Q.S अस-सफत (اَلصَّافَّات) - 182 श्लोकसंख्या

وَالصّٰۤفّٰتِ صَفًّاۙ

waṣ-ṣāffāti ṣaffā(n).

पङ्क्तिगतैः (दूतसमूहेन) ।

فَالزّٰجِرٰتِ زَجْرًاۙ

faz-zājirāti zajrā(n).

यस्मात् (परिचरस्य) कृते तत् निवारयति गम्भीरतापूर्वकम्,

فَالتّٰلِيٰتِ ذِكْرًاۙ

fat-tāliyāti żikrā(n).

चेतावनी पठितस्य (समूहस्य) कृते,

اِنَّ اِلٰهَكُمْ لَوَاحِدٌۗ

inna ilāhakum lawāḥid(un).

खलु भवतः ईश्वरः सत्यमेव एकः अस्ति।

رَبُّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَرَبُّ الْمَشَارِقِۗ

rabbus-samāwāti wal-arḍi wa mā bainahumā wa rabbul-masyāriq(i).

द्यावापृथिवीपतेषां यदन्तरं च सूर्योदयेश्वरम्।

اِنَّا زَيَّنَّا السَّمَاۤءَ الدُّنْيَا بِزِيْنَةِ ِۨالْكَوَاكِبِۙ

innā zayyannas-samā'ad-dun-yā bizīnatinil-kawākib(i).

ननु वयं जगतः स्वर्गं (समीपे) अलङ्कृतवन्तः, तारा अलङ्कारैः।

وَحِفْظًا مِّنْ كُلِّ شَيْطٰنٍ مَّارِدٍۚ

wa ḥifẓam min kulli syaiṭānim mārid(in).

तथा (वयं) प्रत्येकं अवज्ञां कुर्वन्तः पिशाचात् रक्षितवन्तः।

لَا يَسَّمَّعُوْنَ اِلَى الْمَلَاِ الْاَعْلٰى وَيُقْذَفُوْنَ مِنْ كُلِّ جَانِبٍۖ

lā yassammā‘ūna ilal-mala'il-a‘lā wa yuqżafūna min kulli jānib(in).

ते (पिशाचाः) स्वर्गदूतान् श्रोतुं न शक्नुवन्ति, ते च सर्वदिशः शिलाभिः प्रक्षिप्ताः भवन्ति,

دُحُوْرًا وَّلَهُمْ عَذَابٌ وَّاصِبٌ

duḥūraw wa lahum ‘ażābuw wāṣib(un).

तान् निष्कासयितुं ते च शाश्वतं दण्डं प्राप्नुयुः,

اِلَّا مَنْ خَطِفَ الْخَطْفَةَ فَاَتْبَعَهٗ شِهَابٌ ثَاقِبٌ

illā man khaṭifal-khaṭfata fa'atba‘ahū syihābun ṡāqib(un).

व्यतिरिक्त (पिशाचः) यः (संभाषणं) हरति; ततः स ज्वलन्ततारकेन अनुधावति।

فَاسْتَفْتِهِمْ اَهُمْ اَشَدُّ خَلْقًا اَمْ مَّنْ خَلَقْنَا ۗاِنَّا خَلَقْنٰهُمْ مِّنْ طِيْنٍ لَّازِبٍ

fastaftihim ahum asyaddu khalqan am man khalaqnā, innā khalaqnāhum min ṭīnil lāzib(in).

अतः तान् (मक्का-नगरस्य मुश्रिकान्) पृच्छन्तु, "किं तेषां सृष्टिः कठिनतरः अस्ति वा अस्माभिः निर्मितः?" ननु मृत्तिकायाः सृष्टाः अस्माभिः ।

بَلْ عَجِبْتَ وَيَسْخَرُوْنَ ۖ

bal ‘ajibta wa yaskharūn(a).

भवन्तः अपि (मुहम्मदः) आश्चर्यचकिताः आसन् (तेषां अवज्ञां कृत्वा) ते च (भवतः) अपमानं कृतवन्तः।

وَاِذَا ذُكِّرُوْا لَا يَذْكُرُوْنَ ۖ

wa iżā żukkirū lā yażkurūn(a).

यदा च ते चेतयन्ति तदा ते तत् न शृण्वन्ति।

وَاِذَا رَاَوْا اٰيَةً يَّسْتَسْخِرُوْنَۖ

wa iżā ra'au āyatay yastaskhirūn(a).

यदा च ते (अल्लाहस्य महत्त्वस्य) चिह्नं पश्यन्ति तदा तस्य उपहासं कुर्वन्ति।

وَقَالُوْٓا اِنْ هٰذَآ اِلَّا سِحْرٌ مُّبِيْنٌ ۚ

wa qālū in hāżā illā siḥrum mubīn(un).

ते च अवदन्, “एतत् वास्तविकं मायां विना अन्यत् किमपि नास्ति।

ءَاِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَّعِظَامًا ءَاِنَّا لَمَبْعُوْثُوْنَۙ

a'iżā mitnā wa kunnā turābaw wa ‘iẓāman a'innā lamab‘ūṡūn(a).

यदि वयं मृताः मलानि अस्थि च भवेम तर्हि किं वयं पुनरुत्थानम् (पुनः) भविष्यामः इति सत्यम्?

اَوَاٰبَاۤؤُنَا الْاَوَّلُوْنَۗ

awa ābā'unal-awwalūn(a).

किं च अस्माकं पूर्वपितॄणामपि (पुनरुत्थानं प्राप्नुयुः)?”

قُلْ نَعَمْ وَاَنْتُمْ دٰخِرُوْنَۚ

qul na‘am wa antum dākhirūn(a).

(मुहम्मद) वदतु, “आम्, अपमानितः भविष्यसि।”

فَاِنَّمَا هِيَ زَجْرَةٌ وَّاحِدَةٌ فَاِذَا هُمْ يَنْظُرُوْنَ

fa'innamā hiya zajratuw wāḥidatun fa'iżā hum yanẓurūn(a).

तथा खलु पुनरुत्थानम् एकेन उद्घोषेण एव भवति; सद्यः च तत् द्रक्ष्यन्ति।

وَقَالُوْا يٰوَيْلَنَا هٰذَا يَوْمُ الدِّيْنِ

wa qālū yā wailanā hāżā yaumud-dīn(i).

ते च अवदन्, "वयं कियत् कृपणाः स्मः! (काशम्) एषः प्रतिशोधदिनः आसीत्।"

هٰذَا يَوْمُ الْفَصْلِ الَّذِيْ كُنْتُمْ بِهٖ تُكَذِّبُوْنَ ࣖ

hāżā yaumul-faṣlil-lażī kuntum bihī tukażżibūn(a).

