Q.S मुहम्मद (مُحَمَّد) - 38 श्लोकसंख्या

اَلَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَصَدُّوْا عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ اَضَلَّ اَعْمَالَهُمْ

allażīna kafarū wa ṣaddū ‘an sabīlillāhi aḍalla a‘mālahum.

ये अविश्वासं कुर्वन्ति, अल्लाहस्य मार्गे (जनानाम्) बाधां कुर्वन्ति, तेषां सर्वाणि कर्माणि अल्लाहः मेटयिष्यति।

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ وَاٰمَنُوْا بِمَا نُزِّلَ عَلٰى مُحَمَّدٍ وَّهُوَ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّهِمْ ۚ كَفَّرَ عَنْهُمْ سَيِّاٰتِهِمْ وَاَصْلَحَ بَالَهُمْ

wal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti wa āmanū bimā nuzzila ‘alā muḥammadiw wa huwal-ḥaqqu mir rabbihim, kaffara ‘anhum sayyi'ātihim wa aṣlaḥa bālahum.

ये च (अल्लाहस्य) विश्वासं कुर्वन्ति, सत्कर्माणि च कुर्वन्ति, मुहम्मदस्य कृते यत् अवगतं जातम् इति विश्वासयन्ति च; तच्च तेषां भगवतः सत्यम्; अल्लाहः तेषां त्रुटयः मेटयति, तेषां स्थितिं च सुधरयति।

ذٰلِكَ بِاَنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوا اتَّبَعُوا الْبَاطِلَ وَاَنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اتَّبَعُوا الْحَقَّ مِنْ رَّبِّهِمْ ۗ كَذٰلِكَ يَضْرِبُ اللّٰهُ لِلنَّاسِ اَمْثَالَهُمْ

Żālika bi'annal-lażīna kafaruttaba‘ul-bāṭila wa annal-lażīna āmanuttaba‘ul-ḥaqqa mir rabbihim, każālika yaḍribullāhu lin-nāsi amṡālahum.

यतो हि खलु अविश्वासिनः अनृतं अनुवर्तन्ते खलु विश्वासिनः स्वेश्वरात् सत्यम् अनुसरन्ति। एवं अल्लाहः मनुष्याणां कृते दृष्टान्तं करोति।

فَاِذَا لَقِيْتُمُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا فَضَرْبَ الرِّقَابِۗ حَتّٰٓى اِذَآ اَثْخَنْتُمُوْهُمْ فَشُدُّوا الْوَثَاقَۖ فَاِمَّا مَنًّاۢ بَعْدُ وَاِمَّا فِدَاۤءً حَتّٰى تَضَعَ الْحَرْبُ اَوْزَارَهَا ەۛ ذٰلِكَ ۛ وَلَوْ يَشَاۤءُ اللّٰهُ لَانْتَصَرَ مِنْهُمْ وَلٰكِنْ لِّيَبْلُوَا۟ بَعْضَكُمْ بِبَعْضٍۗ وَالَّذِيْنَ قُتِلُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ فَلَنْ يُّضِلَّ اَعْمَالَهُمْ

fa iżā laqītumul-lażīna kafarū faḍarbar-riqāb(i), ḥattā iżā aṡkhantumūhum fa syuddul-waṡāq(a), fa'immā mannam ba‘du wa immā fidā'an ḥattā taḍa‘al-ḥarbu auzārahā - żālika - wa lau yasyā'ullāhu lantaṣara minhum wa lākil liyabluwa ba‘ḍakum biba‘ḍ(in), wal-lażīna qutilū fī sabīlillāhi falay yuḍilla a‘mālahum.

