Q.S नूहः (نُوح) - 28 श्लोकसंख्या

اِنَّآ اَرْسَلْنَا نُوْحًا اِلٰى قَوْمِهٖٓ اَنْ اَنْذِرْ قَوْمَكَ مِنْ قَبْلِ اَنْ يَّأْتِيَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

innā arsalnā nūḥan ilā qaumihī an anżir qaumaka min qabli ay ya'tiyahum ‘ażābun alīm(un).

ननु वयं नूहं स्वजनस्य समीपं प्रेषितवन्तः (आज्ञां कृत्वा) "भवतः जनानां कृते दुःखददण्डस्य आगमनात् पूर्वं चेतावनीम् ददातु।"

قَالَ يٰقَوْمِ اِنِّيْ لَكُمْ نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌۙ

qāla yā qaumi innī lakum nażīrum mubīn(un).

सः (नूहः) अवदत्, "हे मम प्रजाः! खलु अहं सावधानः अस्मि यः भवन्तं व्याख्यायते।

اَنِ اعْبُدُوا اللّٰهَ وَاتَّقُوْهُ وَاَطِيْعُوْنِۙ

ani‘budullāha wattaqūhu wa aṭī‘ūn(i).

(अर्थात्) अल्लाहस्य पूजां कुरुत, तस्मात् भयं कुरुत, मम आज्ञां च कुरुत,

يَغْفِرْ لَكُمْ مِّنْ ذُنُوْبِكُمْ وَيُؤَخِّرْكُمْ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّىۗ اِنَّ اَجَلَ اللّٰهِ اِذَا جَاۤءَ لَا يُؤَخَّرُۘ لَوْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ

yagfir lakum min żunūbikum wa yu'akhkhirkum ilā ajalim musammā(n), inna ajalallāhi iżā jā'a lā yu'akhkhar(u), lau kuntum ta‘lamūn(a).

सः भवतः केचन पापाः क्षमिष्यति, निर्दिष्टकालं यावत् भवतः विश्रामं (आयुः दीर्घं करिष्यति) च दास्यति। ननु अल्लाहस्य फरमानः यदा आगच्छति तदा विलम्बः कर्तुं न शक्यते, यदि केवलं भवन्तः जानन्ति स्म।”

قَالَ رَبِّ اِنِّيْ دَعَوْتُ قَوْمِيْ لَيْلًا وَّنَهَارًاۙ

qāla rabbi innī da‘atu qaumī lailaw wa nahārā(n).

सः (नूहः) अवदत्- हे मम प्रभो, खलु मया मम प्रजाः अहोरात्रौ आहूताः।

فَلَمْ يَزِدْهُمْ دُعَاۤءِيْٓ اِلَّا فِرَارًا

falam yazidhum du‘ā'ī illā firārā(n).

किन्तु मम आह्वानेन तेषां (विश्वासः) न वर्धितः, अपितु ते (सत्यतः) पलायिताः।

وَاِنِّيْ كُلَّمَا دَعَوْتُهُمْ لِتَغْفِرَ لَهُمْ جَعَلُوْٓا اَصَابِعَهُمْ فِيْٓ اٰذَانِهِمْ وَاسْتَغْشَوْا ثِيَابَهُمْ وَاَصَرُّوْا وَاسْتَكْبَرُوا اسْتِكْبَارًاۚ

wa innī kullamā da‘autuhum litagfira lahum ja‘alū aṣābi‘ahum fī āżānihim wastagsyau ṡiyābahum wa aṣarrū wastakbarustikbārā(n).

ननु च प्रत्येकं अहं तान् (विश्वासं कर्तुं) आह्वयामि यत् भवन्तः तान् क्षमिष्यन्ति, ते तेषां कर्णयोः अङ्गुलीः स्थापयित्वा स्ववस्त्राणि (मुखयोः उपरि) आच्छादयन्ति तथापि ते अद्यापि (अङ्गीकुर्वन्ति) आत्मनः विषये अतीव गर्विताः सन्ति।

ثُمَّ اِنِّيْ دَعَوْتُهُمْ جِهَارًاۙ

Ṡumma innī da‘autuhum jihārā(n).

