ඉස්ලාමයට එක්වන්න, මෙතැන ක්ලික් කරන්න
ඉස්ලාම් අල්-හක්: කුරානය සහ හදීස්
(සත්‍ය ඉස්ලාම්)

Q.S ඉබ්‍රාහිම් (إِبْرَاهِيم) - 52 පද ගණන

(ඉබ්‍රාහිම්)

Qari

Murottal Audio

1

الۤرٰ ۗ كِتٰبٌ اَنْزَلْنٰهُ اِلَيْكَ لِتُخْرِجَ النَّاسَ مِنَ الظُّلُمٰتِ اِلَى النُّوْرِ ەۙ بِاِذْنِ رَبِّهِمْ اِلٰى صِرَاطِ الْعَزِيْزِ الْحَمِيْدِۙ

alif lām rā, kitābun anzalnāhu ilaika litukhrijan-nāsa minaẓ-ẓulumāti ilan-nūr(i), bi'iżni rabbihim ilā ṣirāṭil-‘azīzil-ḥamīd(i).

අලිෆ් ලාම් රා. (මෙය) අපි ඔබට (මුහම්මද්) පහළ කළ ග්‍රන්ථයයි. එමගින් ඔබ මිනිසුන්ව අන්ධකාරයන්ගෙන් පිටතට ගෙන, එනම්, සර්වබලධාරී, අතිප්‍රශංසනීය අල්ලාහ්ගේ මාර්ගය දෙසට (එනම්) ගෙන එනු ඇත.


2

اللّٰهِ الَّذِيْ لَهٗ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ وَوَيْلٌ لِّلْكٰفِرِيْنَ مِنْ عَذَابٍ شَدِيْدٍۙ

allāhil-lażī lahū mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa wailul lil-kāfirīna min ‘ażābin syadīd(in).

අහස්හි ඇති දේද, පොළොවෙහි ඇති දේද අල්ලාහ් සතුය. අල්ලාහ්ව ප්‍රතික්ෂේප කරන්නන්ට විනාශයයි. මන්ද ඔවුන්ට දැඩි දඬුවම් ලැබෙනු ඇත.


3

ۨالَّذِيْنَ يَسْتَحِبُّوْنَ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا عَلَى الْاٰخِرَةِ وَيَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَيَبْغُوْنَهَا عِوَجًا ۗ اُولٰۤىِٕكَ فِيْ ضَلٰلٍۢ بَعِيْدٍ

allażīna yastaḥibbūnal-ḥayātad-dun-yā ‘alal-ākhirati wa yaṣuddūna ‘an sabīlillāhi wa yabgūnahā ‘iwajā(n), ulā'ika fī ḍalālim ba‘īd(in).

(එනම්) පරලොවට වඩා මෙලොව ජීවිතය ප්‍රිය කරන, අල්ලාහ්ගේ මාර්ගයෙන් (ජනයාව) වළක්වන, වංක දේ ප්‍රිය කරන අය වෙති. ඔවුන් ගැඹුරු මුළාවෙහි සිටිති.


4

وَمَآ اَرْسَلْنَا مِنْ رَّسُوْلٍ اِلَّا بِلِسَانِ قَوْمِهٖ لِيُبَيِّنَ لَهُمْ ۗفَيُضِلُّ اللّٰهُ مَنْ يَّشَاۤءُ وَيَهْدِيْ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَهُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ

wa mā arsalnā mir rasūlin illā bilisāni qaumihī liyubayyina lahum, fa yuḍillullāhu may yasyā'u wa yahdī may yasyā'(u), wa huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

තවද, අපි කිසිදු දූතයෙකු ඔහුගේ ජනයාට පැහැදිලි කිරීම සඳහා ඔවුන්ගේ භාෂාවෙන් මිස නොයවා යැව්වෙමු. එබැවින් අල්ලාහ් තමා කැමති අය නොමඟ යවයි, තවද තමා කැමති අයව මඟ පෙන්වයි. ඔහු අති බලසම්පන්නය, අති ප්‍රඥාවන්තය.


5

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا مُوْسٰى بِاٰيٰتِنَآ اَنْ اَخْرِجْ قَوْمَكَ مِنَ الظُّلُمٰتِ اِلَى النُّوْرِ ەۙ وَذَكِّرْهُمْ بِاَيّٰىمِ اللّٰهِ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّكُلِّ صَبَّارٍ شَكُوْرٍ

wa laqad arsalnā mūsā bi'āyātinā an akhrij qaumaka minaẓ-ẓulumāti ilan-nūr(i), wa żakkirhum bi'ayyāmillāh(i), inna fī żālika la'āyātil likulli ṣabbārin syakūr(in).

තවද නියත වශයෙන්ම අපි මූසාව අපගේ සංඥා සමඟ යැව්වෙමු, (ඔහුට මෙසේ අණ කළෙමු: "ඔබේ ජනතාව අන්ධකාරයෙන් දීප්තිමත් ආලෝකයට ගෙන ගොස් අල්ලාහ්ගේ දිනයන් ගැන ඔවුන්ට මතක් කරන්න." නියත වශයෙන්ම, ඉවසිලිවන්තව හා කෘතඥ වන සෑම කෙනෙකුටම (අල්ලාහ්ගේ බලයේ) සංඥා ඇත.


6

وَاِذْ قَالَ مُوْسٰى لِقَوْمِهِ اذْكُرُوْا نِعْمَةَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ اِذْ اَنْجٰىكُمْ مِّنْ اٰلِ فِرْعَوْنَ يَسُوْمُوْنَكُمْ سُوْۤءَ الْعَذَابِ وَيُذَبِّحُوْنَ اَبْنَاۤءَكُمْ وَيَسْتَحْيُوْنَ نِسَاۤءَكُمْ ۗوَفِيْ ذٰلِكُمْ بَلَاۤءٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ عَظِيْمٌ ࣖ

wa iż qāla mūsā liqaumihiżkurū ni‘matallāhi ‘alaikum iż anjākum min āli fir‘auna yasūmūnakum sū'al-‘ażābi wa yużabbiḥūna abnā'akum wa yastaḥyūna nisā'akum, wa fī żālikum balā'um mir rabbikum ‘aẓīm(un).