अतः यदि भवन्तः अविश्वासिनः जनान् मिलन्ति (युद्धक्षेत्रे), तर्हि तेषां कण्ठं प्रहरन्तु। अपि च, यदा त्वं तान् पराजितवान् तदा तान् बन्दीकृत्य गृहाण, तदनन्तरं यावत् युद्धं न समाप्तं तावत् तान् मुक्तुं वा मोचनं वा स्वीकुर्वन्तु । तथा अस्ति, यदि अल्लाह इच्छति स्म तर्हि सः तान् नाशयिष्यति स्म, परन्तु सः युष्मान् परस्परं परीक्षयिष्यति। ये च अल्लाहस्य मार्गे म्रियन्ते, तेषां कर्माणि अल्लाहः न व्यययति।

سَيَهْدِيْهِمْ وَيُصْلِحُ بَالَهُمْۚ

sayahdīhim wa yuṣliḥu bālahum.

अल्लाह तेषां मार्गदर्शनं करिष्यति, तेषां स्थितिं च सुधारयिष्यति,

وَيُدْخِلُهُمُ الْجَنَّةَ عَرَّفَهَا لَهُمْ

wa yudkhiluhumul-jannata ‘arrafahā lahum.

यस्मिन् स्वर्गे तेषां परिचयं कृतवान् तस्मिन् स्वर्गे तान् प्रविष्टवान्।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنْ تَنْصُرُوا اللّٰهَ يَنْصُرْكُمْ وَيُثَبِّتْ اَقْدَامَكُمْ

yā ayyuhal-lażīna āmanū in tanṣurullāha yanṣurkum wa yuṡabbit aqdāmakum.

हे विश्‍वासिनः ! यदि भवन्तः (धर्मस्य) अल्लाहस्य साहाय्यं कुर्वन्ति तर्हि अवश्यमेव सः भवतः सहायतां करिष्यति, भवतः स्थितिं च सुदृढं करिष्यति।

وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا فَتَعْسًا لَّهُمْ وَاَضَلَّ اَعْمَالَهُمْ

wal-lażīna kafarū fata‘sal lahum wa aḍalla a‘mālahum.

ये च अविश्वासं कुर्वन्ति तेषां धिक् तेषां सर्वाणि कर्माणि अल्लाहः मेटयिष्यति।

ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ كَرِهُوْا مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ فَاَحْبَطَ اَعْمَالَهُمْ

Żālika bi'annahum karihū mā anzalallāhu fa aḥbaṭa a‘mālahum.

यतो हि ते अल्लाहेन (कुरान) यत् प्रकटितवान् तत् द्वेष्टि स्म, अतः अल्लाहः तेषां सर्वाणि कर्माणि मेटितवान्।

۞ اَفَلَمْ يَسِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ فَيَنْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ ۗ دَمَّرَ اللّٰهُ عَلَيْهِمْ ۖوَلِلْكٰفِرِيْنَ اَمْثَالُهَا

afalam yasīrū fil-arḍi fayanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-lażīna min qablihim, dammarallāhu ‘alaihim, wa lil-kāfirīna amṡāluhā.

अतः किं ते कदापि पृथिव्यां न यात्रां कृतवन्तः येन ते द्रष्टुं शक्नुवन्ति यत् तेषां पूर्वं ये आसन् तेषां अन्तः किम् अस्ति? अल्लाहः तान् नाशितवान्, अविश्वासिनः अपि तथैव (भाग्यं) प्राप्नुयुः।

ذٰلِكَ بِاَنَّ اللّٰهَ مَوْلَى الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَاَنَّ الْكٰفِرِيْنَ لَا مَوْلٰى لَهُمْ ࣖ

Żālika bi'annallāha maulal-lażīna āmanū wa annal-kāfirīna lā maulā lahum.

यतो हि अल्लाहः विश्वासिनां रक्षकः अस्ति; किन्तु अविश्वासिनः रक्षकः नास्ति।

اِنَّ اللّٰهَ يُدْخِلُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ ۗوَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا يَتَمَتَّعُوْنَ وَيَأْكُلُوْنَ كَمَا تَأْكُلُ الْاَنْعَامُ وَالنَّارُ مَثْوًى لَّهُمْ

innallāha yudkhilul-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti jannātin tajrī min taḥtihal-anhār(u), wal-lażīna kafarū yatamatta‘ūna wa ya'kulūna kamā ta'kulul-an‘āmu wan-nāru maṡwal lahum.