एषः एव दिवसः यस्य निर्णयस्य भवता एकदा अङ्गीकृतः।

اُحْشُرُوا الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا وَاَزْوَاجَهُمْ وَمَا كَانُوْا يَعْبُدُوْنَ ۙ

uḥsyurul-lażīna ẓalamū wa azwājahum wa mā kānū ya‘budūn(a).

(दूतः आज्ञापितः) अपराधिनः तेषां सहकारिणः च यत् पूजयन्ति स्म तत् च संगृह्यताम्।

مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ فَاهْدُوْهُمْ اِلٰى صِرَاطِ الْجَحِيْمِ

min dūnillāhi fahdūhum ilā ṣirāṭil-jaḥīm(i).

अल्लाहस्य अतिरिक्तं तर्हि तान् नरकस्य मार्गं दर्शयतु।

وَقِفُوْهُمْ اِنَّهُمْ مَّسْـُٔوْلُوْنَ ۙ

waqifūhum innahum mas'ūlūn(a).

तान् निरोधय (विश्रामस्थाने) खलु ते पृष्टाः भविष्यन्ति,

مَا لَكُمْ لَا تَنَاصَرُوْنَ

mā lakum lā tanāṣarūn(a).

“किमर्थं त्वं साहाय्यं न करोषि?”

بَلْ هُمُ الْيَوْمَ مُسْتَسْلِمُوْنَ

bal humul-yauma mustaslimūn(a).

तस्मिन् दिने अपि ते (अल्लाहस्य निर्णयाय) आत्मसमर्पणं कृतवन्तः।

وَاَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلٰى بَعْضٍ يَّتَسَاۤءَلُوْنَ

wa aqbala ba‘ḍuhum ‘alā ba‘ḍiy yatasā'alūn(a).

केचन च परस्परं सम्मुखीकृत्य परस्परं विवादं कृतवन्तः।

قَالُوْٓا اِنَّكُمْ كُنْتُمْ تَأْتُوْنَنَا عَنِ الْيَمِيْنِ

qālū innakum kuntum ta'tūnanā ‘anil-yamīn(i).

ननु तेषां (अनुयायिनः) (स्वनेतृभ्यः) अवदन् यत्, "यूयं दक्षिणतः अस्माकं समीपम् आगताः आसन्।"

قَالُوْا بَلْ لَّمْ تَكُوْنُوْا مُؤْمِنِيْنَۚ

qālū bal lam takūnū mu'minīn(a).

(तेषां नेतारः) प्रत्युवाच, “(न), अपितु यूयं ये विश्वासिनः न (इच्छन्ति) ।

وَمَا كَانَ لَنَا عَلَيْكُمْ مِّنْ سُلْطٰنٍۚ بَلْ كُنْتُمْ قَوْمًا طٰغِيْنَ

wa mā kāna lanā ‘alaikum min sulṭān(in), bal kuntum qauman ṭāgīn(a).

यदा अस्माकं भवतः उपरि शक्तिः नास्ति, वस्तुतः भवन्तः सीमां अतिक्रान्ताः जनाः सन्ति ।

فَحَقَّ عَلَيْنَا قَوْلُ رَبِّنَآ ۖاِنَّا لَذَاۤىِٕقُوْنَ

fa ḥaqqa ‘alainā qaulu rabbinā, innā lażā'iqūn(a).

अतः ईश्वरस्य न्यायः (दण्डः) अस्माकं उपरि भवति इति युक्तम्; वयं अवश्यमेव (तत् दण्डं) अनुभविष्यामः।

فَاَغْوَيْنٰكُمْ اِنَّا كُنَّا غٰوِيْنَ

fa agwainākum innā kunnā gāwīn(a).

अतः वयं भवन्तं भ्रष्टं कृतवन्तः, खलु वयं स्वयमेव भ्रष्टाः स्मः।”

فَاِنَّهُمْ يَوْمَىِٕذٍ فِى الْعَذَابِ مُشْتَرِكُوْنَ

fa innahum yauma'iżin fil-‘ażābi musytarikūn(a).

अतः तस्मिन् दिने ते मिलित्वा दण्डं भोक्ष्यन्ति।

اِنَّا كَذٰلِكَ نَفْعَلُ بِالْمُجْرِمِيْنَ

innā każālika naf‘alu bil-mujrimīn(a).

ननु पापकर्तृभ्यः एवं वयं व्यवहारं कुर्मः।

اِنَّهُمْ كَانُوْٓا اِذَا قِيْلَ لَهُمْ لَآ اِلٰهَ اِلَّا اللّٰهُ يَسْتَكْبِرُوْنَ ۙ

innahum kānū iżā qīla lahum lā ilāha illallāhu yastakbirūn(a).

ननु यदा तेभ्यः उक्तं यत् "ला इलाहा इल्लाल्लाह" (अल्लाह इत्येतस्मात् परं कोऽपि देवः नास्ति) तदा ते डींगं मारितवन्तः यत्

وَيَقُوْلُوْنَ اَىِٕنَّا لَتَارِكُوْٓا اٰلِهَتِنَا لِشَاعِرٍ مَّجْنُوْنٍ ۗ

wa yaqūlūna a'innā latārikū ālihatinā lisyā‘irim majnūn(in).

उन्मत्तकवित्वात् किं वयं पूजां त्यजामः?”

بَلْ جَاۤءَ بِالْحَقِّ وَصَدَّقَ الْمُرْسَلِيْنَ

bal jā'a bil-ḥaqqi wa ṣaddaqal-mursalīn(a).

यद्यपि सः (मुहम्मदः) सत्येन सह आगत्य (पूर्वस्य) प्रेरितान् न्याय्यं कृतवान्।

اِنَّكُمْ لَذَاۤىِٕقُوا الْعَذَابِ الْاَلِيْمِ ۚ

innakum lażā'iqul-‘ażābil-alīm(i).

ननु भवन्तः अवश्यमेव दुःखदं दण्डं अनुभविष्यन्ति।

وَمَا تُجْزَوْنَ اِلَّا مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَۙ

wa mā tujzauna illā mā kuntum ta‘malūn(a).

न च ते प्रतिकारं प्राप्नुयुः कृतं विहाय।

اِلَّا عِبَادَ اللّٰهِ الْمُخْلَصِيْنَ

illā ‘ibādallāhil-mukhlaṣīn(a).

किन्तु अल्लाहस्य सेवकाः ये (पापात्) शुद्धाः सन्ति,

اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ رِزْقٌ مَّعْلُوْمٌۙ

ulā'ika lahum rizqum ma‘lūm(un).

नियतं भाग्यं प्राप्नुवन्ति, .

فَوَاكِهُ ۚوَهُمْ مُّكْرَمُوْنَۙ

fawākihu wa hum mukramūn(a).

(अर्थात्) फलानि । ते च सत्कृताः, .

فِيْ جَنّٰتِ النَّعِيْمِۙ

fī jannātin na‘īm(i).

