Q.S අල්-අ'රාෆ් (اَلْأَعْرَاف) - 206 පද ගණන

الۤمّۤصۤ ۚ

alif lām mīm ṣād.

අලිෆ් ලාම් මිම් ෂද්.

كِتٰبٌ اُنْزِلَ اِلَيْكَ فَلَا يَكُنْ فِيْ صَدْرِكَ حَرَجٌ مِّنْهُ لِتُنْذِرَ بِهٖ وَذِكْرٰى لِلْمُؤْمِنِيْنَ

kitābun unzila ilaika falā yakun fī ṣadrika ḥarajum minhu litunżira bihī wa żikrā lil-mu'minīn(a).

(මෙය) ඔබට පහළ කරන ලද ධර්ම ග්‍රන්ථයයි (මුහම්මද්!), එබැවින් ඔබ මෙයින් කරදරයට පත් නොවන්න, එමගින් ඔබට අනතුරු ඇඟවීමට හැකි වනු ඇත, තවද එය විශ්වාසවන්තයින්ට පාඩමක් වනු ඇත.

اِتَّبِعُوْا مَآ اُنْزِلَ اِلَيْكُمْ مِّنْ رَّبِّكُمْ وَلَا تَتَّبِعُوْا مِنْ دُوْنِهٖٓ اَوْلِيَاۤءَۗ قَلِيْلًا مَّا تَذَكَّرُوْنَ

ittabi‘ū mā unzila ilaikum mir rabbikum wa lā tattabi‘ū min dūnihī auliyā'(a), qalīlam mā tażakkarūn(a).

ඔබගේ ස්වාමියාගෙන් ඔබට පහළ කරන ලද දේ අනුගමනය කරන්න, ඔහු හැර වෙනත් කිසිවෙකු ඔබගේ නායකයා ලෙස අනුගමනය නොකරන්න. ඔබ ඉගෙන ගන්නේ ඉතා සුළු පාඩම් පමණි.

وَكَمْ مِّنْ قَرْيَةٍ اَهْلَكْنٰهَا فَجَاۤءَهَا بَأْسُنَا بَيَاتًا اَوْ هُمْ قَاۤىِٕلُوْنَ

wa kam min qaryatin ahlaknāhā fa jā'ahā ba'sunā bayātan au hum qā'ilūn(a).

අපි කොපමණ භූමි ප්‍රමාණයක් විනාශ කර ඇත්තෙමුද? අපගේ දඬුවම (එහි වැසියන්ට) රාත්‍රියේදී හෝ ඔවුන් දහවල් විවේක ගනිමින් සිටියදී පැමිණියේය.

فَمَا كَانَ دَعْوٰىهُمْ اِذْ جَاۤءَهُمْ بَأْسُنَآ اِلَّآ اَنْ قَالُوْٓا اِنَّا كُنَّا ظٰلِمِيْنَ

famā kāna da‘wāhum iż jā'ahum ba'sunā illā an qālū innā kunnā ẓālimīn(a).

එබැවින් අපගේ වධ වේදනාව ඔවුන් වෙත පැමිණි විට, “නියත වශයෙන්ම අපි අපරාධකරුවන් වෙමු” යි පැවසීම හැර අන් කිසිවක් ඔවුන්ගේ මැසිවිලි නැඟීමක් නොවීය.

فَلَنَسْـَٔلَنَّ الَّذِيْنَ اُرْسِلَ اِلَيْهِمْ وَلَنَسْـَٔلَنَّ الْمُرْسَلِيْنَۙ

fa lanas'alannal-lażīna ursila ilaihim wa lanas'alannal-mursalīn(a).

පසුව (අපොස්තුළුවරුන්ගෙන්) කැඳවීම ලැබූ අයගෙන් අපි නිසැකවම විමසන්නෙමු. තවද (අපොස්තුළුවරුන්ගෙන්ද) අපි විමසන්නෙමු.

فَلَنَقُصَّنَّ عَلَيْهِمْ بِعِلْمٍ وَّمَا كُنَّا غَاۤىِٕبِيْنَ

fa lanaquṣṣanna ‘alaihim bi‘ilmiw wa mā kunnā gā'ibīn(a).

තවද අපි (අපගේ) දැනුමෙන් ඔවුන්ට දැනුම් දෙන්නෙමු. අපි (ඔවුන්ගෙන්) දුරස් නොවෙමු.

وَالْوَزْنُ يَوْمَىِٕذِ ِۨالْحَقُّۚ فَمَنْ ثَقُلَتْ مَوَازِيْنُهٗ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ

wal-waznu yauma'iżinil-ḥaqq(u), faman ṡaqulat mawāzīnuhū fa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).

එදින තරාදිය ධර්මිෂ්ඨකමේ මිනුම බවට පත්වේ. එබැවින් තරාදිය (යහපත) කිරා මැන බලන අය වාසනාවන්තයින් වේ.

وَمَنْ خَفَّتْ مَوَازِيْنُهٗ فَاُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ خَسِرُوْٓا اَنْفُسَهُمْ بِمَا كَانُوْا بِاٰيٰتِنَا يَظْلِمُوْنَ

wa man khaffat mawāzīnuhū fa ulā'ikal-lażīna khasirū anfusahum bimā kānū bi'āyātinā yaẓlimūn(a).

තවද (යහපත් ක්‍රියාවන්හි) තරාදි සැහැල්ලු වූ අය, අපගේ ආයාවන් ඔවුන් ප්‍රතික්ෂේප කළ බැවින් තමන්ටම හානි කර ගත් අය වෙති.

وَلَقَدْ مَكَّنّٰكُمْ فِى الْاَرْضِ وَجَعَلْنَا لَكُمْ فِيْهَا مَعَايِشَۗ قَلِيْلًا مَّا تَشْكُرُوْنَ ࣖ

wa laqad makkannākum fil-arḍi wa ja‘alnā lakum fīhā ma‘āyisy(a), qalīlam mā tasykurūn(a).

තවද නියත වශයෙන්ම අපි ඔබව පොළොවෙහි පිහිටුවා, එහි ඔබට ජීවනෝපායක් ද ලබා දුන්නෙමු. (නමුත්) ඔබ කෘතඥ වන්නේ ඉතා අල්ප වශයෙනි.

وَلَقَدْ خَلَقْنٰكُمْ ثُمَّ صَوَّرْنٰكُمْ ثُمَّ قُلْنَا لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اسْجُدُوْا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوْٓا اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ لَمْ يَكُنْ مِّنَ السّٰجِدِيْنَ

wa laqad khalaqnākum ṡumma ṣawwarnākum ṡumma qulnā lil-malā'ikatisjudū li'ādama fa sajadū illā iblīs(a), lam yakum minas-sājidīn(a).

තවද නියත වශයෙන්ම අපි ඔබව නිර්මාණය කළෙමු. පසුව අපි ඔබව (ශරීර) නිර්මාණය කළෙමු. පසුව අපි දේවදූතයන්ට “ආදම්ට සුජූද් කරන්න” යැයි පැවසුවෙමු. එවිට ඔවුන් සුජූද් කළේ ෂෙයිතාන් හැර අන් සියල්ලෝය. ඔහු (ඉබ්ලිස්) සුජූද් කරන්නන් අතර නොවේ.

قَالَ مَا مَنَعَكَ اَلَّا تَسْجُدَ اِذْ اَمَرْتُكَ ۗقَالَ اَنَا۠ خَيْرٌ مِّنْهُۚ خَلَقْتَنِيْ مِنْ نَّارٍ وَّخَلَقْتَهٗ مِنْ طِيْنٍ

qāla mā mana‘aka allā tasjuda iż amartuk(a), qāla ana khairum minh(u), khalaqtanī min nāriw wa khalaqtahū min ṭīn(in).

“මා ඔබට පැවසූ විට (ආදම්ට) ඔබ සුජූද් කිරීමෙන් වැළකී සිටියේ කුමක් නිසාද?” (අල්ලාහ්) ඇසුවේය. (ඉබ්ලිස්) පිළිතුරු දුන්නේය. “මම ඔහුට වඩා ශ්‍රේෂ්ඨයි. ඔබ මාව ගින්නෙන් මැව්වා, ඔබ ඔහුව පොළොවෙන් මැව්වා.”

قَالَ فَاهْبِطْ مِنْهَا فَمَا يَكُوْنُ لَكَ اَنْ تَتَكَبَّرَ فِيْهَا فَاخْرُجْ اِنَّكَ مِنَ الصّٰغِرِيْنَ

qāla fahbiṭ minhā famā yakūnu laka an tatakabbara fīhā fakhruj innaka minaṣ-ṣāgirīn(a).

(අල්ලාහ්) මෙසේ කීවේය: “එසේ නම් එයින් (ස්වර්ගයෙන්) බැස එන්න; මන්ද ඔබ එහි පුරසාරම් දෙඩීමට සුදුසු නැත. පිටතට එන්න! නියත වශයෙන්ම ඔබ පහත් ජීවීන්ගෙන් කෙනෙකි.”

قَالَ اَنْظِرْنِيْٓ اِلٰى يَوْمِ يُبْعَثُوْنَ

qāla anẓirnī ilā yaumi yub‘aṡūn(a).

(ෂෙයිතාන්) “ඔවුන් නැවත නැඟිටුවනු ලබන දිනය දක්වා මට කල් දෙන්න” යැයි පිළිතුරු දුන්නේය.

قَالَ اِنَّكَ مِنَ الْمُنْظَرِيْنَ

qāla innaka minal-munẓarīn(a).

(අල්ලාහ්) “සැබෑවකි, ඔබ කාලය අත්හිටුවන ලද අයගෙන් කෙනෙකි” යි කීවේය.

قَالَ فَبِمَآ اَغْوَيْتَنِيْ لَاَقْعُدَنَّ لَهُمْ صِرَاطَكَ الْمُسْتَقِيْمَۙ

qāla fabimā agwaitanī la'aq‘udanna lahum ṣirāṭakal-mustaqīm(a).

(ඉබ්ලිස්) පිළිතුරු දුන්නේය, “ඔබ මාව නොමඟ යැවූ නිසා, මම නිසැකවම ඔවුන්ව ඔබේ සෘජු මාර්ගයෙන් වළක්වා ගන්නෙමි.

ثُمَّ لَاٰتِيَنَّهُمْ مِّنْۢ بَيْنِ اَيْدِيْهِمْ وَمِنْ خَلْفِهِمْ وَعَنْ اَيْمَانِهِمْ وَعَنْ شَمَاۤىِٕلِهِمْۗ وَلَا تَجِدُ اَكْثَرَهُمْ شٰكِرِيْنَ

Ṡumma la'ātiyannahum mim baini aidīhim wa min khalfihim wa ‘an aimānihim wa ‘an syamā'ilihim, wa lā tajidu akṡarahum syākirīn(a).

එවිට මම ඔවුන් වෙත ඉදිරියෙන්ද, පිටුපසින්ද, ඔවුන්ගේ දකුණෙන්ද, වම් පසින්ද නියත වශයෙන්ම පැමිණෙන්නෙමි. තවද ඔවුන්ගෙන් බොහෝ දෙනෙකු කෘතඥ වන අය ලෙස ඔබ නොදකිනු ඇත.”

قَالَ اخْرُجْ مِنْهَا مَذْءُوْمًا مَّدْحُوْرًا ۗ لَمَنْ تَبِعَكَ مِنْهُمْ لَاَمْلَـَٔنَّ جَهَنَّمَ مِنْكُمْ اَجْمَعِيْنَ

qālakhruj minhā maż'ūmam madḥūrā(n), laman tabi‘aka minhum la'amla'anna jahannama minkum ajma‘īn(a).

(අල්ලාහ්) මෙසේ කීවේය: “(ස්වර්ගයෙන්) නින්දාවට පත් වූවෙකු ලෙස සහ පිටුවහල් කරන ලදුව පිටතට එන්න! නියත වශයෙන්ම ඔවුන්ගෙන් කවුරුන් හෝ ඔබව අනුගමනය කරන්නේ නම්, මම ඔබ සියලු දෙනාගෙන් නිරය පුරවන්නෙමි.”

وَيٰٓاٰدَمُ اسْكُنْ اَنْتَ وَزَوْجُكَ الْجَنَّةَ فَكُلَا مِنْ حَيْثُ شِئْتُمَا وَلَا تَقْرَبَا هٰذِهِ الشَّجَرَةَ فَتَكُوْنَا مِنَ الظّٰلِمِيْنَ

wa yā ādamuskun anta wa zaujukal-jannata fa kulā min ḥaiṡu syi'tumā wa lā taqrabā hāżihisy-syajarata fa takūnā minaẓ-ẓālimīn(a).

තවද (අල්ලාහ්) “ඕ ආදම්! නුඹේ බිරිඳ සමඟ ස්වර්ගයෙහි වාසය කර නුඹලා දෙදෙනාම කැමති දෙයක් අනුභව කරනු. නමුත් මේ ගසට ළං නොවන්න. (ළං වුවහොත්) නුඹලා දෙදෙනාම අපරාධකරුවන්ගෙන් කෙනෙකු වනු ඇත” යි කීවේය.

فَوَسْوَسَ لَهُمَا الشَّيْطٰنُ لِيُبْدِيَ لَهُمَا مَا وٗرِيَ عَنْهُمَا مِنْ سَوْءٰتِهِمَا وَقَالَ مَا نَهٰىكُمَا رَبُّكُمَا عَنْ هٰذِهِ الشَّجَرَةِ اِلَّآ اَنْ تَكُوْنَا مَلَكَيْنِ اَوْ تَكُوْنَا مِنَ الْخٰلِدِيْنَ

fa waswasa lahumasy-syaiṭānu liyubdiya lahumā mā wūriya ‘anhumā min sau'ātihimā wa qāla mā nahākumā rabbukumā ‘an hāżihisy-syajarati illā an takūnā malakaini au takūnā minal-khālidīn(a).

එවිට සාතන් ඔවුන්ගේ රහසිගත අවයව (එය) ආවරණය කර තිබූ බව හෙළි කිරීමට ඔවුන්ට නපුරු සිතුවිලි මුමුණන්නට විය. තවද (සාතන්) මෙසේ පැවසීය, "ඔබ දෙදෙනාම මෙම ගසට ළං වීම ඔබගේ දෙවියන් වහන්සේ තහනම් කළේ ඔබ දෙදෙනාම දේවදූතයන් බවට පත් නොවන ලෙස හෝ (ස්වර්ගයේ) සදාකාලික මිනිසුන් බවට පත් නොවන ලෙස පමණි."

وَقَاسَمَهُمَآ اِنِّيْ لَكُمَا لَمِنَ النّٰصِحِيْنَۙ

wa qāsamahumā innī lakumā laminan-nāṣiḥīn(a).

තවද ඔහු (ෂෙයිතාන්) ඔවුන් දෙදෙනාටම දිවුරා, “නියත වශයෙන්ම මම ඔබලාගේ උපදේශකයින්ගෙන් කෙනෙකි” යි කීවේය.

فَدَلّٰىهُمَا بِغُرُوْرٍۚ فَلَمَّا ذَاقَا الشَّجَرَةَ بَدَتْ لَهُمَا سَوْءٰتُهُمَا وَطَفِقَا يَخْصِفٰنِ عَلَيْهِمَا مِنْ وَّرَقِ الْجَنَّةِۗ وَنَادٰىهُمَا رَبُّهُمَآ اَلَمْ اَنْهَكُمَا عَنْ تِلْكُمَا الشَّجَرَةِ وَاَقُلْ لَّكُمَآ اِنَّ الشَّيْطٰنَ لَكُمَا عَدُوٌّ مُّبِيْنٌ

fa dallāhumā bigurūr(in), falammā żāqasy-syajarata badat lahumā sau'ātuhumā wa ṭafiqā yakhṣifāni ‘alaihimā miw waraqil-jannah(ti), wa nādāhumā rabbuhumā alam anhakumā ‘an tilkumasy-syajarati wa aqul lakumā innasy-syaiṭāna lakumā ‘aduwwum mubīn(un).

ඔහු (සාතන්) ඔවුන්ව වංචාවෙන් පොළඹවා ගත්තේය. ඔවුන් ගසේ ඵල රස බැලූ විට, එහි නිරුවත ඔවුන්ට පැහැදිලි විය, එබැවින් ඔවුන් එය ස්වර්ගයේ කොළ වලින් ආවරණය කිරීමට පටන් ගත්හ. දෙවියන් වහන්සේ ඔවුන්ට කතා කරමින්, "මම ඔබට එම ගසෙන් තහනම් කළේ නැද්ද? සාතන් ඔබ දෙදෙනාටම ප්‍රසිද්ධ සතුරෙකු බව ඔබට පැවසුවා නොවේද?"

قَالَا رَبَّنَا ظَلَمْنَآ اَنْفُسَنَا وَاِنْ لَّمْ تَغْفِرْ لَنَا وَتَرْحَمْنَا لَنَكُوْنَنَّ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ

qālā rabbanā ẓalamnā anfusanā wa illam tagfir lanā wa tarḥamnā lanakūnanna minal-khāsirīn(a).

ඔවුන් දෙදෙනාම, “අපගේ ස්වාමීනි, අපි අපටම අපරාධ කර ගත්තෙමු. ඔබ අපට සමාව දී කරුණාව නොදැක්වුවහොත්, අපි නියත වශයෙන්ම පරාජිතයින්ගෙන් කෙනෙකු වන්නෙමු” යැයි පැවසූහ.

قَالَ اهْبِطُوْا بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ ۚوَلَكُمْ فِى الْاَرْضِ مُسْتَقَرٌّ وَّمَتَاعٌ اِلٰى حِيْنٍ

qālahbiṭū ba‘ḍukum liba‘ḍin ‘aduww(un), wa lakum fil-arḍi mustaqarruw wa matā‘un ilā ḥīn(in).

(අල්ලාහ්) “පහළට යන්න! ඔබ එකිනෙකාට සතුරු වනු ඇත. නියමිත කාලය දක්වා පොළොව ඔබේ වාසස්ථානය සහ සතුටයි” යි කීවේය.

قَالَ فِيْهَا تَحْيَوْنَ وَفِيْهَا تَمُوْتُوْنَ وَمِنْهَا تُخْرَجُوْنَ ࣖ

qāla fīhā taḥyauna wa fīhā tamūtūna wa minhā tukhrajūn(a).

(අල්ලාහ්) මෙසේ පවසයි, “ඔබ එහි ජීවත් වන්නෙහිය, එහිම මිය යන්නෙහිය, එතැනින්ම නැවත නැඟිටුවනු ලබන්නෙහිය.”

يٰبَنِيْٓ اٰدَمَ قَدْ اَنْزَلْنَا عَلَيْكُمْ لِبَاسًا يُّوَارِيْ سَوْءٰتِكُمْ وَرِيْشًاۗ وَلِبَاسُ التَّقْوٰى ذٰلِكَ خَيْرٌۗ ذٰلِكَ مِنْ اٰيٰتِ اللّٰهِ لَعَلَّهُمْ يَذَّكَّرُوْنَ

yā banī ādama qad anzalnā ‘alaikum libāsay yuwārī sau'ātikum wa rīsyā(n), wa libāsut-taqwā żālika khair(un), żālika min āyātillāhi la‘allahum yażżakkarūn(a).

ආදම්ගේ පරම්පරාවෙනි! නියත වශයෙන්ම අපි ඔබේ නිරුවත වසා ගැනීමට සහ ඔබට අලංකාරයක් ලෙස ඇඳුම් ලබා දී ඇත්තෙමු. නමුත් භක්තිමත්කමේ ඇඳුම්, එය වඩා හොඳය. මේවා අල්ලාහ්ගේ බලයේ සමහර සංඥා වන අතර, ඔවුන් මතක තබා ගනු ඇතැයි අපේක්ෂා කරමු.

يٰبَنِيْٓ اٰدَمَ لَا يَفْتِنَنَّكُمُ الشَّيْطٰنُ كَمَآ اَخْرَجَ اَبَوَيْكُمْ مِّنَ الْجَنَّةِ يَنْزِعُ عَنْهُمَا لِبَاسَهُمَا لِيُرِيَهُمَا سَوْءٰتِهِمَا ۗاِنَّهٗ يَرٰىكُمْ هُوَ وَقَبِيْلُهٗ مِنْ حَيْثُ لَا تَرَوْنَهُمْۗ اِنَّا جَعَلْنَا الشَّيٰطِيْنَ اَوْلِيَاۤءَ لِلَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ

yā banī ādama lā yaftinannakumusy-syaiṭānu kamā akhraja abawaikum minal-jannati yanzi‘u ‘anhumā libāsahumā liyuriyahumā sau'ātihimā, innahū yarākum huwa wa qabīluhū min ḥaiṡu lā taraunahum, innā ja‘alnasy-syayāṭīna auliyā'a lil-lażīna lā yu'minūn(a).

ආදම්ගේ දරුවනි! සාතන් ඔබේ දෙමව්පියන්ව ස්වර්ගයෙන් නෙරපා දමා, ඔවුන්ගේ රහස් කොටස් හෙළි කිරීම සඳහා ඔවුන්ගේ ඇඳුම් ගලවා දැමුවාක් මෙන්, ඔහු ඔබව රවටා නොගන්න. ඇත්ත වශයෙන්ම, ඔහු සහ ඔහුගේ අනුගාමිකයන් ඔබට නොපෙනෙන තැනින් ඔබව දකී. ඇත්ත වශයෙන්ම, අපි යක්ෂයින්ව ප්‍රතික්ෂේප කරන්නන්ගේ නායකයින් බවට පත් කළෙමු.

وَاِذَا فَعَلُوْا فَاحِشَةً قَالُوْا وَجَدْنَا عَلَيْهَآ اٰبَاۤءَنَا وَاللّٰهُ اَمَرَنَا بِهَاۗ قُلْ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَأْمُرُ بِالْفَحْشَاۤءِۗ اَتَقُوْلُوْنَ عَلَى اللّٰهِ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ

wa iżā fa‘alū fāḥisyatan qālū wajadnā ‘alaihā ābā'anā wallāhu amaranā bihā, qul innallāha lā ya'muru bil-faḥsyā'(i), ataqūlūna ‘alallāhi mā lā ta‘lamūn(a).

ඔවුන් පිළිකුල් සහගත ක්‍රියාවක් කළ විට, "අපගේ මුතුන් මිත්තන් මෙය කරන බව අපි දුටුවෙමු, අල්ලාහ් අපට එය කිරීමට අණ කළේය" යැයි පවසනු ඇත. "නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ් කිසි විටෙකත් නපුරු ක්‍රියා අණ නොකරයි. ඔබ නොදන්නා දේ අල්ලාහ් ගැන පවසන්නේ ඇයි?"

قُلْ اَمَرَ رَبِّيْ بِالْقِسْطِۗ وَاَقِيْمُوْا وُجُوْهَكُمْ عِنْدَ كُلِّ مَسْجِدٍ وَّادْعُوْهُ مُخْلِصِيْنَ لَهُ الدِّيْنَ ەۗ كَمَا بَدَاَكُمْ تَعُوْدُوْنَۗ

qul amara rabbī bil-qisṭ(i), wa aqīmū wujūhakum ‘inda kulli masjidiw wad‘ūhu mukhliṣīna lahud-dīn(a), kamā bada'akum ta‘ūdūn(a).

“මාගේ ස්වාමියා මට යුක්තිසහගතව කටයුතු කරන ලෙස පැවසුවා. සෑම යාච්ඤාවකදීම ඔබේ මුහුණ (අල්ලාහ් දෙසට) හරවන්න, ඔබේ නමස්කාරය ඔහුට පමණක් ලබා දීමෙන් ඔහුට නමස්කාර කරන්න. ඔබ මුලින් මවන ලද ආකාරයටම ඔහු වෙත ආපසු යවනු ලැබේ” යැයි පවසන්න.

فَرِيْقًا هَدٰى وَفَرِيْقًا حَقَّ عَلَيْهِمُ الضَّلٰلَةُ ۗاِنَّهُمُ اتَّخَذُوا الشَّيٰطِيْنَ اَوْلِيَاۤءَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَيَحْسَبُوْنَ اَنَّهُمْ مُّهْتَدُوْنَ

farīqan hadā wa farīqan ḥaqqa ‘alaihimuḍ-ḍalālah(tu), innahumuttakhażusy-syayāṭīna auliyā'a min dūnillāhi wa yaḥsabūna annahum muhtadūn(a).

ඔවුන්ගෙන් සමහරෙකුට ඔහු මඟ පෙන්වූ අතර, තවත් සමහරුන් සාධාරණ ලෙස නොමඟ යවන ලදී. ඔවුන් අල්ලාහ්ව හැර ෂෙයිතානුවන් ආරක්ෂකයින් ලෙස ගත් අතර, ඔවුන් මඟ පෙන්වනු ලැබූ බව සිතූහ.