ननु अल्लाहः ये विश्वासं कुर्वन्ति, सत्कर्म कुर्वन्ति च तान् स्वर्गे प्रवेशयिष्यति यस्य अधः नद्यः प्रवहन्ति। ये च अविश्वासं कुर्वन्ति ते (लोकस्य) भोगान् रमन्ते, पशवः इव खादन्ति च; तथा (भविष्यत्काले) नरकं तेषां निवासः भविष्यति।

وَكَاَيِّنْ مِّنْ قَرْيَةٍ هِيَ اَشَدُّ قُوَّةً مِّنْ قَرْيَتِكَ الَّتِيْٓ اَخْرَجَتْكَۚ اَهْلَكْنٰهُمْ فَلَا نَاصِرَ لَهُمْ

wa ka'ayyim min qaryatin hiya asyaddu quwwatam min qaryatikal-latī akhrajatk(a), ahlaknāhum falā nāṣira lahum.

तथा च भवतः देशस्य (मुहम्मदस्य) यत् भवन्तं निष्कासितवान् तस्मात् (जनाः) कति देशाः (जनाः) बलिष्ठाः सन्ति। वयं तान् नाशितवन्तः; अतः तेषां साहाय्यं कर्तुं कोऽपि नासीत्।

اَفَمَنْ كَانَ عَلٰى بَيِّنَةٍ مِّنْ رَّبِّهٖ كَمَنْ زُيِّنَ لَهٗ سُوْۤءُ عَمَلِهٖ وَاتَّبَعُوْٓا اَهْوَاۤءَهُمْ

afaman kāna ‘alā bayyinatim mir rabbihī kaman zuyyina lahū sū'u ‘amalihī wattaba‘ū ahwā'ahum.

अतः भगवतः प्राप्तं प्रमाणं धारयति यः पुरुषः तस्य दुष्टकर्म सुन्दरं दृश्यते तस्य कामानुसरणं करोति सः एव वा?

مَثَلُ الْجَنَّةِ الَّتِيْ وُعِدَ الْمُتَّقُوْنَ ۗفِيْهَآ اَنْهٰرٌ مِّنْ مَّاۤءٍ غَيْرِ اٰسِنٍۚ وَاَنْهٰرٌ مِّنْ لَّبَنٍ لَّمْ يَتَغَيَّرْ طَعْمُهٗ ۚوَاَنْهٰرٌ مِّنْ خَمْرٍ لَّذَّةٍ لِّلشّٰرِبِيْنَ ەۚ وَاَنْهٰرٌ مِّنْ عَسَلٍ مُّصَفًّى ۗوَلَهُمْ فِيْهَا مِنْ كُلِّ الثَّمَرٰتِ وَمَغْفِرَةٌ مِّنْ رَّبِّهِمْ ۗ كَمَنْ هُوَ خَالِدٌ فِى النَّارِ وَسُقُوْا مَاۤءً حَمِيْمًا فَقَطَّعَ اَمْعَاۤءَهُمْ

maṡalul-jannatil-latī wu‘idal-muttaqūn(a), fīhā anhārum mim mā'in gairi āsin(in), wa anhārum mil labanil lam yatagayyar ṭa‘muh(ū), wa anhārum min khamril lażżatil lisy-syāribīn(a), wa anhārum min ‘asalim muṣaffā(n), wa lahum fīhā min kulliṡ-ṡamarāti wa magfiratum mir rabbihim, kaman huwa khālidun fin-nāri wa suqū mā'an ḥamīman faqaṭṭa‘a am‘ā'ahum.

