Q.S අස්-සජ්දා (اَلسَّجْدَة) - 30 පද ගණන

الۤمّۤ ۗ

alif lām mīm.

අලිෆ් ලාම් මිම්.

تَنْزِيْلُ الْكِتٰبِ لَا رَيْبَ فِيْهِ مِنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَۗ

tanzīlul-kitābi lā raiba fīhi mir rabbil-‘ālamīn(a).

ලෝකාධිපතියාගෙන් අල්-කුර්ආනය පහළ වීම පිළිබඳව කිසිදු සැකයක් නැත.

اَمْ يَقُوْلُوْنَ افْتَرٰىهُ ۚ بَلْ هُوَ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّكَ لِتُنْذِرَ قَوْمًا مَّآ اَتٰىهُمْ مِّنْ نَّذِيْرٍ مِّنْ قَبْلِكَ لَعَلَّهُمْ يَهْتَدُوْنَ

am yaqūlūnaftarāhu balhuwal-ḥaqqu mir rabbika litunżira qaumam mā atāhum min nażīrim min qablika la‘allahum yahtadūn(a).

නමුත් ඔවුන් (ප්‍රතික්ෂේප කරන්නන්) "ඔහු (මුහම්මද්) එය ගොතුවේය" යැයි පවසන්නේ ඇයි? නැත, කුර්ආනය ඔබගේ දෙවියන්ගෙන් පැමිණි සත්‍යයයි, ඔබට පෙර කිසිවෙකු ඔබට අනතුරු ඇඟවූයේ නැති අයට ඔබ අනතුරු ඇඟවීමට; එවිට ඔවුන් මඟ පෙන්වීම ලබා ගත හැකිය.

اَللّٰهُ الَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا فِيْ سِتَّةِ اَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوٰى عَلَى الْعَرْشِۗ مَا لَكُمْ مِّنْ دُوْنِهٖ مِنْ وَّلِيٍّ وَّلَا شَفِيْعٍۗ اَفَلَا تَتَذَكَّرُوْنَ

allāhul-lażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa wa mā bainahumā fī sittati ayyāmin ṡummastawā ‘alal-‘arsy(i), mā lakum min dūnihī miw waliyyiw wa lā syafī‘(in), afalā tatażakkarūn(a).

අහස්, පොළොව සහ ඒ දෙක අතර ඇති සියල්ල දින හයකින් නිර්මාණය කළේ අල්ලාහ්ය. පසුව ඔහු අර්ෂ් මත ස්ථාපිත විය. ඔහු හැර ඔබට කිසිදු උදව්කරුවෙකු හෝ මැදිහත්කරුවෙකු නොමැත. එබැවින් ඔබ නොබලන්නේද?

يُدَبِّرُ الْاَمْرَ مِنَ السَّمَاۤءِ اِلَى الْاَرْضِ ثُمَّ يَعْرُجُ اِلَيْهِ فِيْ يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهٗٓ اَلْفَ سَنَةٍ مِّمَّا تَعُدُّوْنَ

yudabbirul-amra minas-samā'i ilal-arḍi ṡumma ya‘ruju ilaihi fī yaumin kāna miqdāruhū alfa sanatim mimmā ta‘uddūn(a).

ඔහු ස්වර්ගයේ සිට පොළොව දක්වා සියලු කටයුතු නියාමනය කරයි, පසුව (කටයුතු) එක් දිනකදී ඔහු වෙතට නැඟී යයි, එහි දිග (දිග) ඔබගේ ගණනය කිරීම් අනුව අවුරුදු දහසකි.

ذٰلِكَ عٰلِمُ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ الْعَزِيْزُ الرَّحِيْمُۙ

Żālika ‘ālimul-gaibi wasy-syahādatil-‘azīzur-raḥīm(u).

එනම් නොපෙනෙන දේ සහ සැබෑ දේ දන්නා, සර්වබලධාරී, දයානුකම්පිත දෙවියන් වහන්සේය.

الَّذِيْٓ اَحْسَنَ كُلَّ شَيْءٍ خَلَقَهٗ وَبَدَاَ خَلْقَ الْاِنْسَانِ مِنْ طِيْنٍ

allażī aḥsana kulla syai'in khalaqahū wa bada'a khalqal-insāni min ṭīn(in).

