَلْعَنُهُمُ اللّٰهُ وَيَلْعَنُهُمُ اللّٰعِنُوْنَۙ

innal-lażīna yaktumūna mā anzalnā minal-bayyināti wal-hudā mim ba‘di mā bayyannāhu lin-nāsi fil-kitāb(i), ulā'ika yal‘anuhumullāhu wa yal‘anuhumul-lā‘inūn(a).

නියත වශයෙන්ම අපි තොරතුරු සහ මඟ පෙන්වීම් ලෙස පහළ කළ දේ, අපි එය (අල්-කුර්ආනය) පොතෙන් මිනිසුන්ට පැහැදිලි කළ පසු, සඟවන්නන්, අල්ලාහ්ගේ ශාපයට ලක් වූ අය වන අතර, ශාප කරන්නන්ගේ ශාපයට ලක් වූ අය වෙති.


160

اِلَّا الَّذِيْنَ تَابُوْا وَاَصْلَحُوْا وَبَيَّنُوْا فَاُولٰۤىِٕكَ اَتُوْبُ عَلَيْهِمْ ۚ وَاَنَا التَّوَّابُ الرَّحِيْمُ

illal-lażīna tābū wa aṣlaḥū wa bayyanū fa'ulā'ika atūbu ‘alaihim, wa anat-tawwābur-raḥīm(u).

පසුතැවිලි වී, නිවැරදි කර, (එය) පැහැදිලි කළ අය හැර, මම ඔවුන්ගෙන් පසුතැවිල්ල පිළිගන්නෙමි, මම පසුතැවිල්ල පිළිගන්නා, දයානුකම්පිත තැනැත්තා වෙමි.


161

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَمَاتُوْا وَهُمْ كُفَّارٌ اُولٰۤىِٕكَ عَلَيْهِمْ لَعْنَةُ اللّٰهِ وَالْمَلٰۤىِٕكَةِ وَالنَّاسِ اَجْمَعِيْنَۙ

innal-lażīna kafarū wa mātū wa hum kuffārun ulā'ika ‘alaihim la‘natullāhi wal-malā'ikati wan-nāsi ajma‘īn(a).

නියත වශයෙන්ම ප්‍රතික්ෂේප කර ප්‍රතික්ෂේප කරන්නන් ලෙසම මිය යන අයට අල්ලාහ්, දේවදූතයන් සහ සියලු මිනිසුන් ශාප කරනු ඇත.


162

خٰلِدِيْنَ فِيْهَا ۚ لَا يُخَفَّفُ عَنْهُمُ الْعَذَابُ وَلَا هُمْ يُنْظَرُوْنَ

khālidīna fīhā, lā yukhaffafu ‘anhumul-‘ażābu wa lā hum yunẓarūn(a).

ඔවුන් එහි සදාකාලිකව (ශාපයෙන්) රැඳී සිටිනු ඇත, ඔවුන්ගේ දඬුවම ලිහිල් කරනු නොලැබේ, ඔවුන්ට කිසිදු සහනයක් ලබා නොදෙනු ඇත.


163

وَاِلٰهُكُمْ اِلٰهٌ وَّاحِدٌۚ لَآاِلٰهَ اِلَّا هُوَ الرَّحْمٰنُ الرَّحِيْمُ ࣖ

wa ilāhukum ilāhuw wāḥid(un), lā ilāha illā huwar-raḥmānur-raḥīm(u).

තවද ඔබගේ දෙවියන් සර්වබලධාරී දෙවියන්ය, ඔහු හැර වෙනත් දෙවියෙකු නැත, ඔහු පරම කරුණාවන්ත, පරම දයාවන්තයාය.


164

اِنَّ فِيْ خَلْقِ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَاخْتِلَافِ الَّيْلِ وَالنَّهَارِ وَالْفُلْكِ الَّتِيْ تَجْرِيْ فِى الْبَحْرِ بِمَا يَنْفَعُ النَّاسَ وَمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ مِنَ السَّمَاۤءِ مِنْ مَّاۤءٍ فَاَحْيَا بِهِ الْاَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا وَبَثَّ فِيْهَا مِنْ كُلِّ دَاۤبَّةٍ ۖ وَّتَصْرِيْفِ الرِّيٰحِ وَالسَّحَابِ الْمُسَخَّرِ بَيْنَ السَّمَاۤءِ وَالْاَرْضِ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يَّعْقِلُوْنَ

inna fī khalqis-samāwāti wal-arḍi wakhtilāfil-laili wan-nahāri wal-fulkil-latī tajrī fil-baḥri bimā yanfa‘un-nāsa wa mā anzalallāhu minas-samā'i mim mā'in fa aḥyā bihil-arḍa ba‘da mautihā wa baṡṡa fīhā min kulli dābbah(tin), wa taṣrīfir-riyāḥi was-saḥābil-musakhkhari bainas-samā'i wal-arḍi la'āyātil liqaumiy ya‘qilūn(a).

නියත වශයෙන්ම අහස් හා පොළොව මැවීමෙහි ද, රාත්‍රි හා දහවල මාරුවෙන් මාරුවට සිදුවීමෙහි ද, මිනිසුන්ට ප්‍රයෝජනවත් වන දෑ සමඟ මුහුදේ ගමන් කරන නැව්වල ද, අල්ලාහ් අහසින් පහළ කළ ජලයෙහි ද, පොළොව මිය ගිය පසු එයින් එයට ජීවය ලබා දීමෙහි ද, ඒ තුළින් සියලු වර්ගවල සතුන් එහි විසුරුවා හැරීමෙහි ද, සුළං හා අහස හා පොළොව අතර පාලනය වන වලාකුළු වෙනස් වීමෙහි ද, අවබෝධ කරගන්නා ජනතාවට නියත වශයෙන්ම සංඥා ඇත.


165

وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَّتَّخِذُ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اَنْدَادًا يُّحِبُّوْنَهُمْ كَحُبِّ اللّٰهِ ۗ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَشَدُّ حُبًّا لِّلّٰهِ ۙوَلَوْ يَرَى الَّذِيْنَ ظَلَمُوْٓا اِذْ يَرَوْنَ الْعَذَابَۙ اَنَّ الْقُوَّةَ لِلّٰهِ جَمِيْعًا ۙوَّاَنَّ اللّٰهَ شَدِيْدُ الْعَذَابِ

wa minan-nāsi may yattakhiżu min dūnillāhi andāday yuḥibbūnahum kaḥubbillāh(i), wal-lażīna āmanū asyaddu ḥubbal lillāh(i), wa lau yaral-lażīna ẓalamū iż yaraunal-‘ażāb(a), annal-quwwata lillāhi jamī‘ā(n), wa annallāha syadīdul-‘ażāb(i).

අල්ලාහ් හැර වෙනත් දෙවිවරුන්ට විරුද්ධවාදීන් ලෙස නමස්කාර කරන අය මිනිසුන් අතර සිටිති, ඔවුන් අල්ලාහ්ට ආදරය කරන ආකාරයටම ඔවුන්වද ආදරය කරති. නමුත් විශ්වාස කරන්නන් අල්ලාහ්ට ඇති ආදරයෙන් අතිශයින් අධිකය. වැරදි කරන්නන් (නැවත නැඟිටීමේ දිනයේදී) දඬුවම දකින විට, සියලු බලය අල්ලාහ් සතු බවත්, අල්ලාහ් දඬුවම් කිරීමේදී දැඩි බවත් (ඔවුන් නිසැකවම ඒ ගැන පසුතැවෙනු ඇත) දුටුවේ නම්!


166

اِذْ تَبَرَّاَ الَّذِيْنَ اتُّبِعُوْا مِنَ الَّذِيْنَ اتَّبَعُوْا وَرَاَوُا الْعَذَابَ وَتَقَطَّعَتْ بِهِمُ الْاَسْبَابُ

iż tabarra'al-lażīnattubi‘ū minal-lażīnattaba‘ū wa ra'awul-‘ażāba wa taqaṭṭa‘at bihimul-asbāb(u).

(එනම්) අනුගමනය කළ අය අනුගමනය කළ අයගෙන් ඈත් වී, දඬුවම දකින විට, ඔවුන් අතර ඇති සියලු බැඳීම් කපා දමන විටය.


167

وَقَالَ الَّذِيْنَ اتَّبَعُوْا لَوْ اَنَّ لَنَا كَرَّةً فَنَتَبَرَّاَ مِنْهُمْ ۗ كَمَا تَبَرَّءُوْا مِنَّا ۗ كَذٰلِكَ يُرِيْهِمُ اللّٰهُ اَعْمَالَهُمْ حَسَرٰتٍ عَلَيْهِمْ ۗ وَمَا هُمْ بِخٰرِجِيْنَ مِنَ النَّارِ ࣖ

wa qālal-lażīnattaba‘ū lau anna lanā karratan fa natabarra'a minhum, kamā tabarra'ū minnā, każālika yurīhimullāhu a‘mālahum ḥasarātin ‘alaihim, wa mā hum bikhārijīna minan-nār(i).

අනුගමනය කළ අය මෙසේ පැවසූහ: "අපට (ලෝකයට නැවත පැමිණීමට) අවස්ථාවක් ලැබුනේ නම්, ඔවුන් අපව අත්හැරියාක් මෙන් අපිද ඔවුන්ව අතහැර දමන්නෙමු." මෙසේ අල්ලාහ් ඔවුන්ට ඔවුන්ගේ ක්‍රියාවන් පෙන්වා දෙන්නේ ඔවුන් පසුතැවිලි වන නිසාය. තවද ඔවුන් නිරයේ ගින්නෙන් පිටතට නොඑනු ඇත.


168

يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ كُلُوْا مِمَّا فِى الْاَرْضِ حَلٰلًا طَيِّبًا ۖوَّلَا تَتَّبِعُوْا خُطُوٰتِ الشَّيْطٰنِۗ اِنَّهٗ لَكُمْ عَدُوٌّ مُّبِيْنٌ

yā ayyuhan-nāsu kulū mimmā fil-arḍi ḥalālan ṭayyibā(n), wa lā tattabi‘ū khuṭuwātisy-syaiṭān(i), innahū lakum ‘aduwwum mubīn(un).

අහෝ ජනයිනි! හලාල් දේවලින් සහ පොළොවෙහි ඇති හොඳ දේවලින් අනුභව කරන්න, ෂෙයිතාන්ගේ පියවර අනුගමනය නොකරන්න. නියත වශයෙන්ම ෂෙයිතාන් ඔබට සැබෑ සතුරෙකි.


169

اِنَّمَا يَأْمُرُكُمْ بِالسُّوْۤءِ وَالْفَحْشَاۤءِ وَاَنْ تَقُوْلُوْا عَلَى اللّٰهِ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ

innamā ya'murukum bis-sū'i wal-faḥsyā'i wa an taqūlū ‘alallāhi mā lā ta‘lamūn(a).

නියත වශයෙන්ම (ෂෙයිතාන්) ඔබට අණ කරන්නේ නපුරු හා පිළිකුල් සහගත දේවල් කිරීමටත්, අල්ලාහ් ගැන ඔබ නොදන්නා දේ පැවසීමටත් පමණි.


170

وَاِذَا قِيْلَ لَهُمُ اتَّبِعُوْا مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ قَالُوْا بَلْ نَتَّبِعُ مَآ اَلْفَيْنَا عَلَيْهِ اٰبَاۤءَنَا ۗ اَوَلَوْ كَانَ اٰبَاۤؤُهُمْ لَا يَعْقِلُوْنَ شَيْـًٔا وَّلَا يَهْتَدُوْنَ

wa iżā qīla lahumuttabi‘ū mā anzalallāhu qālū bal nattabi‘u mā alfainā ‘alaihi ābā'anā, awalau kāna ābā'uhum lā ya‘qilūna syai'aw wa lā yahtadūn(a).

“අල්ලාහ් පහළ කළ දේ අනුගමනය කරන්න” යැයි ඔවුන්ට කියනු ලැබූ විට, ඔවුන් මෙසේ පිළිතුරු දුන්හ: “(නැත!) අපගේ මුතුන් මිත්තන් (කරන්නාක් මෙන්) දුටු දේ අපි අනුගමනය කරන්නෙමු.” ඇත්ත වශයෙන්ම, ඔවුන්ගේ මුතුන් මිත්තන් කිසිවක් දැන සිටියේ නැත, මඟ පෙන්වීමක් නොතිබුණි.


171

وَمَثَلُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا كَمَثَلِ الَّذِيْ يَنْعِقُ بِمَا لَا يَسْمَعُ اِلَّا دُعَاۤءً وَّنِدَاۤءً ۗ صُمٌّ ۢ بُكْمٌ عُمْيٌ فَهُمْ لَا يَعْقِلُوْنَ

wa maṡalul-lażīna kafarū kamaṡalil-lażī yan‘iqu bimā lā yasma‘u illā du‘ā'aw wa nidā'ā(n), ṣummum bukmun ‘umyun fahum lā ya‘qilūn(a).

තවද (කැඳවන්නන්) සඳහා උපමාව, හඬ සහ කෑගැසීම් හැර අන් කිසිවක් නොඇසෙන (සතුන්ට) කෑ ගසන (එඬේරෙකු) වැනිය. (ඔවුන්) බිහිරි, ගොළු සහ අන්ධ ය, එබැවින් ඔවුන්ට වැටහෙන්නේ නැත.


172

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا كُلُوْا مِنْ طَيِّبٰتِ مَا رَزَقْنٰكُمْ وَاشْكُرُوْا لِلّٰهِ اِنْ كُنْتُمْ اِيَّاهُ تَعْبُدُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū kulū min ṭayyibāti mā razaqnākum wasykurū lillāhi in kuntum iyyāhu ta‘budūn(a).

විශ්වාස කළවුනි!, අපි ඔබට ලබා දුන් යහපත් දේවලින් අනුභව කරන්න. තවද ඔබ අල්ලාහ්ට පමණක් නමස්කාර කරන්නන් නම්, ඔහුට කෘතඥ වන්න.


173

اِنَّمَا حَرَّمَ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةَ وَالدَّمَ وَلَحْمَ الْخِنْزِيْرِ وَمَآ اُهِلَّ بِهٖ لِغَيْرِ اللّٰهِ ۚ فَمَنِ اضْطُرَّ غَيْرَ بَاغٍ وَّلَا عَادٍ فَلَآ اِثْمَ عَلَيْهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

innamā ḥarrama ‘alaikumul-maitata wad-dama wa laḥmal-khinzīri wa mā uhilla bihī ligairillāh(i), fa maniḍṭurra gaira bāgiw wa lā ‘ādin falā iṡma ‘alaih(i), innallāha gafūrur raḥīm(un).

නියත වශයෙන්ම ඔහු ඔබට තහනම් කර ඇත්තේ මළකුණු, රුධිරය, ඌරු මස් සහ අල්ලාහ් හැර වෙනත් අය විසින් ඝාතනය කරන ලද සතුන්ගේ (මස්) පමණි. නමුත් යමෙකුට එය අනුභව කිරීමට බල කරනු ලබන්නේ එය ඔහුට අවශ්‍ය නිසා නොව (එය) සීමාවෙන් ඔබ්බට නොයන්නේ නම්, එවිට ඔහුට කිසිදු පාපයක් නොමැත. නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ් සමාව දෙන, දයානුකම්පිත ය.


174

اِنَّ الَّذِيْنَ يَكْتُمُوْنَ مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ مِنَ الْكِتٰبِ وَيَشْتَرُوْنَ بِهٖ ثَمَنًا قَلِيْلًاۙ اُولٰۤىِٕكَ مَا يَأْكُلُوْنَ فِيْ بُطُوْنِهِمْ اِلَّا النَّارَ وَلَا يُكَلِّمُهُمُ اللّٰهُ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ وَلَا يُزَكِّيْهِمْ ۚوَلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

innal-lażīna yaktumūna mā anzalallāhu minal-kitābi wa yasytarūna bihī ṡamanan qalīlā(n), ulā'ika mā ya'kulūna fī buṭūnihim illan-nāra wa lā yukallimuhumullāhu yaumal-qiyāmati wa lā yuzakkīhim, wa lahum ‘ażābun alīm(un).

නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ් දේව ග්‍රන්ථයෙන් පහළ කළ දේ සඟවා එය සුළු මුදලකට විකුණන අය, ඔවුන්ගේ බඩවල් තුළට ගිල දමන්නේ නිරය පමණි. අල්ලාහ් මළවුන් කෙරෙන් නැගිටුවනු ලබන දිනයේදී ඔවුන්ට සුබ පතන්නේවත් ඔවුන්ව පිරිසිදු කරන්නේවත් නැත. ඔවුන්ට වේදනාකාරී දඬුවමක් ඇත.


175

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ اشْتَرَوُا الضَّلٰلَةَ بِالْهُدٰى وَالْعَذَابَ بِالْمَغْفِرَةِ ۚ فَمَآ اَصْبَرَهُمْ عَلَى النَّارِ

ulā'ikal-lażīnasytarawuḍ-ḍalālata bil-hudā wal-‘ażāba bil-magfirah(ti), famā aṣbarahum ‘alan-nār(i).

මඟ පෙන්වීම සමඟ වැරැද්දත්, සමාව සමඟ දඬුවමත් මිලදී ගන්නා අය ඔවුහුමය. එබැවින් නිරයේ ගින්නට අභියෝග කිරීමට ඔවුන් කොතරම් නිර්භීතද!


176

ذٰلِكَ بِاَنَّ اللّٰهَ نَزَّلَ الْكِتٰبَ بِالْحَقِّ ۗ وَاِنَّ الَّذِيْنَ اخْتَلَفُوْا فِى الْكِتٰبِ لَفِيْ شِقَاقٍۢ بَعِيْدٍ ࣖ

Żālika bi'annallāha nazzalal-kitāba bil-ḥaqq(i), wa innal-lażīnakhtalafū fil-kitābi lafī syiqāqim ba‘īd(in).

මෙයට හේතුව අල්ලාහ් සත්‍යය සමඟින් ග්‍රන්ථය (අල්-කුර්ආනය) පහළ කළ බැවිනි. තවද ග්‍රන්ථය (සත්‍යය) පිළිබඳව මතභේද ඇති අය දැඩි භේදයකින් සිටිති.


177

۞ لَيْسَ الْبِرَّاَنْ تُوَلُّوْا وُجُوْهَكُمْ قِبَلَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ وَلٰكِنَّ الْبِرَّ مَنْ اٰمَنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَالْمَلٰۤىِٕكَةِ وَالْكِتٰبِ وَالنَّبِيّٖنَ ۚ وَاٰتَى الْمَالَ عَلٰى حُبِّهٖ ذَوِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنَ وَابْنَ السَّبِيْلِۙ وَالسَّاۤىِٕلِيْنَ وَفىِ الرِّقَابِۚ وَاَقَامَ الصَّلٰوةَ وَاٰتَى الزَّكٰوةَ ۚ وَالْمُوْفُوْنَ بِعَهْدِهِمْ اِذَا عَاهَدُوْا ۚ وَالصّٰبِرِيْنَ فِى الْبَأْسَاۤءِ وَالضَّرَّاۤءِ وَحِيْنَ الْبَأْسِۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ صَدَقُوْا ۗوَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُتَّقُوْنَ

laisal-birra an tuwallū wujūhakum qibalal-masyriqi wal-magribi wa lākinnal-birra man āmana billāhi wal-yaumil ākhiri wal-malā'ikati wal-kitābi wan-nabiyyīn(a), wa ātal-māla ‘alā ḥubbihī żawil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīna wabnas-sabīl(i), was-sā'ilīna wa fir-riqāb(i), wa aqāmaṣ-ṣalāta wa ātaz-zakāh(ta), wal mūfūna bi‘ahdihim iżā ‘āhadū, waṣ-ṣābirīna fil-ba'sā'i waḍ-ḍarrā'i wa ḥīnal-ba's(i), ulā'ikal-lażīna ṣadaqū, wa ulā'ika humul-muttaqūn(a).

ගුණවත්කම යනු ඔබේ මුහුණ නැගෙනහිර සහ බටහිර දෙසට හැරවීම නොවේ, නමුත් ගුණවත්කම යනු අල්ලාහ්, අවසාන දිනය, දේවදූතයන්, ග්‍රන්ථ සහ අනාගතවක්තෘවරුන් විශ්වාස කරන සහ තමන් ආදරය කරන ධනය ඥාතීන්ට, අනාථයින්ට, දුප්පතුන්ට, ගමනේ යෙදෙන අයට (මුසාෆිර්) ලබා දෙන සහ යාචකයින්ට සහ තම වහලුන් නිදහස් කරන, යාඥා කරන සහ සකාත් ගෙවන, පොරොන්දු වූ විට තම පොරොන්දු ඉටු කරන සහ දුප්පත්කම, දුක් වේදනා සහ යුද්ධ කාලවලදී ඉවසිලිවන්තව සිටින පුද්ගලයින්ය. ඔවුන් සත්‍යවාදී ජනතාව වන අතර ඔවුන් භක්තිමත් අය වෙති.


178

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِصَاصُ فِى الْقَتْلٰىۗ اَلْحُرُّ بِالْحُرِّ وَالْعَبْدُ بِالْعَبْدِ وَالْاُنْثٰى بِالْاُنْثٰىۗ فَمَنْ عُفِيَ لَهٗ مِنْ اَخِيْهِ شَيْءٌ فَاتِّبَاعٌ ۢبِالْمَعْرُوْفِ وَاَدَاۤءٌ اِلَيْهِ بِاِحْسَانٍ ۗ ذٰلِكَ تَخْفِيْفٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ وَرَحْمَةٌ ۗفَمَنِ اعْتَدٰى بَعْدَ ذٰلِكَ فَلَهٗ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanū kutiba ‘alaikumul-qiṣāṣu fil-qatlā, al-ḥurru bil-ḥurri wal-‘abdu bil-‘abdi wal-unṡā bil-unṡā, faman ‘ufiya lahū min akhīhi syai'un fattibā‘um bil-ma‘rūfi wa adā'un ilaihi bi iḥsān(in), żālika takhfīfum mir rabbikum wa raḥmah(tun), fa mani‘tadā ba‘da żālika fa lahū ‘ażābun alīm(un).

විශ්වාස කළවුනි! ඝාතනය කරන ලද පුද්ගලයා සම්බන්ධයෙන් කිසාස් (ක්‍රියාත්මක කිරීම) ඔබ කෙරෙහි අනිවාර්ය වේ. නිදහස් මිනිසුන් සිටින නිදහස් මිනිසුන්, වහලුන් සිටින වහලුන්, කාන්තාවන් සිටින කාන්තාවන්. නමුත් කවුරුන් හෝ තම සහෝදරයාගෙන් සමාව ලබා ගන්නේ නම්, ඔහු එය හොඳින් අනුගමනය කර, ඔහුට වන්දිය හොඳින් ගෙවිය යුතුය. මෙය ඔබගේ ස්වාමියාගෙන් සහනයක් සහ දයාවක් වේ. ඉන්පසුව සීමාව ඉක්මවා යන ඕනෑම කෙනෙකුට ඉතා වේදනාකාරී දඬුවමක් ලැබෙනු ඇත.