सुखपूर्णेषु स्वर्गेषु, २.

عَلٰى سُرُرٍ مُّتَقٰبِلِيْنَ

‘alā sururim mutaqābilīn(a).

(ते उपविष्टाः) पर्यङ्केषु सम्मुखम्।

يُطَافُ عَلَيْهِمْ بِكَأْسٍ مِّنْ مَّعِيْنٍۢ ۙ

yuṭāfu ‘alaihim bika'sim mim ma‘īn(in).

तेभ्यः वसन्तात् (स्वर्गस्य) चषकाणि वितरितानि आसन्।

بَيْضَاۤءَ لَذَّةٍ لِّلشّٰرِبِيْنَۚ

baiḍā'a lażżatil lisy-syāribīn(a).

(वर्णः) शुद्धः श्वेतः, तत् पिबन्तः जनानां कृते सुस्वादः भवति।

لَا فِيْهَا غَوْلٌ وَّلَا هُمْ عَنْهَا يُنْزَفُوْنَ

lā fīhā gauluw wa lā hum ‘anhā yunzafūn(a).

न तत्र मत्तं मत्तं न मत्तं मत्तः ।

وَعِنْدَهُمْ قٰصِرٰتُ الطَّرْفِ عِيْنٌ ۙ

wa ‘indahum qāṣirātuṭ-ṭarfi ‘īn(un).

तेषां पार्श्वे च (कन्या) सुन्दरनेत्राः, दृष्टिः प्रतिबन्धकाः च सन्ति।

كَاَنَّهُنَّ بَيْضٌ مَّكْنُوْنٌ

ka'annahum baiḍum maknūn(un).

सुपालितानि अण्डानि इव।

فَاَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلٰى بَعْضٍ يَّتَسَاۤءَلُوْنَ

fa'aqbala ba‘ḍuhum ‘alā ba‘ḍiy yatasā'alūn(a).

ततः सम्भाषणं कुर्वन्तः परस्परं सम्मुखीकृताः।

قَالَ قَاۤىِٕلٌ مِّنْهُمْ اِنِّيْ كَانَ لِيْ قَرِيْنٌۙ

qāla qā'ilum minhum innī kāna lī qarīn(un).

तेषु कश्चित् उक्तवान् खलु एकदा (लोके) मम मित्रम् आसीत् ।

يَّقُوْلُ اَءِنَّكَ لَمِنَ الْمُصَدِّقِيْنَ

yaqūlu a'innaka laminal-muṣaddiqīn(a).

यः अवदत्, "किं त्वं सत्यमेव तेषु अन्यतमः असि ये (पुनरुत्थानदिनम्) पुष्टयन्ति?

ءَاِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَّعِظَامًا ءَاِنَّا لَمَدِيْنُوْنَ

a'iżā mitnā wa kunnā turāban a'innā lamadīnūn(a).

यदि वयं मृताः रजः अस्थि च अस्मः तर्हि किं वयं वास्तवमेव (पुनरुत्थापिताः भविष्यामः) प्रतिशोधं दातुं शक्नुमः?"

قَالَ هَلْ اَنْتُمْ مُّطَّلِعُوْنَ

qāla hal antum muṭṭali‘ūn(a).

सः अवदत्, “किं त्वं (मम मित्रम्) समीक्षां कर्तुम् इच्छसि?”

فَاطَّلَعَ فَرَاٰهُ فِيْ سَوَاۤءِ الْجَحِيْمِ

faṭṭala‘a fa ra'āhu fī sawā'il-jaḥīm(i).

अतः सः तं पश्यन् प्रज्वलितस्य अग्निमध्ये तं दृष्टवान्।

قَالَ تَاللّٰهِ اِنْ كِدْتَّ لَتُرْدِيْنِ ۙ

qāla tallāhi in kitta laturdīn(i).

सः अवदत्, "अल्लाहस्य वचनेन, त्वया मम प्रायः हानिः कृता,

وَلَوْلَا نِعْمَةُ رَبِّيْ لَكُنْتُ مِنَ الْمُحْضَرِيْنَ

wa lau lā ni‘matu rabbī lakuntu minal-muḥḍarīn(a).

यदि च मम भगवतः अनुग्रहः न स्यात् तर्हि अहं अवश्यमेव कर्षितानां मध्ये स्याम्” इति।

اَفَمَا نَحْنُ بِمَيِّتِيْنَۙ

afamā naḥnu bimayyitīn(a).

तर्हि वयं न म्रियमाणाः वा?

اِلَّا مَوْتَتَنَا الْاُوْلٰى وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِيْنَ

illā mautatunal-ūlā wa mā naḥnu bimu‘ażżabīn(a).

यावत् अस्माकं मृत्युः प्रथमः (इह लोके) न भवति, न च वयं (परलोके) दण्डं प्राप्नुमः?”

اِنَّ هٰذَا لَهُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيْمُ

inna hāżā lahuwal-fauzul-‘aẓīm(u).

सत्यमेव एषः सत्यमेव महान् विजयः अस्ति।

لِمِثْلِ هٰذَا فَلْيَعْمَلِ الْعٰمِلُوْنَ

limiṡli hāżā falya‘malil-‘āmilūn(a).

एवं हि (विजयः) दानं कुर्वन्ति दानसमर्थाः।

اَذٰلِكَ خَيْرٌ نُّزُلًا اَمْ شَجَرَةُ الزَّقُّوْمِ

ażālika khairun nuzulan am syajaratuz-zaqqūm(i).

किं (स्वर्गस्य भोजनम्) श्रेष्ठं व्यञ्जनं वा जक्कुमवृक्षः।

اِنَّا جَعَلْنٰهَا فِتْنَةً لِّلظّٰلِمِيْنَ

innā ja‘alnāhā fitnatal liẓ-ẓālimīn(a).

ननु वयं तत् (जक्कुमवृक्षं) अपराधिनां दण्डं कृतवन्तः।

اِنَّهَا شَجَرَةٌ تَخْرُجُ فِيْٓ اَصْلِ الْجَحِيْمِۙ

innahā syajaratun takhruju fī aṣlil-jaḥīm(i).

ननु नरकजाहिमगहनात् निर्गच्छन् वृक्षः,

طَلْعُهَا كَاَنَّهٗ رُءُوْسُ الشَّيٰطِيْنِ

Ṭal‘uhā ka'annahū ru'ūsusy-syayāṭīn(i).

पिशाचशिरः इव पुष्पाणि सन्ति।

فَاِنَّهُمْ لَاٰكِلُوْنَ مِنْهَا فَمَالِـُٔوْنَ مِنْهَا الْبُطُوْنَۗ

fa innahum la'ākilūna minhā fa māli'ūna minhal-buṭūn(a).