पुण्यजनानाम् प्रतिज्ञातं स्वर्गोद्यानस्य दृष्टान्तः; तत्र नद्यः येषां जलं खारा नास्ति, नद्यः च क्षीरस्य नद्यः येषां रसः न परिवर्तते, खम्रस्य (अमदकं मद्यं) नद्यः च सन्ति, या पिबेः स्वादिष्टस्वादः भवति, शुद्धमधुनद्यः च सन्ति। तस्मिन् सर्वविधं फलं क्षमा च भगवतः लभन्ते। किं ते एव सन्ति ये नरके नित्यं तिष्ठन्ति, तेषां आन्तराणि खण्डितानि भवेयुः इति क्वथनजलं पिबितुं दीयते?

وَمِنْهُمْ مَّنْ يَّسْتَمِعُ اِلَيْكَۚ حَتّٰىٓ اِذَا خَرَجُوْا مِنْ عِنْدِكَ قَالُوْا لِلَّذِيْنَ اُوْتُوا الْعِلْمَ مَاذَا قَالَ اٰنِفًا ۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ طَبَعَ اللّٰهُ عَلٰى قُلُوْبِهِمْ وَاتَّبَعُوْٓا اَهْوَاۤءَهُمْ

wa minhum may yastami‘u ilaiīk(a), ḥattā iżā kharajū min ‘indika qālū lil-ażīna ūtul-ilma māżā qāla ānifā(n), ulā'ikal-ażīna ṭaba‘allāhu ‘alā qulūbihim wattaba‘ū ahwā'ahum.

तेषु च जनाः सन्ति ये भवतः वचनं शृण्वन्ति (मुहम्मद), परन्तु यदा ते भवतः पार्श्वे त्यक्तवन्तः तदा ते ज्ञानं दत्तान् (नबी-मित्रान्) वदन्ति यत्, "सः किं वदति स्म?" एते जनाः सन्ति येषां हृदयं अल्लाहेन ताडितं भवति, तेषां इच्छां अनुसरणं च कुर्वन्ति।

وَالَّذِيْنَ اهْتَدَوْا زَادَهُمْ هُدًى وَّاٰتٰىهُمْ تَقْوٰىهُمْ

wal-ażīnahtadau zādahum hudaw wa ātāhum taqwāhum.

तथा ये मार्गदर्शनं प्राप्नुवन्ति, तेषां मार्गदर्शनं वर्धयिष्यति, तेभ्यः धर्मपरायणतां च अल्लाहः।

فَهَلْ يَنْظُرُوْنَ اِلَّا السَّاعَةَ اَنْ تَأْتِيَهُمْ بَغْتَةً ۚ فَقَدْ جَاۤءَ اَشْرَاطُهَا ۚ فَاَنّٰى لَهُمْ اِذَا جَاۤءَتْهُمْ ذِكْرٰىهُمْ

fahal yanẓurūna illas-ā‘ata an ta'tiyahum bagtah(tan), faqad jā'a asyrāṭuhā, fa'annā lahum iżā jā'athum żikrāhum.

अतः ते पुनरुत्थानस्य दिवसं विना अन्यत् किं प्रतीक्षन्ते, यः तेषां उपरि सहसा आगमिष्यति, यतः तस्य चिह्नानि पूर्वमेव आगतानि सन्ति। अतः तेषां जागरूकता तेषां किं लाभः भविष्यति यदा सा पूर्वमेव आगता अस्ति?

فَاعْلَمْ اَنَّهٗ لَآ اِلٰهَ اِلَّا اللّٰهُ وَاسْتَغْفِرْ لِذَنْۢبِكَ وَلِلْمُؤْمِنِيْنَ وَالْمُؤْمِنٰتِۚ وَاللّٰهُ يَعْلَمُ مُتَقَلَّبَكُمْ وَمَثْوٰىكُمْ ࣖ

fa‘lam annahū lā ilāha illallāhu wastagfir liżambika wa lil-u'minīna wal-u'mināt(i), wallāhu ya‘lamu mutaqallabakum wa maṡwākum.