179

وَلَكُمْ فِى الْقِصَاصِ حَيٰوةٌ يّٰٓاُولِى الْاَلْبَابِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُوْنَ

wa lakum fil-qiṣāṣi ḥayātuy yā ulil-albābi la‘allakum tattaqūn(a).

තවද, අවබෝධයෙන් යුත් ජනයිනි, නුඹලාට කිසාස්හි ජීවිතය (සහතිකයක්) ඇත, එවිට නුඹලා භක්තිමත් විය හැකිය.


180

كُتِبَ عَلَيْكُمْ اِذَا حَضَرَ اَحَدَكُمُ الْمَوْتُ اِنْ تَرَكَ خَيْرًا ۖ ۨالْوَصِيَّةُ لِلْوَالِدَيْنِ وَالْاَقْرَبِيْنَ بِالْمَعْرُوْفِۚ حَقًّا عَلَى الْمُتَّقِيْنَ ۗ

kutiba ‘alaikum iżā ḥaḍara aḥadakumul-mautu in taraka kahirā(n), al-waṣiyyatu lil-wālidaini wal-aqrabīna bil-ma‘rūf(i), ḥaqqan ‘alal-muttaqīn(a).

ඔබ අතරින් කෙනෙකුට මරණය සිදුවුවහොත්, ඔහු ධනය ඉතිරි කර ගියහොත්, ඔහුගේ දෙමාපියන්ට සහ සමීප ඥාතීන්ට යහපත් ආකාරයෙන් අන්තිම කැමති පත්‍රයක් කිරීම ඔබ කෙරෙහි අනිවාර්ය වේ, එය (බිහිසතුන් කෙරෙහි) යුතුකමකි.


181

فَمَنْۢ بَدَّلَهٗ بَعْدَمَا سَمِعَهٗ فَاِنَّمَآ اِثْمُهٗ عَلَى الَّذِيْنَ يُبَدِّلُوْنَهٗ ۗ اِنَّ اللّٰهَ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌ ۗ

famam baddalahū ba‘da mā sami‘ahū fa innamā iṡmuhū ‘alal-lażīna yubaddilūnah(ū), innallāha samī‘un ‘alīm(un).

(කැමැත්ත) ඇසූ පසු එය වෙනස් කරන්නා වූ ඕනෑම අයෙකුට පාපය ඇති වන්නේ එය වෙනස් කළ තැනැත්තාට පමණි. නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ් සියල්ල ශ්‍රාවක, සියල්ල දන්නාය.


182

فَمَنْ خَافَ مِنْ مُّوْصٍ جَنَفًا اَوْ اِثْمًا فَاَصْلَحَ بَيْنَهُمْ فَلَآ اِثْمَ عَلَيْهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ ࣖ

faman khāfa mim mūṣin janafan au iṡman fa aṣlaḥa bainahum falā iṡma ‘alaih(i), innallāha gafūrur raḥīm(un).

නමුත් කැමැත්ත දුන් තැනැත්තා පක්ෂග්‍රාහී යැයි හෝ යම් වරදක් කර ඇතැයි බිය වී, පසුව ඔවුන් අතර සමාදාන වන්නේ නම්, ඔහු වරදක් කර නැත. නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ් සමාව දෙන, දයාවන්තය.


183

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا كُتِبَ عَلَيْكُمُ الصِّيَامُ كَمَا كُتِبَ عَلَى الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُوْنَۙ

yā ayyuhal-lażīna āmanū kutiba ‘alaikumuṣ-ṣiyāmu kamā kutiba ‘alal-lażīna min qablikum la‘allakum tattaqūn(a).

විශ්වාස කළවුනි! නුඹලා භක්තිමත් විය හැකි වනු පිණිස නුඹලාට පෙර විසූවන්ට නියම කළාක් මෙන් නුඹලාටත් උපවාසය නියම කර ඇත.


184

اَيَّامًا مَّعْدُوْدٰتٍۗ فَمَنْ كَانَ مِنْكُمْ مَّرِيْضًا اَوْ عَلٰى سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِّنْ اَيَّامٍ اُخَرَ ۗوَعَلَى الَّذِيْنَ يُطِيْقُوْنَهٗ فِدْيَةٌ طَعَامُ مِسْكِيْنٍۗ فَمَنْ تَطَوَّعَ خَيْرًا فَهُوَ خَيْرٌ لَّهٗ ۗوَاَنْ تَصُوْمُوْا خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ

ayyāmam ma‘dūdāt(in), faman kāna minkum marīḍan au ‘alā safarin fa ‘iddatum min ayyāmin ukhar(a), wa ‘alal-lażīna yuṭīqūnahū fidyatun ṭa‘āmu miskīn(in), faman taṭawwa‘a khairan fahuwa khairul lah(ū), wa an taṣūmū khairul lakum in kuntum ta‘lamūn(a).

(එනම්) නිශ්චිත දින ගණනක්. එබැවින් ඔබ අතරින් කවරෙකු අසනීප වී හෝ ගමනක යෙදී සිටී නම් (සහ උපවාසයේ යෙදී නොසිටින්නේ නම්), ඔහු අනෙක් දිනවල (ඔහු උපවාස නොකළ) දින ගණන (පිරිනැමිය යුතුය). තවද උපවාස කිරීමට නොහැකි වූ තැනැත්තාට, දුප්පතෙකුට ආහාර දීමේ ෆිද්යා (වන්දි) තිබිය යුතුය. නමුත් ස්වේච්ඡාවෙන් යහපත කරන ඕනෑම අයෙකුට එය වඩා හොඳය, ඔබ දැන සිටියේ නම් ඔබේ උපවාසය ඔබට වඩා හොඳය.


185

شَهْرُ رَمَضَانَ الَّذِيْٓ اُنْزِلَ فِيْهِ الْقُرْاٰنُ هُدًى لِّلنَّاسِ وَبَيِّنٰتٍ مِّنَ الْهُدٰى وَالْفُرْقَانِۚ فَمَنْ شَهِدَ مِنْكُمُ الشَّهْرَ فَلْيَصُمْهُ ۗوَمَنْ كَانَ مَرِيْضًا اَوْ عَلٰى سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِّنْ اَيَّامٍ اُخَرَ ۗيُرِيْدُ اللّٰهُ بِكُمُ الْيُسْرَ وَلَا يُرِيْدُ بِكُمُ الْعُسْرَ ۖوَلِتُكْمِلُوا الْعِدَّةَ وَلِتُكَبِّرُوا اللّٰهَ عَلٰى مَا هَدٰىكُمْ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ

syahru ramaḍānal-lażī unzila fīhil-qur'ānu hudal lin-nāsi wa bayyinātim minal-hudā wal-furqān(i), faman syahida minkumusy-syahra falyaṣumh(u) wa man kāna marīḍan au ‘alā safarin fa ‘iddatum min ayyāmin ukhar(a), yurīdullāhu bikumul-yusra wa lā yurīdu bikumul-‘usr(a), wa litukmilul-‘iddata wa litukabbirullāha ‘alā mā hadākum wa la‘allakum tasykurūn(a).

රාමසාන් මාසය යනු මිනිසුන්ට මඟ පෙන්වීමක් ලෙසත්, එම මඟ පෙන්වීම සහ (සත්‍ය සහ අසත්‍ය දේ අතර වෙනස) පැහැදිලි කිරීමක් ලෙසත් අල් කුර්ආනය පහළ කරන ලද (මාසය) වේ. එබැවින්, ඔබ අතරින් කවරෙකු එම මාසයේ උපවාස කළ යුතුද? තවද, අසනීප වූ හෝ ගමනක යෙදී සිටි (ඔහු උපවාස නොකරන්නේ), පසුව අනෙක් දිනවල ඔහු මඟ හැරුණු දින ගණන (එය සඳහා වන්දි ගෙවිය යුතුය). අල්ලාහ් ඔබට සහනය අපේක්ෂා කරන අතර ඔබට දුෂ්කරතා අවශ්‍ය නොවේ. ඔබ සංඛ්‍යාව සම්පූර්ණ කර අල්ලාහ් ඔබට ලබා දුන් මඟ පෙන්වීම සඳහා ඔහු ඔබට ප්‍රශංසා කළ යුතුය, එවිට ඔබ කෘතඥ වනු ඇත.


186

وَاِذَا سَاَلَكَ عِبَادِيْ عَنِّيْ فَاِنِّيْ قَرِيْبٌ ۗ اُجِيْبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ اِذَا دَعَانِۙ فَلْيَسْتَجِيْبُوْا لِيْ وَلْيُؤْمِنُوْا بِيْ لَعَلَّهُمْ يَرْشُدُوْنَ

wa iżā sa'alaka ‘ibādī ‘annī fa innī qarīb(un), ujību da‘watad-dā‘i iżā da‘ān(i), falyastajībū lī walyu'minū bī la‘allahum yarsyudūn(a).

මාගේ වහලුන් මා ගැන (මුහම්මද් නබිතුමාණෙනි) ඔබෙන් විමසන විට, නියත වශයෙන්ම මම සමීපව සිටිමි. මා වෙත යාච්ඤා කරන විට යාච්ඤා කරන අයගේ කැමැත්ත මම ඉටු කරමි. ඔවුන් මාගේ (ආඥා) ඉටු කර මා කෙරෙහි විශ්වාස කරත්වා, එවිට ඔවුන්ට සත්‍යය ලැබෙනු ඇත.


187

اُحِلَّ لَكُمْ لَيْلَةَ الصِّيَامِ الرَّفَثُ اِلٰى نِسَاۤىِٕكُمْ ۗ هُنَّ لِبَاسٌ لَّكُمْ وَاَنْتُمْ لِبَاسٌ لَّهُنَّ ۗ عَلِمَ اللّٰهُ اَنَّكُمْ كُنْتُمْ تَخْتَانُوْنَ اَنْفُسَكُمْ فَتَابَ عَلَيْكُمْ وَعَفَا عَنْكُمْ ۚ فَالْـٰٔنَ بَاشِرُوْهُنَّ وَابْتَغُوْا مَا كَتَبَ اللّٰهُ لَكُمْ ۗ وَكُلُوْا وَاشْرَبُوْا حَتّٰى يَتَبَيَّنَ لَكُمُ الْخَيْطُ الْاَبْيَضُ مِنَ الْخَيْطِ الْاَسْوَدِ مِنَ الْفَجْرِۖ ثُمَّ اَتِمُّوا الصِّيَامَ اِلَى الَّيْلِۚ وَلَا تُبَاشِرُوْهُنَّ وَاَنْتُمْ عٰكِفُوْنَۙ فِى الْمَسٰجِدِ ۗ تِلْكَ حُدُوْدُ اللّٰهِ فَلَا تَقْرَبُوْهَاۗ كَذٰلِكَ يُبَيِّنُ اللّٰهُ اٰيٰتِهٖ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَّقُوْنَ

uḥilla lakum lailataṣ-ṣiyāmir-rafaṡu ilā nisā'ikum, hunna libāsul lakum wa antum libāsul lahunn(a), ‘alimallāhu annakum kuntum takhtānūna anfusakum fatāba ‘alaikum wa ‘afā ‘ankum, fal-āna bāsyirūhunna wabtagū mā kataballāhu lakum, wa kulū wasyrabū ḥattā yatabayyana lakumul-khaiṭul-abyaḍu minal-khaiṭil-aswadi minal-fajr(i), ṡumma atimmuṣ-ṣiyāma ilal-lail(i), wa lā tubāsyirūhunna wa antum ‘ākifūna fil-masājid(i) tilka ḥudūdullāhi falā taqrabūhā, każālika yubayyinullāhu āyātihī lin-nāsi la‘allahum yattaqūn(a).

ඔබේ බිරිඳ සමඟ රාත්‍රියේ එකට උපවාස කිරීමට ඔබට අවසර ඇත. ඔවුන් ඔබට ඇඳුම් වේ, ඔබ ඔවුන්ට ඇඳුම් වේ. ඔබට ඔබව පාලනය කර ගත නොහැකි බව අල්ලාහ් දනී, නමුත් ඔහු ඔබේ පසුතැවිල්ල පිළිගෙන ඔබට සමාව දෙයි. එබැවින් දැන් ඔවුන් සමඟ මැදිහත් වී අල්ලාහ් ඔබට නියම කර ඇති දේ සොයන්න. සුදු නූල් සහ කළු නූල් අතර (වෙනස) ඔබට පැහැදිලි වන තුරු, එනම් අලුයම වන තුරු කන්න බොන්න. ඉන්පසු සවස් වන තුරු උපවාසය සම්පූර්ණ කරන්න. නමුත් ඔබ පල්ලියේ ඉකාෆ් ඉටු කරන විට ඔවුන්ට බාධා නොකරන්න. එය අල්ලාහ්ගේ නියෝගයයි, එබැවින් එයට ළං නොවන්න. මෙසේ අල්ලාහ් මිනිසුන්ට ඔහුගේ ආයාවන් පැහැදිලි කරයි, එවිට ඔවුන් භක්තියට පත් වනු ඇත.


188

وَلَا تَأْكُلُوْٓا اَمْوَالَكُمْ بَيْنَكُمْ بِالْبَاطِلِ وَتُدْلُوْا بِهَآ اِلَى الْحُكَّامِ لِتَأْكُلُوْا فَرِيْقًا مِّنْ اَمْوَالِ النَّاسِ بِالْاِثْمِ وَاَنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ ࣖ

wa lā ta'kulū amwālakum bainakum bil-bāṭili wa tudlū bihā ilal-ḥukkāmi lita'kulū farīqam min amwālin-nāsi bil-iṡmi wa antum ta‘lamūn(a).

ඔබ අතර ඇති ධනය ව්‍යාජ ආකාරයකින් පරිභෝජනය නොකරන්න, තවද ඔබ දැන සිටියත්, අන් අයගේ ධනයෙන් කොටසක් පාපකාරී ආකාරයකින් පරිභෝජනය කළ හැකි බවට අදහසින්, මෙම ධනයෙන් විනිශ්චයකරුවන්ට අල්ලස් නොදෙන්න.


189

۞ يَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ الْاَهِلَّةِ ۗ قُلْ هِيَ مَوَاقِيْتُ لِلنَّاسِ وَالْحَجِّ ۗ وَلَيْسَ الْبِرُّ بِاَنْ تَأْتُوا الْبُيُوْتَ مِنْ ظُهُوْرِهَا وَلٰكِنَّ الْبِرَّ مَنِ اتَّقٰىۚ وَأْتُوا الْبُيُوْتَ مِنْ اَبْوَابِهَا ۖ وَاتَّقُوا اللّٰهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ

yas'alūnaka ‘anil-ahillah(ti), qul hiya mawāqītu lin-nāsi wal-ḥajj(i), wa laisal-birru bi'an ta'tul-buyūta min ẓuhūrihā wa lākinnal-birra manittaqā, wa'tul-buyūta min abwābihā, wattaqullāha la‘allakum tufliḥūn(a).

(මුහම්මද්,) ඔවුන් ඔබෙන් අඩ සඳ ගැන විමසති. "එය මිනිසුන්ගේ කාලය සහ හජ් වන්දනාවේ (දර්ශකය) වේ" යැයි පවසන්න. ඊට ඉහළින් නිවසකට ඇතුළු වීම යහපත් දෙයක් නොවේ. නමුත් භක්තිමත් අයගේ යහපත්කම (ගුණධර්මය) වේ. නිවෙස්වලට ඒවායේ දොරටු වලින් ඇතුළු වන්න. අල්ලාහ්ට බිය වී ඔබ ජයග්‍රහණය ලබා ගත හැකිය.


190

وَقَاتِلُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ الَّذِيْنَ يُقَاتِلُوْنَكُمْ وَلَا تَعْتَدُوْا ۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ الْمُعْتَدِيْنَ

wa qātilū fī sabīlillāhil-lażīna yuqātilūnakum wa lā ta‘tadū, innallāha lā yuḥibbul-mu‘tadīn(a).

තවද අල්ලාහ්ගේ මාර්ගයේ ඔබලා ඔබලාට එරෙහිව සටන් කරන්නන් සමඟ සටන් කරන්න. නමුත් ඔබලා සීමාවන් ඉක්මවා නොයන්න. නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ් සීමාවන් ඉක්මවා යන අයව ප්‍රිය නොකරයි.


191

وَاقْتُلُوْهُمْ حَيْثُ ثَقِفْتُمُوْهُمْ وَاَخْرِجُوْهُمْ مِّنْ حَيْثُ اَخْرَجُوْكُمْ وَالْفِتْنَةُ اَشَدُّ مِنَ الْقَتْلِ ۚ وَلَا تُقٰتِلُوْهُمْ عِنْدَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ حَتّٰى يُقٰتِلُوْكُمْ فِيْهِۚ فَاِنْ قٰتَلُوْكُمْ فَاقْتُلُوْهُمْۗ كَذٰلِكَ جَزَاۤءُ الْكٰفِرِيْنَ

waqtulūhum ḥaiṡu ṡaqiftumūhum wa akhrijūhum min ḥaiṡu akhrajūkum wal-fitnatu asyaddu minal-qatl(i), wa lā tuqātilūhum ‘indal-masjidil-ḥarāmi ḥattā yuqātilūkum fīh(i), fa'in qātalūkum faqtulūhum, każālika jazā'ul-kāfirīn(a).

ඔවුන් හමුවන තැන ඔවුන්ව මරා දමන්න. ඔවුන් ඔබව පිටුවහල් කළ තැනින් ඔවුන්ව පිටුවහල් කරන්න. තවද අපහාස කිරීම ඝාතනයට වඩා දරුණුය. ඔවුන් ඔබ සමඟ එහි සටන් කරන තුරු ශුද්ධ මස්ජිදයේදී ඔවුන් සමඟ සටන් නොකරන්න. ඔවුන් ඔබ සමඟ සටන් කළහොත් ඔවුන් සමඟ සටන් කරන්න. ප්‍රතික්ෂේප කරන්නන්ට ලැබෙන විපාකය එයයි.


192

فَاِنِ انْتَهَوْا فَاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

fa'inintahau fa'innallāha gafūrur raḥīm(un).

නමුත් ඔවුන් නතර කළහොත්, නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ් අති ක්ෂමාශීලී, අසමසම කරුණාවන්තය.


193

وَقٰتِلُوْهُمْ حَتّٰى لَا تَكُوْنَ فِتْنَةٌ وَّيَكُوْنَ الدِّيْنُ لِلّٰهِ ۗ فَاِنِ انْتَهَوْا فَلَا عُدْوَانَ اِلَّا عَلَى الظّٰلِمِيْنَ

wa qātilūhum ḥattā lā takūna fitnatuw wa yakūnad-dīnu lillāh(i), fa inintahau falā ‘udwāna illā ‘alaẓ-ẓālimīn(a).

තවද, අපහාසය නැති වන තුරු සහ ආගම අල්ලාහ්ට පමණක් අයත් වන තුරු ඔවුන් සමඟ සටන් කරන්න. ඔවුන් නතර වුවහොත්, වැරදිකරුවන්ට එරෙහිව හැර (තවත්) සතුරුකමක් ඇති නොවේ.


194

اَلشَّهْرُ الْحَرَامُ بِالشَّهْرِ الْحَرَامِ وَالْحُرُمٰتُ قِصَاصٌۗ فَمَنِ اعْتَدٰى عَلَيْكُمْ فَاعْتَدُوْا عَلَيْهِ بِمِثْلِ مَا اعْتَدٰى عَلَيْكُمْ ۖ وَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ مَعَ الْمُتَّقِيْنَ

asy-syahrul-ḥarāmu bisy-syahril-ḥarāmi wal-ḥurumātu qiṣāṣ(un), famani‘tadā ‘alaikum fa‘tadū ‘alaihi bimiṡli ma‘tadā ‘alaikum, wattaqullāha wa‘lamū annallāha ma‘al-muttaqīn(a).

හරාම් මාස හරාම් මාස සමඟ, සහ (කිසාස් නීතියට) ගරු කරන දෙයකට (විරුද්ධව) අදාළ වේ. එබැවින්, ඔබට පහර දෙන ඕනෑම අයෙකු, ඔහු ඔබට පහර දුන් ආකාරයටම ඔහුට පහර දෙන්න. අල්ලාහ්ට බිය වන්න, අල්ලාහ් අල්ලාහ්ට බිය වන අය සමඟ සිටින බව දැන ගන්න.


195

وَاَنْفِقُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَلَا تُلْقُوْا بِاَيْدِيْكُمْ اِلَى التَّهْلُكَةِ ۛ وَاَحْسِنُوْا ۛ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَ

wa anfiqū fī sabīlillāhi wa lā tulqū bi'aidīkum ilat-tahlukah(ti), wa aḥsinū, innallāha yuḥibbul-muḥsinīn(a).

අල්ලාහ්ගේ මාර්ගයේ (ඔබගේ ධනය) වියදම් කරන්න. ඔබේම දෑතින් (ඔබවම) විනාශයට ඇද නොගන්න. තවද, යහපත කරන්න. නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ් යහපත කරන්නන්ව ප්‍රිය කරයි.


196

وَاَتِمُّوا الْحَجَّ وَالْعُمْرَةَ لِلّٰهِ ۗ فَاِنْ اُحْصِرْتُمْ فَمَا اسْتَيْسَرَ مِنَ الْهَدْيِۚ وَلَا تَحْلِقُوْا رُءُوْسَكُمْ حَتّٰى يَبْلُغَ الْهَدْيُ مَحِلَّهٗ ۗ فَمَنْ كَانَ مِنْكُمْ مَّرِيْضًا اَوْ بِهٖٓ اَذًى مِّنْ رَّأْسِهٖ فَفِدْيَةٌ مِّنْ صِيَامٍ اَوْ صَدَقَةٍ اَوْ نُسُكٍ ۚ فَاِذَآ اَمِنْتُمْ ۗ فَمَنْ تَمَتَّعَ بِالْعُمْرَةِ اِلَى الْحَجِّ فَمَا اسْتَيْسَرَ مِنَ الْهَدْيِۚ فَمَنْ لَّمْ يَجِدْ فَصِيَامُ ثَلٰثَةِ اَيَّامٍ فِى الْحَجِّ وَسَبْعَةٍ اِذَا رَجَعْتُمْ ۗ تِلْكَ عَشَرَةٌ كَامِلَةٌ ۗذٰلِكَ لِمَنْ لَّمْ يَكُنْ اَهْلُهٗ حَاضِرِى الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ ۗ وَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ شَدِيْدُ الْعِقَابِ ࣖ

wa atimmul-ḥajja wal-‘umrata lillāh(i), fa'in uḥṣirtum famastaisara minal-hady(i), wa lā taḥliqū ru'ūsakum ḥattā yablugal-hadyu maḥillah(ū), faman kāna minkum marīḍan au bihī ażam mir ra'sihī fafidyatum min ṣiyāmin au ṣadaqatin au nusuk(in), fa'iżā amintum, faman tamatta‘a bil-‘umrati ilal-ḥajji famastaisara minal-hady(i), famal lam yajid faṣiyāmu ṡalāṡati ayyāmin fil-ḥajji wa sab‘atin iżā raja‘tum, tilka ‘asyaratun kāmilah(tun), żālika limal lam yakun ahluhū ḥāḍiril-masjidil-ḥarām(i), wattaqullāha wa‘lamū annallāha syadīdul-‘iqāb(i).