तथा खलु तस्य (वृक्षस्य फलं) खादन्ति, तस्य फलेन (जक्कुम्) उदरं पूरयन्ति।

ثُمَّ اِنَّ لَهُمْ عَلَيْهَا لَشَوْبًا مِّنْ حَمِيْمٍۚ

Ṡumma inna lahum ‘alaihā lasyaubam min ḥamīm(in).

अथ खलु (जक्कुम् फलं) खादित्वा ते अतीव उष्णजलेन मिश्रितं पेयं प्राप्नुवन्ति स्म।

ثُمَّ اِنَّ مَرْجِعَهُمْ لَاِلَى الْجَحِيْمِ

Ṡumma inna marji‘ahum la'ilal-jaḥīm(i).

तदा तेषां पुनरागमनस्थानं निश्चितरूपेण जाहिमस्य नरकं भविष्यति।

اِنَّهُمْ اَلْفَوْا اٰبَاۤءَهُمْ ضَاۤلِّيْنَۙ

innahum alfau ābā'ahum ḍāllīn(a).

ननु ते पितॄन् दोषावस्थां प्राप्नुवन् ।

فَهُمْ عَلٰٓى اٰثٰرِهِمْ يُهْرَعُوْنَ

fahum ‘alā āṡārihim yuhra‘ūn(a).

ततः ते स्वस्य (पितृणां) पदानुसरणं कर्तुं त्वरितवन्तः।

وَلَقَدْ ضَلَّ قَبْلَهُمْ اَكْثَرُ الْاَوَّلِيْنَۙ

wa laqad ḍalla qablahum akṡarul-awwalīn(a).

ननु च तेषां (कुरैशानां) पुरतः पूर्वजनाः बहवः भ्रष्टाः आसन्,

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا فِيْهِمْ مُّنْذِرِيْنَ

wa laqad arsalnā fīhim munżirīn(a).

खलु च तेषु वयं (प्रेरितान्) चेतावनीम् प्रेषितवन्तः।

فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُنْذَرِيْنَۙ

fanẓur kaifa kāna ‘āqibatul-munżarīn(a).

अतः येषां चेतावनी दत्ता तेषां अन्ते ध्यानं दत्तव्यम्,

اِلَّا عِبَادَ اللّٰهِ الْمُخْلَصِيْنَ ࣖ

illā ‘ibādallāhil-mukhlaṣīn(a).

अल्लाहस्य सेवकान् विहाय ये (पापात्) शुद्धाः सन्ति।

وَلَقَدْ نَادٰىنَا نُوْحٌ فَلَنِعْمَ الْمُجِيْبُوْنَۖ

wa laqad nādānā nūḥun falani‘mal-mujībūn(a).

ननु च नूहः अस्मान् प्रार्थितवान्, अतः खलु वयं सर्वोत्तमाः स्मः ये प्रार्थनां अनुमन्यन्ते।

وَنَجَّيْنٰهُ وَاَهْلَهٗ مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيْمِۖ

wa najjaināhu wa ahlahū minal-karbil-‘aẓīm(i).

वयं तं तस्य अनुयायिनां च महतीं विपत्त्याः उद्धारं कृतवन्तः।

وَجَعَلْنَا ذُرِّيَّتَهٗ هُمُ الْبَاقِيْنَ

wa ja‘alnā żurriyyatahū humul-bāqīn(a).

वयं च तस्य बालकान् पौत्रान् च जनान् कृतवन्तः ये स्ववंशजं निरन्तरं करिष्यन्ति।

وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى الْاٰخِرِيْنَ ۖ

wa taraknā ‘alaihi fil-ākhirīn(a).

वयं च पश्चात् आगतानां मध्ये नुह (स्तुतिः) कृते रक्षितवन्तः;

سَلٰمٌ عَلٰى نُوْحٍ فِى الْعٰلَمِيْنَ

salāmun ‘alā nūḥin fil-‘ālamīn(a).

"समृद्धिः (वयं प्रदत्तवन्तः) नूहस्य कृते सम्पूर्णे जगति।"

اِنَّا كَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ

innā każālika najzil-muḥsinīn(a).

ननु भद्रं कर्तृभ्यः एवं पुरस्कृत्य वयं ददामः।

اِنَّهٗ مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِيْنَ

innahū min ‘ibādinal-mu'minīn(a).

सः खलु अस्माकं विश्वासिनां भृत्यानां मध्ये अस्ति।

ثُمَّ اَغْرَقْنَا الْاٰخَرِيْنَ

Ṡumma agraqnal-ākharīn(a).

ततः वयं अन्येषां मज्जनं कृतवन्तः।

۞ وَاِنَّ مِنْ شِيْعَتِهٖ لَاِبْرٰهِيْمَ ۘ

wa inna min syī‘atihī la'ibrāhīm(a).

ननु च अब्राहमः तस्य समूहे (नूहः) आसीत्।

اِذْ جَاۤءَ رَبَّهٗ بِقَلْبٍ سَلِيْمٍۙ

iż jā'a rabbahū biqalbin salīm(in).

(स्मर) यदा सः शुद्धहृदयेन स्वेश्वरस्य समीपम् आगतः।

اِذْ قَالَ لِاَبِيْهِ وَقَوْمِهٖ مَاذَا تَعْبُدُوْنَ ۚ

iż qāla li'abīhi wa qaumihī māżā ta‘budūn(a).

(स्मर) यदा सः स्वपितरं स्वजनं च अवदत्, “किं भवन्तः पूजयन्ति?

اَىِٕفْكًا اٰلِهَةً دُوْنَ اللّٰهِ تُرِيْدُوْنَۗ

a'ifkan ālihatan dūnallāhi turīdūn(a).

किं भवन्तः अल्लाहात् परं उपासकैः सह असत्यं इच्छन्ति?

فَمَا ظَنُّكُمْ بِرَبِّ الْعٰلَمِيْنَ

famā ẓannukum birabbil-‘ālamīn(a).

अतः सर्वलोकेश्वरं किं मन्यसे?"

فَنَظَرَ نَظْرَةً فِى النُّجُوْمِۙ

fa naẓara naẓratan fin-nujūm(i).

ततः सः तारकान् कटाक्षं कृतवान्,

فَقَالَ اِنِّيْ سَقِيْمٌ

fa qāla innī saqīm(un).

तदा सः (इब्राहिमः) अवदत्, "ननु अहं रोगी अस्मि।"

فَتَوَلَّوْا عَنْهُ مُدْبِرِيْنَ

fa tawallau ‘anhu mudbirīn(a).

अथ ते तं विमुखीकृत्य गतवन्तः।

فَرَاغَ اِلٰٓى اٰلِهَتِهِمْ فَقَالَ اَلَا تَأْكُلُوْنَۚ

farāga ilā ālihatihim faqāla alā ta'kulūn(a).

ततः सः (इब्राहिमः) शान्ततया तेषां मूर्तिषु अगच्छत्; तदा सः अवदत्, “किमर्थं न खादसि ?