अतः ज्ञातव्यं यत् अल्लाहस्य अतिरिक्तं कोऽपि देवः (पूजनीयः) नास्ति तथा च भवतः पापानाम् अपि च विश्वासिनां, पुरुषाणां, पुरुषाणां च (पापानां) क्षमायाचनां कुर्वन्तु। तथा च अल्लाह भवतः व्यापारस्य निवासस्थानं च जानाति।

وَيَقُوْلُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَوْلَا نُزِّلَتْ سُوْرَةٌ ۚفَاِذَآ اُنْزِلَتْ سُوْرَةٌ مُّحْكَمَةٌ وَّذُكِرَ فِيْهَا الْقِتَالُ ۙرَاَيْتَ الَّذِيْنَ فِيْ قُلُوْبِهِمْ مَّرَضٌ يَّنْظُرُوْنَ اِلَيْكَ نَظَرَ الْمَغْشِيِّ عَلَيْهِ مِنَ الْمَوْتِۗ فَاَوْلٰى لَهُمْۚ

wa yaqūlul-ażīna āmanū lau lā nuzzilat sūrah(tun), fa iżā unzilat sūratum muḥkamatuw wa żukira fīhal-itāl(u), ra'aital-ażīna fī qulūbihim maraḍuy yanẓurūna ilaika naẓaral-magsyiyyi ‘alaihi minal-maut(i), fa'aulā lahum.

ये च विश्वासं कुर्वन्ति ते वदन्ति यत् "किमर्थं सूरः (जिहादस्य आज्ञाविषये) न प्रकाशितः?" अतः यदि कश्चन सूरः अधः प्रेषितः यस्य स्पष्टः अर्थः अस्ति तथा च तस्मिन् युद्धं (आज्ञा) भवति तर्हि भवन्तः पश्यन्ति यत् येषां हृदयेषु रोगः अस्ति ते भवन्तं मृत्युभयात् मूर्च्छितस्य कस्यचित् दृष्टिवत् पश्यन्ति। परन्तु तेषां कृते अधिकं युक्तम् अस्ति।

طَاعَةٌ وَّقَوْلٌ مَّعْرُوْفٌۗ فَاِذَا عَزَمَ الْاَمْرُۗ فَلَوْ صَدَقُوا اللّٰهَ لَكَانَ خَيْرًا لَّهُمْۚ

°ā‘atuw wa qaulum ma‘rūf(un), fa'iżā ‘azamal-amr(u), falau ṣadaqullāha lakāna khairal lahum.

(तेषां कृते किं श्रेयस्करम् अस्ति) (अल्लाहस्य) आज्ञापालनं, सद्वचनं च। यतः यदि (युद्धस्य) क्रमः स्थापितः (तेषां न रोचते)। तथापि यदि ते वास्तवमेव अल्लाह-विषये (विश्वासं कुर्वन्ति स्म) तर्हि तेषां कृते तत् श्रेयस्करं स्यात्।

فَهَلْ عَسَيْتُمْ اِنْ تَوَلَّيْتُمْ اَنْ تُفْسِدُوْا فِى الْاَرْضِ وَتُقَطِّعُوْٓا اَرْحَامَكُمْ

fahal ‘asaitum in tawallaitum an tufsidū fil-arḍi wa tuqaṭṭi‘ū arḥāmakum.

अतः यदि भवान् सत्तां धारयति स्म तर्हि पृथिव्यां विनाशं कृत्वा पारिवारिकसम्बन्धं भङ्गं करिष्यति वा?

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ لَعَنَهُمُ اللّٰهُ فَاَصَمَّهُمْ وَاَعْمٰٓى اَبْصَارَهُمْ

ulā'ikal-lażīna la‘anahumullāhu fa aṣammahum wa a‘mā abṣārahum.

