Q.S अन-नबा (اَلنَّبَأ) - 40 श्लोकसंख्या

عَمَّ يَتَسَاۤءَلُوْنَۚ

‘amma yatasā'alūn(a).

परस्परं किं पृच्छन्ति ?

عَنِ النَّبَاِ الْعَظِيْمِۙ

‘anin naba'il-‘aẓīm(i).

महावार्ता (पुनरुत्थान दिवस) विषये, २.

الَّذِيْ هُمْ فِيْهِ مُخْتَلِفُوْنَۗ

allażī hum fīhi mukhtalifūn(a).

यस्मिन् सति ते असहमताः सन्ति।

كَلَّا سَيَعْلَمُوْنَۙ

kallā saya‘lamūn(a).

नहि! शीघ्रमेव ते ज्ञास्यन्ति,

ثُمَّ كَلَّا سَيَعْلَمُوْنَ

Ṡumma kallā saya‘lamūn(a).

पुनः न! शीघ्रमेव ते ज्ञास्यन्ति।

اَلَمْ نَجْعَلِ الْاَرْضَ مِهٰدًاۙ

alam naj‘alil-arḍa mihādā(n).

किं न वयं पृथिवीं विस्तारं कृतवन्तः,

وَّالْجِبَالَ اَوْتَادًاۖ

wal-jibāla autādā(n).

तथा पर्वताः खट्वा इव?

وَّخَلَقْنٰكُمْ اَزْوَاجًاۙ

wa khalaqnākum azwājā(n).

वयं च त्वां युग्मेन निर्मितवन्तः,

وَّجَعَلْنَا نَوْمَكُمْ سُبَاتًاۙ

wa ja‘alnā naumakum subātā(n).

वयं च तव निद्रां विश्रामार्थं कृतवन्तः,

وَّجَعَلْنَا الَّيْلَ لِبَاسًاۙ

wa ja‘alnal-laila libāsā(n).

वयं च रात्रौ वस्त्रं कृतवन्तः,

وَّجَعَلْنَا النَّهَارَ مَعَاشًاۚ

wa ja‘alnan-nahāra ma‘āsyā(n).

तथा वयं दिवसं जीवनयापनसाधनं कृतवन्तः,

وَبَنَيْنَا فَوْقَكُمْ سَبْعًا شِدَادًاۙ

wa banainā fauqakum sab‘an syidādā(n).

वयं च भवतः उपरि सप्त (स्वर्गाः) दृढतया स्थापिताः निर्मितवन्तः,

وَّجَعَلْنَا سِرَاجًا وَّهَّاجًاۖ

wa ja‘alnā sirājaw wahhājā(n).

तथा वयं उज्ज्वलदीपं (सूर्यम्) कृतवन्तः,

وَّاَنْزَلْنَا مِنَ الْمُعْصِرٰتِ مَاۤءً ثَجَّاجًاۙ

wa anzalnā minal-mu‘ṣirāti mā'an ṡajjājā(n).

तथा वयं मेघात् प्रचण्डवृष्टिं प्रेषितवन्तः।

لِّنُخْرِجَ بِهٖ حَبًّا وَّنَبَاتًاۙ

linukhrija bihī ḥabbaw wa nabātā(n).

यथा वयं तेन सह धान्यं वनस्पतयः च वर्धयितुं शक्नुमः,

وَّجَنّٰتٍ اَلْفَافًاۗ

wa jannātin alfāfā(n).

छायायुक्तानि च उद्यानानि।

اِنَّ يَوْمَ الْفَصْلِ كَانَ مِيْقَاتًاۙ

inna yaumal-faṣli kāna mīqātā(n).

ननु न्यायदिवसः नियतकालः,

يَّوْمَ يُنْفَخُ فِى الصُّوْرِ فَتَأْتُوْنَ اَفْوَاجًاۙ

yauma yunfakhu fiṣ-ṣūri fa ta'tūna afwājā(n).

(अर्थात्) यस्मिन् दिने तुरही वाद्यते, भवन्तः च बहुभिः आगच्छन्ति।

وَّفُتِحَتِ السَّمَاۤءُ فَكَانَتْ اَبْوَابًاۙ

wa futiḥatis-samā'u fa kānat abwābā(n).

द्यावाः उद्घाटिताः, अनेकाः द्वाराणि च आसन्।

وَّسُيِّرَتِ الْجِبَالُ فَكَانَتْ سَرَابًاۗ

wa suyyiratil-jibālu fa kānat sarābā(n).

पर्वताश्च धाविताः यथा ते मिराजाः अभवन्।

اِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتْ مِرْصَادًاۙ

inna jahannama kānat mirṣādā(n).

ननु नरकं (नरकं) (यथा) प्रच्छन्नं स्थानम् (नरकस्य विषयवस्तुं पश्यतां रक्षकाणां कृते),

لِّلطّٰغِيْنَ مَاٰبًاۙ

liṭ-ṭāgīna ma'ābā(n).

सीमातः परं गतानां जनानां पुनरागमनस्थानं भवतु।

لّٰبِثِيْنَ فِيْهَآ اَحْقَابًاۚ

lābiṡīna fīhā aḥqābā(n).

ते तत्र चिरकालं निवसन्ति स्म, .

لَا يَذُوْقُوْنَ فِيْهَا بَرْدًا وَّلَا شَرَابًاۙ

lā yażūqūna fīhā bardaw wa lā syarābā(n).

