Q.S अबसा (عَبَسَ) - 42 श्लोकसंख्या

عَبَسَ وَتَوَلّٰىٓۙ

‘abasa wa tawallā.

सः (मुहम्मदः) अम्लवदनः आसीत्, निवृत्तः च,

اَنْ جَاۤءَهُ الْاَعْمٰىۗ

an jā'ahul-a‘mā.

यतः तस्य समीपः एकः अन्धः (अब्दुल्लाह बिन् उम्मी मक्तुम्) आगतः आसीत् ।

وَمَا يُدْرِيْكَ لَعَلَّهٗ يَزَّكّٰىٓۙ

wa mā yudrīka la‘allahū yazzakkā.

तथा च किं भवन्तः जानन्ति (मुहम्मदः) कदाचित् सः आत्मानं (पापात्) शुद्धिं कर्तुम् इच्छति,

اَوْ يَذَّكَّرُ فَتَنْفَعَهُ الذِّكْرٰىۗ

au yażżakkaru fatanfa‘ahuż-żikrā.

अथवा सः (इच्छति) उपदेशं प्राप्नुयात्, यत् तस्य लाभाय भविष्यति?

اَمَّا مَنِ اسْتَغْنٰىۙ

ammā manistagnā.

यथा ये स्वं पर्याप्तं मन्यन्ते (कुरैशगणमान्यजनाः) तेषां विषये

فَاَنْتَ لَهٗ تَصَدّٰىۗ

fa anta lahū taṣaddā.

तदा त्वं (मुहम्मदः) तस्य प्रति ध्यानं ददासि,

وَمَا عَلَيْكَ اَلَّا يَزَّكّٰىۗ

wa mā ‘alaika allā yazzakkā.

यत्र तु भवतः (दोषः) नास्ति यदि सः आत्मानं न शुद्धयति (विश्वासः)।

وَاَمَّا مَنْ جَاۤءَكَ يَسْعٰىۙ

wa ammā man jā'aka yas‘ā.

ये च भवतः समीपं त्वरया (उपदेशं प्राप्तुं) आगच्छन्ति।

وَهُوَ يَخْشٰىۙ

wa huwa yakhsyā.

यदा सः (अल्लाहात्) भीतः अस्ति, .

فَاَنْتَ عَنْهُ تَلَهّٰىۚ

fa anta ‘anhu talahhā.

त्वं (मुहम्मदः) तस्य अवहेलनां अपि करोषि।

كَلَّآ اِنَّهَا تَذْكِرَةٌ ۚ

kallā innahā tażkirah(tun).

तत् कदापि न कुर्वन्तु! ननु (अल्लाहस्य शिक्षा) स्मरणं भवति,

فَمَنْ شَاۤءَ ذَكَرَهٗ ۘ

faman syā'a żakarah(ū).

अतः यः इच्छति सः अवश्यमेव तस्मिन् अवधानं करिष्यति,

فِيْ صُحُفٍ مُّكَرَّمَةٍۙ

fī ṣuḥufim mukarrmah(tin).

महिमामंडितपुस्तकेषु (अल्लाहस्य दृष्टौ), २.

مَّرْفُوْعَةٍ مُّطَهَّرَةٍ ۢ ۙ

marfū‘atim muṭahharah(tin).

उच्चैः (तथा) पवित्रः, २.

بِاَيْدِيْ سَفَرَةٍۙ

bi'aidī safarah(tin).

दूतानां (दूतानां) हस्तेषु, २.

كِرَامٍۢ بَرَرَةٍۗ

kirāmim bararah(tin).

आर्याः भक्ताः च ।

قُتِلَ الْاِنْسَانُ مَآ اَكْفَرَهٗۗ

qutilal-insānu mā akfarah(ū).

धिक् मनुष्यस्य ! सः कियत् कृतघ्नः अस्ति!

مِنْ اَيِّ شَيْءٍ خَلَقَهٗۗ

min ayyi syai'in khalaqah(ū).

सः (अल्लाहः) कस्मात् सृष्टवान् ?

مِنْ نُّطْفَةٍۗ خَلَقَهٗ فَقَدَّرَهٗۗ

min nuṭfah(tin), khalaqahū fa qaddarah(ū).

वीर्यबिन्दुतः सृष्ट्वा ततो निश्चिन्ताः ।

ثُمَّ السَّبِيْلَ يَسَّرَهٗۙ

Ṡummas-sabīla yassarah(ū).

अथ मार्गं सुकरं करोति, .

ثُمَّ اَمَاتَهٗ فَاَقْبَرَهٗۙ

Ṡumma amātahū fa aqbarah(ū).