एते एव जनाः येषां अल्लाहः शापं ददाति; ततः बधिरः (श्रवणस्य) दृष्टान्धः कृतः।

اَفَلَا يَتَدَبَّرُوْنَ الْقُرْاٰنَ اَمْ عَلٰى قُلُوْبٍ اَقْفَالُهَا

afalā yatadabbarūnal-qur'āna am ‘alā qulūbin aqfāluhā.

अतः ते कुरानस्य प्रशंसा न कुर्वन्ति वा तेषां हृदयं ताडितम् अस्ति वा?

اِنَّ الَّذِيْنَ ارْتَدُّوْا عَلٰٓى اَدْبَارِهِمْ مِّنْۢ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمُ الْهُدَى الشَّيْطٰنُ سَوَّلَ لَهُمْۗ وَاَمْلٰى لَهُمْ

innal-lażīnartaddū ‘alā adbārihim mim ba‘di mā tabayyana lahumul-hudasy-syaiṭānu sawwala lahum, wa amlā lahum.

ननु ये मार्गदर्शनस्य स्पष्टतायाः अनन्तरं (अविश्वासं प्रति) गच्छन्ति, तेषां कृते शैतानः एव तान् प्रलोभयति, तेषां स्वप्नान् दीर्घं करोति च।

ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ قَالُوْا لِلَّذِيْنَ كَرِهُوْا مَا نَزَّلَ اللّٰهُ سَنُطِيْعُكُمْ فِيْ بَعْضِ الْاَمْرِۚ وَاللّٰهُ يَعْلَمُ اِسْرَارَهُمْ

Żālika bi'annahum qālū lil-lażīna karihū mā nazzalallāhu sanuṭī‘ukum fī ba‘ḍil-amr(i), wallāhu ya‘lamu isrārahum.

यतो हि ते तान् (यहूदीन्) अल्लाहेन प्रकाशितेन न प्रसन्नाः आसन्, “वयं केषुचित् विषयेषु भवतः आज्ञापालनं करिष्यामः” इति अवदन्, परन्तु अल्लाहः तेषां रहस्यं जानाति।

فَكَيْفَ اِذَا تَوَفَّتْهُمُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ يَضْرِبُوْنَ وُجُوْهَهُمْ وَاَدْبَارَهُمْ

fa kaifa iżā tawaffathumul-malā'ikatu yaḍribūna wujūhahum wa adbārahum.

अतः यदि (मृत्युस्य) दूतः तेषां प्राणान् गृह्णाति, तेषां मुखं पृष्ठं च प्रहरति तर्हि (तेषां भाग्यं) किं भविष्यति?

ذٰلِكَ بِاَنَّهُمُ اتَّبَعُوْا مَآ اَسْخَطَ اللّٰهَ وَكَرِهُوْا رِضْوَانَهٗ فَاَحْبَطَ اَعْمَالَهُمْ ࣖ

Żālika bi'annahumuttaba‘ū mā askhaṭallāha wa karihū riḍwānahū fa aḥbaṭa a‘mālahum.

एतत् एवम्, यतः खलु ते अल्लाहस्य क्रोधस्य कारणं यत् अनुसृत्य तस्य प्रीतिं (यत् कारणं) तत् द्वेष्टि; अतः अल्लाहः तेषां सर्वाणि कर्माणि मेटितवान्।

اَمْ حَسِبَ الَّذِيْنَ فِيْ قُلُوْبِهِمْ مَّرَضٌ اَنْ لَّنْ يُّخْرِجَ اللّٰهُ اَضْغَانَهُمْ

am ḥasibal-lażīna fī qulūbihim maraḍun allay yukhrijallāhu aḍgānahum.

अथवा येषां हृदयेषु रोगः अस्ति ते मन्यन्ते यत् अल्लाहः तेषां दुर्भावं न प्रकाशयिष्यति?