مَا لَكُمْ لَا تَنْطِقُوْنَ

mā lakum lā tanṭiqūn(a).

किमर्थं उत्तरं न ददासि?”

فَرَاغَ عَلَيْهِمْ ضَرْبًا ۢبِالْيَمِيْنِ

farāga ‘alaihim ḍarbam bil-yamīn(i).

ततः दक्षिणहस्तेन प्रहारं कुर्वन् तान् (मूर्तयः) सम्मुखीकृतवान्।

فَاَقْبَلُوْٓا اِلَيْهِ يَزِفُّوْنَ

fa aqbalū ilaihi yaziffūn(a).

ततः ते (तस्य जनाः) तस्य समीपं त्वरितम् आगतवन्तः।

قَالَ اَتَعْبُدُوْنَ مَا تَنْحِتُوْنَۙ

qāla ata‘budūna mā tanḥitūn(a).

सः (इब्राहिमः) अवदत्, “किं भवन्तः तान् प्रतिमाः उत्कीर्णं कुर्वन्ति?

وَاللّٰهُ خَلَقَكُمْ وَمَا تَعْمَلُوْنَ

wallāhu khalaqakum wa mā ta‘malūn(a).

तथापि अल्लाहः एव भवन्तं सृष्टवान् यत् भवन्तः कुर्वन्ति च।”

قَالُوا ابْنُوْا لَهٗ بُنْيَانًا فَاَلْقُوْهُ فِى الْجَحِيْمِ

qālubnū lahū bun-yānan fa'alqūhu fil-jaḥīm(i).

ते अवदन्, "अब्राहमस्य दहनार्थं भवनं (अग्निकुण्डं) कृत्वा ततः तं प्रज्वलित-अग्नौ क्षिपन्तु।"

فَاَرَادُوْا بِهٖ كَيْدًا فَجَعَلْنٰهُمُ الْاَسْفَلِيْنَ

fa arādū bihī kaidan faja‘alnāhumul-asfalīn(a).

अतः ते तं (दह्य) वञ्चयितुम् अभिलषन्ति स्म, (किन्तु अल्लाहः तं उद्धारितवान्), ततः वयं तान् घृणितजनाः कृतवन्तः।

وَقَالَ اِنِّيْ ذَاهِبٌ اِلٰى رَبِّيْ سَيَهْدِيْنِ

wa qāla innī żāhibun ilā rabbī sayahdīn(i).

स च (इब्राहिमम्) अवदत्, “ननु मया मम भगवन्तं (सम्मुखं) गन्तव्यम्, सः मां मार्गदर्शनं करिष्यति।

رَبِّ هَبْ لِيْ مِنَ الصّٰلِحِيْنَ

rabbi hab lī minaṣ-ṣāliḥīn(a).

पुण्यजनानाम् एकं प्रयच्छ मे भगवन् ॥”

فَبَشَّرْنٰهُ بِغُلٰمٍ حَلِيْمٍ

fa basysyarnāhu bigulāmin ḥalīm(in).

अतः वयं तस्मै अतीव धैर्यवान् बालकस्य (इस्माइलस्य) (जन्मस्य) शुभसमाचारं दत्तवन्तः।

فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ السَّعْيَ قَالَ يٰبُنَيَّ اِنِّيْٓ اَرٰى فِى الْمَنَامِ اَنِّيْٓ اَذْبَحُكَ فَانْظُرْ مَاذَا تَرٰىۗ قَالَ يٰٓاَبَتِ افْعَلْ مَا تُؤْمَرُۖ سَتَجِدُنِيْٓ اِنْ شَاۤءَ اللّٰهُ مِنَ الصّٰبِرِيْنَ

falammā balaga ma‘ahus-sa‘ya qāla yā bunayya innī arā fil-manāmi annī ażbaḥuka fanẓur māżā tarā, qāla yā abatif‘al mā tu'mar(u), satajidunī in syā'allāhu minaṣ-ṣābirīn(a).

अतः यदा सः स्वेन सह कार्यं कर्तुं शक्नुवन् इति वयः प्राप्तवान् तदा (अब्राहमः) अवदत्, “हे मम पुत्र! अहं स्वप्ने दृष्टवान् यत् अहं त्वां हन्ति, अतः भवतः किं मतम् इति विचारयतु!” सः (इश्माएलः) अवदत्, “हे मम पिता, यत् आज्ञापितं तत् कुरु, ईश्वरः इच्छेत्, त्वं मां धैर्यवान् मध्ये प्राप्स्यसि।”

فَلَمَّآ اَسْلَمَا وَتَلَّهٗ لِلْجَبِيْنِۚ

falammā aslamā wa tallahū lil-jabīn(i).

अतः यदा तौ द्वौ अपि आत्मसमर्पणं कृतवन्तौ तदा सः (इब्राहिमः) स्वपुत्रं (स्वस्य) मन्दिरस्य उपरि स्थापितवान्, (अल्लाहस्य आज्ञां निर्वहणार्थम्)।

وَنَادَيْنٰهُ اَنْ يّٰٓاِبْرٰهِيْمُ ۙ

wa nādaināhu ay yā ibrāhīm(u).

तदा वयं तं आहूतवन्तः, “हे इब्राहिम!

قَدْ صَدَّقْتَ الرُّءْيَا ۚاِنَّا كَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ

qad ṣaddaqtar-ru'yā, innā każālika najzil-muḥsinīn(a).

ननु त्वया तत् स्वप्नं न्याय्यं कृतम्” इति । ननु भद्रं कर्तृभ्यः एवं पुरस्कृत्य वयं ददामः।

اِنَّ هٰذَا لَهُوَ الْبَلٰۤؤُا الْمُبِيْنُ

inna hāżā lahuwal-balā'ul-mubīn(u).

ननु एषा सत्यमेव वास्तविकपरीक्षा अस्ति।

وَفَدَيْنٰهُ بِذِبْحٍ عَظِيْمٍ

wa fadaināhu biżibḥin ‘aẓīm(in).

वयं च बालकं महता बलिदानेन मोचयामः।

وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى الْاٰخِرِيْنَ ۖ

wa taraknā ‘alaihi fil-ākhirīn(a).

वयं च अब्राहमस्य कृते (स्तुतिः) तस्य पश्चात् आगतानां मध्ये रक्षितवन्तः।

سَلٰمٌ عَلٰٓى اِبْرٰهِيْمَ

salāmun ‘alā ibrāhīm(a).

"इब्राहिमस्य शुभकामना।"

كَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ

każālika najzil-muḥsinīn(a).

एवं वयं भद्रं कुर्वतां पुरस्कृत्य दद्मः।

اِنَّهٗ مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِيْنَ

innahū min ‘ibādinal-mu'minīn(a).