මූසා තම ජනතාවට මෙසේ පැවසූ අවස්ථාව (මතක තබා ගන්න) “අල්ලාහ් ඔබ කෙරෙහි දැක්වූ දයාව සිහිපත් කරන්න, ඔහු ඔබව ෆිර්අවුන්ගේ අනුගාමිකයන්ගෙන් බේරා ගත් අවස්ථාවේදී; ඔවුන් ඔබව වේදනාකාරී වධ හිංසාවලට ලක් කර, ඔබේ පුතුන් ඝාතනය කර, ඔබේ දියණියන් බේරා ගත් අවස්ථාවේදී. එය ඔබේ ස්වාමියාගෙන් වූ මහත් පරීක්ෂණයක් විය.


7

وَاِذْ تَاَذَّنَ رَبُّكُمْ لَىِٕنْ شَكَرْتُمْ لَاَزِيْدَنَّكُمْ وَلَىِٕنْ كَفَرْتُمْ اِنَّ عَذَابِيْ لَشَدِيْدٌ

wa iż ta'ażżana rabbukum la'in syakartum la'azīdannakum wa la'in kafartum inna ‘ażābī lasyadīd(un).

තවද, නුඹලා කෘතඥ වන්නේ නම්, නියත වශයෙන්ම මම නුඹලාට (අනුග්‍රහයන්) වැඩි කරන්නෙමි. එහෙත් නුඹලා (මගේ අනුග්‍රහයන්) ප්‍රතික්ෂේප කළහොත්, නියත වශයෙන්ම මාගේ දඬුවම ඉතා දරුණු වනු ඇතැයි නුඹලාගේ ස්වාමියා නිවේදනය කළ අවස්ථාව (සිහිපත් කරන්න).


8

وَقَالَ مُوْسٰٓى اِنْ تَكْفُرُوْٓا اَنْتُمْ وَمَنْ فِى الْاَرْضِ جَمِيْعًا ۙفَاِنَّ اللّٰهَ لَغَنِيٌّ حَمِيْدٌ

wa qāla mūsā in takfurū antum wa man fil-arḍi jamī‘ā(n), fa innallāha laganiyyun ḥamīd(un).

තවද මූසා මෙසේ පැවසීය, “ඔබ සහ පොළොවේ සිටින සියල්ලන්ම (අල්ලාහ්ගේ ආශිර්වාදයන්) ප්‍රතික්ෂේප කරන්නේ නම්, නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ් ඉතාමත් ධනවත්, ඉතාමත් ප්‍රශංසා ලැබිය යුතු තැනැත්තාය.


9

اَلَمْ يَأْتِكُمْ نَبَؤُا الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِكُمْ قَوْمِ نُوْحٍ وَّعَادٍ وَّثَمُوْدَ ەۗ وَالَّذِيْنَ مِنْۢ بَعْدِهِمْ ۗ لَا يَعْلَمُهُمْ اِلَّا اللّٰهُ ۗجَاۤءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنٰتِ فَرَدُّوْٓا اَيْدِيَهُمْ فِيْٓ اَفْوَاهِهِمْ وَقَالُوْٓا اِنَّا كَفَرْنَا بِمَآ اُرْسِلْتُمْ بِهٖ وَاِنَّا لَفِيْ شَكٍّ مِّمَّا تَدْعُوْنَنَآ اِلَيْهِ مُرِيْبٍ

alam ya'tikum naba'ul-lażīna min qablikum qaumi nūḥiw wa ‘ādiw wa ṡamūd(a), wal-lażīna mim ba‘dihim, lā ya‘lamuhum illallāh(u), jā'athum rusuluhum bil-bayyināti fa raddū aidiyahum fī afwāhihim wa qālū innā kafarnā bimā ursiltum bihī wa innā lafī syakkim mimmā tad‘ūnanā ilaihi murīb(in).

ඔබට පෙර සිටි නූහ්ගේ ජනයා, ආද්, සමූද් සහ ඔවුන්ගෙන් පසු පැමිණි අය පිළිබඳ ආරංචිය ඔබට නොලැබුනේද? අල්ලාහ් හැර අන් කිසිවෙකු ඔවුන් ගැන දැන සිටියේ නැත. ඔවුන් වෙත පැහැදිලි සාධක සමඟ දූතයින් පැමිණියද, ඔවුන් (වෛරයෙන්) ඔවුන්ගේ මුඛ වසාගෙන, "අපි ඔබව විශ්වාස නොකරමු. ඔබ අපව කැඳවන දේ ගැන අපි කනස්සල්ලෙන් සැකයෙන් සිටිමු" යැයි පැවසූහ.


10

۞ قَالَتْ رُسُلُهُمْ اَفِى اللّٰهِ شَكٌّ فَاطِرِ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ يَدْعُوْكُمْ لِيَغْفِرَ لَكُمْ مِّنْ ذُنُوْبِكُمْ وَيُؤَخِّرَكُمْ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّىۗ قَالُوْٓا اِنْ اَنْتُمْ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُنَا ۗ تُرِيْدُوْنَ اَنْ تَصُدُّوْنَا عَمَّا كَانَ يَعْبُدُ اٰبَاۤؤُنَا فَأْتُوْنَا بِسُلْطٰنٍ مُّبِيْنٍ

qālat rusuluhum afillāhi syakkun fāṭiris-samāwāti wal-arḍ(i), yad‘ūkum liyagfira lakum min żunūbikum wa yu'akhkhirakum ilā ajalim musammā(n), qālū in antum illā basyarum miṡlunā, turīdūna an taṣuddūnā ‘ammā kāna ya‘budu ābā'unā fa'tūnā bisulṭānim mubīn(in).

ඔවුන්ගේ දූතයින්, "අහස් හා පොළොව මැවූ අල්ලාහ් ගැන කිසියම් සැකයක් තිබේද? ඔහු ඔබව කැඳවන්නේ (විශ්වාස කිරීමට) ඔහු ඔබේ පාපවලට සමාව දීමටත්, නියමිත කාලය දක්වා (වධහිංසා) කල් දැමීමටත්ය?" ඔවුන්, "ඔබ අප හා සමාන මිනිසෙකු පමණි. අපගේ මුතුන් මිත්තන් නැමදුම් කළ දේ (නමස්කාර කිරීමෙන්) අපව වළක්වා ගැනීමට ඔබ කැමතිය. එබැවින් අපට පැහැදිලි සාක්ෂියක් ගෙන එන්න" යැයි පැවසූහ.


