Q.S अल-इन्शिकाक् (اَلْإِنْشِقَاق) - 25 श्लोकसंख्या

اِذَا السَّمَاۤءُ انْشَقَّتْۙ

iżas-samā'unsyaqqat.

यदा नभः विभज्यते, २.

وَاَذِنَتْ لِرَبِّهَا وَحُقَّتْۙ

wa ażinat lirabbihā wa ḥuqqat.

तस्य भगवन्तं च आज्ञापालनं कर्तव्यम्,

وَاِذَا الْاَرْضُ مُدَّتْۙ

wa iẓal-arḍu muddat.

यदा च पृथिवी समीकृता भवति।

وَاَلْقَتْ مَا فِيْهَا وَتَخَلَّتْۙ

wa alqat mā fīhā wa takhallat.

अन्तर्गतं च उत्क्षिप्य शून्यं जातम्।

وَاَذِنَتْ لِرَبِّهَا وَحُقَّتْۗ

wa ażinat lirabbihā wa ḥuqqat.

तस्य भगवन्तं च आज्ञापालनं कर्तव्यं च।

يٰٓاَيُّهَا الْاِنْسَانُ اِنَّكَ كَادِحٌ اِلٰى رَبِّكَ كَدْحًا فَمُلٰقِيْهِۚ

yā ayyuhal-insānu innaka kādiḥun ilā rabbika kadḥan fa mulāqīh(i).

हे जना ! ननु त्वं भगवन्तं प्रति परिश्रमं कृतवान्, तदा त्वं तस्य साक्षात्कारं करिष्यसि।

فَاَمَّا مَنْ اُوْتِيَ كِتٰبَهٗ بِيَمِيْنِهٖۙ

fa ammā man ūtiya kitābahū biyamīnih(ī).

अथ यस्य अभिलेखः तस्य अधिकारात् दत्तः ।

فَسَوْفَ يُحَاسَبُ حِسَابًا يَّسِيْرًاۙ

fa saufa yuḥāsabu ḥisābay yasīrā(n).

तदा सः सुलभपरीक्षायाः सह परीक्षितः भविष्यति,

وَّيَنْقَلِبُ اِلٰٓى اَهْلِهٖ مَسْرُوْرًاۗ

wa yanqalibu ilā ahlihī masrūrā(n).

सः च स्वकुटुम्बं प्रति (ये उभौ विश्वासिनः सन्ति) सुखेन प्रत्यागमिष्यति।

وَاَمَّا مَنْ اُوْتِيَ كِتٰبَهٗ وَرَاۤءَ ظَهْرِهٖۙ

wa ammā man ūtiya kitābahū warā'a ẓahrih(ī).

यस्य च पृष्ठतः स्वराः दत्ताः ।

فَسَوْفَ يَدْعُوْا ثُبُوْرًاۙ

fa saufa yad‘ū ṡubūrā(n).

तदा सः उद्घोषयिष्यति, “धिक् अहम्!”

وَّيَصْلٰى سَعِيْرًاۗ

wa yaṣlā sa‘īrā(n).

स च प्रदीप्ताग्निं (नरकं) प्रविशति।

اِنَّهٗ كَانَ فِيْٓ اَهْلِهٖ مَسْرُوْرًاۗ

innahū kāna fī ahlihī masrūrā(n).

ननु सः स्वपरिवारेषु (यौ अपि अविश्वासौ आस्ताम्) (लोके) आनन्दयति स्म।

اِنَّهٗ ظَنَّ اَنْ لَّنْ يَّحُوْرَ ۛ

innahū ẓanna allay yaḥūr(a).

ननु सः चिन्तितवान् यत् सः न प्रत्यागमिष्यामि (स्वामिनः)।

بَلٰىۛ اِنَّ رَبَّهٗ كَانَ بِهٖ بَصِيْرًاۗ

balā, inna rabbahū kāna bihī baṣīrā(n).

न तथा खलु तस्य भगवान् सदा तं पश्यति।

فَلَآ اُقْسِمُ بِالشَّفَقِۙ

falā uqsimu bisy-syafaq(i).

अतः सन्ध्याकाले रक्तप्रकाशेन शपथं करोमि,

وَالَّيْلِ وَمَا وَسَقَۙ

wal-laili wa mā wasaq(a).

रात्रौ यच्च आच्छादयति, .

وَالْقَمَرِ اِذَا اتَّسَقَۙ

wal-qamari iżattasaq(a).

चन्द्रेण यदा पूर्णं भवति, २.

لَتَرْكَبُنَّ طَبَقًا عَنْ طَبَقٍۗ

latarkabunna ṭabaqan ‘an ṭabaq(in).

ननु त्वं चरणे चरणे (जीवने) गमिष्यसि।

فَمَا لَهُمْ لَا يُؤْمِنُوْنَۙ

famā lahum lā yu'minūn(a).

अतः ते किमर्थं विश्वासं कर्तुम् इच्छन्ति न ?

وَاِذَا قُرِئَ عَلَيْهِمُ الْقُرْاٰنُ لَا يَسْجُدُوْنَ ۗ ۩

wa iżā quri'a ‘alaihimul-qur'ānu lā yasjudūn(a).

यदा च तेभ्यः कुरानस्य पाठः भवति तदा ते प्रणामं न कुर्वन्ति (भवन्ति)।

بَلِ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا يُكَذِّبُوْنَۖ

balil-lażīna kafarū yukażżibūn(a).

अविश्वासिनः अपि तत् अङ्गीकुर्वन्ति।

وَاللّٰهُ اَعْلَمُ بِمَا يُوْعُوْنَۖ

wallāhu a‘lamu bimā yū‘ūn(a).

तथा च ते (तेषां हृदयेषु) किं गोपयन्ति इति अल्लाहः सर्वोत्तमरूपेण जानाति।

فَبَشِّرْهُمْ بِعَذَابٍ اَلِيْمٍۙ

fa basysyirhum bi‘ażābin alīm(in).

अतः तेभ्यः (तर्जनं) दुःखददण्डं प्रसारयतु,

اِلَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ لَهُمْ اَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُوْنٍ ࣖ

illal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti lahum ajrun gairu mamnūn(in).

विहाय ये विश्वासं कुर्वन्ति, सत्कर्म कुर्वन्ति च, ते अनन्तं फलं प्राप्नुयुः।