सः खलु अस्माकं विश्वासिनां भृत्यानां मध्ये अस्ति।

وَبَشَّرْنٰهُ بِاِسْحٰقَ نَبِيًّا مِّنَ الصّٰلِحِيْنَ

wa basysyarnāhu bi'isḥāqa nabiyyam minaṣ-ṣāliḥīn(a).

वयं च तस्मै इसहाकस्य (जन्मस्य) सुसमाचारं दत्तवन्तः, यः एकः भविष्यद्वादिः आसीत् यः पुण्यजनानाम् एकः आसीत्।

وَبٰرَكْنَا عَلَيْهِ وَعَلٰٓى اِسْحٰقَۗ وَمِنْ ذُرِّيَّتِهِمَا مُحْسِنٌ وَّظَالِمٌ لِّنَفْسِهٖ مُبِيْنٌ ࣖ

wa bāraknā ‘alaihi wa ‘alā isḥāq(a), wa min żurriyyatihimā muḥsinuw wa ẓālimul linafsihī mubīn(un).

वयं च तस्मै इसहाकस्य च आशीर्वादं दत्तवन्तः। उभयोः च वंशजेषु हितं कुर्वन्तः सन्ति (अपि) च प्रकटतया आत्मनः दुष्कृताः सन्ति।

وَلَقَدْ مَنَنَّا عَلٰى مُوْسٰى وَهٰرُوْنَ ۚ

wa laqad manannā ‘alā mūsā wa hārūn(a).

ननु च वयं मूसाहारुनयोः अनुग्रहं कृतवन्तः।

وَنَجَّيْنٰهُمَا وَقَوْمَهُمَا مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيْمِۚ

wa najjaināhumā wa qaumahumā minal-karbil-‘aẓīm(i).

वयं च तान् उभौ तेषां जनान् च महता विपत्त्याः उद्धारं कृतवन्तः।

وَنَصَرْنٰهُمْ فَكَانُوْا هُمُ الْغٰلِبِيْنَۚ

wa naṣarnāhum fakānū humul-gālibīn(a).

वयं च तेषां साहाय्यं कृतवन्तः, येन ते विजयी भविष्यन्ति।

وَاٰتَيْنٰهُمَا الْكِتٰبَ الْمُسْتَبِيْنَ ۚ

wa ātaināhumal-kitābal-mustabīn(a).

वयं च ताभ्यां अतीव स्पष्टं पुस्तकं दत्तवन्तः,

وَهَدَيْنٰهُمَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِيْمَۚ

wa hadaināhumaṣ-ṣirāṭal-mustaqīm(a).

तथा वयं ताभ्यां ऋजुमार्गं दर्शितवन्तः।

وَتَرَكْنَا عَلَيْهِمَا فِى الْاٰخِرِيْنَ ۖ

wa taraknā ‘alaihimā fil-ākhirīn(a).

तयोः पश्चात् आगतानां मध्ये वयं तयोः कृते अमरः कृतवन्तः (स्तुतिः) ।

سَلٰمٌ عَلٰى مُوْسٰى وَهٰرُوْنَ

salāmun ‘alā mūsā wa hārūn(a).

"मूसा-हारूनयोः शुभकामना।"

اِنَّا كَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ

innā każālika najzil-muḥsinīn(a).

एवं वयं भद्रं कुर्वतां पुरस्कृत्य दद्मः।

اِنَّهُمَا مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِيْنَ

innahumā min ‘ibādinal-mu'minīn(a).

ननु तौ अस्माकं विश्वासिनां सेवकेषु स्तः।

وَاِنَّ اِلْيَاسَ لَمِنَ الْمُرْسَلِيْنَۗ

wa inna ilyāsa laminal-mursalīn(a).

ननु च इलियासः सत्यमेव प्रेरितानां मध्ये एकः आसीत्।

اِذْ قَالَ لِقَوْمِهٖٓ اَلَا تَتَّقُوْنَ

iż qāla liqaumihī alā tattaqūn(a).

(स्मर) यदा सः स्वजनं अवदत्, “किमर्थं न पुण्यवान्?

اَتَدْعُوْنَ بَعْلًا وَّتَذَرُوْنَ اَحْسَنَ الْخٰلِقِيْنَۙ

atad‘ūna ba‘law wa tażarūna aḥsanal-khāliqīn(a).

किं भवन्तः बालस्य पूजां कृत्वा (अल्लाहं) श्रेष्ठं सृष्टिकर्तारं त्यक्तुम् अर्हन्ति?

اللّٰهَ رَبَّكُمْ وَرَبَّ اٰبَاۤىِٕكُمُ الْاَوَّلِيْنَ

allāha rabbakum wa rabba ābā'ikumul-awwalīn(a).

(अर्थात्) अल्लाहः भवतः प्रभुः भवतः पूर्वपितृणां च प्रभुः अस्ति?”

فَكَذَّبُوْهُ فَاِنَّهُمْ لَمُحْضَرُوْنَۙ

fakażżabūhu fa'innahum lamuḥḍarūn(a).

किन्तु ते तत् अङ्गीकुर्वन्ति (इल्यास्), तदा खलु, ते कर्षिताः भविष्यन्ति (नरकं प्रति),

اِلَّا عِبَادَ اللّٰهِ الْمُخْلَصِيْنَ

illā ‘ibādallāhil-mukhlaṣīn(a).

अल्लाहस्य ये सेवकाः (पापात्) शुद्धाः सन्ति, तान् विहाय

وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى الْاٰخِرِيْنَ ۙ

wa taraknā ‘alaihi fil-ākhirīn(a).

वयं च तस्य पश्चात् आगतानां मध्ये इल्यास (स्तुतिः) कृते अमरः कृतवन्तः।

سَلٰمٌ عَلٰٓى اِلْ يَاسِيْنَ

salāmun ‘alā ilyāsīn(a).

“इल्यासः शान्तिः भवतु।”

اِنَّا كَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ

innā każālika najzil-muḥsinīn(a).

एवं वयं भद्रं कुर्वतां पुरस्कृत्य दद्मः।

اِنَّهٗ مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِيْنَ

innahū min ‘ibādinal-mu'minīn(a).

सः खलु अस्माकं विश्वासिनां भृत्यानां मध्ये अस्ति।

وَاِنَّ لُوْطًا لَّمِنَ الْمُرْسَلِيْنَۗ

wa inna lūṭal laminal-mursalīn(a).

ननु च लुट् वास्तवतः प्रेरितेषु अन्यतमः आसीत्।

اِذْ نَجَّيْنٰهُ وَاَهْلَهٗٓ اَجْمَعِيْنَۙ

iż najjaināhu wa ahlahū ajma‘īn(a).

(स्मर) यदा वयं तं सर्वान् अनुयायिनां च तारितवन्तः।

اِلَّا عَجُوْزًا فِى الْغٰبِرِيْنَ

illā ‘ajūzan fil-gābirīn(a).

