Q.S अल-लैल (اَلَّيْل) - 21 श्लोकसंख्या

وَالَّيْلِ اِذَا يَغْشٰىۙ

wal-laili iżā yagsyā.

रात्रौ यदा आच्छादयति (दिवसस्य ज्योतिः) .

وَالنَّهَارِ اِذَا تَجَلّٰىۙ

wan-nahāri iżā tajallā.

उज्ज्वलस्य दिवसस्य कृते ।

وَمَا خَلَقَ الذَّكَرَ وَالْاُنْثٰىٓ ۙ

wa mā khalaqaż-żakara wal-unṡā.

स्त्रीपुरुषसृष्ट्यर्थं .

اِنَّ سَعْيَكُمْ لَشَتّٰىۗ

inna sa‘yakum lasyattā.

ननु भवतः प्रयत्नाः विविधाः सन्ति।

فَاَمَّا مَنْ اَعْطٰى وَاتَّقٰىۙ

fa ammā man a‘ṭā wattaqā.

अतः यः (अल्लाहस्य मार्गे स्वस्य धनं) ददाति, पुण्यवान् च भवति,

وَصَدَّقَ بِالْحُسْنٰىۙ

wa ṣaddaqa bil-ḥusnā.

तथा उत्तमं फलं (स्वर्गं) पुष्टयति, २.

فَسَنُيَسِّرُهٗ لِلْيُسْرٰىۗ

fa sanuyassiruhū lil-yusrā.

तदा वयं तस्य कृते सुलभमार्गं (सुखं) सुलभं करिष्यामः,

وَاَمَّا مَنْۢ بَخِلَ وَاسْتَغْنٰىۙ

wa ammā man bakhila wastagnā.

तथा च ये जनाः कंजूसाः सन्ति, स्वं पर्याप्तं इति अनुभवन्ति (ईश्वरस्य साहाय्यस्य आवश्यकता नास्ति),

وَكَذَّبَ بِالْحُسْنٰىۙ

wa każżaba bil-ḥusnā.

श्रेष्ठं च (पुरस्कारं) अङ्गीकुर्वति, २.

فَسَنُيَسِّرُهٗ لِلْعُسْرٰىۗ

fa sanuyassiruhū lil-‘usrā.

तदा वयं तस्य कृते कष्टं (क्लेशं) गच्छन् मार्गं सुलभं करिष्यामः,

وَمَا يُغْنِيْ عَنْهُ مَالُهٗٓ اِذَا تَرَدّٰىٓۙ

wa mā yugnī ‘anhu māluhū iżā taraddā.

नष्टे च तस्य धनं न प्रयोजनम्।

اِنَّ عَلَيْنَا لَلْهُدٰىۖ

inna ‘alainā lal-hudā.

ननु वयं एव मार्गदर्शनं दद्मः,

وَاِنَّ لَنَا لَلْاٰخِرَةَ وَالْاُوْلٰىۗ

wa inna lanā lal-ākhirata wal-ūlā.

ननु च अस्माकं परलोकं च।

فَاَنْذَرْتُكُمْ نَارًا تَلَظّٰىۚ

fa anżartukum nāran talaẓẓā.

अतः अहं भवन्तं ज्वलन्तस्य अग्निस्य विषये चेतयामि,

لَا يَصْلٰىهَآ اِلَّا الْاَشْقَىۙ

lā yaṣlāhā illal-asyqā.

यत् केवलं कृपणाः एव प्रविशन्ति,

الَّذِيْ كَذَّبَ وَتَوَلّٰىۗ

allażī każżaba wa tawallā.

यः (सत्यं) अङ्गीकृत्य (श्रद्धाद्) निवर्तते।

وَسَيُجَنَّبُهَا الْاَتْقَىۙ

wa sayujannabuhal-atqā.

तस्य च पुण्यतमाः तस्मात् दूरं स्थास्यन्ति (नरकं),

الَّذِيْ يُؤْتِيْ مَالَهٗ يَتَزَكّٰىۚ

allażī yu'tī mālahū yatazakkā.

यः स्वधनं (अल्लाहस्य मार्गे) शुद्ध्यर्थं व्यययति,

وَمَا لِاَحَدٍ عِنْدَهٗ مِنْ نِّعْمَةٍ تُجْزٰىٓۙ

wa mā li'aḥadin ‘indahū min ni‘matin tujzā.

न च कश्चित् तस्मै अनुग्रहं दत्तवान् यत् सः प्रतिदातुम् अर्हति।

اِلَّا ابْتِغَاۤءَ وَجْهِ رَبِّهِ الْاَعْلٰىۚ

illabtigā'a wajhi rabbihil-a‘lā.

किन्तु (सः केवलं तत् दत्तवान्) यतः सः स्वस्य परमेश्वरस्य प्रीतिम् अन्विषत्।

وَلَسَوْفَ يَرْضٰى ࣖ

wa lasaufa yarḍā.

अवश्यं च भविष्ये सः (सिद्धः) सुखं प्राप्स्यति।