11

قَالَتْ لَهُمْ رُسُلُهُمْ اِنْ نَّحْنُ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُكُمْ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ يَمُنُّ عَلٰى مَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖۗ وَمَا كَانَ لَنَآ اَنْ نَّأْتِيَكُمْ بِسُلْطٰنٍ اِلَّا بِاِذْنِ اللّٰهِ ۗوَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُوْنَ

qālat lahum rusuluhum in naḥnu illā basyarum miṡlukum wa lākinnallāha yamunnu ‘alā may yasyā'u min ‘ibādih(ī), wa mā kāna lanā an na'tiyakum bisulṭānin illā bi'iżnillāh(i), wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mu'minūn(a).

ඔවුන්ගේ දූතයින් ඔවුන්ට මෙසේ පැවසූහ: “අපි ඔබලා මෙන් මිනිසුන් පමණයි. නමුත් අල්ලාහ් තම වහලූන්ගෙන් තමා කැමති අයට දායාද කරයි. අල්ලාහ්ගේ අවසරය නොමැතිව කිසිදු සාක්ෂියක් ඔබ වෙත ගෙන ඒම අපට සුදුසු නැත. විශ්වාසවන්තයින් අල්ලාහ් කෙරෙහි පමණක් විශ්වාසය තැබිය යුතුය.”


12

وَمَا لَنَآ اَلَّا نَتَوَكَّلَ عَلَى اللّٰهِ وَقَدْ هَدٰىنَا سُبُلَنَاۗ وَلَنَصْبِرَنَّ عَلٰى مَآ اٰذَيْتُمُوْنَاۗ وَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُتَوَكِّلُوْنَ ࣖ

wa mā lanā allā natawakkala ‘alallāhi wa qad hadānā subulanā, wa lanaṣbiranna ‘alā mā āżaitumūnā, wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mutawakkilūn(a).

අල්ලාහ් අපට මාර්ගය පෙන්වා දී ඇති විට, අපි ඔහු කෙරෙහි විශ්වාසය නොතබන්නේ ඇයි? ඔබ අපට කරන කරදර ගැන අපි සැබවින්ම ඉවසිලිවන්තව සිටින්නෙමු. විශ්වාසය තබන අය යටත් වන්නේ අල්ලාහ්ට පමණි.


13

وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لِرُسُلِهِمْ لَنُخْرِجَنَّكُمْ مِّنْ اَرْضِنَآ اَوْ لَتَعُوْدُنَّ فِيْ مِلَّتِنَاۗ فَاَوْحٰٓى اِلَيْهِمْ رَبُّهُمْ لَنُهْلِكَنَّ الظّٰلِمِيْنَ ۗ

wa qālal-lażīna kafarū lirusulihim lanukhrijannakum min arḍinā au lata‘ūdunna fī millatinā, fa auḥā ilaihim rabbuhum lanuhlikannaẓ-ẓālimīn(a).

තවද ප්‍රතික්ෂේප කරන්නන් ඔවුන්ගේ දූතයින්ට මෙසේ පැවසූහ: “නියත වශයෙන්ම අපි ඔබව අපගේ දේශයෙන් නෙරපා හරින්නෙමු, නැතහොත් ඔබ සැබවින්ම අපගේ ආගමට ආපසු යනු ඇත.” එබැවින් දෙවියන් වහන්සේ ඔවුන්ට මෙසේ වහී දැනුම් දුන්නේය: “නියත වශයෙන්ම අපි අසාධාරණ ජනතාව විනාශ කරන්නෙමු.


14

وَلَنُسْكِنَنَّكُمُ الْاَرْضَ مِنْۢ بَعْدِهِمْ ۗذٰلِكَ لِمَنْ خَافَ مَقَامِيْ وَخَافَ وَعِيْدِ

wa lanuskinannakumul-arḍa mim ba‘dihim, żālika liman khāfa maqāmī wa khāfa wa‘īd(i).

තවද, ඔවුන්ගෙන් පසු අපි ඔබව එම රටවල ස්ථිරවම පිහිටුවන්නෙමු. ඒ මාගේ පැමිණීමට බිය වන සහ මාගේ තර්ජනවලට බිය වන අයටයි.”


15

وَاسْتَفْتَحُوْا وَخَابَ كُلُّ جَبَّارٍ عَنِيْدٍۙ

wastaftaḥū wa khāba kullu jabbārin ‘anīd(in).

තවද ඔවුන් ජයග්‍රහණය ඉල්ලා සිටි අතර අත්තනෝමතික හා මුරණ්ඩු ලෙස ක්‍රියා කළ සියලු දෙනා විනාශ කරන ලෙස ඉල්ලා සිටියහ.


16

مِّنْ وَّرَاۤىِٕهٖ جَهَنَّمُ وَيُسْقٰى مِنْ مَّاۤءٍ صَدِيْدٍۙ

miw warā'ihī jahannamu wa yusqā mim mā'in ṣadīd(in).

ඔහු ඉදිරිපිට නිරය ඇත, ඔහුට සැරව වතුරෙන් පානය කිරීමට දෙනු ලැබේ.


17

يَّتَجَرَّعُهٗ وَلَا يَكَادُ يُسِيْغُهٗ وَيَأْتِيْهِ الْمَوْتُ مِنْ كُلِّ مَكَانٍ وَّمَا هُوَ بِمَيِّتٍۗ وَمِنْ وَّرَاۤىِٕهٖ عَذَابٌ غَلِيْظٌ

yatajarra‘uhū wa lā yakādu yusīguhū wa ya'tīhil-mautu min kulli makāniw wa mā huwa bimayyit(in), wa miw warā'ihī ‘ażābun galīẓ(un).

ඔහු (සැරව වතුර) ගිල දැමුවේය, ඔහුට එය ගිල දැමීමට පවා නොහැකි විය, සෑම කොනකින්ම මරණය (අනතුර) ඔහු වෙත පැමිණියේය, නමුත් ඔහු මිය ගියේ නැත, ඔහු ඉදිරියේ (තවමත්) දැඩි දඬුවමක් තිබුණි.


