Q.S अल-हुमाजः (اَلْهُمَزَة) - 9 श्लोकसंख्या

وَيْلٌ لِّكُلِّ هُمَزَةٍ لُّمَزَةٍۙ

wailul likulli humazatil-lumazah(tin).

धिक् प्रत्येकं शापं निन्दकं च,

ۨالَّذِيْ جَمَعَ مَالًا وَّعَدَّدَهٗۙ

allażī jama‘a mālaw wa ‘addadah(ū).

धनं सङ्गृह्य गणयति यः, २.

يَحْسَبُ اَنَّ مَالَهٗٓ اَخْلَدَهٗۚ

yaḥsabu anna mālahū akhladah(ū).

सः (पुरुषः) मन्यते यत् तस्य धनं तं धारयितुं शक्नोति।

كَلَّا لَيُنْۢبَذَنَّ فِى الْحُطَمَةِۖ

kallā layumbażanna fil-ḥuṭamah(ti).

सर्वथा न ! सः नूनं (नरकं) हुतमहं क्षिप्यते।

وَمَآ اَدْرٰىكَ مَا الْحُطَمَةُ ۗ

wa mā adrāka mal-ḥuṭamah(tu).

किं च भवन्तः जानन्ति यत् हुतमः किम् अस्ति ?

نَارُ اللّٰهِ الْمُوْقَدَةُۙ

nārullāhil-mūqadah(tu).

(अर्थात्) अल्लाहस्य (दण्डस्य) अग्निः यः प्रज्वलितः भवति,

الَّتِيْ تَطَّلِعُ عَلَى الْاَفْـِٕدَةِۗ

allatī taṭṭali‘u ‘alal-af'idah(ti).

यत् हृदयं प्रति (दहति)।

اِنَّهَا عَلَيْهِمْ مُّؤْصَدَةٌۙ

innahā ‘alaihim mu'ṣadah(tun).

ननु अग्निः दृढतया निमीलितः (स्वयम्),

فِيْ عَمَدٍ مُّمَدَّدَةٍ ࣖ

fī ‘amadim mumaddadah(tin).

(यथा ते) दीर्घस्तम्भेषु बद्धाः आसन्।