۞ يٰبَنِيْٓ اٰدَمَ خُذُوْا زِيْنَتَكُمْ عِنْدَ كُلِّ مَسْجِدٍ وَّكُلُوْا وَاشْرَبُوْا وَلَا تُسْرِفُوْاۚ اِنَّهٗ لَا يُحِبُّ الْمُسْرِفِيْنَ ࣖ

yā banī ādama khużū zīnatakum ‘inda kulli masjidiw wa kulū wasyrabū wa lā tusrifū, innahū lā yuḥibbul-musrifīn(a).

ආදම්ගේ පරම්පරාවෙනි! (ඔබ) මස්ජිදයට ඇතුළු වන සෑම අවස්ථාවකම ඔබේ අලංකාර ඇඳුම් ඇඳගන්න, කන්න බොන්න, නමුත් එය ඉක්මවා නොයන්න. ඇත්ත වශයෙන්ම, අල්ලාහ් අතිශයෝක්තියට නංවන මිනිසුන්ව ප්‍රිය නොකරයි.

قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِيْنَةَ اللّٰهِ الَّتِيْٓ اَخْرَجَ لِعِبَادِهٖ وَالطَّيِّبٰتِ مِنَ الرِّزْقِۗ قُلْ هِيَ لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا خَالِصَةً يَّوْمَ الْقِيٰمَةِۗ كَذٰلِكَ نُفَصِّلُ الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يَّعْلَمُوْنَ

qul man ḥarrama zīnatallāhil-latī akhraja li‘ibādihī waṭ-ṭayyibāti minar-rizq(i), qul hiya lil-lażīna āmanū fil-ḥayātid-dun-yā khāliṣatay yaumal-qiyāmah(ti), każālika nufaṣṣilul-āyāti liqaumiy ya‘lamūn(a).

(මුහම්මද් තුමාණෙනි,) ඔබ මෙසේ පවසනු: “අල්ලාහ් තම වහලූන්ට සපයා ඇති ආභරණ සහ යහපත් ආහාර තහනම් කළේ කවුද? “මේ සියල්ල මෙලොව ජීවිතය විශ්වාස කරන අයට සහ විශේෂයෙන් (ඔවුන්ට පමණක්) මළවුන් කෙරෙන් නැගිටුවන දිනයේදීය” යනුවෙන් පවසනු: මේ අනුව අපි දැනුමැති අයට ආයාවන් පැහැදිලි කරමු.

قُلْ اِنَّمَا حَرَّمَ رَبِّيَ الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَ وَالْاِثْمَ وَالْبَغْيَ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَاَنْ تُشْرِكُوْا بِاللّٰهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهٖ سُلْطٰنًا وَّاَنْ تَقُوْلُوْا عَلَى اللّٰهِ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ

qul innamā ḥarrama rabbiyal-fawāḥisya mā ẓahara minhā wa mā baṭana wal-iṡma wal-bagya bigairil-ḥaqqi wa an tusyrikū billāhi mā lam yunazzil bihī sulṭānaw wa an taqūlū ‘alallāhi mā lā ta‘lamūn(a).

(මුහම්මද්) තුමාණෙනි, “මාගේ ස්වාමියා තහනම් කරන්නේ සියලු දෘශ්‍යමාන සහ සැඟවුණු අශිෂ්ට ක්‍රියාවන්, පාපකාරී ක්‍රියාවන්, වලංගු හේතුවක් නොමැතිව අයුක්ති සහගත ක්‍රියාවන් පමණි. තවද ඔහු එයට හේතුවක් හෙළි නොකළ දෙයක් සමඟ අල්ලාහ් සමඟ හවුල්කරුවන් සම්බන්ධ කිරීම සහ ඔබ නොදන්නා දේ අල්ලාහ් ගැන කතා කිරීම (තහනම් කරයි)” යැයි පවසන්න.

وَلِكُلِّ اُمَّةٍ اَجَلٌۚ فَاِذَا جَاۤءَ اَجَلُهُمْ لَا يَسْتَأْخِرُوْنَ سَاعَةً وَّلَا يَسْتَقْدِمُوْنَ

wa likulli ummatin ajal(un), fa iżā jā'a ajaluhum lā yasta'khirūna sā‘ataw wa lā yastaqdimūn(a).

තවද සෑම පුද්ගලයෙකුටම මරණයක් (කාල සීමාවක්) ඇත. ඔවුන්ගේ මරණය පැමිණි විට, ඔවුන්ට මොහොතකට ප්‍රමාදයක් හෝ ත්වරණය ඉල්ලා සිටිය නොහැක.

يٰبَنِيْٓ اٰدَمَ اِمَّا يَأْتِيَنَّكُمْ رُسُلٌ مِّنْكُمْ يَقُصُّوْنَ عَلَيْكُمْ اٰيٰتِيْۙ فَمَنِ اتَّقٰى وَاَصْلَحَ فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ

yā banī ādama immā ya'tiyannakum rusulum minkum yaquṣṣūna ‘alaikum āyātī, famanittaqā wa aṣlaḥa falā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).

ආදම්ගේ පෙළපතෙනි! ඔබ අතරින්ම මාගේ ආයාවන් ඔබට කියා දෙන දූතයින් ඔබ වෙත පැමිණියහොත්, එවිට කවුරුන් දැහැමි වී (තමන්ව) නිවැරදි කර ගන්නේද, එවිට ඔවුන්ට කිසිදු බියක් නැත. ඔවුන් ශෝක වන්නේද නැත.

وَالَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَاسْتَكْبَرُوْا عَنْهَآ اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ النَّارِۚ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

wal-lażīna każżabū bi'āyātinā wastakbarū ‘anhā ulā'ika aṣḥābun-nār(i), hum fīhā khālidūn(a).

නමුත් අපගේ ආයාවන් ප්‍රතික්ෂේප කර ඒවා ගැන ආඩම්බර වන අය නිරයේ වැසියන්ය. ඔවුන් එහි සදහටම සිටිනු ඇත.

فَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا اَوْ كَذَّبَ بِاٰيٰتِهٖۗ اُولٰۤىِٕكَ يَنَالُهُمْ نَصِيْبُهُمْ مِّنَ الْكِتٰبِۗ حَتّٰٓى اِذَا جَاۤءَتْهُمْ رُسُلُنَا يَتَوَفَّوْنَهُمْۙ قَالُوْٓا اَيْنَ مَا كُنْتُمْ تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗقَالُوْا ضَلُّوْا عَنَّا وَشَهِدُوْا عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ اَنَّهُمْ كَانُوْا كٰفِرِيْنَ

faman aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhi każiban au każżaba bi'āyātih(ī), ulā'ika yanāluhum naṣībuhum minal-kitāb(i), ḥattā iżā jā'athum rusulunā yatawaffaunahum, qālū aina mā kuntum tad‘ūna min dūnillāh(i), qālū ḍallū ‘annā wa syahidū ‘alā anfusihim annahum kānū kāfirīn(a).

අල්ලාහ් කෙරෙහි බොරු ගොතන්නාට වඩා හෝ ඔහුගේ වැකි ප්‍රතික්ෂේප කරන්නාට වඩා අසාධාරණ කවුද? අපගේ දූතයින් (දේවදූතයන්) ඔවුන්ගේ ජීවිත අහිමි කිරීමට ඔවුන් වෙත පැමිණෙන තෙක් ඔවුන්ට පොතේ සඳහන් කොටස ලැබෙනු ඇත. ඔවුන් (දේවදූතයන්) “අල්ලාහ් හැර ඔබ සාමාන්‍යයෙන් කුමන දෙවියන්ට නමස්කාර කරනවාද?” යැයි විමසූහ. ඔවුන් (බහු දේවවාදීන්) පිළිතුරු දුන්හ, “සියල්ල අපෙන් අතුරුදහන් වී ඇත.” තවද ඔවුන් ප්‍රතික්ෂේප කරන්නන් බව තමන්ටම එරෙහිව සාක්ෂි දරති.

قَالَ ادْخُلُوْا فِيْٓ اُمَمٍ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِكُمْ مِّنَ الْجِنِّ وَالْاِنْسِ فِى النَّارِۙ كُلَّمَا دَخَلَتْ اُمَّةٌ لَّعَنَتْ اُخْتَهَا ۗحَتّٰٓى اِذَا ادَّارَكُوْا فِيْهَا جَمِيْعًا ۙقَالَتْ اُخْرٰىهُمْ لِاُوْلٰىهُمْ رَبَّنَا هٰٓؤُلَاۤءِ اَضَلُّوْنَا فَاٰتِهِمْ عَذَابًا ضِعْفًا مِّنَ النَّارِ ەۗ قَالَ لِكُلٍّ ضِعْفٌ وَّلٰكِنْ لَّا تَعْلَمُوْنَ

qāladkhulū fī umamin qad khalat min qablikum minal-jinni wal-insi fin-nār(i), kullamā dakhalat ummatul la‘anat ukhtahā, ḥattā iżaddārakū fīhā jamī‘ā(n), qālat ukhrāhum li'ūlāhum rabbanā hā'ulā'i aḍallūnā fa ātihim ‘ażāban ḍi‘fam minan-nār(i), qāla likullin ḍi‘fuw wa lākil lā ta‘lamūn(a).

අල්ලාහ් මෙසේ පවසයි: "ඔබට පෙර සිටි ජින්වරුන් සහ මිනිසුන් සමූහය සමඟ නිරයේ ගින්නට ඇතුළු වන්න. සෑම ජන කොටසක්ම ඇතුළු වන විට, ඔහු තම සහෝදරයන්ට ශාප කරයි, එවිට ඔවුන් සියල්ලන්ම ඇතුළු වූ පසු, පසුව (ඇතුළත් වූ) තැනැත්තා මුලින්ම (ඇතුළත් වූ) පුද්ගලයාට, "අපගේ ස්වාමීනි, ඔවුන් අපව නොමඟ යවා ඇත. ඔවුන් මත නිරයේ වධය දෙගුණයක් ගෙනෙන්න." අල්ලාහ් මෙසේ පවසයි: "ඔවුන් සෑම කෙනෙකුටම දෙගුණයක් (වධහිංසා) ලැබෙනු ඇත, නමුත් ඔබ නොදනී."

وَقَالَتْ اُوْلٰىهُمْ لِاُخْرٰىهُمْ فَمَا كَانَ لَكُمْ عَلَيْنَا مِنْ فَضْلٍ فَذُوْقُوا الْعَذَابَ بِمَا كُنْتُمْ تَكْسِبُوْنَ ࣖ

wa qālat ūlāhum li'ukhrāhum famā kāna lakum ‘alainā min faḍlin fa żūqul-‘ażāba bimā kuntum taksibūn(a).

මුලින්ම (ඇතුළත් වූ) පුද්ගලයා පසුව (ඇතුළත් වූ) තැනැත්තාට, "ඔබට අපට වඩා සුළු වාසියක්වත් නැත. එබැවින් ඔබ කළ දේ සඳහා දඬුවම භුක්ති විඳින්න" යැයි පැවසීය.

اِنَّ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَاسْتَكْبَرُوْا عَنْهَا لَا تُفَتَّحُ لَهُمْ اَبْوَابُ السَّمَاۤءِ وَلَا يَدْخُلُوْنَ الْجَنَّةَ حَتّٰى يَلِجَ الْجَمَلُ فِيْ سَمِّ الْخِيَاطِ ۗ وَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُجْرِمِيْنَ

innal-lażīna każżabū bi'āyātinā wastakbarū ‘anhā lā tufattaḥu lahum abwābus-samā'i wa lā yadkhulūnal-jannata ḥattā yalijal-jamalu fī sammil-khiyāṭ(i), wa każālika najzil-mujrimīn(a).

නියත වශයෙන්ම අපගේ සංඥාවන් ප්‍රතික්ෂේප කර ඒවා ගැන ආඩම්බර වන අයට ස්වර්ගයේ දොරටු ඔවුන්ට විවෘත කරනු නොලැබේ, ඔටුවෙකු ඉඳිකටුවක සිදුරෙන් ඇතුළු වන තුරු ඔවුන් ස්වර්ගයට ඇතුළු නොවනු ඇත. මේ ආකාරයෙන් අපි නපුරුකම් කරන්නන්ට විපාක දෙන්නෙමු.

لَهُمْ مِّنْ جَهَنَّمَ مِهَادٌ وَّمِنْ فَوْقِهِمْ غَوَاشٍۗ وَكَذٰلِكَ نَجْزِى الظّٰلِمِيْنَ

lahum min jahannama mihāduw wa min fauqihim gawāsy(in), wa każālika najziẓ-ẓālimīn(a).

ඔවුන්ට නිදා ගැනීමට ඇති පැදුරු නිරයේ ය, ඔවුන් මත ඇතිරිලි ඇත. මේ ආකාරයට අපි අපරාධකරුවන්ට විපාක දෙන්නෙමු.

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ لَا نُكَلِّفُ نَفْسًا اِلَّا وُسْعَهَآ اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ الْجَنَّةِۚ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

wal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti lā nukallifu nafsan illā wus‘ahā, ulā'ika aṣḥābul-jannah(ti), hum fīhā khālidūn(a).

විශ්වාස කර යහපත් ක්‍රියාවන් කළ අයට, ඔවුන්ගේ හැකියාව අනුව මිස අපි කිසිවෙකුට බරක් පටවන්නේ නැත. ඔවුන් ස්වර්ගයේ වැසියන්ය. ඔවුන් එහි සදහටම රැඳී සිටිති.

وَنَزَعْنَا مَا فِيْ صُدُوْرِهِمْ مِّنْ غِلٍّ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهِمُ الْاَنْهٰرُۚ وَقَالُوا الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْ هَدٰىنَا لِهٰذَاۗ وَمَا كُنَّا لِنَهْتَدِيَ لَوْلَآ اَنْ هَدٰىنَا اللّٰهُ ۚ لَقَدْ جَاۤءَتْ رُسُلُ رَبِّنَا بِالْحَقِّۗ وَنُوْدُوْٓا اَنْ تِلْكُمُ الْجَنَّةُ اُوْرِثْتُمُوْهَا بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

wa naza‘nā mā fī ṣudūrihim min gillin tajrī min taḥtihimul-anhār(u), wa qālul-ḥamdu lillāhil-lażī hadānā lihāżā, wa mā kunnā linahtadiya lau lā an hadānallāh(u), laqad jā'at rusulu rabbinā bil-ḥaqq(i), wa nūdū an tilkumul-jannatu ūriṡtumūhā bimā kuntum ta‘malūn(a).

තවද අපි ඔවුන්ගේ පියයුරුවලින් පළිගැනීම උදුරා දැමුවෙමු. එහි පහළින් ගංගා ගලා ගියේය. ඔවුන් මෙසේ පැවසූහ: “මෙයට (ස්වර්ගයට) අපට පෙන්වූ අල්ලාහ්ට ප්‍රශංසා වේවා. අල්ලාහ් අපට පෙන්වා නොදුන්නේ නම් අපි මඟ පෙන්වනු නොලැබේ. නියත වශයෙන්ම අපගේ ස්වාමියාගේ දූතයින් සත්‍යය ගෙනැවිත් ඇත.” “මෙය ඔබ කළ දේ නිසා ඔබට උරුම වූ ස්වර්ගයයි” යනුවෙන් ඔවුන්ට කියනු ලැබීය.

وَنَادٰٓى اَصْحٰبُ الْجَنَّةِ اَصْحٰبَ النَّارِ اَنْ قَدْ وَجَدْنَا مَا وَعَدَنَا رَبُّنَا حَقًّا فَهَلْ وَجَدْتُّمْ مَّا وَعَدَ رَبُّكُمْ حَقًّا ۗقَالُوْا نَعَمْۚ فَاَذَّنَ مُؤَذِّنٌۢ بَيْنَهُمْ اَنْ لَّعْنَةُ اللّٰهِ عَلَى الظّٰلِمِيْنَ

wa nādā aṣḥābul-jannati aṣḥāban-nāri an qad wajadnā mā wa‘adanā rabbunā ḥaqqan fahal wajattum mā wa‘ada rabbukum ḥaqqā(n), qālū na‘am, fa ażżana mu'ażżinum bainahum al la‘natullāhi ‘alaẓ-ẓālimīn(a).

ස්වර්ගයේ වැසියන් නිරයේ වැසියන්ට කතා කොට, "ඇත්ත වශයෙන්ම, දෙවියන් වහන්සේ අපට පොරොන්දු වූ දේ අපි ලබා ගත්තෙමු. දෙවියන් වහන්සේ ඔබට පොරොන්දු වූ දේ ඔබ ලබා ගත්තාද?" ඔවුන් පිළිතුරු දුන්හ, "එය හරි." එවිට කැඳවුම්කරු (දේවදූතයා) ඔවුන් අතර නිවේදනය කළේය, "අල්ලාහ්ගේ ශාපය වැරදිකරුවන්ට ය.

اَلَّذِيْنَ يَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَيَبْغُوْنَهَا عِوَجًاۚ وَهُمْ بِالْاٰخِرَةِ كٰفِرُوْنَۘ

al-lażīna yaṣuddūna ‘an sabīlillāhi wa yabgūnahā ‘iwajā(n), wa hum bil-ākhirati kāfirūn(a).

(එනම්) අල්ලාහ්ගේ මාර්ගයෙන් (අන් අයව) වළක්වන සහ එය වෙනතකට යොමු කිරීමට උත්සාහ කරන අයයි. ඔවුන් පරලොව ප්‍රතික්ෂේප කරන්නන්ය.

وَبَيْنَهُمَا حِجَابٌۚ وَعَلَى الْاَعْرَافِ رِجَالٌ يَّعْرِفُوْنَ كُلًّا ۢ بِسِيْمٰىهُمْۚ وَنَادَوْا اَصْحٰبَ الْجَنَّةِ اَنْ سَلٰمٌ عَلَيْكُمْۗ لَمْ يَدْخُلُوْهَا وَهُمْ يَطْمَعُوْنَ

wa bainahumā ḥijāb(un), wa ‘alal-a‘rāfi rijāluy ya‘rifūna kullam bisīmāhum, wa nādau aṣḥābal-jannati an salāmun ‘alaikum, lam yadkhulūhā wa hum yaṭma‘ūn(a).

ඔවුන් (ස්වර්ගයේ සහ නිරයේ වැසියන්) අතර තිරයක් ඇත, සහ අරෆ් (ඉහළම ස්ථානය) මත එකිනෙකා හඳුනා ගන්නා පුද්ගලයින් සිටිති, එකිනෙකා තම තමන්ගේ සලකුණු වලින්. ඔවුන් ස්වර්ගයේ වැසියන්ට "ඔබට සාමය වේවා" යනුවෙන් හඬ නඟනු ඇත. ඔවුන් තවමත් ඇතුළු වී නැත, නමුත් ඔවුන් (ඇතුළත් වීමට) ආශාවෙන් සිටිති.

۞ وَاِذَا صُرِفَتْ اَبْصَارُهُمْ تِلْقَاۤءَ اَصْحٰبِ النَّارِۙ قَالُوْا رَبَّنَا لَا تَجْعَلْنَا مَعَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ ࣖ

wa iżā ṣurifat abṣāruhum tilqā'a aṣḥābin-nāri qālū rabbanā lā taj‘alnā ma‘al-qaumiẓ-ẓālimīn(a).

තවද ඔවුන්ගේ බැල්ම නිරයේ වැසියන් දෙසට යොමු වූ විට, ඔවුන් “අපගේ ස්වාමීනි, අපව අපරාධකරුවන් අතරට ඇතුළත් නොකරන්න” යැයි පවසනු ඇත.

وَنَادٰٓى اَصْحٰبُ الْاَعْرَافِ رِجَالًا يَّعْرِفُوْنَهُمْ بِسِيْمٰىهُمْ قَالُوْا مَآ اَغْنٰى عَنْكُمْ جَمْعُكُمْ وَمَا كُنْتُمْ تَسْتَكْبِرُوْنَ

wa nādā aṣḥābul-a‘rāfi rijālay ya‘rifūnahum bisīmāhum qālū mā agnā ‘ankum jam‘ukum wa mā kuntum tastakbirūn(a).

තවද අරෆ් (ඉහළම ස්ථානයට) ඉහළින් සිටි අය තමන් දන්නා අයට සංඥා මගින් කතා කරමින්, “ඔබ රැස් කරගත් ධනය සහ ඔබ ආඩම්බර වන දේ ඔබට කිසිදු ප්‍රයෝජනයක් ලබා නොදේ” යැයි පැවසූහ.

اَهٰٓؤُلَاۤءِ الَّذِيْنَ اَقْسَمْتُمْ لَا يَنَالُهُمُ اللّٰهُ بِرَحْمَةٍۗ اُدْخُلُوا الْجَنَّةَ لَا خَوْفٌ عَلَيْكُمْ وَلَآ اَنْتُمْ تَحْزَنُوْنَ

ahā'ulā'il-lażīna aqsamtum lā yanāluhumullāhu biraḥmah(tin), udkhulul-jannata lā khaufun ‘alaikum wa lā antum taḥzanūn(a).

අල්ලාහ්ගෙන් දයාව නොලැබෙන බවට ඔබ දිවුරුම් දුන් අය මොවුන්ද?" (අල්ලාහ්) පැවසුවේ, "ස්වර්ගයට ඇතුළු වන්න! ඔබට කිසිදු බියක් නැත, ඔබ ශෝක නොවනු ඇත."

وَنَادٰٓى اَصْحٰبُ النَّارِ اَصْحٰبَ الْجَنَّةِ اَنْ اَفِيْضُوْا عَلَيْنَا مِنَ الْمَاۤءِ اَوْ مِمَّا رَزَقَكُمُ اللّٰهُ ۗقَالُوْٓا اِنَّ اللّٰهَ حَرَّمَهُمَا عَلَى الْكٰفِرِيْنَۙ

wa nādā aṣḥābun-nāri aṣḥābal-jannati an afīḍū ‘alainā minal-mā'i au mimmā razaqakumullāh(u), qālū innallāha ḥarramahumā ‘alal-kāfirīn(a).

නිරයේ වැසියන් ස්වර්ගයේ වැසියන්ට මෙසේ කියයි: "අපට වතුර ස්වල්පයක් හෝ අල්ලාහ් ඔබට ලබා දී ඇති ඕනෑම ආහාරයක් වත් කරන්න." ඔවුන් පිළිතුරු දුන්නේ, "නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ් ඒ දෙකම ප්‍රතික්ෂේප කරන්නන්ට තහනම් කර ඇත" යනුවෙනි.

الَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا دِيْنَهُمْ لَهْوًا وَّلَعِبًا وَّغَرَّتْهُمُ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَاۚ فَالْيَوْمَ نَنْسٰىهُمْ كَمَا نَسُوْا لِقَاۤءَ يَوْمِهِمْ هٰذَاۙ وَمَا كَانُوْا بِاٰيٰتِنَا يَجْحَدُوْنَ

al-lażīnattakhażū dīnahum lahwaw wa la‘ibaw wa garrathumul-ḥayātud-dun-yā, fal-yauma nansāhum kamā nasū liqā'a yaumihim hāżā, wa mā kānū bi'āyātinā yajḥadūn(a).

(එනම්) තම ආගම ක්‍රීඩාවක් හා විහිළුවක් කර ගත් අය වන අතර, ඔවුන් ලෞකික ජීවිතයෙන් රැවටීමට ලක්ව ඇත. එබැවින් (විනාශකාරී දිනයේ) අද දින රැස්වීම ඔවුන් අමතක කළ ආකාරයටම සහ අපගේ ආයාවන් ඔවුන් ප්‍රතික්ෂේප කළ නිසා අපි අද දින ඔවුන්ව අමතක කරමු.

وَلَقَدْ جِئْنٰهُمْ بِكِتٰبٍ فَصَّلْنٰهُ عَلٰى عِلْمٍ هُدًى وَّرَحْمَةً لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ

wa laqad ji'nāhum bikitābin faṣṣalnāhu ‘alā ‘ilmin hudaw wa raḥmatal liqaumiy yu'minūn(a).

නියත වශයෙන්ම අපි ඔවුන් වෙත මෙම ග්‍රන්ථය (අල් කුර්ආනය) ගෙන ආවෙමු. එය දැනුම මත පදනම්ව පැහැදිලි කර ඇත්තෙමු. එය විශ්වාස කළ අයට මඟ පෙන්වීමක් හා දයාවක් ලෙසය.

هَلْ يَنْظُرُوْنَ اِلَّا تَأْوِيْلَهٗۗ يَوْمَ يَأْتِيْ تَأْوِيْلُهٗ يَقُوْلُ الَّذِيْنَ نَسُوْهُ مِنْ قَبْلُ قَدْ جَاۤءَتْ رُسُلُ رَبِّنَا بِالْحَقِّۚ فَهَلْ لَّنَا مِنْ شُفَعَاۤءَ فَيَشْفَعُوْا لَنَآ اَوْ نُرَدُّ فَنَعْمَلَ غَيْرَ الَّذِيْ كُنَّا نَعْمَلُۗ قَدْ خَسِرُوْٓا اَنْفُسَهُمْ وَضَلَّ عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَفْتَرُوْنَ ࣖ

hal yanẓurūna illā ta'wīlah(ū), yauma ya'tī ta'wīluhū yaqūlul-lażīna nasūhu min qablu qad jā'at rusulu rabbinā bil-ḥaqq(i), fahal lanā min syufa‘ā'a fa yasyfa‘ū lanā au nuraddu fa na‘mala gairal-lażī kunnā na‘mal(u), qad khasirū anfusahum wa ḍalla ‘anhum mā kānū yaftarūn(a).

