Q.S अल-जुमुअः (اَلْجُمُعَة) - 11 श्लोकसंख्या

يُسَبِّحُ لِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِ الْمَلِكِ الْقُدُّوْسِ الْعَزِيْزِ الْحَكِيْمِ

yusabbiḥu lillāhi mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍil-malikil-quddūsil-‘azīzil-ḥakīm(i).

आकाशे यत् अस्ति तत् पृथिव्यां यत् अस्ति तत् सर्वदा अल्लाहस्य महिमाम् करोति। महाराज, परम पवित्र, परम शक्तिशाली, परम ज्ञानी।

هُوَ الَّذِيْ بَعَثَ فِى الْاُمِّيّٖنَ رَسُوْلًا مِّنْهُمْ يَتْلُوْا عَلَيْهِمْ اٰيٰتِهٖ وَيُزَكِّيْهِمْ وَيُعَلِّمُهُمُ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَ وَاِنْ كَانُوْا مِنْ قَبْلُ لَفِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍۙ

huwal-lażī ba‘aṡa fil-ummiyyīna rasūlam minhum yatlū ‘alaihim āyātihī wa yuzakkīhim wa yu‘allimuhumul-kitāba wal-ḥikmata wa in kānū min qablu lafī ḍalālim mubīn(in).

सः एव स्वतः अशिक्षितजनानाम् कृते दूतं प्रेषितवान्, यः तेभ्यः स्वश्लोकान् पठितवान्, तेषां (आत्मान्) शुद्धीकृत्य, पुस्तकं प्रज्ञां च (सुन्नतम्) उपदिशति स्म, यद्यपि पूर्वं ते स्पष्टदोषे आसन्।

وَّاٰخَرِيْنَ مِنْهُمْ لَمَّا يَلْحَقُوْا بِهِمْۗ وَهُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُۙ

wa ākharīna minhum lammā yalḥaqū bihim, wa huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

अन्येभ्यः च जनाभ्यः (अपि) तेषां सम्पर्कं न कृतवन्तः। स च परमशक्तिमान् परमबुद्धिमान्।

ذٰلِكَ فَضْلُ اللّٰهِ يُؤْتِيْهِ مَنْ يَّشَاۤءُۗ وَاللّٰهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيْمِ

Żālika faḍlullāhi yu'tīhi may yasyā'(u), wallāhu żul-faḍlil-‘aẓīm(i).

अल्लाहस्य एतादृशं दानं यत् सः यस्मै इच्छति तस्मै दीयते; तथा अल्लाहस्य महती कृपा अस्ति।

مَثَلُ الَّذِيْنَ حُمِّلُوا التَّوْرٰىةَ ثُمَّ لَمْ يَحْمِلُوْهَا كَمَثَلِ الْحِمَارِ يَحْمِلُ اَسْفَارًاۗ بِئْسَ مَثَلُ الْقَوْمِ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِ اللّٰهِ ۗوَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ

maṡalul-lażīna ḥummilut-taurāta ṡumma lam yaḥmilūhā kamaṡalil-ḥimāri yaḥmilu asfārā(n), bi'sa maṡalul-qaumil-lażīna każżabū bi'āyātillāh(i), wallāhu lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).

येषां जनानां तौराहं वहितुं कार्यं दत्तं भवति, परन्तु तदा ते तत् न वहन्ति (तत् न आचरन्ति) इति दृष्टान्तः स्थूलपुस्तकं वहन् गदः इव अस्ति। अल्लाहस्य श्लोकान् नकारयन्तः जनानां दृष्टान्तः अतीव दुष्टः अस्ति। तथा अल्लाह अपराधिनां मार्गदर्शनं न करोति।

قُلْ يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ هَادُوْٓا اِنْ زَعَمْتُمْ اَنَّكُمْ اَوْلِيَاۤءُ لِلّٰهِ مِنْ دُوْنِ النَّاسِ فَتَمَنَّوُا الْمَوْتَ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

qul yā ayyuhal-lażīna hādū in za‘amtum annakum auliyā'u lillāhi min dūnin-nāsi fa tamannawul-mauta in kuntum ṣādiqīn(a).