අල්ලාහ් වෙනුවෙන් හජ් සහ උම්රා සම්පූර්ණ කරන්න. නමුත් ඔබ (සතුරන් විසින්) වට කර ඇත්නම්, පහසුවෙන් ලබා ගත හැකි හද්යු (මරා දමන්න), හද්යු ඝාතනය කරන ස්ථානයට ළඟා වීමට පෙර ඔබේ හිස මුඩු නොකරන්න. ඔබගෙන් කෙනෙකු අසනීප වී ඇත්නම් හෝ ඔහුගේ හිසෙහි ගැටලුවක් තිබේ නම් (ඔහු රැවුල කපන්නේ නම්), එවිට ඔහු ෆිද්යා ඉටු කිරීමට බැඳී සිටී, එනම් උපවාසය, දානය දීම හෝ පූජාවක් කිරීම. ඔබ ආරක්ෂිත නම්, හජ්ට පෙර උම්රා කරන ඕනෑම අයෙකුට පහසුවෙන් ලබා ගත හැකි හද්යු (මරා දැමිය යුතුය). නමුත් ඔහුට එය නොලැබුනේ නම්, ඔහු හජ් (සමය) තුළ දින තුනක් සහ ඔබ ආපසු පැමිණීමෙන් පසු දින හතක් (උපවාස කළ යුතුය). ඒ මුළු (දින) දහයයි. එලෙසම, මහා පල්ලිය අසල ජීවත් නොවන පවුල් සඳහා. අල්ලාහ්ට බිය වන්න, අල්ලාහ් දඬුවම් කිරීමේදී ඉතා දරුණු බව දැන ගන්න.


197

اَلْحَجُّ اَشْهُرٌ مَّعْلُوْمٰتٌ ۚ فَمَنْ فَرَضَ فِيْهِنَّ الْحَجَّ فَلَا رَفَثَ وَلَا فُسُوْقَ وَلَا جِدَالَ فِى الْحَجِّ ۗ وَمَا تَفْعَلُوْا مِنْ خَيْرٍ يَّعْلَمْهُ اللّٰهُ ۗ وَتَزَوَّدُوْا فَاِنَّ خَيْرَ الزَّادِ التَّقْوٰىۖ وَاتَّقُوْنِ يٰٓاُولِى الْاَلْبَابِ

al-ḥajju asyhurum ma‘lūmāt(un), faman faraḍa fīhinnal-ḥajja falā rafaṡa wa lā fusūqa wa lā jidāla fil-ḥajj(i), wa mā taf‘alū min khairiy ya‘lamhullāh(u), wa tazawwadū fa'inna khairaz-zādit-taqwā, wattaqūni yā ulil-albāb(i).

හජ් (කාලය) යනු අනුමත කරන ලද මාස කිහිපයයි. එම මාසවල හජ් ඉටු කරන ඕනෑම අයෙකු, හජ් කාලය තුළ අපිරිසිදු වචන (රෆාත්) නොකියන්න, දුරාචාරයේ යෙදෙන්න හෝ ආරවුල් ඇති නොකරන්න. ඔබ කරන ඕනෑම යහපතක් අල්ලාහ් දනී. ප්‍රතිපාදන ගෙනෙන්න, මන්ද ඇත්ත වශයෙන්ම හොඳම ප්‍රතිපාදනය භක්තියයි. සාමාන්‍ය බුද්ධිය ඇති ජනයෙනි, මට බිය වන්න!


198

لَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ اَنْ تَبْتَغُوْا فَضْلًا مِّنْ رَّبِّكُمْ ۗ فَاِذَآ اَفَضْتُمْ مِّنْ عَرَفٰتٍ فَاذْكُرُوا اللّٰهَ عِنْدَ الْمَشْعَرِ الْحَرَامِ ۖ وَاذْكُرُوْهُ كَمَا هَدٰىكُمْ ۚ وَاِنْ كُنْتُمْ مِّنْ قَبْلِهٖ لَمِنَ الضَّاۤلِّيْنَ

laisa ‘alaikum junāḥun an tabtagū faḍlam mir rabbikum, fa'iżā afaḍtum min ‘arafātin fażkurullāha ‘indal-masy‘aril-ḥarām(i), ważkurūhu kamā hadākum, wa in kuntum min qablihī laminaḍ-ḍāllīn(a).

ඔබේ ස්වාමියාගෙන් කරුණාව පැතීම ඔබට පාපයක් නොවේ. එබැවින් ඔබ අරෆත් වෙතින් පිටත්ව යන විට, මෂ්අරිල්හරාම් හි අල්ලාහ් සිහිපත් කරන්න. තවද ඔහු ඔබට මඟ පෙන්වූ පරිදි ඔහුව සිහිපත් කරන්න, ඔබ මීට පෙර නොදැන සිටි අය අතර සිටියත්.


199

ثُمَّ اَفِيْضُوْا مِنْ حَيْثُ اَفَاضَ النَّاسُ وَاسْتَغْفِرُوا اللّٰهَ ۗ اِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

Ṡumma afīḍū min ḥaiṡu afāḍan-nāsu wastagfirullāh(a), innallāha gafūrur raḥīm(un).

ඉන්පසු බොහෝ දෙනෙක් (අරෆා) හැර යන ස්ථානයෙන් ඉවත් වී අල්ලාහ්ගෙන් සමාව අයදින්න. නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ් සමාව දෙන, දයානුකම්පිත ය.


200

فَاِذَا قَضَيْتُمْ مَّنَاسِكَكُمْ فَاذْكُرُوا اللّٰهَ كَذِكْرِكُمْ اٰبَاۤءَكُمْ اَوْ اَشَدَّ ذِكْرًا ۗ فَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَّقُوْلُ رَبَّنَآ اٰتِنَا فِى الدُّنْيَا وَمَا لَهٗ فِى الْاٰخِرَةِ مِنْ خَلَاقٍ

fa iżā qaḍaitum manāsikakum fażkurullāha każikrikum ābā'akum au asyadda żikrā(n), faminan-nāsi may yaqūlu rabbanā ātinā fid-dun-yā wa mā lahū fil-ākhirati min khalāq(in).

ඔබ හජ් සම්පූර්ණ කළ පසු, ඔබ ඔබේ මුතුන් මිත්තන් සඳහන් කළ පරිදි අල්ලාහ්ගේ දික්ර් කියවා, ඊටත් වඩා දික්ර් කියවා බලන්න. එබැවින් මිනිසුන් අතර "අපගේ ස්වාමීනි, මෙලොව අපට (යහපත) ලබා දෙන්න" යනුවෙන් යාච්ඤා කරන කෙනෙක් සිටින අතර, මරණින් මතු ජීවිතයේදී ඔහුට කිසිදු කොටසක් නොමැත.


201

وَمِنْهُمْ مَّنْ يَّقُوْلُ رَبَّنَآ اٰتِنَا فِى الدُّنْيَا حَسَنَةً وَّفِى الْاٰخِرَةِ حَسَنَةً وَّقِنَا عَذَابَ النَّارِ

wa minhum may yaqūlu rabbanā ātinā fid-dun-yā ḥasanataw wa fil-ākhirati ḥasanataw wa qinā ‘ażāban-nār(i).

තවද ඔවුන් අතර, “අපගේ ස්වාමීනි, අපට මෙලොවදී යහපත ලබා දෙන්න, මතු ලොවෙහිද යහපත ලබා දෙන්න, නිරයේ දඬුවමෙන් අපව ආරක්ෂා කරන්න” යනුවෙන් යාඥා කරන අයද සිටිති.


202

اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ نَصِيْبٌ مِّمَّا كَسَبُوْا ۗ وَاللّٰهُ سَرِيْعُ الْحِسَابِ

ulā'ika lahum naṣībum mimmā kasabū, wallāhu sarī‘ul-ḥisāb(i).

ඔවුන් උපයාගත් දෙයින් කොටසක් ඔවුන්ටම හිමි වනු ඇත. තවද අල්ලාහ් ගණන් බැලීමෙහි ඉතා වේගවත්ය.


203

۞ وَاذْكُرُوا اللّٰهَ فِيْٓ اَيَّامٍ مَّعْدُوْدٰتٍ ۗ فَمَنْ تَعَجَّلَ فِيْ يَوْمَيْنِ فَلَآ اِثْمَ عَلَيْهِ ۚوَمَنْ تَاَخَّرَ فَلَآ اِثْمَ عَلَيْهِۙ لِمَنِ اتَّقٰىۗ وَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّكُمْ اِلَيْهِ تُحْشَرُوْنَ

ważkurullāha fī ayyāmim ma‘dūdāt(in), faman ta‘ajjala fī yaumaini falā iṡma ‘alaih(i), wa man ta'akhkhara falā iṡma ‘alaihi limanittaqā, wattaqullāha wa‘lamū annakum ilaihi tuḥsyarūn(a).

තවද නියමිත දින ගණනෙහි අල්ලාහ්ට දික්ර් කරන්න. දින දෙකකට පසු (මිනාවෙන් පිටව යන) කඩිමුඩියේ යන්නා කෙරෙහි කිසිදු පාපයක් නොමැත. එය අවසන් කරන්නා කෙරෙහි කිසිදු පාපයක් නොමැත (එනම්) භක්තිමත් අයටය. අල්ලාහ්ට බිය වන්න, තවද ඔහු ඔබව එක්රැස් කරන බව දැන ගන්න.


204

وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يُّعْجِبُكَ قَوْلُهٗ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا وَيُشْهِدُ اللّٰهَ عَلٰى مَا فِيْ قَلْبِهٖ ۙ وَهُوَ اَلَدُّ الْخِصَامِ

wa minan-nāsi may yu‘jibuka qauluhū fil-ḥayātid-dun-yā wa yusyhidullāha ‘alā mā fī qalbih(ī), wa huwa aladdul-khiṣām(i).

(ඕ: මුහම්මද්) මිනිසුන් අතර මෙලොව ජීවිතය පිළිබඳ ඔවුන්ගේ කතා ඔබව සතුටු කරන අය සිටිති. ඔහු තම සිතෙහි ඇති දේ ගැන අල්ලාහ්ට සාක්ෂි දරයි. ඔහු විරුද්ධවාදීන්ගෙන් ඉතාමත් දරුණුය.


205

وَاِذَا تَوَلّٰى سَعٰى فِى الْاَرْضِ لِيُفْسِدَ فِيْهَا وَيُهْلِكَ الْحَرْثَ وَالنَّسْلَ ۗ وَ اللّٰهُ لَا يُحِبُّ الْفَسَادَ

wa iżā tawallā sa‘ā fil-arḍi liyufsida fīhā wa yuhlikal-ḥarṡa wan-nasl(a), wallāhu lā yuḥibbul-fasād(a).

ඔහු (ඔබෙන්) හැරී ගිය විට, ඔහු පොළොවෙහි කලහ ඇති කිරීමට උත්සාහ කරයි, තවද වගාවන් සහ සතුන් විනාශ කරයි, අල්ලාහ් කලහය ප්‍රිය නොකරයි.


206

وَاِذَا قِيْلَ لَهُ اتَّقِ اللّٰهَ اَخَذَتْهُ الْعِزَّةُ بِالْاِثْمِ فَحَسْبُهٗ جَهَنَّمُ ۗ وَلَبِئْسَ الْمِهَادُ

wa iżā qīla lahuttaqillāha akhażathul-‘izzatu bil-iṡmi faḥasbuhū jahannam(u), wa labi'sal-mihād(u).

"අල්ලාහ්ට බිය වන්න" යැයි ඔහුට කියනු ලැබූ විට, ඔහුගේ උඩඟුකම පාපයට යොමු විය. එබැවින් නිරය ඔහුට නිරයයි, නියත වශයෙන්ම (එම නිරය) ජීවත් වීමට නරකම ස්ථානයයි.


207

وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَّشْرِيْ نَفْسَهُ ابْتِغَاۤءَ مَرْضَاتِ اللّٰهِ ۗوَاللّٰهُ رَءُوْفٌۢ بِالْعِبَادِ

wa minan-nāsi may yasyrī nafsahubtigā'a marḍātillāh(i), wallāhu ra'ūfum bil-‘ibād(i).

මිනිසුන් අතර අල්ලාහ්ගේ අනුමැතිය ලබා ගැනීම සඳහා තම ජීවිත පූජා කරන අය සිටිති. තවද අල්ලාහ් තම වහලුන් කෙරෙහි ඉතාමත් කරුණාවන්තය.


208

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا ادْخُلُوْا فِى السِّلْمِ كَاۤفَّةً ۖوَّلَا تَتَّبِعُوْا خُطُوٰتِ الشَّيْطٰنِۗ اِنَّهٗ لَكُمْ عَدُوٌّ مُّبِيْنٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanudkhulū fis-silmi kāffah(tan), wa lā tattabi‘ū khuṭuwātisy-syaiṭān(i), innahū lakum ‘aduwwum mubīn(un).

විශ්වාස කළවුනි! ඔබලා ඉස්ලාමයට සම්පූර්ණයෙන්ම ඇතුළු වන්න, ෂෙයිතාන්ගේ පියවර අනුගමනය නොකරන්න. නියත වශයෙන්ම ඔහු ඔබට සැබෑ සතුරෙකි.


209

فَاِنْ زَلَلْتُمْ مِّنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَتْكُمُ الْبَيِّنٰتُ فَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ

fa'in zalaltum mim ba‘di mā jā'atkumul-bayyinātu fa‘lamū annallāha ‘azīzun ḥakīm(un).

නමුත් පැහැදිලි සාධක ඔබ වෙත පැමිණි පසුවත් ඔබ ලිස්සා ගියහොත් අල්ලාහ් සර්ව බලධාරී, සර්ව ප්‍රඥාවන්ත බව දැනගන්න.


210

هَلْ يَنْظُرُوْنَ اِلَّآ اَنْ يَّأْتِيَهُمُ اللّٰهُ فِيْ ظُلَلٍ مِّنَ الْغَمَامِ وَالْمَلٰۤىِٕكَةُ وَقُضِيَ الْاَمْرُ ۗ وَاِلَى اللّٰهِ تُرْجَعُ الْاُمُوْرُ ࣖ

hal yanẓurūna illā ay ya'tiyahumullāhu fī ẓulalim minal-gamāmi wal-malā'ikatu wa quḍiyal-amr(u), wa ilallāhi turja‘ul-umūr(u).

වලාකුළු ආවරණය යටතේ අල්ලාහ්ගේ (දඬුවම්) පැමිණීම හැර, ඔවුන් බලා සිටින වෙනත් කිසිවක් නැත. (ඔවුන්ගේ) නඩුව තීරණය කරනු ලැබ තිබියදී, සියල්ල අල්ලාහ් වෙතම නැවත ගෙන යනු ලැබේ.


211

سَلْ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ كَمْ اٰتَيْنٰهُمْ مِّنْ اٰيَةٍ ۢ بَيِّنَةٍ ۗ وَمَنْ يُّبَدِّلْ نِعْمَةَ اللّٰهِ مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَتْهُ فَاِنَّ اللّٰهَ شَدِيْدُ الْعِقَابِ

sal banī isrā'īla kam ātaināhum min āyatim bayyinah(tin), wa may yubaddil ni‘matallāhi mim ba‘di mā jā'athu fa innallāha syadīdul-‘iqāb(i).

ඉස්රායිල් දරුවන්ගෙන් අපි ඔවුන්ට කොපමණ පැහැදිලි සාධක ලබා දී ඇත්දැයි විමසන්න. (ඒ අනුග්‍රහයන්) තමා වෙත පැමිණි පසු අල්ලාහ්ගේ අනුග්‍රහයන් හුවමාරු කර ගන්නා තැනැත්තාට නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ් දඬුවම් කිරීමෙහි ඉතා දරුණුය.


212

زُيِّنَ لِلَّذِيْنَ كَفَرُوا الْحَيٰوةُ الدُّنْيَا وَيَسْخَرُوْنَ مِنَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا ۘ وَالَّذِيْنَ اتَّقَوْا فَوْقَهُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗ وَاللّٰهُ يَرْزُقُ مَنْ يَّشَاۤءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ

zuyyina lil-lażīna kafarul-ḥayātud-dun-yā wa yaskharūna minal-lażīna āmanū, wal-lażīnattaqau fauqahum yaumal-qiyāmah(ti), wallāhu yarzuqu may yasyā'u bigairi ḥisāb(in).

ප්‍රතික්ෂේප කරන්නන්ගේ ඇස් හමුවේ ලෞකික ජීවිතය අලංකාර ලෙස පෙනෙනු ඇත, ඔවුන් විශ්වාස කරන්නන්ට අපහාස කරති. භක්තිමත් අය නැවත නැඟිටීමේ දිනයේදී ඔවුන්ට වඩා ඉහළින් සිටියත්. අල්ලාහ් තමා කැමති අයට ගණනය කිරීමකින් තොරව පෝෂණය කරයි.


213

كَانَ النَّاسُ اُمَّةً وَّاحِدَةً ۗ فَبَعَثَ اللّٰهُ النَّبِيّٖنَ مُبَشِّرِيْنَ وَمُنْذِرِيْنَ ۖ وَاَنْزَلَ مَعَهُمُ الْكِتٰبَ بِالْحَقِّ لِيَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ فِيْمَا اخْتَلَفُوْا فِيْهِ ۗ وَمَا اخْتَلَفَ فِيْهِ اِلَّا الَّذِيْنَ اُوْتُوْهُ مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَتْهُمُ الْبَيِّنٰتُ بَغْيًا ۢ بَيْنَهُمْ ۚ فَهَدَى اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لِمَا اخْتَلَفُوْا فِيْهِ مِنَ الْحَقِّ بِاِذْنِهٖ ۗ وَاللّٰهُ يَهْدِيْ مَنْ يَّشَاۤءُ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ

kānan-nāsu ummataw wāḥidah(tan), fa ba‘aṡallāhun-nabiyyīna mubasysyirīna wa munżirīn(a), wa anzala ma‘ahumul-kitāba bil-ḥaqqi liyaḥkuma bainan-nāsi fīmakhtalafū fīh(i), wa makhtalafa fīhi illal-lażīna ūtūhu mim ba‘di mā jā'athumul-bayyinātu bagyam bainahum, fahadallāhul-lażīna āmanū limakhtalafū fīhi minal-ḥaqqi bi'iżnih(ī), wallāhu yahdī may yasyā'u ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).

මිනිසුන් (පෙර) එකම ජනතාවක් විය. පසුව අල්ලාහ් ශුභාරංචිය සහ අනතුරු ඇඟවීම් ලබා දීමට අනාගතවක්තෘවරුන් යැවීය. තවද ඔවුන් මතභේදයට ලක් වූ කරුණු සම්බන්ධයෙන් මිනිසුන් අතර තීරණය කිරීම සඳහා සත්‍යය අඩංගු ග්‍රන්ථය ඔහු ඔවුන් සමඟ පහළ කළේය. තවද මතභේදයට ලක් වූවන් වන්නේ ඔවුන් අතර ඇති ඊර්ෂ්‍යාව නිසා පැහැදිලි සාක්ෂි ඔවුන් වෙත පැමිණි පසු (ග්‍රන්ථය) ලබා දුන් අය පමණි. එබැවින් අල්ලාහ් ඔහුගේ කැමැත්තෙන් විශ්වාස කරන්නන්ට ඔවුන් වාද කරන සත්‍යය පිළිබඳව මඟ පෙන්වයි. අල්ලාහ් තමා කැමති අයව සෘජු මාර්ගයට මඟ පෙන්වයි.


214

اَمْ حَسِبْتُمْ اَنْ تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ وَلَمَّا يَأْتِكُمْ مَّثَلُ الَّذِيْنَ خَلَوْا مِنْ قَبْلِكُمْ ۗ مَسَّتْهُمُ الْبَأْسَاۤءُ وَالضَّرَّاۤءُ وَزُلْزِلُوْا حَتّٰى يَقُوْلَ الرَّسُوْلُ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَهٗ مَتٰى نَصْرُ اللّٰهِ ۗ اَلَآ اِنَّ نَصْرَ اللّٰهِ قَرِيْبٌ

am ḥasibtum an tadkhulul-jannata wa lammā ya'tikum maṡalul-lażīna khalau min qablikum, massathumul-ba'sā'u waḍ-ḍarrā'u wa zulzilū ḥattā yaqūlar-rasūlu wal-lażīna āmanū ma‘ahū matā naṣrullāh(i), alā inna naṣrallāhi qarīb(un).

නැතහොත් ඔබට පෙර ගිය අයට මෙන් (විවිධ පරීක්ෂාවන්ගෙන්) පීඩා විඳිමින්, දුප්පතුන් ලෙස පීඩා විඳිමින්, රසූල්වරයා සහ ඔහු සමඟ විශ්වාස කළ අය “අල්ලාහ්ගේ උදව් කවදා පැමිණේදැයි” විමසන තෙක් (විවිධ පරීක්ෂාවන්ගෙන්) කම්පනයට පත් වූ විට, ඔබ ස්වර්ගයට ඇතුළු වනු ඇතැයි ඔබ සිතන්නේද? නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ්ගේ උදව් ළඟය.


215

يَسْـَٔلُوْنَكَ مَاذَا يُنْفِقُوْنَ ۗ قُلْ مَآ اَنْفَقْتُمْ مِّنْ خَيْرٍ فَلِلْوَالِدَيْنِ وَالْاَقْرَبِيْنَ وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنِ وَابْنِ السَّبِيْلِ ۗ وَمَا تَفْعَلُوْا مِنْ خَيْرٍ فَاِنَّ اللّٰهَ بِهٖ عَلِيْمٌ

yas'alūnaka māżā yunfiqūn(a), qul mā anfaqtum min khairin falil-wālidaini wal-aqrabīna wal-yatāmā wal-masākīni wabnis-sabīl(i), wa mā taf‘alū min khairin fa innallāha bihī ‘alīm(un).

ඔවුන් (මුහම්මද්) තුමාණෙනි, ඔවුන් වියදම් කළ යුතු දේ ගැන ඔබෙන් විමසති. ඔබ මෙසේ පවසනු: "ඔබ දෙන ඕනෑම ධනයක් දෙමාපියන්, ඥාතීන්, අනාථ දරුවන්, දුප්පතුන් සහ ගමනේ යෙදෙන පුද්ගලයින් සඳහා විය යුතුය." තවද ඔබ කරන ඕනෑම යහපතක් නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ් සියල්ල දන්නාය.


216

كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِتَالُ وَهُوَ كُرْهٌ لَّكُمْ ۚ وَعَسٰٓى اَنْ تَكْرَهُوْا شَيْـًٔا وَّهُوَ خَيْرٌ لَّكُمْ ۚ وَعَسٰٓى اَنْ تُحِبُّوْا شَيْـًٔا وَّهُوَ شَرٌّ لَّكُمْ ۗ وَاللّٰهُ يَعْلَمُ وَاَنْتُمْ لَا تَعْلَمُوْنَ ࣖ

kutiba ‘alaikumul-qitālu wa huwa kurhul lakum, wa ‘asā an takrahū syai'aw wa huwa khairul lakum, wa ‘asā an tuḥibbū syai'aw wa huwa syarrul lakum, wallāhu ya‘lamu wa antum lā ta‘lamūn(a).