සත්‍යය පිළිබඳ සාක්ෂි (කුර්ආනය) ඔවුන් බලා සිටින්නේ හුදෙක් නොවේද? සත්‍යය පිළිබඳ සාක්ෂි පැමිණි දිනයේදී, එය නොසලකා හැර සිටි අය මෙසේ පැවසූහ: "නියත වශයෙන්ම, අපගේ ස්වාමියාගේ දූතයින් සත්‍යය ගෙනැවිත් ඇත. එබැවින් අපට උදව් කරන හෝ අපව (ලෝකයට) ආපසු ලබා දෙන, අප පෙර කළ දේට වඩා වෙනස් යහපත් ක්‍රියා කරන, අපට මැදිහත්කරුවෙකු සිටීද?" ඔවුන් සැබවින්ම තමන්ටම හානි කර ගත් අතර ඔවුන් පෙර නිර්මාණය කළ දේ ඔවුන්ගෙන් අතුරුදහන් වී ඇත.

اِنَّ رَبَّكُمُ اللّٰهُ الَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ فِيْ سِتَّةِ اَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوٰى عَلَى الْعَرْشِۗ يُغْشِى الَّيْلَ النَّهَارَ يَطْلُبُهٗ حَثِيْثًاۙ وَّالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ وَالنُّجُوْمَ مُسَخَّرٰتٍۢ بِاَمْرِهٖٓ ۙاَلَا لَهُ الْخَلْقُ وَالْاَمْرُۗ تَبٰرَكَ اللّٰهُ رَبُّ الْعٰلَمِيْنَ

inna rabbakumullāhul-lażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa fī sittati ayyāmin ṡummastawā ‘alal-‘arsy(i), yugsyil-lailan-nahāra yaṭlubuhū ḥaṡīṡā(n), wasy-syamsa wal-qamara wan-nujūma musakhkharātim bi'amrih(ī), alā lahul-khalqu wal-amr(u), tabārakallāhu rabbul-‘ālamīn(a).

නියත වශයෙන්ම ඔබගේ දෙවියන් අල්ලාහ් වන අතර ඔහු අහස් සහ පොළොව යුග හයක් නිර්මාණය කර, පසුව අර්ෂ් මත වාසය කළේය. ඔහු රාත්‍රිය ඉක්මනින් දිවා කාලයට වසා දැමීය. (ඔහු නිර්මාණය කළේ) ඔහුගේ අණට යටත්වය. මතක තබා ගන්න! සියලු මැවීම් සහ කටයුතු ඔහුගේ අයිතියයි. සියලු ලෝකවල ස්වාමියා වන අල්ලාහ්ට මහිමය වේවා.

اُدْعُوْا رَبَّكُمْ تَضَرُّعًا وَّخُفْيَةً ۗاِنَّهٗ لَا يُحِبُّ الْمُعْتَدِيْنَۚ

ud‘ū rabbakum taḍarru‘aw wa khufūyah(tan), innahū lā yuḥibbul-mu‘tadīn(a).

නිහතමානී හදවතකින් හා මෘදු හඬකින් ඔබේ දෙවියන්ට යාඥා කරන්න. නියත වශයෙන්ම ඔහු සීමාවන් ඉක්මවා යන්නන් ප්‍රිය නොකරයි.

وَلَا تُفْسِدُوْا فِى الْاَرْضِ بَعْدَ اِصْلَاحِهَا وَادْعُوْهُ خَوْفًا وَّطَمَعًاۗ اِنَّ رَحْمَتَ اللّٰهِ قَرِيْبٌ مِّنَ الْمُحْسِنِيْنَ

wa lā tufsidū fil-arḍi ba‘da iṣlāḥihā wad‘ūhu khaufaw wa ṭama‘ā(n), inna raḥmatallāhi qarībum minal-muḥsinīn(a).

(එය) යහපත් ලෙස නිර්මාණය කළ පසු, පොළොවට හානි නොකරන්න. බියෙන් හා බලාපොරොත්තුවෙන් ඔහු වෙත ප්‍රාර්ථනා කරන්න. නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ්ගේ කරුණාව යහපත කරන්නන්ට ඉතා සමීපය.

وَهُوَ الَّذِيْ يُرْسِلُ الرِّيٰحَ بُشْرًاۢ بَيْنَ يَدَيْ رَحْمَتِهٖۗ حَتّٰٓى اِذَآ اَقَلَّتْ سَحَابًا ثِقَالًا سُقْنٰهُ لِبَلَدٍ مَّيِّتٍ فَاَنْزَلْنَا بِهِ الْمَاۤءَ فَاَخْرَجْنَا بِهٖ مِنْ كُلِّ الثَّمَرٰتِۗ كَذٰلِكَ نُخْرِجُ الْمَوْتٰى لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُوْنَ

wa huwal-lażī yursilur-riyāḥa busyram baina yadai raḥmatih(ī), ḥattā iżā aqallat saḥāban ṡiqālan suqnāhu libaladim mayyitin fa anzalnā bihil-mā'a fa akhrajnā bihī min kulliṡ-ṡamarāt(i), każālika nukhrijul-mautā la‘allakum tażakkarūn(a).

ඔහුගේ කරුණාව (වර්ෂාව) පැමිණීමට පෙර ශුභාරංචිය ගෙනෙන්නෙකු ලෙස සුළඟ හමා යන්නේ ඔහුය. එවිට සුළඟ වලාකුළු ගෙන එන විට, අපි ඒවා නිසරු ප්‍රදේශයකට තල්ලු කර, පසුව එම ප්‍රදේශයට වැසි වස්වන්නෙමු. පසුව අපි එම වර්ෂාවෙන් විවිධ පලතුරු වගා කළෙමු. එලෙස අපි මළවුන් නැඟිටුවමු, ඔබ පාඩම ඉගෙන ගනු ඇතැයි බලාපොරොත්තු වෙමු.

وَالْبَلَدُ الطَّيِّبُ يَخْرُجُ نَبَاتُهٗ بِاِذْنِ رَبِّهٖۚ وَالَّذِيْ خَبُثَ لَا يَخْرُجُ اِلَّا نَكِدًاۗ كَذٰلِكَ نُصَرِّفُ الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يَّشْكُرُوْنَ ࣖ

wal-baladuṭ-ṭayyibu yakhruju nabātuhū bi'iżni rabbih(ī), wal-lażī khabuṡa lā yakhruju illā nakidā(n), każālika nuṣarriful-āyāti liqaumiy yasykurūn(a).

තවද භූමිය යහපත්ය, ශාක දෙවියන් වහන්සේගේ අවසරය ඇතිව බහුල ලෙස වැඩෙයි; සහ දුර්වල පස, වැඩෙන බෝග වියළී යයි. මේ අනුව කෘතඥ වන අයට (අපගේ ශ්‍රේෂ්ඨත්වයේ) සංඥා අපි නැවත නැවතත් පැහැදිලි කරමු.

لَقَدْ اَرْسَلْنَا نُوْحًا اِلٰى قَوْمِهٖ فَقَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ اِنِّيْٓ اَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيْمٍ

laqad arsalnā nūḥan ilā qaumihī fa qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), innī akhāfu ‘alaikum ‘ażāba yaumin ‘aẓīm(in).

නියත වශයෙන්ම අපි නූහ්ව ඔහුගේ ජනතාව වෙත යැව්වෙමු. එවිට ඔහු මෙසේ පැවසීය: “මගේ ජනතාවෙනි! අල්ලාහ්ට නමස්කාර කරන්න! ඔහු හැර ඔබට වෙනත් දෙවියෙකු නැත. නියත වශයෙන්ම (විනාශකාරී) දිනයේ ඔබ දඬුවමින් පීඩාවට පත් වනු ඇතැයි මම බිය වෙමි.

قَالَ الْمَلَاُ مِنْ قَوْمِهٖٓ اِنَّا لَنَرٰىكَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

qālal mala'u min qaumihī innā lanarāka fī ḍalālim mubīn(in).

ඔහුගේ ජනයාගේ ප්‍රධානීහු, “නියත වශයෙන්ම ඔබ පැහැදිලි මුළාවක සිටින බව අපි දකිමු” යි පැවසූහ.

قَالَ يٰقَوْمِ لَيْسَ بِيْ ضَلٰلَةٌ وَّلٰكِنِّيْ رَسُوْلٌ مِّنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَ

qāla yā qaumi laisa bī ḍalālatuw wa lākinnī rasūlum mir rabbil-‘ālamīn(a).

ඔහු (නූහ්) මෙසේ පිළිතුරු දුන්නේය: “මගේ ජනතාවෙනි! මම නොමඟ ගිය කෙනෙක් නොවෙමි. නමුත් මම සියලු ලෝකවල ස්වාමියාගෙන් පැමිණි දූතයෙකි.

اُبَلِّغُكُمْ رِسٰلٰتِ رَبِّيْ وَاَنْصَحُ لَكُمْ وَاَعْلَمُ مِنَ اللّٰهِ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ

uballigukum risālāti rabbī wa anṣaḥu lakum wa a‘lamu minallāhi mā lā ta‘lamūn(a).

මම ඔබට මගේ ස්වාමියාගේ පණිවිඩය ගෙන එන්නෙමි, ඔබට උපදෙස් දෙන්නෙමි, ඔබ නොදන්නා දේ අල්ලාහ්ගෙන් මම දනිමි."

اَوَعَجِبْتُمْ اَنْ جَاۤءَكُمْ ذِكْرٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ عَلٰى رَجُلٍ مِّنْكُمْ لِيُنْذِرَكُمْ وَلِتَتَّقُوْا وَلَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَ

awa‘ajibtum an jā'akum żikrum mir rabbikum ‘alā rajulim minkum liyunżirakum wa litattaqū wa la‘allakum turḥamūn(a).

තවද, ඔබලාට අනතුරු ඇඟවීමටත්, ඔබලා භක්තිමත් විය හැකි බවත්, ඔබලා කරුණාව ලබන බවත්, ඔබලා අතරින්ම සිටින මිනිසෙකු හරහා ඔබගේ ස්වාමියාගෙන් උපදෙසක් පැමිණීම ගැන ඔබලා පුදුම වන්නෙහිද?

فَكَذَّبُوْهُ فَاَنْجَيْنٰهُ وَالَّذِيْنَ مَعَهٗ فِى الْفُلْكِ وَاَغْرَقْنَا الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَاۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمًا عَمِيْنَ ࣖ

fa każżabūhu fa anjaināhu wal-lażīna ma‘ahū fil-fulki wa agraqnal-lażīna każżabū bi'āyātinā, innahum kānū qauman ‘amīn(a).

එබැවින් ඔවුහු (නූහ්)ව බොරු කළහ. පසුව අපි ඔහු සහ ඔහු සමඟ සිටි අයව නැවේ බේරා ගත්තෙමු. අපගේ ආයාවන් ප්‍රතික්ෂේප කළ අයව අපි ගිල්වන්නෙමු. නියත වශයෙන්ම ඔවුන් අන්ධ ජනතාවකි.

۞ وَاِلٰى عَادٍ اَخَاهُمْ هُوْدًاۗ قَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ اَفَلَا تَتَّقُوْنَ

wa ilā ‘ādin akhāḥum hūdā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), afalā tattaqūn(a).

තවද, ආද්ගේ ජනයා වෙත ඔවුන්ගේ සහෝදර හූද් (යැව්වෙමු). ඔහු මෙසේ කීවේය: “මගේ ජනයිනි! අල්ලාහ්ට නමස්කාර කරන්න! ඔහු හැර ඔබට වෙනත් දෙවියෙකු නැත. එසේ නම් ඔබ අල්ලාහ්ට බිය නොවන්නේ මන්ද?”

قَالَ الْمَلَاُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖٓ اِنَّا لَنَرٰىكَ فِيْ سَفَاهَةٍ وَّاِنَّا لَنَظُنُّكَ مِنَ الْكٰذِبِيْنَ

qālal-mala'ul-lażīna kafarū min qaumihī innā lanarāka fī safāhatiw wa innā lanaẓunnuka minal-kāżibīn(a).

ඔහුගේ ජනතාවගෙන් වූ ප්‍රතික්ෂේප කරන්නන්ගේ ප්‍රධානීහු, “නියත වශයෙන්ම අපි ඔබව පිස්සුවෙන් සලකමු, තවද ඔබ බොරු කියන්නන්ගෙන් කෙනෙකු යැයි අපි සිතමු” යි පැවසූහ.

قَالَ يٰقَوْمِ لَيْسَ بِيْ سَفَاهَةٌ وَّلٰكِنِّيْ رَسُوْلٌ مِّنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَ

qāla yā qaumi laisa bī safāhatuw wa lākinnī rasūlum mir rabbil-‘ālamīn(a).

ඔහු (හූද්) පිළිතුරු දුන්නේය, “මගේ ජනතාවෙනි! මම පිස්සු වැටී නැත, නමුත් මම සියලු ලෝකවල දෙවියන්ගේ දූතයා වෙමි.

اُبَلِّغُكُمْ رِسٰلٰتِ رَبِّيْ وَاَنَا۠ لَكُمْ نَاصِحٌ اَمِيْنٌ

uballigukum risālāti rabbī wa ana lakum nāṣiḥun amīn(un).

මම ඔබට මගේ ස්වාමියාගේ පණිවිඩය ගෙනැවිත් විශ්වාසදායක උපදෙසක් ලබා දෙමි.

اَوَعَجِبْتُمْ اَنْ جَاۤءَكُمْ ذِكْرٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ عَلٰى رَجُلٍ مِّنْكُمْ لِيُنْذِرَكُمْۗ وَاذْكُرُوْٓا اِذْ جَعَلَكُمْ خُلَفَاۤءَ مِنْۢ بَعْدِ قَوْمِ نُوْحٍ وَّزَادَكُمْ فِى الْخَلْقِ بَصْۣطَةً ۚفَاذْكُرُوْٓا اٰلَاۤءَ اللّٰهِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ

awa‘ajibtum an jā'akum żikrum mir rabbikum ‘alā rajulim minkum liyunżirakum, ważkurū iż ja‘alakum khulafā'a mim ba‘di qaumi nūḥiw wa zādakum fil-khalqi basṭah(tan), fażkurū ālā'allāhi la‘allakum tufliḥūn(a).

තවද, ඔබලාට අනතුරු ඇඟවීම සඳහා, ඔබලා අතරින් කෙනෙකු හරහා ඔබගේ දෙවියන්ගෙන් ඔබට උපදෙසක් පැමිණීම ගැන ඔබලා පුදුම වන්නේද? නූහ්ගේ ජනයාගෙන් පසු ඔහු ඔබව අනුප්‍රාප්තිකයන් බවට පත් කළ අවස්ථාවත්, ශක්තියෙන් හා ශරීරයෙන් ඔබව උසස් කළ අවස්ථාවත් සිහිපත් කරන්න. එබැවින් ඔබලා සාර්ථක විය හැකි වනු පිණිස අල්ලාහ්ගේ දායාදයන් සිහිපත් කරන්න.

قَالُوْٓا اَجِئْتَنَا لِنَعْبُدَ اللّٰهَ وَحْدَهٗ وَنَذَرَ مَا كَانَ يَعْبُدُ اٰبَاۤؤُنَاۚ فَأْتِنَا بِمَا تَعِدُنَآ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ

qālū aji'tanā lina‘budallāha waḥdahū wa nażara mā kāna ya‘budu ābā'unā, fa'tinā bimā ta‘idunā in kunta minaṣ ṣādiqīn(a).

“ඔබ අප වෙත පැමිණියේ අල්ලාහ්ට පමණක් නමස්කාර කිරීමටද, අපගේ මුතුන් මිත්තන් නමස්කාර කළ දේ අත්හැරීමටද? එබැවින් ඔබ සත්‍යවාදී නම්, ඔබගේ තර්ජනය අපට ඔප්පු කරන්න!” යැයි ඔවුහු පැවසූහ.

قَالَ قَدْ وَقَعَ عَلَيْكُمْ مِّنْ رَّبِّكُمْ رِجْسٌ وَّغَضَبٌۗ اَتُجَادِلُوْنَنِيْ فِيْٓ اَسْمَاۤءٍ سَمَّيْتُمُوْهَآ اَنْتُمْ وَاٰبَاۤؤُكُمْ مَّا نَزَّلَ اللّٰهُ بِهَا مِنْ سُلْطٰنٍۗ فَانْتَظِرُوْٓا اِنِّيْ مَعَكُمْ مِّنَ الْمُنْتَظِرِيْنَ

qāla qad waqa‘a ‘alaikum mir rabbikum rijsuw wa gaḍab(un), atujādilūnanī fī asmā'in sammaitumūhā antum wa ābā'ukum mā nazzalallāhu bihā min sulṭān(in), fantaẓirū innī ma‘akum minal-muntaẓirīn(a).

ඔහු (හූද්) පිළිතුරු දුන්නේය, “නියත වශයෙන්ම ඔබට දෙවියන් වහන්සේගේ වෛරය හා කෝපය ඇති වේ. ඔබ සහ ඔබේ මුතුන් මිත්තන් ඔබ විසින්ම නිර්මාණය කරන ලද නම් (පිළිම) ගැන මා සමඟ තර්ක කිරීමට ඔබ කැමතිද, අල්ලාහ් ඒ සඳහා තොරතුරු හෙළි නොකළද? එසේ නම්, රැඳී සිටින්න! නියත වශයෙන්ම, මම ඔබ සමඟ බලා සිටින අයගෙන් කෙනෙක් වෙමි.”

فَاَنْجَيْنٰهُ وَالَّذِيْنَ مَعَهٗ بِرَحْمَةٍ مِّنَّا وَقَطَعْنَا دَابِرَ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَمَا كَانُوْا مُؤْمِنِيْنَ ࣖ

fa anjaināhu wal-lażīna ma‘ahū biraḥmatim minnā wa qaṭa‘nā dābiral-lażīna każżabū bi'āyātinā wa mā kānū mu'minīn(a).

එබැවින් අපි ඔහු (හූද්) සහ ඔහු සමඟ සිටි අයව අපගේ දයාවෙන් බේරා ගත්තෙමු. තවද අපගේ ආයාවන් බොරු කළ අයව ඔවුන්ගේ මුල් දක්වාම විනාශ කළෙමු. ඔවුන් විශ්වාසවන්තයින් නොවේ.

وَاِلٰى ثَمُوْدَ اَخَاهُمْ صٰلِحًاۘ قَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ قَدْ جَاۤءَتْكُمْ بَيِّنَةٌ مِّنْ رَّبِّكُمْۗ هٰذِهٖ نَاقَةُ اللّٰهِ لَكُمْ اٰيَةً فَذَرُوْهَا تَأْكُلْ فِيْٓ اَرْضِ اللّٰهِ وَلَا تَمَسُّوْهَا بِسُوْۤءٍ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

wa ilā ṡamūda akhāhum ṣāliḥā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), qad jā'atkum bayyinatum mir rabbikum, hāżihī nāqatullāhi lakum āyatan fa żarūhā ta'kul fī arḍillāhi wa lā tamassūhā bisū'in fa ya'khużakum ‘ażābun alīm(un).

තවද, සමූද් ජනයා වෙත ඔවුන්ගේ සහෝදර සාලිහ් (යැව්වෙමු). ඔහු මෙසේ පැවසීය: “මගේ ජනයිනි! අල්ලාහ්ට නමස්කාර කරන්න! ඔහු හැර ඔබට වෙනත් දෙවියෙකු නැත. නියත වශයෙන්ම ඔබ වෙත ඔබේ ස්වාමියාගෙන් පැහැදිලි සාක්ෂියක් පැමිණ ඇත. අල්ලාහ්ගෙන් පැමිණි මෙම ඔටුවා ඔබට ලකුණකි. එය අල්ලාහ්ගේ පොළොව පෝෂණය කිරීමට ඉඩ දෙන්න, එයට හානියක් නොකරන්න, එසේ නොවුවහොත් ඔබට වේදනාකාරී වධ හිංසා ලැබෙනු ඇත.”

وَاذْكُرُوْٓا اِذْ جَعَلَكُمْ خُلَفَاۤءَ مِنْۢ بَعْدِ عَادٍ وَّبَوَّاَكُمْ فِى الْاَرْضِ تَتَّخِذُوْنَ مِنْ سُهُوْلِهَا قُصُوْرًا وَّتَنْحِتُوْنَ الْجِبَالَ بُيُوْتًا ۚفَاذْكُرُوْٓا اٰلَاۤءَ اللّٰهِ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ

ważkurū iż ja‘alakum khulafā'a mim ba‘di ‘ādiw wa bawwa'akum fil-arḍi tattakhiżūna min suhūlihā quṣūraw wa tanḥitūnal-jibāla buyūtā(n), fażkurū ālā'allāhi wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).

ආද් ජනයාගෙන් පසු ඔහු ඔබව කලීෆාවරුන් ලෙස පත් කර, ඔබව පොළොවෙහි තැබූ අවස්ථාව සිහිපත් කරන්න. ඔබ පැතලි ස්ථානවල මාලිගා ගොඩනඟා, කඳු මත ඒවායින් නිවාස කපා ගන්න. එබැවින් අල්ලාහ්ගේ ආශිර්වාද මතක තබා ගන්න. පොළොවෙහි කලහ ඇති නොකරන්න.

قَالَ الْمَلَاُ الَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖ لِلَّذِيْنَ اسْتُضْعِفُوْا لِمَنْ اٰمَنَ مِنْهُمْ اَتَعْلَمُوْنَ اَنَّ صٰلِحًا مُّرْسَلٌ مِّنْ رَّبِّهٖۗ قَالُوْٓا اِنَّا بِمَآ اُرْسِلَ بِهٖ مُؤْمِنُوْنَ

qālal-mala'ul-lażīnastakbarū min qaumihī lil-lażīnastuḍ‘ifū liman āmana minhum ata‘lamūna anna ṣāliḥam mursalum mir rabbih(ī), qālū innā bimā ursila bihī mu'minūn(a).

උඩඟු නායකයින්, දුර්වලයන් ලෙස සලකනු ලැබූවන්ට, එනම් තම ජනතාවගෙන් විශ්වාස කළ අයට, “සාලිහ් ඔහුගේ දෙවියන්ගෙන් පැමිණි දූතයෙකු බව ඔබ දන්නවාද?” යැයි පැවසූහ. ඔවුන්, “නියත වශයෙන්ම අපි ඔහු පැවසූ දේ විශ්වාස කරමු” යැයි පැවසූහ.

قَالَ الَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْٓا اِنَّا بِالَّذِيْٓ اٰمَنْتُمْ بِهٖ كٰفِرُوْنَ

qālal-lażīnastakbarū innā bil-lażī āmantum bihī kāfirūn(a).

පුරසාරම් දොඩන අය, “නියත වශයෙන්ම අපි ඔබ විශ්වාස කරන දේ ප්‍රතික්ෂේප කරන්නෙමු” යැයි පවසති.

فَعَقَرُوا النَّاقَةَ وَعَتَوْا عَنْ اَمْرِ رَبِّهِمْ وَقَالُوْا يٰصٰلِحُ ائْتِنَا بِمَا تَعِدُنَآ اِنْ كُنْتَ مِنَ الْمُرْسَلِيْنَ

fa ‘aqarun-nāqata wa ‘atau ‘an amri rabbihim wa qālū yā ṣāliḥu'tinā bimā ta‘idunā in kunta minal-mursalīn(a).

පසුව ඔවුන් ඔටුවාව මරා දමා, තම දෙවියන්ගේ අණට විරුද්ධව උඩඟු ලෙස ක්‍රියා කළහ. “ඕ සාලිහ්! ඔබ දූතයින්ගෙන් කෙනෙකු බව සැබෑ නම්, ඔබගේ තර්ජනය අපට ඔප්පු කරන්න” යැයි පැවසූහ.

فَاَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ فَاَصْبَحُوْا فِيْ دَارِهِمْ جٰثِمِيْنَ

fa akhażathumur-rajfatu fa aṣbaḥū fī dārihim jāṡimīn(a).

එවිට ඔවුන්ට භූමිකම්පාවක් ඇති වූ අතර, ඔවුන් තම නිවාසවල නටබුන් මත මිය ගියහ.

فَتَوَلّٰى عَنْهُمْ وَقَالَ يٰقَوْمِ لَقَدْ اَبْلَغْتُكُمْ رِسَالَةَ رَبِّيْ وَنَصَحْتُ لَكُمْ وَلٰكِنْ لَّا تُحِبُّوْنَ النّٰصِحِيْنَ

fa tawallā ‘anhum wa qāla yā qaumi laqad ablagtukum risālata rabbī wa naṣaḥtu lakum wa lākil lā tuḥibbūnan-nāṣiḥīn(a).