कथयतु (हे मुहम्मद) "हे यहूदिनः! यदि यूयं मन्यन्ते यत् भवन्तः अल्लाहस्य मित्राणि सन्ति, अन्येषां बहिष्कारं कृत्वा, तर्हि यदि सत्यं वदन्ति तर्हि मृत्युं कामयन्तु।"

وَلَا يَتَمَنَّوْنَهٗٓ اَبَدًاۢ بِمَا قَدَّمَتْ اَيْدِيْهِمْۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌۢ بِالظّٰلِمِيْنَ

wa lā yatamannaunahū abadam bimā qaddamat aidīhim, wallāhu ‘alīmum biẓ-ẓālimīn(a).

न च स्वहस्तेन कृतस्य दुष्टस्य कारणेन मृत्युः सदा भविष्यति इति अपेक्षन्ते। अल्लाहः च अपराधिनां सर्वज्ञः अस्ति।

قُلْ اِنَّ الْمَوْتَ الَّذِيْ تَفِرُّوْنَ مِنْهُ فَاِنَّهٗ مُلٰقِيْكُمْ ثُمَّ تُرَدُّوْنَ اِلٰى عَالِمِ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ فَيُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ ࣖ

qul innal-mautal-lażī tafirrūna minhu fa innahū mulāqīkum ṡumma turaddūna ilā ‘ālimil-gaibi wasy-syahādati fa yunabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a).

कथयतु, “ननु यस्मात् मृत्युतः त्वं पलायसे, सः भवन्तं अवश्यमेव मिलति, ततः भवन्तः अदृष्टदृष्टयोः ज्ञातारस्य (अल्लाह) समीपं प्रत्यागमिष्यन्ति, सः च भवन्तं सूचयिष्यति यत् भवन्तः पूर्वं कृतवन्तः।”

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا نُوْدِيَ لِلصَّلٰوةِ مِنْ يَّوْمِ الْجُمُعَةِ فَاسْعَوْا اِلٰى ذِكْرِ اللّٰهِ وَذَرُوا الْبَيْعَۗ ذٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā nūdiya liṣ-ṣalāti miy yaumil-jumu‘ati fas‘au ilā żikrillāhi wa żarul-bai‘(a), żālikum khairul lakum in kuntum ta‘lamūn(a).

हे विश्‍वासिनः ! यदि भवन्तः शुक्रवासरे नमाजार्थं आहूताः सन्ति तर्हि तत्क्षणमेव अल्लाहस्य स्मरणं कुर्वन्तु, क्रयविक्रयं च त्यजन्तु। तत् भवतः कृते श्रेयस्करं स्यात् यदि भवन्तः जानन्ति।

فَاِذَا قُضِيَتِ الصَّلٰوةُ فَانْتَشِرُوْا فِى الْاَرْضِ وَابْتَغُوْا مِنْ فَضْلِ اللّٰهِ وَاذْكُرُوا اللّٰهَ كَثِيْرًا لَّعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ

fa iżā quḍiyatiṣ-ṣalātu fantasyirū fil-arḍi wabtagū min faḍlillāhi ważkurullāha kaṡīral la‘allakum tufliḥūn(a).

यदा नमाजः कृता तदा पृथिव्यां विकीर्णाः भवन्तु, अल्लाहस्य कृपां याचयन्तु, अल्लाहस्य बहुधा स्मरणं कुर्वन्तु येन भवन्तः सफलाः भवेयुः।

وَاِذَا رَاَوْا تِجَارَةً اَوْ لَهْوًا ۨانْفَضُّوْٓا اِلَيْهَا وَتَرَكُوْكَ قَاۤىِٕمًاۗ قُلْ مَا عِنْدَ اللّٰهِ خَيْرٌ مِّنَ اللَّهْوِ وَمِنَ التِّجَارَةِۗ وَاللّٰهُ خَيْرُ الرّٰزِقِيْنَ ࣖ

wa iżā ra'au tijāratan au lahwaninfaḍḍū ilaihā wa tarakūka qā'imā(n), qul mā ‘indallāhi khairum minal-lahwi wa minat-tijārah(ti), wallāhu khairur-rāziqīn(a).

यदा च ते व्यापारं वा क्रीडां वा पश्यन्ति तदा ते तत्क्षणमेव तत्र गच्छन्ति तथा च भवन्तं (मुहम्मदं) स्थितं (उपदेशं) त्यजन्ति। कथयतु यत् "अल्लाहस्य समीपे यत् अस्ति तत् क्रीडायाः व्यापारात् च श्रेयस्करम्" अल्लाहः सर्वोत्तमः पोषणदाता अस्ति।