තමා මැවූ සියල්ල අලංකාර කළ, මිනිසා මැටියෙන් මැවීම ආරම්භ කළ,

ثُمَّ جَعَلَ نَسْلَهٗ مِنْ سُلٰلَةٍ مِّنْ مَّاۤءٍ مَّهِيْنٍ ۚ

Ṡumma ja‘ala naslahū min sulālatim mim mā'im mahīn(in).

පසුව ඔහු තම දරුවන්ව පහත් ජලයේ (ශුක්‍ර තරලයේ) සාරයෙන් ඇති කළේය.

ثُمَّ سَوّٰىهُ وَنَفَخَ فِيْهِ مِنْ رُّوْحِهٖ وَجَعَلَ لَكُمُ السَّمْعَ وَالْاَبْصَارَ وَالْاَفْـِٕدَةَۗ قَلِيْلًا مَّا تَشْكُرُوْنَ

Ṡumma sawwāhu wa nafakha fīhi mir rūḥihī wa ja‘ala lakumus-sam‘a wal-abṣāra wal-af'idah(ta), qalīlam mā tasykurūn(a).

පසුව ඔහු එය පරිපූර්ණ කර, එහි (ශරීරයේ) ඔහුගේ ආත්මය (නිර්මාණය) පිඹ, ඔබට ශ්‍රවණය, පෙනීම සහ හදවත ඇති කළේය. (නමුත්) ඔබ ඉතා ස්වල්ප දෙනෙක් කෘතඥ වූහ.

وَقَالُوْٓا ءَاِذَا ضَلَلْنَا فِى الْاَرْضِ ءَاِنَّا لَفِيْ خَلْقٍ جَدِيْدٍ ەۗ بَلْ هُمْ بِلِقَاۤءِ رَبِّهِمْ كٰفِرُوْنَ

wa qālū a'iżā ḍalalnā fil-arḍi a'innā lafī khalqin jadīd(in), bal hum biliqā'i rabbihim kāfirūn(a).

තවද ඔවුහු, “අපි පොළොවෙහි අතුරුදහන් වූ පසු, අපි නව මැවිල්ලක සිටින්නෙමුද?” යි විමසූහ. ඔවුන් තම ස්වාමියා හමුවීම පවා ප්‍රතික්ෂේප කරති.

۞ قُلْ يَتَوَفّٰىكُمْ مَّلَكُ الْمَوْتِ الَّذِيْ وُكِّلَ بِكُمْ ثُمَّ اِلٰى رَبِّكُمْ تُرْجَعُوْنَ ࣖ

qul yatawaffākum malakul-mautil-lażī wukkila bikum ṡumma ilā rabbikum turja‘ūn(a).

“(ඔබගේ ජීවිතය නැති කිරීමට) භාර දී තිබූ මරණයේ දූතයා ඔබව මරණයට පත් කරනු ඇත. පසුව ඔබ ඔබගේ ස්වාමියා වෙත ආපසු ගෙන එනු ලැබේ” යැයි පවසන්න.

وَلَوْ تَرٰىٓ اِذِ الْمُجْرِمُوْنَ نَاكِسُوْا رُءُوْسِهِمْ عِنْدَ رَبِّهِمْۗ رَبَّنَآ اَبْصَرْنَا وَسَمِعْنَا فَارْجِعْنَا نَعْمَلْ صَالِحًا اِنَّا مُوْقِنُوْنَ

wa lau tarā iżil-mujrimūna nākisū ru'ūsihim ‘inda rabbihim, rabbanā abṣarnā wa sami‘nā farji‘nā na‘mal ṣāliḥan innā mūqinūn(a).

(එය කෙතරම් භයානකද යත්) එම පව්කාරයන් තම ස්වාමියා ඉදිරියේ හිස නමා ආචාර කරනු ඔබ දුටුවහොත්, (ඔවුන් මෙසේ කීහ:) “අපගේ ස්වාමීනි, අපි දුටුවෙමු, අසා ඇත්තෙමු. එබැවින් අපව (ලෝකයට) ආපසු හරවනු මැනව. නියත වශයෙන්ම අපි යහපත් ක්‍රියාවන් කරන්නෙමු. නියත වශයෙන්ම අපි විශ්වාස කරන ජනතාවක් වෙමු.”