පසුව ඔහු (සාලේ) ඔවුන්ගෙන් ඉවත් වී, “මගේ ජනතාවෙනි! නියත වශයෙන්ම මම මාගේ ස්වාමියාගේ පණිවිඩය ඔබට දැනුම් දී ඔබට උපදෙස් දුනිමි. නමුත් උපදෙස් දෙන අයට ඔබ කැමති නැත” යනුවෙන් පැවසීය.

وَلُوْطًا اِذْ قَالَ لِقَوْمِهٖٓ اَتَأْتُوْنَ الْفَاحِشَةَ مَا سَبَقَكُمْ بِهَا مِنْ اَحَدٍ مِّنَ الْعٰلَمِيْنَ

wa lūṭan iż qāla liqaumihī ata'tūnal-fāḥisyata mā sabaqakum bihā min aḥadim minal-‘ālamīn(a).

තවද (අපි ලූත් ද එව්වෙමු). ඔහු තම ජනතාවට, “ඔබට පෙර කිසිවෙකු (මෙලොව) නොකළ පිළිකුල් සහගත ක්‍රියාවක් ඔබ කරන්නේ මන්ද?”යි පැවසූ විට.

اِنَّكُمْ لَتَأْتُوْنَ الرِّجَالَ شَهْوَةً مِّنْ دُوْنِ النِّسَاۤءِۗ بَلْ اَنْتُمْ قَوْمٌ مُّسْرِفُوْنَ

innakum lata'tūnar-rijāla syahwatam min dūnin-nisā'(i), bal antum qaumum musrifūn(a).

ඇත්ත වශයෙන්ම, ඔබ කාන්තාවන් කෙරෙහි නොව පිරිමින් කෙරෙහි ඔබේ ආශාව ප්‍රකාශ කර ඇත. ඔබ සැබවින්ම ඕනෑවට වඩා ළඟා වන ජනතාවකි. ”

وَمَا كَانَ جَوَابَ قَوْمِهٖٓ اِلَّآ اَنْ قَالُوْٓا اَخْرِجُوْهُمْ مِّنْ قَرْيَتِكُمْۚ اِنَّهُمْ اُنَاسٌ يَّتَطَهَّرُوْنَ

wa mā kāna jawāba qaumihī illā an qālū akhrijūhum min qaryatikum, innahum unāsuy yataṭahharūn(a).

ඔහුගේ ජනයාගේ පිළිතුර වූයේ, “ඔවුන් (ලූත් සහ ඔහුගේ අනුගාමිකයන්) ඔබගේ රටින් පිටුවහල් කරනු. ඔවුන් තමන් ශුද්ධ යැයි සලකන ජනතාවයි” යන්නයි.

فَاَنْجَيْنٰهُ وَاَهْلَهٗٓ اِلَّا امْرَاَتَهٗ كَانَتْ مِنَ الْغٰبِرِيْنَ

fa anjaināhu wa ahlahū illamra'atahū kānat minal-gābirīn(a).

එවිට අපි ඔහු හා ඔහුගේ බිරිඳ හැර ඔහුගේ අනුගාමිකයින් බේරා ගත්තෙමු. ඇයද රැඳී සිටි අය අතර වූවාය.

وَاَمْطَرْنَا عَلَيْهِمْ مَّطَرًاۗ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُجْرِمِيْنَ ࣖ

wa amṭarnā ‘alaihim maṭarā(n), fanẓur kaifa kāna ‘āqibatul-mujrimīn(a).

තවද අපි ඔවුන්ට (ගල්) වැසි වස්සවන්නට සැලැස්සුවෙමු. එබැවින් පව් කළ තැනැත්තාට කුමක් සිදුවේදැයි අවධානය යොමු කරනු.

وَاِلٰى مَدْيَنَ اَخَاهُمْ شُعَيْبًاۗ قَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ قَدْ جَاۤءَتْكُمْ بَيِّنَةٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ فَاَوْفُوا الْكَيْلَ وَالْمِيْزَانَ وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ اَشْيَاۤءَهُمْ وَلَا تُفْسِدُوْا فِى الْاَرْضِ بَعْدَ اِصْلَاحِهَاۗ ذٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَۚ

wa ilā madyana akhāhum syu‘aibā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), qad jā'atkum bayyinatum mir rabbikum fa auful-kaila wal-mīzāna wa lā tabkhasun-nāsa asy-yā'ahum wa lā tufsidū fil-arḍi ba‘da iṣlāḥihā, żālikum khairul lakum in kuntum mu'minīn(a).

මද්යන් වැසියන් වෙත, ඔවුන්ගේම සහෝදර ෂුඅයිබ් (එව්වෙමු). ඔහු මෙසේ පැවසීය: “මගේ ජනතාවෙනි! අල්ලාහ්ට නමස්කාර කරන්න. ඔහු හැර ඔබට වෙනත් දෙවියෙකු නැත. නියත වශයෙන්ම ඔබ වෙත ඔබේ දෙවියන්ගෙන් පැහැදිලි සාක්ෂි පැමිණ ඇත. මිනුම සහ තරාදිය පරිපූර්ණ කරන්න. කිසිවෙකුට සුළු වශයෙන්වත් හානියක් නොකරන්න. පොළොව (මැවූ) පසු එය (මවා) විනාශ නොකරන්න. ඔබ විශ්වාසවන්තයින් නම් එය ඔබට වඩා හොඳය.”

وَلَا تَقْعُدُوْا بِكُلِّ صِرَاطٍ تُوْعِدُوْنَ وَتَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ مَنْ اٰمَنَ بِهٖ وَتَبْغُوْنَهَا عِوَجًاۚ وَاذْكُرُوْٓا اِذْ كُنْتُمْ قَلِيْلًا فَكَثَّرَكُمْۖ وَانْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِيْنَ

wa lā taq‘udū bikulli ṣirāṭin tū‘idūna wa taṣuddūna ‘an sabīlillāhi man āmana bihī wa tabgūnahā ‘iwajā(n), ważkurū iż kuntum qalīlan fa kaṡṡarakum, wanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-mufsidīn(a).

අල්ලාහ්ගේ මාර්ගයෙන් විශ්වාසවන්තයින් බිය ගන්වා වළක්වා එය වෙනතකට යොමු කිරීමට කැමති කිසිදු මාර්ගයක වාඩි නොවන්න. ඔබ ස්වල්ප දෙනෙකුව සිටියදී අල්ලාහ් ඔබේ සංඛ්‍යාව වැඩි කළ බව මතක තබා ගන්න. හානි කරන්නන්ට සිදුවන්නේ කුමක්දැයි අවධානය යොමු කරන්න.

وَاِنْ كَانَ طَاۤىِٕفَةٌ مِّنْكُمْ اٰمَنُوْا بِالَّذِيْٓ اُرْسِلْتُ بِهٖ وَطَاۤىِٕفَةٌ لَّمْ يُؤْمِنُوْا فَاصْبِرُوْا حَتّٰى يَحْكُمَ اللّٰهُ بَيْنَنَاۚ وَهُوَ خَيْرُ الْحٰكِمِيْنَ ۔

wa in kāna ṭā'ifatum minkum āmanū bil-lażī ursiltu bihī wa ṭā'ifatul lam tu'minū faṣbirū ḥattā yaḥkumallāhu bainanā, wa huwa khairul-ḥākimīn(a).

මා එවූ (ධර්මය) ඔබ අතර විශ්වාස කරන පිරිසක් සිටී නම්, තවද (එසේම) විශ්වාස නොකරන පිරිසක් සිටී නම්, අල්ලාහ් අප අතර තීරණයක් ගන්නා තෙක් ඉවසිලිවන්තව සිටින්න. ඔහු හොඳම විනිශ්චයකරුය.

۞ قَالَ الْمَلَاُ الَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖ لَنُخْرِجَنَّكَ يٰشُعَيْبُ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَكَ مِنْ قَرْيَتِنَآ اَوْ لَتَعُوْدُنَّ فِيْ مِلَّتِنَاۗ قَالَ اَوَلَوْ كُنَّا كٰرِهِيْنَ

qālal-mala'ul-lażīnastakbarū min qaumihī lanukhrijannaka yā syu‘aibu wal-lażīna āmanū ma‘aka min qaryatinā au lata‘ūdunna fī millatinā, qāla awalau kunnā kārihīn(a).

ෂුඅයිබ් ගෝත්‍රයේ අහංකාර නායකයින් මෙසේ පැවසූහ: “ඕ ෂුඅයිබ්! ඔබ අපගේ ආගමට ආපසු නොගියහොත් අපි ඔබව සහ විශ්වාසවන්තයින්ව අපගේ රටින් නෙරපා හරින්නෙමු.” ෂුඅයිබ් මෙසේ පැවසීය: “අපි එයට අකමැති වුවද (ඔබ අපව නෙරපා හරිනවාද?”

قَدِ افْتَرَيْنَا عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا اِنْ عُدْنَا فِيْ مِلَّتِكُمْ بَعْدَ اِذْ نَجّٰىنَا اللّٰهُ مِنْهَاۗ وَمَا يَكُوْنُ لَنَآ اَنْ نَّعُوْدَ فِيْهَآ اِلَّآ اَنْ يَّشَاۤءَ اللّٰهُ رَبُّنَاۗ وَسِعَ رَبُّنَا كُلَّ شَيْءٍ عِلْمًاۗ عَلَى اللّٰهِ تَوَكَّلْنَاۗ رَبَّنَا افْتَحْ بَيْنَنَا وَبَيْنَ قَوْمِنَا بِالْحَقِّ وَاَنْتَ خَيْرُ الْفٰتِحِيْنَ

qadiftarainā ‘alallāhi każiban in ‘udnā fī millatikum ba‘da iż najjānallāhu minhā, wa mā yakūnu lanā an na‘ūda fīhā illā ay yasyā'allāhu rabbunā, wasi‘a rabbunā kulla syai'in ‘ilmā(n), ‘alallāhi tawakkalnā, rabbanaftaḥ bainanā wa baina qauminā bil-ḥaqqi wa anta khairul-fātiḥīn(a).

අල්ලාහ් අපව ඔබේ ආගමෙන් මුදවා ගත් පසු, අපි එයට නැවත ගියහොත්, නියත වශයෙන්ම අපි අල්ලාහ්ට එරෙහිව මහා බොරුවක් ගොතන්නෙමු. තවද අපගේ ස්වාමියා වන අල්ලාහ් කැමති නම් මිස, ඔහු වෙත ආපසු යාම අපට සුදුසු නොවේ. අපගේ ස්වාමියාගේ දැනුම සියල්ල වට කර ඇත. අපි අල්ලාහ් කෙරෙහි පමණක් විශ්වාසය තබමු. අපගේ ස්වාමියාණෙනි, අප හා අපගේ ජනතාව අතර යුක්තියෙන් විනිශ්චය කරන්න. ඔබ හොඳම තීරණ ගන්නා වේ.

وَقَالَ الْمَلَاُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖ لَىِٕنِ اتَّبَعْتُمْ شُعَيْبًا اِنَّكُمْ اِذًا لَّخٰسِرُوْنَ

wa qālal-mala'ul-lażīna kafarū min qaumihī la'inittaba‘tum syu‘aiban innakum iżal lakhāsirūn(a).

තවද ඔහුගේ ජනතාවගෙන් (ෂුඅයිබ්) ප්‍රතික්ෂේප කළ ප්‍රධානීන් (ඔවුනොවුන්ට) “නියත වශයෙන්ම ඔබ ෂුඅයිබ් අනුගමනය කළහොත් නියත වශයෙන්ම ඔබ පරාජයට පත්වන්නන් වනු ඇත” යැයි පැවසූහ.

فَاَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ فَاَصْبَحُوْا فِيْ دَارِهِمْ جٰثِمِيْنَۙ

fa akhażathumur-rajfatu fa aṣbaḥū fī dārihim jāṡimīn(a).

එවිට ඔවුන්ට භූමිකම්පාවක් ඇති වූ අතර, ඔවුන් තම නිවාසවල නටබුන් මත මිය ගියහ.

الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا شُعَيْبًا كَاَنْ لَّمْ يَغْنَوْا فِيْهَاۚ اَلَّذِيْنَ كَذَّبُوْا شُعَيْبًا كَانُوْا هُمُ الْخٰسِرِيْنَ

al-lażīna każżabū syu‘aiban ka'allam yagnau fīhā, al-lażīna każżabū syu‘aiban kānū humul-khāsirīn(a).

ෂුඅයිබ්ව ප්‍රතික්ෂේප කළ අය එම (රටේ) කිසිදා ජීවත් නොවූ අය මෙන් වූහ. ෂුඅයිබ්ව ප්‍රතික්ෂේප කරන්නන්ම පරාජිතයෝ වෙති.

فَتَوَلّٰى عَنْهُمْ وَقَالَ يٰقَوْمِ لَقَدْ اَبْلَغْتُكُمْ رِسٰلٰتِ رَبِّيْ وَنَصَحْتُ لَكُمْۚ فَكَيْفَ اٰسٰى عَلٰى قَوْمٍ كٰفِرِيْنَ ࣖ

fa tawallā ‘anhum wa qāla yā qaumi laqad ablagtukum risālāti rabbī wa naṣaḥtu lakum, fa kaifa āsā ‘alā qaumin kāfirīn(a).

එබැවින් ෂුඅයිබ් ඔවුන්ගෙන් ඉවත් වී, “මගේ ජනතාවෙනි! නියත වශයෙන්ම මම මාගේ ස්වාමියාගේ පණිවිඩය ඔබට දැනුම් දී ඔබට උපදෙස් දුනිමි. එබැවින් ප්‍රතික්ෂේප කරන්නන් වෙනුවෙන් මම කෙසේ දුක් වන්නෙමිද?” යි කීවේය.

وَمَآ اَرْسَلْنَا فِيْ قَرْيَةٍ مِّنْ نَّبِيٍّ اِلَّآ اَخَذْنَآ اَهْلَهَا بِالْبَأْسَاۤءِ وَالضَّرَّاۤءِ لَعَلَّهُمْ يَضَّرَّعُوْنَ

wa mā arsalnā fī qaryatim min nabiyyin illā akhażnā ahlahā bil-ba'sā'i waḍ-ḍarrā'i la‘allahum yaḍḍarra‘ūn(a).

අපි කිසිදු රටකට නබිවරයෙකු නොයැව්වෙමු, (එහි වැසියන් එම නබිවරයා ප්‍රතික්ෂේප කළහ), නමුත් ඔවුන් නිහතමානී වීම සඳහා අපි ඔවුන්ට දුෂ්කරතා සහ දුක් වේදනා ඇති කළෙමු.

ثُمَّ بَدَّلْنَا مَكَانَ السَّيِّئَةِ الْحَسَنَةَ حَتّٰى عَفَوْا وَّقَالُوْا قَدْ مَسَّ اٰبَاۤءَنَا الضَّرَّاۤءُ وَالسَّرَّاۤءُ فَاَخَذْنٰهُمْ بَغْتَةً وَّهُمْ لَا يَشْعُرُوْنَ

Ṡumma baddalnā makānas-sayyi'atil-ḥasanata ḥattā ‘afau wa qālū qad massa ābā'anaḍ-ḍarrā'u was-sarrā'u fa akhażnāhum bagtataw wa hum lā yasy‘urūn(a).

පසුව අපි දුක් වේදනා වෙනුවට සැප සම්පත් ලබා දුන්නෙමු (එවිට ඔවුන්ගේ පරම්පරාව හා ධනය වැඩි විය). එවිට ඔවුන් මෙසේ පැවසූහ: “නියත වශයෙන්ම අපගේ මුතුන් මිත්තන් දුක් වේදනා හා සැප සම්පත් අත්විඳ ඇත.” එබැවින් ඔවුන්ට නොදැනුවත්වම අපි හදිසියේම ඔවුන්ට වධ හිංසා පමුණුවන්නෙමු.

وَلَوْ اَنَّ اَهْلَ الْقُرٰٓى اٰمَنُوْا وَاتَّقَوْا لَفَتَحْنَا عَلَيْهِمْ بَرَكٰتٍ مِّنَ السَّمَاۤءِ وَالْاَرْضِ وَلٰكِنْ كَذَّبُوْا فَاَخَذْنٰهُمْ بِمَا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ

wa lau anna ahlal-qurā āmanū wattaqau lafataḥnā ‘alaihim barakātim minas-samā'i wal ardḍi wa lākin każżabū fa akhażnāhum bimā kānū yaksibūn(a).

තවද, දේශයේ ජනයා විශ්වාස කර, බිය භක්තිමත් වී සිටියේ නම්, අපි ඔවුන්ට අහසින් හා පොළොවෙන් ආශිර්වාද ලබා දෙන්නෙමු. නමුත් ඒවා (අපගේ වැකි) බොරු බවට පත් විය. එබැවින් ඔවුන් කළ දේ අනුව අපි ඔවුන්ට දඬුවම් කළෙමු.

اَفَاَمِنَ اَهْلُ الْقُرٰٓى اَنْ يَّأْتِيَهُمْ بَأْسُنَا بَيَاتًا وَّهُمْ نَاۤىِٕمُوْنَۗ

afa amina ahlul-qurā ay ya'tiyahum ba'sunā bayātaw wa hum nā'imūn(a).

එබැවින් එම නගරවල වැසියන් රාත්‍රියේ නිදා සිටියදී අපගේ දඬුවම පැමිණීමෙන් සුරක්ෂිතව සිටීද?

اَوَاَمِنَ اَهْلُ الْقُرٰٓى اَنْ يَّأْتِيَهُمْ بَأْسُنَا ضُحًى وَّهُمْ يَلْعَبُوْنَ

awa amina ahlul-qurā ay ya'tiyahum ba'sunā ḍuḥaw wa hum yal‘abūn(a).

නැතහොත් නගරයේ වැසියන් උදෑසන සෙල්ලම් කරමින් සිටියදී අපගේ දඬුවමට පැමිණීම ගැන සුරක්ෂිතව සිටින්නේද?

اَفَاَمِنُوْا مَكْرَ اللّٰهِۚ فَلَا يَأْمَنُ مَكْرَ اللّٰهِ اِلَّا الْقَوْمُ الْخٰسِرُوْنَ ࣖ

afa aminū makrallāh(i), falā ya'manu makrallāhi illal-qaumul khāsirūn(a).

නැතහොත් අල්ලාහ්ගේ (අනපේක්ෂිත) දඬුවම ගැන ඔවුන් සුරක්ෂිතද? පරාජිතයින් හැර, වෙන කිසිවෙකු අල්ලාහ්ගේ දඬුවම ගැන සුරක්ෂිත නොවේ.

اَوَلَمْ يَهْدِ لِلَّذِيْنَ يَرِثُوْنَ الْاَرْضَ مِنْۢ بَعْدِ اَهْلِهَآ اَنْ لَّوْ نَشَاۤءُ اَصَبْنٰهُمْ بِذُنُوْبِهِمْۚ وَنَطْبَعُ عَلٰى قُلُوْبِهِمْ فَهُمْ لَا يَسْمَعُوْنَ

awalam yahdi lil-lażīna yariṡūnal-arḍa mim ba‘di ahlihā allau nasyā'u aṣabnāhum biżunūbihim, wa naṭba‘u ‘alā qulūbihim fahum lā yasma‘ūn(a).

නැතහොත්, එහි වැසියන්ට පසුව යම් භූමියක් උරුම කර ගත් අයට, අපි අදහස් කළේ නම්, ඔවුන්ගේ පාපයන්ට නියත වශයෙන්ම අපි ඔවුන්ට දඬුවම් කරන්නෙමු යන කාරණය පැහැදිලි නොවන්නේද? තවද, ඔවුන් (පාඩම) නොඇසෙන ලෙස ඔවුන්ගේ හදවත්වලට අපි මුද්‍රා තබන්නෙමු.

تِلْكَ الْقُرٰى نَقُصُّ عَلَيْكَ مِنْ اَنْۢبَاۤىِٕهَاۚ وَلَقَدْ جَاۤءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنٰتِۚ فَمَا كَانُوْا لِيُؤْمِنُوْا بِمَا كَذَّبُوْا مِنْ قَبْلُۗ كَذٰلِكَ يَطْبَعُ اللّٰهُ عَلٰى قُلُوْبِ الْكٰفِرِيْنَ

tilkal-qurā naquṣṣu ‘alaika min ambā'ihā, wa laqad jā'athum rusuluhum bil-bayyināt(i), famā kānū liyu'minū bimā każżabū min qabl(u), każālika yaṭba‘ullāhu ‘alā qulūbil-kāfirīn(a).

මේවා (අපි විනාශ කළ) දේශයන්ය. ඔවුන්ගේ කථා කිහිපයක් අපි ඔබට කියන්නෙමු. ඔවුන්ගේ දූතයින් ඇත්ත වශයෙන්ම ඔවුන් වෙත පැහැදිලි සාධක සමඟ පැමිණියහ. නමුත් ඔවුන් මීට පෙර ප්‍රතික්ෂේප කළ දේ විශ්වාස කළේ නැත. මේ අනුව අල්ලාහ් ප්‍රතික්ෂේප කරන්නන්ගේ හදවත් මුද්‍රා තබයි.

وَمَا وَجَدْنَا لِاَكْثَرِهِمْ مِّنْ عَهْدٍۚ وَاِنْ وَّجَدْنَآ اَكْثَرَهُمْ لَفٰسِقِيْنَ

wa mā wajadnā li'akṡarihim min ‘ahd(in), wa iw wajadnā akṡarahum lafāsiqīn(a).

ඒ වගේම ඔවුන්ගෙන් වැඩි දෙනෙක් තම පොරොන්දු ඉටු කරන බවක් අපට පෙනෙන්නේ නැහැ. ඒ වෙනුවට, අපට හමු වූ දෙය නම් ඔවුන්ගෙන් වැඩි දෙනෙක් සැබවින්ම දුෂ්ට මිනිසුන් බවයි.

ثُمَّ بَعَثْنَا مِنْۢ بَعْدِهِمْ مُّوْسٰى بِاٰيٰتِنَآ اِلٰى فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهٖ فَظَلَمُوْا بِهَاۚ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِيْنَ

Ṡumma ba‘aṡnā mim ba‘dihim mūsā bi'āyātinā ilā fir‘auna wa mala'ihī fa ẓalamū bihā, fanẓur kaifa kāna ‘āqibatul-mufsidīn(a).

ඔවුන්ගෙන් පසු අපි මූසාව අපගේ සාධක සමඟ ෆිර්අවුන් වෙත සහ ඔහුගේ ජනයාගේ ප්‍රධානීන් වෙත යැව්වෙමු. එවිට ඔවුහු එම සාධක ප්‍රතික්ෂේප කළහ. එබැවින් හානි කරන්නන්ට කුමක් සිදුවේදැයි අවධානයෙන් සිටින්න.

وَقَالَ مُوْسٰى يٰفِرْعَوْنُ اِنِّيْ رَسُوْلٌ مِّنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَۙ

wa qāla mūsa yā fir‘aunu innī rasūlum mir rabbil-‘ālamīn(a).

මූසා, “ඕ ෆිර්අවුන්! නියත වශයෙන්ම මම සියලු ලෝකවල ස්වාමියාගෙන් පැමිණි දූතයෙක් වෙමි.

حَقِيْقٌ عَلٰٓى اَنْ لَّآ اَقُوْلَ عَلَى اللّٰهِ اِلَّا الْحَقَّۗ قَدْ جِئْتُكُمْ بِبَيِّنَةٍ مِّنْ رَّبِّكُمْ فَاَرْسِلْ مَعِيَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ۗ

Ḥaqīqun ‘alā allā aqūla ‘alallāhi illal-ḥaqq(a), qad ji'tukum bibayyinatim mir rabbikum fa arsil ma‘iya banī isrā'īl(a).

අල්ලාහ් පිළිබඳ සත්‍යය පැවසීමට මම බැඳී සිටිමි. නියත වශයෙන්ම මම ඔබේ දෙවියන්ගෙන් පැහැදිලි සාක්ෂි සමඟ ඔබ වෙත පැමිණියෙමි. එබැවින් ඉස්රායිල් දරුවන් මා සමඟ (යන්න) ඉඩ දෙන්න.

قَالَ اِنْ كُنْتَ جِئْتَ بِاٰيَةٍ فَأْتِ بِهَآ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ

qāla in kunta ji'ta bi'āyatin fa'ti bihā in kunta minaṣ ṣādiqīn(a).

ඔහු (ෆිර්අවුන්) “ඔබ සාක්ෂි ගෙන එන්නේ සැබෑ නම්, ඔබ සත්‍යවාදී ජනතාවගෙන් කෙනෙකු බව ඔප්පු කරන්න” යැයි පිළිතුරු දුන්නේය.

فَاَلْقٰى عَصَاهُ فَاِذَا هِيَ ثُعْبَانٌ مُّبِيْنٌ ۖ

fa alqā ‘aṣāhu fa iżā hiya ṡu‘bānum mubīn(un).

ඉන්පසු (මෝසෙස්) තම සැරයටිය විසි කළ අතර, හදිසියේම එම සැරයටිය සැබෑ විශාල සර්පයෙකු බවට පත් විය.