ඔබට ප්‍රසන්න නොවූවත් සටන් කිරීම ඔබට අනිවාර්ය වේ. නමුත් ඔබට යමක් අකමැති විය හැකිය, එය ඔබට හොඳ වුවද, ඔබ යමක් කැමති විය හැකිය, එය ඔබට හොඳ නොවූවත්. අල්ලාහ් දනී, නමුත් ඔබ නොදනී.


217

يَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ الشَّهْرِ الْحَرَامِ قِتَالٍ فِيْهِۗ قُلْ قِتَالٌ فِيْهِ كَبِيْرٌ ۗ وَصَدٌّ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَكُفْرٌۢ بِهٖ وَالْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَاِخْرَاجُ اَهْلِهٖ مِنْهُ اَكْبَرُ عِنْدَ اللّٰهِ ۚ وَالْفِتْنَةُ اَكْبَرُ مِنَ الْقَتْلِ ۗ وَلَا يَزَالُوْنَ يُقَاتِلُوْنَكُمْ حَتّٰى يَرُدُّوْكُمْ عَنْ دِيْنِكُمْ اِنِ اسْتَطَاعُوْا ۗ وَمَنْ يَّرْتَدِدْ مِنْكُمْ عَنْ دِيْنِهٖ فَيَمُتْ وَهُوَ كَافِرٌ فَاُولٰۤىِٕكَ حَبِطَتْ اَعْمَالُهُمْ فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ ۚ وَاُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ النَّارِۚ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

yas'alūnaka ‘anisy-syahril-ḥarāmi qitālin fīh(i), qul qitālun fīhi kabīr(un), wa ṣaddun ‘an sabīlillāhi wa kufrum bihī wal-masjidil-ḥarām(i), wa ikhrāju ahlihī minhu akbaru ‘indallāh(i), wal-fitnatu akbaru minal-qatl(i), wa lā yazālūna yuqātilūnakum ḥattā yaruddūkum ‘an dīnikum inistaṭā‘ū, wa may yartadid minkum ‘an dīnihī fa yamut wa huwa kāfirun fa ulā'ika ḥabiṭat a‘māluhum fid-dun-yā wal-ākhirah(ti), wa ulā'ika aṣḥābun-nār(i), hum fīhā khālidūn(a).

තහනම් මාසයේ සටන් කිරීම පිළිබඳව ඔවුන් (මුහම්මද් තුමාණන්) ඔබෙන් විමසූහ. ඔබ මෙසේ පවසනු: "ඒ මාසයේ සටන් කිරීම මහා (පාපයකි). නමුත් අල්ලාහ්ගේ මාර්ගයෙන් (මිනිසුන්) වැළැක්වීම, ඔහුට අකීකරු වීම, මහා මස්ජිදයට (මිනිසුන් ඇතුළුවීම වැළැක්වීම) සහ එහි වටපිටාවෙන් මිනිසුන් නෙරපා හැරීම අල්ලාහ් ඉදිරියේ (පාපයකි). අපහාස කිරීම මිනීමැරීමට වඩා දරුණු ය. ඔවුන්ට හැකි නම්, ඔබ ඔබේ ආගමෙන් (ඉවත් වන තුරු) ඔවුන් ඔබ සමඟ සටන් කිරීම නවත්වන්නේ නැත. ඔබ අතරින් කවුරුන් හෝ තම ආගමෙන් (ඉවත් වී) ගොස්, පසුව ඔහු අවිශ්වාසයෙන් මිය ගියහොත්, ඔවුන්ගේ ක්‍රියාවන් මෙලොව හා පරලොව නිෂ්ඵල වේ, ඔවුන් නිරයේ වැසියන් වන අතර, ඔවුන් එහි සදහටම රැඳී සිටිනු ඇත."


218

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَالَّذِيْنَ هَاجَرُوْا وَجَاهَدُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۙ اُولٰۤىِٕكَ يَرْجُوْنَ رَحْمَتَ اللّٰهِ ۗوَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

innal-lażīna āmanū wal-lażīna hājarū wa jāhadū fī sabīlillāh(i), ulā'ika yarjūna raḥmatallāh(i), wallāhu gafūrur raḥīm(un).

නියත වශයෙන්ම විශ්වාස කළ අයද, හිජ්රත් කර අල්ලාහ්ගේ මාර්ගයේ සටන් කළ අයද, ඔවුන් අල්ලාහ්ගේ කරුණාව අපේක්ෂා කරන්නන්ය. අල්ලාහ් අති ක්ෂමාශීලීය, අසමසම කරුණාවන්තය.


219

۞ يَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ الْخَمْرِ وَالْمَيْسِرِۗ قُلْ فِيْهِمَآ اِثْمٌ كَبِيْرٌ وَّمَنَافِعُ لِلنَّاسِۖ وَاِثْمُهُمَآ اَكْبَرُ مِنْ نَّفْعِهِمَاۗ وَيَسْـَٔلُوْنَكَ مَاذَا يُنْفِقُوْنَ ەۗ قُلِ الْعَفْوَۗ كَذٰلِكَ يُبَيِّنُ اللّٰهُ لَكُمُ الْاٰيٰتِ لَعَلَّكُمْ تَتَفَكَّرُوْنَۙ

yas'alūnaka ‘anil-khamri wal-maisir(i), qul fīhimā iṡmun kabīrw wa manāfi‘u lin nās(i), wa iṡmuhumā akbaru min naf‘ihimā, wa yas'alūnaka māżā yunfiqūn(a), qulil-‘afw(a), każālika yubayyinullāhu lakumul-āyāti la‘allakum tatafakkarūn(a).

(මුහම්මද් තුමාණෙනි,) ඔවුන් ඔබෙන් මත්පැන් සහ සූදුව ගැන විමසූහ. ඔබ මෙසේ පවසනු: "දෙකම විශාල පාපයක් ඇති අතර මිනිසුන්ට යම් ප්‍රතිලාභයක් ඇත. නමුත් පාපය ප්‍රතිලාභයට වඩා විශාලය." තවද ඔවුන් වියදම් කළ යුතු දේ ගැන ඔවුන් ඔබෙන් විමසයි. "අවශ්‍ය දේ ඉක්මවා යන්න" යැයි පවසන්න. මේ අනුව අල්ලාහ් ඔබට ඔහුගේ ආයාවන් පැහැදිලි කරයි, එවිට ඔබ මෙසේ සිතනු ඇත.


220

فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ ۗ وَيَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ الْيَتٰمٰىۗ قُلْ اِصْلَاحٌ لَّهُمْ خَيْرٌ ۗ وَاِنْ تُخَالِطُوْهُمْ فَاِخْوَانُكُمْ ۗ وَاللّٰهُ يَعْلَمُ الْمُفْسِدَ مِنَ الْمُصْلِحِ ۗ وَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ لَاَعْنَتَكُمْ اِنَّ اللّٰهَ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ

fid-dun-yā wal-ākhirah(ti), wa yas'alūnaka ‘anil-yatāmā, qul iṣlāḥul lahum khair(un), wa in tukhāliṭūhum fa'ikhwānukum, wallāhu ya‘lamul-mufsida minal-muṣliḥ(i), wa lau syā'allāhu la'a‘natakum innallāha ‘azizun ḥakīm(un).

මෙලොව සහ පරලොව ගැන. ඔවුන් (මුහම්මද්) ඔබෙන් අනාථ දරුවන් ගැන අසයි. "ඔවුන්ගේ තත්වය වැඩිදියුණු කිරීම හොඳයි" යැයි පවසන්න. ඔබ ඔවුන් සමඟ ඇසුරු කරන්නේ නම්, ඔවුන් ඔබේ සහෝදරයන් වේ. අල්ලාහ් නපුර කරන්නන් සහ යහපත කරන්නන් දනී. අල්ලාහ් කැමති නම්, ඔහු ඔබට දුෂ්කරතා ඇති කරයි. නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ් සර්වබලධාරී, සර්ව ප්‍රඥාවන්තය.


221

وَلَا تَنْكِحُوا الْمُشْرِكٰتِ حَتّٰى يُؤْمِنَّ ۗ وَلَاَمَةٌ مُّؤْمِنَةٌ خَيْرٌ مِّنْ مُّشْرِكَةٍ وَّلَوْ اَعْجَبَتْكُمْ ۚ وَلَا تُنْكِحُوا الْمُشْرِكِيْنَ حَتّٰى يُؤْمِنُوْا ۗ وَلَعَبْدٌ مُّؤْمِنٌ خَيْرٌ مِّنْ مُّشْرِكٍ وَّلَوْ اَعْجَبَكُمْ ۗ اُولٰۤىِٕكَ يَدْعُوْنَ اِلَى النَّارِ ۖ وَاللّٰهُ يَدْعُوْٓا اِلَى الْجَنَّةِ وَالْمَغْفِرَةِ بِاِذْنِهٖۚ وَيُبَيِّنُ اٰيٰتِهٖ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُوْنَ ࣖ

wa lā tankiḥul-musyrikāti ḥattā yu'minn(a), wa la'amatum mu'minatun khairum mim musyrikatiw wa lau a‘jabatkum, wa lā tunkiḥul-musyrikīna ḥattā yu'minū, wa la‘abdum mu'minun khairum mim musyrikiw wa lau a‘jabakum, ulā'ika yad‘ūna ilan-nār(i), wallāhu yad‘ū ilal-jannati wal-magfirati bi'iżnih(ī), wa yubayyinu āyātihī lin-nāsi la‘allahum yatażakkarūn(a).

බහු දේවවාදීන් වන කාන්තාවන් විශ්වාස කරන තුරු විවාහ කර නොගන්න. නියත වශයෙන්ම, විශ්වාසවන්ත කාන්තා සේවිකාවක් පිළිම වන්දනා කරන කාන්තාවකට වඩා හොඳය, ඇය ඔබේ හදවත ආකර්ෂණය කළත්. තවද බහු දේවවාදීන් (පිරිමින්) විශ්වාස කිරීමට පෙර විවාහ කර නොගන්න. නියත වශයෙන්ම, විශ්වාසවන්ත පිරිමි සේවකයෙකු බහු දේවවාදීන් වන පිරිමි වහලෙකුට වඩා හොඳය, ඔහු ඔබේ හදවත ආකර්ෂණය කළත්. ඔවුන් ඔවුන්ව නිරයට ආරාධනා කරන අතර අල්ලාහ් ඔහුගේ අවසරය ඇතිව ස්වර්ගයට සහ සමාවට ආරාධනා කරයි. (අල්ලාහ්) මිනිසුන්ට පාඩමක් ඉගෙන ගැනීම සඳහා ඔහුගේ ආයාවන් පැහැදිලි කරයි.


222

وَيَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ الْمَحِيْضِ ۗ قُلْ هُوَ اَذًىۙ فَاعْتَزِلُوا النِّسَاۤءَ فِى الْمَحِيْضِۙ وَلَا تَقْرَبُوْهُنَّ حَتّٰى يَطْهُرْنَ ۚ فَاِذَا تَطَهَّرْنَ فَأْتُوْهُنَّ مِنْ حَيْثُ اَمَرَكُمُ اللّٰهُ ۗ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ التَّوَّابِيْنَ وَيُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِيْنَ

wa yas'alūnaka ‘anil-maḥīḍ(i), qul huwa ażā(n), fa‘tazilun-nisā'a fil-maḥīḍ(i), wa lā taqrabūhunna ḥattā yaṭhurn(a), fa'iżā taṭahharna fa'tūhunna min ḥaiṡu amarakumullāh(u), innallāha yuḥibbut-tawwābīna wa yuḥibbul-mutaṭahhirīn(a).

තවද (මුහම්මද්,) ඔවුන් ඔබෙන් ඔසප් වීම ගැන විමසති. "එය අපිරිසිදුකමකි" යැයි පවසන්න. එබැවින් ඔසප් කාලය තුළ ඔබේ භාර්යාවන්ගෙන් ඈත් වී සිටින්න, ඔවුන් පිරිසිදු වන තුරු ඔවුන් වෙත ළඟා නොවන්න. ඔවුන් පිරිසිදු වූ විට, අල්ලාහ් ඔබට අණ කළ පරිදි ඔවුන් සමඟ සංසර්ගයේ යෙදෙන්න. නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ් පසුතැවිලි වන අය සහ පිරිසිදු වන අයව ප්‍රිය කරයි.


223

نِسَاۤؤُكُمْ حَرْثٌ لَّكُمْ ۖ فَأْتُوْا حَرْثَكُمْ اَنّٰى شِئْتُمْ ۖ وَقَدِّمُوْا لِاَنْفُسِكُمْ ۗ وَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّكُمْ مُّلٰقُوْهُ ۗ وَبَشِّرِ الْمُؤْمِنِيْنَ

nisā'ukum ḥarṡul lakum, fa'tū ḥarṡakum annā syi'tum, wa qaddimū li anfusikum, wattaqullāha wa‘lamū annakum mulāqūh(u), wa basysyiril-mu'minīn(a).

ඔබේ භාර්යාවන් ඔබට කෙතකි, එබැවින් ඔබ කැමති ඕනෑම වේලාවක සහ ආකාරයෙන් ඔබේ කෙතට පැමිණෙන්න. ඔබ (යහපත් දේට) ප්‍රමුඛත්වය දෙන්න. අල්ලාහ්ට බිය වන්න. ඔබ (යම් දිනක) ඔහුව මුණගැසෙන බව දැන ගන්න. තවද විශ්වාස කරන්නන්ට ශුභාරංචිය ප්‍රකාශ කරන්න.


224

وَلَا تَجْعَلُوا اللّٰهَ عُرْضَةً لِّاَيْمَانِكُمْ اَنْ تَبَرُّوْا وَتَتَّقُوْا وَتُصْلِحُوْا بَيْنَ النَّاسِۗ وَاللّٰهُ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌ

wa lā taj‘alullāha ‘urḍatal li'aimānikum an tabarrū wa tattaqū wa tuṣliḥū bainan-nās(i), wallāhu samī‘un ‘alīm(un).

යහපත් ක්‍රියාවන් කිරීමට, භක්තිමත් වීමට සහ මිනිසුන් අතර සාමය ඇති කිරීමට ඔබගේ දිවුරුමේ අල්ලාහ්ගේ නාමය බාධාවක් ලෙස භාවිතා නොකරන්න. අල්ලාහ් සියල්ල අසන්නා, සියල්ල දන්නාය.


225

لَا يُؤَاخِذُكُمُ اللّٰهُ بِاللَّغْوِ فِيْٓ اَيْمَانِكُمْ وَلٰكِنْ يُّؤَاخِذُكُمْ بِمَا كَسَبَتْ قُلُوْبُكُمْ ۗ وَاللّٰهُ غَفُوْرٌ حَلِيْمٌ

lā yu'ākhiżukumullāhu bil-lagwi fī aimānikum wa lākiy yu'ākhiżukum bimā kasabat qulūbukum, wallāhu gafūrun ḥalīm(un).

අල්ලාහ් ඔබට දඬුවම් කරන්නේ ඔබේ නොදැනුවත්වම කරන ලද දිවුරුම් නිසා නොව, ඔබේ හදවතේ ඇති චේතනා නිසා ය. අල්ලාහ් අති ක්ෂමාශීලී, අසමසම දයාවන්තයා ය.


226

لِلَّذِيْنَ يُؤْلُوْنَ مِنْ نِّسَاۤىِٕهِمْ تَرَبُّصُ اَرْبَعَةِ اَشْهُرٍۚ فَاِنْ فَاۤءُوْ فَاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

lil-lażīna yu'lūna min nisā'ihim tarabbuṣu arba‘ati asyhur(in), fa'in fā'ū fa'innalāha gafūrur raḥīm(un).

තම භාර්යාවන්ට වංචා කරන අයට මාස හතරක් බලා සිටීමට සිදු වේ. ඉන්පසු ඔවුන් (තම භාර්යාවන් වෙත) ආපසු ගියහොත්, නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ් සමාව දෙන, දයාවන්තය.


227

وَاِنْ عَزَمُوا الطَّلَاقَ فَاِنَّ اللّٰهَ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌ

wa in ‘azamuṭ-ṭalāqa fa innallāha samī‘un ‘alīm(un).

තවද ඔවුන් දික්කසාද වීමට තීරණය කළහොත්, නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ් සියල්ල අසන්නාය, සියල්ල දන්නාය.


228

وَالْمُطَلَّقٰتُ يَتَرَبَّصْنَ بِاَنْفُسِهِنَّ ثَلٰثَةَ قُرُوْۤءٍۗ وَلَا يَحِلُّ لَهُنَّ اَنْ يَّكْتُمْنَ مَا خَلَقَ اللّٰهُ فِيْٓ اَرْحَامِهِنَّ اِنْ كُنَّ يُؤْمِنَّ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِۗ وَبُعُوْلَتُهُنَّ اَحَقُّ بِرَدِّهِنَّ فِيْ ذٰلِكَ اِنْ اَرَادُوْٓا اِصْلَاحًا ۗوَلَهُنَّ مِثْلُ الَّذِيْ عَلَيْهِنَّ بِالْمَعْرُوْفِۖ وَلِلرِّجَالِ عَلَيْهِنَّ دَرَجَةٌ ۗ وَاللّٰهُ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ ࣖ

wal-muṭallaqātu yatarabbaṣna bi anfusihinna ṡalāṡata qurū'(in), wa lā yaḥillu lahunna ay yaktumna mā khalaqallāhu fī arḥāmihinna in kunna yu'minna billāhi wal-yaumil-ākhir(i), wa bu‘ūlatuhunna aḥaqqu biraddiūhinna fī żālika in arādū iṣlāḥā(n), wa lahunna miṡlul-lażī ‘alaihinna bil-ma‘rūf(i), wa lir-rijāli ‘alaihinna darajah(tun), wallāhu ‘azīzun ḥakīm(un).

දික්කසාද වූ භාර්යාවන් තුන් වතාවක් කුරු-අ-ව (බලා සිටිය යුතුය) ඔවුන් අල්ලාහ් සහ අවසාන දිනය විශ්වාස කරන්නේ නම්, අල්ලාහ් ඔවුන්ගේ ගර්භාෂය තුළ නිර්මාණය කළ දේ සැඟවීමට ඔවුන්ට අවසර නැත. තවද ඔවුන් දියුණු වීමට කැමති නම්, එම (කාල පරිච්ඡේදයේ) ඔවුන් වෙත නැවත පැමිණීමට ඔවුන්ගේ ස්වාමිපුරුෂයන්ට වැඩි අයිතියක් ඇත. තවද ඔවුන්ට (කාන්තාවන්ට) ඔවුන්ගේ යුතුකම් සමඟ සුදුසු ආකාරයෙන් සමබර අයිතිවාසිකම් ඇත. නමුත් ස්වාමිපුරුෂයන්ට ඔවුන්ට වඩා වාසි ඇත. අල්ලාහ් සර්වබලධාරී, සර්ව ප්‍රඥාවන්තය.


229

اَلطَّلَاقُ مَرَّتٰنِ ۖ فَاِمْسَاكٌۢ بِمَعْرُوْفٍ اَوْ تَسْرِيْحٌۢ بِاِحْسَانٍ ۗ وَلَا يَحِلُّ لَكُمْ اَنْ تَأْخُذُوْا مِمَّآ اٰتَيْتُمُوْهُنَّ شَيْـًٔا اِلَّآ اَنْ يَّخَافَآ اَلَّا يُقِيْمَا حُدُوْدَ اللّٰهِ ۗ فَاِنْ خِفْتُمْ اَلَّا يُقِيْمَا حُدُوْدَ اللّٰهِ ۙ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَا فِيْمَا افْتَدَتْ بِهٖ ۗ تِلْكَ حُدُوْدُ اللّٰهِ فَلَا تَعْتَدُوْهَا ۚوَمَنْ يَّتَعَدَّ حُدُوْدَ اللّٰهِ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الظّٰلِمُوْنَ

aṭ-ṭalāqu marratān(i), fa imsākum bima‘rūfin au tasrīḥum bi'iḥsān(in), wa lā yaḥillu lakum an ta'khużū mimmā ātaitumūhunna syai'an illā ay yakhāfā allā yuqīmā ḥudūdullāh(i), fa in khiftum allā yuqīmā ḥudūdullāh(i) falā junāḥa ‘alaihimā fīmaftadat bih(ī), tilka ḥudūdullāhi falā ta‘tadūhā, wa may yata‘adda ḥudūdullāhi fa'ulā'ika humuẓ-ẓālimūn(a).

දික්කසාදය (එය සඳහන් කළ හැකිය) දෙවරක් වේ. (ඉන් පසු ස්වාමිපුරුෂයාට) එය කරුණාවෙන් වළක්වා ගත හැකිය, නැතහොත් එය කරුණාවෙන් අත්හැරිය හැකිය. (සැමියා සහ බිරිඳ) දෙදෙනාම අල්ලාහ්ගේ සීමාවන් ඉටු කිරීමට නොහැකි වනු ඇතැයි බිය වන්නේ නම් මිස, ඔබ ඔවුන්ට ලබා දුන් කිසිවක් ආපසු ගැනීම ඔබට නීත්‍යානුකූල නොවේ. අල්ලාහ්ගේ සීමාවන් ඉටු කිරීමට ඔවුන්ට නොහැකි වනු ඇතැයි ඔබ (භාරකරුවන්) බිය වන්නේ නම්, (බිරිඳ විසින්) තමාව මුදවා ගැනීම සඳහා ලබා දිය යුතු මිලට (ඔවුන්ගෙන් කිසිවෙකුට) පාපයක් නොමැත. මේවා අල්ලාහ්ගේ සීමාවන් වේ, එබැවින් ඒවා ඉක්මවා නොයන්න. අල්ලාහ්ගේ සීමාවන් ඉක්මවා යන අය වැරදිකරුවන්ය.


230

فَاِنْ طَلَّقَهَا فَلَا تَحِلُّ لَهٗ مِنْۢ بَعْدُ حَتّٰى تَنْكِحَ زَوْجًا غَيْرَهٗ ۗ فَاِنْ طَلَّقَهَا فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَآ اَنْ يَّتَرَاجَعَآ اِنْ ظَنَّآ اَنْ يُّقِيْمَا حُدُوْدَ اللّٰهِ ۗ وَتِلْكَ حُدُوْدُ اللّٰهِ يُبَيِّنُهَا لِقَوْمٍ يَّعْلَمُوْنَ

fa'in ṭallaqahā falā taḥillu lahū mim ba‘du ḥattā tankiḥa zaujan gairah(ū), fa'in ṭallaqahā falā junāḥa ‘alaihimā ay yatarāja‘ā in ẓannā ay yuqīmā ḥudūdullāh(i), tilka ḥudūdullāhi yubayyinuhā liqaumiy ya‘lamūn(a).

