Q.S अल-मुताफिफिन् (اَلْمُطَفِّفِينَ) - 36 श्लोकसंख्या

وَيْلٌ لِّلْمُطَفِّفِيْنَۙ

wailul lil-muṭaffifīn(a).

धिक् तेषां वञ्चनां (मापनं तौलनं च) !

الَّذِيْنَ اِذَا اكْتَالُوْا عَلَى النَّاسِ يَسْتَوْفُوْنَۖ

allażīna iżaktālū ‘alan-nāsi yastaufūn(a).

(अर्थात्) ये जनाः अन्यस्मात् मात्रां प्राप्य तस्य पूरणं याचन्ते ।

وَاِذَا كَالُوْهُمْ اَوْ وَّزَنُوْهُمْ يُخْسِرُوْنَۗ

wa iżā kālūhum au wazanūhum yukhsirūn(a).

यदा च ते (अन्येषां कृते) परिमाणं कुर्वन्ति वा तौलन्ति वा तदा घटयन्ति।

اَلَا يَظُنُّ اُولٰۤىِٕكَ اَنَّهُمْ مَّبْعُوْثُوْنَۙ

alā yaẓunnu ulā'ika annahum mab‘ūṡūn(a).

किं न मन्यन्ते यत् ते पुनरुत्थापिताः भविष्यन्ति,

لِيَوْمٍ عَظِيْمٍۙ

liyaumin ‘aẓīm(in).

महता दिने, २.

يَّوْمَ يَقُوْمُ النَّاسُ لِرَبِّ الْعٰلَمِيْنَۗ

yauma yaqūmun-nāsu lirabbil-‘ālamīn(a).

(अर्थात्) यस्मिन् दिने (यदा) सर्वे जनाः लोकेश्वरस्य पुरतः तिष्ठन्ति।

كَلَّآ اِنَّ كِتٰبَ الْفُجَّارِ لَفِيْ سِجِّيْنٍۗ

kallā inna kitābal-fujjāri lafī sijjīn(in).

तत् कदापि न कुर्वन्तु! ननु अवज्ञाकारस्य अभिलेखः सिज्जिने सत्यमेव संगृहीतः अस्ति।

وَمَآ اَدْرٰىكَ مَا سِجِّيْنٌۗ

wa mā adrāka mā sijjīn(un).

तथा च सिज्जिन् किम् इति भवन्तः जानन्ति वा ?

كِتٰبٌ مَّرْقُوْمٌۗ

kitābum marqūm(un).

(अर्थात्) (कर्मणां) अभिलेखयुक्तं पुस्तकम्।

وَيْلٌ يَّوْمَىِٕذٍ لِّلْمُكَذِّبِيْنَۙ

wailuy yauma'iżil lil-mukażżibīn(a).

धिक् तस्य दिवसस्य अस्वीकारस्य कृते!

الَّذِيْنَ يُكَذِّبُوْنَ بِيَوْمِ الدِّيْنِۗ

allażīna yukażżibūna biyaumid-dīn(i).

(अर्थात्) तद् अङ्गीकुर्वन्ति (न्यायदिनम्)।

وَمَا يُكَذِّبُ بِهٖٓ اِلَّا كُلُّ مُعْتَدٍ اَثِيْمٍۙ

wa mā yukażżibu bihī illā kullu mu‘tadin aṡīm(in).

न च कश्चित् तत् (न्यायदिनम्) अङ्गीकुर्वति, केवलं सर्वेषां अतिक्रमणं पापं च विना।

اِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِ اٰيٰتُنَا قَالَ اَسَاطِيْرُ الْاَوَّلِيْنَۗ

iżā tutlā ‘alaihi āyātunā qāla asāṭīrul-awwalīn(a).

यदा च अस्माकं श्लोकाः तस्मै पठिताः तदा सः अवदत् यत् तानि प्राचीनानां कथाः सन्ति।

كَلَّا بَلْ ۜرَانَ عَلٰى قُلُوْبِهِمْ مَّا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ

kallā bal…rāna ‘alā qulūbihim mā kānū yaksibūn(a).

सर्वथा न ! वस्तुतः ते यत् कुर्वन्ति तत् तेषां हृदयं आच्छादितम् अस्ति।

كَلَّآ اِنَّهُمْ عَنْ رَّبِّهِمْ يَوْمَىِٕذٍ لَّمَحْجُوْبُوْنَۗ

kallā innahum ‘ar rabbihim yauma'iżil lamaḥjūbūn(a).

चिंतां मास्तु! ननु तस्मिन् दिने ते स्वेश्वरस्य (दर्शनात्) सर्वथा निवारिताः भविष्यन्ति।

ثُمَّ اِنَّهُمْ لَصَالُوا الْجَحِيْمِۗ

Ṡumma innahum laṣālul-jaḥīm(i).

तदा वस्तुतः ते वास्तवमेव नरकं गच्छन्ति।

ثُمَّ يُقَالُ هٰذَا الَّذِيْ كُنْتُمْ بِهٖ تُكَذِّبُوْنَۗ

Ṡumma yuqālu hāżal-lażī kuntum bihī tukażżibūn(a).

ततः, "एषः (दण्डः) यः भवद्भिः पूर्वं अङ्गीकृतः" इति उक्तम्।

كَلَّآ اِنَّ كِتٰبَ الْاَبْرَارِ لَفِيْ عِلِّيِّيْنَۗ

kallā inna kitābal-abrāri lafī ‘illiyyīn(a).