18

مَثَلُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِرَبِّهِمْ اَعْمَالُهُمْ كَرَمَادِ ِۨاشْتَدَّتْ بِهِ الرِّيْحُ فِيْ يَوْمٍ عَاصِفٍۗ لَا يَقْدِرُوْنَ مِمَّا كَسَبُوْا عَلٰى شَيْءٍ ۗذٰلِكَ هُوَ الضَّلٰلُ الْبَعِيْدُ

maṡalul-lażīna kafarū birabbihim a‘māluhum karamādinisytaddat bihir-rīḥu fī yaumin ‘āṣif(in), lā yaqdirūna mimmā kasabū ‘alā syai'(in), żālika huwaḍ-ḍalālul-ba‘īd(u).

තම ස්වාමියා ප්‍රතික්ෂේප කළ අයගේ උපමාව, ඔවුන්ගේ ක්‍රියාවන් තද සුළං සහිත දිනයක තද සුළඟකින් ගසාගෙන යන අළු මෙන්ය. ඔවුන් (ලෝකයේ) වෙහෙස මහන්සි වී වැඩ කළ දෙයින් ඔවුන්ට කිසිදු බලයක් (ප්‍රතිලාභයක්) නැත. එය දුරදිග යන වැරැද්දකි.


19

اَلَمْ تَرَ اَنَّ اللّٰهَ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ بِالْحَقِّۗ اِنْ يَّشَأْ يُذْهِبْكُمْ وَيَأْتِ بِخَلْقٍ جَدِيْدٍۙ

alam tara annallāha khalaqas-samāwāti wal-arḍa bil-ḥaqq(i), iy yasya' yużhibkum wa ya'ti bikhalqin jadīd(in).

අල්ලාහ් අහස් හා පොළොව සත්‍යයෙන් නිර්මාණය කර ඇති බව ඔබ නොදුටුවෙහිද? ඔහු අදහස් කළහොත් ඔහු ඔබව විනාශ කර නව මැවිල්ලක් (ඔබ වෙනුවට) ගෙන එනු ඇත.


20

وَّمَا ذٰلِكَ عَلَى اللّٰهِ بِعَزِيْزٍ

wa mā żālika ‘alallāhi bi‘azīz(in).

එය අල්ලාහ්ට අපහසු දෙයක් නොවේ.


21

وَبَرَزُوْا لِلّٰهِ جَمِيْعًا فَقَالَ الضُّعَفٰۤؤُا لِلَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْٓا اِنَّا كُنَّا لَكُمْ تَبَعًا فَهَلْ اَنْتُمْ مُّغْنُوْنَ عَنَّا مِنْ عَذَابِ اللّٰهِ مِنْ شَيْءٍ ۗقَالُوْا لَوْ هَدٰىنَا اللّٰهُ لَهَدَيْنٰكُمْۗ سَوَاۤءٌ عَلَيْنَآ اَجَزِعْنَآ اَمْ صَبَرْنَا مَا لَنَا مِنْ مَّحِيْصٍ ࣖ

wa barazū lillāhi jamī‘an fa qālaḍ-ḍu‘afā'u lil-lażīnastakbarū innā kunnā lakum taba‘an fahal antum mugnūna ‘annā min ‘ażābillāhi min syai'(in), qālū lau hadānallāhu lahadainākum, sawā'un ‘alainā ajazi‘nā am ṣabarnā mā lanā mim maḥīṣ(in).

ඔවුන් සියල්ලෝම (මහස්යාර් ක්ෂේත්‍රයේ) අල්ලාහ්ගේ අභිමුඛයට මුහුණ දීමට එක්රැස් වූ අතර, දුර්වලයන් අහංකාරයින්ට මෙසේ පැවසූහ: "ඇත්ත වශයෙන්ම, අපි ඔබේ අනුගාමිකයින්, එබැවින් අල්ලාහ්ගේ දඬුවමෙන් (කිසිවක්) අපව බේරා ගත හැකිද?" ඔවුන් පිළිතුරු දුන්නේ, "අල්ලාහ් අපට මඟ පෙන්වූයේ නම්, අපට ඔබට මඟ පෙන්වීමට හැකි වනු ඇත. අපි පැමිණිලි කළත් ඉවසිලිවන්තව සිටියත් අපට එය එක හා සමානයි. අපට ගැලවීමට තැනක් නැත."


22

وَقَالَ الشَّيْطٰنُ لَمَّا قُضِيَ الْاَمْرُ اِنَّ اللّٰهَ وَعَدَكُمْ وَعْدَ الْحَقِّ وَوَعَدْتُّكُمْ فَاَخْلَفْتُكُمْۗ وَمَا كَانَ لِيَ عَلَيْكُمْ مِّنْ سُلْطٰنٍ اِلَّآ اَنْ دَعَوْتُكُمْ فَاسْتَجَبْتُمْ لِيْ ۚفَلَا تَلُوْمُوْنِيْ وَلُوْمُوْٓا اَنْفُسَكُمْۗ مَآ اَنَا۠ بِمُصْرِخِكُمْ وَمَآ اَنْتُمْ بِمُصْرِخِيَّۗ اِنِّيْ كَفَرْتُ بِمَآ اَشْرَكْتُمُوْنِ مِنْ قَبْلُ ۗاِنَّ الظّٰلِمِيْنَ لَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

wa qālasy-syaiṭānu lammā quḍiyal-amru innallāha wa‘adakum wa‘dal-ḥaqqi wa wa‘attukum fa akhlaftukum, wa mā kāna liya ‘alaikum min sulṭānin illā an da‘autukum fastajabtum lī, falā talūmūnī wa lūmū anfusakum, wa mā ana bimuṣrikhikum wa mā antum bimuṣrikhiyy(a), innī kafartu bimā asyraktumūni min qabl(u), innaẓ-ẓālimīna lahum ‘ażābun alīm(un).

(එම කාරණය) විසඳනු ලැබූ විට, ෂෙයිතාන් මෙසේ පැවසීය: “නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ් ඔබට සැබෑ පොරොන්දුවක් පොරොන්දු වී ඇත. මමද ඔබට පොරොන්දු වූ නමුත් මම එය කඩ කළෙමි. මම ඔබට කතා කළ විට ඔබ මගේ ඇමතුමට කීකරු වූවා මිස, ඔබ කෙරෙහි මට බලයක් නැත. එබැවින් මට නින්දා නොකරන්න, නමුත් ඔබටම නින්දා කරන්න. මට ඔබට උදව් කළ නොහැක, ඔබට මට උදව් කළ නොහැක. ඇත්ත වශයෙන්ම, පෙර සිට මා සමඟ (අල්ලාහ්ට) හවුල්කරුවන් ලෙස සැලකීමේ ඔබේ ක්‍රියාවන් මම අනුමත නොකරමි.” නියත වශයෙන්ම, අපරාධකරුවන්ට වේදනාකාරී වධ හිංසාවක් ඇත.