ඉන්පසු ඔහු ඇයව (දෙවන දික්කසාදයෙන් පසු) දික්කසාද කළහොත්, ඇය වෙනත් ස්වාමිපුරුෂයෙකු සමඟ විවාහ වන තුරු ඇය ඔහුට නීත්‍යානුකූල නොවේ. ඉන්පසු අනෙක් ස්වාමිපුරුෂයා ඇයව දික්කසාද කළහොත්, ඔවුන් දෙදෙනාම (පළමු සැමියා සහ පෙර බිරිඳ) නැවත විවාහ වුවහොත් ඔවුන් දෙදෙනාටම අල්ලාහ්ගේ සීමාවන් ඉටු කිරීමට හැකි වනු ඇතැයි ඔවුන් සිතන්නේ නම් පාපයක් නොවේ. මේවා අල්ලාහ්ගේ සීමාවන් වන අතර දැනුමැති අයට ඔහු පැහැදිලි කරයි.


231

وَاِذَا طَلَّقْتُمُ النِّسَاۤءَ فَبَلَغْنَ اَجَلَهُنَّ فَاَمْسِكُوْهُنَّ بِمَعْرُوْفٍ اَوْ سَرِّحُوْهُنَّ بِمَعْرُوْفٍۗ وَلَا تُمْسِكُوْهُنَّ ضِرَارًا لِّتَعْتَدُوْا ۚ وَمَنْ يَّفْعَلْ ذٰلِكَ فَقَدْ ظَلَمَ نَفْسَهٗ ۗ وَلَا تَتَّخِذُوْٓا اٰيٰتِ اللّٰهِ هُزُوًا وَّاذْكُرُوْا نِعْمَتَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ وَمَآ اَنْزَلَ عَلَيْكُمْ مِّنَ الْكِتٰبِ وَالْحِكْمَةِ يَعِظُكُمْ بِهٖ ۗوَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ ࣖ

wa iżā ṭallaqtumun-nisā'a fabalagna ajalahunna fa'amsikūhunna bima‘rūfin au sarriḥūhunna bima‘rūf(in), wa lā tumsikūhunna ḍirāral lita‘tadū, wa may yaf‘al żālika faqad ẓalama nafasah(ū), wa lā tattakhiżū āyātillāhi huzuwaw ważkurū ni‘matallāhi ‘alaikum wa mā anzala ‘alaikum minal-kitābi wal-ḥikmati ya‘iẓukum bih(ī), wattaqullāha wa‘lamū annallāha bikulli syai'in ‘alīm(un).

ඔබ (ඔබේ) භාර්යාවන් දික්කසාද කරන්නේ නම්, ඔවුන්ගේ සලාතය අවසන් වන තුරු, ඔවුන්ව යහපත් ආකාරයකින් වළක්වන්න, නැතහොත් යහපත් ආකාරයකින් දික්කසාද කරන්න. ඔවුන්ව කෲර කිරීමේ නපුරු අදහසින් ඔවුන්ව රඳවා නොගන්න. මෙය කරන ඕනෑම කෙනෙක් තමාටම හානි කර ගනී. අල්ලාහ්ගේ වැකි සමච්චලයට ලක් නොකරන්න. අල්ලාහ් ඔබට පහළ කළ දේ, එනම් ඔබට ඉගැන්වීම සඳහා අල්ලාහ් ඔබට පහළ කළ දේ, එනම් (අල්-කුර්ආනය) සහ ප්‍රඥාව (සුන්නාව) මතක තබා ගන්න. අල්ලාහ්ට බිය වී අල්ලාහ් සියල්ල ගැන සියල්ල දන්නා බව දැන ගන්න.


232

وَاِذَا طَلَّقْتُمُ النِّسَاۤءَ فَبَلَغْنَ اَجَلَهُنَّ فَلَا تَعْضُلُوْهُنَّ اَنْ يَّنْكِحْنَ اَزْوَاجَهُنَّ اِذَا تَرَاضَوْا بَيْنَهُمْ بِالْمَعْرُوْفِ ۗ ذٰلِكَ يُوْعَظُ بِهٖ مَنْ كَانَ مِنْكُمْ يُؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ ۗ ذٰلِكُمْ اَزْكٰى لَكُمْ وَاَطْهَرُ ۗ وَاللّٰهُ يَعْلَمُ وَاَنْتُمْ لَا تَعْلَمُوْنَ

wa iżā ṭallaqtumun-nisā'a fabalagna ajalahunna falā ta‘ḍulūhunna ay yankiḥna azwājahunna iżā tarāḍau bainahum bil-ma‘rūf(i), żālika yū‘aẓu bihī man kāna minkum yu'minu billāhi wal-yaumil-ākhir(i), żālikum azkā lakum wa aṭhar(u), wallāhu ya‘lamu wa antum lā ta‘lamūn(a).

ඔබ (ඔබේ) භාර්යාවන් දික්කසාද කළහොත්, ඔවුන් ඔවුන්ගේ කැමැත්තට පැමිණ ඇති බැවින්, ඔවුන් අතර හොඳ ආකාරයකින් අනුකූලතාව ස්ථාපිත වී ඇත්නම්, ඔවුන්ගේ අනාගත ස්වාමිපුරුෂයන් (නැවත) විවාහ කර ගැනීමෙන් ඔවුන් වළක්වන්න එපා. ඔබ අතර අල්ලාහ් සහ අවසාන දිනය විශ්වාස කරන අයට මෙය උපදෙස් දෙනු ලැබේ. එය ඔබට වඩා පිරිසිදු හා පිරිසිදුයි. අල්ලාහ් දනී, නමුත් ඔබ නොදනී.


233

۞ وَالْوٰلِدٰتُ يُرْضِعْنَ اَوْلَادَهُنَّ حَوْلَيْنِ كَامِلَيْنِ لِمَنْ اَرَادَ اَنْ يُّتِمَّ الرَّضَاعَةَ ۗ وَعَلَى الْمَوْلُوْدِ لَهٗ رِزْقُهُنَّ وَكِسْوَتُهُنَّ بِالْمَعْرُوْفِۗ لَا تُكَلَّفُ نَفْسٌ اِلَّا وُسْعَهَا ۚ لَا تُضَاۤرَّ وَالِدَةٌ ۢبِوَلَدِهَا وَلَا مَوْلُوْدٌ لَّهٗ بِوَلَدِهٖ وَعَلَى الْوَارِثِ مِثْلُ ذٰلِكَ ۚ فَاِنْ اَرَادَا فِصَالًا عَنْ تَرَاضٍ مِّنْهُمَا وَتَشَاوُرٍ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَا ۗوَاِنْ اَرَدْتُّمْ اَنْ تَسْتَرْضِعُوْٓا اَوْلَادَكُمْ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ اِذَا سَلَّمْتُمْ مَّآ اٰتَيْتُمْ بِالْمَعْرُوْفِۗ وَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ

wal-wālidātu yurḍi‘na aulādahunna ḥaulaini kāmilaini liman arāda ay yutimmar-raḍā‘ah(ta), wa ‘alal-maulūdi lahū rizquhunna wa kiswatuhunna bil-ma‘rūf(i), lā tukallafu nafsun illā wus‘ahā, lā tuḍārra wālidatum biwaladihā wa lā maulūdul lahū biwaladihī wa ‘alal-wāriṡi miṡlu żālik(a), fa'in arādā fiṣālan ‘an tarāḍim minhumā wa tasyāwurin falā junāḥa ‘alaihimā, wa in arattum an tastarḍi‘ū aulādakum falā junāḥa ‘alaikum iżā sallamtum mā ātaitum bil-ma‘rūf(i), wattaqullāha wa‘lamū annallāha bimā ta‘malūna baṣīr(un).

තවද මව්වරුන් තම දරුවන්ට වසර දෙකක් මව්කිරි දිය යුතුය, සම්පූර්ණයෙන්ම මව්කිරි දීමට කැමති අය සඳහා. පියාගේ වගකීම වන්නේ ඔවුන්ට අවශ්‍ය දේ සැපයීම සහ සුදුසු ආකාරයෙන් ඇඳුම් ඇඳීමයි. පුද්ගලයෙකුට දරාගත හැකි ප්‍රමාණයට වඩා බරක් නැත. මවක් තම දරුවා නිසා දුක් විඳීමට ඉඩ නොදිය යුතු අතර පියෙකු තම දරුවා නිසා (දුක් විඳීමට) ඉඩ නොදිය යුතුය. උරුමක්කාරයන් ද එසේම (බැඳී ඇත) වේ. දෙදෙනාම ඔවුන් අතර එකඟතාවයෙන් හා සාකච්ඡා කිරීමෙන් කිරි වැරීමට කැමති නම්, ඔවුන් දෙදෙනාටම කිසිදු පාපයක් නොමැත. ඔබේ දරුවාට වෙනත් කෙනෙකුට මව්කිරි දීමට අවශ්‍ය නම්, ඔබ සුදුසු ආකාරයෙන් ගෙවීමක් ලබා දීමෙන් කිසිදු පාපයක් නොමැත. අල්ලාහ්ට බිය වන්න, අල්ලාහ් ඔබ කරන දේ සියල්ල දකින බව දැන ගන්න.


234

وَالَّذِيْنَ يُتَوَفَّوْنَ مِنْكُمْ وَيَذَرُوْنَ اَزْوَاجًا يَّتَرَبَّصْنَ بِاَنْفُسِهِنَّ اَرْبَعَةَ اَشْهُرٍ وَّعَشْرًا ۚ فَاِذَا بَلَغْنَ اَجَلَهُنَّ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ فِيْمَا فَعَلْنَ فِيْٓ اَنْفُسِهِنَّ بِالْمَعْرُوْفِۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرٌ

wal-lażīna yutawaffauna minkum wa yażarūna azwājay yatarabbaṣna bi'anfusihinna arba‘ata asyhuriw wa ‘asyrā(n), fa'iżā balagna ajalahunna falā junāḥa ‘alaikum fīmā fa‘alna fī anfusihinna bil-ma‘rūf(i),wallāhu bimā ta‘malūna khabīr(un).

ඔබලා අතරින් බිරින්දෑවරුන් හැර දමා මිය ගිය අය (බිරිඳන්) මාස හතරක් සහ දින දහයක් බලා සිටිය යුතුය. පසුව ඔවුන් තම සලාතය (අවසානය) ළඟා වූ විට, ඔවුන් තමන්ටම සුදුසු ආකාරයෙන් කරන දේ සම්බන්ධයෙන් ඔබට කිසිදු වරදක් නැත. තවද අල්ලාහ් ඔබලා කරන දේ ගැන සර්වඥානීය.


235

وَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ فِيْمَا عَرَّضْتُمْ بِهٖ مِنْ خِطْبَةِ النِّسَاۤءِ اَوْ اَكْنَنْتُمْ فِيْٓ اَنْفُسِكُمْ ۗ عَلِمَ اللّٰهُ اَنَّكُمْ سَتَذْكُرُوْنَهُنَّ وَلٰكِنْ لَّا تُوَاعِدُوْهُنَّ سِرًّا اِلَّآ اَنْ تَقُوْلُوْا قَوْلًا مَّعْرُوْفًا ەۗ وَلَا تَعْزِمُوْا عُقْدَةَ النِّكَاحِ حَتّٰى يَبْلُغَ الْكِتٰبُ اَجَلَهٗ ۗوَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ يَعْلَمُ مَا فِيْٓ اَنْفُسِكُمْ فَاحْذَرُوْهُ ۚوَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ حَلِيْمٌ ࣖ

wa lā junāḥa ‘alaikum fīmā ‘arraḍtum bihī min khiṭbatin-nisā'i au aknantum fī anfusikum, ‘alimallāhu annakum satażkurūnahunna wa lākil lā tuwā‘idūhunna sirran illā an taqūlū qaulam ma‘rūfā(n), wa lā ta‘zimū ‘uqdatan-nikāḥi ḥattā yablugal-kitābu ajalah(ū), wa‘lamū annallāha ya‘lamu mā fī anfusikum faḥżarūh(u), wa‘lamū annallāha gafūrun ḥalīm(un).

ඔබ ඔවුන්ට වක්රෝත්තියෙන් යෝජනා කළහොත් හෝ ඔබේ සිතේ (ඔබේ ආශාව) සඟවා ගත්තොත් ඔබ කෙරෙහි කිසිදු පාපයක් නැත. ඔබ එය ඔවුන්ට පවසන බව අල්ලාහ් දනී. නමුත් කරුණාවන්තව කතා කිරීම හැර, ඔවුන් සමඟ රහසින් (විවාහය සඳහා) ගිවිසුමක් ඇති කර නොගන්න. ඉද්දා (බලාපොරොත්තු කාලය) අවසන් වීමට පෙර විවාහ ගිවිසුමක් ඇති කර නොගන්න. අල්ලාහ් ඔබේ හදවත්වල ඇති දේ දන්නා බව දැන ගන්න, එබැවින් ඔහුට බිය වන්න. අල්ලාහ් සමාව දෙන, ඉවසිලිවන්ත බව දැන ගන්න.


236

لَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ اِنْ طَلَّقْتُمُ النِّسَاۤءَ مَا لَمْ تَمَسُّوْهُنَّ اَوْ تَفْرِضُوْا لَهُنَّ فَرِيْضَةً ۖ وَّمَتِّعُوْهُنَّ عَلَى الْمُوْسِعِ قَدَرُهٗ وَعَلَى الْمُقْتِرِ قَدَرُهٗ ۚ مَتَاعًا ۢبِالْمَعْرُوْفِۚ حَقًّا عَلَى الْمُحْسِنِيْنَ

lā junāḥa ‘alaikum in ṭallaqtumun-nisā'a mā lam tamassūhunna au tafriḍū lahunna farīḍah(tan), wa matti‘ūhunna ‘alal-mūsi‘i qadaruhū wa ‘alal-muqtiri qadaruhū matā‘am bil-ma‘rūf(i), ḥaqqan ‘alal-muḥsinīn(a).

ඔබ ඔබේ භාර්යාවන් ස්පර්ශ නොකළ හෝ ඔවුන්ගේ දෑවැද්ද නියම නොකළ දික්කසාද කිරීම ඔබට වරදක් නොවේ. තවද ඔවුන්ට මුත්ආත් ලබා දෙන්න, ඔවුන්ගේ වත්කම් අනුව එය ලබා ගත හැකි අයට සහ ඔවුන්ගේ වත්කම් අනුව එය ලබා ගත නොහැකි අයට නිසි ආකාරයෙන් දෙන්න, එය යහපත් දේ කරන්නන් කෙරෙහි බැඳීමකි.


237

وَاِنْ طَلَّقْتُمُوْهُنَّ مِنْ قَبْلِ اَنْ تَمَسُّوْهُنَّ وَقَدْ فَرَضْتُمْ لَهُنَّ فَرِيْضَةً فَنِصْفُ مَا فَرَضْتُمْ اِلَّآ اَنْ يَّعْفُوْنَ اَوْ يَعْفُوَا الَّذِيْ بِيَدِهٖ عُقْدَةُ النِّكَاحِ ۗ وَاَنْ تَعْفُوْٓا اَقْرَبُ لِلتَّقْوٰىۗ وَلَا تَنْسَوُا الْفَضْلَ بَيْنَكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ

wa in ṭallaqtumūhunna min qabli an tamassūhunna wa qad faraḍtum lahunna farīḍatan faniṣfu mā faraḍtum illā ay ya‘fūna au ya‘fuwal-lażī biyadihī ‘uqdatun-nikāḥ(i), wa an ta‘fū aqrabu lit-taqwā, wa lā tansawul-faḍla bainakum, innallāha bimā ta‘malūna baṣīr(un).

ඔබ ඔවුන් ස්පර්ශ කිරීමට පෙර (බාධා කිරීමට) පෙර දික්කසාද කළහොත්, ඔබ මහර් තීරණය කර තිබියදීත්, ඔබ තීරණය කළ දෙයින් අඩක් (ගෙවන්න) ඔවුන් (නිදහස් කරන්නේ) හෝ විවාහ ගිවිසුම ඔවුන්ගේ අතේ ඇති පුද්ගලයා විසින් නිදහස් කරනු ලබන්නේ නම් මිස. විමුක්තිය භක්තියට සමීප වේ. ඔබ අතර ඇති යහපත්කම අමතක නොකරන්න. නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ් ඔබ කරන දේ සියල්ල දකී.


238

حَافِظُوْا عَلَى الصَّلَوٰتِ وَالصَّلٰوةِ الْوُسْطٰى وَقُوْمُوْا لِلّٰهِ قٰنِتِيْنَ

Ḥāfiẓū ‘alaṣ-ṣalawāti waṣ-ṣalātil-wusṭā, wa qūmū lillāhi qānitīn(a).

සියලු සලාතයන් සහ වෝදන් සලාතයන් පවත්වා ගන්න. තවද ඒවා අල්ලාහ් වෙනුවෙන් බියෙන් යුතුව ඉටු කරන්න.


239

فَاِنْ خِفْتُمْ فَرِجَالًا اَوْ رُكْبَانًا ۚ فَاِذَآ اَمِنْتُمْ فَاذْكُرُوا اللّٰهَ كَمَا عَلَّمَكُمْ مَّا لَمْ تَكُوْنُوْا تَعْلَمُوْنَ

fa'in khiftum farijālan au rukbānā(n), fa'iżā amintum fażkurullāha kamā ‘allamakum mā lam takūnū ta‘lamūn(a).

ඔබ (අනතුරට) බිය වන්නේ නම්, ඇවිදින විට හෝ අශ්ව රථයෙන් ගමන් කරන විට සලාත් කරන්න. පසුව, ඔබ ආරක්ෂිත වූ විට, ඔබ නොදැන සිටි දේ ඔහු ඔබට ඉගැන්වූ පරිදි, අල්ලාහ් (සලාත්) සිහිපත් කරන්න.


240

وَالَّذِيْنَ يُتَوَفَّوْنَ مِنْكُمْ وَيَذَرُوْنَ اَزْوَاجًاۖ وَّصِيَّةً لِّاَزْوَاجِهِمْ مَّتَاعًا اِلَى الْحَوْلِ غَيْرَ اِخْرَاجٍ ۚ فَاِنْ خَرَجْنَ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ فِيْ مَا فَعَلْنَ فِيْٓ اَنْفُسِهِنَّ مِنْ مَّعْرُوْفٍۗ وَاللّٰهُ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ

wal-lażīna yutawaffauna minkum wa yażarūna azwājā(n), waṣiyyatal li'azwājihim matā‘an ilal-ḥauli gaira ikhrāj(in), fa'in kharajna falā junāḥa ‘alaikum fī mā fa‘alna fī anfusihinna mim ma‘rūf(in), wallāhu ‘azīzun ḥakīm(un).

ඔබ අතරින් බිරින්දෑවරුන් හැර දමා මිය ගිය අය, ඔවුන් තම බිරින්දෑවරුන් වෙනුවෙන් (එනම්) ඔවුන්ව පිටතට නොයවා අවුරුද්දක් නඩත්තු කිරීම සඳහා කැමැත්ත ප්‍රකාශ කළ යුතුය. නමුත් ඔවුන් පිටතට ගියහොත්, ඔවුන් තමන් සමඟ යහපත් දේ කරන දේ සඳහා ඔබට කිසිදු වරදක් නැත. අල්ලාහ් සර්ව බලධාරී, සර්ව ප්‍රඥාවන්තය.


241

وَلِلْمُطَلَّقٰتِ مَتَاعٌ ۢبِالْمَعْرُوْفِۗ حَقًّا عَلَى الْمُتَّقِيْنَ

wa lil-muṭallaqāti matā‘um bil-ma‘rūf(i), ḥaqqan ‘alal-muttaqīn(a).

තවද දික්කසාද වූ කාන්තාවන්ට සුදුසු ආකාරයෙන් මුත්ආ ලබා දිය යුතුය, එය භක්තිමත් පුද්ගලයෙකුට යුතුකමක් ලෙසය.


242

كَذٰلِكَ يُبَيِّنُ اللّٰهُ لَكُمْ اٰيٰتِهٖ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُوْنَ ࣖ

każālika yubayyinullāhu lakum āyātihī la‘allakum ta‘qilūn(a).

ඔබ තේරුම් ගැනීම සඳහා අල්ලාහ් තම වැකි ඔබට මෙසේ පැහැදිලි කරයි.


243

۞ اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ خَرَجُوْا مِنْ دِيَارِهِمْ وَهُمْ اُلُوْفٌ حَذَرَ الْمَوْتِۖ فَقَالَ لَهُمُ اللّٰهُ مُوْتُوْا ۗ ثُمَّ اَحْيَاهُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ لَذُوْ فَضْلٍ عَلَى النَّاسِ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَشْكُرُوْنَ

alam tara ilal-lażīna kharajū min diyārihim wa hum ulūfun ḥażaral-maut(i), faqāla lahumullāhu mūtū, ṡumma aḥyāhum, inallāha lażū faḍlin ‘alan-nāsi wa lākinna akṡaran-nāsi lā yasykurūn(a).

මරණයට බියෙන් දහස් ගණනින් තම නිවෙස් අතහැර ගිය අයව ඔබ දුටුවේ නැද්ද? එවිට අල්ලාහ් ඔවුන්ට “මිය යන්න!” යැයි කීවේය. පසුව ඔහු ඔවුන්ට ජීවය දුන්නේය. නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ් මිනිසුන්ට කරුණාව ලබා දෙයි, නමුත් ඔවුන්ගෙන් බොහෝ දෙනෙක් කෘතඥ නොවෙති.


244

وَقَاتِلُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌ

wa qātilū fī sabīlillāhi wa‘lamū annallāha samī‘un ‘alīm(un).

අල්ලාහ්ගේ මාර්ගයේ සටන් කරන්න. අල්ලාහ් සර්ව ශ්‍රාවක, සර්ව ඥානී බව දැනගන්න.


245

مَنْ ذَا الَّذِيْ يُقْرِضُ اللّٰهَ قَرْضًا حَسَنًا فَيُضٰعِفَهٗ لَهٗٓ اَضْعَافًا كَثِيْرَةً ۗوَاللّٰهُ يَقْبِضُ وَيَبْصُۣطُۖ وَاِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ

man żal-lażī yuqriḍullāha qarḍan ḥasanan fayuḍā‘ifahū lahū aḍ‘āfan kaṡīrah(tan), wallāhu yaqbiḍu wa yabsuṭ(u), wa ilaihi turja‘ūn(a).

අල්ලාහ්ට යහපත් ණයක් දෙන කවරෙකුට එය තවත් දෙගුණයක් ලබා දෙන්නේද, ඔහු එය ඔහුගේ ප්‍රතිඵලයට වැඩි කරයි. අල්ලාහ් එය වළක්වා, දීර්ඝ කරයි. තවද ඔබ ඔහු වෙතම නැවත ගෙන එනු ලැබේ.