وَلَوْ نَشَاۤءُ لَاَرَيْنٰكَهُمْ فَلَعَرَفْتَهُمْ بِسِيْمٰهُمْ ۗوَلَتَعْرِفَنَّهُمْ فِيْ لَحْنِ الْقَوْلِۗ وَاللّٰهُ يَعْلَمُ اَعْمَالَكُمْ

wa lau nasyā'u la'arainākahum fala‘araftahum bisīmāhum, wa lata‘rifannahum fī laḥnil-qaul(i), wallāhu ya‘lamu a‘mālakum.

यदि च वयं इच्छामः तर्हि तान् भवन्तं (मुहम्मदं) दर्शयिष्यामः येन भवन्तः तान् तेषां चिह्नैः यथार्थतया ज्ञातुं शक्नुवन्ति स्म। तथा च भवन्तः तान् तेषां वाक्स्वरेण सत्यमेव ज्ञास्यन्ति, अल्लाहः च भवतः सर्वाणि कर्माणि ज्ञास्यति।

وَلَنَبْلُوَنَّكُمْ حَتّٰى نَعْلَمَ الْمُجٰهِدِيْنَ مِنْكُمْ وَالصّٰبِرِيْنَۙ وَنَبْلُوَا۟ اَخْبَارَكُمْ

wa lanabluwannakum ḥattā na‘lamal-mujāhidīna minkum waṣ-ṣābirīn(a), wa nabluwa akhbārakum.

ननु च वयं भवन्तं सत्यमेव परीक्षिष्यामः येन भवन्तः तान् ज्ञास्यामः ये यथार्थतया प्रयतन्ते धैर्यं च कुर्वन्ति; वयं च भवतः परीक्षणं करिष्यामः।

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَصَدُّوْا عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَشَاۤقُّوا الرَّسُوْلَ مِنْۢ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمُ الْهُدٰى لَنْ يَّضُرُّوا اللّٰهَ شَيْـًٔاۗ وَسَيُحْبِطُ اَعْمَالَهُمْ

innal-lażīna kafarū wa ṣaddū ‘an sabīlillāhi wa syāqqur-rasūla mim ba‘di mā tabayyana lahumul-hudā lay yaḍurrullāha syai'ā(n), wa sayuḥbiṭu a‘mālahum.

ननु ये अविश्वासं कुर्वन्ति, अल्लाहस्य मार्गे (अन्ये) बाधन्ते, स्पष्टं मार्गदर्शनं दत्तस्य अनन्तरं दूतस्य प्रति वैरं कुर्वन्ति, ते अल्लाहस्य किञ्चित् अपि हानिम् (हानिम्) आनेतुं न शक्नुवन्ति। एकदा च अल्लाहः तेषां सर्वाणि कर्माणि मेटयिष्यति।

۞ يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَطِيْعُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوا الرَّسُوْلَ وَلَا تُبْطِلُوْٓا اَعْمَالَكُمْ

yā ayyuhal-lażīna āmanū aṭī‘ullāha wa aṭī‘ur-rasūla wa lā tubṭilū a‘mālakum.

हे विश्‍वासिनः ! अल्लाहस्य आज्ञां कुरुत दूतस्य आज्ञां च कुरुत, भवतः सर्वाणि सत्कर्माणि न नाशयन्तु।

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَصَدُّوْا عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ثُمَّ مَاتُوْا وَهُمْ كُفَّارٌ فَلَنْ يَّغْفِرَ اللّٰهُ لَهُمْ

innal-lażīna kafarū wa ṣaddū ‘an sabīlillāhi ṡumma mātū wa hum kuffārun falay yagfirallāhu lahum.

ननु ये अविश्वासं कुर्वन्ति, अल्लाहस्य मार्गे (अन्ये) बाधां कुर्वन्ति ततः अविश्वासिनः रूपेण म्रियन्ते, तदा अल्लाहः तान् न क्षमिष्यति।

فَلَا تَهِنُوْا وَتَدْعُوْٓا اِلَى السَّلْمِۖ وَاَنْتُمُ الْاَعْلَوْنَۗ وَاللّٰهُ مَعَكُمْ وَلَنْ يَّتِرَكُمْ اَعْمَالَكُمْ

falā tahinū wa tad‘ū ilas-salm(i), wa antumul-a‘laun(a), wallāhu ma‘akum wa lay yatirakum a‘mālakum.