23

وَاُدْخِلَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا بِاِذْنِ رَبِّهِمْۗ تَحِيَّتُهُمْ فِيْهَا سَلٰمٌ

wa udkhilal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā bi'iżni rabbihim, taḥiyyatuhum fīhā salām(un).

විශ්වාස කර දැහැමි ක්‍රියාවන් කළ අය පහළින් ගංගා ගලා බසින ස්වර්ග උයන්වලට ඇතුළු වෙති. ඔවුන්ගේ ස්වාමියාගේ අවසරය ඇතිව ඔවුහු එහි සදාකාලිකව සිටිති. (ස්වර්ගයෙහි) ඔවුන්ගේ ගෞරවය සුබ පැතුම් වේ.


24

اَلَمْ تَرَ كَيْفَ ضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلًا كَلِمَةً طَيِّبَةً كَشَجَرَةٍ طَيِّبَةٍ اَصْلُهَا ثَابِتٌ وَّفَرْعُهَا فِى السَّمَاۤءِۙ

alam tara kaifa ḍaraballāhu maṡalan kalimatan ṭayyibatan kasyajaratin ṭayyibatin aṣluhā ṡābituw wa far‘uhā fis-samā'(i).

අල්ලාහ් යහපත් වචන පිළිබඳ උපමාවක් පවසන්නේ කෙසේදැයි ඔබ නොබැලුවේද? මුල් ශක්තිමත් වූද අතු අහසෙහි ඇතිද යහපත් ගසක් මෙන්ද?


25

تُؤْتِيْٓ اُكُلَهَا كُلَّ حِيْنٍ ۢبِاِذْنِ رَبِّهَاۗ وَيَضْرِبُ اللّٰهُ الْاَمْثَالَ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُوْنَ

tu'tī ukulahā kulla ḥīnim bi'iżni rabbihā, wa yaḍribullāhul-amṡāla lin-nāsi la‘allahum yatażakkarūn(a).

(ගස) එහි ස්වාමියාගේ අවසරය ඇතිව සෑම විටම එහි ඵල දරයි. තවද අල්ලාහ් මෙම උපමාවන් මිනිසුන්ට සිහිපත් කරනු පිණිස ගෙනහැර දක්වයි.


26

وَمَثَلُ كَلِمَةٍ خَبِيْثَةٍ كَشَجَرَةٍ خَبِيْثَةِ ِۨاجْتُثَّتْ مِنْ فَوْقِ الْاَرْضِ مَا لَهَا مِنْ قَرَارٍ

wa maṡalu kalimatin khabīṡatin kasyajaratin khabīṡatinijtuṡṡat min fauqil-arḍi mā lahā min qarār(in).

නරක වචනයකට උදාහරණය පොළොවෙන් මුල් උදුරා දමා ඇති නරක ගසක් මෙනි; එයට (කෙළින්) කිසිසේත්ම නැගී සිටිය නොහැක.


27

يُثَبِّتُ اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِالْقَوْلِ الثَّابِتِ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا وَفِى الْاٰخِرَةِۚ وَيُضِلُّ اللّٰهُ الظّٰلِمِيْنَۗ وَيَفْعَلُ اللّٰهُ مَا يَشَاۤءُ ࣖ

yuṡabbitullāhul-lażīna āmanū bil-qauliṣ-ṣābiti fil-ḥayātid-dun-yā wa fil-ākhirah(ti), wa yuḍillullāhuẓ-ẓālimīn(a), wa yaf‘alullāhu mā yasyā'(u).

මෙලොවදීත්, මතු ලොවෙහිත් ස්ථිර වදනින් විශ්වාස කළ අයගේ (විශ්වාසය) අල්ලාහ් තහවුරු කරයි. තවද අල්ලාහ් අපරාධකරුවන් නොමඟ යවයි. අල්ලාහ් තමා කැමති දේ කරයි.


28

۞ اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ بَدَّلُوْا نِعْمَتَ اللّٰهِ كُفْرًا وَّاَحَلُّوْا قَوْمَهُمْ دَارَ الْبَوَارِۙ

alam tara ilal-lażīna baddalū ni‘matallāhi kufraw wa aḥallū qaumahum dāral-bawār(i).

අල්ලාහ්ට අකීකරු වීම නිසා අල්ලාහ්ගේ අනුග්‍රහයන් හුවමාරු කරගෙන, තම ජනතාව විනාශයේ මිටියාවතට ඇද දැමූ අයව ඔබ දුටුවේ නැද්ද?


29

جَهَنَّمَ ۚيَصْلَوْنَهَاۗ وَبِئْسَ الْقَرَارُ

jahannama yaṣlaunahā, wa bi'sal-qarār(u).

එනම් නිරයයි; ඔවුන් එහි ඇතුළු වනු ඇත; එය නපුරු වාසස්ථානයකි.


30

وَجَعَلُوْا لِلّٰهِ اَنْدَادًا لِّيُضِلُّوْا عَنْ سَبِيْلِهٖۗ قُلْ تَمَتَّعُوْا فَاِنَّ مَصِيْرَكُمْ اِلَى النَّارِ

wa ja‘alū lillāhi andādal liyuḍillū ‘an sabīlih(ī), qul tamatta‘ū fa inna maṣīrakum ilan-nār(i).

තවද ඔවුහු (ප්‍රතික්ෂේප කරන්නන්) අල්ලාහ්ගේ මාර්ගයෙන් (ජනයාව) නොමඟ යැවීම සඳහා ඔහුට ප්‍රතිවාදීන් ඇති කර ගත්හ. (ඕ: මුහම්මද්) මෙසේ පවසන්න: “ඔබ සතුටු වන්න, මන්ද ඔබගේ අවසාන ගමනාන්තය නිරයයි.”