तस्मिन् शीतलतां न अनुभवन्ति न च पिबन्ति (न च प्राप्नुवन्ति),

اِلَّا حَمِيْمًا وَّغَسَّاقًاۙ

illā ḥamīmaw wa gassāqā(n).

क्वथनजलं पूतिं च अतिरिक्तं .

جَزَاۤءً وِّفَاقًاۗ

jazā'aw wifāqā(n).

यथायोग्यं प्रतिशोधम्।

اِنَّهُمْ كَانُوْا لَا يَرْجُوْنَ حِسَابًاۙ

innahum kānū lā yarjūna ḥisābā(n).

वस्तुतः पूर्वं ते कदापि गणनां न अपेक्षितवन्तः ।

وَّكَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا كِذَّابًاۗ

wa każżabū bi'āyātinā kiżżābā(n).

ते च अस्माकं श्लोकान् सम्पूर्णतया खण्डितवन्तः।

وَكُلَّ شَيْءٍ اَحْصَيْنٰهُ كِتٰبًاۙ

wa kulla syai'in aḥṣaināhu kitābā(n).

तथा च वयं सर्वं एकस्मिन् पुस्तके (मानवप्रथानां अभिलेखानां पुस्तके) अभिलेखितवन्तः।

فَذُوْقُوْا فَلَنْ نَّزِيْدَكُمْ اِلَّا عَذَابًا ࣖ

fa żūqū falan nazīdakum illā ‘ażābā(n)

अतः, अनुभूय ! अतः वयं भवद्भ्यः दण्डं विहाय किमपि न योजयिष्यामः।

اِنَّ لِلْمُتَّقِيْنَ مَفَازًاۙ

inna lil-muttaqīna mafāzā(n).

ननु ये भक्ताः विजयी भविष्यन्ति,

حَدَاۤىِٕقَ وَاَعْنَابًاۙ

Ḥadā'iqa wa a‘nābā(n).

(अर्थात्) उद्यानानि द्राक्षाक्षेत्राणि च, २.

وَّكَوَاعِبَ اَتْرَابًاۙ

wa kawā‘iba atrābā(n).

समानवयसः च स्थूलबालिकाः, २.

وَّكَأْسًا دِهَاقًاۗ

wa ka'san dihāqā(n).

पूर्णकाचः च (पेयैः पूरिताः)।

لَا يَسْمَعُوْنَ فِيْهَا لَغْوًا وَّلَا كِذّٰبًا

lā yasma‘ūna fīhā lagwaw wa lā kiżżābā(n).

तत्र निष्ललसंवादं शृण्वन्ति न च मिथ्याम्।

جَزَاۤءً مِّنْ رَّبِّكَ عَطَاۤءً حِسَابًاۙ

jazā'am mir rabbika ‘aṭā'an ḥisābā(n).

यथा फलं दानं च तव भगवतः ।

رَّبِّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا الرَّحْمٰنِ لَا يَمْلِكُوْنَ مِنْهُ خِطَابًاۚ

rabbis-samāwāti wal-arḍi wa mā bainahumar-raḥmāni lā yamlikūna minhu khiṭābā(n).

द्यावापृथिवीपतेषां यदन्तरे वर्तते परमात्मना तेन तेन सह वक्तुं न शक्नुवन्ति।

يَوْمَ يَقُوْمُ الرُّوْحُ وَالْمَلٰۤىِٕكَةُ صَفًّاۙ لَّا يَتَكَلَّمُوْنَ اِلَّا مَنْ اَذِنَ لَهُ الرَّحْمٰنُ وَقَالَ صَوَابًا

yauma yaqūmur-rūḥu wal-malā'ikatu ṣaffā(n), lā yatakallamūna illā man ażina lahur-raḥmānu wa qāla ṣawābā(n).

यस्मिन् दिने आत्मा स्वर्गदूताश्च शान्तिपूर्वकं तिष्ठन्ति तदा ते एकं वचनं न वदन्ति, यस्मै परमात्मनः ईश्वरेण अनुमतिः दत्ता अस्ति, सः केवलं सत्यमेव वदति।

ذٰلِكَ الْيَوْمُ الْحَقُّۚ فَمَنْ شَاۤءَ اتَّخَذَ اِلٰى رَبِّهٖ مَاٰبًا

Żālikal-yaumul-ḥaqq(u), faman syā'attakhaża ilā rabbihī ma'ābā(n).

स एव दिवसः अवश्यमेव भविष्यति। अतः यः इच्छति सः अवश्यमेव स्वेश्वरस्य समीपं गन्तुं मार्गं प्राप्स्यति।

اِنَّآ اَنْذَرْنٰكُمْ عَذَابًا قَرِيْبًا ەۙ يَّوْمَ يَنْظُرُ الْمَرْءُ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُ وَيَقُوْلُ الْكٰفِرُ يٰلَيْتَنِيْ كُنْتُ تُرٰبًا ࣖ

innā anżarnākum ‘ażāban qarībā(n), yauma yanẓurul-mar'u mā qaddamat yadāhu wa yaqūlul-kāfiru yā laitanī kuntu turābā(n).

ननु वयं भवन्तं (अविश्वासिनः) आसन्नदण्डस्य विषये चेतवन्तः, यस्मिन् दिने जनाः स्वहस्तद्वयेन कृतं द्रक्ष्यन्ति, अविश्वासिनः च वदिष्यन्ति यत् "अहं रजः आसम्" इति वदिष्यन्ति।