तदा अहं वस्तुतः तान् मुक्ततया आहूतवान्।

ثُمَّ اِنِّيْٓ اَعْلَنْتُ لَهُمْ وَاَسْرَرْتُ لَهُمْ اِسْرَارًاۙ

Ṡumma innī a‘lantu lahum wa asrartu lahum isrārā(n).

ततोऽहं तान् प्रकटतया गुप्ततया च आहूतवान्।

فَقُلْتُ اسْتَغْفِرُوْا رَبَّكُمْ اِنَّهٗ كَانَ غَفَّارًاۙ

faqultustagfirū rabbakum innahū kāna gaffārā(n).

अतः अहं अवदम्, "भवतः भगवतः क्षमायाचत, खलु सः क्षमाशीलः अस्ति।

يُّرْسِلِ السَّمَاۤءَ عَلَيْكُمْ مِّدْرَارًاۙ

yursilis-samā'a ‘alaikum midrārā(n).

नूनं सः भवतः उपरि आकाशात् प्रचण्डवृष्टिं प्रेषयिष्यति।

وَّيُمْدِدْكُمْ بِاَمْوَالٍ وَّبَنِيْنَ وَيَجْعَلْ لَّكُمْ جَنّٰتٍ وَّيَجْعَلْ لَّكُمْ اَنْهٰرًاۗ

wa yumdidkum bi'amwāliw wa banīna wa yaj‘al lakum jannātiw wa yaj‘al lakum anhārā(n).

स च भवतः सम्पत्तिं भवतः बालकान् च वर्धयित्वा भवतः कृते उद्यानानि निर्मितवान्, नद्यः च निर्मितवान्” इति ।

مَا لَكُمْ لَا تَرْجُوْنَ لِلّٰهِ وَقَارًاۚ

mā lakum lā tarjūna lillāhi waqārā(n).

अल्लाहस्य माहात्म्यात् किमर्थं न बिभेषि ?

وَقَدْ خَلَقَكُمْ اَطْوَارًا

wa qad khalaqakum aṭwārā(n).

ननु च त्वां बहुषु चरणेषु (घटनासु) सृष्टवान्।

اَلَمْ تَرَوْا كَيْفَ خَلَقَ اللّٰهُ سَبْعَ سَمٰوٰتٍ طِبَاقًاۙ

alam tara kaifa khalaqallāhu sab‘a samāwātin ṭibāqā(n).

किं भवन्तः न पश्यन्ति यत् अल्लाहेन कथं सप्त स्वर्गाः स्तराः निर्मिताः?

وَّجَعَلَ الْقَمَرَ فِيْهِنَّ نُوْرًا وَّجَعَلَ الشَّمْسَ سِرَاجًا

wa ja‘alal-qamara fīhinna nūraw wa ja‘alasy-syamsa sirājā(n).

तत्र च सः दीप्तचन्द्रं सृष्ट्वा सूर्यं (तेजस्वी) दीपं कृतवान्?

وَاللّٰهُ اَنْۢبَتَكُمْ مِّنَ الْاَرْضِ نَبَاتًاۙ

wallāhu ambatakum minal-arḍi nabātā(n).

अल्लाहः च भवन्तं पृथिव्याः वर्धमानं करोति, वर्धमानं (क्रमशः),

ثُمَّ يُعِيْدُكُمْ فِيْهَا وَيُخْرِجُكُمْ اِخْرَاجًا

Ṡumma yu‘īdukum fīhā wa yukhrijukum ikhrājā(n).

तदा सः भवन्तं तत्र (भूमिं) प्रत्यागत्य (पुनरुत्थानदिने) अवश्यमेव बहिः आनयिष्यति।

وَاللّٰهُ جَعَلَ لَكُمُ الْاَرْضَ بِسَاطًاۙ

wallāhu ja‘ala lakumul-arḍa bisāṭā(n).

अल्लाहः च भवतः कृते पृथिवीं विस्ताररूपेण निर्मितवान्,

لِّتَسْلُكُوْا مِنْهَا سُبُلًا فِجَاجًا ࣖ

litaslukū minhā subulan fijājā(n).

यथा विस्तृतमार्गेषु इतः तत्र गन्तुं शक्नोषि।

قَالَ نُوْحٌ رَّبِّ اِنَّهُمْ عَصَوْنِيْ وَاتَّبَعُوْا مَنْ لَّمْ يَزِدْهُ مَالُهٗ وَوَلَدُهٗٓ اِلَّا خَسَارًاۚ

qāla nūḥur rabbi innahum ‘aṣaunī wattaba‘ū mal lam yazidhu māluhū wa waladuhū illā khasārā(n).