246

اَلَمْ تَرَ اِلَى الْمَلَاِ مِنْۢ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ مِنْۢ بَعْدِ مُوْسٰىۘ اِذْ قَالُوْا لِنَبِيٍّ لَّهُمُ ابْعَثْ لَنَا مَلِكًا نُّقَاتِلْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗ قَالَ هَلْ عَسَيْتُمْ اِنْ كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِتَالُ اَلَّا تُقَاتِلُوْا ۗ قَالُوْا وَمَا لَنَآ اَلَّا نُقَاتِلَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَقَدْاُخْرِجْنَا مِنْ دِيَارِنَا وَاَبْنَاۤىِٕنَا ۗ فَلَمَّا كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقِتَالُ تَوَلَّوْا اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْهُمْ ۗوَاللّٰهُ عَلِيْمٌ ۢبِالظّٰلِمِيْنَ

alam tara ilal-mala'i mim banī isrā'īla mim ba‘di mūsā, iż qālū linabiyyil lahumub‘aṡ lanā malikan nuqātil fī sabīlillāh(i), qāla hal ‘asaitum in kutiba ‘alaikumul-qitālu allā tuqātilū, qālū wa mā lanā allā nuqātila fī sabīlillāhi wa qad ukhrijnā min diyārinā wa abnā'inā, falammā kutiba ‘alaihimul-qitālu tawallau illā qalīlam minhum, wallāhu ‘alīmum biẓ-ẓālimīn(a).

මූසාගේ මරණයෙන් පසු ඉස්රායිල් දරුවන්ගේ නායකයින් ඔවුන්ගේ අනාගතවක්තෘවරයෙකුට “අපට රජෙකු පත් කරන්න, අපි අල්ලාහ්ගේ මාර්ගයේ සටන් කරන්නෙමු” යැයි පැවසූ විට ඔබ දුටුවේ නැද්ද? ඔවුන්ගේ අනාගතවක්තෘවරයා මෙසේ පැවසීය: “සමහර විට ඔබට සටන් කිරීම නියම කර ඇත්නම්, ඔබ සටන් නොකරන්නේ ඇයි?” ඔවුන් මෙසේ ඇසුවා: “අප අපගේ නිවෙස්වලින් එළවා දමා අපගේ දරුවන්ගෙන් වෙන් කර ඇති විට, අපි අල්ලාහ්ගේ මාර්ගයේ සටන් නොකළ යුත්තේ ඇයි ?” නමුත් ඔවුන්ට සටන් කිරීම නියම කරන ලද විට, ස්වල්ප දෙනෙකු හැර අනෙක් අය ප්‍රතික්ෂේප කළහ. අල්ලාහ් අපරාධකරුවන් ගැන සියල්ල දන්නාය.


247

وَقَالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ اِنَّ اللّٰهَ قَدْ بَعَثَ لَكُمْ طَالُوْتَ مَلِكًا ۗ قَالُوْٓا اَنّٰى يَكُوْنُ لَهُ الْمُلْكُ عَلَيْنَا وَنَحْنُ اَحَقُّ بِالْمُلْكِ مِنْهُ وَلَمْ يُؤْتَ سَعَةً مِّنَ الْمَالِۗ قَالَ اِنَّ اللّٰهَ اصْطَفٰىهُ عَلَيْكُمْ وَزَادَهٗ بَسْطَةً فِى الْعِلْمِ وَالْجِسْمِ ۗ وَاللّٰهُ يُؤْتِيْ مُلْكَهٗ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗ وَاللّٰهُ وَاسِعٌ عَلِيْمٌ

wa qāla lahum nabiyyuhum innallāha qad ba‘aṡa lakum ṭālūta malikā(n), qālū annā yakūnu lahul-mulku ‘alainā wa naḥnu aḥaqqu bil-mulki minhu wa lam yu'ta sa‘atam minal-māl(i), qāla innallāhaṣṭafāhu ‘alaikum wa zādahū basṭatan fil-‘ilmi wal-jism(i), wallāhu yu'tī mulkahū may yasyā'(u), wallāhu wāsi‘un ‘alīm(un).

ඔවුන්ගේ අනාගතවක්තෘවරයා ඔවුන්ට මෙසේ පැවසීය: “නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ් තාලූත්ව ඔබේ රජු ලෙස පත් කර ඇත.” ඔවුන් පිළිතුරු දුන්නේ, “තාලූත් අප කෙරෙහි රාජ්‍යය ලබා ගත්තේ කෙසේද, අපි ඔහුට වඩා රාජ්‍යයට හිමිකම් ඇති අතර ඔහුට විශාල ධනයක් ලබා දී නොතිබුණි.” (නබිතුමා) පිළිතුරු දුන්නේ, “අල්ලාහ් ඔබ වෙනුවෙන් ඔහුව (රජ කිරීමට) තෝරාගෙන ඇති අතර ඔබට උසස් දැනුමක් සහ ශාරීරික හැකියාවන් ලබා දී ඇත.” අල්ලාහ් තමා කැමති අයට ඔහුගේ රාජ්‍යය ලබා දෙයි, අල්ලාහ් සර්වබලධාරී, සියල්ල දන්නා ය.


248

وَقَالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ اِنَّ اٰيَةَ مُلْكِهٖٓ اَنْ يَّأْتِيَكُمُ التَّابُوْتُ فِيْهِ سَكِيْنَةٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ وَبَقِيَّةٌ مِّمَّا تَرَكَ اٰلُ مُوْسٰى وَاٰلُ هٰرُوْنَ تَحْمِلُهُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ ۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ ࣖ

wa qāla lahum nabiyyuhum inna āyata mulkihī ay ya'tiyakumut-tābūtu fīhi sakīnatum mir rabbikum wa baqiyyatum mimmā taraka ālu mūsā wa ālu hārūna taḥmiluhul-malā'ikah(tu), inna fī żālika la āyatal lakum in kuntum mu'minīn(a).

ඔවුන්ගේ නබිවරයා ඔවුන්ට මෙසේ පැවසීය: “නියත වශයෙන්ම, ඔහුගේ රාජ්‍යයේ ලකුණ වන්නේ ඔබ වෙත ඔබගේ දෙවියන්ගෙන් සාමය ඇති කරඬුව පැමිණීමයි. එහි මූසාගේ පවුලේ අය සහ ආරොන්ගේ පවුලේ අය සහ මළවුන් දේවදූතයන් විසින් ගෙන එන ලදී. ඔබ විශ්වාසවන්තයින් නම්, නියත වශයෙන්ම මෙහි ඔබට (අල්ලාහ්ගේ ශ්‍රේෂ්ඨත්වය පිළිබඳ) ලකුණක් ඇත.


249

فَلَمَّا فَصَلَ طَالُوْتُ بِالْجُنُوْدِ قَالَ اِنَّ اللّٰهَ مُبْتَلِيْكُمْ بِنَهَرٍۚ فَمَنْ شَرِبَ مِنْهُ فَلَيْسَ مِنِّيْۚ وَمَنْ لَّمْ يَطْعَمْهُ فَاِنَّهٗ مِنِّيْٓ اِلَّا مَنِ اغْتَرَفَ غُرْفَةً ۢبِيَدِهٖ ۚ فَشَرِبُوْا مِنْهُ اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْهُمْ ۗ فَلَمَّا جَاوَزَهٗ هُوَ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَهٗۙ قَالُوْا لَا طَاقَةَ لَنَا الْيَوْمَ بِجَالُوْتَ وَجُنُوْدِهٖ ۗ قَالَ الَّذِيْنَ يَظُنُّوْنَ اَنَّهُمْ مُّلٰقُوا اللّٰهِ ۙ كَمْ مِّنْ فِئَةٍ قَلِيْلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيْرَةً ۢبِاِذْنِ اللّٰهِ ۗ وَاللّٰهُ مَعَ الصّٰبِرِيْنَ

falammā faṣala ṭālūtu bil-junūd(i), qāla innallāha mubtalīkum binahar(in), faman syariba minhu falaisa minnī, wa mal lam yaṭ‘amhu fa innahū minnī illā manigtarafa gurfatam biyadih(ī), fa syaribū minhu illā qalīlam minhum, falammā jāwazahū huwa wal-lażīna āmanū ma‘ah(ū), qālū lā ṭāqata lanal-yauma bijālūta wa junūdih(ī), qālal-lażīna yaẓunnūna annahum mulāqullāh(i), kam min fi'atin qalīlatin galabat fi'atan kaṡīratam bi'iżnillāh(i), wallāhu ma‘aṣ-ṣābirīn(a).

එබැවින් තාලූත් තම හමුදාව ගෙන ආ විට ඔහු මෙසේ පැවසීය, "අල්ලාහ් ඔබව ගඟකින් පරීක්ෂා කරනු ඇත. එබැවින් (එහි ජලය) පානය කරන තැනැත්තා මගේ අනුගාමිකයා නොවේ. තවද කවුරුන් එය පානය නොකරන්නේද, ඔහු තම අතින් ස්වල්පයක් උරා නොගන්නේ නම් ඔහු මගේ අනුගාමිකයා වේ." නමුත් ඔවුන් එය පානය කළේ ඔවුන්ගෙන් ස්වල්ප දෙනෙකු හැර. ඔහු (තාලූත්) සහ ඔහු සමඟ විශ්වාස කළ අය ගඟ තරණය කළ විට, "අද දින ජාලූත් සහ ඔහුගේ හමුදාවට එරෙහිව අපි තවදුරටත් ශක්තිමත් නැත" යනුවෙන් ඔවුහු පැවසූහ. අල්ලාහ් හමුවනු ඇතැයි විශ්වාස කරන අය, "අල්ලාහ්ගේ අවසරය ඇතිව කුඩා කණ්ඩායම් කීයක් විශාල කණ්ඩායම් පරාජය කළාද?" අල්ලාහ් ඉවසිලිවන්තයින් සමඟ සිටී.


250

وَلَمَّا بَرَزُوْا لِجَالُوْتَ وَجُنُوْدِهٖ قَالُوْا رَبَّنَآ اَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا وَّثَبِّتْ اَقْدَامَنَا وَانْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكٰفِرِيْنَ ۗ

wa lammā barazū lijālūta wa junūdihī qālū rabbanā afrig ‘alainā ṣabraw wa ṡabbit aqdāmanā wanṣurnā ‘alal-qaumil-kāfirīn(a).

තවද ඔවුන් ජාලූත් සහ ඔහුගේ හමුදාවට එරෙහිව ඉදිරියට ගිය විට, “අපගේ ස්වාමීනි, අපට ඉවසීම ලබා දෙන්න, අපගේ පියවර ශක්තිමත් කරන්න සහ ප්‍රතික්ෂේප කරන්නන්ට මුහුණ දීමට අපට උදව් කරන්න” යනුවෙන් ඔවුන් යාච්ඤා කළහ.


251

فَهَزَمُوْهُمْ بِاِذْنِ اللّٰهِ ۗوَقَتَلَ دَاوٗدُ جَالُوْتَ وَاٰتٰىهُ اللّٰهُ الْمُلْكَ وَالْحِكْمَةَ وَعَلَّمَهٗ مِمَّا يَشَاۤءُ ۗ وَلَوْلَا دَفْعُ اللّٰهِ النَّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لَّفَسَدَتِ الْاَرْضُ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ ذُوْ فَضْلٍ عَلَى الْعٰلَمِيْنَ

fahazamūhum bi'iżnillāh(i), wa qatala dāwūdu jālūta wa ātāhullāhul-mulka wal-ḥikmata wa ‘allamahū mimmā yasyā'(u), wa lau lā daf‘ullāhin-nāsa ba‘ḍahum biba‘ḍil lafasadatil-arḍu wa lākinnallāha żū faḍlin ‘alal-‘ālamīn(a).

එබැවින් ඔවුන් අල්ලාහ්ගේ අවසරයෙන් ඔහුව පරාජය කළ අතර දාවිත් ගොලියත්ව මරා දැමීය. පසුව අල්ලාහ් ඔහුට (දාවිත්ට) රාජ්‍යය හා ප්‍රඥාව ලබා දී තමා කැමති දේ ඔහුට ඉගැන්වීය. අල්ලාහ් සමහර මිනිසුන්ව තවත් අය මගින් ආරක්ෂා නොකළේ නම්, පොළොව නිසැකවම දූෂිත වනු ඇත. නමුත් අල්ලාහ් සියලු ලෝකයන් කෙරෙහි ත්‍යාගශීලීය.


252

تِلْكَ اٰيٰتُ اللّٰهِ نَتْلُوْهَا عَلَيْكَ بِالْحَقِّ ۗ وَاِنَّكَ لَمِنَ الْمُرْسَلِيْنَ ۔

tilka āyātullāhi natlūhā ‘alaika bil-ḥaqq(i), wa innaka laminal-mursalīn(a).

මේවා අල්ලාහ්ගේ ආයාවන් වේ, අපි ඒවා ඔබට නිවැරදිව කියෙව්වා, ඔබ (මුහම්මද්) සැබවින්ම පණිවිඩකරුවෙකි.


253

۞ تِلْكَ الرُّسُلُ فَضَّلْنَا بَعْضَهُمْ عَلٰى بَعْضٍۘ مِنْهُمْ مَّنْ كَلَّمَ اللّٰهُ وَرَفَعَ بَعْضَهُمْ دَرَجٰتٍۗ وَاٰتَيْنَا عِيْسَى ابْنَ مَرْيَمَ الْبَيِّنٰتِ وَاَيَّدْنٰهُ بِرُوْحِ الْقُدُسِۗ وَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ مَا اقْتَتَلَ الَّذِيْنَ مِنْۢ بَعْدِهِمْ مِّنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَتْهُمُ الْبَيِّنٰتُ وَلٰكِنِ اخْتَلَفُوْا فَمِنْهُمْ مَّنْ اٰمَنَ وَمِنْهُمْ مَّنْ كَفَرَ ۗوَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ مَا اقْتَتَلُوْاۗ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ يَفْعَلُ مَا يُرِيْدُ ࣖ

tilkar-rusulu faḍḍalnā ba‘ḍahum ‘alā ba‘ḍ(in), minhum man kallamallāhu wa rafa‘a ba‘ḍahum darajāt(in), wa ātainā ‘īsabna maryamal-bayyināti wa ayyadnāhu birūḥil-qudus(i), wa lau syā'allāhu maqtatalal-lażīna mim ba‘dihim mim ba‘di mā jā'athumul-bayyinātu wa lākinikhtalafū fa minhum man āmana wa minhum man kafar(a), wa lau syā'allāhu maqtatalū, wa lākinnallāha yaf‘alu mā yurīd(u).

අපි සමහර දූතයින්ට අනෙක් අයට වඩා උසස්කම් දක්වා ඇත්තෙමු. ඔවුන් අතර අල්ලාහ් (සෘජුවම) කතා කරන අය සිටිති. තවත් සමහරු ඔහු විවිධ තරාතිරම්වල උසස් කරති. තවද අපි මරියාගේ පුත් ජේසුස් වහන්සේට ප්‍රාතිහාර්යයන් කිහිපයක් ලබා දී ශුද්ධාත්මයාණන්ගෙන් ඔහුව ශක්තිමත් කළෙමු. අල්ලාහ් අදහස් කළේ නම්, ඔවුන්ගෙන් පසු ජනයා සාක්ෂි ඔවුන් වෙත පැමිණි පසු මිනීමැරුම් නොකරනු ඇත. නමුත් ඔවුන් වෙනස් වූහ, එබැවින් ඔවුන්ගෙන් සමහරු විශ්වාස කළ අතර සමහරු ප්‍රතික්ෂේප කළහ. අල්ලාහ් අදහස් කළේ නම් ඔවුන් මිනීමැරුම් නොකරනු ඇත. නමුත් දෙවියන් වහන්සේ ඔහුගේ කැමැත්තට අනුව කටයුතු කරයි.


254

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَنْفِقُوْا مِمَّا رَزَقْنٰكُمْ مِّنْ قَبْلِ اَنْ يَّأْتِيَ يَوْمٌ لَّا بَيْعٌ فِيْهِ وَلَا خُلَّةٌ وَّلَا شَفَاعَةٌ ۗوَالْكٰفِرُوْنَ هُمُ الظّٰلِمُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū anfiqū mimmā razaqnākum min qabli ay ya'tiya yaumul lā bai‘un fīhi wa lā khullatuw wa lā syafā‘ah(tun), wal-kāfirūna humuẓ-ẓālimūn(a).

විශ්වාස කළවුනි! මිලදී ගැනීම් සහ විකිණීම්, මිත්‍රත්වයන් සහ මැදිහත්වීම් නොමැති දිනය පැමිණීමට පෙර අපි ඔබට ලබා දුන් ආහාරයෙන් කොටසක් ආයෝජනය කරන්න. ප්‍රතික්ෂේප කරන්නන් අපරාධකරුවන්ය.


255

اَللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۚ اَلْحَيُّ الْقَيُّوْمُ ەۚ لَا تَأْخُذُهٗ سِنَةٌ وَّلَا نَوْمٌۗ لَهٗ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ مَنْ ذَا الَّذِيْ يَشْفَعُ عِنْدَهٗٓ اِلَّا بِاِذْنِهٖۗ يَعْلَمُ مَا بَيْنَ اَيْدِيْهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْۚ وَلَا يُحِيْطُوْنَ بِشَيْءٍ مِّنْ عِلْمِهٖٓ اِلَّا بِمَا شَاۤءَۚ وَسِعَ كُرْسِيُّهُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَۚ وَلَا يَـُٔوْدُهٗ حِفْظُهُمَاۚ وَهُوَ الْعَلِيُّ الْعَظِيْمُ

allāhu lā ilāha illā huw(a), al-ḥayyul-qayyūm(u), lā ta'khużuhū sinatuw wa lā naum(un), lahū mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), man żal-lażī yasyfa‘u ‘indahū illā bi'iżnih(ī), ya‘lamu mā baina aidīhim wa mā khalfahum, wa lā yuḥīṭūna bisyai'im min ‘ilmihī illā bimā syā'(a), wasi‘a kursiyyuhus-samāwāti wal-arḍ(a), wa lā ya'ūduhū ḥifẓuhumā, wa huwal-‘aliyyul-‘aẓīm(u).

අල්ලාහ්, ඔහු හැර වෙනත් දෙවියෙකු නැත. සර්වබලධාරී, (ඔහුගේ මැවීම්) නිරන්තරයෙන් රැකබලා ගන්නා, නිදිමත හෝ නින්ද නොයන. අහස්වල සහ පොළොවේ ඇති සියල්ල ඔහුට අයත් වේ. ඔහුගේ අවසරයකින් තොරව කිසිවෙකුට ඔහුගේ පැත්තෙන් මැදිහත් විය නොහැක. ඔවුන් ඉදිරියේ ඇති දේ සහ පිටුපස ඇති දේ ඔහු දනී, ඔහු කැමති දේ හැර ඔහුගේ දැනුමෙන් කිසිවක් ඔවුන් නොදනී. ඔහුගේ ආසනය අහස සහ පොළොව ආවරණය කරයි. ඔවුන් දෙදෙනාම රැකබලා ගැනීම ඔහුට අපහසු නැත, ඔහු උත්තරීතර, අති ශ්‍රේෂ්ඨය.


256

لَآ اِكْرَاهَ فِى الدِّيْنِۗ قَدْ تَّبَيَّنَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَيِّ ۚ فَمَنْ يَّكْفُرْ بِالطَّاغُوْتِ وَيُؤْمِنْۢ بِاللّٰهِ فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقٰى لَا انْفِصَامَ لَهَا ۗوَاللّٰهُ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌ

lā ikrāha fid-dīn(i), qat tabayyanar-rusydu minal-gayy(i), famay yakfur biṭ-ṭāgūti wa yu'mim billāhi fa qadistamsaka bil-‘urwatil-wuṡqā, lanfiṣāma lahā, wallāhu samī‘un ‘alīm(un).

ඉස්ලාම් දහම (ඇලීම) තුළ කිසිදු බල කිරීමක් නොමැත. ඇත්ත වශයෙන්ම නිවැරදි මාර්ගය සහ වැරදි මාර්ගය අතර පැහැදිලි (වෙනසක්) ඇත. යමෙක් තාගුත් ප්‍රතික්ෂේප කර අල්ලාහ්ව විශ්වාස කරයිද, නියත වශයෙන්ම ඔහු නොකැඩෙන ඉතා ශක්තිමත් කඹයක් (තදින්) අල්ලාගෙන ඇත. අල්ලාහ් සියල්ල අසන්නාය, සියල්ල දන්නාය.


257

اَللّٰهُ وَلِيُّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا يُخْرِجُهُمْ مِّنَ الظُّلُمٰتِ اِلَى النُّوْرِۗ وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اَوْلِيَاۤؤُهُمُ الطَّاغُوْتُ يُخْرِجُوْنَهُمْ مِّنَ النُّوْرِ اِلَى الظُّلُمٰتِۗ اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ النَّارِۚ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ ࣖ

allāhu waliyyul-lażīna āmanū yukhrijuhum minaẓ-ẓulumāti ilan-nūr(i), wal-lażīna kafarū auliyā'uhumuṭ-ṭāgūtu yukhrijuhum minan-nūri ilaẓ-ẓulumāt(i), ulā'ika aṣḥābun-nār(i), hum fīhā khālidūn(a).

අල්ලාහ් විශ්වාසවන්තයින්ගේ ආරක්ෂකයාය. ඔහු ඔවුන්ව අන්ධකාරයෙන් ආලෝකයට (විශ්වාසයට) ගෙන ආවේය. තවද අවිශ්වාස කරන්නන්ට, ඔවුන්ගේ ආරක්ෂකයින් වන්නේ සාතන්ය, ඔහු ඔවුන්ව ආලෝකයෙන් අන්ධකාරයට ගෙන එයි. ඔවුන් නිරයේ වැසියන්ය. ඔවුන් එහි රැඳී සිටිති.


258

اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْ حَاۤجَّ اِبْرٰهٖمَ فِيْ رَبِّهٖٓ اَنْ اٰتٰىهُ اللّٰهُ الْمُلْكَ ۘ اِذْ قَالَ اِبْرٰهٖمُ رَبِّيَ الَّذِيْ يُحْيٖ وَيُمِيْتُۙ قَالَ اَنَا۠ اُحْيٖ وَاُمِيْتُ ۗ قَالَ اِبْرٰهٖمُ فَاِنَّ اللّٰهَ يَأْتِيْ بِالشَّمْسِ مِنَ الْمَشْرِقِ فَأْتِ بِهَا مِنَ الْمَغْرِبِ فَبُهِتَ الَّذِيْ كَفَرَ ۗوَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَۚ

alam tara ilal-lażī ḥājja ibrāhīma fī rabbihī an ātāhullāhul-mulk(a), iż qāla ibrāhīmu rabbiyal-lażī yuḥyī wa yumīt(u), qāla ana uḥyī wa umīt(u), qāla ibrāhīmu fa innallāha ya'tī bisy-syamsi minal-masyriqi fa'ti bihā minal-magribi fabuhital-lażī kafar(a), wallāhu lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).