وَّنَزَعَ يَدَهٗ فَاِذَا هِيَ بَيْضَاۤءُ لِلنّٰظِرِيْنَ ࣖ

wa naza‘a yadahū fa iżā hiya baiḍā'u lin-nāẓirīn(a).

ඔහු තම අත එළියට ගත්තේය, හදිසියේම එය දුටු අයට සුදු පැහැයක් ගත්තේය.

قَالَ الْمَلَاُ مِنْ قَوْمِ فِرْعَوْنَ اِنَّ هٰذَا لَسٰحِرٌ عَلِيْمٌۙ

qālal-mala'u min qaumi fir‘auna inna hāżā lasāḥirum ‘alīm(un).

ෆිර්අවුන්ගේ ප්‍රධානීහු, “මේ මිනිසා සැබවින්ම දක්ෂ මායාකාරයෙකි.

يُّرِيْدُ اَنْ يُّخْرِجَكُمْ مِّنْ اَرْضِكُمْ ۚ فَمَاذَا تَأْمُرُوْنَ

yurīdu ay yukhrijakum min arḍikum, fa māżā ta'murūn(a).

(ඔබව ඔබේ දේශයෙන් පලවා හැරීමට කැමති කවුද?” (ෆිර්අවුන්) “එසේ නම් ඔබ යෝජනා කරන්නේ කුමක්ද?” යි ඇසුවේය.

قَالُوْآ اَرْجِهْ وَاَخَاهُ وَاَرْسِلْ فِى الْمَدَاۤىِٕنِ حٰشِرِيْنَۙ

qālū arjih wa akhāhu wa arsil fil-madā'ini ḥāsyirīn(a).

(ප්‍රධානීන්) පිළිතුරු දෙමින්, “ඔහු සහ ඔහුගේ සහෝදරයා (ටික කලකට) රඳවා තබාගෙන, (සූනියම්කරුවන්) රැස් කිරීම සඳහා නගරවලට මිනිසුන් කිහිප දෙනෙකු යවන්න.”

يَأْتُوْكَ بِكُلِّ سٰحِرٍ عَلِيْمٍ

ya'tūka bikulli sāḥirin ‘alīm(in).

ඔවුන් සියලු දක්ෂ ඉන්ද්‍රජාලිකයන් ඔබ වෙත ගෙන එනු ඇත.

وَجَاۤءَ السَّحَرَةُ فِرْعَوْنَ قَالُوْٓا اِنَّ لَنَا لَاَجْرًا اِنْ كُنَّا نَحْنُ الْغٰلِبِيْنَ

wa jā'as-saḥaratu fir‘auna qālū inna lanā la'ajran in kunnā naḥnul-gālibīn(a).

තවද, මායාකාරයෝ ෆිර්අවුන් වෙත පැමිණ, “අපි ජයග්‍රහණය කළහොත් අපට විපාකයක් ලැබේද?” යි විමසූහ.

قَالَ نَعَمْ وَاِنَّكُمْ لَمِنَ الْمُقَرَّبِيْنَ

qāla na‘am wa innakum laminal-muqarrabīn(a).

ඔහු (ෆිර්අවුන්) “ඔව්, නියත වශයෙන්ම ඔබ (මට) සමීප අයගෙන් කෙනෙකු වනු ඇත” යැයි පිළිතුරු දුන්නේය.

قَالُوْا يٰمُوْسٰٓى اِمَّآ اَنْ تُلْقِيَ وَاِمَّآ اَنْ نَّكُوْنَ نَحْنُ الْمُلْقِيْنَ

qālū yā mūsā immā an tulqiya wa immā an nakūna naḥnul-mulqīn(a).

“ඕ මූසා! ඔබ මුලින්ම විසි කරන්නද? නැත්නම් අපි විසි කරන්නද?” යි ඔවුහු (මායාකාරයෝ) කීහ.

قَالَ اَلْقُوْاۚ فَلَمَّآ اَلْقَوْا سَحَرُوْٓا اَعْيُنَ النَّاسِ وَاسْتَرْهَبُوْهُمْ وَجَاۤءُوْ بِسِحْرٍ عَظِيْمٍ

qāla alqū, falammā alqau saḥarū a‘yunan-nāsi wastarhabūhum wa jā'ū bisiḥrin ‘aẓīm(in).

ඔහු (මෝසෙස්) පිළිතුරු දුන්නේය, “(පළමුව) එය විසි කරන්න!” එබැවින් ඔවුන් එය විසි කළ පසු, ඔවුන් ජනතාවගේ ඇස් විස්මයට පත් කර, ඔවුන් මහා (විස්මිත) මැජික් පෙන්වූ නිසා ඔවුන් බිය ගැන්වූහ.

۞ وَاَوْحَيْنَآ اِلٰى مُوْسٰٓى اَنْ اَلْقِ عَصَاكَۚ فَاِذَا هِيَ تَلْقَفُ مَا يَأْفِكُوْنَۚ

wa auḥainā ilā mūsā an alqi ‘aṣāk(a), fa iżā hiya talqafu mā ya'fikūn(a).

තවද අපි මූසාට “ඔබේ සැරයටිය බිම දමනු!” යනුවෙන් දැනුම් දුන්නෙමු. එවිට ඔහු හදිසියේම ඔවුන්ගේ සියලු බොරු ගිල දැමීය.

فَوَقَعَ الْحَقُّ وَبَطَلَ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَۚ

fa waqa‘al-ḥaqqu wa baṭala mā kānū ya‘malūn(a).

එවිට සත්‍යය ඔප්පු විය, ඔවුන් කළ සියල්ල නිෂ්ඵල විය.

فَغُلِبُوْا هُنَالِكَ وَانْقَلَبُوْا صٰغِرِيْنَۚ

fa gulibū hunālika wanqalabū ṣāgirīn(a).

එබැවින් ඔවුන් එම ස්ථානයේ පරාජයට පත් වූ අතර ඔවුන් නීච ජනතාවක් බවට පත් විය.

وَاُلْقِيَ السَّحَرَةُ سٰجِدِيْنَۙ

wa ulqiyas-saḥaratu sājidīn(a).

එවිට මායාකාරයෝ වහාම බිම වැටී නමස්කාර කළහ.

قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِرَبِّ الْعٰلَمِيْنَۙ

qālū āmannā birabbil-‘ālamīn(a).

“අපි සියලු ලෝකවල ස්වාමියා කෙරෙහි විශ්වාස කළෙමු” යැයි ඔවුහු පැවසූහ.

رَبِّ مُوْسٰى وَهٰرُوْنَ

rabbi mūsā wa hārūn(a).

(එනම්) මූසා සහ ආරොන්ගේ ස්වාමියාය.”

قَالَ فِرْعَوْنُ اٰمَنْتُمْ بِهٖ قَبْلَ اَنْ اٰذَنَ لَكُمْۚ اِنَّ هٰذَا لَمَكْرٌ مَّكَرْتُمُوْهُ فِى الْمَدِيْنَةِ لِتُخْرِجُوْا مِنْهَآ اَهْلَهَاۚ فَسَوْفَ تَعْلَمُوْنَ

qāla fir‘aunu āmantum bihī qabla an āżana lakum, inna hāżā lamakrum makartumūhu fil-madīnati litukhrijū minhā ahlahā, fa saufa ta‘lamūn(a).

“මා ඔබට අවසර දීමට පෙර ඔබ ඔහුව විශ්වාස කරන්නේ ඇයි? ඇත්ත වශයෙන්ම මෙය ඔබ මෙම නගරයේ වැසියන් පලවා හැරීමට සැලසුම් කළ උපක්‍රමයකි. පසුව ඔබ (ඔබගේ ක්‍රියාවන්හි ප්‍රතිවිපාක) දැන ගනු ඇත.

لَاُقَطِّعَنَّ اَيْدِيَكُمْ وَاَرْجُلَكُمْ مِّنْ خِلَافٍ ثُمَّ لَاُصَلِّبَنَّكُمْ اَجْمَعِيْنَ

la'uqaṭṭi‘anna aidiyakum wa arjulakum min khilāfin ṡumma la'uṣallibannakum ajma‘īn(a).

මම නියත වශයෙන්ම ඔබේ අත් සහ පාද හරස් අතට කපා දමමි (දකුණු අත සහ වම් පාදය හෝ අනෙක් අතට), ඉන්පසු මම ඔබ සියල්ලන්ම කුරුසියේ ඇණ ගසමි.

قَالُوْٓا اِنَّآ اِلٰى رَبِّنَا مُنْقَلِبُوْنَۙ

qālū innā ilā rabbinā munqalibūn(a).

ඔවුන් (සූනියම්කරුවන්) පිළිතුරු දුන්නේ, “නියත වශයෙන්ම අපි අපගේ ස්වාමියා වෙත ආපසු යන්නෙමු.

وَمَا تَنْقِمُ مِنَّآ اِلَّآ اَنْ اٰمَنَّا بِاٰيٰتِ رَبِّنَا لَمَّا جَاۤءَتْنَا ۗرَبَّنَآ اَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا وَّتَوَفَّنَا مُسْلِمِيْنَ ࣖ

wa mā tanqimu minnā illā an āmannā bi'āyāti rabbinā lammā jā'atnā, rabanā afrig ‘alainā ṣabraw wa tawaffanā muslimīn(a).

තවද ඔබ අපෙන් පළිගත්තේ නැත, නමුත් අපගේ ස්වාමියාගේ ආයාවන් අප වෙත පැමිණි විට අපි ඒවා විශ්වාස කළ නිසාය. ” (ඔවුන් යාච්ඤා කළේ), “අපගේ ස්වාමියාණෙනි, අපට ඉවසීම ලබා දී (ඔබට යටත් වී) මුස්ලිම්වරුන් ලෙස මිය යනු මැනව” යනුවෙනි.

وَقَالَ الْمَلَاُ مِنْ قَوْمِ فِرْعَوْنَ اَتَذَرُ مُوْسٰى وَقَوْمَهٗ لِيُفْسِدُوْا فِى الْاَرْضِ وَيَذَرَكَ وَاٰلِهَتَكَۗ قَالَ سَنُقَتِّلُ اَبْنَاۤءَهُمْ وَنَسْتَحْيٖ نِسَاۤءَهُمْۚ وَاِنَّا فَوْقَهُمْ قٰهِرُوْنَ

wa qālal-mala'u min qaumi fir‘auna atażaru mūsā wa qaumahū liyufsidū fil-arḍi wa yażaraka wa ālihatak(a), qāla sanuqattilu abnā'ahum wa nastaḥyī nisā'ahum, wa innā fauqahum qāhirūn(a).

“මෝසෙස්ට සහ ඔහුගේ ජනතාවට මේ දේශයේ (ඊජිප්තුවේ) විනාශයක් කිරීමටත්, ඔබව සහ ඔබේ දෙවිවරුන්ව අත්හැර දැමීමටත් ඔබ ඉඩ දෙනවාද?” (ෆිර්අවුන්) පිළිතුරු දුන්නේය, “අපි ඔවුන්ගේ පුතුන් මරා ඔවුන්ගේ දියණියන් ජීවත් කරවන්නෙමු, නියත වශයෙන්ම අපි ඔවුන් කෙරෙහි පූර්ණ බලය ඇත්තෙමු.”

قَالَ مُوْسٰى لِقَوْمِهِ اسْتَعِيْنُوْا بِاللّٰهِ وَاصْبِرُوْاۚ اِنَّ الْاَرْضَ لِلّٰهِ ۗيُوْرِثُهَا مَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖۗ وَالْعَاقِبَةُ لِلْمُتَّقِيْنَ

qāla mūsā liqaumihista‘īnū billāhi waṣbirū, innal-arḍa lillāh(i), yūriṡuhā may yasyā'u min ‘ibādih(ī), wal-‘āqibatu lil-muttaqīn(a).

මූසා තම ජනතාවට මෙසේ පැවසීය: “අල්ලාහ්ගෙන් උදව් ඉල්ලන්න, ඉවසිලිවන්ත වන්න. නියත වශයෙන්ම (මෙම) පොළොව අල්ලාහ්ටම අයත්ය. ඔහු එය ඔහුගේ වහලුන් අතරින් ඔහු කැමති ඕනෑම කෙනෙකුට උරුම කර දෙනු ඇත. තවද (යහපත්) අවසානය භක්තිමත් අයටය.”

قَالُوْٓا اُوْذِيْنَا مِنْ قَبْلِ اَنْ تَأْتِيَنَا وَمِنْۢ بَعْدِ مَا جِئْتَنَا ۗقَالَ عَسٰى رَبُّكُمْ اَنْ يُّهْلِكَ عَدُوَّكُمْ وَيَسْتَخْلِفَكُمْ فِى الْاَرْضِ فَيَنْظُرَ كَيْفَ تَعْمَلُوْنَ ࣖ

qālū ūżīnā min qabli an ta'tiyanā wa mim ba‘di mā ji'tanā, qāla ‘asā rabbukum ay yuhlika ‘aduwwakum wa yastakhlifakum fil-arḍi fa yanẓura kaifa ta‘malūn(a).

"ඔබ අප වෙත පැමිණීමට පෙර සහ ඔබ අප වෙත පැමිණීමෙන් පසු අපි (ෆිර්අවුන් විසින්) පීඩාවට පත් කරන ලදී." (මෝසෙස්) පිළිතුරු දුන්නේය, "ඔබගේ ස්වාමියා ඔබගේ සතුරන් විනාශ කර ඔබව පොළොවේ කලීෆ්වරයෙකු ලෙස පත් කරනු ඇතැයි අපි බලාපොරොත්තු වෙමු. එවිට ඔබ කෙසේ කටයුතු කරනවාදැයි ඔහු බලනු ඇත."

وَلَقَدْ اَخَذْنَآ اٰلَ فِرْعَوْنَ بِالسِّنِيْنَ وَنَقْصٍ مِّنَ الثَّمَرٰتِ لَعَلَّهُمْ يَذَّكَّرُوْنَ

wa laqad akhażnā āla fir‘auna bis-sinīna wa naqṣim minaṡ-ṡamarāti la‘allahum yażżakkarūn(a).

තවද, නියත වශයෙන්ම අපි ෆිර්අවුන්ට සහ ඔහුගේ ජනතාවට වසර ගණනාවක් නියඟයෙන් හා පලතුරු හිඟයෙන් දඬුවම් කළෙමු. ඔවුන් පාඩමක් ඉගෙන ගනු ඇත.

فَاِذَا جَاۤءَتْهُمُ الْحَسَنَةُ قَالُوْا لَنَا هٰذِهٖ ۚوَاِنْ تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ يَّطَّيَّرُوْا بِمُوْسٰى وَمَنْ مَّعَهٗۗ اَلَآ اِنَّمَا طٰۤىِٕرُهُمْ عِنْدَ اللّٰهِ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

fa iżā jā'athumul-ḥasanatu qālū lanā hāżihī, wa in tuṣibhum sayyi'atuy yaṭṭayyarū bimūsā wa mam ma‘ah(ū), alā innamā ṭā'iruhum ‘indallāhi wa lākinna aksṡarahum lā ya‘lamūn(a).

පසුව ඔවුන්ට යහපත (සමෘද්ධිය) පැමිණි විට, ඔවුන් පවසන්නේ, "මෙය අපගේ (උත්සාහය) නිසා ය" කියායි. ඔවුන් කරදරයකට පත් වුවහොත්, ඔවුන් එම අවාසනාව මූසා සහ ඔහුගේ අනුගාමිකයන් මත පැටවූහ. ඔවුන්ගේ ඉරණම අල්ලාහ්ගේ අතේ බව දැනගන්න, නමුත් ඔවුන්ගෙන් බොහෝ දෙනෙක් එය නොදනිති.

وَقَالُوْا مَهْمَا تَأْتِنَا بِهٖ مِنْ اٰيَةٍ لِّتَسْحَرَنَا بِهَاۙ فَمَا نَحْنُ لَكَ بِمُؤْمِنِيْنَ

wa qālū mahmā ta'tinā bihī min āyatil litasḥaranā bihā, famā naḥnu laka bimu'minīn(a).

තවද, ඔවුන් (මූසාට) “අපව මායා කිරීමට ඔබ අප වෙත කුමන සාක්ෂියක් ගෙන ආවත්, අපි ඔබව විශ්වාස නොකරන්නෙමු” යි පැවසූහ.

فَاَرْسَلْنَا عَلَيْهِمُ الطُّوْفَانَ وَالْجَرَادَ وَالْقُمَّلَ وَالضَّفَادِعَ وَالدَّمَ اٰيٰتٍ مُّفَصَّلٰتٍۗ فَاسْتَكْبَرُوْا وَكَانُوْا قَوْمًا مُّجْرِمِيْنَ

fa arsalnā ‘alaihimuṭ-ṭūfāna wal-jarāda wal-qummala waḍ-ḍafādi‘a wad-dama āyātim mufaṣṣalāt(in), fastakbarū wa kānū qaumam mujrimīn(a).

එබැවින් අපි ඔවුන් වෙත කුණාටු, පළඟැටියන්, උකුණන්, ගෙම්බන් සහ රුධිරය (පානීය ජලය රුධිරය බවට පත් විය) යන පැහැදිලි සංඥා එව්වෙමු. නමුත් ඔවුන් උඩඟු වී පාපකාරී ජනතාවක් වූහ.

وَلَمَّا وَقَعَ عَلَيْهِمُ الرِّجْزُ قَالُوْا يٰمُوْسَى ادْعُ لَنَا رَبَّكَ بِمَا عَهِدَ عِنْدَكَۚ لَىِٕنْ كَشَفْتَ عَنَّا الرِّجْزَ لَنُؤْمِنَنَّ لَكَ وَلَنُرْسِلَنَّ مَعَكَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ۚ

wa lammā waqa‘a ‘alihimur-rijzu qālū yā mūsad‘u lanā rabbaka bimā ‘ahida ‘indak(a), la'in kasyafta ‘annar-rijza lanu'minanna laka wa lanursilanna ma‘aka banī isrā'īl(a).

(එය පැහැදිලි කර ඇති) දඬුවම ඔවුන්ට එල්ල වූ විට, “ඕ මූසා! ඔබගේ දෙවියන් වහන්සේ ඔබට දුන් පොරොන්දුව අනුව අපෙන් ඉල්ලා සිටින්න. මෙම දඬුවම අපෙන් ඉවත් කිරීමට ඔබට හැකි නම්, අපි නියත වශයෙන්ම ඔබ කෙරෙහි විශ්වාස කරන්නෙමු. තවද අපි නියත වශයෙන්ම ඉස්රායීල් දරුවන් ඔබ සමඟ යාමට ඉඩ දෙන්නෙමු” යැයි පැවසූහ.

فَلَمَّا كَشَفْنَا عَنْهُمُ الرِّجْزَ اِلٰٓى اَجَلٍ هُمْ بَالِغُوْهُ اِذَا هُمْ يَنْكُثُوْنَ

falammā kasyafnā ‘anhumur-rijza ilā ajalin hum bāligūhu iżā hum yankuṡūn(a).

නමුත් අපි ඔවුන්ගෙන් දඬුවම ඉවත් කළ විට, ඔවුන් ඉටු කළ යුතු කාලය දක්වා, ඔවුහු තම පොරොන්දුව කඩ කළහ.

فَانْتَقَمْنَا مِنْهُمْ فَاَغْرَقْنٰهُمْ فِى الْيَمِّ بِاَنَّهُمْ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَكَانُوْا عَنْهَا غٰفِلِيْنَ

fantaqamnā minhum fa agraqnāhum fil-yammi bi'annahum każżabū bi'āyātinā wa kānū ‘anhā gāfilīn(a).

එබැවින් අපි ඔවුන්ගෙන් සමහරෙකුට දඬුවම් කළෙමු, පසුව ඔවුන් අපගේ ආයාවන් ප්‍රතික්ෂේප කළ නිසාත්, අපගේ ආයාවන් ගැන නොසැලකිලිමත් වූ නිසාත් අපි ඔවුන්ව මුහුදේ ගිල්වා දැමුවෙමු.

وَاَوْرَثْنَا الْقَوْمَ الَّذِيْنَ كَانُوْا يُسْتَضْعَفُوْنَ مَشَارِقَ الْاَرْضِ وَمَغَارِبَهَا الَّتِيْ بٰرَكْنَا فِيْهَاۗ وَتَمَّتْ كَلِمَتُ رَبِّكَ الْحُسْنٰى عَلٰى بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَۙ بِمَا صَبَرُوْاۗ وَدَمَّرْنَا مَا كَانَ يَصْنَعُ فِرْعَوْنُ وَقَوْمُهٗ وَمَا كَانُوْا يَعْرِشُوْنَ

wa auraṡnal-qaumal-lażīna kānū yustaḍ‘afūna masyāriqal-arḍi wa magāribahal-latī bāraknā fīhā, wa tammat kalimatu rabbikal-ḥusnā ‘alā banī isrā'īl(a), bimā ṣabarū, wa dammarnā mā kāna yaṣna‘u fir‘aunu wa qaumuhū wa mā kānū ya‘risyūn(a).

තවද, අපි ආශිර්වාද කළ පොළොවේ නැගෙනහිර සහ බටහිර ප්‍රදේශ පීඩිත ජනයාට උරුම කර දුන්නෙමු. තවද ඉස්රායිල් දරුවන් ඉවසීම නිසා ඔබගේ යහපත් දෙවියන්ගේ වචනය (පොරොන්දුව ලෙස) ඔවුන්ට සම්පූර්ණ විය. තවද ෆිර්අවුන් සහ ඔහුගේ ජනයා නිර්මාණය කළ දේ සහ ඔවුන් ගොඩනඟා තිබූ දේ අපි විනාශ කළෙමු.

وَجَاوَزْنَا بِبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ الْبَحْرَ فَاَتَوْا عَلٰى قَوْمٍ يَّعْكُفُوْنَ عَلٰٓى اَصْنَامٍ لَّهُمْ ۚقَالُوْا يٰمُوْسَى اجْعَلْ لَّنَآ اِلٰهًا كَمَا لَهُمْ اٰلِهَةٌ ۗقَالَ اِنَّكُمْ قَوْمٌ تَجْهَلُوْنَ

wa jāwaznā bibanī isrā'īlal-baḥra fa atau ‘alā qaumiy ya‘kufūna ‘alā aṣnāmil lahum, qālū yā mūsaj‘al lanā ilāhan kamā lahum ālihah(tun), qāla innakum qaumun tajhalūn(a).

තවද අපි ඉස්රායිල් දරුවන්ව (රතු මුහුදේ උතුරු කොටස) ඒ මුහුදෙන් එතෙර බේරා ගත්තෙමු. ඔවුන් පිළිම වන්දනා කරමින් සිටි ජනතාවක් වෙත පැමිණි විට, ඔවුන් (ඊශ්‍රායෙල් දරුවන්) මෙසේ පැවසූහ: “ඕ මූසා! ඔවුන්ට දෙවිවරුන් කිහිප දෙනෙකු සිටින ආකාරයටම අපටත් දෙවියෙකු (පිළිමයක්) නිර්මාණය කරන්න.” (මෝසෙස්) පිළිතුරු දුන්නේය, “නියත වශයෙන්ම ඔබ මෝඩ ජනතාවකි.”

اِنَّ هٰٓؤُلَاۤءِ مُتَبَّرٌ مَّا هُمْ فِيْهِ وَبٰطِلٌ مَّا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

inna hā'ulā'i mutabbarum mā hum fīhi wa bāṭilum mā kānū ya‘malūn(a).

ඇත්ත වශයෙන්ම, ඔවුන් (ඔවුන් දරන විශ්වාසයන් නිසා) විනාශ වන අතර ඔවුන් කළ දේ නිෂ්ඵල වනු ඇත.

قَالَ اَغَيْرَ اللّٰهِ اَبْغِيْكُمْ اِلٰهًا وَّهُوَ فَضَّلَكُمْ عَلَى الْعٰلَمِيْنَ

qāla agairallāhi abgīkum ilāhaw wa huwa faḍḍalakum ‘alal-‘ālamīn(a).

“(එකල) සියලු ජනයාට වඩා ඔබව ප්‍රමුඛස්ථානයට පත් කළේ අල්ලාහ් නොව, ඔබ වෙනුවෙන් වෙනත් දෙවියෙකු සෙවීම මට සුදුසුද?” ඔහු (මූසා) ඇසුවේය.

وَاِذْ اَنْجَيْنٰكُمْ مِّنْ اٰلِ فِرْعَوْنَ يَسُوْمُوْنَكُمْ سُوْۤءَ الْعَذَابِۚ يُقَتِّلُوْنَ اَبْنَاۤءَكُمْ وَيَسْتَحْيُوْنَ نِسَاۤءَكُمْۗ وَفِيْ ذٰلِكُمْ بَلَاۤءٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ عَظِيْمٌ ࣖ

wa iż anjainākum min āli fir‘auna yasūmūnakum sū'al-‘ażāb(i), yuqattilūna abnā'akum wa yastaḥyūna nisā'akum wa fī żālikum balā'um mir rabbikum ‘aẓīm(un).