व्यतिरिक्तं वृद्धां (तस्य भार्याम्) सह (पुरे) निवसतां जनानां सह।

ثُمَّ دَمَّرْنَا الْاٰخَرِيْنَ

Ṡumma dammarnal-ākharīn(a).

ततः परं जनान् वयं नाशितवन्तः।

وَاِنَّكُمْ لَتَمُرُّوْنَ عَلَيْهِمْ مُّصْبِحِيْنَۙ

wa innakum latamurrūna ‘alaihim muṣbiḥīn(a).

खलु च भवन्तः (मक्का-जनाः) प्रातःकाले तेषां (अवशेषान्) गमिष्यन्ति,

وَبِالَّيْلِۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ ࣖ

wa bil-lail(i), afalā ta‘qilūn(a).

रात्रौ च । अतः भवन्तः किमर्थं न अवगच्छन्ति ?

وَاِنَّ يُوْنُسَ لَمِنَ الْمُرْسَلِيْنَۗ

wa inna yūnusa laminal-mursalīn(a).

खलु च योनाः प्रेरितानां मध्ये एकः आसीत्।

اِذْ اَبَقَ اِلَى الْفُلْكِ الْمَشْحُوْنِۙ

iż abaqa ilal-fulkil-masyḥūn(i).

(स्मरतु) यदा सः धावति स्म, तदा मालपूर्णं पोतं प्रति,

فَسَاهَمَ فَكَانَ مِنَ الْمُدْحَضِيْنَۚ

fa sāhama fakāna minal-mudḥaḍīn(a).

ततः सः आकृष्टः अभवत् तथा च सः हारितानां मध्ये एकः (आकर्षणे) इति निष्पन्नम्।

فَالْتَقَمَهُ الْحُوْتُ وَهُوَ مُلِيْمٌ

faltaqamahul-ḥūtu wa huwa mulīm(un).

अतः सः अपमानजनकावस्थायां महता मत्स्येन निगलितः।

فَلَوْلَآ اَنَّهٗ كَانَ مِنَ الْمُسَبِّحِيْنَ ۙ

falau lā annahū kāna minal-musabbiḥīn(a).

अतः यदि सः तेषु अन्यतमः नास्ति ये अल्लाहस्य समक्षं बहु ज़िकरं (नमाजं) कुर्वन्ति तर्हि

لَلَبِثَ فِيْ بَطْنِهٖٓ اِلٰى يَوْمِ يُبْعَثُوْنَۚ

lalabiṡa fī baṭnihī ilā yaumi yub‘aṡūn(a).

नूनं सः पुनरुत्थानदिनपर्यन्तं उदरं (मत्स्यस्य) तिष्ठति।

۞ فَنَبَذْنٰهُ بِالْعَرَاۤءِ وَهُوَ سَقِيْمٌ ۚ

fa nabażnāhu bil-‘arā'i wa huwa saqīm(un).

ततः वयं तं वन्ध्यादेशे क्षिप्तवन्तः, सः व्याधितः आसीत्।

وَاَنْۢبَتْنَا عَلَيْهِ شَجَرَةً مِّنْ يَّقْطِيْنٍۚ

wa ambatnā ‘alaihi syajaratam miy yaqṭīn(in).

ततः वयं तस्य कृते लौकिकवृक्षं वर्धयामः ।

وَاَرْسَلْنٰهُ اِلٰى مِائَةِ اَلْفٍ اَوْ يَزِيْدُوْنَۚ

wa arsalnāhu ilā mi'ati alfin au yazīdūn(a).

वयं च तं शतसहस्राणि (जनाः) वा अधिकानि वा प्रेषितवन्तः,

فَاٰمَنُوْا فَمَتَّعْنٰهُمْ اِلٰى حِيْنٍ

fa'āmanū famatta‘nāhum ilā ḥīn(in).

अतः ते विश्वासं कुर्वन्ति, अतः वयं तेभ्यः निश्चितकालं यावत् जीवनस्य आनन्दं दद्मः।

فَاسْتَفْتِهِمْ اَلِرَبِّكَ الْبَنَاتُ وَلَهُمُ الْبَنُوْنَۚ

fastaftihim alirabbikal-banātu wa lahumul-banūn(a).

अतः तान् (मक्कानगरस्य काफिरान्) (मुहम्मदं) पृच्छन्तु, "किं कन्याः पुत्राणां कृते सन्ति?"

اَمْ خَلَقْنَا الْمَلٰۤىِٕكَةَ اِنَاثًا وَّهُمْ شٰهِدُوْنَ

am khalaqnal-malā'ikata ināṡaw wa hum syāhidūn(a).

अथवा वयं स्वर्गदूतान् पश्यन्तः स्त्रीरूपेण निर्मितवन्तः?

اَلَآ اِنَّهُمْ مِّنْ اِفْكِهِمْ لَيَقُوْلُوْنَۙ

alā innahum min ifkihim layaqūlūn(a).

स्मर्यतां खलु तेषां अनृतानां मध्ये सत्यं वदन्ति।

وَلَدَ اللّٰهُ ۙوَاِنَّهُمْ لَكٰذِبُوْنَۙ

waladallāh(u), wa innahum lakāżibūn(a).

“ईश्वरस्य पुत्रः आसीत्।” सत्यं च ते पूर्णतया मृषावादिनः,

اَصْطَفَى الْبَنَاتِ عَلَى الْبَنِيْنَۗ

aṣṭafal-banāti ‘alal-banīn(a).

किं सः (अल्लाहः) बालकानां अपेक्षया बालिकानां चयनं करोति?

مَا لَكُمْۗ كَيْفَ تَحْكُمُوْنَ

mā lakum, kaifa taḥkumūn(a).

किमर्थम् एवम् असि ? कथं निर्धारयसि ?

اَفَلَا تَذَكَّرُوْنَۚ

afalā tażakkarūn(a).

अतः भवन्तः किमर्थं तस्य विषये न चिन्तयन्ति ?

اَمْ لَكُمْ سُلْطٰنٌ مُّبِيْنٌۙ

am lakum sulṭānum mubīn(un).

अथवा भवतः स्पष्टं प्रमाणं अस्ति वा ?

فَأْتُوْا بِكِتٰبِكُمْ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

fa'tū bikitābikum in kuntum ṣādiqīn(a).

(ततः) सत्यवादी चेत् स्वपुस्तकम् आनयतु।

وَجَعَلُوْا بَيْنَهٗ وَبَيْنَ الْجِنَّةِ نَسَبًا ۗوَلَقَدْ عَلِمَتِ الْجِنَّةُ اِنَّهُمْ لَمُحْضَرُوْنَۙ

wa ja‘alū bainahū wa bainal-jinnati nasabā(n), wa laqad ‘alimatil-jinnatu innahum lamuḥḍarūn(a).