31

قُلْ لِّعِبَادِيَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا يُقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَيُنْفِقُوْا مِمَّا رَزَقْنٰهُمْ سِرًّا وَّعَلَانِيَةً مِّنْ قَبْلِ اَنْ يَّأْتِيَ يَوْمٌ لَّا بَيْعٌ فِيْهِ وَلَا خِلٰلٌ

qul li‘ibādiyal-lażīna āmanū yuqīmuṣ-ṣalāta wa yunfiqū mimmā razaqnāhum sirraw wa ‘alāniyatam min qabli ay ya'tiya yaumul lā bai‘un fīhi wa lā khilāl(un).

"මිත්‍රත්වයක් නොමැති මිලට ගැනීම්, විකිණීම් සහ වෙනත් කිසිවක් නොමැති දිනය පැමිණීමට පෙර, අපි සපයන දෙයින් රහසිගතව හෝ ප්‍රසිද්ධියේ වියදම් කිරීමට, ඔවුන් සලාතය ඉටු කරත්වා" යැයි (මුහම්මද්) මාගේ විශ්වාසවන්තයින්ට පවසන්න.


32

اَللّٰهُ الَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَاَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَاَخْرَجَ بِهٖ مِنَ الثَّمَرٰتِ رِزْقًا لَّكُمْ ۚوَسَخَّرَ لَكُمُ الْفُلْكَ لِتَجْرِيَ فِى الْبَحْرِ بِاَمْرِهٖ ۚوَسَخَّرَ لَكُمُ الْاَنْهٰرَ

allāhul-lażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa wa anzala minas-samā'i mā'an fa akhraja bihī minaṡ-ṡamarāti rizqal lakum, wa sakhkhara lakumul-fulka litajriya fil-baḥri bi'amrih(ī), wa sakhkhara lakumul-anhār(a).

අල්ලාහ්ම අහස් හා පොළොව නිර්මාණය කර අහසින් ජලය (වැසි) පහළ කළේය. පසුව එම (වැසි ජලය) මගින් ඔබට ආහාර වශයෙන් විවිධ පලතුරු නිපදවීය. තවද, ඔහුගේ අභිමතය පරිදි මුහුදේ ගමන් කිරීම සඳහා ඔහු ඔබට නැව් යටත් කර දුන්නේය. තවද ඔහු ඔබට ගංගාවන් යටත් කර දුන්නේය.


33

وَسَخَّرَ لَكُمُ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ دَاۤىِٕبَيْنِۚ وَسَخَّرَ لَكُمُ الَّيْلَ وَالنَّهَارَ ۚ

wa sakhkhara lakumusy-syamsa wal-qamara dā'ibaīn(i), wa sakhkhara lakumul-laila wan-nahār(a).

තවද, ඔහු (තමන්ගේ කක්ෂවල) භ්‍රමණය වන හිරු සහ චන්ද්‍රයා ඔබලාට වසඟ කර දුන්නේය; තවද රාත්‍රිය සහ දහවල ඔබලාට වසඟ කර දුන්නේය.


34

وَاٰتٰىكُمْ مِّنْ كُلِّ مَا سَاَلْتُمُوْهُۗ وَاِنْ تَعُدُّوْا نِعْمَتَ اللّٰهِ لَا تُحْصُوْهَاۗ اِنَّ الْاِنْسَانَ لَظَلُوْمٌ كَفَّارٌ ࣖ

wa ātākum min kulli mā sa'altumūh(u), wa in ta‘uddū ni‘matallāhi lā tuḥṣūhā, innal-insāna laẓalūmun kaffār(un).

තවද ඔබ ඔහුගෙන් ඉල්ලන සෑම දෙයක්ම ඔහු ඔබට ලබා දී ඇත. ඔබ අල්ලාහ්ගේ ආශිර්වාදයන් ගණන් කළහොත්, ඔබට ඒවා ගණන් කළ නොහැක. ඇත්ත වශයෙන්ම, මිනිසුන් ඉතා අසාධාරණ සහ (අල්ලාහ්ගේ ආශිර්වාදයන්) බෙහෙවින් ප්‍රතික්ෂේප කරන්නන් වේ.


35

وَاِذْ قَالَ اِبْرٰهِيْمُ رَبِّ اجْعَلْ هٰذَا الْبَلَدَ اٰمِنًا وَّاجْنُبْنِيْ وَبَنِيَّ اَنْ نَّعْبُدَ الْاَصْنَامَ ۗ

wa iż qāla ibrāhīmu rabbij‘al hāżal-balada āminaw wajnubnī wa baniyya an na‘budal-aṣnām(a).

තවද (මතක තබා ගන්න), ආබ්‍රහම් යාච්ඤා කළ විට, "අහෝ දෙවියනි, මේ රට (මක්කම) ආරක්ෂිත රටක් බවට පත් කර, මා සහ මගේ දරුවන් සහ මුණුබුරන් පිළිම වන්දනා කිරීමෙන් වළක්වන්න."


36

رَبِّ اِنَّهُنَّ اَضْلَلْنَ كَثِيْرًا مِّنَ النَّاسِۚ فَمَنْ تَبِعَنِيْ فَاِنَّهٗ مِنِّيْۚ وَمَنْ عَصَانِيْ فَاِنَّكَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

rabbi innahunna aḍlalna kaṡīram minan-nās(i), faman tabi‘anī fa innahū minnī, wa man ‘aṣānī fa innaka gafūrur raḥīm(un).

ස්වාමීනි, මෙම පිළිම බොහෝ දෙනෙකු නොමඟ යවා ඇත. කවුරුන් මාව අනුගමනය කරන්නේද, ඔහු මා අතර සිටින අතර, කවුරුන් මට අකීකරු වන්නේද, එවිට ඔබ අති ක්ෂමාශීලී, අති දයාවන්තයාය.


37

رَبَّنَآ اِنِّيْٓ اَسْكَنْتُ مِنْ ذُرِّيَّتِيْ بِوَادٍ غَيْرِ ذِيْ زَرْعٍ عِنْدَ بَيْتِكَ الْمُحَرَّمِۙ رَبَّنَا لِيُقِيْمُوا الصَّلٰوةَ فَاجْعَلْ اَفْـِٕدَةً مِّنَ النَّاسِ تَهْوِيْٓ اِلَيْهِمْ وَارْزُقْهُمْ مِّنَ الثَّمَرٰتِ لَعَلَّهُمْ يَشْكُرُوْنَ

rabbanā innī askantu min żurriyyatī biwādin gairi żī zar‘in ‘inda baitikal-muḥarram(i), rabbanā liyuqīmuṣ-ṣalāta faj‘al af'idatam minan-nāsi tahwī ilaihim warzuqhum minaṡ-ṡamarāti la‘allahum yasykurūn(a).