අල්ලාහ් ඔහුට රාජ්‍යයක් (බලයක්) ලබා දී තිබූ නිසා, ආබ්‍රහම් සමඟ ඔහුගේ ස්වාමියා ගැන තර්ක කළ අයව ඔබ දුටුවේ නැද්ද? “මගේ ස්වාමියා ජීවය දෙන්නෙත් මරණයට පත් කරන්නෙත් ඔහුය” යනුවෙන් ආබ්‍රහම් පැවසූ විට, “මට ජීවය දෙන්නෙත් මරණයට පත් කරන්නෙත් හැකිය” යනුවෙන් ඔහු පැවසීය. ඉබ්‍රාහිම් පැවසුවේ, “අල්ලාහ් සූර්යයා නැගෙනහිරින් නැඟුවේය, එබැවින් ඔහු එය බටහිරින් නැඟුවේය” යනුවෙනි. එබැවින් ප්‍රතික්ෂේප කරන පුද්ගලයා ව්‍යාකූල වේ. අල්ලාහ් වැරදිකරුවන්ට මඟ පෙන්වන්නේ නැත.


259

اَوْ كَالَّذِيْ مَرَّ عَلٰى قَرْيَةٍ وَّهِيَ خَاوِيَةٌ عَلٰى عُرُوْشِهَاۚ قَالَ اَنّٰى يُحْيٖ هٰذِهِ اللّٰهُ بَعْدَ مَوْتِهَا ۚ فَاَمَاتَهُ اللّٰهُ مِائَةَ عَامٍ ثُمَّ بَعَثَهٗ ۗ قَالَ كَمْ لَبِثْتَ ۗ قَالَ لَبِثْتُ يَوْمًا اَوْ بَعْضَ يَوْمٍۗ قَالَ بَلْ لَّبِثْتَ مِائَةَ عَامٍ فَانْظُرْ اِلٰى طَعَامِكَ وَشَرَابِكَ لَمْ يَتَسَنَّهْ ۚ وَانْظُرْ اِلٰى حِمَارِكَۗ وَلِنَجْعَلَكَ اٰيَةً لِّلنَّاسِ وَانْظُرْ اِلَى الْعِظَامِ كَيْفَ نُنْشِزُهَا ثُمَّ نَكْسُوْهَا لَحْمًا ۗ فَلَمَّا تَبَيَّنَ لَهٗ ۙ قَالَ اَعْلَمُ اَنَّ اللّٰهَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

au kal-lażī marra ‘alā qaryatiw wa hiya khāwiyatun ‘alā ‘urūsyihā, qāla annā yuḥyī hāżihillāhu ba‘da mautihā, fa'amātahullāhu mi'ata ‘āmin ṡumma ba‘aṡah(ū), qāla kam labiṡt(a), qāla labiṡtu yauman au ba‘ḍa yaum(in), qāla bal labiṡta mi'ata ‘āmin fanẓur ilā ṭa‘āmika wa syarābika lam yatasannah, wanẓur ilā ḥimārik(a), wa linaj‘alaka āyatal lin-nāsi wanẓur ilal-‘iẓāmi kaifa nunsyizuhā ṡumma naksūhā laḥmā(n), falammā tabayyana lah(ū), qāla a‘lamu annallāha ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

නැතහොත්, වහලවල් (නටබුන්) වසා දැමීමට කඩා වැටුණු (ගොඩනැගිලි) රටක් අසලින් යන පුද්ගලයෙකු මෙන්, ඔහු මෙසේ අසයි: "අල්ලාහ් විනාශ වූ පසු මෙය (රට) නැවත පණ දුන්නේ කෙසේද?" පසුව අල්ලාහ් ඔහුව (පුද්ගලයා) අවුරුදු සියයක් මරණයට පත් කර, පසුව ඔහුව නැවත නැඟිටුවුවේය. (අල්ලාහ්) "ඔබ (මෙහි) කොපමණ කාලයක් රැඳී සිටිනවාද?" ඔහු (පුද්ගලයා) පිළිතුරු දුන්නේය: "මම (මෙහි) දිනක් හෝ දින භාගයක් රැඳී සිටිමි." අල්ලාහ් මෙසේ පැවසීය: "නැත! ඔබ අවුරුදු සියයක් ජීවත් වී ඇත. වෙනස් වී නැති ඔබේ ආහාර සහ බීම දෙස බලන්න, නමුත් (ඇටකටු බවට පත් වූ) ඔබේ බූරුවා දෙස බලන්න. තවද අපි ඔබව මිනිසුන්ට අපගේ බලයේ ලකුණක් බවට පත් කිරීමට. (බූරුවාගේ) ඇටකටු දෙස බලන්න, අපි ඒවා නැවත එකට තැබූ ආකාරය, පසුව අපි ඒවාට මස් පළඳවන්නෙමු." එබැවින් ඔහුට පැහැදිලි වූ විට, ඔහු මෙසේ පැවසීය: "අල්ලාහ් සියලු දේ කෙරෙහි සර්වබලධාරී බව මම දනිමි."


260

وَاِذْ قَالَ اِبْرٰهٖمُ رَبِّ اَرِنِيْ كَيْفَ تُحْيِ الْمَوْتٰىۗ قَالَ اَوَلَمْ تُؤْمِنْ ۗقَالَ بَلٰى وَلٰكِنْ لِّيَطْمَىِٕنَّ قَلْبِيْ ۗقَالَ فَخُذْ اَرْبَعَةً مِّنَ الطَّيْرِ فَصُرْهُنَّ اِلَيْكَ ثُمَّ اجْعَلْ عَلٰى كُلِّ جَبَلٍ مِّنْهُنَّ جُزْءًا ثُمَّ ادْعُهُنَّ يَأْتِيْنَكَ سَعْيًا ۗوَاعْلَمْ اَنَّ اللّٰهَ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ ࣖ

wa iż qāla ibrāhīmu rabbi arinī kaifa tuḥyil-mautā, qāla awalam tu'min, qāla balā wa lākil liyaṭma'inna qalbī, qāla fakhuż arba‘atam minaṭ-ṭairi faṣurhunna ilaika ṡummaj‘al ‘alā kulli jabalim minhunna juz'an ṡummad‘uhunna ya'tīnaka sa‘yā(n), wa‘lam annallāha ‘azīzun ḥakīm(un).

තවද, "මගේ ස්වාමීනි, ඔබ මළවුන්ට ජීවය දෙන ආකාරය මට පෙන්වන්න" යැයි ආබ්‍රහම් පැවසූ විට (මතක තබා ගන්න). අල්ලාහ් මෙසේ කීවේය. "ඔබ තවමත් විශ්වාස කරන්නේ නැද්ද?" ඔහු (ඉබ්‍රාහිම්) පිළිතුරු දුන්නේය. "මම විශ්වාස කරමි, නමුත් මගේ හදවත (ස්ථාවර) වේ." ඔහු (අල්ලාහ්) මෙසේ කීවේය. "පසුව කුරුල්ලන් හතර දෙනෙකු රැගෙන, පසුව ඒවා කපා, පසුව එක් එක් කන්ද මත එක් කොටසක් තබන්න, පසුව ඒවා අමතන්න, ඒවා වහාම ඔබ වෙත පැමිණෙනු ඇත." අල්ලාහ් සර්වබලධාරී, සර්ව ප්‍රඥාවන්ත බව දැන ගන්න.


261

مَثَلُ الَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ اَمْوَالَهُمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ كَمَثَلِ حَبَّةٍ اَنْۢبَتَتْ سَبْعَ سَنَابِلَ فِيْ كُلِّ سُنْۢبُلَةٍ مِّائَةُ حَبَّةٍ ۗ وَاللّٰهُ يُضٰعِفُ لِمَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَاللّٰهُ وَاسِعٌ عَلِيْمٌ

maṡalul-lażīna yunfiqūna amwālahum fī sabīlillāhi kamaṡali ḥabbatin ambatat sab‘a sanābila fī kulli sumbulatim mi'atu ḥabbah(tin), wallāhu yuḍā‘ifu limay yasyā'(u), wallāhu wāsi‘un ‘alīm(un).

අල්ලාහ්ගේ මාර්ගයේ තම ධනය වියදම් කරන පුද්ගලයෙකුගේ උපමාව, එක් එක් නටුවෙහි බීජ සියයක් බැගින් ඇති, කඳන් හතක් වැඩෙන බීජයකට සමානය. අල්ලාහ් තමා කැමති අයට ගුණ කරයි, අල්ලාහ් සියල්ල පුළුල් කරයි, අල්ලාහ් සියල්ල පුළුල් කරයි, සියල්ල දන්නාය.


262

اَلَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ اَمْوَالَهُمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ثُمَّ لَا يُتْبِعُوْنَ مَآ اَنْفَقُوْا مَنًّا وَّلَآ اَذًىۙ لَّهُمْ اَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْۚ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ

allażīna yunfiqūna amwālahum fī sabīlillāhi ṡumma lā yutbi‘ūna mā anfaqū mannaw wa lā ażā(n), lahum ajruhum ‘inda rabbihim, wa lā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).

අල්ලාහ්ගේ මාර්ගයේ තම ධනය වියදම් කරන අය, පසුව ඔවුන් පරිත්‍යාග කරන දේට නම් කියමින් (ලබන්නාගේ හැඟීම් රිදවමින්) ඒවා සමඟ නොයන අයට, ඔවුන්ගේ දෙවියන්ගෙන් විපාක ලැබෙනු ඇත. ඔවුන් තුළ කිසිදු බියක් නැත, ඔවුන් ශෝක වන්නේද නැත.


263

۞ قَوْلٌ مَّعْرُوْفٌ وَّمَغْفِرَةٌ خَيْرٌ مِّنْ صَدَقَةٍ يَّتْبَعُهَآ اَذًى ۗ وَاللّٰهُ غَنِيٌّ حَلِيْمٌ

qaulum ma‘rūfuw wa magfiratun khairum min ṣadaqatiy yatba‘uhā ażā(n), wallāhu ganiyyun ḥalīm(un).

කරුණාවන්ත වචන සහ සමාව දීම, වේදනාකාරී ක්‍රියාවන් සහිත දානමානවලට වඩා හොඳය. අල්ලාහ් ඉතාමත් ධනවත්, ඉතාමත් සමාව දෙන තැනැත්තාය.


264

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تُبْطِلُوْا صَدَقٰتِكُمْ بِالْمَنِّ وَالْاَذٰىۙ كَالَّذِيْ يُنْفِقُ مَالَهٗ رِئَاۤءَ النَّاسِ وَلَا يُؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِۗ فَمَثَلُهٗ كَمَثَلِ صَفْوَانٍ عَلَيْهِ تُرَابٌ فَاَصَابَهٗ وَابِلٌ فَتَرَكَهٗ صَلْدًا ۗ لَا يَقْدِرُوْنَ عَلٰى شَيْءٍ مِّمَّا كَسَبُوْا ۗ وَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الْكٰفِرِيْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tubṭilū ṣadaqātikum bil-manni wal-ażā, kal-lażī yunfiqu mālahū ri'ā'an-nāsi wa lā yu'minu billāhi wal-yaumil-ākhir(i), fa maṡaluhū kamaṡali ṣafwānin ‘alaihi turābun fa'aṣābahū wābilun fatarakahū ṣaldā(n), lā yaqdirūna ‘alā syai'im mimmā kasabū, wallāhu lā yahdil-qaumal-kāfirīn(a).

විශ්වාස කළවුනි! (ලබන්නාගේ හැඟීම් රිදවීමෙන්) ඔබේ දානය නරක් කර නොගන්න. අල්ලාහ් සහ අවසාන දිනය විශ්වාස නොකර, මිනිසුන්ට පෙන්වීමට තම ධනය පරිත්‍යාග කරන කෙනෙකු මෙන්. (එම පුද්ගලයාගේ) උදාහරණය දූවිලි සහිත සිනිඳු ගලක් මෙනි, පසුව ගල මත තද වැසි වැටෙන විට, ගල නැවත සිනිඳුයි. ඔවුන් කරන දෙයින් ඔවුන්ට කිසිදු ප්‍රයෝජනයක් නොලැබේ. තවද අල්ලාහ් ප්‍රතික්ෂේප කරන්නන්ට මඟ පෙන්වන්නේ නැත.


265

وَمَثَلُ الَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ اَمْوَالَهُمُ ابْتِغَاۤءَ مَرْضَاتِ اللّٰهِ وَتَثْبِيْتًا مِّنْ اَنْفُسِهِمْ كَمَثَلِ جَنَّةٍۢ بِرَبْوَةٍ اَصَابَهَا وَابِلٌ فَاٰتَتْ اُكُلَهَا ضِعْفَيْنِۚ فَاِنْ لَّمْ يُصِبْهَا وَابِلٌ فَطَلٌّ ۗوَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ

wa maṡalul-lażīna yunfiqūna amwālahumubtigā'a marḍātillāhi wa taṡbītam min anfusihim kamaṡali jannatim birabwatin aṣābahā wābilun fa'ātat ukulahā ḍi‘fain(i), fa'illam yuṣibhā wābilun faṭall(un), wallāhu bimā ta‘malūna baṣīr(un).

අල්ලාහ්ගේ අනුමැතිය ලබා ගැනීමට සහ තම ආත්මයන් ශක්තිමත් කර ගැනීමට තම ධනය වියදම් කරන මිනිසුන්ගේ උපමාව, අධික වර්ෂාවෙන් ජලය සපයන ලද උයනක් වැනිය. එවිට උයන දෙගුණයක් ඵල දරනු ඇත. තද වැසි එයට ජලය නොදුන්නේ නම්, පිනි (ප්‍රමාණවත් වුවද). අල්ලාහ් ඔබ කරන දේ සියල්ල දකී.


266

اَيَوَدُّ اَحَدُكُمْ اَنْ تَكُوْنَ لَهٗ جَنَّةٌ مِّنْ نَّخِيْلٍ وَّاَعْنَابٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُۙ لَهٗ فِيْهَا مِنْ كُلِّ الثَّمَرٰتِۙ وَاَصَابَهُ الْكِبَرُ وَلَهٗ ذُرِّيَّةٌ ضُعَفَاۤءُۚ فَاَصَابَهَآ اِعْصَارٌ فِيْهِ نَارٌ فَاحْتَرَقَتْ ۗ كَذٰلِكَ يُبَيِّنُ اللّٰهُ لَكُمُ الْاٰيٰتِ لَعَلَّكُمْ تَتَفَكَّرُوْنَ ࣖ

ayawaddu aḥadukum an takūna lahū jannatum min nakhīliw wa a‘nābin tajrī min taḥtihal-anhār(u), lahū fīhā min kulliṡ-ṡamarāt(i), wa aṣābahul-kibaru wa lahū żurriyyatun ḍu‘afā'(u), fa'aṣābahā i‘ṣārun fīhi nārun faḥtaraqat, każālika yubayyinullāhu lakumul-āyāti la‘allakum tatafakkarūn(a).

ඔබ අතරින් යමෙක් රටඉඳි සහ මිදි වතු ඇති කර ගැනීමට කැමතිද, එහි පහළින් ගංගා ගලා යයි, එහි ඔහුට සියලු වර්ගවල පලතුරු ඇත, පසුව ඔහුගේ මහලු විය පැමිණේ, ඔහුට කුඩා දරුවන් සිටීද? පසුව උයන ගින්නෙන් පිරුණු තද සුළඟකින් ගසාගෙන ගියේය, එබැවින් එය ගිනි ගත්තේය. මේ අනුව අල්ලාහ් ඔහුගේ ආයාවන් ඔබට පැහැදිලි කරයි, එවිට ඔබ ඒවා ගැන සිතනු ඇත.


267

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَنْفِقُوْا مِنْ طَيِّبٰتِ مَا كَسَبْتُمْ وَمِمَّآ اَخْرَجْنَا لَكُمْ مِّنَ الْاَرْضِ ۗ وَلَا تَيَمَّمُوا الْخَبِيْثَ مِنْهُ تُنْفِقُوْنَ وَلَسْتُمْ بِاٰخِذِيْهِ اِلَّآ اَنْ تُغْمِضُوْا فِيْهِ ۗ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ غَنِيٌّ حَمِيْدٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanū anfiqū min ṭayyibāti mā kasabtum wa mimmā akhrajnā lakum minal-arḍ(i), wa lā tayammamul-khabīṡa minhu tunfiqūna wa lastum bi'ākhiżīhi illā an tugmiḍū fīh(i), wa‘lamū annallāha ganiyyun ḥamīd(un).

විශ්වාස කළවුනි! ඔබ උපයාගත් යහපත් දේවලින්ද, අපි ඔබ වෙනුවෙන් පොළොවෙන් පිටතට ගෙනා දෙයින්ද වියදම් කරන්න. ඔබ එය පිළිකුල් සහගතව මිස ලබා නොගන්නා අතරතුර, නපුරු දේ වියදම් කිරීමට තෝරා නොගන්න. අල්ලාහ් ස්වයංපෝෂිත, ප්‍රශංසා ලැබිය යුතු බව දැන ගන්න.


268

اَلشَّيْطٰنُ يَعِدُكُمُ الْفَقْرَ وَيَأْمُرُكُمْ بِالْفَحْشَاۤءِ ۚ وَاللّٰهُ يَعِدُكُمْ مَّغْفِرَةً مِّنْهُ وَفَضْلًا ۗ وَاللّٰهُ وَاسِعٌ عَلِيْمٌ ۖ

asy-syaiṭānu ya‘idukumul-faqra wa ya'murukum bil-faḥsyā'(i), wallāhu ya‘idukum magfiratam minhu wa faḍlā(n), wallāhu wāsi'un ‘alīm(un).

ෂෙයිතාන් ඔබට දුප්පත්කම පොරොන්දු වී නපුරුකම් කරන ලෙස ඔබට කියයි, අල්ලාහ් ඔබට සමාව සහ ඔහුගේ කරුණාව පොරොන්දු වේ. අල්ලාහ් සියල්ල වට කර ගත්, සියල්ල දන්නා ය.


269

يُّؤْتِى الْحِكْمَةَ مَنْ يَّشَاۤءُ ۚ وَمَنْ يُّؤْتَ الْحِكْمَةَ فَقَدْ اُوْتِيَ خَيْرًا كَثِيْرًا ۗ وَمَا يَذَّكَّرُ اِلَّآ اُولُوا الْاَلْبَابِ

yu'til-ḥikmata may yasyā'(u), wa may yu'tal-ḥikmata faqad ūtiya khairan kaṡīrā(n), wa mā yażżakkaru ilā ulul-albāb(i).

ඔහු කැමති අයට ප්‍රඥාව ලබා දෙයි. ප්‍රඥාව ලබා දෙන ඕනෑම කෙනෙකුට, නියත වශයෙන්ම ඔහුට බොහෝ යහපත ලබා දී ඇත. සාමාන්‍ය බුද්ධිය ඇති අයට හැර, කිසිවෙකුට පාඩම ඉගෙන ගත නොහැක.


270

وَمَآ اَنْفَقْتُمْ مِّنْ نَّفَقَةٍ اَوْ نَذَرْتُمْ مِّنْ نَّذْرٍ فَاِنَّ اللّٰهَ يَعْلَمُهٗ ۗ وَمَا لِلظّٰلِمِيْنَ مِنْ اَنْصَارٍ

wa mā anfaqtum min nafaqatin au nażartum min nażrin fa innallāha ya‘lamuh(ū), wa mā liẓ-ẓālimīna min anṣār(in).

ඔබ කුමක් දුන්නත් හෝ ඔබ පොරොන්දු වූවත්, නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ් ඒ ගැන දනී. තවද අපරාධකරුවන්ට උදව් කරන්නෙකු නොමැත.


271

اِنْ تُبْدُوا الصَّدَقٰتِ فَنِعِمَّا هِيَۚ وَاِنْ تُخْفُوْهَا وَتُؤْتُوْهَا الْفُقَرَاۤءَ فَهُوَ خَيْرٌ لَّكُمْ ۗ وَيُكَفِّرُ عَنْكُمْ مِّنْ سَيِّاٰتِكُمْ ۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرٌ

in tubduṣ-ṣadaqāti fani‘immā hiy(a), wa in tukhfūhā wa tu'tūhal-fuqarā'a fahuwa khairul lakum, wa yukaffiru ‘ankum min sayyi'ātikum, wallāhu bimā ta‘malūna khabīr(un).

ඔබ ඔබේ දානය විවෘතව දෙන්නේ නම්, එය හොඳ දෙයකි. නමුත් ඔබ එය සඟවා දුප්පතුන්ට දෙන්නේ නම්, එය ඔබට වඩා හොඳය. තවද අල්ලාහ් ඔබගේ සමහර පාපයන්ට සමාව දෙනු ඇත. තවද අල්ලාහ් ඔබ කරන දේ ගැන සර්ව ඥානීය.


272

۞ لَيْسَ عَلَيْكَ هُدٰىهُمْ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ يَهْدِيْ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَمَا تُنْفِقُوْا مِنْ خَيْرٍ فَلِاَنْفُسِكُمْ ۗوَمَا تُنْفِقُوْنَ اِلَّا ابْتِغَاۤءَ وَجْهِ اللّٰهِ ۗوَمَا تُنْفِقُوْا مِنْ خَيْرٍ يُّوَفَّ اِلَيْكُمْ وَاَنْتُمْ لَا تُظْلَمُوْنَ

laisa ‘alaika hudāhum wa lākinnallāha yahdī may yasyā'(u), wa mā tunfiqū min khairin fa li'anfusikum, wa mā tunfiqūna illabtigā'a wajhillāh(i), wa mā tunfiqū min khairiy yuwaffa ilaikum wa antum lā tuẓlamūn(a).

ඔවුන්ට මඟ පෙන්වීම ඔබේ (මුහම්මද් තුමාගේ) යුතුකම නොවේ, නමුත් අල්ලාහ් තමා කැමති අයට මඟ පෙන්වයි. ඔබ කුමන ධනයක් ලබා දුන්නත්, එය ඔබටම වේ. ඔබ අල්ලාහ්ගේ අනුමැතිය පතන්නේ නම් මිස ඉන්ෆාක් ලබා නොදෙන්න. ඔබ කුමන ධනයක් ආයෝජනය කළත්, ඔබට (විපාක) නිසැකවම ලැබෙනු ඇති අතර ඔබට (හානියක්) සිදු නොවේ.


273

لِلْفُقَرَاۤءِ الَّذِيْنَ اُحْصِرُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ لَا يَسْتَطِيْعُوْنَ ضَرْبًا فِى الْاَرْضِۖ يَحْسَبُهُمُ الْجَاهِلُ اَغْنِيَاۤءَ مِنَ التَّعَفُّفِۚ تَعْرِفُهُمْ بِسِيْمٰهُمْۚ لَا يَسْـَٔلُوْنَ النَّاسَ اِلْحَافًا ۗوَمَا تُنْفِقُوْا مِنْ خَيْرٍ فَاِنَّ اللّٰهَ بِهٖ عَلِيْمٌ ࣖ

lil-fuqarā'il-lażīna uḥṣirū fī sabīlillāhi lā yastaṭī‘ūna ḍarban fil-arḍi yaḥsabuhumul-jāhilu agniyā'a minat-ta‘affuf(i), ta‘rifuhum bisīmāhum, lā yas'alūnan-nāsa ilḥāfā(n), wa mā tunfiqū min khairin fa innallāha bihī ‘alīm(un).

