Q.S अल-हक्काः (اَلْحَاقَّة) - 52 श्लोकसंख्या

اَلْحَاۤقَّةُۙ

al-ḥāqqah(tu).

न्यायदिवसः, २०१८.

مَا الْحَاۤقَّةُ ۚ

mal-ḥāqqah(tu).

न्यायदिवसः किम् ?

وَمَآ اَدْرٰىكَ مَا الْحَاۤقَّةُ ۗ

wa mā adrāka mal-ḥāqqah(tu).

किं च भवन्तः जानन्ति यत् न्यायदिवसः किम् अस्ति?

كَذَّبَتْ ثَمُوْدُ وَعَادٌ ۢبِالْقَارِعَةِ

każżabat ṡamūdu wa ‘ādum bil-qāri‘ah(ti).

समुदस्य जनाः, 'अद्' च न्यायदिनं अङ्गीकृतवन्तः।

فَاَمَّا ثَمُوْدُ فَاُهْلِكُوْا بِالطَّاغِيَةِ

fa'ammā ṡamūdu fa uhlikū biṭ-ṭāgiyah(ti).

अतः समुदजनाः अति उच्चैः शब्देन नष्टाः अभवन् ।

وَاَمَّا عَادٌ فَاُهْلِكُوْا بِرِيْحٍ صَرْصَرٍ عَاتِيَةٍۙ

wa ammā ‘ādun fa'uhlikū birīḥin ṣarṣarin ‘ātiyah(tin).

अदस्य जनाः तु अतिशीतवायुना नष्टाः ।

سَخَّرَهَا عَلَيْهِمْ سَبْعَ لَيَالٍ وَّثَمٰنِيَةَ اَيَّامٍۙ حُسُوْمًا فَتَرَى الْقَوْمَ فِيْهَا صَرْعٰىۙ كَاَنَّهُمْ اَعْجَازُ نَخْلٍ خَاوِيَةٍۚ

sakhkharahā ‘alaihim sab‘a layāliw wa ṡamāniyata ayyām(in), ḥusūman fataral-qauma fīhā ṣar‘ā, ka'annahum a‘jāzu nakhlin khāwiyah(tin).

अल्लाहः तेषां उपरि सप्तरात्रयः अष्टदिनानि च निरन्तरं एतत् वायुम् अयच्छत्; तदा त्वया 'अद'-जनाः तस्मिन् समये शून्याः (सड़्गाः) तालवृक्षाः इव मृताः शयिताः आसन्।

فَهَلْ تَرٰى لَهُمْ مِّنْۢ بَاقِيَةٍ

fahal tarā lahum mim bāqiyah(tin).

अतः तेषु कञ्चित् अवशिष्टं पश्यसि वा ?

وَجَاۤءَ فِرْعَوْنُ وَمَنْ قَبْلَهٗ وَالْمُؤْتَفِكٰتُ بِالْخَاطِئَةِۚ

wa jā'a fir‘aunu wa man qablahū wal-mu'tafikātu bil-khāṭi'ah(ti).

ततः फारोः तस्य पूर्वजनाः च (निवासिनः) महता त्रुटिकारणात् उल्टाः नगराणि च आगतवन्तः।

فَعَصَوْا رَسُوْلَ رَبِّهِمْ فَاَخَذَهُمْ اَخْذَةً رَّابِيَةً

fa ‘aṣau rasūla rabbihim fa akhażahum akhżatar rābiyah(tan).

अतः ते स्वप्रभुस्य दूतस्य अवज्ञां कृतवन्तः, अल्लाहः तान् अतीव कठोरदण्डं दत्तवान्।

اِنَّا لَمَّا طَغَا الْمَاۤءُ حَمَلْنٰكُمْ فِى الْجَارِيَةِۙ

innā lammā ṭagal-mā'u ḥamalnākum fil-jāriyah(ti).

ननु यदा जलं (पर्वतपर्यन्तम्) उत्थितं तदा वयं (भवतः पूर्वजान्) नावेषु वहन्तः,

لِنَجْعَلَهَا لَكُمْ تَذْكِرَةً وَّتَعِيَهَآ اُذُنٌ وَّاعِيَةٌ

linaj‘alahā lakum tażkirataw wa ta‘iyahā użunuw wā‘iyah(tun).