අනේ දෙවියනේ, ඇත්තෙන්ම මම මගේ පරම්පරාවෙන් සමහරෙකුව ඔබේ (බයිතුල්ලාහ්ගේ) නිවස අසල අස්වැන්නක් නොමැති නිම්නයක තැබුවෙමි. ඔහු ගෞරවනීයයි, දෙවියනේ (එනම්) ඔවුන්ට යාඥා කළ හැකි වන පරිදි, සමහර මිනිසුන්ගේ හදවත් ඔවුන් කෙරෙහි නැඹුරු කර ඔවුන්ට පලතුරු වලින් පෝෂණය කරන්න, ඔවුන් කෘතඥ වනු ඇතැයි බලාපොරොත්තු වෙමි.


38

رَبَّنَآ اِنَّكَ تَعْلَمُ مَا نُخْفِيْ وَمَا نُعْلِنُۗ وَمَا يَخْفٰى عَلَى اللّٰهِ مِنْ شَيْءٍ فِى الْاَرْضِ وَلَا فِى السَّمَاۤءِ

rabbanā innaka ta‘lamu mā nukhfī wa mā nu‘lin(u), wa mā yakhfā ‘alallāhi min syai'in fil-arḍi wa lā fis-samā'(i).

අපගේ පරමාධිපතියාණෙනි, අප සඟවන දේ සහ අප හෙළි කරන දේ සැබවින්ම ඔබ දනී. පොළොවෙහි හෝ අහස්හි හෝ අල්ලාහ්ගෙන් සැඟවුණු කිසිවක් නැත.


39

اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْ وَهَبَ لِيْ عَلَى الْكِبَرِ اِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَۗ اِنَّ رَبِّيْ لَسَمِيْعُ الدُّعَاۤءِ

al-ḥamdu lillāhil-lażī wahaba lī ‘alal-kibari ismā‘īla wa isḥāq(a), inna rabbī lasamī‘ud-du‘ā'(i).

(මගේ) මහලු වියේදී මට ඉස්මයිල් සහ ඊසාක් ලබා දුන් අල්ලාහ්ට ප්‍රශංසා වේවා. නියත වශයෙන්ම, මාගේ දෙවියන් වහන්සේ සැබවින්ම යාච්ඤාවලට සවන් දෙන සේක.


40

رَبِّ اجْعَلْنِيْ مُقِيْمَ الصَّلٰوةِ وَمِنْ ذُرِّيَّتِيْۖ رَبَّنَا وَتَقَبَّلْ دُعَاۤءِ

rabbij‘alnī muqīmaṣ-ṣalāti wa min żurriyyatī, rabbanā wa taqabbal du‘ā'(i).

අහෝ මාගේ දෙවියනි, මා සහ මාගේ දරුවන් සහ මුණුබුරන් නොකඩවා යාච්ඤා කරන අය බවට පත් කළ මැනව, අහෝ අපගේ දෙවියනි, කරුණාකර මාගේ යාච්ඤාව පිළිගන්න.


41

رَبَّنَا اغْفِرْ لِيْ وَلِوَالِدَيَّ وَلِلْمُؤْمِنِيْنَ يَوْمَ يَقُوْمُ الْحِسَابُ ࣖ

rabbanagfir lī wa liwālidayya wa lil-mu'minīna yauma yaqūmul-ḥisāb(u).

අපගේ පරමාධිපතියාණෙනි, විනිශ්චය දිනයේදී මටත්, මගේ දෙමව්පියන්ටත්, විශ්වාස කළ සියල්ලන්ටත් සමාව දෙනු මැනව.”


42

وَلَا تَحْسَبَنَّ اللّٰهَ غَافِلًا عَمَّا يَعْمَلُ الظّٰلِمُوْنَ ەۗ اِنَّمَا يُؤَخِّرُهُمْ لِيَوْمٍ تَشْخَصُ فِيْهِ الْاَبْصَارُۙ

wa lā taḥsabannallāha gāfilan ‘ammā ya‘maluẓ-ẓālimūn(a), innamā yu'akhkhiruhum liyaumin tasykhaṣu fīhil-abṣār(u).

අල්ලාහ් අපරාධකාර මිනිසුන් කරන දේ ගැන නොසැලකිලිමත් යැයි ඔබ නොසිතන්න. නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ් (ඔවුන්ගේ) ඇස් විවෘත වන දිනය දක්වා ඔවුන්ව ප්‍රමාද කරනු ඇත.


43

مُهْطِعِيْنَ مُقْنِعِيْ رُءُوْسِهِمْ لَا يَرْتَدُّ اِلَيْهِمْ طَرْفُهُمْ ۚوَاَفْـِٕدَتُهُمْ هَوَاۤءٌ ۗ

muhṭi‘īna muqni‘ī ru'ūsihim lā yartaddu ilaihim ṭarfuhum, wa af'idatuhum hawā'(un).

ඔවුන් (ඇමතුමට පිළිතුරු දීමට) කඩිමුඩියේ පැමිණෙන අතර, ඔවුන්ගේ ඇස් ඇසිපිය නොහෙලා, ඔවුන්ගේ හදවත් හිස්ව ඇත.


44

وَاَنْذِرِ النَّاسَ يَوْمَ يَأْتِيْهِمُ الْعَذَابُۙ فَيَقُوْلُ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا رَبَّنَآ اَخِّرْنَآ اِلٰٓى اَجَلٍ قَرِيْبٍۙ نُّجِبْ دَعْوَتَكَ وَنَتَّبِعِ الرُّسُلَۗ اَوَلَمْ تَكُوْنُوْٓا اَقْسَمْتُمْ مِّنْ قَبْلُ مَا لَكُمْ مِّنْ زَوَالٍۙ

wa anżirin-nāsa yauma ya'tīhimul-‘ażāb(u), fa yaqūlul-lażīna ẓalamū rabbanā akhkhirnā ilā ajalin qarīb(in), nujib da‘wataka wa nattabi‘ir-rusul(a), awalam takūnū aqsamtum min qablu mā lakum min zawāl(in).