(ඔබ වියදම් කරන දේ) අල්ලාහ්ගේ මාර්ගයේ (ජිහාද් නිසා ඔවුන්ගේ උත්සාහයන්) වලක්වනු ලබන, පොළොවෙහි උත්සාහයන් කිරීමට නොහැකි වන පරිදි; (අනෙක් අය) නොදන්නා, ඔවුන් (හිඟාකෑමෙන්) ආරක්ෂා වන බැවින් ඔවුන් ධනවතුන් යැයි සිතති. (මුහම්මද්) ඔබ ඔවුන්ව ඔවුන්ගේ ගුණාංගවලින් දනී, ඔවුන් අන් අයගෙන් බලහත්කාරයෙන් ඉල්ලා නොසිටිති. ඔබ ආයෝජනය කරන යහපත් ධනය කුමක් වුවත්, නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ් සියල්ල දන්නාය.


274

اَلَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ اَمْوَالَهُمْ بِالَّيْلِ وَالنَّهَارِ سِرًّا وَّعَلَانِيَةً فَلَهُمْ اَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْۚ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ

allażīna yunfiqūna amwālahum bil-laili wan-nahāri sirraw wa ‘alāniyatan falahum ajruhum ‘inda rabbihim, wa lā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).

(රහසිගතව හෝ ප්‍රසිද්ධියේ) තම ධනය රාත්‍රියේ සහ දිවා කාලයේ වියදම් කරන අයට, ඔවුන්ගේ දෙවියන් වහන්සේගෙන් ඔවුන්ගේ ඵලවිපාක ලැබෙනු ඇත. ඔවුන් තුළ කිසිදු බියක් නැත. ඔවුන් ශෝක වන්නේද නැත.


275

اَلَّذِيْنَ يَأْكُلُوْنَ الرِّبٰوا لَا يَقُوْمُوْنَ اِلَّا كَمَا يَقُوْمُ الَّذِيْ يَتَخَبَّطُهُ الشَّيْطٰنُ مِنَ الْمَسِّۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ قَالُوْٓا اِنَّمَا الْبَيْعُ مِثْلُ الرِّبٰواۘ وَاَحَلَّ اللّٰهُ الْبَيْعَ وَحَرَّمَ الرِّبٰواۗ فَمَنْ جَاۤءَهٗ مَوْعِظَةٌ مِّنْ رَّبِّهٖ فَانْتَهٰى فَلَهٗ مَا سَلَفَۗ وَاَمْرُهٗٓ اِلَى اللّٰهِ ۗ وَمَنْ عَادَ فَاُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ النَّارِ ۚ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

allażīna ya'kulūnar-ribā lā yaqūmūna illā kamā yaqūmul-lażī yatakhabbaṭuhusy-syaiṭānu minal-mass(i), żālika bi'annahum qālū innamal-bai‘u miṡlur-ribā, wa aḥallallāhul-bai‘a wa ḥarramar-ribā, faman jā'ahū mau‘iẓatum mir rabbihī fantahā falahū mā salaf(a), wa amruhū ilallāh(i), wa man ‘āda fa ulā'ika aṣḥābun-nār(i), hum fīhā khālidūn(a).

පොලිය පරිභෝජනය කරන අයට දරාගත නොහැකි නමුත් ඔවුන් පිස්සු නිසා යක්ෂාවේශ වූ අය හා සමාන ය. මෙයට හේතුව ඔවුන් පවසන්නේ මිලදී ගැනීම සහ විකිණීම පොලියට සමාන බවයි. අල්ලාහ් මිලදී ගැනීම සහ විකිණීමට අවසර දී ඇති අතර පොලිය තහනම් කර ඇතත්. තම ස්වාමියාගෙන් අනතුරු ඇඟවීමක් ලබාගෙන නතර කරන ඕනෑම කෙනෙකුට ඔහු කලින් ලබා ගත් දේ ඔහුගේ වන අතර ඔහුගේ කාර්යය අල්ලාහ්ට භාරයි. කවුරුන් එය නැවත කරන්නේද, ඔවුන් නිරයේ වැසියන් ය, ඔවුන් සදහටම එහි රැඳී සිටිනු ඇත.


276

يَمْحَقُ اللّٰهُ الرِّبٰوا وَيُرْبِى الصَّدَقٰتِ ۗ وَاللّٰهُ لَا يُحِبُّ كُلَّ كَفَّارٍ اَثِيْمٍ

yamḥaqullāhur-ribā wa yurbiṣ-ṣadaqāt(i), wallāhu lā yuḥibbu kulla kaffārin aṡīm(in).

අල්ලාහ් පොලිය විනාශ කර දානයන් පොහොසත් කරයි. ප්‍රතික්ෂේප කරන්නා සහ පාපයේ ගිලී සිටින කිසිවෙකු අල්ලාහ් ප්‍රිය නොකරයි.


277

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتَوُا الزَّكٰوةَ لَهُمْ اَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْۚ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ

innal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti wa aqāmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāta lahum ajruhum ‘inda rabbihim, wa lā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).

නියත වශයෙන්ම විශ්වාස කර, යහකම් කර, සලාත් ඉටු කර, සකාත් ගෙවන අයට ඔවුන්ගේ දෙවියන් වහන්සේගෙන් ඔවුන්ගේ ඵලවිපාක ලැබෙනු ඇත. ඔවුන් කෙරෙහි කිසිදු බියක් නැත, ඔවුන් ශෝක වන්නේද නැත.


278

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اتَّقُوا اللّٰهَ وَذَرُوْا مَا بَقِيَ مِنَ الرِّبٰوٓا اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanuttaqullāha wa żarū mā baqiya minar-ribā in kuntum mu'minīn(a).

විශ්වාස කළවුනි! අල්ලාහ්ට බිය වී, ඔබ විශ්වාසවන්තයින් නම් (එකතු නොකළ) ඉතිරි පොලිය අත්හැර දමන්න.


279

فَاِنْ لَّمْ تَفْعَلُوْا فَأْذَنُوْا بِحَرْبٍ مِّنَ اللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖۚ وَاِنْ تُبْتُمْ فَلَكُمْ رُءُوْسُ اَمْوَالِكُمْۚ لَا تَظْلِمُوْنَ وَلَا تُظْلَمُوْنَ

fa'illam taf‘alū fa'żanū biḥarbim minallāhi wa rasūlih(ī), wa in tubtum falakum ru'ūsu amwālikum, lā taẓlimūna wa lā tuẓlamūn(a).

ඔබ එසේ නොකරන්නේ නම්, අල්ලාහ්ගෙන් සහ ඔහුගේ දූතයාගෙන් යුද්ධ ප්‍රකාශ කරන්න. නමුත් ඔබ පසුතැවිලි වුවහොත්, ඔබේ ධනයේ ප්‍රධානත්වය ඔබට හිමි වේ. ඔබ වරදක් කර නැත (හානියක්) සහ ඔබට වරදක් කර නැත (හානියක්).


280

وَاِنْ كَانَ ذُوْ عُسْرَةٍ فَنَظِرَةٌ اِلٰى مَيْسَرَةٍ ۗ وَاَنْ تَصَدَّقُوْا خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ

wa in kāna żū ‘usratin fanaẓiratun ilā maisarah(tin), wa an taṣaddaqū khairul lakum in kuntum ta‘lamūn(a).

(ණය ගැතියෙකු) කරදරයක සිටී නම්, ඔහුට සහනයක් ලැබෙන තෙක් ඔහුට සහනයක් ලබා දෙන්න. ඔබ දන් දෙන්නේ නම්, එය ඔබට වඩා හොඳය. ඔබ දැන සිටියේ නම්.


281

وَاتَّقُوْا يَوْمًا تُرْجَعُوْنَ فِيْهِ اِلَى اللّٰهِ ۗثُمَّ تُوَفّٰى كُلُّ نَفْسٍ مَّا كَسَبَتْ وَهُمْ لَا يُظْلَمُوْنَ ࣖ

wattaqū yauman turja‘ūna fīhi ilallāh(i), ṡumma tuwaffā kullu nafsim mā kasabat wa hum lā yuẓlamūn(a).

තවද, ඔබලා සියලු දෙනාම අල්ලාහ් වෙත ආපසු ගෙන එනු ලබන දිනයට බිය වන්න. එවිට සෑම කෙනෙකුටම තමන් උපයා ගත් දේට ඵලවිපාක ලැබෙනු ඇත. ඔවුන්ට කිසිදු අසාධාරණයක් සිදු නොවනු ඇත.


282

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا تَدَايَنْتُمْ بِدَيْنٍ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّى فَاكْتُبُوْهُۗ وَلْيَكْتُبْ بَّيْنَكُمْ كَاتِبٌۢ بِالْعَدْلِۖ وَلَا يَأْبَ كَاتِبٌ اَنْ يَّكْتُبَ كَمَا عَلَّمَهُ اللّٰهُ فَلْيَكْتُبْۚ وَلْيُمْلِلِ الَّذِيْ عَلَيْهِ الْحَقُّ وَلْيَتَّقِ اللّٰهَ رَبَّهٗ وَلَا يَبْخَسْ مِنْهُ شَيْـًٔاۗ فَاِنْ كَانَ الَّذِيْ عَلَيْهِ الْحَقُّ سَفِيْهًا اَوْ ضَعِيْفًا اَوْ لَا يَسْتَطِيْعُ اَنْ يُّمِلَّ هُوَ فَلْيُمْلِلْ وَلِيُّهٗ بِالْعَدْلِۗ وَاسْتَشْهِدُوْا شَهِيْدَيْنِ مِنْ رِّجَالِكُمْۚ فَاِنْ لَّمْ يَكُوْنَا رَجُلَيْنِ فَرَجُلٌ وَّامْرَاَتٰنِ مِمَّنْ تَرْضَوْنَ مِنَ الشُّهَدَۤاءِ اَنْ تَضِلَّ اِحْدٰىهُمَا فَتُذَكِّرَ اِحْدٰىهُمَا الْاُخْرٰىۗ وَلَا يَأْبَ الشُّهَدَۤاءُ اِذَا مَا دُعُوْا ۗ وَلَا تَسْـَٔمُوْٓا اَنْ تَكْتُبُوْهُ صَغِيْرًا اَوْ كَبِيْرًا اِلٰٓى اَجَلِهٖۗ ذٰلِكُمْ اَقْسَطُ عِنْدَ اللّٰهِ وَاَقْوَمُ لِلشَّهَادَةِ وَاَدْنٰىٓ اَلَّا تَرْتَابُوْٓا اِلَّآ اَنْ تَكُوْنَ تِجَارَةً حَاضِرَةً تُدِيْرُوْنَهَا بَيْنَكُمْ فَلَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ اَلَّا تَكْتُبُوْهَاۗ وَاَشْهِدُوْٓا اِذَا تَبَايَعْتُمْ ۖ وَلَا يُضَاۤرَّ كَاتِبٌ وَّلَا شَهِيْدٌ ەۗ وَاِنْ تَفْعَلُوْا فَاِنَّهٗ فُسُوْقٌۢ بِكُمْ ۗ وَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗ وَيُعَلِّمُكُمُ اللّٰهُ ۗ وَاللّٰهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā tadāyantum bidainin ilā ajalim musamman faktubūh(u), walyaktub bainakum kātibum bil-‘adl(i), wa lā ya'ba kātibun ay yaktuba kamā ‘allamahullāhu falyaktub, walyumlilil-lażī ‘alaihil-ḥaqqu walyattaqillāha rabbahū wa lā yabkhas minhu syai'ā(n), fa'in kānal-lażī ‘alaihil-ḥaqqu safīhan au ḍa‘īfan au lā yastaṭī‘u ay yumilla huwa falyumlil waliyyuhū bil-‘adl(i), wastasyhidū syahīdaini mir rijāliūkum, fa'illam yakūnā rajulaini farajuluw wamra'atāni mimman tarḍauna minasy-syuhadā'i an taḍilla iḥdāhumā fatużakkira iḥdāhumal-ukhrā, wa lā ya'basy-syuhadā'u iżā mā du‘ū, wa lā tas'amū an taktubūhu ṣagīran au kabīran ilā ajalih(ī), żālikum aqsaṭu ‘indallāhi wa aqwamu lisy-syahādati wa adnā allā tartābū illā an takūna tijāratan ḥāḍiratan tudīrūnahā bainakum falaisa ‘alaikum junāḥun allā taktubūhā, wa asyhidū iżā tabāya‘tum, wa lā yuḍārra kātibuw wa lā syahīd(un), wa in taf‘alū fa'innahū fusūqum bikum, wattaqullāh(a), wa yu‘allimukumullāh(u), wallāhu bikulli syai'in ‘alīm(un).

විශ්වාස කළවුනි! ඔබට නිශ්චිත කාලයක් සඳහා ණය සහ ලැබිය යුතු දේ තිබේ නම්, ඔබ ඒවා ලියා තැබිය යුතුය. ඔබ අතරින් ලේඛකයෙකු එය නිවැරදිව ලියා තැබිය යුතුය. අල්ලාහ් ඔහුට ඉගැන්වූ පරිදි ලේඛකයා එය ලිවීම ප්‍රතික්ෂේප නොකළ යුතුය, එබැවින් ඔහු එය ලියා තැබිය යුතුය. ණයගැතියා එය නියම කළ යුතුය, ඔහු තම ස්වාමියා වන අල්ලාහ්ට බිය විය යුතුය, ඔහු එයින් කිසිවක් අඩු නොකළ යුතුය. ණයගැතියා බුද්ධියක් නොමැති අයෙකු හෝ දුර්වල (ඔහුගේ තත්වයේ) හෝ තමාටම නියම කිරීමට නොහැකි අයෙකු නම්, ඔහුගේ භාරකරු එය නිවැරදිව නියම කළ යුතුය. ඔබ අතර පිරිමි සාක්ෂිකරුවන් දෙදෙනෙකු සමඟ සාක්ෂි දෙන්න. පිරිමි (සාක්ෂිකරුවන්) දෙදෙනෙකු නොමැති නම්, (පවතින) සාක්ෂිකරුවන්ගෙන් ඔබ කැමති පුද්ගලයින් අතර පිරිමියෙකු සහ කාන්තාවන් දෙදෙනෙකු (සමහර විට) සිටිය හැකිය, එවිට එක් අයෙකු අමතක වුවහොත්, අනෙකා ඔහුට මතක් කර දෙයි. සාක්ෂිකරුවන් කැඳවූ විට ප්‍රතික්ෂේප නොකළ යුතුය. (ණය) කුඩා හෝ විශාල වුවද, අවසාන දිනය සඳහා එය ලිවීමට කම්මැලි නොවන්න. එය අල්ලාහ් ඉදිරියේ වඩාත් සාධාරණ, සාක්ෂිය ශක්තිමත් කිරීමට හැකියාව ඇති සහ සැකයට සමීප වේ. එය ඔබ අතර සිදු කරන මුදල් ගනුදෙනුවක් නොවේ නම්, ඔබ එය ලියා නොගතහොත් ඔබට කිසිදු පාපයක් නොමැත. ඔබ මිලදී ගන්නා විට සහ විකුණන විට සාක්ෂිකරුවන් ගන්න. ලේඛකයාට හෝ සාක්ෂිකරුවන්ට දේවල් දුෂ්කර නොකරන්න. ඔබ (එසේ කළහොත්) නියත වශයෙන්ම එය ඔබගේ පැත්තෙන් දුෂ්ට ක්‍රියාවකි. අල්ලාහ්ට බිය වන්න, අල්ලාහ් ඔබට උගන්වයි, අල්ලාහ් සියල්ල ගැන සියල්ල දනී.


283

۞ وَاِنْ كُنْتُمْ عَلٰى سَفَرٍ وَّلَمْ تَجِدُوْا كَاتِبًا فَرِهٰنٌ مَّقْبُوْضَةٌ ۗفَاِنْ اَمِنَ بَعْضُكُمْ بَعْضًا فَلْيُؤَدِّ الَّذِى اؤْتُمِنَ اَمَانَتَهٗ وَلْيَتَّقِ اللّٰهَ رَبَّهٗ ۗ وَلَا تَكْتُمُوا الشَّهَادَةَۗ وَمَنْ يَّكْتُمْهَا فَاِنَّهٗٓ اٰثِمٌ قَلْبُهٗ ۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ عَلِيْمٌ ࣖ

wa in kuntum ‘alā safariw wa lam tajidū kātiban fa riḥānum maqbūḍah(tun), fa'in amina ba‘ḍukum ba‘ḍan falyu'addil-lażi'tumina amānatahū walyattaqillāha rabbah(ū), wa lā taktumusy syahādah(ta), wa may yaktumhā fa'innahū āṡimun qalbuh(ū), wallāhu bimā ta‘malūna ‘alīm(un).

ඔබේ ගමනේදී ඔබට ලේඛකයෙකු හමු නොවන්නේ නම්, ඔබට ඇපයක් තිබිය යුතුය. කෙසේ වෙතත්, ඔබගෙන් සමහරෙකු අන් අයව විශ්වාස කරන්නේ නම්, විශ්වාස කරන අය ඔවුන්ගේ වගකීම (ණය) ඉටු කර ඔවුන්ගේ ස්වාමියා වන අල්ලාහ්ට බිය විය යුතුය. ඔබේ සාක්ෂිය සඟවන්න එපා, මන්ද එය සඟවන තැනැත්තාගේ හදවත සැබවින්ම අපිරිසිදුය (පව්කාරයි). අල්ලාහ් ඔබ කරන දේ ගැන සියල්ල දනී.


284

لِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِ ۗ وَاِنْ تُبْدُوْا مَا فِيْٓ اَنْفُسِكُمْ اَوْ تُخْفُوْهُ يُحَاسِبْكُمْ بِهِ اللّٰهُ ۗ فَيَغْفِرُ لِمَنْ يَّشَاۤءُ وَيُعَذِّبُ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗ وَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

lillāhi mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa in tubdū mā fī anfusikum au tukhfūhu yuḥāsibkum bihillāh(u), fayagfiru limay yasyā'u wa yu‘ażżibu may yasyā'(u), wallāhu ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

අහස්හි ඇති දේ හා පොළොවෙහි ඇති දේ අල්ලාහ් සතුය. ඔබේ හදවතේ ඇති දේ හෝ ඔබ සඟවා ඇති දේ ඔබ හෙළි කළහොත්, අල්ලාහ් නිසැකවම ඔබ වෙනුවෙන් (එම ක්‍රියාව සම්බන්ධයෙන්) එය ගණන් ගනු ඇත. ඔහු තමා කැමති අයට සමාව දෙයි, ඔහු කැමති අයට දඬුවම් කරයි. අල්ලාහ් සියල්ල කෙරෙහි සර්වබලධාරී ය.


285

اٰمَنَ الرَّسُوْلُ بِمَآ اُنْزِلَ اِلَيْهِ مِنْ رَّبِّهٖ وَالْمُؤْمِنُوْنَۗ كُلٌّ اٰمَنَ بِاللّٰهِ وَمَلٰۤىِٕكَتِهٖ وَكُتُبِهٖ وَرُسُلِهٖۗ لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ اَحَدٍ مِّنْ رُّسُلِهٖ ۗ وَقَالُوْا سَمِعْنَا وَاَطَعْنَا غُفْرَانَكَ رَبَّنَا وَاِلَيْكَ الْمَصِيْرُ

Āmanar-rasūlu bimā unzila ilaihi mir rabbihī wal-mu'minūn(a), kullun āmana billāhi wa malā'ikatihī wa kutubihī wa rusulih(ī), lā nufarriqu baina aḥadim mir rusulih(ī), wa qālū sami‘nā wa aṭa‘nā, gufrānaka rabbanā wa ilaikal-maṣīr(u).

රසූල් (මුහම්මද්) තුමාණන් තම ස්වාමියාගෙන් තමාට පහළ කරන ලද දේ (කුර්ආනය) විශ්වාස කළේය. විශ්වාස කරන්නන් ද එසේමය. සියල්ලෝම අල්ලාහ්, ඔහුගේ දූතයන්, ඔහුගේ ග්‍රන්ථ සහ ඔහුගේ දූතයින් විශ්වාස කරති. (ඔවුන් මෙසේ පැවසූහ: "අපි ඔහුගේ දූතයින් අතර කිසිදු වෙනසක් නොකරමු." තවද ඔවුන් මෙසේ පැවසූහ: "අපි සවන් දුන්නෙමු, කීකරු වුණෙමු. අපගේ ස්වාමීනි, අපට සමාව දෙන්න. තවද (අපගේ) නැවත පැමිණීම ඔබ වෙතය."


286

لَا يُكَلِّفُ اللّٰهُ نَفْسًا اِلَّا وُسْعَهَا ۗ لَهَا مَا كَسَبَتْ وَعَلَيْهَا مَا اكْتَسَبَتْ ۗ رَبَّنَا لَا تُؤَاخِذْنَآ اِنْ نَّسِيْنَآ اَوْ اَخْطَأْنَا ۚ رَبَّنَا وَلَا تَحْمِلْ عَلَيْنَآ اِصْرًا كَمَا حَمَلْتَهٗ عَلَى الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِنَا ۚ رَبَّنَا وَلَا تُحَمِّلْنَا مَا لَا طَاقَةَ لَنَا بِهٖۚ وَاعْفُ عَنَّاۗ وَاغْفِرْ لَنَاۗ وَارْحَمْنَا ۗ اَنْتَ مَوْلٰىنَا فَانْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكٰفِرِيْنَ ࣖ

lā yukallifullāhu nafsan illā wus‘ahā, lahā mā kasabat wa ‘alaihā maktasabat, rabbanā lā tu'ākhiżnā in nasīnā au akhṭa'nā, rabbanā wa lā taḥmil ‘alainā iṣran kamā ḥamaltahū ‘alal-lażīna min qablinā, rabbanā wa lā tuḥammilnā mā lā ṭāqata lanā bih(ī), wa‘fu ‘annā, wagfir lanā, warḥamnā, anta maulānā fanṣurnā ‘alal qaumil-kāfirīn(a).

අල්ලාහ් පුද්ගලයෙකුට ඔහුගේ හැකියාව අනුව මිස බරක් පටවන්නේ නැත. ඔහු කරන (ගුණධර්මයෙන්) ඔහුට (ඵලවිපාක) ලැබෙන අතර ඔහු කරන (නපුරෙන්) ඔහුට (වධහිංසා) ලැබේ. (ඔවුන් යාච්ඤා කළේ), "අපගේ ස්වාමීනි, අපි අමතක කළහොත් හෝ අපි වැරැද්දක් කළහොත් අපට දඬුවම් නොකරනු මැනව. අපගේ ස්වාමීනි, ඔබ අපට පෙර සිටි අය මත පැටවූ පරිදි අපට බරක් පටවනු නොලබනු මැනව. අපගේ ස්වාමීනි, අපට දරාගත නොහැකි දේ අපට ලබා නොදෙන්න. අපට සමාව දෙන්න, අපට සමාව දෙන්න, අපට අනුකම්පා කරන්න. ඔබ අපගේ ආරක්ෂකයාය, එබැවින් ප්‍රතික්ෂේප කරන්නන්ට මුහුණ දීමට අපට උදව් කරන්න."