यथा वयं भवतः कृते (इयं घटना) स्मारकं कुर्मः, श्रोतु इच्छुकैः कर्णैः च श्रूयते।

فَاِذَا نُفِخَ فِى الصُّوْرِ نَفْخَةٌ وَّاحِدَةٌ ۙ

fa iżā nufikha fiṣ-ṣūri nafkhatuw wāḥidah(tun).

अतः यदा तुरही सकृद् वाद्यते तदा ।

وَّحُمِلَتِ الْاَرْضُ وَالْجِبَالُ فَدُكَّتَا دَكَّةً وَّاحِدَةًۙ

wa ḥumilatil-arḍu wal-jibālu fa dukkatā dakkataw wāḥidah(tan).

पृथिवी च पर्वताः च उत्थापिताः, एकेन क्रन्दनेन च एकत्र क्षिप्ताः।

فَيَوْمَىِٕذٍ وَّقَعَتِ الْوَاقِعَةُۙ

fayauma'iżiw waqa‘atil-wāqi‘ah(tu).

अतः तस्मिन् दिने न्यायदिवसः आगमिष्यति,

وَانْشَقَّتِ السَّمَاۤءُ فَهِيَ يَوْمَىِٕذٍ وَّاهِيَةٌۙ

wansyaqqatis-samā'u fahiya yauma'iżiw wāhiyah(tun).

स्वर्गः च विदीर्णः अभवत्, यतः तस्मिन् दिने स्वर्गः भंगुरः आसीत्।

وَّالْمَلَكُ عَلٰٓى اَرْجَاۤىِٕهَاۗ وَيَحْمِلُ عَرْشَ رَبِّكَ فَوْقَهُمْ يَوْمَىِٕذٍ ثَمٰنِيَةٌ ۗ

wal-malaku ‘alā arjā'ihā, wa yaḥmilu ‘arsya rabbika fauqahum yauma'iżin ṡamāniyah(tun).

स्वर्गकोणेषु च स्वर्गदूताः भविष्यन्ति। तस्मिन् दिने अष्टदूताः भवतः भगवतः सिंहासनं तेषां उपरि धारयिष्यन्ति।

يَوْمَىِٕذٍ تُعْرَضُوْنَ لَا تَخْفٰى مِنْكُمْ خَافِيَةٌ

yauma'iżin tu‘raḍūna lā takhfā minkum khāfiyah(tun).

तस्मिन् दिने भवन्तः (भवतः प्रभुस्य समक्षं) प्रस्तुताः भविष्यन्ति, भवतः किमपि (अल्लाहतः) न गुप्तं भविष्यति।

فَاَمَّا مَنْ اُوْتِيَ كِتٰبَهٗ بِيَمِيْنِهٖ فَيَقُوْلُ هَاۤؤُمُ اقْرَءُوْا كِتٰبِيَهْۚ

fa ammā man ūtiya kitābahū biyamīnihī fa yaqūlu hā'umuqra'ū kitābiyah.

यस्य पुस्तकस्य दक्षिणहस्ते दत्तम्, सः अवदत्, "गृहाण, मम पुस्तकं (इदं) पठतु" इति।

اِنِّيْ ظَنَنْتُ اَنِّيْ مُلٰقٍ حِسَابِيَهْۚ

innī ẓanantu annī mulāqin ḥisābiyah.

ननु (एकदा) अहं मम गणनां प्राप्स्यामि इति मम निश्चयः।

فَهُوَ فِيْ عِيْشَةٍ رَّاضِيَةٍۚ

fa huwa fī ‘īsyatir rāḍiyah(tin).

तदा सः व्यक्तिः सुखी जीवने अस्ति,

فِيْ جَنَّةٍ عَالِيَةٍۙ

fī jannatin ‘āliyah(tin).

उच्चस्वर्गे, २.

قُطُوْفُهَا دَانِيَةٌ

quṭūfuhā dāniyah(tun).