وَلَوْ شِئْنَا لَاٰتَيْنَا كُلَّ نَفْسٍ هُدٰىهَا وَلٰكِنْ حَقَّ الْقَوْلُ مِنِّيْ لَاَمْلَـَٔنَّ جَهَنَّمَ مِنَ الْجِنَّةِ وَالنَّاسِ اَجْمَعِيْنَ

wa lau syi'nā la'ātainā kulla nafsin hudāhā wa lākin ḥaqqal-qaulu minnī la'amla'anna jahannama minal-jinnati wan-nāsi ajma‘īn(a).

අපි අදහස් කළේ නම්, සෑම ආත්මයකටම ඒ සඳහා මඟ පෙන්වීමක් ලබා දෙන්නෙමු. නමුත් මගෙන් “මම නිරය ජින්වරුන්ගෙන් සහ මිනිසුන්ගෙන් පුරවන්නෙමි” යන වාක්‍යය (ආඥාවක්) නියම කර ඇත.

فَذُوْقُوْا بِمَا نَسِيْتُمْ لِقَاۤءَ يَوْمِكُمْ هٰذَاۚ اِنَّا نَسِيْنٰكُمْ وَذُوْقُوْا عَذَابَ الْخُلْدِ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

fa żūqū bimā nasītum liqā'a yaumikum hāżā, innā nasīnākum wa żūqū ‘ażābal-khuldi bimā kuntum ta‘malūn(a).

එබැවින් ඔබ ඔබේ දිනය (විනිශ්චය දිනය) හමුවීම නොසලකා හැරිය නිසා (මෙම දඬුවම) ගැන දුක් වන්න. නියත වශයෙන්ම අපි ඔබව නොසලකා හැරියෙමු. ඔබ කළ දේ හේතුවෙන් සදාකාලික දඬුවම අපි අත්විඳිමු.

اِنَّمَا يُؤْمِنُ بِاٰيٰتِنَا الَّذِيْنَ اِذَا ذُكِّرُوْا بِهَا خَرُّوْا سُجَّدًا وَّسَبَّحُوْا بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَهُمْ لَا يَسْتَكْبِرُوْنَ ۩

innamā yu'minu bi'āyātinal-lażīna iżā żukkirū bihā kharrū sujjadaw wa sabbaḥū biḥamdi rabbihim wa hum lā yastakbirūn(a).

අපගේ ආයාවන් විශ්වාස කරන්නන් වන්නේ, ඒවා (අපගේ ආයාවන්) සිහිපත් කරනු ලැබූ විට, සුජූද් කර, තමන්වම මහිමයට පත් කර, තම ස්වාමියාට ප්‍රශංසා කරන අය පමණි, ඔවුන් ආඩම්බර නොවෙති.

تَتَجَافٰى جُنُوْبُهُمْ عَنِ الْمَضَاجِعِ يَدْعُوْنَ رَبَّهُمْ خَوْفًا وَّطَمَعًاۖ وَّمِمَّا رَزَقْنٰهُمْ يُنْفِقُوْنَ

tatajāfā junūbuhum ‘anil-maḍāji‘i yad‘ūna rabbahum khaufaw wa ṭama‘ā(n), wa mimmā razaqnāhum yunfiqūn(a).

ඔවුන්ගේ බඩ ඔවුන්ගේ ඇඳන් වලින් බොහෝ දුරින් ඇත, ඔවුන් බියෙන් හා බලාපොරොත්තුවෙන් තම ස්වාමියාට යාච්ඤා කරති, තවද අපි ඔවුන්ට ලබා දුන් ආහාරයෙන් කොටසක් වියදම් කරති.

فَلَا تَعْلَمُ نَفْسٌ مَّآ اُخْفِيَ لَهُمْ مِّنْ قُرَّةِ اَعْيُنٍۚ جَزَاۤءًۢ بِمَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

falā ta‘lamu nafsum mā ukhfiya lahum min qurrati a‘yun(in), jazā'am bimā kānū ya‘malūn(a).

එබැවින් ඔවුන් කරන දේට විපාකයක් ලෙස ඔවුන්ගේ හදවත් සතුටු කරන (විවිධ ආශිර්වාද) ඔවුන්ට සඟවා ඇති දේ කිසිවෙකු දන්නේ නැත.

اَفَمَنْ كَانَ مُؤْمِنًا كَمَنْ كَانَ فَاسِقًاۗ لَا يَسْتَوٗنَ

afaman kāna mu'minan kaman kāna fāsiqā(n), lā yastawūn(a).

ඉතින් විශ්වාස කරන්නන් දුෂ්ට මිනිසුන් (නොඇදහිලිවන්තයන්) හා සමානද? ඔවුන් සමාන නොවේ.

اَمَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ فَلَهُمْ جَنّٰتُ الْمَأْوٰىۖ نُزُلًا ۢبِمَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

ammal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti falahum jannātul-ma'wā, nuzulam bimā kānū ya‘malūn(a).

විශ්වාස කර යහපත් ක්‍රියාවන් කළ අයට නම්, ඔවුන් කළ දේට විපාකයක් ලෙස, ඔවුන්ට ජීවත් වීමට ස්වර්ගයන් ඇත.

وَاَمَّا الَّذِيْنَ فَسَقُوْا فَمَأْوٰىهُمُ النَّارُ كُلَّمَآ اَرَادُوْٓا اَنْ يَّخْرُجُوْا مِنْهَآ اُعِيْدُوْا فِيْهَا وَقِيْلَ لَهُمْ ذُوْقُوْا عَذَابَ النَّارِ الَّذِيْ كُنْتُمْ بِهٖ تُكَذِّبُوْنَ

wa ammal-lażīna fasaqū fa ma'wākumun nāru kullamā arādū ay yakhrujū minhā u‘īdū fīhā wa qīla lahum żūqū ‘ażāban nāril-lażī kuntum bihī tukażżibūn(a).

තවද (විශ්වාසවන්තයින්) ඔවුන්ගේ නවාතැන නිරයයි. ඔවුන් එයින් පිටවීමට කැමති සෑම අවස්ථාවකම, ඔවුන් එහිම නැවත ගෙන යනු ලබන අතර, "ඔබ කලින් ප්‍රතික්ෂේප කළ නිරයේ දඬුවම රසවිඳින්න" යැයි ඔවුන්ට කියනු ලැබේ.

وَلَنُذِيْقَنَّهُمْ مِّنَ الْعَذَابِ الْاَدْنٰى دُوْنَ الْعَذَابِ الْاَكْبَرِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَ

wa lanużīqannahum minal-‘ażābil-adnā dūnal-‘ażābil-akbari la‘allahum yarji‘ūn(a).

තවද (පරලොවදී) ඔවුන් (යහපත් මාර්ගයට) නැවත පැමිණීම පිණිස, අපි ඔවුන්ට (මෙලොවදී) ඉතා සමීප දඬුවමක් ලබා දෙන්නෙමු.

وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ ذُكِّرَ بِاٰيٰتِ رَبِّهٖ ثُمَّ اَعْرَضَ عَنْهَا ۗاِنَّا مِنَ الْمُجْرِمِيْنَ مُنْتَقِمُوْنَ ࣖ

wa man aẓlamu mimman żukkira bi'āyāti rabbihī ṡumma a‘raḍa ‘anhā, innā minal-mujrimīna muntaqimūn(a).

තම ස්වාමියාගේ ආයාවන් මගින් අවවාද කරනු ලැබ, පසුව ඒවායින් ඈත් වූ කෙනෙකුට වඩා අපරාධකාරයා කවුද? නියත වශයෙන්ම අපි පව්කාරයන්ට විපාක දෙන්නෙමු.

وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ فَلَا تَكُنْ فِيْ مِرْيَةٍ مِّنْ لِّقَاۤىِٕهٖ وَجَعَلْنٰهُ هُدًى لِّبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَۚ

wa laqad ātainā mūsal-kitāba falā takun fī miryatim mil liqā'ihī wa ja‘alnāhu hudal libanī isrā'īl(a).

තවද නියත වශයෙන්ම අපි මූසාට ග්‍රන්ථය (තව්රාතය) ලබා දී ඇත්තෙමු. එබැවින් (මුහම්මද්) ඔබ එය (කුර්ආනය) පිළිගැනීමට පසුබට නොවනු. තවද අපි ග්‍රන්ථය (තව්රාතය) ඉස්රායිල් දරුවන්ට මාර්ගෝපදේශයක් බවට පත් කළෙමු.

وَجَعَلْنَا مِنْهُمْ اَىِٕمَّةً يَّهْدُوْنَ بِاَمْرِنَا لَمَّا صَبَرُوْاۗ وَكَانُوْا بِاٰيٰتِنَا يُوْقِنُوْنَ

wa ja‘alnā minhum a'immatay yahdūna bi'amrinā lammā ṣabarū, wa kānū bi'āyātinā yūqinūn(a).