(මුහම්මද් තුමාණෙනි,) මිනිසුන්ට දඬුවම පැමිණෙන දිනයේදී ඔබ ඔවුන්ට අනතුරු අඟවන්න. එවිට අපරාධකරුවන් මෙසේ කියනු ඇත: "අපගේ ස්වාමීනි, (ලෝකයට ආපසු යාමට) මොහොතකට හෝ අපට අවස්ථාවක් ලබා දෙන්න, අපි ඔබගේ කැඳවීමට කීකරු වී, දූතයින් අනුගමනය කරන්නෙමු." (ඔවුන්ට කියනු ලැබුවේ), "ඔබ කිසිදා විනාශ නොවන බවට (පොළොවෙහි) පෙර දිවුරුම් දුන්නේ නැද්ද?"


45

وَّسَكَنْتُمْ فِيْ مَسٰكِنِ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْٓا اَنْفُسَهُمْ وَتَبَيَّنَ لَكُمْ كَيْفَ فَعَلْنَا بِهِمْ وَضَرَبْنَا لَكُمُ الْاَمْثَالَ

wa sakantum fī masākinil-lażīna ẓalamū anfusahum wa tabayyana lakum kaifa fa‘alnā bihim wa ḍarabnā lakumul-amṡāl(a).

තවද, ඔබ ජීවත් වූයේ තමන්ටම අපරාධ කර ගන්නා ජනයාගේ ස්ථානයෙහිය. තවද අපි ඔවුන්ට කළ දේ ඔබට පැහැදිලි වී ඇත. තවද අපි ඔබට උපමා කිහිපයක් ද ලබා දී ඇත්තෙමු.


46

وَقَدْ مَكَرُوْا مَكْرَهُمْ وَعِنْدَ اللّٰهِ مَكْرُهُمْۗ وَاِنْ كَانَ مَكْرُهُمْ لِتَزُوْلَ مِنْهُ الْجِبَالُ

wa qad makarū makrahum wa ‘indallāhi makruhum, wa in kāna makruhum litazūla minhul-jibāl(u).

අල්ලාහ් ඔවුන්ගේ වංචාව (දන්නා අතර විපාක දෙනු ඇත) වුවද, ඔවුන් වංචාවක් කර ඇත. ඇත්ත වශයෙන්ම ඔවුන්ගේ වංචාවට කඳු මකා දැමිය නොහැක.


47

فَلَا تَحْسَبَنَّ اللّٰهَ مُخْلِفَ وَعْدِهٖ رُسُلَهٗ ۗاِنَّ اللّٰهَ عَزِيْزٌ ذُو انْتِقَامٍۗ

falā taḥsabannallāha mukhlifa wa‘dihī rusulah(ū), innallāha ‘azīzun żun tiqām(in).

එබැවින්, අල්ලාහ් තම දූතයින්ට දුන් පොරොන්දුව කඩ කළ බව කිසි විටෙකත් නොසිතන්න. නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ් සර්ව බලධාරී වන අතර පළිගැනීමට දක්ෂය.


48

يَوْمَ تُبَدَّلُ الْاَرْضُ غَيْرَ الْاَرْضِ وَالسَّمٰوٰتُ وَبَرَزُوْا لِلّٰهِ الْوَاحِدِ الْقَهَّارِ

yauma tubaddalul-arḍu gairal-arḍi was-samāwātu wa barazū lillāhil-wāḥidil-qahhār(i).

(එනම්) පෘථිවිය තවත් පොළොවකින් සහ (එසේම) අහසකින් ප්‍රතිස්ථාපනය වන දිනයේදී, ඔවුන් (මිනිසුන්) සර්වබලධාරී, බලගතු අල්ලාහ්ට මුහුණ දීමට (පඩං මහ්ස්යාර් හි) රැස්වේ.


49

وَتَرَى الْمُجْرِمِيْنَ يَوْمَىِٕذٍ مُّقَرَّنِيْنَ فِى الْاَصْفَادِۚ

wa taral-mujrimīna yauma'iżim muqarranīna fil-aṣfād(i).

තවද එදින දම්වැල්වලින් බැඳ සිටින පව්කාරයන් ඔබ දකිනු ඇත.


50

سَرَابِيْلُهُمْ مِّنْ قَطِرَانٍ وَّتَغْشٰى وُجُوْهَهُمُ النَّارُۙ

sarābīluhum min qaṭirāniw wa tagsyā wujūhahumun-nār(u).

ඔවුන්ගේ ඇඳුම් තාර වලින් සාදා තිබූ අතර ඔවුන්ගේ මුහුණු නිරයේ ගින්නෙන් වැසී තිබුණි,


51

لِيَجْزِيَ اللّٰهُ كُلَّ نَفْسٍ مَّا كَسَبَتْۗ اِنَّ اللّٰهَ سَرِيْعُ الْحِسَابِ

liyajziyallāhu kulla nafsim mā kasabat, innallāha sarī‘ul-ḥisāb(i).

අල්ලාහ් සෑම කෙනෙකුටම ඔහු උත්සාහ කරන දේට විපාක දෙන පිණිසය. නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ් ගණනය කිරීම් වලදී ඉතා ඉක්මන්ය.


52

هٰذَا بَلٰغٌ لِّلنَّاسِ وَلِيُنْذَرُوْا بِهٖ وَلِيَعْلَمُوْٓا اَنَّمَا هُوَ اِلٰهٌ وَّاحِدٌ وَّلِيَذَّكَّرَ اُولُوا الْاَلْبَابِ ࣖ

hāżā balāgul lin-nāsi wa liyunżarū bihī wa liya‘lamū annamā huwa ilāhuw wāḥiduw wa liyażżakkara ulul-albāb(i).

තවද මෙය (අල් කුර්ආනය) මිනිස් වර්ගයාට (පරිපූර්ණ) පැහැදිලි කිරීමකි, එමඟින් ඔවුන්ට අනතුරු ඇඟවීමට, ඔහු එකම දෙවියා බව ඔවුන් දැන ගැනීමට සහ අවබෝධයෙන් යුත් මිනිසුන් අවධානය යොමු කිරීමට.