(ඉශ්‍රායෙල් දරුවනි,) අපි ඔබව (ෆිර්අවුන්ගෙන්) සහ ඔහුගේ ජනතාවගෙන් බේරා ගත් විට, ඔවුන් ඔබව දැඩි වධ හිංසාවලට ලක් කළ විට, ඔවුන් ඔබගේ පුතුන් මරා දමා ඔබගේ දූවරුන්ව බේරා ගත්හ. එවිට එය ඔබගේ ස්වාමියාගෙන් වූ මහත් පරීක්ෂණයකි.

۞ وَوٰعَدْنَا مُوْسٰى ثَلٰثِيْنَ لَيْلَةً وَّاَتْمَمْنٰهَا بِعَشْرٍ فَتَمَّ مِيْقَاتُ رَبِّهٖٓ اَرْبَعِيْنَ لَيْلَةً ۚوَقَالَ مُوْسٰى لِاَخِيْهِ هٰرُوْنَ اخْلُفْنِيْ فِيْ قَوْمِيْ وَاَصْلِحْ وَلَا تَتَّبِعْ سَبِيْلَ الْمُفْسِدِيْنَ

wa wā‘adnā mūsā ṡalāṡīna lailataw wa atmamnāhā bi‘asyrin fa tamma mīqātu rabbihī arba‘īna lailah(tan), wa qāla mūsā li'akhīhi hārūnakhlufnī fī qaumī wa aṣliḥ wa lā tattabi‘ sabīlal-mufsidīn(a).

තවද අපි මූසාට (තව්රාත් ලබා දෙන බවට) රාත්‍රීන් තිහක් පොරොන්දු වූ අතර, රාත්‍රීන් ගණන (තවත් රාත්‍රීන් දහයකින්) සම්පූර්ණ කළෙමු. එබැවින් දෙවියන් වහන්සේ රාත්‍රීන් හතළිහක් නියම කළ කාලය පරිපූර්ණ විය. තවද මූසා තම සහෝදරයා වන හාරූන්ට, “මගේ ජනතාව (නායකත්වය) ලබා දී, (ඔබ සහ ඔබේ ජනතාව) දියුණු කර ගන්න, නපුරුකම් කරන්නන්ගේ මාර්ගය අනුගමනය නොකරන්න” යනුවෙන් පැවසීය.

وَلَمَّا جَاۤءَ مُوْسٰى لِمِيْقَاتِنَا وَكَلَّمَهٗ رَبُّهٗۙ قَالَ رَبِّ اَرِنِيْٓ اَنْظُرْ اِلَيْكَۗ قَالَ لَنْ تَرٰىنِيْ وَلٰكِنِ انْظُرْ اِلَى الْجَبَلِ فَاِنِ اسْتَقَرَّ مَكَانَهٗ فَسَوْفَ تَرٰىنِيْۚ فَلَمَّا تَجَلّٰى رَبُّهٗ لِلْجَبَلِ جَعَلَهٗ دَكًّا وَّخَرَّ مُوْسٰى صَعِقًاۚ فَلَمَّآ اَفَاقَ قَالَ سُبْحٰنَكَ تُبْتُ اِلَيْكَ وَاَنَا۠ اَوَّلُ الْمُؤْمِنِيْنَ

wa lammā jā'a mūsā limīqātinā wa kallamahū rabbuh(ū), qāla rabbi arinī anẓur ilaik(a), qāla lan tarānī wa lākininẓur ilal-jabali fa inistaqarra makānahū fa saufa tarānī, falammā tajallā rabbuhū lil-jabali ja‘alahū dakkaw wa kharra mūsā ṣa‘iqā(n), falammā afāqa qāla subḥānaka tubtu ilaika wa ana awwalul-mu'minīn(a).

අපි නියම කළ කාලයේදී සහ දෙවියන් වහන්සේ ඔහුට (සෘජුවම) කතා කළ අවස්ථාවේදී මූසා (මුනාජාත්) වෙත පැමිණි විට, (මූසා) මෙසේ කීවේය: “මගේ ස්වාමීනි, මට ඔබව දැකගත හැකි වන පරිදි (ඔබ) මට පෙනී සිටිනු ඇත.” (අල්ලාහ්) මෙසේ කීවේය: “ඔබට මාව දැකිය නොහැක, නමුත් කන්ද දෙස බලන්න, එය එහි ස්ථානයේම පැවතුනහොත් (සුපුරුදු පරිදි) ඔබට මාව දැකගත හැකිය.” එබැවින් ඔහුගේ ස්වාමියා කන්දට (ඔහුගේ තේජස) හෙළි කළ විට, කන්ද විනාශ වූ අතර මූසා සිහිසුන් විය. මූසා සිහිසුන් විය. ඔහු මෙසේ පැවසීය: “ඔබට ගෞරව වේවා, මම ඔබ වෙත පසුතැවිලි වෙමි, මම විශ්වාස කළ පළමු තැනැත්තා වෙමි.”

قَالَ يٰمُوْسٰٓى اِنِّى اصْطَفَيْتُكَ عَلَى النَّاسِ بِرِسٰلٰتِيْ وَبِكَلَامِيْ ۖفَخُذْ مَآ اٰتَيْتُكَ وَكُنْ مِّنَ الشّٰكِرِيْنَ

qāla yā mūsā inniṣṭafaituka ‘alan-nāsi birisālātī wa bikalāmī, fa khuż mā ātaituka wa kum minasy-syākirīn(a).

(අල්ලාහ්) “ඕ මූසා! නියත වශයෙන්ම මම ඔබව (ඔබේ කාලයේ) අනෙකුත් ජනයාගෙන් තෝරා ගත්තෙමි. මාගේ පණිවිඩය සහ මාගේ වචන රැගෙන යාම සඳහා. එබැවින් මා ඔබට ලබා දුන් දේ තදින් අල්ලාගෙන කෘතඥ වන්නන් අතර වන්න” යැයි කීවේය.

وَكَتَبْنَا لَهٗ فِى الْاَلْوَاحِ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ مَّوْعِظَةً وَّتَفْصِيْلًا لِّكُلِّ شَيْءٍۚ فَخُذْهَا بِقُوَّةٍ وَّأْمُرْ قَوْمَكَ يَأْخُذُوْا بِاَحْسَنِهَا ۗسَاُورِيْكُمْ دَارَ الْفٰسِقِيْنَ

wa katabnā lahū fil-alwāḥi min kulli syai'im mau‘iẓataw wa tafṣīlal likulli syai'(in), fa khużhā biquwwatiw wa'mur qaumaka ya'khużū bi'aḥsanihā, sa'urīkum dāral-fāsiqīn(a).

තවද අපි මූසාට සෑම දෙයක්ම පාඩමක් ලෙසත්, සෑම දෙයක් සඳහාම පැහැදිලි කිරීමක් ලෙසත් පුවරු (තව්රාත්) වල ලියා තැබුවෙමු. එබැවින් (අපි මෙසේ කීවෙමු:) “ඔබ එය තදින් අල්ලාගෙන, ඔබේ ජනතාවට හැකි පමණින් එය තදින් අල්ලා ගන්නා ලෙස පවසන්න. මම ඔබට දුෂ්ටයන්ගේ දේශය පෙන්වන්නෙමි.”

سَاَصْرِفُ عَنْ اٰيٰتِيَ الَّذِيْنَ يَتَكَبَّرُوْنَ فِى الْاَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّۗ وَاِنْ يَّرَوْا كُلَّ اٰيَةٍ لَّا يُؤْمِنُوْا بِهَاۚ وَاِنْ يَّرَوْا سَبِيْلَ الرُّشْدِ لَا يَتَّخِذُوْهُ سَبِيْلًاۚ وَاِنْ يَّرَوْا سَبِيْلَ الْغَيِّ يَتَّخِذُوْهُ سَبِيْلًاۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَكَانُوْا عَنْهَا غٰفِلِيْنَ

sa'aṣrifu ‘an āyātiyal-lażīna yatakabbarūna fil-arḍi bigairil-ḥaqq(i), wa iy yarau kulla āyatil lā yu'minū bihā, wa iy yarau sabīlar-rusydi lā yattakhiżūhu sabīlā(n), wa iy yarau sabīlal-gayyi yattakhiżūhu sabīlā(n), żālika bi'annahum każżabū bi'āyātinā wa kānū ‘anhā gāfilīn(a).

වලංගු හේතුවක් නොමැතිව පොළොවේ පුරසාරම් දොඩන අයව (මගේ බලයේ) සංඥා වලින් මම ඈත් කරන්නෙමි. ඔවුන් (මගේ බලයේ) සෑම සලකුණක්ම දුටුවත් ඔවුන් තවමත් එය විශ්වාස නොකරනු ඇත. ඔවුන් මඟ පෙන්වීමට මඟ පෙන්වන මාර්ගයක් දුටුවත්, ඔවුන් එය අනුගමනය නොකරනු ඇත, නමුත් ඔවුන් වැරදි මාර්ගයක් දුටුවත්, ඔවුන් එය අනුගමනය කරති. මෙයට හේතුව ඔවුන් අපගේ සංඥා ප්‍රතික්ෂේප කරන අතර ඔවුන් සැමවිටම ඒවා ගැන නොසැලකිලිමත් වීමයි.

وَالَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَلِقَاۤءِ الْاٰخِرَةِ حَبِطَتْ اَعْمَالُهُمْۗ هَلْ يُجْزَوْنَ اِلَّا مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ ࣖ

wal-lażīna każżabū bi'āyātinā wa liqā'il-ākhirati ḥabiṭat a‘māluhum, hal yujzauna illā mā kānū ya‘malūn(a).

අපගේ සංඥා (බලය) ප්‍රතික්ෂේප කර, මතු ලොව පැවැත්ම ප්‍රතික්ෂේප කළ අයගේ ක්‍රියාවන් නිෂ්ඵල විය. ඔවුන් කළ දේ අනුව ඔවුන්ට විපාක දෙනු ලැබේ.

وَاتَّخَذَ قَوْمُ مُوْسٰى مِنْۢ بَعْدِهٖ مِنْ حُلِيِّهِمْ عِجْلًا جَسَدًا لَّهٗ خُوَارٌۗ اَلَمْ يَرَوْا اَنَّهٗ لَا يُكَلِّمُهُمْ وَلَا يَهْدِيْهِمْ سَبِيْلًاۘ اِتَّخَذُوْهُ وَكَانُوْا ظٰلِمِيْنَ

wattakhaża mūsā mim ba‘dihī min ḥuliyyihim ‘ijlan jasadal lahū khuwār(un), alam yarau annahū lā yukallimuhum wa lā yahdīhim sabīlā(n), ittakhażūhu wa kānū ẓālimīn(a).

මූසා (සීනයි කන්දට) ගිය පසු ඔහුගේ ජනයා, ආභරණවලින් (රන්වලින්) ශරීරයක් සහ ඝෝෂාකාරී හඬක් ඇති වසු පැටවෙකු නිර්මාණය කළහ. වසු පැටවාට ඔවුන්ට කතා කිරීමට හෝ මාර්ගය පෙන්වීමට නොහැකි බව ඔවුන් නොදැන සිටියාද? ඔවුන් එය (පිළිමයක් ලෙස) ගත්හ. ඔවුන් වැරදිකරුවන් විය.

وَلَمَّا سُقِطَ فِيْٓ اَيْدِيْهِمْ وَرَاَوْا اَنَّهُمْ قَدْ ضَلُّوْاۙ قَالُوْا لَىِٕنْ لَّمْ يَرْحَمْنَا رَبُّنَا وَيَغْفِرْ لَنَا لَنَكُوْنَنَّ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ

wa lammā suqiṭa fī aidīhim wa ra'au annahum qad ḍallū, qālū la'il lam yarḥamnā rabbunā wa yagfir lanā lanakūnanna minal-khāsirīn(a).

ඔවුන් තමන්ගේ ක්‍රියාවන් ගැන පසුතැවිලි වී, තමන් නොමඟ ගොස් ඇති බව වටහා ගත් විට, “අපගේ ස්වාමියා අපට අනුකම්පා කර අපට සමාව නොදෙන්නේ නම්, අපි නියත වශයෙන්ම පරාජිතයින්ගෙන් කෙනෙකු වන්නෙමු” යැයි පැවසූහ.

وَلَمَّا رَجَعَ مُوْسٰٓى اِلٰى قَوْمِهٖ غَضْبَانَ اَسِفًاۙ قَالَ بِئْسَمَا خَلَفْتُمُوْنِيْ مِنْۢ بَعْدِيْۚ اَعَجِلْتُمْ اَمْرَ رَبِّكُمْۚ وَاَلْقَى الْاَلْوَاحَ وَاَخَذَ بِرَأْسِ اَخِيْهِ يَجُرُّهٗٓ اِلَيْهِ ۗقَالَ ابْنَ اُمَّ اِنَّ الْقَوْمَ اسْتَضْعَفُوْنِيْ وَكَادُوْا يَقْتُلُوْنَنِيْۖ فَلَا تُشْمِتْ بِيَ الْاَعْدَاۤءَ وَلَا تَجْعَلْنِيْ مَعَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ

wa lammā raja‘a mūsā ilā qaumihī gaḍbāna asifā(n), qāla bi'samā khalaftumūnī mim ba‘dī, a‘ajiltum amra rabbikum, wa alqal-alwāḥa wa akhaża bira'si akhīhi yajurruhū ilaih(i), qālabna umma innal-qaumastaḍ‘afūnī wa kādū yaqtulūnanī, falā tusymit biyal-a‘dā'a wa lā taj‘alnī ma‘al-qaumiẓ-ẓālimīn(a).

මූසා තම ජනතාව වෙත ආපසු පැමිණි විට, ඔහු කෝපයෙන් හා දුකෙන් යුතුව, "මම නැති වූ විට ඔබ කළ භයානක ක්‍රියාවන් මොනවාද! ඔබේ ස්වාමියාගේ පොරොන්දුවට පටහැනිව ඔබ යාමට කැමතිද?" මූසා ලෑල්ල (ටෝරා) බිම දමා තම සහෝදරයා (හාරූන්) ගේ හිස අල්ලාගෙන එය ඔහු දෙසට ඇද ගත්තේය. (හාරූන්) මෙසේ පැවසීය, "අනේ මගේ මවගේ පුතේ! මේ ජනතාව මාව දුර්වල ලෙස සලකා මාව මරා දැමීමට ආසන්නයි. එබැවින් ඔබේ සතුරන් මගේ අවාසනාව ගැන සතුටු වීමට සලස්වන්න එපා, මාව අසාධාරණ පුද්ගලයෙකු ලෙස නොසලකන්න."

قَالَ رَبِّ اغْفِرْ لِيْ وَلِاَخِيْ وَاَدْخِلْنَا فِيْ رَحْمَتِكَ ۖوَاَنْتَ اَرْحَمُ الرّٰحِمِيْنَ ࣖ

qāla rabbigfirlī wa li'akhī wa adkhilnā fī raḥmatik(a), wa anta arḥamur-rāḥimīn(a).

ඔහු (මෝසෙස්) මෙසේ යාච්ඤා කළේය: "මාගේ ස්වාමීනි, මට සහ මගේ සහෝදරයාට සමාව දී අපව ඔබගේ දයාවට ඇතුළත් කරන්න. ඔබ සියලු දයාවන්තයන්ගෙන් අති දයාවන්තයාය."

اِنَّ الَّذِيْنَ اتَّخَذُوا الْعِجْلَ سَيَنَالُهُمْ غَضَبٌ مِّنْ رَّبِّهِمْ وَذِلَّةٌ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۗ وَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُفْتَرِيْنَ

innal-lażīnattakhażul-‘ijla sayanāluhum gaḍabum mir rabbihim wa żillatun fil-ḥayātid-dun-yā, wa każālika najzil-muftarīn(a).

නියත වශයෙන්ම (තමන් නැමදීම සඳහා) වසු පැටවෙකුගේ ප්‍රතිමාවක් සාදන අයට, ඔවුන්ගේ දෙවියන්ගේ කෝපයද, මෙලොව ජීවිතයේ නින්දාවද ඇති වේ. මේ ආකාරයෙන්ම අපි බොරු කියන්නන්ට විපාක දෙන්නෙමු.

وَالَّذِيْنَ عَمِلُوا السَّيِّاٰتِ ثُمَّ تَابُوْا مِنْۢ بَعْدِهَا وَاٰمَنُوْٓا اِنَّ رَبَّكَ مِنْۢ بَعْدِهَا لَغَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

wal-lażīna ‘amilus-sayyi'āti ṡumma tābū mim ba‘dihā wa āmanū inna rabbaka mim ba‘dihā lagafūrur raḥīm(un).

තවද, නපුරුකම් කර, පසුව පශ්චාත්තාප වී විශ්වාස කළ අයට, නියත වශයෙන්ම ඔබගේ ස්වාමියා මින් පසුව අධිකව සමාව දෙන, අසමසම කරුණාවන්තයා වේ.

وَلَمَّا سَكَتَ عَنْ مُّوْسَى الْغَضَبُ اَخَذَ الْاَلْوَاحَۖ وَفِيْ نُسْخَتِهَا هُدًى وَّرَحْمَةٌ لِّلَّذِيْنَ هُمْ لِرَبِّهِمْ يَرْهَبُوْنَ

wa lammā sakata ‘am mūsal-gaḍabu akhażal-alwāḥ(a), wa fī nuskhatihā hudaw wa raḥmatul lil-lażīna hum lirabbihim yarhabūn(a).

මූසාගේ කෝපය සංසිඳුනු පසු, ඔහු පුවරු (තව්රාත්) ගත්තේය. ඔහුගේ ලේඛනවල තම දෙවියන්ට බිය වන අයට මඟ පෙන්වීම සහ දයාව ඇත.

وَاخْتَارَ مُوْسٰى قَوْمَهٗ سَبْعِيْنَ رَجُلًا لِّمِيْقَاتِنَا ۚفَلَمَّآ اَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ قَالَ رَبِّ لَوْ شِئْتَ اَهْلَكْتَهُمْ مِّنْ قَبْلُ وَاِيَّايَۗ اَتُهْلِكُنَا بِمَا فَعَلَ السُّفَهَاۤءُ مِنَّاۚ اِنْ هِيَ اِلَّا فِتْنَتُكَۗ تُضِلُّ بِهَا مَنْ تَشَاۤءُ وَتَهْدِيْ مَنْ تَشَاۤءُۗ اَنْتَ وَلِيُّنَا فَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا وَاَنْتَ خَيْرُ الْغٰفِرِيْنَ

wakhtāra mūsā qaumahū sab‘īna rajulal limīqātinā, falammā akhażathumur-rajfatu qāla rabbi lau syi'ta ahlaktahum min qablu wa iyyāy(a), atuhlikunā bimā fa‘alas-sufahā'u minnā, in hiya illā fitnatuk(a), tuḍillu bihā man tasyā'u wa tahdī man tasyā'(u), anta waliyyunā fagfir lanā warḥamnā wa anta khairul-gāfirīn(a).

අපි නියම කළ කාලයේදී (අපගෙන් පසුතැවිලි වීමට) මූසා තම ජනතාවගෙන් හැත්තෑ දෙනෙකු තෝරා ගත්තේය. ඔවුන්ට භූමිකම්පාවක් ඇති වූ විට, මූසා මෙසේ පැවසීය: “මගේ ස්වාමීනි, ඔබ අදහස් කළේ නම්, මෙයට පෙර ඔබ ඔවුන් සහ මා විනාශ කර දමන්නෙහිය. අප අතර අවබෝධයක් නොමැති අයගේ ක්‍රියාවන් නිසා ඔබ අපව විනාශ කරනවාද? මෙය ඔබගෙන් වූ පරීක්ෂණයක් පමණි. ඔබ මෙම පරීක්ෂණයෙන් ඔබ කැමති අයව නොමඟ යවන අතර ඔබ කැමති අයට මඟ පෙන්වනු ඇත. ඔබ අපගේ නායකයාය, එබැවින් අපට සමාව දී අපට දයාව දක්වන්න. ඔබ සමාව දෙන අය අතරින් හොඳම තැනැත්තාය.”

۞ وَاكْتُبْ لَنَا فِيْ هٰذِهِ الدُّنْيَا حَسَنَةً وَّفِى الْاٰخِرَةِ اِنَّا هُدْنَآ اِلَيْكَۗ قَالَ عَذَابِيْٓ اُصِيْبُ بِهٖ مَنْ اَشَاۤءُۚ وَرَحْمَتِيْ وَسِعَتْ كُلَّ شَيْءٍۗ فَسَاَكْتُبُهَا لِلَّذِيْنَ يَتَّقُوْنَ وَيُؤْتُوْنَ الزَّكٰوةَ وَالَّذِيْنَ هُمْ بِاٰيٰتِنَا يُؤْمِنُوْنَۚ

waktub lanā fī hāżihid-dun-yā ḥasanataw wa fil-ākhirati innā hudnā ilaik(a), qāla ‘ażābī uṣību bihī man asyā'(u), wa raḥmatī wasi‘at kulla syai'(in), fa sa'aktubuhā lil-lażīna yattaqūna wa yu'tūnaz-zakāta wal-lażīna hum bi'āyātinā yu'minūn(a).

තවද මෙලොවදීත් පරලොවදීත් අපට යහපත නියම කරන්න. නියත වශයෙන්ම අපි ඔබ වෙතම (පසුතැවිලි වන්නෙමු). (අල්ලාහ්) මෙසේ පවසයි, "මා කැමති අයට මාගේ දඬුවම පමුණුවන්නෙමි. මාගේ දයාව සියල්ල ආවරණය කරයි. එබැවින් භක්තිමත් අයට, සකාත් ගෙවන අයට සහ අපගේ වැකි විශ්වාස කරන අයට මම මාගේ දයාව පවරමි."

اَلَّذِيْنَ يَتَّبِعُوْنَ الرَّسُوْلَ النَّبِيَّ الْاُمِّيَّ الَّذِيْ يَجِدُوْنَهٗ مَكْتُوْبًا عِنْدَهُمْ فِى التَّوْرٰىةِ وَالْاِنْجِيْلِ يَأْمُرُهُمْ بِالْمَعْرُوْفِ وَيَنْهٰىهُمْ عَنِ الْمُنْكَرِ وَيُحِلُّ لَهُمُ الطَّيِّبٰتِ وَيُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ الْخَبٰۤىِٕثَ وَيَضَعُ عَنْهُمْ اِصْرَهُمْ وَالْاَغْلٰلَ الَّتِيْ كَانَتْ عَلَيْهِمْۗ فَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِهٖ وَعَزَّرُوْهُ وَنَصَرُوْهُ وَاتَّبَعُوا النُّوْرَ الَّذِيْٓ اُنْزِلَ مَعَهٗٓ ۙاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ ࣖ

al-lażīna yattabi‘ūnar-rasūlan nabiyyal-ummiyyal-lażī yajidūnahū maktūban ‘indahum fit-taurāti wal-injīli ya'muruhum bil-ma‘rūfi wa yanhāhum ‘anil-munkari wa yuḥillu lahumuṭ-ṭayyibāti wa yuḥarrimu ‘alaihimul-khabā'iṡa wa yaḍa‘u ‘anhum iṣrahum wal-aglālal-latī kānat ‘alaihim, fal-lażīna āmanū bihī wa ‘azzarūhu wa naṣarūhu wattaba‘un nūral-lażī unzila ma‘ah(ū), ulā'ika humul-mufliḥūn(a).

(එනම්) තමන් සතුව ඇති තව්රාත් සහ ඉන්ජිල්හි ලියා ඇති (නම) දකින, යහපත් දේ කිරීමට අණ කරන, අයහපත් දේ තහනම් කරන, තමන්ට යහපත් සියල්ලට ඉඩ දෙන, අයහපත් සියල්ල තහනම් කරන, තමන් මත ඇති බරින් සහ විලංගුවලින් ඔවුන් නිදහස් කරන, උම්මි (කියවීමට හා ලිවීමට නොහැකි) නබිවරයා වන රසූල්වරයා අනුගමනය කරන අය. ඔහු කෙරෙහි විශ්වාස කරන, ඔහුව මහිමයට පත් කරන, ඔහුට උදව් කරන සහ ඔහුට පහළ කරන ලද දීප්තිමත් ආලෝකය (අල් කුර්ආනය) අනුගමනය කරන අය සම්බන්ධයෙන් ගත් කල, ඔවුන් වාසනාවන්ත ජනතාවයි.

قُلْ يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اِنِّيْ رَسُوْلُ اللّٰهِ اِلَيْكُمْ جَمِيْعًا ۨالَّذِيْ لَهٗ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۚ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ يُحْيٖ وَيُمِيْتُۖ فَاٰمِنُوْا بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهِ النَّبِيِّ الْاُمِّيِّ الَّذِيْ يُؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَكَلِمٰتِهٖ وَاتَّبِعُوْهُ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُوْنَ

qul yā ayyuhan-nāsu innī rasūlullāhi ilaikum jamī‘anil-lażī lahū mulkus-samāwāti wal-arḍ(i), lā ilāha illā huwa yuḥyī wa yumīt(u), fa āminū billāhi wa rasūlihin-nabiyyil-ummiyyil-lażī yu'minu billāhi wa kalimatihī wattabi‘ūhu la‘allakum tahtadūn(a).