තවද ඔවුන් ඉවසිලිවන්තව කටයුතු කරන තාක් කල්, අපගේ නියෝග අනුව ඔවුන්ට මඟ පෙන්වන නායකයින් ඔවුන් අතරින් අපි ඇති කළෙමු. ඔවුන් අපගේ වැකි විශ්වාස කරති.

اِنَّ رَبَّكَ هُوَ يَفْصِلُ بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ فِيْمَا كَانُوْا فِيْهِ يَخْتَلِفُوْنَ

inna rabbaka huwa yafṣilu bainahum yaumal-qiyāmati fīmā kānū fīhi yakhtalifūn(a).

නියත වශයෙන්ම ඔබගේ ස්වාමියා, ඔවුන් මීට පෙර තමන් සම්බන්ධයෙන් තර්ක කළ දේ පිළිබඳව මළවුන් කෙරෙන් නැගිටුවන දිනයේදී ඔවුන් අතර තීන්දුවක් දෙනු ඇත.

اَوَلَمْ يَهْدِ لَهُمْ كَمْ اَهْلَكْنَا مِنْ قَبْلِهِمْ مِّنَ الْقُرُوْنِ يَمْشُوْنَ فِيْ مَسٰكِنِهِمْ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍۗ اَفَلَا يَسْمَعُوْنَ

awalam yahdi lahum kam ahlaknā min qablihim minal-qurūni yamsyūna fī masākinihim, inna fī żālika la'āyāt(in), afalā yasma‘ūn(a).

තවද, ඔවුන්ට පෙර කොපමණ ජන කොටස් අපි විනාශ කර ඇත්තෙමුද යන්න ඔවුන්ට ලකුණක් නොවේද? ඔවුන් තමන්ගේ වාසස්ථානවල ගමන් කරමින් සිටියදී. නියත වශයෙන්ම (අල්ලාහ්ගේ බලයේ) සංඥා ඇත. ඔවුන් සවන් නොදෙන්නේද?

اَوَلَمْ يَرَوْا اَنَّا نَسُوْقُ الْمَاۤءَ اِلَى الْاَرْضِ الْجُرُزِ فَنُخْرِجُ بِهٖ زَرْعًا تَأْكُلُ مِنْهُ اَنْعَامُهُمْ وَاَنْفُسُهُمْۗ اَفَلَا يُبْصِرُوْنَ

awalam yarau annā nasūqul-mā'a ilal-arḍil juruzi fanukhriju bihī zar‘an ta'kulu minhu an‘āmuhum wa anfushum, afalā yubṣirūn(a).

අපි නිසරු භූමියට ජලය යොමු කර, පසුව ඔවුන්ගේ ගව පට්ටි සහ ඔවුන්ම එයින් අනුභව කරන පරිදි (එමගින්) බෝග ඇති කරන බව ඔවුන් නොබලන්නේද? එබැවින් ඔවුන් නොබලන්නේද?

وَيَقُوْلُوْنَ مَتٰى هٰذَا الْفَتْحُ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

wa yaqūlūna matā hāżal-fatḥu in kuntum ṣādiqīn(a).

තවද, “ඔබ සත්‍යවාදීන් නම්, ජයග්‍රහණය කවදා පැමිණේදැයි” ඔවුහු විමසති.

قُلْ يَوْمَ الْفَتْحِ لَا يَنْفَعُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِيْمَانُهُمْ وَلَا هُمْ يُنْظَرُوْنَ

qul yaumal-fatḥi lā yanfa‘ul-lażīna kafarū īmānuhum wa lā hum yunẓarūn(a).

“ජයග්‍රහණ දිනයේදී, ඔවුන්ගේ විශ්වාසය ප්‍රතික්ෂේප කරන්නන්ට තවදුරටත් කිසිදු ප්‍රයෝජනයක් ලබා නොදෙන අතර ඔවුන්ට කිසිදු සහනයක් ලබා නොදෙනු ඇත” යැයි පවසන්න.

فَاَعْرِضْ عَنْهُمْ وَانْتَظِرْ اِنَّهُمْ مُّنْتَظِرُوْنَ ࣖ

fa a‘riḍ ‘anhum wantaẓir innahum muntaẓirūn(a).

එබැවින් ඔබ ඔවුන්ට පිටුපා බලා සිටිනු. නියත වශයෙන්ම ඔවුන්ද බලා සිටිනු ඇත.