Q.S अल-बलाद (اَلْبَلَد) - 20 श्लोकसंख्या

لَآ اُقْسِمُ بِهٰذَا الْبَلَدِۙ

lā uqsimu bihāżal-balad(i).

अस्याः भूमिः (मक्का) शपथं करोमि,

وَاَنْتَ حِلٌّۢ بِهٰذَا الْبَلَدِۙ

wa anta ḥillum bihāżal-balad(i).

तथा त्वं (मुहम्मदः), अस्मिन् देशे (मक्का) निवसन्

وَوَالِدٍ وَّمَا وَلَدَۙ

wa wālidiw wa mā walad(a).

पितृपुत्रयोः (सम्बन्धाय) च।

لَقَدْ خَلَقْنَا الْاِنْسَانَ فِيْ كَبَدٍۗ

laqad khalaqnal-insāna fī kabad(in).

ननु वयं मनुष्यान् कष्टेन निर्मितवन्तः।

اَيَحْسَبُ اَنْ لَّنْ يَّقْدِرَ عَلَيْهِ اَحَدٌ ۘ

ayaḥsabu allay yaqdira ‘alaihi aḥad(un).

किं सः (पुरुषः) मन्यते यत् तस्य उपरि किमपि शक्तिः नास्ति?

يَقُوْلُ اَهْلَكْتُ مَالًا لُّبَدًاۗ

yaqūlu ahlaktu mālal lubadā(n).

सः अवदत्, “बहुधनं मया व्ययितम्” इति ।

اَيَحْسَبُ اَنْ لَّمْ يَرَهٗٓ اَحَدٌۗ

ayaḥsabu allam yarahū aḥad(un).

किं सः मन्यते स्म यत् तं कोऽपि न दृष्टवान्?

اَلَمْ نَجْعَلْ لَّهٗ عَيْنَيْنِۙ

alam naj‘al lahū ‘ainain(i).

किं वयं तस्य कृते नेत्रयुगलं न कृतवन्तः,

وَلِسَانًا وَّشَفَتَيْنِۙ

wa lisānaw wa syafatain(i).

जिह्वा च अधरयुगलं च?

وَهَدَيْنٰهُ النَّجْدَيْنِۙ

wa hadaināhun-najdain(i).

वयं च तस्मै द्वौ मार्गौ दर्शितौ (शुभाशुभौ),

فَلَا اقْتَحَمَ الْعَقَبَةَ ۖ

falaqtaḥamal-‘aqabah(ta).

किन्तु सः ऊर्ध्वं कठिनं च मार्गं न गृहीतवान्?

وَمَآ اَدْرٰىكَ مَا الْعَقَبَةُ ۗ

wa mā adrāka mal-‘aqabah(tu).

किं च त्वं जानासि किं च ऊर्ध्वं कठिनं च मार्गः ?

فَكُّ رَقَبَةٍۙ

fakku raqabah(tin).

(अर्थात्) दासतां विमोचयन् (दासाः), २.

اَوْ اِطْعَامٌ فِيْ يَوْمٍ ذِيْ مَسْغَبَةٍۙ

au iṭ‘āmun fī yaumin żī masgabah(tin).

दुर्भिक्षदिनेषु भोजनं वा, २.

يَّتِيْمًا ذَا مَقْرَبَةٍۙ

yatīman żā maqrabah(tin).

(ते) अनाथाः ये सम्बन्धिनो भवन्ति, २.

اَوْ مِسْكِيْنًا ذَا مَتْرَبَةٍۗ

au miskīnan żā matrabah(tin).

अति दरिद्राः जनाः वा।

ثُمَّ كَانَ مِنَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ وَتَوَاصَوْا بِالْمَرْحَمَةِۗ

Ṡumma kāna minal-lażīna āmanū wa tawāṣau biṣ-ṣabri wa tawāṣau bil-marḥamah(ti).

तदा सः तेषु अन्यतमः आसीत् ये विश्वासं कुर्वन्ति स्म, परस्परं धैर्यं धारयितुं उपदिशति स्म, परस्परं स्नेहं च उपदिशति स्म ।

اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ الْمَيْمَنَةِۗ

ulā'ika aṣḥābul-maimanah(ti).

ते (ये परस्परं विश्वासं कुर्वन्ति, सन्देशं ददति च) सम्यक् समूहः अस्ति।

وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِاٰيٰتِنَا هُمْ اَصْحٰبُ الْمَشْـَٔمَةِۗ

wal-lażīna kafarū bi'āyātinā hum aṣḥābul-masy'amah(ti).

ये च अस्माकं श्लोकेषु अविश्वासं कुर्वन्ति, ते वामपक्षिणः।

عَلَيْهِمْ نَارٌ مُّؤْصَدَةٌ ࣖ

‘alaihim nārum mu'ṣadah(tun).

ते सीलबद्धनरके सन्ति।