ततः सः तं हत्वा दफनम् अकरोत्,

ثُمَّ اِذَا شَاۤءَ اَنْشَرَهٗۗ

Ṡumma iżā syā'a ansyarah(ū).

ततः यदि इच्छति तर्हि पुनः उत्थापयति।

كَلَّا لَمَّا يَقْضِ مَآ اَمَرَهٗۗ

kallā lammā yaqḍi mā amarah(ū).

कदापि (तथा) न! सः (मनुष्यः) यत् आज्ञापितवान् तत् न कृतवान्।

فَلْيَنْظُرِ الْاِنْسَانُ اِلٰى طَعَامِهٖٓ ۙ

falyanẓuril-insānu ilā ṭa‘āmih(ī).

अतः मनुष्याः स्वभोजने ध्यानं दातव्यम्।

اَنَّا صَبَبْنَا الْمَاۤءَ صَبًّاۙ

annā ṣababnal-mā'a ṣabbā(n).

वयं ये प्रचुरं जलं (आकाशात्) पातितवन्तः,

ثُمَّ شَقَقْنَا الْاَرْضَ شَقًّاۙ

Ṡumma syaqaqnal-arḍa syaqqā(n).

तदा वयं यथाशक्ति पृथिवीं विभजामः,

فَاَنْۢبَتْنَا فِيْهَا حَبًّاۙ

fa'ambatnā fīhā ḥabbā(n).

ततः तत्र वयं धान्यं वर्धयामः,

وَّعِنَبًا وَّقَضْبًاۙ

wa ‘inabaw wa qaḍbā(n).

मद्यं शाकं च, २.

وَّزَيْتُوْنًا وَّنَخْلًاۙ

wa zaitūnaw wa nakhlā(n).

जैतुनानि खजूराणि च, २.

وَّحَدَاۤىِٕقَ غُلْبًا

wa ḥadā'iqa gulbā(n).

छायायुक्तानि च उद्यानानि, २.

وَفَاكِهَةً وَّاَبًّا

wa fākihataw wa abbā(n).

फलानि च तृणानि च।

مَتَاعًا لَّكُمْ وَلِاَنْعَامِكُمْۗ

matā‘al lakum wa li'an‘āmikum.

(तत्सर्वं) तव भोगाय पशुधनाय च।

فَاِذَا جَاۤءَتِ الصَّاۤخَّةُ ۖ

fa iżā jā'atiṣ-ṣākhkhah(tu).

अतः यदा कर्णमूलाशब्दः आगच्छति (द्वितीयः तुरहीनादः) तदा

يَوْمَ يَفِرُّ الْمَرْءُ مِنْ اَخِيْهِۙ

yauma yafirrul-mar'u min akhīh(i).

तस्मिन् दिने कश्चित् भ्रातुः पलाययिष्यति।

وَاُمِّهٖ وَاَبِيْهِۙ

wa ummihī wa abīh(i).

मातुः पितुः च ।

وَصَاحِبَتِهٖ وَبَنِيْهِۗ

wa ṣāḥibatihī wa banīh(i).

तस्य भार्यायाः बालकानां च।

لِكُلِّ امْرِئٍ مِّنْهُمْ يَوْمَىِٕذٍ شَأْنٌ يُّغْنِيْهِۗ

likullimri'im minhum yauma'iżin sya'nuy yugnīh(i).

तस्मिन् दिने तेषां प्रत्येकस्य व्यस्ततां स्थापयितुं वस्तूनि आसन् ।

وُجُوْهٌ يَّوْمَىِٕذٍ مُّسْفِرَةٌۙ

wujūhuy yauma'iżim musfirah(tun).

तस्मिन् दिने दीप्तवक्त्राणि आसन्,

ضَاحِكَةٌ مُّسْتَبْشِرَةٌ ۚ

Ḍāḥikatum mustabsyirah(tun).

हसन् विनोदं कुर्वन् च, २.

وَوُجُوْهٌ يَّوْمَىِٕذٍ عَلَيْهَا غَبَرَةٌۙ

wa wujūhuy yauma'iżin ‘alaihā gabarah(tun).

तस्मिन् दिने च रजसा आवृतानि मुखानि भविष्यन्ति,

تَرْهَقُهَا قَتَرَةٌ ۗ

tarhaquhā qatarah(tun).

तमसा आवृतः (अपमानदुःखेन आहतः)।

اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْكَفَرَةُ الْفَجَرَةُ ࣖ

ulā'ika humul-kafaratul-fajarah(tu).

ते अविश्वासिनः अविश्वासिनः सन्ति।