फलानि समीपतः सन्ति, २.

كُلُوْا وَاشْرَبُوْا هَنِيْۤـًٔا ۢبِمَآ اَسْلَفْتُمْ فِى الْاَيَّامِ الْخَالِيَةِ

kulū wasyrabū hanī'am bimā aslaftum fil-ayyāmil-khāliyah(ti).

(इदं तेभ्यः वक्ष्यति) “अग्नेहेषु कृतकर्माद् भुञ्जन्तु पिबन्तु च” ।

وَاَمَّا مَنْ اُوْتِيَ كِتٰبَهٗ بِشِمَالِهٖ ەۙ فَيَقُوْلُ يٰلَيْتَنِيْ لَمْ اُوْتَ كِتٰبِيَهْۚ

wa ammā man ūtiya kitābahū bisyimālih(ī), fa yaqūlu yā laitanī lam ūta kitābiyah.

यस्य च पुस्तकं वामहस्ते दत्तम्, सः अवदत्, "यदि (इदं) पुस्तकं मम कृते न दीयते तर्हि श्रेयस्करम्" इति।

وَلَمْ اَدْرِ مَا حِسَابِيَهْۚ

wa lam adri mā ḥisābiyah.

अतः अहं न जानामि यत् मया तस्य गणना कथं कृता।

يٰلَيْتَهَا كَانَتِ الْقَاضِيَةَۚ

yā laitahā kānatil-qāḍiyah(ta).

अहो (मृत्युः) सर्वस्य अन्त्यं भवतु।

مَآ اَغْنٰى عَنِّيْ مَالِيَهْۚ

mā agnā ‘annī māliyah.

मम सम्पत्तिः मम कृते सर्वथा निष्प्रयोजनम् अस्ति।

هَلَكَ عَنِّيْ سُلْطٰنِيَهْۚ

halaka ‘annī sulṭāniyah.

मम शक्तिः अपहृता” इति ।

خُذُوْهُ فَغُلُّوْهُۙ

khużūhu fagullūh(u).

(अल्लाहः अवदत्) "तं गृहीत्वा तस्य कण्ठे हस्तौ बद्ध्वा।"

ثُمَّ الْجَحِيْمَ صَلُّوْهُۙ

Ṡummal-jaḥīma ṣallūh(u).

ततः तं नरकस्य ज्वलन्तं अग्नौ स्थापयतु।

ثُمَّ فِيْ سِلْسِلَةٍ ذَرْعُهَا سَبْعُوْنَ ذِرَاعًا فَاسْلُكُوْهُۗ

Ṡumma fī silsilatin żar‘uhā sab‘ūna żirā‘an faslukūh(u).

ततः सप्ततिहस्तदीर्घेन शृङ्खलाया: बद्ध्वा।

اِنَّهٗ كَانَ لَا يُؤْمِنُ بِاللّٰهِ الْعَظِيْمِۙ

innahū kāna lā yu'minu billāhil-‘aẓīm(i).

ननु सः एव अल्लाहस्य महत्तमस्य विश्वासं न करोति।

وَلَا يَحُضُّ عَلٰى طَعَامِ الْمِسْكِيْنِۗ

wa lā yaḥuḍḍu ‘alā ṭa‘āmil-miskīn(i).

तथा च सः (अन्ये) दीनभोजार्थं न चोदयति स्म।

فَلَيْسَ لَهُ الْيَوْمَ هٰهُنَا حَمِيْمٌۙ

fa laisa lahul-yauma hāhunā ḥamīm(un).

अतः अद्य अत्र तस्य कृते एकः अपि मित्रः नास्ति।

وَّلَا طَعَامٌ اِلَّا مِنْ غِسْلِيْنٍۙ

wa lā ṭa‘āmun illā min gislīn(in).

न च अन्नं (तस्य) रक्तपूतिं विना।

لَّا يَأْكُلُهٗٓ اِلَّا الْخٰطِـُٔوْنَ ࣖ

lā ya'kuluhū illal-khāṭi'ūn(a).