चिंतां मास्तु! वस्तुतः भक्तजनानाम् अभिलेखाः यथार्थतया 'इल्लियिन्' इत्यत्र संगृहीताः सन्ति ।

وَمَآ اَدْرٰىكَ مَا عِلِّيُّوْنَۗ

wa mā adrāka mā ‘illiyyūn(a).

तथा च 'इल्लियिन्' इति किम् इति भवन्तः जानन्ति वा ?

كِتٰبٌ مَّرْقُوْمٌۙ

kitābum marqūm(un).

(अर्थात्) अभिलेखयुक्तं पुस्तकम्, २.

يَّشْهَدُهُ الْمُقَرَّبُوْنَۗ

yasyhaduhul-muqarrabūn(a).

यस्य साक्षी (दूतैः) आसीत् ये (अल्लाहस्य) समीपं नीताः आसन्।

اِنَّ الْاَبْرَارَ لَفِيْ نَعِيْمٍۙ

innal-abrāra lafī na‘īm(in).

ननु ये भक्ताः सन्ति ते सत्यमेव (स्वर्गे) भोगे,

عَلَى الْاَرَاۤىِٕكِ يَنْظُرُوْنَۙ

‘alal-arā'iki yanẓurūn(a).

ते दूरं पश्यन्तः पर्यङ्केषु (उपविशन्ति)।

تَعْرِفُ فِيْ وُجُوْهِهِمْ نَضْرَةَ النَّعِيْمِۚ

ta‘rifu fī wujūhihim naḍratan na‘īm(i).

तेषां मुखात् ज्ञातुं शक्यते यत् ते भोगपूर्णं जीवनं भुङ्क्ते ।

يُسْقَوْنَ مِنْ رَّحِيْقٍ مَّخْتُوْمٍۙ

yusqauna mir raḥīqim makhtūm(in).

तेषां शुद्धं (अमदकं) मद्यं पिबितुं दत्तं यत् अद्यापि सीलबद्धम् आसीत्।

خِتٰمُهٗ مِسْكٌ ۗوَفِيْ ذٰلِكَ فَلْيَتَنَافَسِ الْمُتَنٰفِسُوْنَۗ

khitāmuhū misk(un), wa fī żālika falyatanāfasil-mutanāfisūn(a).

तस्य लाहः कस्तूरीकृतः भवति । तदर्थं च जनाः स्पर्धां कुर्वन्तु।

وَمِزَاجُهٗ مِنْ تَسْنِيْمٍۙ

wa mizājuhū min tasnīm(in).

तस्निममिश्रं च, २.

عَيْنًا يَّشْرَبُ بِهَا الْمُقَرَّبُوْنَۗ

‘ainay yasyrabu bihal-muqarrabūn(a).

(अर्थात्) एकः वसन्तः यस्मात् ये (अल्लाहस्य) समीपस्थाः सन्ति ते पिबन्ति।

اِنَّ الَّذِيْنَ اَجْرَمُوْا كَانُوْا مِنَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا يَضْحَكُوْنَۖ

innal-lażīna ajramū kānū minal-lażīna āmanū yaḍḥakūn(a).

ननु पापिनः ते एव आस्तिकाः हसन्ति स्म।

وَاِذَا مَرُّوْا بِهِمْ يَتَغَامَزُوْنَۖ

wa iżā marrū bihim yatagāmazūn(a).

यदा च ते (विश्वासिनः) पुरतः गच्छन्ति तदा परस्परं निमिषं कुर्वन्ति।

وَاِذَا انْقَلَبُوْٓا اِلٰٓى اَهْلِهِمُ انْقَلَبُوْا فَكِهِيْنَۖ

wa iżanqalabū ilā ahlihimunqalabū fakihīn(a).

यदा ते स्वजनं प्रति प्रत्यागतवन्तः तदा ते हर्षेण प्रत्यागतवन्तः।

وَاِذَا رَاَوْهُمْ قَالُوْٓا اِنَّ هٰٓؤُلَاۤءِ لَضَاۤلُّوْنَۙ

wa iżā ra'auhum qālū inna hā'ulā'i laḍāllūn(a).

यदा च ते (विश्वासिनः) पश्यन्ति तदा वदन्ति यत् खलु ते तत्त्वतः मार्गभ्रष्टाः जनाः सन्ति।

وَمَآ اُرْسِلُوْا عَلَيْهِمْ حٰفِظِيْنَۗ

wa mā ursilū ‘alaihim ḥāfiẓīn(a).

यद्यपि (ते पापिनः) ते (विश्वासिनः) रक्षकाः इति न प्रेषिताः।

فَالْيَوْمَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مِنَ الْكُفَّارِ يَضْحَكُوْنَۙ

fal-yaumal-lażīna āmanū minal kuffāri yaḍḥakūn(a).

अतः अद्य ये विश्वासिनः अविश्वासिनः हसन्ति,

عَلَى الْاَرَاۤىِٕكِ يَنْظُرُوْنَۗ

‘alal-arā'iki yanẓurūn(a).

ते दूरं पश्यन्तः पर्यङ्केषु (उपविशन्ति)।

هَلْ ثُوِّبَ الْكُفَّارُ مَا كَانُوْا يَفْعَلُوْنَ ࣖ

hal ṡuwwibal-kuffāru mā kānū yaf‘alūn(a).

किं अविश्वासिनः तेषां कृते पुरस्कृताः (दण्डः) भवन्ति?