(මුහම්මද්) මෙසේ පවසන්න: “ජනයිනි! නියත වශයෙන්ම මම ඔබ සැමට අල්ලාහ්ගේ දූතයා වෙමි. අහස් හා පොළොවෙහි රාජ්‍යය ඔහු සතුය. ජීවය ලබා දෙන සහ මරණයට පත් කරන ඔහු හැර (නැමදීමට අයිතිය ඇති) වෙනත් දෙවියෙකු නැත. එබැවින් ඔබ අල්ලාහ් සහ ඔහුගේ දූතයා විශ්වාස කරන්න. අල්ලාහ් සහ ඔහුගේ වචන (ඔහුගේ ග්‍රන්ථ) විශ්වාස කරන උම්මි නබිවරයා (එනම්) විශ්වාස කරන්න. ඔබ මඟ පෙන්වනු පිණිස ඔහුව අනුගමනය කරන්න.”

وَمِنْ قَوْمِ مُوْسٰٓى اُمَّةٌ يَّهْدُوْنَ بِالْحَقِّ وَبِهٖ يَعْدِلُوْنَ

wa min qaumi mūsā ummatuy yahdūna bil-ḥaqqi wa bihī ya‘dilūn(a).

මූසාගේ ජනතාව අතර සත්‍යය අනුව (ජනතාවට) මඟ පෙන්වූ පිරිසක් සිටියහ. ඔවුන් ඒ අනුව සාධාරණව කටයුතු කර යුක්තිය ඉටු කළහ.

وَقَطَّعْنٰهُمُ اثْنَتَيْ عَشْرَةَ اَسْبَاطًا اُمَمًاۗ وَاَوْحَيْنَآ اِلٰى مُوْسٰٓى اِذِ اسْتَسْقٰىهُ قَوْمُهٗٓ اَنِ اضْرِبْ بِّعَصَاكَ الْحَجَرَۚ فَانْۢبَجَسَتْ مِنْهُ اثْنَتَا عَشْرَةَ عَيْنًاۗ قَدْ عَلِمَ كُلُّ اُنَاسٍ مَّشْرَبَهُمْۗ وَظَلَّلْنَا عَلَيْهِمُ الْغَمَامَ وَاَنْزَلْنَا عَلَيْهِمُ الْمَنَّ وَالسَّلْوٰىۗ كُلُوْا مِنْ طَيِّبٰتِ مَا رَزَقْنٰكُمْۗ وَمَا ظَلَمُوْنَا وَلٰكِنْ كَانُوْٓا اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَ

wa qaṭṭa‘nāhumuṡnatai ‘asyrata asbāṭan umamā(n), wa auḥainā ilā mūsā iżistasqāhu qaumuhū aniḍrib bi‘aṣākal-ḥajar(a), fambajasat minhuṡnatā ‘asyrata ‘ainā(n), qad ‘alima kullu unāsim masyrabahum, wa ẓallalnā ‘alaihimul-gamāma wa anzalnā ‘alaihimul-manna was-salwā, kulū min ṭayyibāti mā razaqnākum, wa mā ẓalamūnā wa lākin kānū anfusahum yaẓlimūn(a).

තවද අපි ඔවුන් ගෝත්‍ර දොළහකට බෙදා, එක් එක් ගෝත්‍රය විශාල සංඛ්‍යාවක් ලෙස බෙදා, මූසාගේ ජනතාව ඔහුගෙන් ජලය ඉල්ලා සිටි විට, "ඔබේ සැරයටිය මගින් පර්වතයට පහර දෙන්න!" යනුවෙන් අපි ඔහුට දැනුම් දුන්නෙමු. එවිට එම (ගලෙන්) ජල උල්පත් දොළහක් ගලා ආවේය. සෑම ගෝත්‍රයක්ම තමන්ගේම පානීය ස්ථානය දනී. තවද අපි ඔවුන්ට වලාකුළුවලින් සෙවන ලබා දුන්නෙමු. තවද අපි ඔවුන්ට මන් සහ සල්වා පහළ කළෙමු. (අපි මෙසේ කීවෙමු: "අපි ඔබට ලබා දී ඇති ආහාරයෙන් හොඳින් අනුභව කරන්න." ඔවුන් අපට වරදක් කර නැත, නමුත් ඔවුන් සැමවිටම තමන්ටම වරදක් කර ගත් අය වෙති.

وَاِذْ قِيْلَ لَهُمُ اسْكُنُوْا هٰذِهِ الْقَرْيَةَ وَكُلُوْا مِنْهَا حَيْثُ شِئْتُمْ وَقُوْلُوْا حِطَّةٌ وَّادْخُلُوا الْبَابَ سُجَّدًا نَّغْفِرْ لَكُمْ خَطِيْۤـٰٔتِكُمْۗ سَنَزِيْدُ الْمُحْسِنِيْنَ

wa iżā qīla lahumuskunū hāżihil-qaryata wa kulū minhā ḥaiṡu syi'tum wa qūlū ḥiṭṭatuw wadkhulul-bāba sujjadan nagfir lakum khaṭī'ātikum, sanazīdul-muḥsinīn(a).

තවද (මතක තබා ගන්න), ඔවුන්ට (ඉශ්‍රායෙල් දරුවන්ට) මෙසේ කියන ලද විට, “මෙම භූමියෙහි (බයිතුල්මක්දිස්) වාසය කර, ඔබ කැමති ඕනෑම තැනක (එහි අස්වැන්නෙන්) අනුභව කරන්න.” තවද, “අපගේ පාපයන්ගෙන් අපව ගලවා, හිස නමා දොරටුවට ඇතුළු වන්න, එවිට අපි ඔබේ වැරදි වලට සමාව දෙන්නෙමු” යැයි පවසනු ඇත. පසුව අපි යහපත කරන්නන්ට (විපාක) වැඩි කරන්නෙමු.

فَبَدَّلَ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مِنْهُمْ قَوْلًا غَيْرَ الَّذِيْ قِيْلَ لَهُمْ فَاَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ رِجْزًا مِّنَ السَّمَاۤءِ بِمَا كَانُوْا يَظْلِمُوْنَ ࣖ

fa baddalal-lażīna ẓalamū minhum qaulan gairal-lażī qīla lahum fa arsalnā ‘alaihim rijzam minas-samā'i bimā kānū yaẓlimūn(a).

එබැවින් ඔවුන් අතුරින් අපරාධකරුවන් ඔවුන්ට නොකියූ වචන වෙනුවට (ඒ වචන) ආදේශ කළහ. එබැවින් ඔවුන්ගේ අපරාධ හේතුවෙන් අපි ඔවුන්ට ස්වර්ගයෙන් දඬුවම් කළෙමු.

وَسْـَٔلْهُمْ عَنِ الْقَرْيَةِ الَّتِيْ كَانَتْ حَاضِرَةَ الْبَحْرِۘ اِذْ يَعْدُوْنَ فِى السَّبْتِ اِذْ تَأْتِيْهِمْ حِيْتَانُهُمْ يَوْمَ سَبْتِهِمْ شُرَّعًا وَّيَوْمَ لَا يَسْبِتُوْنَۙ لَا تَأْتِيْهِمْ ۛ كَذٰلِكَ ۛنَبْلُوْهُمْ بِمَا كَانُوْا يَفْسُقُوْنَ

was'alhum ‘anil-qaryatil-latī kānat ḥāḍiratal-baḥr(i), iż ya‘dūna fis-sabti iż ta'tīhim ḥītānuhum yauma sabtihim syurra‘aw wa yauma lā yasbitūn(a), lā ta'tīhim - każālika - nablūhum bimā kānū yafsuqūn(a).

තවද ඉස්රායිල් දරුවන්ගෙන් මුහුද අසල ඇති භූමිය ගැන විමසන්න. ඔවුන් සබත් දිනය උල්ලංඝනය කළ විට, මාළු ඔවුන් වෙත පැමිණි විට, ඔවුන් ජලය මතුපිට පාවී ගියහ. නමුත් සබත් දිනය හැර වෙනත් දිනවල ඒවා ඔවුන් වෙත නොපැමිණේ. ඔවුන් අපරාධකරුවන් වූ බැවින් අපි ඔවුන්ව පරීක්ෂා කළෙමු.

وَاِذْ قَالَتْ اُمَّةٌ مِّنْهُمْ لِمَ تَعِظُوْنَ قَوْمًاۙ ۨاللّٰهُ مُهْلِكُهُمْ اَوْ مُعَذِّبُهُمْ عَذَابًا شَدِيْدًاۗ قَالُوْا مَعْذِرَةً اِلٰى رَبِّكُمْ وَلَعَلَّهُمْ يَتَّقُوْنَ

wa iż qālat ummatum minhum lima ta‘iẓūna qaumā(n), allāhu muhlikuhum au mu‘ażżibuhum ‘ażāban syadīdā(n), qālū ma‘żiratan ilā rabbikum wa la‘allahum yattaqūn(a).

“අල්ලාහ් විසින් විනාශ කරනු ලබන හෝ ඉතා දරුණු දඬුවමකින් දඬුවම් කරනු ලබන සමූහයකට ඔබ උපදෙස් දෙන්නේ ඇයි?” යනුවෙන් ඔවුන්ගෙන් එක් සමූහයක් විමසූ විට, “ඔබගේ ස්වාමියා වෙත (නිදහස්) නිදහසට කරුණක් අපට ලබා ගත හැකි වන පරිදිත්, ඔවුන් භක්තිමත් වනු ඇති බවටත්” ඔවුහු පිළිතුරු දුන්හ.

فَلَمَّا نَسُوْا مَا ذُكِّرُوْا بِهٖٓ اَنْجَيْنَا الَّذِيْنَ يَنْهَوْنَ عَنِ السُّوْۤءِ وَاَخَذْنَا الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا بِعَذَابٍۢ بَـِٔيْسٍۢ بِمَا كَانُوْا يَفْسُقُوْنَ

falammā nasū mā żukkirū bihī anjainal-lażīna yanhauna ‘anis-sū'i wa akhażnal-lażīna ẓalamū bi‘ażābim ba'īsim bimā kānū yafsuqūn(a).

ඔවුන්ට අනතුරු අඟවන ලද දේ ඔවුන් අමතක කළ පසු, නපුරුකම් කිරීමෙන් මිනිසුන්ට තහනම් කළ අයව අපි බේරා ගත්තෙමු. තවද, ඔවුන් සැමවිටම නපුරුකම් කරමින් සිටි බැවින්, අපරාධකරුවන්ට දැඩි දඬුවම් ලබා දුන්නෙමු.

فَلَمَّا عَتَوْا عَنْ مَّا نُهُوْا عَنْهُ قُلْنَا لَهُمْ كُوْنُوْا قِرَدَةً خٰسِـِٕيْنَ

falammā ‘atau ‘am mā nuhū ‘anhu qulnā lahum kūnū qiradatan khāsi'īn(a).

තහනම් කරන ලද සෑම දෙයක් ගැනම ඔවුන් උඩඟු වූ පසු, අපි ඔවුන්ට “ඔබ නිහතමානී වඳුරන් වන්න” යැයි පැවසුවෙමු.

وَاِذْ تَاَذَّنَ رَبُّكَ لَيَبْعَثَنَّ عَلَيْهِمْ اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِ مَنْ يَّسُوْمُهُمْ سُوْۤءَ الْعَذَابِۗ اِنَّ رَبَّكَ لَسَرِيْعُ الْعِقَابِۖ وَاِنَّهٗ لَغَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

wa iż ta'ażżana rabbuka layab‘aṡanna ‘alaihim ilā yaumil-qiyāmati may yasūmuhum sū'al-‘ażāb(i), inna rabbaka lasarī‘ul-‘iqāb(i), wa innahū lagafūrur raḥīm(un).

තවද, ඔබගේ ස්වාමියා (යුදෙව්වන්ට) දරුණුතම දඬුවම ලබා දෙන ජනතාව නැවත නැඟිටීමේ දිනය දක්වා යවන බව නිවේදනය කළ අවස්ථාවේදී (මතක තබා ගන්න). නියත වශයෙන්ම ඔබගේ ස්වාමියා දඬුවම් කිරීමෙහි ඉතා ඉක්මන්ය, තවද නියත වශයෙන්ම ඔහු ඉතාමත් සමාව දෙන, අසමසම කරුණාවන්තය.

وَقَطَّعْنٰهُمْ فِى الْاَرْضِ اُمَمًاۚ مِنْهُمُ الصّٰلِحُوْنَ وَمِنْهُمْ دُوْنَ ذٰلِكَ ۖوَبَلَوْنٰهُمْ بِالْحَسَنٰتِ وَالسَّيِّاٰتِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَ

wa qaṭṭa‘nāhum fil-arḍi umamā(n), minhumuṣ-ṣāliḥūna wa minhum dūna żālik(a), wa balaunāhum bil-ḥasanāti was-sayyi'āti la‘allahum yarji‘ūn(a).

තවද අපි ඔවුන් මෙලොවදී කණ්ඩායම් කිහිපයකට බෙදුවෙමු. ඔවුන් අතර දැහැමි අය සිටින අතර එසේ නොවන අයද සිටිති. තවද ඔවුන් (සත්‍යයට) නැවත පැමිණෙනු පිණිස අපි ඔවුන්ව යහපතෙන් හා අයහපතෙන් පරීක්ෂා කළෙමු.

فَخَلَفَ مِنْۢ بَعْدِهِمْ خَلْفٌ وَّرِثُوا الْكِتٰبَ يَأْخُذُوْنَ عَرَضَ هٰذَا الْاَدْنٰى وَيَقُوْلُوْنَ سَيُغْفَرُ لَنَاۚ وَاِنْ يَّأْتِهِمْ عَرَضٌ مِّثْلُهٗ يَأْخُذُوْهُۗ اَلَمْ يُؤْخَذْ عَلَيْهِمْ مِّيْثَاقُ الْكِتٰبِ اَنْ لَّا يَقُوْلُوْا عَلَى اللّٰهِ اِلَّا الْحَقَّ وَدَرَسُوْا مَا فِيْهِۗ وَالدَّارُ الْاٰخِرَةُ خَيْرٌ لِّلَّذِيْنَ يَتَّقُوْنَۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ

fa khalafa mim ba‘dihim khalfuw wariṡul-kitāba ya'khużūna ‘araḍa hāżal-adnā wa yaqūlūna sayugfaru lanā, wa iy ya'tihim ‘araḍum miṡluhū ya'khużūh(u), alam yu'khaż ‘alaihim mīṡāqul-kitābi allā yaqūlū ‘alallāhi illal-ḥaqqa wa darasū mā fīh(i), wad-dārul-ākhiratu khairul lil-lażīna yattaqūn(a), afalā ta‘qilūn(a).

ඉන්පසු ඔවුන්ගෙන් පසු තවත් පරම්පරාවක් පැමිණි අතර ඔවුන් තව්රාතය උරුම කරගෙන මෙලොව පහත් දේවල් ලබා ගත්හ. පසුව ඔවුහු මෙසේ පැවසූහ. "අපට සමාව දෙනු ලැබේ." මේ ලෝකයේ ඇති දේ ඔවුන්ට පැමිණියහොත්, ඔවුන් එය ද ගනු ඇත. අල්ලාහ් ගැන සත්‍යය හැර වෙනත් කිසිවක් නොකියන බවට ඔවුන් ග්‍රන්ථයේ (තව්රාත්) ගිවිසුමකින් බැඳී නොසිටියේද, එහි ඇති දේ ඔවුන් ඉගෙන ගෙන තිබුණද? අල්ලාහ්ට බිය වන අයට පරලොව වාසස්ථානය වඩා හොඳය. එසේ නම් ඔබ තේරුම් නොගන්නේද?

وَالَّذِيْنَ يُمَسِّكُوْنَ بِالْكِتٰبِ وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَۗ اِنَّا لَا نُضِيْعُ اَجْرَ الْمُصْلِحِيْنَ

wal-lażīna yumassikūna bil-kitābi wa aqāmuṣ-ṣalāh(ta), innā lā nuḍī‘u ajral-muṣliḥīn(a).

තවද, (තව්රාත්) ග්‍රන්ථය පිළිපදිමින් සලාතය ඉටු කරන්නන්ට (ඵලවිපාක දෙනු ලැබේ.) නියත වශයෙන්ම අපි දැහැමියන්ගේ ඵලවිපාක අහිමි නොකරන්නෙමු.

۞ وَاِذْ نَتَقْنَا الْجَبَلَ فَوْقَهُمْ كَاَنَّهٗ ظُلَّةٌ وَّظَنُّوْٓا اَنَّهٗ وَاقِعٌۢ بِهِمْۚ خُذُوْا مَآ اٰتَيْنٰكُمْ بِقُوَّةٍ وَّاذْكُرُوْا مَا فِيْهِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُوْنَ ࣖ

wa iż nataqnal-jabala fauqahum ka'annahum ẓullatuw wa ẓannū annahū wāqi‘um bihim, khużū mā ātainākum biquwwatiw ważkurū mā fīhi la‘allakum tattaqūn(a).

අපි ඔවුන්ට ඉහළින් කන්ද ඔසවා තැබූ විට, එය වලාකුළකින් ආවරණය වී ඇති බවක් පෙනෙන්නට තිබුණි. (කන්ද) ඔවුන් මතට වැටෙනු ඇතැයි ඔවුහු විශ්වාස කළහ. (තවද අපි ඔවුන්ට මෙසේ පැවසුවෙමු:) “අපි ඔබට ලබා දුන් දේ තදින් අල්ලා ගන්න, එහි ඇති දේ සැමවිටම මතක තබා ගන්න. එවිට ඔබ භක්තිමත් පුද්ගලයින් වනු ඇත.”

وَاِذْ اَخَذَ رَبُّكَ مِنْۢ بَنِيْٓ اٰدَمَ مِنْ ظُهُوْرِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَاَشْهَدَهُمْ عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْۚ اَلَسْتُ بِرَبِّكُمْۗ قَالُوْا بَلٰىۛ شَهِدْنَا ۛاَنْ تَقُوْلُوْا يَوْمَ الْقِيٰمَةِ اِنَّا كُنَّا عَنْ هٰذَا غٰفِلِيْنَۙ

wa iż akhaża rabbuka mim banī ādama min ẓuhūrihim żurriyyatahum wa asyhadahum ‘alā anfusihim, alastu birabbikum, qālū balā - syahidnā - an taqūlū yaumal-qiyāmati innā kunnā ‘an hāżā gāfilīn(a).

තවද, ඔබගේ ස්වාමියා ආදම්ගේ පරම්පරාව ගැබ්ගෙලෙන් (කොඳු ඇට පෙළෙන්) පිටතට ගෙන ආ විට, ඔවුන්ගේ දරුවන් අල්ලාහ් ඔවුන්ගේ ආත්මයන්ට එරෙහිව සාක්ෂි දෙමින්, “මම ඔබගේ ස්වාමියා නොවේද?” යනුවෙන් පිළිතුරු දුන්නේය. ඔවුන්, “ඔව් (ඔබ අපගේ ස්වාමියා), අපි සාක්ෂි දෙමු” යනුවෙන් පිළිතුරු දුන්හ. (අපි එසේ කළේ) නැවත නැඟිටීමේ දිනයේදී, “ඇත්තෙන්ම අපි ඒ අවස්ථාවේදී මේ ගැන නොසැලකිලිමත්ව සිටියෙමු” යැයි ඔබ නොකියනු පිණිසය.

اَوْ تَقُوْلُوْٓا اِنَّمَآ اَشْرَكَ اٰبَاۤؤُنَا مِنْ قَبْلُ وَكُنَّا ذُرِّيَّةً مِّنْۢ بَعْدِهِمْۚ اَفَتُهْلِكُنَا بِمَا فَعَلَ الْمُبْطِلُوْنَ

au taqūlū innamā asyraka ābā'unā min qablu wa kunnā żurriyyatam mim ba‘dihim, afatuhlikunā bimā fa‘alal-mubṭilūn(a).

නැතහොත්, “නියත වශයෙන්ම අපගේ මුතුන් මිත්තන් බොහෝ කලකට පෙර දෙවියන් වහන්සේට ආදේශ තැබූහ. අපි ඔවුන්ගෙන් පසු පැවත එන්නන් වෙමු. එසේ නම්, නොමඟ ගිය අයගේ ක්‍රියාවන් හේතුවෙන් ඔබ අපව විනාශ කරනවාද?” යි ඔබ නොකියනු ඇත.

وَكَذٰلِكَ نُفَصِّلُ الْاٰيٰتِ وَلَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَ

wa każālika nufaṣṣilul-āyāti wa la‘allahum yarji‘ūn(a).

ඔවුන් (සත්‍යයට) නැවත පැමිණෙනු පිණිස, අපි මේ ආකාරයෙන් ආයාත් පැහැදිලි කළෙමු.

وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَاَ الَّذِيْٓ اٰتَيْنٰهُ اٰيٰتِنَا فَانْسَلَخَ مِنْهَا فَاَتْبَعَهُ الشَّيْطٰنُ فَكَانَ مِنَ الْغَاوِيْنَ

watlu ‘alaihim naba'al-lażī ātaināhu āyātinā fansalakha minhā fa atba‘ahusy-syaiṭānu fa kāna minal-gāwīn(a).

අපි අපගේ ආයාවන් ලබා දුන් පුද්ගලයාගේ පුවත (මුහම්මද් නබිතුමාණෙනි) ඔවුන්ට කියවා පෙන්වන්න. පසුව ඔහු එම ආයාවන් වලින් ඉවත් වී, පසුව ෂෙයිතාන් ඔහු පසුපස හඹා යයි. (ඔහු පරීක්ෂාවට ලක් වන තුරු). පසුව ඔහු නොමඟ ගිය අයගෙන් කෙනෙකු බවට පත්වේ.

وَلَوْ شِئْنَا لَرَفَعْنٰهُ بِهَا وَلٰكِنَّهٗٓ اَخْلَدَ اِلَى الْاَرْضِ وَاتَّبَعَ هَوٰىهُۚ فَمَثَلُهٗ كَمَثَلِ الْكَلْبِۚ اِنْ تَحْمِلْ عَلَيْهِ يَلْهَثْ اَوْ تَتْرُكْهُ يَلْهَثْۗ ذٰلِكَ مَثَلُ الْقَوْمِ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَاۚ فَاقْصُصِ الْقَصَصَ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُوْنَ

wa lau syi'nā larafa‘nāhu bihā wa lākinnahū akhlada ilal-arḍi wattaba‘a hawāh(u), fa maṡaluhū kamaṡalil-kalb(i), in taḥmil ‘alaihi yalhaṡ au tatrukūhu yalhaṡ, żālika maṡalul-qaumil-lażīna każżabū bi'āyātinā, faqṣuṣil-qaṣaṣa la‘allahum yatafakkarūn(a).

අපි අදහස් කළේ නම්, අපි ඒ (ආයතනය) මගින් (ඔහුගේ) මට්ටම ඉහළ නංවන්නෙමු. නමුත් ඔහු ලෝකය කෙරෙහි නැඹුරු වූ අතර ඔහුගේ (පහත්) ආශාවන් අනුගමනය කළේය. එවිට ඔහුගේ උදාහරණය බල්ලෙකුට සමානය. ඔබ ඔහුව එළවා දැමුවහොත් ඔබ ඔහුගේ දිව දිගු කරන්න. ඔබ ඔහුට ඉඩ දුන්නොත් ඔහු ඔහුගේ දිවද දිගු කරන්න. අපගේ ආයාවන් ප්‍රතික්ෂේප කරන්නන්ගේ උපමාව මෙයයි. එබැවින් ඔවුන්ට සිතීමට සැලැස්වීම සඳහා එම කථා කියන්න.

سَاۤءَ مَثَلًا ۨالْقَوْمُ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَاَنْفُسَهُمْ كَانُوْا يَظْلِمُوْنَ

sā'a maṡalanil-qaumul-lażīna każżabū bi'āyātinā wa anfusahum kānū yaẓlimūn(a).

අපගේ ආයාවන් බොරු කළ අයගේ උපමාව ඉතා නපුරුය. ඔවුන් තමන්ටම අපරාධ කර ගනී.

مَنْ يَّهْدِ اللّٰهُ فَهُوَ الْمُهْتَدِيْۚ وَمَنْ يُّضْلِلْ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْخٰسِرُوْنَ

may yahdillāhu fa huwal-muhtadī, wa may yuḍlil fa ulā'ika humul-khāsirūn(a).

අල්ලාහ් විසින් යහමඟ පෙන්වනු ලබන කවරෙකුට ද ඔහු යහමඟ පෙන්වනු ලබන තැනැත්තා වේ. අල්ලාහ් කවරෙකු නොමඟ යවන්නේ ද ඔවුන්ම පාඩු ලැබූවන් වේ.