पापान् विहाय कोऽपि न खादति।

فَلَآ اُقْسِمُ بِمَا تُبْصِرُوْنَۙ

falā uqsimu bimā tubṣirūn(a).

अतः शपथं करोमि यत् भवन्तः पश्यन्ति,

وَمَا لَا تُبْصِرُوْنَۙ

wa mā lā tubṣirūn(a).

यच्च त्वं न पश्यसि।

اِنَّهٗ لَقَوْلُ رَسُوْلٍ كَرِيْمٍۙ

innahū laqaulu rasūlin karīm(in).

ननु, तत् (कुरानम्) यथार्थतया आर्यदूतस्य कृते (प्रकटितम्) प्रकाशनम् अस्ति,

وَّمَا هُوَ بِقَوْلِ شَاعِرٍۗ قَلِيْلًا مَّا تُؤْمِنُوْنَۙ

wa mā huwa biqauli syā‘ir(in), qalīlam mā tu'minūn(a).

तथा च तत् (कुरानम्) कविस्य वचनं नास्ति। तस्मिन् भवतः अल्पः विश्वासः अस्ति।

وَلَا بِقَوْلِ كَاهِنٍۗ قَلِيْلًا مَّا تَذَكَّرُوْنَۗ

wa lā biqauli kāhin(in), qalīlam mā tażakkarūn(a).

न च जादूगरानाम् अपि वचनम्। भवन्तः तस्मात् अत्यल्पं शिक्षन्ति।

تَنْزِيْلٌ مِّنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَ

tanzīlum mir rabbil-‘ālamīn(a).

इदं (कुरानम्) सर्वेषां लोकानां ईश्वरात् अवतरितं प्रकाशनम् अस्ति।

وَلَوْ تَقَوَّلَ عَلَيْنَا بَعْضَ الْاَقَاوِيْلِۙ

wa lau taqawwala ‘alainā ba‘ḍal-aqāwīl(i).

यदि च सः (मुहम्मदः) अस्माकं (नामस्य) विषये कतिपयानि वचनानि उच्चारयति स्म,

لَاَخَذْنَا مِنْهُ بِالْيَمِيْنِۙ

la'akhażnā minhu bil-yamīn(i).

नूनं वयं तं दक्षिणहस्ते धारयिष्यामः।

ثُمَّ لَقَطَعْنَا مِنْهُ الْوَتِيْنَۖ

Ṡumma laqaṭa‘nā minhul-watīn(a).

ततः वयं तस्य हृदयपात्राणि छिनत्म।

فَمَا مِنْكُمْ مِّنْ اَحَدٍ عَنْهُ حٰجِزِيْنَۙ

famā minkum min aḥadin ‘anhu ḥājizīn(a).

अतः भवद्भिः कश्चन अपि (अस्माकं तं दण्डयितुं) निवारयितुं न शक्नोति।

وَاِنَّهٗ لَتَذْكِرَةٌ لِّلْمُتَّقِيْنَ

wa innahū latażkiratul lil-muttaqīn(a).

ननु च (कुरानः) पुण्यानां कृते पाठः अस्ति।

وَاِنَّا لَنَعْلَمُ اَنَّ مِنْكُمْ مُّكَذِّبِيْنَۗ

wa innā lana‘lamu anna minkum mukażżibīn(a).

ननु च वयं जानीमः यत् युष्माकं मध्ये केचन अङ्गीकुर्वन्ति।

وَاِنَّهٗ لَحَسْرَةٌ عَلَى الْكٰفِرِيْنَۚ

wa innahū laḥasratun ‘alal-kāfirīn(a).

ननु च (कुरानः) अविश्वासिनः (परलोकस्य) कृते खेदं जनयिष्यति।

وَاِنَّهٗ لَحَقُّ الْيَقِيْنِ

wa innahū laḥaqqul-yaqīn(i).

ननु च (कुरान) निश्चितं सत्यम्।

فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِيْمِ ࣖ

fa sabbiḥ bismi rabbikal-‘aẓīm(i).

अतः स्वस्य सर्वशक्तिमान् ईश्वरस्य नाम (उल्लेखयित्वा) स्वस्य महिमां कुरुत।