ते च तस्य (अल्लाहस्य) जिन्नस्य च मध्ये नसाब (परिवारस्य) सम्बन्धं स्थापितवन्तः। ननु च जिन्नाः ज्ञातवन्तः यत् ते अवश्यमेव (नरकं प्रति) कर्षिताः भविष्यन्ति,

سُبْحٰنَ اللّٰهِ عَمَّا يَصِفُوْنَۙ

subḥānallāhi ‘ammā yaṣifūn(a).

ते यत् आरोपयन्ति तस्मात् अल्लाहस्य महिमा भवतु,

اِلَّا عِبَادَ اللّٰهِ الْمُخْلَصِيْنَ

illā ‘ibādallāhil-mukhlaṣīn(a).

अल्लाहस्य सेवकान् विहाय ये (पापात्) शुद्धाः सन्ति।

فَاِنَّكُمْ وَمَا تَعْبُدُوْنَۙ

fa'innakum wa mā ta‘budūn(a).

अतः सत्यं त्वं च यत् त्वं भजसे,

مَآ اَنْتُمْ عَلَيْهِ بِفٰتِنِيْنَۙ

mā antum ‘alaihi bifātinīn(a).

अल्लाहात् (कञ्चित्) मार्गभ्रष्टं कर्तुं न शक्ष्यति,

اِلَّا مَنْ هُوَ صَالِ الْجَحِيْمِ

illā man huwa ṣālil-jaḥīm(i).

व्यतिरिक्त ये नरकं जहिम् गमिष्यन्ति।

وَمَا مِنَّآ اِلَّا لَهٗ مَقَامٌ مَّعْلُوْمٌۙ

wa mā minnā illā lahū maqāmum ma‘lūm(un).

न च अस्माकं (दूतानां) एकस्य अपि किन्तु प्रत्येकस्य निश्चितं स्थानं भवति,

وَّاِنَّا لَنَحْنُ الصَّۤافُّوْنَۖ

wa innā lanaḥnuṣ-ṣāffūn(a).

तथा च वयं पङ्क्तौ (अल्लाहस्य आदेशानां निर्वहणे) सर्वदा व्यवस्थिताः स्मः।

وَاِنَّا لَنَحْنُ الْمُسَبِّحُوْنَ

wa innā lanaḥnul-musabbiḥūn(a).

तथा च, वयं वास्तवमेव (अल्लाहस्य) महिमाम् अग्रेसरामः।

وَاِنْ كَانُوْا لَيَقُوْلُوْنَۙ

wa in kānū layaqūlūn(a).

खलु च ते (मक्कानगरस्य अविश्वासिनः) वस्तुतः अवदन्।

لَوْ اَنَّ عِنْدَنَا ذِكْرًا مِّنَ الْاَوَّلِيْنَۙ

lau anna ‘indanā żikram minal-awwalīn(a).

"यदि अस्माकं पार्श्वे (प्रकाशितानां पुस्तकानां) प्राचीनानां पुस्तकं स्यात्।

لَكُنَّا عِبَادَ اللّٰهِ الْمُخْلَصِيْنَ

lakunnā ‘ibādallāhil-mukhlaṣīn(a).

अवश्यं वयं अल्लाहस्य सेवकाः भविष्यामः ये (पापात्) शुद्धाः भविष्यामः।"

فَكَفَرُوْا بِهٖۚ فَسَوْفَ يَعْلَمُوْنَ

fa kafarū bih(ī), fasaufa ya‘lamūn(a).

परन्तु प्रत्यक्षतया ते तस्य (कुरानस्य) अङ्गीकारं कृतवन्तः; तदा पश्चात् ते (तेषां अवज्ञायाः परिणामं) ज्ञास्यन्ति।

وَلَقَدْ سَبَقَتْ كَلِمَتُنَا لِعِبَادِنَا الْمُرْسَلِيْنَ ۖ

wa laqad sabaqat kalimatunā li‘ibādinal-mursalīn(a).

ननु च अस्माकं प्रतिज्ञा अस्माकं भृत्यानां कृते तिष्ठति ये दूताः भवन्ति,

اِنَّهُمْ لَهُمُ الْمَنْصُوْرُوْنَۖ

innahum lahumul-manṣūrūn(a).

(अर्थात्) ते अवश्यमेव साहाय्यं प्राप्नुयुः।

وَاِنَّ جُنْدَنَا لَهُمُ الْغٰلِبُوْنَ

wa inna jundanā lahumul-gālibūn(a).

ननु च अस्माकं सेना अवश्यं विजयं प्राप्स्यति।

فَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتّٰى حِيْنٍۙ

fatawalla ‘anhum ḥattā ḥīn(in).

अतः तेभ्यः पृष्ठतः (मुहम्मदः) निश्चितकालं यावत्,

وَّاَبْصِرْهُمْۗ فَسَوْفَ يُبْصِرُوْنَ

wa abṣirhum, fa saufa yubṣirūn(a).

एवं वयं भद्रं कुर्वतां पुरस्कृत्य दद्मः।

اَفَبِعَذَابِنَا يَسْتَعْجِلُوْنَ

afabi‘ażābinā yasta‘jilūn(a).

अतः किं ते याचन्ते यत् अस्माकं दण्डः त्वरितः भवतु इति?

فَاِذَا نَزَلَ بِسَاحَتِهِمْ فَسَاۤءَ صَبَاحُ الْمُنْذَرِيْنَ

fa iżā nazala bisāḥatihim fa sā'a ṣabāḥul-munżarīn(a).

अतः यदा तेषां प्राङ्गणे (पीडा) अवतरति तदा तेषां कृते प्रातःकालः अतीव दुष्टः भविष्यति येषां चेतावनी दत्ता आसीत्।

وَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتّٰى حِيْنٍۙ

wa tawalla ‘anhum ḥattā ḥīn(in).

तेभ्यः च निश्चिन्तकालपर्यन्तं निवर्तयन्तु।

وَّاَبْصِرْۗ فَسَوْفَ يُبْصِرُوْنَ

wa abṣir, fasaufa yubṣirūn(a).

दर्शय च, ततः एकस्मिन् दिने (दण्डं) द्रक्ष्यन्ति।

سُبْحٰنَ رَبِّكَ رَبِّ الْعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُوْنَۚ

subḥāna rabbika rabbil-‘izzati ‘ammā yaṣifūn(a).

महिमा तव भगवतः स्वभावस्वरूपस्य विभुः ।

وَسَلٰمٌ عَلَى الْمُرْسَلِيْنَۚ

wa salāmun ‘alal-mursalīn(a).

प्रेरितानां च शुभकामना।

وَالْحَمْدُ لِلّٰهِ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ࣖ

wal-ḥamdu lillāhi rabbil-‘ālamīn(a).

सर्वलोकानां स्वामी अल्लाहस्य च सर्वा स्तुतिः।