नोहः अवदत्, “हे मम भगवन्, खलु ते मां अवज्ञां कृतवन्तः, येषां धनसन्ततिः केवलं हानिं वर्धयन्ति स्म, तेषां अनुसरणं कृतवन्तः।

وَمَكَرُوْا مَكْرًا كُبَّارًاۚ

wa makarū makran kubbārā(n).

ते च महतीं वञ्चनं कृतवन्तः” इति ।

وَقَالُوْا لَا تَذَرُنَّ اٰلِهَتَكُمْ وَلَا تَذَرُنَّ وَدًّا وَّلَا سُوَاعًا ەۙ وَّلَا يَغُوْثَ وَيَعُوْقَ وَنَسْرًاۚ

wa qālū lā tażarunna ālihatakum wa lā tażarunna waddaw wa lā suwā‘ā(n), wa lā yagūṡa wa ya‘ūqa wa nasrā(n).

ते च अवदन्, "कदापि स्वदेवस्य (पूजनं) न त्यजन्तु, न च वड्डस्य (पूजनं) न त्यजन्तु, न च सुवा', यगुस्, यौक्, नस्र च।

وَقَدْ اَضَلُّوْا كَثِيْرًا ەۚ وَلَا تَزِدِ الظّٰلِمِيْنَ اِلَّا ضَلٰلًا

wa qad aḍallū kaṡīrā(n), wa lā tazidiẓ-ẓālimīna illā ḍalālā(n).

ननु च ते बहवः भ्रष्टाः कृतवन्तः; अन्यायीजनेषु च दोषातिरिक्तं किमपि न योजयन्तु।

مِمَّا خَطِيْۤـٰٔتِهِمْ اُغْرِقُوْا فَاُدْخِلُوْا نَارًا ەۙ فَلَمْ يَجِدُوْا لَهُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ اَنْصَارًا

mimmā khaṭī'ātihim ugriqū fa'udkhilū nārā(n), falam yajidū lahum min dūnillāhi anṣārā(n).

तेषां त्रुटिकारणात् ते डुबन्तः ततः नरकं स्थापिताः अतः तेषां अल्लाहात् परं कोऽपि साहाय्यं नासीत् ।

وَقَالَ نُوْحٌ رَّبِّ لَا تَذَرْ عَلَى الْاَرْضِ مِنَ الْكٰفِرِيْنَ دَيَّارًا

wa qāla nūḥur rabbi lā tażar ‘alal-arḍi minal-kāfirīna dayyārā(n).

नूहः अवदत्, “हे मम प्रभो, अविश्वासिनः कश्चन अपि पृथिव्यां न वसतु।

اِنَّكَ اِنْ تَذَرْهُمْ يُضِلُّوْا عِبَادَكَ وَلَا يَلِدُوْٓا اِلَّا فَاجِرًا كَفَّارًا

innaka in tażarhum yuḍillū ‘ibādaka wa lā yalidū illā fājiran kaffārā(n).

ननु यदि त्वं तान् स्थास्यसि तर्हि ते तव भृत्यान् भ्रष्टं करिष्यन्ति, ते केवलं दुष्टान् कृतघ्नान् च बालकान् जनयिष्यन्ति ।

رَبِّ اغْفِرْ لِيْ وَلِوَالِدَيَّ وَلِمَنْ دَخَلَ بَيْتِيَ مُؤْمِنًا وَّلِلْمُؤْمِنِيْنَ وَالْمُؤْمِنٰتِۗ وَلَا تَزِدِ الظّٰلِمِيْنَ اِلَّا تَبَارًا ࣖ

rabbigfir lī wa liwālidayya wa liman dakhala baitiya mu'minaw wa lil-mu'minīna wal-mu'mināt(i), wa lā tazidiẓ-ẓālimīna illā tabārā(n).

मम भगवन् मां मातापितरौ यः कश्चित् श्रद्धया मम गृहे प्रविशति, सर्वान् विश्वासिनां पुरुषान् स्त्रीणां च क्षमस्व। अन्याय च जनानां कृते विनाशात् परं किमपि योजयतु” इति।