अतः दुर्बलाः मा भूत्वा शान्तिं आमन्त्रयन्तु यतोहि भवन्तः श्रेष्ठाः सन्ति तथा च अल्लाहः भवतः समीपे अस्ति तथा च सः भवतः कस्यापि कर्मस्य न्यूनीकरणं न करिष्यति।

اِنَّمَا الْحَيٰوةُ الدُّنْيَا لَعِبٌ وَّلَهْوٌ ۗوَاِنْ تُؤْمِنُوْا وَتَتَّقُوْا يُؤْتِكُمْ اُجُوْرَكُمْ وَلَا يَسْـَٔلْكُمْ اَمْوَالَكُمْ

innamal-ḥayātud-dun-yā la‘ibuw wa lahw(un), wa in tu'minū wa tattaqū yu'tikum ujūrakum wa lā yas'alkum amwālakum.

वस्तुतः लौकिकजीवनं केवलं क्रीडाः विनोदः च एव । यदि भवन्तः विश्वासं कुर्वन्ति, पुण्यशीलाः च सन्ति तर्हि अल्लाहः भवन्तं फलं दास्यति, सः भवतः धनं न याचयिष्यति।

اِنْ يَّسْـَٔلْكُمُوْهَا فَيُحْفِكُمْ تَبْخَلُوْا وَيُخْرِجْ اَضْغَانَكُمْ

iy yas'alkumūhā fa yuḥfikum tabkhalū wa yukhrij aḍgānakum.

यदि सः भवन्तं धनं याचते ततः भवन्तं दबावं ददाति (सर्वं दातुं) तर्हि भवन्तः अवश्यमेव कंजूसाः भविष्यन्ति, सः च भवतः ईर्ष्याम् दर्शयिष्यति स्म।

هٰٓاَنْتُمْ هٰٓؤُلَاۤءِ تُدْعَوْنَ لِتُنْفِقُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِۚ فَمِنْكُمْ مَّنْ يَّبْخَلُ ۚوَمَنْ يَّبْخَلْ فَاِنَّمَا يَبْخَلُ عَنْ نَّفْسِهٖ ۗوَاللّٰهُ الْغَنِيُّ وَاَنْتُمُ الْفُقَرَاۤءُ ۗوَاِنْ تَتَوَلَّوْا يَسْتَبْدِلْ قَوْمًا غَيْرَكُمْۙ ثُمَّ لَا يَكُوْنُوْٓا اَمْثَالَكُمْ ࣖ

hā antum hā'ulā'i tud‘auna litunfiqū fī sabīlillāh(i), fa minkum may yabkhal(u), wa may yabkhal fa innamā yabkhalu ‘an nafsih(ī), wallāhul-ganiyyu wa antumul-fuqarā'(u), wa in tatawallau yastabdil qauman gairakum, ṡumma lā yakūnū amṡālakum.

स्मर्यतां यत् भवन्तः एव सन्ति ये अल्लाहस्य मार्गे (भवतः धनं) व्यययितुं आमन्त्रिताः सन्ति। अथ युष्माकं मध्ये ये कंजूसाः सन्ति, यः कंजूसः सः सत्यतः आत्मनः प्रति कंजूसः अस्ति। तथा च अल्लाहः सर्वाधिकधनवान् अस्ति तथा च भवन्तः एव (तस्य अनुग्रहस्य) आवश्यकतां अनुभवन्ति। यदि च भवन्तः (सत्यमार्गात्) निवर्तन्ते तर्हि सः (भवतः) अन्यजनेन प्रतिस्थापयिष्यति, ते च भवद्भिः (एते) सदृशाः (अवज्ञाः) न भविष्यन्ति।