وَلَقَدْ ذَرَأْنَا لِجَهَنَّمَ كَثِيْرًا مِّنَ الْجِنِّ وَالْاِنْسِۖ لَهُمْ قُلُوْبٌ لَّا يَفْقَهُوْنَ بِهَاۖ وَلَهُمْ اَعْيُنٌ لَّا يُبْصِرُوْنَ بِهَاۖ وَلَهُمْ اٰذَانٌ لَّا يَسْمَعُوْنَ بِهَاۗ اُولٰۤىِٕكَ كَالْاَنْعَامِ بَلْ هُمْ اَضَلُّ ۗ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْغٰفِلُوْنَ

wa laqad żara'nā lijahannama kaṡīram minal-jinni wal-ins(i), lahum qulūbul lā yafqahūna bihā wa lahum a‘yunul lā yabṣirūna bihā wa lahum āżānul lā yasma‘ūna bihā, ulā'ika kal-an‘āmi bal hum aḍall(u), ulā'ika humul-gāfilūn(a).

තවද නියත වශයෙන්ම අපි නිරය නිරයෙන් පුරවන්නෙමු, ජින්වරුන්ගෙන් සහ මිනිසුන්ගෙන් බොහෝ දෙනෙකුට දඬුවම් කරන්නෙමු. ඔවුන්ට හදවත් ඇත, නමුත් ඔවුන් ඒවා තේරුම් ගැනීමට භාවිතා නොකරයි (අල්ලාහ්ගේ වැකි) සහ ඔවුන්ට ඇස් ඇත (නමුත්) ඔවුන් ඒවා දැකීමට භාවිතා නොකරයි (අල්ලාහ්ගේ බල සංඥා), සහ ඔවුන්ට කන් ඇත (නමුත්) ඔවුන් ඒවා ඇසීමට භාවිතා නොකරයි (අල්ලාහ්ගේ වැකි ). ඔවුන් සතුන් හා සමානයි, ඊටත් වඩා විකෘති. ඔවුන් නොසැලකිලිමත් අයයි.

وَلِلّٰهِ الْاَسْمَاۤءُ الْحُسْنٰى فَادْعُوْهُ بِهَاۖ وَذَرُوا الَّذِيْنَ يُلْحِدُوْنَ فِيْٓ اَسْمَاۤىِٕهٖۗ سَيُجْزَوْنَ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ ۖ

wa lillāhil-asmā'ul-ḥusnā fad‘ūhu bihā, wa żarul-lażīna yulḥidūna fī asmā'ih(ī), sayujzauna mā kānū ya‘malūn(a).

අල්ලාහ්ට අස්මාඋල් හුස්නා (හොඳම නම) ඇත, එබැවින් එය අස්මාඋල් හුස්නා ලෙස හඳුන්වමින් ඔහුගෙන් ඉල්ලන්න සහ ඔහුගේ නම් වැරදි ලෙස අර්ථකථනය කරන අයව අත්හරින්න. ඔවුන් කළ දේ සඳහා ඔවුන්ට පසුව විපාක ලැබෙනු ඇත.

وَمِمَّنْ خَلَقْنَآ اُمَّةٌ يَّهْدُوْنَ بِالْحَقِّ وَبِهٖ يَعْدِلُوْنَ ࣖ

wa mimman khalaqnā ummatuy yahdūna bil-ḥaqqi wa bihī ya‘dilūn(a).

අපි මැවූ අය අතර, සත්‍යයෙන් මඟ පෙන්වන සහ එමගින් යුක්තිසහගතව කටයුතු කරන පිරිසක් සිටිති.

وَالَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا سَنَسْتَدْرِجُهُمْ مِّنْ حَيْثُ لَا يَعْلَمُوْنَ

wal-lażīna każżabū bi'āyātinā sanastadrijuhum min ḥaiṡu lā ya‘lamūn(a).

අපගේ සංඥාවන් ප්‍රතික්ෂේප කළ අයට, ඔවුන් නොදන්නා ආකාරයෙන් අපි ඔවුන්ව ක්‍රමයෙන් (විනාශය කරා) යවමු.

وَاُمْلِيْ لَهُمْ ۗاِنَّ كَيْدِيْ مَتِيْنٌ

wa umlī lahum, inna kaidī matīn(un).

තවද මම ඔවුන්ට කාල සීමාවක් ලබා දෙන්නෙමි. නියත වශයෙන්ම මාගේ සැලැස්ම ඉතා ස්ථිරය.

اَوَلَمْ يَتَفَكَّرُوْا مَا بِصَاحِبِهِمْ مِّنْ جِنَّةٍۗ اِنْ هُوَ اِلَّا نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌ

awalam yatafakkarū mā biṣāḥibihim min jinnah(tin), in huwa illā nażīrum mubīn(un).

ඔවුන්ගේ සහකරු (මුහම්මද්) පිස්සු නැති බවත්, ඔහු පැහැදිලි අනතුරු ඇඟවීම කරන්නෙකු පමණක් බවත් ඔවුන් කල්පනා කරන්නේ නැද්ද?

اَوَلَمْ يَنْظُرُوْا فِيْ مَلَكُوْتِ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا خَلَقَ اللّٰهُ مِنْ شَيْءٍ وَّاَنْ عَسٰٓى اَنْ يَّكُوْنَ قَدِ اقْتَرَبَ اَجَلُهُمْۖ فَبِاَيِّ حَدِيْثٍۢ بَعْدَهٗ يُؤْمِنُوْنَ

awalam yanẓurū fī malakūtis-samāwāti wal-arḍi wa mā khalaqallāhu min syai'iw wa an ‘asā ay yakūna qadiqtaraba ajaluhum, fa bi'ayyi ḥadīṡim ba‘dahū yu'minūn(a).

අහස් හා පොළොවෙහි රාජ්‍යයද අල්ලාහ් මැවූ සියල්ලද ඔවුන් කල්පනා නොකළාද? ඔවුන්ගේ (විනාශයේ) කාලය ආසන්න වී ඇති නිසාද? එබැවින් මෙයින් පසු ඔවුන් විශ්වාස කරන්නේ කුමන පුවතක්ද?

مَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَلَا هَادِيَ لَهٗ ۖوَيَذَرُهُمْ فِيْ طُغْيَانِهِمْ يَعْمَهُوْنَ

may yuḍlilillāhu falā hādiya lah(ū), wa yażaruhum fī ṭugyānihim ya‘mahūn(a).

අල්ලාහ් කවරෙකුට නොමඟ යාමට ඉඩ දෙන්නේද, ඔහුට මඟ පෙන්වීමට කිසිවෙකුට නොහැකිය. අල්ලාහ් ඔහුව තම නොමඟෙහිම ගසාගෙන යාමට ඉඩ හරියි.

يَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ السَّاعَةِ اَيَّانَ مُرْسٰىهَاۗ قُلْ اِنَّمَا عِلْمُهَا عِنْدَ رَبِّيْۚ لَا يُجَلِّيْهَا لِوَقْتِهَآ اِلَّا هُوَۘ ثَقُلَتْ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ لَا تَأْتِيْكُمْ اِلَّا بَغْتَةً ۗيَسْـَٔلُوْنَكَ كَاَنَّكَ حَفِيٌّ عَنْهَاۗ قُلْ اِنَّمَا عِلْمُهَا عِنْدَ اللّٰهِ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُوْنَ

yas'alūnaka ‘anis-sā‘ati ayyāna mursāhā, qul innamā ‘ilmuhā ‘inda rabbī, lā yujallīhā liwaqtihā illā huw(a), ṡaqulat fis-samāwāti wal-arḍ(i), lā ta'tīkum illā bagtah(tan), yas'alūnaka ka'annaka ḥafiyyun ‘anhā, qul innamā ‘ilmuhā ‘indallāhi wa lākinna akṡaran nāsi lā ya‘lamūn(a).

(මුහම්මද් තුමාණෙනි,) ඔවුන් පැය ගැන ඔබෙන් අසයි, "එය කවදා සිදුවේද?" ඔබ මෙසේ පවසන්න: "නියත වශයෙන්ම, එළිදරව්ව පිළිබඳ දැනුම මාගේ ස්වාමියා වෙත ඇත; එය සිදුවන වේලාව ඔහු හැර (කිසිවෙකුට) පැහැදිලි කළ නොහැක. (එළිදරව්ව) ඉතා දරුණුය (එහි කැළඹීම) එය අහස්වල සහ පොළොවෙහි, හදිසියේම මිස ඔබ වෙත නොපැමිණේ." ඔබ දන්නා ලෙස ඔවුන් ඔබෙන් අසයි. (මුහම්මද් තුමාණෙනි,) පවසන්න: "නියත වශයෙන්ම (විනිශ්චය දිනය) පිළිබඳ දැනුම අල්ලාහ් වෙත ඇත, නමුත් බොහෝ දෙනෙක් එය නොදනිති."

قُلْ لَّآ اَمْلِكُ لِنَفْسِيْ نَفْعًا وَّلَا ضَرًّا اِلَّا مَا شَاۤءَ اللّٰهُ ۗوَلَوْ كُنْتُ اَعْلَمُ الْغَيْبَ لَاسْتَكْثَرْتُ مِنَ الْخَيْرِۛ وَمَا مَسَّنِيَ السُّوْۤءُ ۛاِنْ اَنَا۠ اِلَّا نَذِيْرٌ وَّبَشِيْرٌ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ ࣖ

qul lā amliku linafsī naf‘aw wa lā ḍarran illā mā syā'allāh(u), wa lau kuntu a‘lamul gaiba-lastakṡartu minal-khair(i) - wa mā massaniyas-sū'(u) - in ana illā nażīruw wa basyīrul liqaumiy yu'minūn(a).

“අල්ලාහ් අදහස් කළ දේ හැර, මටම යහපතක් කර ගැනීමට හෝ හානියක් වළක්වා ගැනීමට මට බලයක් නැත. මම ගුප්ත දේ දැන සිටියේ නම්, හැකි තරම් යහපත කරන්නෙමි. මට කිසිදු හානියක් සිදු නොවනු ඇත. මම අනතුරු අඟවන්නෙකු සහ විශ්වාස කළ අයට ශුභාරංචිය පවසන්නෙකු පමණි” (මුහම්මද්) පවසන්න.

۞ هُوَ الَّذِيْ خَلَقَكُمْ مِّنْ نَّفْسٍ وَّاحِدَةٍ وَّجَعَلَ مِنْهَا زَوْجَهَا لِيَسْكُنَ اِلَيْهَاۚ فَلَمَّا تَغَشّٰىهَا حَمَلَتْ حَمْلًا خَفِيْفًا فَمَرَّتْ بِهٖ ۚفَلَمَّآ اَثْقَلَتْ دَّعَوَا اللّٰهَ رَبَّهُمَا لَىِٕنْ اٰتَيْتَنَا صَالِحًا لَّنَكُوْنَنَّ مِنَ الشّٰكِرِيْنَ

huwal-lażī khalaqakum min nafsiw wāḥidatiw waja‘ala minhā zaujahā liyaskuna ilaihā, falammā tagasysyāhā ḥamalat ḥamlan khafīfan fa marrat bih(ī), falammā aṡqalad da‘awallāha rabbahumā la'in ātaitanā ṣāliḥan lanakūnanna minasy-syākirīn(a).

ඔහුම ඔබව එකම ආත්මයකින් (ආදම්) නිර්මාණය කළේය. ඔහු ඔහු ගැන සතුටු වන පරිදි ඔහුගෙන් ඔහුගේ සහකරු හෝ සහකාරිය නිර්මාණය කළේය. ඔහු එය මිශ්‍ර කළ පසු, (ඔහුගේ බිරිඳ) සැහැල්ලු ගර්භාෂයක් පිළිසිඳ ගත් අතර, ඇය (යම් කාලයක්) සැහැල්ලුවෙන් සිටියාය. පසුව ඔහුට බරක් දැනුණු විට, (සැමියා සහ බිරිඳ) දෙදෙනාම ඔවුන්ගේ ස්වාමියා වන අල්ලාහ්ගෙන් (ඔබ අපට දැහැමි දරුවෙකු ලබා දෙන්නේ නම්, නියත වශයෙන්ම අපි සැමවිටම කෘතඥ වන්නෙමු) යැයි ඉල්ලා සිටියහ.

فَلَمَّآ اٰتٰىهُمَا صَالِحًا جَعَلَا لَهٗ شُرَكَاۤءَ فِيْمَآ اٰتٰىهُمَا ۚفَتَعٰلَى اللّٰهُ عَمَّا يُشْرِكُوْنَ

falammā ātāhumā ṣāliḥan ja‘alā lahū syurakā'a fīmā ātāhumā, fa ta‘ālallāhu ‘ammā yusyrikūn(a).

ඔහු ඔවුන් දෙදෙනාටම දැහැමි දරුවෙකු ලබා දුන් පසු, ඔවුන් දෙදෙනා අල්ලාහ්ට ලබා දුන් දරුවා තුළ ඔහුට හවුල්කරුවන් බවට පත් කළහ. එබැවින් ඔවුන් එකිනෙකා සමඟ ඇසුරු කරන දේට අල්ලාහ් උත්තරීතරය.

اَيُشْرِكُوْنَ مَا لَا يَخْلُقُ شَيْـًٔا وَّهُمْ يُخْلَقُوْنَۖ

ayusyrikūna mā lā yakhluqu syai'aw wa hum yukhlaqūn(a).

(පිළිම) තමන්ම මවන ලදුව, කිසිවක් නිර්මාණය කළ නොහැකි දෙයක් (පිළිමයක්) ඔවුන් (අල්ලාහ්ට) ආදේශ කරන්නේ ඇයි?

وَلَا يَسْتَطِيْعُوْنَ لَهُمْ نَصْرًا وَّلَآ اَنْفُسَهُمْ يَنْصُرُوْنَ

wa lā yastaṭī‘ūna lahum naṣraw wa lā anfusahum yanṣurūn(a).

තවද මේවා (පිළිම) තමන්ගේ නමස්කාරකයින්ට උදව් කිරීමට නොහැකි අතර, තමන්ටම උදව් කර ගැනීමටද ඔවුන්ට නොහැකිය.

وَاِنْ تَدْعُوْهُمْ اِلَى الْهُدٰى لَا يَتَّبِعُوْكُمْۗ سَوَۤاءٌ عَلَيْكُمْ اَدَعَوْتُمُوْهُمْ اَمْ اَنْتُمْ صٰمِتُوْنَ

wa in tad‘ūhum ilal-hudā lā yattabi‘ūkum, sawā'un ‘alaikum ada‘autumūhum am antum ṣāmitūn(a).

(අහෝ බහු දේවවාදීන්) ඔබ ඔවුන්ට (පිළිමවරුන්ට) මඟ පෙන්වීම සඳහා ආරාධනා කළහොත්, පිළිමවලට ඔබේ ඇමතුම පිළිගැනීමට නොහැකි වනු ඇත; ඔබ ඔවුන් කැඳවුවත් නැතත් (ප්‍රතිඵලය) එක හා සමානයි.

اِنَّ الَّذِيْنَ تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ عِبَادٌ اَمْثَالُكُمْ فَادْعُوْهُمْ فَلْيَسْتَجِيْبُوْا لَكُمْ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

innal-lażīna tad‘ūna min dūnillāhi ‘ibādun amṡālukum fad‘ūhum falyastajībū lakum in kuntum ṣādiqīn(a).

නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ් හැර ඔබ අයැදින දේ (පිළිම) ඔබ හා සමාන (දුර්වල) ජීවීන් වේ. එබැවින් ඔබ සත්‍යවාදී නම්, ඔවුන් ඔබෙන් අයැද, ඔබේ ඉල්ලීම ඉටු කර දෙන්න.

اَلَهُمْ اَرْجُلٌ يَّمْشُوْنَ بِهَآ ۖ اَمْ لَهُمْ اَيْدٍ يَّبْطِشُوْنَ بِهَآ ۖ اَمْ لَهُمْ اَعْيُنٌ يُّبْصِرُوْنَ بِهَآ ۖ اَمْ لَهُمْ اٰذَانٌ يَّسْمَعُوْنَ بِهَاۗ قُلِ ادْعُوْا شُرَكَاۤءَكُمْ ثُمَّ كِيْدُوْنِ فَلَا تُنْظِرُوْنِ

alahum arjuluy yamsyūna bihā am lahum aidiy yabṭisyūna bihā am lahum a‘yunuy yubṣirūna bihā am lahum āżānuy yasma‘ūna bihā, qulid‘ū syurakā'akum ṡumma kīdūni falā tunẓirūn(i).

ඔවුන්ට (පිළිමවලට) ඇවිදීමට කකුල් තිබේද, නැතහොත් තදින් අල්ලා ගැනීමට අත් තිබේද, නැතහොත් දැකීමට ඇස් තිබේද, නැතහොත් ඇසීමට කන් තිබේද? (මුහම්මද්) තුමාණෙනි, “ඔබ අල්ලාහ්ගේ හවුල්කරුවන් ලෙස සලකන (ඔබේ පිළිම) කැඳවා, පසුව මට (හානි කිරීමට) උපායක් යොදන්න, තවදුරටත් ප්‍රමාද නොවන්න” යැයි පවසන්න.

اِنَّ وَلِيِّ َۧ اللّٰهُ الَّذِيْ نَزَّلَ الْكِتٰبَۖ وَهُوَ يَتَوَلَّى الصّٰلِحِيْنَ

inna waliyyiyallāhul-lażī nazzalal-kitāb(a), wa huwa yatawallaṣ-ṣāliḥīn(a).

නියත වශයෙන්ම මාගේ ආරක්ෂකයා වන්නේ අල්ලාහ්ය. ඔහු මෙම ග්‍රන්ථය (අල්-කුර්ආනය) පහළ කළේය. ඔහු භක්තිමත් අයව ආරක්ෂා කරයි.

وَالَّذِيْنَ تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِهٖ لَا يَسْتَطِيْعُوْنَ نَصْرَكُمْ وَلَآ اَنْفُسَهُمْ يَنْصُرُوْنَ

wal-lażīna tad‘ūna min dūnihī lā yastaṭī‘ūna naṣrakum wa lā anfusahum yanṣurūn(a).

අල්ලාහ් හැර ඔබ අයැදින පිළිම ඔබට උදව් කිරීමට නොහැකි අතර ඔවුන්ට තමන්ටම උදව් කර ගැනීමට පවා නොහැකිය. ”

وَاِنْ تَدْعُوْهُمْ اِلَى الْهُدٰى لَا يَسْمَعُوْاۗ وَتَرٰىهُمْ يَنْظُرُوْنَ اِلَيْكَ وَهُمْ لَا يُبْصِرُوْنَ

wa in tad‘ūhum ilal-hudā lā yasma‘ū, wa tarāhum yanẓurūna ilaika wa hum lā yubṣirūn(a).

තවද, ඔබ ඔවුන්ට (පිළිමවලට) මඟ පෙන්වීම සඳහා ආරාධනා කළත්, ඔවුන්ට එය ඇසෙන්නේ නැත. ඔවුන් නොබලන නමුත් ඔබ දෙස බලා සිටිනු ඔබ දකී.

خُذِ الْعَفْوَ وَأْمُرْ بِالْعُرْفِ وَاَعْرِضْ عَنِ الْجٰهِلِيْنَ

khużil-‘afwa wa'mur bil-‘urfi wa a‘riḍ ‘anil-jāhilīn(a).

සමාව දෙන්න, ප්‍රඥාවන්ත දේ කරන්න කියලා මිනිස්සුන්ට කියන්න, මෝඩ මිනිස්සුන්ට අවධානය යොමු කරන්න එපා.

وَاِمَّا يَنْزَغَنَّكَ مِنَ الشَّيْطٰنِ نَزْغٌ فَاسْتَعِذْ بِاللّٰهِ ۗاِنَّهٗ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌ

wa immā yanzagannaka minasy-syaiṭāni nazgun fasta‘iż billāh(i), innahū samī‘un ‘alīm(un).

තවද ෂෙයිතාන් ඔබව පරීක්ෂා කිරීමට පැමිණියහොත් අල්ලාහ්ගෙන් ආරක්ෂාව පතන්න. නියත වශයෙන්ම ඔහු සියල්ල අසන්නාය, සියල්ල දන්නාය.

اِنَّ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا اِذَا مَسَّهُمْ طٰۤىِٕفٌ مِّنَ الشَّيْطٰنِ تَذَكَّرُوْا فَاِذَا هُمْ مُّبْصِرُوْنَۚ

innal-lażīnattaqau iżā massahum ṭā'ifum minasy-syaiṭāni tażakkarū fa iżā hum mubṣirūn(a).

නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ්ට බිය වන අය, ෂෙයිතාන්ගෙන් (පාපයේ) නපුරු සිතුවිල්ලක් ඔවුන්ව යටපත් කළ විට, ඔවුන් වහාම අල්ලාහ්ව සිහිපත් කර, පසුව (තම වැරදි) දකිති.

وَاِخْوَانُهُمْ يَمُدُّوْنَهُمْ فِى الْغَيِّ ثُمَّ لَا يُقْصِرُوْنَ

wa ikhwānuhum yamuddūnahum fil-gayyi ṡumma lā yuqṣirūn(a).

තවද ඔවුන්ගේ මිතුරන් (ප්‍රතික්ෂේප කරන්නන් සහ දුෂ්ටයන්) යක්ෂයින්ට නොමඟ යැවීමට උදව් කරන අතර ඔවුන් (නොමඟ යාමෙන්) නතර නොවේ.

وَاِذَا لَمْ تَأْتِهِمْ بِاٰيَةٍ قَالُوْا لَوْلَا اجْتَبَيْتَهَاۗ قُلْ اِنَّمَآ اَتَّبِعُ مَا يُوْحٰٓى اِلَيَّ مِنْ رَّبِّيْۗ هٰذَا بَصَاۤىِٕرُ مِنْ رَّبِّكُمْ وَهُدًى وَّرَحْمَةٌ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ

wa iżā lam ta'tihim bi'āyatin qālū lau lajtabaitahā, qul inamā attabi‘u mā yūḥā ilayya mir rabbī, hāżā baṣā'iru mir rabbikum wa hudaw wa raḥmatul liqaumiy yu'minūn(a).

(මුහම්මද්) ඔබ ඔවුන්ට කිසිදු වාක්‍යයක් කියවා නොදුන්නහොත්, ඔවුන් මෙසේ අසයි: "ඔබම එම වාක්‍යය ගොතන්නේ නැත්තේ ඇයි?" (මුහම්මද්) ඔබ මෙසේ පවසනු: "නියත වශයෙන්ම, මම අනුගමනය කරන්නේ මගේ ස්වාමියා මට පහළ කළ දේ පමණි. (අල්-කුර්ආනය) මේවා ඔබගේ ස්වාමියාගෙන් ලැබුණු පැහැදිලි සාක්ෂි, විශ්වාස කරන්නන්ට මඟ පෙන්වීම සහ දයාවයි."

وَاِذَا قُرِئَ الْقُرْاٰنُ فَاسْتَمِعُوْا لَهٗ وَاَنْصِتُوْا لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَ

wa iżā quri'al-qur'ānu fastami‘ū lahū wa anṣitū la‘allakum turḥamūn(a).

තවද කුර්ආනය පාරායනය කරනු ලබන විට, සවන් දී නිහඬව සිටින්න. එවිට ඔබට කරුණාව ලැබෙනු ඇත.

وَاذْكُرْ رَّبَّكَ فِيْ نَفْسِكَ تَضَرُّعًا وَّخِيْفَةً وَّدُوْنَ الْجَهْرِ مِنَ الْقَوْلِ بِالْغُدُوِّ وَالْاٰصَالِ وَلَا تَكُنْ مِّنَ الْغٰفِلِيْنَ

ważkur rabbaka fī nafsika taḍarru‘aw wa khīfataw wa dūnal-jahri minal-qauli bil-guduwwi wal-āṣāli wa lā takum minal-gāfilīn(a).

තවද, ඔබ ඔබගේ හදවත් තුළ, නිහතමානීව හා බියෙන් යුතුව, උදෑසන සහ සවස ඔබගේ හඬ අවදි නොකර, ඔබගේ ස්වාමියා සිහිපත් කරන්න. තවද, ඔබ නොසැලකිලිමත් අය අතර නොවනු.

اِنَّ الَّذِيْنَ عِنْدَ رَبِّكَ لَا يَسْتَكْبِرُوْنَ عَنْ عِبَادَتِهٖ وَيُسَبِّحُوْنَهٗ وَلَهٗ يَسْجُدُوْنَ ࣖ ۩

innal-lażīna ‘inda rabbika lā yastakbirūna ‘an ‘ibādatihī wa yusabbiḥūnahū wa lahū yasjudūn(a).

නියත වශයෙන්ම ඔබගේ දෙවියන් සමඟ සිටින අය අල්ලාහ්ට නමස්කාර කිරීමට පසුබට නොවෙති. ඔවුන් ඔහුව පවිත්‍ර කර ඔහුට පමණක් සුජූද් කරති.